Het wat en hoe van een depressie

Depressie is een term die blijkbaar op heel veel mensen van toepassing is, heden ten dage. Antidepressiva zijn de meest voorgeschreven geneesmiddelen en gaan naar mijn gevoel als snoepjes over de toonbank.

Wat is er aan de hand? Is het een modeverschijnsel, welvaartsziekte of een belangrijk signaal?

Er ligt inderdaad iets diepers aan ten grondslag. Een depressie is een letterlijk weg- en onderdrukken van zichzelf. De aanzet is een emotioneel conflict inzake verlies van territorium vanuit een gevoel van minderwaardigheid, waardoor de onderdrukking als een sluipende dief je leven binnenglipt.

Het beeld achter een depressie

Je ziel en gidsen communiceren altijd via beelden. Toen ik mijn gids inzage vroeg in de thematiek van een depressie, kreeg ik het beeld van een totaal verlaten asfaltweg met een diepe put in het midden door een volledige verzakking.

Voor mij weer zeer welsprekend in zijn diepe gelaagdheid. Voor wie de symbolentaal nog niet begrijpt, duid ik hier graag het beeld. Echter, voor wie wil leren werken met beelden en symboliek, kan ook zelf deze leuke oefening doen. Neem een blad papier en noteer zelf wat elk stukje van het beeld kan betekenen.

Wat voor mij opviel was dat gat in het midden van de weg.
Dan denk ik direct aan onze spreektaal:

– door de grond zakken van schaamte (het van de aardbol willen verdwijnen)

– de grond onder je voelen wegzinken (=beschaamd zijn , geen oplossing meer zien, zonder houvast vallen; je totaal verloren voelen)

– iets of iemand de grond inboren (=een persoon of idee totaal afwijzen)

Jij mens, bent het middelpunt van je levensweg. Als de spilfiguur verdwenen is (de verzakking in het midden van de weg) is er geen leven, noch beweging meer. En, meer bepaald, jouw verhaal eindigt hier. Het toont dat je je door een bepaald idee (weg) of oordeel (asfalt) onderuit liet halen. Je wil er niet meer zijn, je verzaakt letterlijk aan je schepperskracht. Als jij als schepper, schipper, autoriteit, verdwenen bent, valt alles in je leven stil.

De weg ligt er verlaten bij, verwijst naar de doodsheid op je levenspad (niks meer voelen, beleven, ervaren), uitzichtloosheid. Het feit dat de weg van asfalt is, verwijst naar een starheid, gebrek aan flexibiliteit, stevig afsluiten van je wijdsheid, een verharding van alle gevoel en emoties, een sterk afgebakend klein ik; oordelen en koud hart. Afgesneden van je ware innerlijke natuur en losgekoppeld van de rest van de natuur.

Het feit dat ik niks zag naast de weg toont ook de troosteloos- en uitzichtloosheid vanwege het gebrek aan kleur, bloemen en struiken. Ook een diepe eenzaamheid wegens totaal gebrek aan verbinding met het geheel. De kleur van het asfalt, zwartgrijs, verwijst naar doemdenken, zwartkijker, enge visie, onmacht, angst om keuzes en verantwoordelijkheid te nemen, het dimmen van je eigen kracht en licht.

Wat houdt een territoriumconflict in?

Hoe kan iemand nu zo diep wegzinken en zichzelf totaal verliezen? De mens heeft twee polen in zich: zijn dierlijke instincten en zijn zielenwensen. Om op aarde te kunnen overleven zijn je dierlijke instincten noodzakelijk, omdat die ervoor zorgen dat je fysiek kan overleven en stevig op eigen benen staan. Deze omvangrijke wereld heeft nogal wat facetten die je als mens kunnen overvallen. Van leuke tot overweldigende naar gevaarlijke situaties. Wanneer jij als persoonlijkheid niet stevig gegrond bent en niet goed in je vel zit, kan je makkelijk onderuit gaan.

De emotionele ‘inslagen’ of ‘shocks’ worden bepaald door je kijk op een bepaalde situatie. Het is dus je beleving , hoe jij de dingen ervaart, die zorgen voor de inkleuring van het gebeuren. Je brein maakt geen enkel visueel verschil. Voor je brein is een tankwagen een tankwagen. Maar stel nu dat je man over je hoofd beslist en je voelt je als het ware door hem overreden (buitenspel gezet). Dan registreert je brein via je gevoel “Gevaar, tankwagen overrijdt me!” De inslag in je hersenen is dezelfde of jij je overreden voelt of echt overreden bent.

