vraag, geloof, ontvang

golfJanuari begon met een knal, bij manier van spreken, door de krachtige nieuwe maan op 1 januari, een fenomeen dat zich al 19 jaar niet meer had voorgedaan.

Dat, gekoppeld aan een actieve Venus retrograde die ons terug voert naar einde 2005 en begin 2006, kan maken dat we ons eerder achteruit voelen gaan in plaats van voorwaarts, daar we een verleden terug zien dat we liever zouden vergeten. Maar al is er veel energie en potentieel aanwezig, toch moeten we de stap zelf maken, het potentieel omarmen, erop aflijnen, en het in ons leven integreren, allemaal belangrijke thema’s voor 2014. Je hebt me dat al 100 keer horen zeggen, maar ik zal dat misschien nog 1000 keer meer zeggen, want hoe zeer we iets ook willen, we moeten erop afgelijnd zijn, en het vermogen hebben het in ons leven te integreren. De energieën van januari gaan helemaal over wat we geloven en denken te verdienen.

Venus wordt vaak beschreven als gaande over geld, schoonheid en liefde, maar in werkelijkheid gaat het over waarde. Waarde heeft te maken met verdienen. We zijn zo bereid om onze tijd, gedachten en energie te besteden aan wat we waarderen, maar zo vaak besteden we aandacht aan wat we niet waarderen, wat onze vreugde niet dient of ons geen vrede, liefde of overvloed schenkt. Door de Venus retrograde van deze maand kunnen we eens dieper gaan bekijken wat waardevol is voor ons, te beginnen met onszelf? Waarderen we onszelf, onze weg, ons leven en onze reis? Alles in ons leven is een spiegel van wat we waarderen, maar is het waardevol voor ons? Houden we ervan? Een goede manier om deze vraag te beantwoorden is ze onszelf te vragen of we daar meer van willen, in onbeperkte hoeveelheden?

Indien niet, dan is het tijd om ons waardesysteem te veranderen en te beginnen te kijken naar wat we denken te verdienen.

vraag, geloof, ontvang
vraag, geloof, ontvang

Iedereen stelt de vraag: ‘Wat wens je?’, en ze is zo moeilijk te beantwoorden omdat we het echt niet weten. We weten meestal veel beter wat we niet willen, want daarvan hebben we zoveel in ons leven. Een betere manier om deze vraag te formuleren is te vragen: ‘Wat verdien ik?’. Het werkt zo: – denk aan een moeilijke situatie in je leven, een financiële beperking bijvoorbeeld, of dat je alleen bent, of je niet vervuld voelt. Formuleer het dan als volgt: ‘Ik verdien het om een financiële beperking te hebben.’, of ‘Ik verdien het alleen te zijn.’ of ‘Ik verdien het onvervuld te zijn.’ Wanneer je het zo zegt, klinkt dat dwaas, maar je gaat daardoor het verschil zien tussen waar je bent en waar je wil zijn.

Verander het dan: ‘Ik verdien het financieel in overvloed te zijn’, ‘Ik verdien het in een liefdevolle relatie te zijn’, of ‘Ik verdien het nu vervuld te zijn in alle gebieden van mijn leven’. Dan heb je een beter uitgangspunt om het proces te beginnen van te beslissen hoe je moet raken waar je wil zijn. En daar je (hopelijk) niet echt gelooft dat je het verdient om beperkt, alleen en onvervuld te zijn, zal je in staat zijn sterkere overtuigingen te creëren over wat je verdient. Ascensie gebeurt voor ieder van ons, en in de wereld. We ascenderen of tillen onze vibratie op als deel van dit proces. En verdienen, waardering, waardevol en naar waarde geschat zijn maken allemaal deel uit van dit proces.

Voor je een keuze probeert te maken, kijk je best eerst naar je opties en hun uitkomst vanuit de visie van ‘verdienen’. Op deze manier ben je krachtig verbonden met de keuze en creëer je een krachtig waardesysteem tijdens het proces. Ik denk dat het beter werkt dan affirmaties, die te vaak uitgesproken worden zonder de gepaste aflijning en integratie te creëren om ze overtuigend, uitvoerbaar en werkbaar te maken.

De nieuwe maan van januari doet het Uranus/Pluto-vierkant oplichten, dat nu in zijn derde jaar van activiteit zit. We hebben dit jaar nog twee aspecten, in april en november, en het laatste is in maart 2015. Het is een lang, traag en vertragend proces geweest. Als je denkt er niet veel gebeurt, kijk dan naar hoe gletsjers bewegen en de grond onder hen uitkerven.Mars in Weegschaal geeft nog voeding aan het transformatie-vuur om het zo te zeggen, van nu tot juli, dan gaat het uit Weegschaal. Het gaat ons eraan herinneren actie te ondernemen, duidelijkheid te krijgen over wat we verdienen, om in de energie van liefde te zijn en die te gebruiken om de veranderingen aan te vuren die we in de wereld willen zien. Wanneer we een wereld toegelaten hebben waarin onmenselijkheid, sociale onrechtvaardigheid, economische ongelijke verdeling, wreedheid, intolerantie, discriminatie en apathie gecreëerd worden, gaan we geïnspireerd moeten zijn om sociale rechtvaardigheid, economische gelijkwaardigheid, mededogen en vriendelijkheid, tolerantie, focus op een-heid te vragen, en ons onze rol toe te eigenen als scheppers van de realiteit van de wereld, om de diepgaande transformatie te creëren die het nieuwe aarde-paradigma zal worden.

