DELEN
hart

Wie zou niet een nieuw hart willen? Eén dat niet beschadigd, verwond of  gekwetst is? Een nieuwe start met een nieuw hart. Dat zou mooi zijn toch?!

Er bestaan veel theorieën en therapieën die je verder kunnen helpen. Oude situaties en oud zeer loslaten. Dit is hard werken. Je gaat vaak door een emotioneel dal en loslaten gaat vaak gepaard met veel tranen en pijn. Als ervaringsdeskundige van het leven met al zijn facetten kan ik meepraten over therapie en diepziel-duiken. Ik heb veel boeken gelezen, heb veel gemediteerd en heb zelfs een training hierin gevolgd in een boeddhistisch klooster in het mooie Nepal. Het komt in de kern allemaal op hetzelfde neer. Je bent gericht op jezelf en alles wat er in je omgaat. Het werken naar een betere tijd, een beter gevoel en meer controle over je gevoelens en gedachten. Het lukt veel mensen aardig, sommigen wat minder. De mensen die het heel goed kunnen, hebben er vaak heel erg veel tijd ingestoken. Ik heb zelf deze tijd niet gehad en ben niet in de buurt van verlichting geweest. Ik heb echter wel een enorme verandering doorgemaakt en het enige wat ik daarvoor heb gedaan, is mijn hart open stellen. Verder helemaal niets. Het is een onvoorstelbare ervaring geweest die me zowel een nieuw hart als een nieuw leven heeft gegeven. Ik zal jullie vertellen wat er is gebeurd.

Mijn roots zijn christelijk en als kind wilde ik zendeling worden. Door veel stormen en crisissen heb ik me afgekeerd van God. Ik koos mijn eigen weg maar ook daar struikelde ik vaak en kwam bedrogen uit. Zoals ik al zei; ik heb veel onderzocht en geprobeerd, maar bleef een soort onrust voelen. Hoe hard ik ook probeerde om vervulling of verlichting te vinden, het was altijd maar  van korte duur. Kleine geluksmomenten waar ik maar even op kon teren. Toen ik opnieuw trouwde en ik de rust in de liefde gevonden had, kocht ik tijdens een wandeling een gospel cd in een kringloopwinkel. Ik begon deze te luisteren tijdens de lange autoritten voor mijn werk. Bepaalde nummers raakten me, er klonk een liefde doorheen die anders was. Een liefde voor jezelf, maar niet alleen gericht op jezelf. Liefde met hoofdletter L omdat dit over goddelijke liefde ging. Ik begon te bidden, dat waren geen gebeden met hoogdravende taal, maar ik begon God gewoon te vertellen wat er allemaal in mijn hart leefde en welke vragen ik had. Ik kreeg geen antwoord op mijn vragen, maar begon wel een rust te ervaren en ook een soort verlangen dit méér te doen. Tijdens het autorijden, als ik me open stelde voor God, kon ik ineens zo blij en dankbaar worden. Toch merkte ik ook mijn bevlekte hart, mijn intenties waren niet 100 % zuiver, vaak op mezelf gericht. Negatieve gedachten, be – en veroordelingen en liefdeloze gedachten en gevoelens.

Zoals ik al eerder schreef, ben ik opgegroeid met het evangelie en wist wat me te doen stond. God heeft het kostbaarste wat hij had, zijn zoon Jezus,  gegeven uit liefde voor mij. Door Jezus Christus te erkennen, Hem te aanvaarden als Heer van mijn leven (in plaats van dat ik heer en meester was over mijn leven) kon ik een nieuwe start maken. Met een nieuw hart! Jezus had lang geleden al mijn pijn, verdriet en schuld op Zich genomen. Dat was Zijn doel hier op aarde. Doordat Jezus voor mij gestorven is en de dood heeft overwonnen door na drie dagen weer op te staan, kan ik een relatie met God de Vader aangaan. Hij is de enige Weg tot God. God, de Bron van leven en van mijn bestaan. Het contact met de Bron was hersteld en ik voelde me compleet. Dit is wat ik al die tijd gemist had! Ik had mezelf afgesneden van mijn Schepper, mijn Bron en zou daarom ook nooit die rust en Liefde kunnen ervaren, al zou ik 60 uur in de week mediteren.bidden Een diepe rust en blijdschap die ik niet kan verwoorden heb ik nu. Is mijn leven nu een makkie? Nee, verre van dat, maar in welke situatie ik me ook begeef, Hij is erbij. Ik ben Zijn geliefd kind. Naast dat ik hier een nieuw leven ben begonnen, heb ik daarmee ook geweldige toekomst gekregen. En dat geeft een rust!

