Eer de teachers in je leven
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine

Steeds meer mensen slaan het pad in van persoonlijke- en spirituele ontwikkeling. Sommigen beginnen met lezen en zelf ervaren, anderen kiezen de bijstand van één of meerdere teachers in een cursus of trainingstraject. Open zijn over hoe je aan jezelf werkt en met wie, wat je leert en welke lessen je ontvangt, wordt weinig gedeeld. In tegendeel: vaak wordt er geheimzinnig over gedaan. Wat is dat toch, dat je wel iemand mag bijstaan in zijn of haar groei, maar dat het wel ‘geheim’ moet blijven? Ik vind het jammer dat de rollen van teacher en leerling niet meer erkenning krijgen. Doen we onszelf daarmee niet te kort, is mijn vraag. Worden we niet juist sterker als we die rollen meer innemen en meer delen?

Ik heb het altijd gedaan, de mensen die mijn leraren waren eren om hun aandeel in mijn ontwikkeling. Niet omdat ze op een voetstuk staan, maar omdat ik erken dat ze het beste van zichzelf aan mij hebben doorgegeven. Ze hebben voor mij het verschil gemaakt. Ik kom voor ieder van hen vingers te kort om aan te geven hoeveel inzichten ik heb gekregen. Iedereen die mijn boek heeft gelezen, ziet achterin de lijst met mijn teachers, mijn vriendinnen, mijn steunpilaren en daarbij vermeld wat ze voor mij betekenen en wat hun rol was of is. Voor mijn gevoel hoort het zo. En daarbij: ik ben hen zo dankbaar! Natuurlijk heb ik veel zelf gedaan, maar zonder de juiste inzichten op het goede moment was me dat niet gelukt.

Ik heb bijvoorbeeld een opleiding gedaan die steeds een weekend duurde. Om niet steeds naar huis te hoeven rijden, mocht ik bij een vrouw die in de buurt woonde overnachten. Naast een warm welkom en rust in plaats van reistijd na een trainingsdag, gaf ze me waardevolle lessen mee, in aanvulling op de verhalen die ik over de trainingsdagen vertelde. Ik hoor haar nog zeggen: ”Fanny, je hoeft je hoofd niet altijd op het hakblok te leggen”. Deed ik dat? Nam ik automatisch de schuld op me als iemand me ergens van beschuldigde? Ja, dat deed ik, vaak onterecht. En wat een last gaf me dat! Sindsdien doe ik het heel anders. Willeke kon mij dit gedrag spiegelen omdat ze het herkende en kon benoemen, waarschijnlijk door haar eigen geleerde lessen. Jij kent het vast ook: dat ene moment waarop een teacher je een belangrijk inzicht gaf. In alle tradities werd kennis zo overgedragen, mondeling van leraar tot leerling. Dat ging zo bij de native Americans, maar ook bij onze eigen ambachtslieden. De leerling oefende en de leraar of meester gaf feedback in het moment zelf, al naar wat er nodig was. En doen we dat feitelijk niet nog steeds zo? Alleen was het vroeger duidelijk wie de teacher, de sjamaan, de healer was en werd deze persoon erkend in die rol.

Ik merk dat het tegenwoordig anders gaat. Mensen doen trainingen of coaching, maar ze willen niet verder delen wie hun teacher is. Het heeft dan vaak te maken met mensen die als coach, healer, etc werken en die iets ontdekt hebben, bijvoorbeeld de ideale businesscoach of een teacher op Youtube, en dan willen ze die kennis voor zichzelf houden uit angst dat ze gekopieerd of voorbij gestreven worden. Er zijn ook uitzonderingen. om je een voorbeeld te geven: Kim Vermeer van de Mandala Academie vertelt in haar FB-live uitzendingen openlijk dat ze bij mij in training is geweest en wat ze daaraan heeft gehad. Een ander voorbeeld: als ik een filmpje op YouTube plaats van mij met een ander, dan zal ik altijd de website of FB-pagina vermelden, zoals in het filmpje waarin ik met een vriendin en collega op kristalinkoop ging. Wie weet heeft iemand haar als coach nodig! Het zou toch zonde zijn als iemand mijn collega niet kan vinden omdat haar naam niet is gezegd. Het gaat er totaal niet om dat mijn ego gestreeld moet worden door een vermelding. Het gaat er wel om dat iedereen erkentelijk is voor wat ze hebben geleerd. Ik op mijn beurt ben mijn ‘leerlingen’ erkentelijk voor hun vertrouwen, openheid, alle lessen en de prachtige verbinding. We hebben waarlijk gedeeld en dat mag gezegd worden. Het niet delen, is als een ontkenning. Er gaat een element verloren waar de meesten van ons zich niet van bewustzijn. Het lijkt me zo mooi om dat weer terug te brengen!