Territoriumconflicten draaien rond het idee dat er geen rekening gehouden wordt met je, dat je waardeloos en onbelangrijk bent.

Voorbeeld, een man heeft zin in seks , vrouw zegt: “Hmm nee schat, nu niet, maar vanavond als je thuiskomt, dan…” De man accepteert de belofte, voelt zich de hele dag tintelen van verwachting, kan bergen verzetten door deze adrenaline en dan komt de koude douche. Het is avond, de man heeft ongeduld, geeft wat duidelijke wenken en dan is het eindelijk tijd om te gaan slapen. Hij schuift dichter tegen haar aan, maar zij duwt hem weg met een korzelig: “Ben je daar weeral met je seks. Het is altijd hetzelfde met jou.” Bam, man snapt er geen bal van en voelt zich letterlijk ontmand en bij zijn ‘pietje’ gepakt (zo zeggen wij dat hier in west-Vlaanderen). De man kan nu denken: “Ben ik fout, ben ik een seksmaniak? Wil/eis ik teveel van haar?” Feitelijk wordt hier een normale behoefte afgewezen.

De depressie zal intreden als de persoon zich en afgewezen en minderwaardig voelt.
– bijvoorbeeld: een man vindt zijn vrouw in bed met een andere man (zijn vrouw is zijn ‘territorium’). Hier ervaart hij een verlies van territorium (slaat letterlijk aan zijn hart), het eerste zaadje voor een hartinfarct wordt hier gepland en er komt al grote druk op zijn levensvreugde.
— de minnaar van zijn vrouw blijkt bovendien een bekende, VIP man te zijn. Dat is een dubbele klap (verlies van territorium en verlies van eigenwaarde). De depressie (het zichzelf onzichtbaar maken) zal zich inzetten. Vrouwen ervaren dat zelfde als hun man wegloopt met een jongere, mooiere vrouw.

Het gif binnen dit conflict

Door dit territoriumverlies ga je je sterk minderwaardig voelen en erger nog, je voelt je schuldig aan het resultaat. Hierdoor verzeil je snel in een neerwaartse spiraal van “Had ik maar….” Je blijft jezelf maar straffen met de retorische vraag waarin jij tekort schoot. Omdat je steeds in dat kringetje blijft hangen van: “Ik ben uit de boot gevallen!” zak je steeds dieper en dieper, totdat er een lethargische houding komt. Je bent murw en je enige oplossing om uit dat drijfzand te geraken, is door jezelf op te geven en te veroordelen tot overduidelijke verliezer vanuit de gedachte: “Of ik nu vecht of niet, ik ben al op voorhand de verliezer.” Met andere woorden: je berust in je onmacht. In plaats van dit concept los te laten en voor jezelf en een ander concept te kiezen, blijf je hangen in het oude vertrouwde. Het inzicht dat jij het middelpunt van jouw leven bent, heb jij nog niet begrepen.

Het leven voelt zwaar en drukkend

Voor de depressieve mens voelt het leven zwaar, verstikkend en overweldigend aan. Je gaat gebukt onder een gewicht/schuldgevoel/eenzaamheid. Ook heb je dan het idee dat niemand belang in je stelt en voel je je snel overbluft door anderen. Omdat je het gevoel van verbinding kwijt bent met jezelf en je omgeving, ben je niet meer gegrond en volledig gedesoriënteerd en leeggelopen. Je functioneert nog op automatische piloot maar eigenlijk is alles je teveel en heb je nergens nog interesse in omdat je volledig losgekoppeld bent. Je koppelt je letterlijk energetisch los van jezelf.

De stap in de leegte, het grensloze

Als je depressief bent, stap je letterlijk uit je eigen spoor en word je een wandelend spook, dat naast je pad loopt. Er is geen ruimte meer voor beleving en ervaringen. Je zet je knop op OFF.

Dit zorgt ook voor hormonale disbalans, mannen worden minder man en vrouwen minder vrouw een soort van neutralisatie. Met onderdanigheid en soort van gebrek aan competitie/daadkracht als gevolg.