vlinderHet begint allemaal bij ons, wij zijn de meesters van 3D-energie, en wat we ook beslissen dat er gebeurt met die energie, is dat wat er zal gebeuren. De ‘macht over’-3D-paradigma’s storten ineen, maar ze zullen niet zonder gevecht verdwijnen. Hoger dimensionale ‘macht met’ paradigma’s staan in de startblokken, maar we moeten er ruimte voor creëren. Krachtig, duidelijk en vol vertrouwen zijn, weten dat we waardevol zijn en het waard zijn is wat zal maken da we individueel en collectief het baken van verandering zullen zijn dat de wereld zoekt.

31 januari is het Chinese Nieuwjaar, en het is het jaar van het Paard, een heel veelbelovend jaar. Denk aan alle schoonheid, gratie en kracht van het paard – dit is wat dit nieuwe jaar inhoudt voor ons. Het is ook de dag dat Venus direct gaat, net wanneer Mercurius zich voorbereidt op zijn retrograde op 1/12, zijn schaduw-periode begint op 23/1.

Alle activiteit deze maand doet me denken aan een heel druk kruispunt, en het enige dat verhindert dat de auto’s op mekaar botsen, is een heel goede timing.

Een goede manier om door deze maand te gaan (en zo zal het zijn tot mei), is afleiding te vermijden en gefocust te blijven op je pad. Denk eraan, al wat je doet in je leven strekt zich uit tot de wereld. Jij kan het verschil maken omdat jij het verschil bent.

Geniet van je maand.

Jennifer Hoffman

www.enlighteninglife.com
vert. Fran Tielemans

259 REACTIES

  1. Ha Susanne,

    Jij hebt dat nu al een paar keer naar mij genoemd, gebabbel en woordenbrij, terwijl ik het daar niet over heb…. heb het daar in z’n geheel ook niet over gehad, alleen begin jij daar zelf steeds over.

    ????Susanne, heb jij het niet zelf over je babbels gehad? Jij bent er toch zelf over begonnen? En wie had het over woordenbrij?

    Ik kan allerlei babbels hebben, en anderen hahaha kunnen daar misschien onrustig van worden, of iets dergelijks, alleen heb ik zélf geen last (nog niet ) van mijn eigen gebabbel, haha (LOL).. wie weet dat dat nog komt..

    Die verhaaltjes, woordenbrij (zoals ik nu bezig) zijn enkel een hulpmiddeltje. Ze zijn een hulpmiddeltje t.b.v. de ANGST /EGO/ beschermings-mechanismes/ CONTROLE om ze tot rust te brengen, ze gerust te stellen zodat ze door inzicht kunnen verdwijnen omdat ingezien wordt dat het bedachte/oude ANGST is. …. Die ANGST kan ook de verhaaltjes gebruiken om maar rond te blijven wentelen in die verhaaltjes, weetjes, wijsheden, etc om maar niet inzicht m.b.t. die ANGST te komen.

    En verder wat betreft mijn reactie. Lees die nog eens even door. Heb ik ook maar ergens geschreven dat jij moeite hebt met jouw babbels, of dat ik er moeite mee zou hebben?
    Groet van Lia

  2. @Aart,

    Hoi Aart,

    Ik schrijf maar even hier, want onder jouw reactie met je filmpje is geen plek meer, doe ik het even hieronder..

    Allereerst dank voor je reactie. Ik ga zo je filmpje kijken, want, ik heb een speakersetje!! Woehoeoeo! Van lieve Sabine! Hoe te gek is dat hè, Aart! Ben je niet ontzettend blij voor me? Gewoon zo’n meid, met d’r flexkindjes, die dan even zo een cadeau naar je opstuurt!! Ik ben er nog steeds van aan het bijkomen! 🙂 🙂 Ik vind het zo’n groot cadeau. 🙂 . Kan ik eens kijken wat je nu in Aartsnaam allemaal aan het opsturen bent naar me. Het zal me overigens ook niet eens verbazen dat ook jij een versnelde bijdrage hebt geleverd aan het gemanifesteerd krijgen van een speakersetje, hoor Aart. Dus ook jij dank daarvoor.

    En ja, je begint met je schrijven te zeggen dat het met ANGST te maken heeft. Of, in jouw voorzichtige woorden .NG.T. Werkelijk waar nog over na moeten denken ook wat je daar nu in Aartsnaam mee bedoelde, maar ’t kwartje viel op een gegeven moment. Anyways, Angst ja. Dat had ik inderdaad ook al over geschreven aan/naar je.