Want wat werkelijk belangrijk is, is dat er een lange lijn teachers en leerlingen met elkaar groeit. Die lijn kun je bekrachtigen of ontkrachten. Geen erkenning geven aan die lijn, werkt ontkrachtend, terwijl in het licht zetten, bekrachtigt. Als beide rollen weer worden erkend en ingenomen, in openheid en delen, groeit de kracht en impact ervan.

Ik denk dat het heel veel effect heeft als we opener zijn over wat we hebben geleerd van wie, maar ook als we als teacher vertellen wat we leren in die rol. Het zijn allemaal intensieve processen die veel impact hebben op ons leven en die nog veel krachtiger kunnen doorwerken als we ervoor gaan staan. Ervoor gaan staan, gaat makkelijker als je wordt gesteund door een netwerk van zichtbare, voelbare leerlingen en teachers. Het is in spiritueel opzicht een zegen om onderdeel te zijn van een lichtweb dat je samen hebt geweven. Daarmee is het voor jou zoveel makkelijker om ook te gaan staan en het lichtweb of de lijn vast te houden, erop aangesloten te zijn, het sterker te maken en zelf ook de kracht ervan in je op te nemen. Een vraag die je jezelf misschien nog nooit hebt gesteld is deze: waarin kun jij jouw lijn van teachers verder bekrachtigen? Hoe creëer je mee aan een krachtig lichtnetwerk?

Neem je plek in in de lijn, geef je lessen door, eer je teachers en eer jezelf om het willen leren, willen onderzoeken, het je openstellen, het vertrouwen geven. Iedereen is ergens een teacher in, dus jij ook. Dat is speciaal en wat je doorgeeft is een geschenk. Je teachings zijn het resultaat van jarenlang leren, oefenen, vallen en opstaan. En we zijn allemaal, altijd leerling van de levensschool en het universum.

Ik wil zo graag een nieuwe traditie waarin we open zijn, allemaal, over onze lessen en degene die ons daarin heeft bijgestaan. Laten we helder zijn in wie welke kracht heeft, zodat als je een teacher zoekt, je al weet bij wie je moet zijn. Als je niet precies weet wie je teachers zijn of wat de meest waardevolle lessen in je leven waren, kun je daar wanneer je wilt verder op afstemmen. Wat ook belangrijk is en in het verlengde ligt van respect geven, is dat we  laten we onze teachers niet ‘drainen’ door alleen te nemen. Geef erkentelijkheid terug zodat de lijn bekrachtigd wordt. Span een prachtig, liefdevol lichtweb: een krachtig netwerk van lerende, elkaar ondersteunende mensen.

Mijn teachers leerden me alles over natuurlijke geneeswijzen, coaching, energiewerk en multi-dimentioneel bewustzijn. Alles wat ik weet of leer, deel ik in mijn lichtweb. En via al die lijntjes komt er heel veel moois bij me terug. We weten al dat iedereen nodig is op aarde, met alle speciale talenten die iedereen hier brengt. Er bestaat geen werkelijke concurrentie, omdat er genoeg ruimte is voor iedereen. Je teachers eren is wat mij betreft een onderdeel van het 5D-delen. Delen in verbinding, overvloed vanuit kracht, trots en liefde voor elkaar en elkaars weg.

Liefs,

Fanny

P.S. Ik heb hier het woord teacher gebruikt in plaats van leraar. Dat komt omdat in het Engels het woord ‘teacher’ veel ruimer wordt geïnterpreteerd dan het woord ‘leraar’. Het betekent leermeester in elk opzicht. Ik wilde een stuk ongelijkheid wegnemen die in de tekst zou sluipen als ik het woord leraar/ leermeester zou gebruiken. Want beide rollen zijn volstrekt gelijkwaardig en lopen in elkaar over. Uiteindelijk wordt als het goed is de leerling de meester. Nog zo’n Nederlands woord wat weerstand kan oproepen, LOL.

4 REACTIES

  1. Ik geef ook informatie door die ik geleerd heb… maar ben er wel voorzichtig, ik wil niet te opdringerig worden maar het is altijd met de beste bedoelingen; en als HSP heb je het voirdeel dat je het aanvoelt als iemand het nodig heeft en er voir open staat…

  2. Ik vertel aan vrienden en vriendinnen dat ik altijd de juiste mensen ben tegen gekomen die voor dat moment heel belangrijk waren voor mijn groei proces. Precies zoals jij beschrijft. En wat ik ook al jaren roep is dat er maar weinig mensen voor openstaan om aan het groeiproces deel te nemen. Is het angst voor onbekende etc. Het is het mooiste wat me is overkomen en elke dag leer ik nog.
    Bedankt voor je artikel.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Laat een reactie asch
vul je naam in