De bio-logische reactie van je fysieke lichaam

Ik ben de germaanse geneeskunde heel dankbaar omdat ze de logica van de biologie heel goed begrepen heeft. Je lichaam zal je helpen om deze shock te ontladen. Ervaar je iets als een ‘klein’ conflict, zal de reactie een bronchitis of griep zijn. Ervaar je iets als een behoorlijk conflict, dan krijg je zware longontsteking. Treft het je bijzonder zwaar, dan volgt longkanker.

Er zijn 3 soorten van emotioneel/fysieke inslagen
– verlies van territorium, in het hart (hartinfarct)
– bedreiging van territorium, bronchiën en longen (longkanker)
– afbakenen en begrenzen van territorium, blaas (blaaskanker)

In de genezingsfase van een depressie is er altijd sprake van een ontsteking in de onderliggende organen.

Als je je bedreigd voelt in je territorium ontstaan longconflicten (jezelf geen zuurstof/ruimte gegund) en die ontstaan meestal vanuit:
– ruzies op het werk of met vrienden of binnen het gezinsleven
– angst voor wat de anderen zullen zeggen of denken van me

Wanneer anderen over je grenzen gaan (afbakening territorium) ontstaan blaas problemen. Je bent dan goed pisnijdig maar je zwijgt voor de ‘lieve’ vrede.

Onze natuurlijke drang om het eigen territorium af te bakenen

Bij de dieren is dat nog heel goed merkbaar, dit afbakenen van het territorium met een beetje urine. Dat biologisch programma loopt ook bij de mens. Dus als je het gevoel hebt dat je je grenzen niet goed kan bewaken reageert je lichaamsbewustzijn heel slim en logisch, het denkt: “Ik heb meer urine nodig”. De slijmvliezen in je blaas verzweren of ontsteken waardoor je blaas een grotere hoeveelheid urine kan bevatten. Voel je je als man of vrouw ontkracht, komt er nog een depressie bovenop met als grondthema: afbakening van het territorium
– Bij een klein grensconflict heb je een gewone blaasontsteking
– voel je dat er teveel over je grenzen gelopen wordt, ontstaan er blaaspoliepen
– heb je het gevoel dat er totaal geen rekening met je gehouden wordt, dan zal zich blaaskanker ontwikkelen

De juiste vraag stellen in zulke situaties

Voor je brein is het onmogelijk om het onderscheid te maken tussen dat wat je emotioneel overweldigt en dat wat je fysiek overweldigt en in gevaar brengt. Zogauw je stress krijgt van iets, registreert je brein dit als gevaar.

Op dat moment is het zinloos om jezelf in vraag te stellen, beter is om het concept in vraag te stellen. De juiste vraag is: “Zitten we op dezelfde golflengte?”

Zoek jij als vrouw enkel bescherming bij een man, dan kan je man over je hoofd handelen. Ben je uit liefde bij hem, zal jij je met respect behandeld voelen.
Zoek jij als man enkel een mooie vrouw, dan kan zij van binnen frigide en ijskoud zijn. Volgde jij je hart, dan zal jij je warm en gekoesterd opgevangen voelen.
Territoriumconflicten ontstaan als een ander zich bemoeit met jouw zaken, beslist over je hoofd, kiest voor een ander, jou niet geeft waar je recht op hebt, over je grenzen gaat, dingen van je eist.

Een territoriumconflict is altijd een GOUDEN moment. Het toont je dat je op je huidige pad enkel overleeft omdat je keuzes gemaakt hebt vanuit je hoofd in plaats van uit je hart. Het enige probleem hier is dat jij niet voor jezelf durft te kiezen en op te komen. Je zet die ander of een idee op de eerste plaats. Je zegt “Ja!” tegen die ander of dat idee in plaats van tegen jezelf!

In 2009 (ik was toen 40 jaar) heb ik een zware depressie doorgemaakt waar ik nu op terugkijk als een gouden moment. Ik heb er mezelf ontdekt zonder enige vorm van medicatie. Het leven draait om groeien, jezelf een stem geven, antidepressiva legt jezelf enkel het zwijgen op. Depressie kan je maar begrijpen als je er zelf doorgegaan bent. Ik had zelf nooit kunnen dromen erin te vervallen, terwijl ik nooit begrepen heb dat ik in een sluimerende depressie leefde al vanaf mijn 12 jaar. Iedereen zag me als een sterke, krachtige vrouw maar in wezen was ik hard en leefde ik als ongewenst kind op pure wilskracht. Mijn depressie was mijn omslagpunt van een hard leven naar een leven vanuit het hart. Eén letter verschil, doch een wereld van verschil. En ik groei er nog elke dag in, naar een meer hart zijn in plaats van hard.