    Je schreef: ” Toen ik dat op 35jarige leeftijd een beetje door ging krijgen ben ik alles waar ik .NG.T voor had gaan ervaren, ik ben gaan DOEN en door dat DOEN merkte ik dat me niets gebeurde, okay ik ben mijn rechter been kwijt maar hem in een hongerige leeuwenbek stoppen dat had ik ook niet moeten DOEN. ”

    Jij was dus 35. Dat ben ik nu. 🙂 . Dus dan flowen we lekker gelijk. En dat jij je rechterbeen bent kwijtgeraakt, is natuurlijk wel een apart verhaal. Ik weet dan ook niet of het waar is. Want jij bent getrouwd, en dan weer niet. Je hebt geen kinderen, en dan weer wel, bij een lesbisch stel. En altijd komt het busje je maar halen. Ik heb dan ook geen idee op welke weg wij zitten. Maar als het dan echt is dat je 1 van je benen kwijt ben, dan vind ik dat heel erg voor je. Is dat dan ook wat je bedoeld met dat het busje je kan komen halen? Of hebben we het nu over een andere been die door een hongerige leeuwenbek ten onder is gegaan, vanwege wilde vrijpartijen. ..?.. :O … Of zit ik hier nu ff een héle aparte afslag te nemen, zeg maar… En wat zegt dat eigenlijk over míj dat ik dat ook nog kan lezen in jouw schrijven..? Hahaha (LOL) .. 🙂 🙂 .. (LOL)..
    Maar je kan je been ook kwijt zijn geraakt door bijvoorbeeld paraschutspringen. Dus ja, Aar(d)teman, ik hoop in ieder geval dat je al je benen nog hebt, en mis je er daadwerkelijk 1 dan, dan hoop ik dat je nog steeds kiplekker in je aartvel zit 🙂 .

    En ja, over deja-vu momenten.. ik vind deja-vu momenten iets geks, iets opmerkelijks, dan merk ik iets op aan mezelf, en denk; ‘heey, wat gebeurt híer nu? wat is dít? welke afslag zit ik even hier te nemen?’, weet je wel. Alsof iets met je gebeurt, en dan ‘klik’ , wil ik het weten! Ben ik nieuwsgierig.
    Maar ja, waarom ik dat dan inene heb wanneer ik aan jou aan het schrijven ben… geen idee waar dat over gaat. En nee, dan niet over dat wij in bad zitten, jij mijn rug aan het schoonmaken bent, omdat ik daar zelf geen zin in heb. Wat opzich een opmerkelijke opmerking is, aangezien ik nu al een aantal keren entiteiten in mijn aura heb/had zitten die zich gaan hechten aan mijn rug, dus ik vind het wel weer lekker typisch dat je dat noemt. Over mijn rug schoonmaken, daar noem je nogal iets, zeg, dat zou ik inderdaad moeten doen 🙂 . Voor de rest wat betreft de deja-vu.. het gaat vaak ook zo snel, dan wil je het -ploep- vastpakken, zo’n vlindertje die voorbij komt vliegen, of zoiets dergelijks. Maar voor je het wel en wee in de gaten hebt, is het alweer verdwenen. Ik geen idee waarom ik dat nu al een aantal keren heb wanneer ik aan jou schrijf. Ik vind het opmerkelijk.

    Verder vraag je of ik mijzelf een ” aardig, vriendelijk, hartelijk, gewenst, liefdevol mens ” vind.

    Ik vind mijzelf aardig en vriendelijk, alhoewel ik dat niet altijd doe, kan altijd beter, maar over het algemeen vind ik mijzelf aardig, vriendelijk, hartelijk, warm, open, intelligent, zoet, wijs, eigenwijs, dromerig, angstig, grappig, enthousiast, blij, bozig, fel, direct, verdrietig, praktisch, lief, goed bedoeld, empathisch, springerig, met sommige dingen heel snel, sommige dingen heel langzaam, gevoelig, sterk, onzeker, eenzaam, scherp, afstandelijk, rauwig, bijtertje, broosig, goed, en ga zo maar door, om maar wat voorbeelden te noemen. Ik geloof wel dat God mij wenst. Je noemde ook gewenst, liefdevol. Ik geloof wel dat God mij wenst. Maar er is ook nog iets wat ik afwijs in mijzelf. En dat is ook de rede van moeite hebben met.. Als ik dat helder heb, wow.. ben benieuwd 🙂 .

    Ik ga even je filmpje kijken/beluisteren…

    Nahhh.. Aar(d)temans.. nah, dat vind ik zo lief! Leuk zeg. En die parachutemensen, lekker toevallig, daar schreef ik toenstraks nog over.. Ja, Living in the Moment… En dat is het ook. 🙂 En op het moment dat ik ‘incheck’, face ik ook weer mijn directe realiteit, en dat vind ik moeilijk. Om met die realiteit om te gaan. Ook al zijn het maar gefragmenteerde plaatjes als het ware, dan nog, om dat te voelen, ermee om te gaan, er mee te verbinden, met dat wat mij omgeeft, hoe dat te veranderen, daar woeker ik dus nog mee.

    Ik ben blij te horen dat jij daar dus inmiddels aan voorbij ben. Da’s vrijheid. Jij leeft dus die vrijheid, niet alleen officieël, want officieël doe ik dat ook, maar jij leeft/ervaart dat dus ook gevoelsmatig. Ondanks verlies van een been. Ik vind dat knap van jou. Maar was het bij jou dan ‘gewoon een kwestie van doen’, of moest daar ook eerst van alles aan te pas komen?

    Dank voor je filmpje Aart! Ik vond het erg fijn om er naar te luisteren. En dank voor het delen van je tijd en je kennis 🙂 .