Ik daag je uit ook te gaan bidden tot God. Wat heb je te verliezen? Het maakt niet uit of je wel of niet in Hem gelooft. Hij heeft beloofd dat Hij Zichzelf aan iedereen zal tonen (dit kan op allerlei manieren) die Hem oprecht zoekt. Hij werkt door mensen, media, muziek en nog veel meer!

Hij is de weg, de waarheid en het leven en Zijn Liefde voor ons is onuitputtelijk groot; hij nodigt je elke dag weer opnieuw uit om hier voor te kiezen en de rest van je leven als Zijn Kind met Hem te delen.

    2 REACTIES

    1. “Mijn roots zijn christelijk en als kind wilde ik zendeling worden”. Ik vraag mij af waarom je zendeling wilde worden. Dit artikel komt bij mij over als zendelingenwerk…

      In het algemeen, moet mij nu echt iets van het hart en dat is het volgende. Ik heb op een christelijke lagere school gezeten. Zo’n beetje de helft van de klas was gereformeerd (ik nederlands hervormd).

      Ik had in die tijd een gereformeerd vriendinnetje en ging een paar keer mee naar de gereformeerde kerk. Door heel Nederland werd door de gereformeerde dominees gepredikt, dat dit HET geloof was, boven verheven de andere geloofsovertuigingen. Vooral “Jezus had lang geleden al mijn pijn, verdriet en schuld op Zich genomen, doordat Jezus voor ons gestorven is”. kreeg ik ook steeds te horen van deze gereformeerde dominee. Alleen door dit geloof kon je in de Hemel komen en anders belandde je in de hel! Wat heeft dit met Liefde te maken? Dit heeft alles met angst te maken!

      Ik heb in de loop van mijn leven heb ik veel te maken gehad met ex – gereformeerden. Wat mij dan opvalt en velen met mij, dat “Jezus had lang geleden al mijn pijn, verdriet en schuld op Zich genomen”, diep onbewust geworteld zit in de (ex – ) gereformeerden. Dan vooral het stukje dat Jezus “schuld”, op Zich heeft genomen. Hier geloof ik niks van. Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen overtuigingen en gedragingen. Lekker makkelijk om te denken dat Jezus “schuld” op Zich heeft genomen. Wie of wat is dan verantwoordelijk? Niet Jezus maar dat ben jezelf!

      En nu komt het dat telkens weer, dat de ex – gereformeerden zich nog steeds “schuldig” maken, door andere mensen ergens de schuld van geven, wat ze zelf veroorzaakt hebben. Niet bepaald eerlijk en de waarheid is ver te zoeken. Dit is weer algemeen bekend door heel Nederland. Heb hier veel mensen over gesproken in de loop van mijn leven.

      Ik persoonlijk geloof niet in Jezus en God maar weet dat Jezus Christus en de Bron bestaan. Maar ik geloof niet dat “Jezus de enige weg is naar God”. Weer zo’n opvatting, wie zegt dat, dat dit werkelijk zo is? Er zijn meerdere wegen. Voor mij is de Bron pure Liefde, zowel mannelijk als vrouwelijk. Deze Bron bestaat ook in ons zelf, anders konden we niet eens bestaan!

      Net zo goed Boeddha ook bestaat en nog veel meer. Ze bestaan allemaal naast elkaar en niet tegen elkaar! Bij het Boeddhisme ben je voor de volle 100% verantwoordelijk voor je eigen gedachten en gedragingen. Dus, je eigen schuld, is dan ook je eigen schuld en ben je hier zelf verantwoordelijk voor. Schuif de schuld niet bij een ander neer, voor iets wat je zelf veroorzaakt hebt. Doe je hier niks aan, komt het vroeg of laat weer vanzelf op je eigen bordje. Over karma gesproken… een universele wet.

    LAAT EEN REACTIE ACHTER

    Please enter your comment!
    vul je naam in