opkomst

Volg jouw geest voor verscheidene minuten en zie, alhoewel jouw ogen zijn gesloten, de zinloze wereld die jij echt denkt. Ga eens over de gedachten die verenigbaar zijn met zo’n wereld en die jij waar denkt.
Laat ze dan gaan en zink onder hun naar de heilige plaats waar zij niet kunnen binnentreden. Onder hen in jouw geest is een deur die jij niet volledig kon sluiten om te verbergen wat eraan voorbij ligt.

opkomstZoek naar die deur en vind hem. Maar herinner jezelf, voordat jij hem probeert te openen, dat niemand kan falen die zoekt om de waarheid te bereiken en het is dit verzoek dat jij vandaag maakt. Niets behalve dit heeft
nu enige betekenis; geen ander doel wordt nu gewaardeerd of gezocht, niets voor deze deur wil jij werkelijk en alleen wat eraan voorbij ligt zoek jij.

Strek jouw hand uit en zie hoe eenvoudig de deur openzwaait onder jouw ene intentie om eraan voorbij te gaan. Engelen verlichten de weg, zodat alle duisternis vervaagt en jij in een licht staat dat zo schitterend en
helder is dat jij alles wat jij ziet kunt begrijpen.. Misschien is er een klein moment van verrassing dat jou doet pauzeren, voordat jij je realiseert dat de wereld die jij voor jou in het licht ziet, het licht reflecteert dat jij
kende en in jouw wegdwalen in dromen niet geheel bent vergeten.

theheartofacourseinmiraclesJij kunt vandaag niet falen. De Spirit Die de Hemel jou heeft gezonden gaat met jou mee, opdat jij deze deur op een dag mag bereiken en er door Zijn hulp moeiteloos doorheen naar het licht mag glippen. Vandaag is die dag
gekomen. Vandaag houdt God Zijn aloude belofte aan Zijn Heilige Zoon, zoals Zijn Zoon zich zijn belofte aan Hem herinnert. Dit is een dag van blijmoedigheid, want wij komen naar de overeengekomen plaats en tijd waar jij het doel zult vinden van al jouw zoeken hier en al het zoeken van de wereld- wat gezamenlijk eindigt wanneer jij aan de deur voorbij gaat.

Herinner je regelmatig dat vandaag een tijd van speciale blijmoedigheid zou moeten zijn en onthoud je van alle ellendige gedachten en betekenisloos weeklagen. De tijd van Verlossing is gekomen. Vandaag is door de
Hemel zelf vastgesteld om een tijd van genade voor jou en de wereld te zijn. Als jij dit gelukkige feit vergeet, herinner jezelf dan hiermee:

Vandaag zoek en vind ik alles wat ik wil.  Mijn enkelvoudige doel biedt dit mij aan. Niemand kan falen die vraagt om de waarheid te bereiken.

Een gedeelte uit Les 131 van Een Cursus In Wonderen

6 REACTIES

  1. Is ongelooflijk, eerst trek ik een kaart met een deur die openstaat, dan krijg ik een ontzettende mooie reactie van Soulspeaker die vertelt over de deur die openstaat, en vervolgens vind ik dit artikel! 🙂 🙂 🙂

    Moet niet gekker worden nu 🙂 . Hoeveel antwoorden!?

    Nu alléén nog weten wat nu ook alweer de vraag eigenlijk was… 🙂

    Moet ik nu tegen mezélf ‘dank je wel’ zeggen, voor deze toevalligheden?
    Weet je wat, ik doe het nog ook (!) 🙂 . Thanx voor de mooie tekst, zowel aan de auteur, als degene die ‘em geplaatst heeft, als aan mijzelf 🙂 .

    Er staat: “Dit is een dag van blijmoedigheid, want wij komen naar de overeengekomen plaats en tijd waar jij het doel zult vinden van al jouw zoeken hier en al het zoeken van de wereld- wat gezamenlijk eindigt wanneer jij aan de deur voorbij gaat.”

    Supermooie tekst, erg geruststellend ook, zeg. Ik ben beniewd! 🙂

    Liefs, Susanne

      • @Aart,

        Heey Aart,

        Daar ben je weer 🙂 . Vroeg me al af wanneer je weer in het zwart ging schrijven. 🙂 . Dus hoi! 🙂
        Je andere reactie/schrijven ontving ik ook in mijn mailbox, maar die staat er hier nog niet bij, zie ik.

        Wat jij bedoelt met dat je nog een ‘u’ gevonden hebt, weet ik eigenlijk niet zo goed.