    Veel liefs, Susanne

    • @Susanne, “En op het moment dat ik ‘incheck’, face ik ook weer mijn directe realiteit, en dat vind ik moeilijk. Om met die realiteit om te gaan. Ook al zijn het maar gefragmenteerde plaatjes als het ware, dan nog, om dat te voelen, ermee om te gaan, er mee te verbinden, met dat wat mij omgeeft, hoe dat te veranderen, daar woeker ik dus nog mee.”

      Susanne, wat bedoel je met ‘incheck’, waar was je voor die tijd dan?

      Wat is je directe realiteit en waarom ervaar je die als moeilijk?

      Waarom heb je moeite iets te veranderen?

      Even over dat been.

      Stel ik had maar 1 been dan zou dat voor mij gewoon een feit zijn. Zoals het een feit is dat ik een mannelijk lichaam heb. Ik had ook liever een vrouwelijk lichaam met borsten gehad of een boom geweest.

      M.a.w. Living in the Moment dan is er niet het geheugen/ego wat iets anders wenst dan wat er op dat moment is. Het geheugen weet wel dat er ooit 2 benen waren maar dat enkel gewoon als een feitelijk iets. Er komt niet meer de gedachte van; ‘oh als ik nog maar die 2 benen had dan ……’.

      Je weet gewoon niet beter dan dat er 1 been is en er is niet een verdwijnen uit het moment. M.a.w. dat hoofd/ego houdt zijn kop.

      De mens verdwijnt uit het moment omdat dat hoofd/ego vindt dat het moment niet goed is.

      Het ego/hoofd kan ook letterlijk niets met het moment.

      Het ego/hoofd heeft daar geen controle en doet/verzint van alles om je uit het moment te houden.

      M.a.w. waar zit bij Suzanne de CONTROLE, wat maakt zij zichzelf wijs wat er nu niet goed is.

      Maar dingen zouden ook niet goed kunnen zijn bv een relatie, een dak wat lekt, geen leuk werk of wat dan ook maar dat is dan een kwestie van gewoon simpel handelen.

      Uiteindelijk komt het altijd neer op DOEN, want hier op aarde werkt dat zo om ergens van bewust te worden of een blokkade te laten verdwijnen. Lekker op de bank liggend wordt de mens zich nergens van bewust maar daar mag de mens ook voor kiezen als dat geheel bevredigend is.

      Er zat heel veel ANGST bij mij en door een lijf wat er geen zin meer in had en het CONTROLEmechanisme wat zei; dan maar dood (liever dood dan geen controle, liever dood dan door de angst heen gaan, etc)(dood willen is ook niets anders dan uit controle, de dood lijkt veiliger dan controle opgeven), was er plots de helderheid dat het roer om moest en zo geschiedde. Maar ik was echt een angsthaas/sukkel hoor, ik moest alle vluchtwegen bewandelen tot er geen vluchten meer mogelijk was en ik met de rug tegen de muur stond om tot verandering/inzicht/DOEN te komen. Bij mij was het alles of niets en dat is okay maar ik gun een ieder toch wel dat het proces wat geleidelijker loopt maar zo niet dan vind ik dat even best.

      MAAR lieverd, het gaat niet om Aart maar om Suzanne toch, jij weet volgens mij dondersgoed waar het bij jou wringt, toch?

      Stel nou eens dat er bij mij precies hetzelfde speelde als bij jou wat zou je dan tegen mij zeggen als ik je vroeg; ‘ik wil dit niet meer, hoe ben ik er morgen van af, ik vind die bushaltes maar niets, ik wil constant Living in the Moment.

      Susanne wat zou je dan tegen mij zeggen?

      • @Susanne, nog een nagekomen bericht; uiteindelijk gaat het om het LIVING IN THE MOMENT.

        Enkel dat LIVING IN THE MOMENT.

        In dat LIVING IN THE MOMENT gaat het niet om de wijheden, waarheden, verhaaltjes, de persoonlijke belevingen, het herkennen en delen van de persoonlijke gevoelens/ervaringen, etc, etc.

        Die verhaaltjes, woordenbrij (zoals ik nu bezig) zijn enkel een hulpmiddeltje. Ze zijn een hulpmiddeltje t.b.v. de ANGST/EGO/beschermingsmechanismes/CONTROLE om ze tot rust te brengen, ze gerust te stellen zodat ze door inzicht kunnen verdwijnen omdat ingezien wordt dat het bedachte/oude ANGST is. En niet een ANGST gebaseerd op wat er letterlijk NU is.

        Die ANGST kan ook de verhaaltjes gebruiken om maar rond te blijven wentelen in die verhaaltjes, weetjes, wijsheden, etc om maar niet inzicht m.b.t. die ANGST te komen.

        De ANGST wil zichzelf niet voelen, onder ogen komen dus die ANGST zet alles in het hoofd in om het maar over van alles en nog wat te hebben en de dingen te theoriseren om maar niet tot de kern te komen.

        Einde bericht, over en sluiten.

        • Juist!

          De wijheden, waarheden, verhaaltjes, de persoonlijke belevingen, het herkennen en delen van de persoonlijke gevoelens/ervaringen, etc, etc.,>/blockquote>

          Het is allemaal vulmateriaal waarmee je leegte (zuiver bewust-Zijn) wordt opgevuld, ingevuld, en ingekleurd.
          ANGST betreft dus de angst voor leegte, voor nietsheid.

          die ANGST zet alles in het hoofd in om het maar over van alles en nog wat te hebben en de dingen te theoriseren om maar niet tot de kern te komen.