10 REACTIES

  1. beste, voel me ontredderd sinds het overlijden van mijn dierbare man, beste vriend, compagnon de route, vader van mijn kinderen (overleden in november 2016, op 56-jarige leeftijd, na overrompelende ziekte van 4 maanden, dit na 37 jaar samen lief en leed gedeeld te hebben).
    ervaar rauwe rouw… ben zo moe…
    kan er iemand helpen hoe ik de pijn, het gemis en het verdriet kan doorleven ?
    hoe ik opnieuw licht en vreugde in mijn hart kan voelen ?

  2. Hallo Isabelle, met veel impact lees ik je artikelen.Bij deze weer zo’n krachtige binnenkomer. Dank voor dit artikel.

  3. Een gids communiceert alleen in symbolische talen?
    Nee hoor. Dat is persoonlijk hoe een gids je benadert.
    Ik word letterlijk aangesproken, ik hoor mijn gids.
    Zo heeft hij zich voor het eerst aangekondigd en zijn naam kenbaar gemaakt.
    Ook via automatisch schrijven wordt ik benaderd.
    Er zijn echt meerdere manieren.

    Ik weet wat een depressie betekend. Ik weet wat je doormaakt en hoe lang een depressie kan duren.
    Het kan jaren duren.
    Het werd voor mij een manier van leven.
    Ik heb het overwonnen. Het is een levenstaak.
    En nu in deze ascentietijd…laat ik steeds oude gevoelens los. Laag voor laag. Alsof ik opnieuw in die gevoelens terecht komt. Moeilijk, niet fijn, soms zwaar, maar te weten dat ik er niet meer in zit…..aan mijn ogen zien dat ik straal…is het overduidelijk dat die depressieve gevoelens uit mijn energetisch systeem verdwijnen.
    Blijdschap, Vreugde, Liefde kan tevoorschijn komen.

  4. Heel herkenbaar! Ik ben blij dat jij het overwonnen hebt. Ik leef al jaren met drepressie en krijg maar niet te pakken hoe het zit met vanbinnen uit leven en zelfliefde… ik ben zo moe en het lijkt eindeloos,steeds weer op de vlucht slaan wetende dat dit geen oplossing maar een zelfdestructieve handeling is.
    Ik heb al verschillende therapeuten gehad en wordt medicamenteus ondersteund,hoewel ik deze medicatie haat,het legt je idd het zwijgen op.
    Ik zou het graag over een andere boeg gooien en mijn antwoorden meer in het ‘spirituele’ gaan zoeken. Echter weet ik niet goed hoe hieraan re beginnen en al zeker niet alleen.
    Ik zoek iemand die me bij de hand pakt en me mee op reis neemt.
    Graag hoor ik wat jij hiervan denkt

    • hallo alexandra, je kan natuurlijk bij mij terecht maar garantie kan ik je zeker niet geven. In mij artikels geef ik alles mee wat ik zelf gebruikt heb. Ook hier in de tekst ligt mijn antwoord, kijk naar wat je zoekt/eist/verwacht/denkt nodig te hebben van de buitenwereld en kijk via welk overlevingspatroon jij als antwoord gebruikt. Vb je schrijft ik ben zo moe, wat ben je moe en waarom en daar liggen je antwoorden. Ik weet dat het niet gemakkelijk is maar eigenlijk is je doel om vreugde te beleven dus maak enkel keuzes die je vreugde opleveren. Poepsimpel maar aardsmoeilijk om uit te voeren, je moet eerst je ego laten sterven voordat je je ziel kan laten hergeboren worden.