        Ik vind het een geruststellend idee dat men het in de tekst over ‘de afgesproken tijd’ praat. Het idee dat het allemaal gaat zoals het gaat, zeg maar. Doet mij ontspannen. Hetgeeft mij een herinnering aan ‘Vertrouwen’.

        En ja, waar ik op zoek naar ben.. ik kwam allerlei ‘deuren’ tegen, via kaarten, via mooie reacties van anderen, en nu dan dit stukje tekst! Hahaha, 🙂 , dat vond ik een bijzonder leuke ervaring. Ook omdat het mij nogal typeert, vind ik zelf dan. Ik werd ik vroeger vaak opgesloten en de deur die op slot zat en ik kon er niet uit. Nu zit ik niet meer opgesloten, en de deur zit ook niet op slot, dus nu ‘mag’ ik weer naar buiten. ’t Is veilig buiten. Daar achter die deur, is alles! Een soort van vrije wereld. En ga er maar voor! Je bent zo vrij als wat! En als een klein meisje er nog een beetje achter staan, want oh jee, durf ik wel.. Dat is nogal een dingetje, zeg maar, van mij 🙂 . Vandaar dat ik dit artikel ook zo mooi en toepasselijk vind.

        En wat ik uiteindelijk wil ‘vinden’ , maar goed, dat geldt voor allen natuurlijk, is de ervaring, een natuurlijke staat van zijn, van comfort, behaaglijkheid, het gevoel van op je plek te zijn, gelukkig zijn, met gelijkgestemden in menselijke vorm. Zintuigelijk in Zomerland zijn, zo noem ik het ook weleens.
        En dat we daar ‘officieel’ allang zijn en dat we van nature al vrij zijn, is te gek, maar de dagelijkse ervaring daarvan… oeh, lijkt me heerlijk! 🙂 . En daar ben ik mee bezig. En dat kan je zoeken noemen, of proberen, of te gaan zijn wat we in wezen al zijn (!) , hoe je ’t noemen wilt. 🙂

        Vee liefs, Susanne

        P.S. Heb nog steeds geen speakersetje 🙂

        • @Aart,

          Nu zit ik me te bedenken… je schreef: “Ik heb nog een ‘u’ gevonden. Waarschijnlijk uit een woord gevallen en tussen de deur belandt.”

          🙂 Hahaha, daar bedoel je dan waarschijnlijk mijn naam mee. En ik die tussen de deur sta. Hmm… 🙂 Soms moet wat jij schrijft even als een kwartje vallen, zeg maar. Maar dat had je natuurlijk al wel door 😉 .

          Liefs, Susanne

        • @Susanne, de ‘u’ ontbrak in het woordje ‘beniewd’ dat je schreef.

          Het leek mij eenvoudiger dat even te melden dan bij de Heer van Dalen een verzoek in te dienen of bij de eerste volgende nieuwe spelling het woord nieuw en benieuwd te wijzigen in niew en beniewd, wat trouwens wel mijn voorkeur hebben zou.

          Alhoewel, ik wilde natuurlijk enkel even je aandacht.

          Als er 1 een zoeker was was ik het wel en dat zoeken heeft mij enkel opgeleverd dat er niets te zoeken of vinden was.

          Dat het er enkel om gaat om te zien of ik in de realiteit stond of niet.

          M.a.w. of ik de wereld ervaarde vanuit het NU of vanuit mijn geheugen/oude ervaringen.

          Wat ik zocht was eigenlijk enkel het NU.

          En het wonderlijke is dat dat (zo komt er waarschijnlijk nog; ta ta en bla bla) NU (ervaren/handelen vanuit dat NU) direct voor handen is.

          Dat bedoelde ik met ‘your moment’ .

          Je ziet, ervaart het NU of je zoekt.

          Het valt niet te zoeken of te vinden.

          Het is er NU of het is er niet (je beseft, herinnert, ervaart het niet).

          En dat terwijl het NU er meer is dan je denkt en het hoofdzakelijk het denken is dat je ‘uit het NU hout (nieuwe spelling).

          Ps., vandaar de tekst in het filmpje.

        • @Susanne, “Dat is nogal een dingetje, zeg maar, van mij :)”

          Susanne, een dingetje van jou als volwassene of een dingetje van de kleine Susanne?