          Je wilt enerzijds rust in de kop. Dat is een leeg, stil hoofd. Anderzijds een opgevuld hoofd. Zie hier het dilemma tussen loslaten en vasthouden.

          • @Lia, @Aart,

            Hoi Lia en Aart,

            Bij mij is het niet zo dat ik persé rust in mijn hoofd wil hebben of dat ik daarentegen veel last zou hebben van dus te weinig rust in mijn hoofd. Dat is althans hoe ik het zelf momenteel ervaar. Ik kan allerlei babbels hebben, en anderen hahaha 🙂 kunnen daar misschien onrustig van worden, of iets dergelijks, alleen heb ik zélf geen last (nog niet 🙂 ) van mijn eigen gebabbel, haha (LOL).. wie weet dat dat nog komt.. 🙂

            Bij mij is eerder het lichaam zelf, het aanwezig zijn in een lichaam, of wat dat dan ook precies inhoudt, díe ervaring is voor mijzelf in mijn leven nogal iets waar ik moeite mee heb.
            Ik geloof/ervaar zelf dat ik 1 groot wezen ben. Net zoals iedereen. En dat maar een deeltje van dat Grote Wezen nu Susanne is. Mijn bewustzijn zit/is daar nu blijkbaar. Als het Universum een school is, of als mijn Groot Wezen een school is, dan is Susanne maar 1 van de weet-ik-veel-hoeveel klasjes.
            En het ‘lijkt’ alsof dit het dan maar is, deze 24 uur per dag, en voor Susanne is dat het ook, maar voor mij als Groter Wezen natuurlijk niet. Ik heb daar ergens anders op de site ook al over geschreven, alsof ik een uurtje van mijn Werkelijke Realiteit maar Susanne ben, ook al lijkt dat dus een constant iets. Ik hoop trouwens dat ik het voor jullie duidelijk weet te verwoorden. 🙂 .
            Maar goed, blijkbaar zit/is mijn bewuste bewustzijn hier, in/bij dit lichaam, alszijnde Susanne, in een leven/lichaam van nu 35 jaar oud, omgeven in wat ze hebben genoemd Amersfoort, in mijn persoonlijke Susanne-geval/rol dus.. En daar lijk ik dan dus ook constant te zijn, bij te zijn, mee te zijn, in te zijn. En dát is waar ik dan moeite mee kan hebben, niet zozeer wel of geen rust in mijn hoofd. Het is meer het zijn, aanwezig zijn, wat ik überhaupt al een vreemde gewaarwording vind, dan ook nog een soort van ‘opgescheept’ met een lichaam, en dan ook nog in dit constante vreemde, aanwezige, en krachtige Nu.
            Dat lichaam is een soort van machine. Al dat vlees om je heen, ofzo, spiermassa, wat je doet verzwaren, het houdt je hier, zeg maar. Gekkig vind ik dat. En het heeft in principe verzorging nodig, want verzorg je het niet, dan lijkt het te gaan verpieteren. Hetzelfde effect wanneer je een plant geen water meer zou geven. Zo dus ook met je lichaam. En dat vind ik moeilijk, het gevoel nog, van er dus mee opgescheept te zitten. Er verantwoordelijk dus voor zijn. Een groot vat lijkt het, waar allerlei herinneringen in lijken te zijn opgeslagen, DNA – wat z’n waarheid lijkt te hebben, 1 grote massa aan energie. Nou, ik vind dat nogal wat.

            Alles kan je verliezen; mensen waar je aan gehecht was, spullen waar je gehecht aan was, zelfs een dak boven je hoofd. Je mening verlies je, je waarheden, zelfs je illusies. Je verliest je identiteit, je bedachte of aangenomen of zelfgecreëerde identiteit en alles waarje mee omgeven dacht te zijn. En dát is al een heel proces, een hele reis op zichzelf. Maar blijft je hart kloppen, dan ben je er nog steeds. Dat heb ik dus gemerkt/ervaren in mijn leven.
            Alles zo’n beetje verloren, behalve mijn lichaam en dus mijn/dit leven, want dat hart, dat klopt. En dus ben je hier. Aanwezig. Er zelf verantwoordelijk voor. En gaat het natuurlijk in z’n geheel niet om wat je gaat doen, doen-doen-doen, en hoe dat lichaam eruit ziet, maar het leeft, het klopt, en dus ‘IS’ het er.
            Ja, kan voor de één de normaalste zaak van de wereld zijn, ik daarentegen moet er nogal van bijkomen… 🙂

            Hoe bewuster ik word, hoe aanweziger. Hoe aanweziger ik mij begin te voelen, hoe meer ik mijn lichaam als het ware om mij heen voel. Ook al zo’n gek iets. Hoe meer ik mijn lichaam om mij heen voel, hoe meer ik contact lijk te maken met NU. En dat NU is zo’n krachtig iets, zo’n krachtige energie! Alhoewel ik die energie ook zélf kan zijn, ben daar nog niet helemaal over uit. Ben Ik HET Nu? Da’s toch bizar? Hoe kan je nou HET Nu Zijn?? Is een beetje God zijn, ofzo. En die kracht, pfff, vind ik ergens nog overweldigend.
            Opgescheept met dit krachtige Nu, in het Nu, het constante NU. Ik heb nog steeds geen idee wat met dat Nu te moeten doen. Invullen met mijzelf? En hoe vul ik in met mijzelf? Is dat dan de bedoeling?