  5. Heel fijn om zoveel herkenning te lezen, maakt inzichtelijk, en geeft je een handvat!!
    Totdat je STELT, met ZEKERHEID, dat zich kanker ontwikkelt. We weten allemaal dat geestelijke
    blokkades zich vastzetten in ons lichaam, alleen voegt het niets toe voor depressieve mensen, om deze angst te zaaien! Het werkt ook zeker niet motiverend om met je depressie aan de slag te gaan.
    Angst is nimmer een goede raadgever of uitgangspunt.
    Jammer. Het is mij nu onduidelijk wat je met dit artikel wilde bereiken.
    Wilde je je eigen overwinning delen? Een ander helpen met zijn depressie? Of voor wie helaas deze vreselijke ziekte heeft, verklaren dat het aan een depressie in het verleden is te wijten?
    Het artikel leverde mij, als iemand midden in een depressie STRESS op, mijn brein registreerde gevaar!! Ook al is iets voor jou helemaal duidelijk en waar, bescheidenheid siert nog altijd de mens, en vraagt voorzichtigheid met uitspraken. Zeker als je de depressieve persoon wilt aanspreken. Geef liever moed en lieve ruggesteun als je het pad al hebt gelopen. Zou dit artikel jou toen hebben geholpen , je proces naar heling hebben versnelt?

    • Danielle jij reageert duidelijk vanuit je angst voor kanker. Waar stel ik met zekerheid dat er zich kanker ontwikkelt? Heb ik als ex-depressieve ergens geschreven dat ik ZEKER kanker ontwikkeld heb? Er staat in het artikel dat hoe jij de dingen ervaart de inslag bepaalt. Ik schrijf letterlijk:
      Ik ben de germaanse geneeskunde heel dankbaar omdat ze de logica van de biologie heel goed begrepen heeft. Je lichaam zal je helpen om deze shock te ontladen. Ervaar je iets als een ‘klein’ conflict, zal de reactie een bronchitis of griep zijn. Ervaar je iets als een behoorlijk conflict, dan krijg je zware longontsteking. Treft het je bijzonder zwaar, dan volgt longkanker.

      En ja dit artikel ging mij zeker geholpen hebben om inzicht te krijgen in het proces van depressie en de MOGELIJKE impact op het lichaam.

      Jij bent duidelijk bang van je lichaam, maar dat hoeft helemaal niet. De lichaamstaal begrijpen is echt een fantastisch hulpmiddel maar dien je wel eerst vriendschap te sluiten met je lichaam. Ik heb leren luisteren naar mijn lichaam en vond fantastische antwoorden en inzichten via de germaanse geneeskunde. Ik zat heel diep en ik ben er zelfs van overtuigd dat ik juist kanker VERMEDEN heb omdat ik de mechanismes en de boodschap van mijn lichaam begrepen hebt. Ik ben zelf heel lang bang geweest om botkanker te krijgen omdat mijn grootmoeder dat had. Nu heb ik dit losgelaten want dankzij de oa de germaanse geneeskunde kan ik nu op tijd ingrijpen en mijn lichaam gezond houden.

      Angst is idd slechts mogelijke raadgever dus mag ik voorstellen om mijn artikel zonder angst te lezen maar als een mogelijk antwoord op hoe lichaam en geest samenwerken? Ik heb ontdekt dat je angst maar kan loslaten als je inzichten krijgt. Ik heb mijn angst voor de botkanker kunnen loslaten toen ik het WAAROM van botkanker begreep en daarmee de MOGELIJKHEID voor mezelf gecreëerd om botkanker te voorkomen, zoniet te begrijpen en er mijn angst voor los te laten mocht het mij ooit toch zou overkomen

      Als jij een afgrond ziet, zal jij je kind ook vertellen: ” schatje dat is een afgrond en als je daarin valt kan je van pijn tot zwaargewond naar dood zijn”. Of zal jij zwijgen uit angst omdat je kind dan te bang zal zijn om verder te stappen? Nee, dankzij je waarschuwing zal je kind een andere weg inslaan.

      Wat ik met mijn artikel wilde bereiken, ? Wel een andere weg aanreiken omdat de afgrond bij velen zeer dichtbij is. Ik heb me tot mijn 44ste rot, overal pijn en totaal op gevoeld om verslagen en verloren te eindigen in de ziektewet. Ik ben er nu 49 en heb me nog nooit zo goed, sterk en levendig gevoeld want mijn angsten heb ik losgelaten en mijn lichaam is mijn beste vriend en spreekbuis van mijn ziel.

      Veel succes op je zoektocht naar vreugde, want dat is het grote verschil ts de ik toen en de ik nu, VREUGDE

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in