          “En wat ik uiteindelijk wil ‘vinden’ , maar goed, dat geldt voor allen natuurlijk, is de ervaring, een natuurlijke staat van zijn, van comfort, behaaglijkheid, het gevoel van op je plek te zijn, gelukkig zijn, met gelijkgestemden in menselijke vorm. Zintuigelijk in Zomerland zijn, zo noem ik het ook weleens.
          En dat we daar ‘officieel’ allang zijn en dat we van nature al vrij zijn, is te gek, maar de dagelijkse ervaring daarvan… oeh, lijkt me heerlijk! 🙂 . En daar ben ik mee bezig. En dat kan je zoeken noemen, of proberen, of te gaan zijn wat we in wezen al zijn (!) , hoe je ‘t noemen wilt. :)”

          Susanne, ik plaag even hoor, hoe weet jij dat dat te vinden is, wie weet bestaat die ‘natuurlijke staat van zijn” wel helemaal niet.

          Maar je zult die staat wel eens of vaak ervaren/herkent hebben en weet dus dat die bestaat.

          Wonderlijk dat die er dan is en dat tie weer verdwijnen kan, hoe zou dat toch komen.

          Wil ik enkel mee aangeven waarschijnlijk dat die staat er altijd is, dat voor die staat we niets hoeven te doen.

          Dat we die staat enkel niet ervaren omdat we niet in het Nu zitten maar in ons hoofd met zijn/haar oude ervaringen.

          Dat het een mogelijkheid is om in 1 klap constant in dat NU te verkeren als werkelijk het verschil gezien wordt tussen het NU en het hoofd.

          Lukte mij ook niet hoor en daar gaat het ook niet om maar in wezen is het enkel een kwestie van het verschil zien. Het is zo simpel dat het over het hoofd wordt gezien.

          Wat het moeilijk/lastig maakt is dat hoofd/die oud ervaringsenergie/dat kleine kind gerust te stellen, het laat ervaren dat het niet meer dat kleine hulpeloze kind is.

          Daardoor is er dat proberen, het oefenen.

          PS, de natuurlijke staat kent geen behagelijkheid, geen comfort, geen gevoel van op je plek te zijn, gelukkig zijn, behoefte aan gelijkgestemden.

          De natuurlijke staat is iets geheel op zich zelf staands.

          Er is daar niets wat met zichzelf bezig is.

          Het is daar als ‘niet bang meer voor muizen’ (staat voor alle angst/ellende/ongemakkelijke gevoelens) zijn.

          Op zich is dat ‘niet bang meer’ niet iets waar je wat mee kan.

          Gelijk die ‘natuurlijke staat’ daar kun je niets mee. Het is daar niet comfortabel, behagelijk of wat dan ook.

          Het is enkel het ontbreken van ‘bang zijn voor muizen’ oftewel een weggevallen zijn van wrijving met het leven omdat er nergens angst voor is.

          Er is niet de angst van dat kleine kind/oude ervaringen wat toen echt reden had voor angst omdat het afhankelijk van die buitenwereld was voor haar/zijn overleving.

          Dat is iets anders dan; behagelijk, comfort, gelukkig, op zijn/haar plek zijn, lijkt mij, toch?

          Het ene is vanuit HEELHEID wat niet van omstandigheden afhankelijk is, “wat voldaan is met zichzelf” en het andere is/lijkt mij nog aan omstandigheden te moeten voldoen en/of waar zich nog een ik-beleving bevindt dat zich prettig voelen wil.

          M.a.w. de natuurlijke staat is een weggevallen zijn van datgene wat ergens mee bezig is.

          Zelfs geluk, comfort, Liefde, gelijkgestemden bestaan daar niet.

          He jakkie wat een einde.

          Ben jij dan nooit gelukkig of blij Aart?

          Inderdaad, dat ben ik nooit, ik zou niet weten wie of wat datgene is wat blij of gelukkig zou kunnen zijn (gaat niet om Aart maar om het bij jezelf kijken hoe blijheid, gelukkig ontstaat).

          Ervaar jij dan nooit pijn of ellende Aart?

          Inderdaad of ik moet die grote teen weer eens tegen de poot van het bed stoten en dan moet ik nog veel moeite doen om van die lichamelijke prikkel iets te vinden (gaat niet om Aart maar om het bij jezelf kijken hoe pijn en ellende ontstaat, in welke staat/bewustzijn je moet verkeren om dat te kunnen ervaren).

          Wat rolt er allemaal wel niet uit, je zal het tot hier hebben moeten lezen, ben ik blij (heeee hoe zit dat nou) dat ik enkel hoef te typen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in