            Het voordeel is wanneer je zo’n beetje alles verliest waar je je mee dacht te identificeren dat kracht dan overblijft. Bovendien word je ook minder bang wanneer je vele angsten leeft, waarin er in een tijdsbestek van 30 jaar vele angsten waarheid worden. Want blijft je hart kloppen, dan ben je er dus nog steeds. Hoe je je dan ook voelt en wat er dan ook gebeurd is. En de kracht daarvan, dat vind ik best heftig. Hahaha, alsof ik de kracht zo krachtig vind 🙂 .
            Waar ik dan op probeer te focussen is dan dus niet zozeer rust in mijn hoofd te krijgen, want ik onderga zelf niet echt hinder van dat hoofd, ook al kan ik natuurlijk er vanuit denken/voelen, en voelen doe je natuurlijk vanuit je voelen 😉 , maar ik heb/neem ook heel vaak rust, rustmomenten, momenten van bezinning is misschien wel het goede woord.

            Ik denk dat het bij mij momenteel zo is dat ik aan het oefenen/spelen/wennen/proberen ben, hoe je het ook noemen kan, met dat krachtige Nu, en de energie van dat Nu, en de energie van Mij, alhoewel die 2 dus in elkaar over lijken te vloeien… hoe dat te Zijn.

            Liefs, Susanne

            • @Susanne, @Lia, @Aart,

              Met andere woorden: Hoe ben ik dat Nu..? Hoe ga ik dat Zijn?

              En nu Zijn we dat natuurlijk al, maar hoe in/met/door je ‘menselijke vorming’ het Nu te gaan zijn, op dusdanige manier dat je er in thuisvoelt, erin thuis komt, erin thuis bent.

              Dat is waar ik dan momenteel mee bezig ben/woeker..

              Liefs, Susanne

            • @Susanne, het mooie van het Nu is dat je je er niet mee bezig hoeft te houden.

              Misschien zou je je moeten afvragen; vanwaar de CONTROLE (wat is datgene wat mogelijk controle m.b.t. het Nu hebben wilt).

              Het Nu is voor mij iets wat geheel vanzelf gaat (zeg ik niet helemaal goed, beter zou zijn; ik ben gewoon met helemaal niets bezig in de zin van; ergens druk, zorgen of wat dan ook om maken, het is simpelweg allemaal okay, zonder dat daar een voorwaarde voor is) net zo als ik net de darmen een seintje voelde geven. Ik sta op, loop naar toilet, doe de deur open, doe het licht aan, doe de klep omhoog, laat de broek zakken, ga zitten, etc, etc.

              Gaat allemaal vanzelf.

              Zoals alles in mijn leven.

              Als de mens dat niet bij alles zo ervaart dan zou die mens zich kunnen afvragen; waarom is dat zo?

              Waarom zit de mens niet altijd in het moment maar kruipt hij/zij met regelmaat in dat hoofd?

              Waarom doet hij/zij dat, wat is er toch zogenaamd mis met het moment?

              Waarom wordt dat zo ervaren?

              Ik ervaar dat er NOOIT wat mis met/in het moment is.

              Susanne, lekker stoeien met dat Nu en je zult merken als je daar genoeg van hebt en het nut er niet van in ziet/dat het stoeien je niet zal opleveren wat je er mogelijk van verwacht, dat je er plots in verdwijnt en je zoektocht voorbij is.

              En dan ga je echt leven.

              Niet vanuit het hoofd maar vanuit het moment.

        • @Aart,

          Hoi Aart,

          Om te reageren op jouw nagekomen bericht.. Ik snap wat je bedoelt; volledig aanwezig in het Hier en Nu, ondanks. Snap ik helemaal.

          En dat woordenbrij, of hoe je het noemt, een hulpmiddeltje is ten behoeve van de angst/egobeschermingsmechanisme/controle om ze tot rust te brengen, etc…

          Alles is maar een hulpmiddel, zowel voor je ego, als voor je lichaam, als voor je ziel. Alles is maar een hulpmiddel. Wat dan ook de interpretatie van die hulpmiddelen is, wat dan ook de noodzaak, de wijsheid, de kunde van die hulpmiddelen zijn. Alles helpt.

          Niets meer en niets minder.

          🙂

          Liefs, Susanne

          • Hallo Susanne,

            Met andere woorden: Hoe ben ik dat Nu..? Hoe ga ik dat Zijn?

            Ik kan Zijn niet rijmen met veel gebabbel en woordenbrij, omdat Zijn een Stil, Rustig, Leeg Zijn is.
            Groet van Lia

            • @Lia,

              Hoi Lia,

              Jij hebt dat nu al een paar keer naar mij genoemd, gebabbel en woordenbrij, terwijl ik het daar niet over heb. Er was een heen en weer gesprek over leven en ik schreef waar ik moeite mee heb. Ik heb geen moeite met gebabbel en woordenbrij, heb het daar in z’n geheel ook niet over gehad, alleen begin jij daar zelf steeds over. Als Jij last heb van mijn gebabbel en woordenbrij, dan is dat prima, maar verwar dat dan niet met dat dat mijn moeilijkheid zou zijn. Ik heb geen moeite met mijn gebabbel en woordenbrij. 🙂 . Als jij degene bent die daar moeite mee hebt, kan je dat ook gewoon zeggen. Inplaats van er iets van te maken als zijnde dat het mijn probleem is. Ik heb moeite met veel dingen, maar mijn gebabbel is daar niet 1 van. En dat Jij dat niet kan rijmen met zijn, is niet mijn probleem. Ik heb weer andere issues 🙂 .

              Liefs, Susanne

      • @Aart,

        Hoi Aart,

        Dank voor je reactie.

        Jij vraagt als eerste: Susanne: “ Wat bedoel je met ‘incheck’, waar was je voor die tijd dan?
        Wat is je directe realiteit en waarom ervaar je die als moeilijk?
        Waarom heb je moeite iets te veranderen? “

        Wat ik bedoel met ‘inchecken’ is natuurlijk weer inchecken, intunen, in het Hier en Nu zijn. Aanwezig zijn. Met m’n aandacht hier, bij mezelf. Waar ik daarvoor was… afwezig, ergens, gedistantieërd, aan het dromen misschien, een soort van er niet zijn, een soort van verdoofd, met m’n hoofd in een wolk, zoiets. Kan je allerlei benamingen voor vinden. 🙂

        Mijn directe realiteit is natuurlijk mijn letterlijke, directe realiteit, mijn huis, mijn omgeving, mijn leven in mijn persoonlijke Susanne-Hier en Nu, en alles wat daar in ‘opgeslagen’ ligt. Zowel aan herinneringen, aan DNA, aan overtuigingen, mensen, situaties.. met andere woorden; de wereld die ik zie, waarin ik vertoef, op het moment dat ik weer wakker word. Een paar uren slaap je, en ben je waar je dan ook bent, vervolgens word je weer wakker, en ben je daar in wat dan jouw directe omgeving is. Omgeven met je gefragmenteerde plaatjes, zo noem ik het tegenwoordig maar.

        Waarom ik dat als moeilijk ervaar, is omdat ik het niet leuk vind. Ik beleef er weinig plezier aan, vertoef al jaren en jaren in het soort zelfde, ondanks dat bewustzijn enorm gegroeid is, en vind het ook moeilijk om er verbinding mee te krijgen, te behouden, te ervaren. Het doet me een beetje het gevoel geven van een soort opdracht die je hebt, die ik inmiddels meer dan beu ben. En ik vind het blijkbaar moeilijk om die gefragmenteerde plaatjes te veranderen. En ook daar heb ik moeite mee, met de aanwezigheid van die gefragmenteerde plaatjes, en met de vetraging van het veranderen, opschonen daarvan. En wat daar dan ook nog bij komt, het dragen van zo’n lichaam. Het is maar een kostuum, een rol, die je vertolkt. Ik vind het een beetje een aparte rol. Je hebt daar maar mee aan de slag te gaan, doe je dat niet, kan het karig leven/ervaren zijn. Ik ervaar het blijkbaar ergens als zo’n grote verantwoording. Ben er blijkbaar nog niet helemaal in het reine mee. Even uitstappen is natuurlijk ook geen optie. Dus ik kan het ervaren als vastzitten in dit eeuwige nu. Ik vind dat ergens verstikkend. Het is niet echt vrij zijn. Maar ben me ook bewust dat dat maar opvattingen zijn en daarom mijn ervaring. Maar ja, even je ruis eruit, uit je frequentie. D’r zit ook niets anders op. Het doet me een soort van gevangen voelen.

        Je schrijft: “De mens verdwijnt uit het moment omdat dat hoofd/ego vindt dat het moment niet goed is.
        Het ego/hoofd kan ook letterlijk niets met het moment. “

        Vind ik mooie zinnen. Omdat het hoofd/ego vindt dat het moment niet goed is… Inderdaad. En de ervaring an sich, vind ik ook maar karig. Het voelen, doorvoelen, het leven, doorleven, zit dan blijkbaar verkramping in. Mijn hart vindt het ook niet echt wat, hoor, Aart. Zou ook een beetje raar zijn als dat het voor het hart wel okee is/voelt. Maar ja, dan kan je misschien ook weer zeggen dat Voelen ook weer een gevolg is van een Gedachte.

        Ik snap dat het ego/hoofd niets met het moment kan. Maar als Mens hebben wij nou eenmaal een ego/hoofd.

        Er is opzich niets mis met het Moment. Elke moment is maar NU. Maar ik ben niet maar een losse flodder. Ik ben een Mens, met allerlei facetten, met dus ook ego/hoofd, met emoties, met gevoelens, gedachten, en noem alles maar op wat je tot een Mens maakt. Kan je wel heel leuk zeggen dat het ego/hoofd niets met het moment kan, maar ja, daar onderscheid de Mens zich van de Energie.

        Als je puur maar Energie was, als je alleen maar een Bewustzijn zou hebben, dan maakt dat moment helemaal niets uit, sterker nog, dan bén je het moment. Dat moment is dan all you’ve got. Maar goed, het wordt natuurlijk een ander verhaal wanneer je IN een lichaam bent. Of misschien beter gezegd, wanneer je Ziel een lichaam draagt.

        En dan ‘ ben ‘ je natuurlijk nog steeds dat moment, in het moment, maar ja, ik weet niet zo goed hoe het uit te leggen, dat dragen van een lichaamspak, doet me vertragen, doet me een gevoel geven van ‘ vastzitten ‘ , daar wel zelf verantwoordelijk voor zijn, en maak er maar wat van.. Een soort van; er zit ook niets anders op.. Je kan ook niet bij jezelf vandaan.

        En dan kan jij weer vragen; ‘ Maar waarom wil je dan bij jezelf vandaan? ‘

        Het is gewoon het constante Aanwezig zijn. En ook dat Nu–moment, wat constant maar Aanwezig is. Ik vind dat Nu-moment ergens zo doordringend, opdringend, in your face. Hahaha, het is zo in your face. Pff.. Dus je ontkomt niet aan dat wat zich dan ook presenteert aan je.

        Je schrijft: “Maar dingen zouden ook niet goed kunnen zijn bv een relatie, een dak wat lekt, geen leuk werk of wat dan ook maar dat is dan een kwestie van gewoon simpel handelen. “

        Ja, dat is zo. Aan de andere kant; waarom zou je trouwen met iemand waar je niet van houdt? Ik zou dat niet willen. Maar ergens kan dat wel je leven zijn. Getrouwd met het leven. En dus is houden van erg belangrijk. Dat maakt het wel zo handig. Waarom zou je metselaar worden als je niet van metselen houdt? Waarom zou je Leraar Frans worden als je niet van de taal houdt? Waarom zou je witlof eten als je er niet van houdt? Beetje raar verhaal natuurlijk.

        Dus verbinding is belangrijk, gevoelsmatige verbinding. Met jezelf, je leven, je omgeving. LIEFDE. Liefde – Liefde – Liefde. What else is er dan ook, om het in jouw woorden te zeggen, te DOEN?

        Je schrijft: “ Er zat heel veel ANGST bij mij en door een lijf wat er geen zin meer in had en het CONTROLEmechanisme wat zei; dan maar dood (liever dood dan geen controle, liever dood dan door de angst heen gaan, etc)(dood willen is ook niets anders dan uit controle, de dood lijkt veiliger dan controle opgeven), was er plots de helderheid dat het roer om moest en zo geschiedde. “

        Dank je wel voor jouw beleving, jouw verhaal, Aart 🙂 . En wat je schrijft; ‘ liever dood dan geen controle, liever dood dan door de angst heen ’ . Dat heeft natuurlijk ook met pijn te maken. Fysieke pijn. Althans, voor mij dan. Doodzijn lijkt mij niet erg. ’t Geeft ergens het idee van vrij. Dat lichaam lijkt van alles op te zuigen aan energie, dat kan zich vasthechten, leegzuigen, vol met herinneringen, DNA-structuur, een bak aan energie, wat je meesleept als het ware, en dat proberen om te zetten in vrijheid, stroming, heling, noem het maar op. Maar dat lichaam kan inderdaad ziek worden, allerlei pijnen, kwalen, dus het is alsof je een soort spons bent, waar je middein zit, en als je er niet voor zorgt verpietert het, maar dat het uit elkaar gaat vallen, gebeurt toch wel. Dus dat vind ik moeilijk, kwetsbaar. Ik ben er nog niet mee in het reine. 🙂

        Maar goed, ik snap natuurlijk ook wel dat die ervaring/perceptie opgebouwd is vanuit een geschiedenis, met herinneringen, en dus gekleurd is. En zie daar dan maar weer vrij van te raken. En ja, ik snap wat je zegt, omtrent Controle,, het maakt uiteindelijk niet zoveel uit wát het antwoord is,, er zijn vele antwoorden 🙂 .

        Ik vind het fijn te horen dat jij daar al wel oke mee bent geworden. Lijkt me vrij! 🙂

        Jij zegt/vraagt: “Stel nou eens dat er bij mij precies hetzelfde speelde als bij jou wat zou je dan tegen mij zeggen als ik je vroeg; ‘ik wil dit niet meer, hoe ben ik er morgen van af, ik vind die bushaltes maar niets, ik wil constant Living in the Moment.
        Susanne wat zou je dan tegen mij zeggen? “

        Ikzelf wil niet persé een constant Living in the Moment, aan de andere kant, het is altijd al NU, dus ergens leven we alleen máár constant in het Nu, ook al ben je teveel op het verleden dan wel de toekomst gericht. Dus misschien had ik dat ‘ verkeerd ‘ bedoeld/geschreven/verwoord. 🙂

        Wat ik tegen jou zeggen zou? Ik hoef het niet tegen jou te zeggen, Aart, want de antwoorden heb jijzelf al gevonden, voor jouwzelf. Dus het is maar een theoretische vraag. Dus ook niet nodig om vanuit mij antwoorden voor jou te zoeken, dat is dan hetzelfde als je een 18 VWO-er uit probeert te leggen hoe je ‘ boom ‘ in het Nederlands schrijft, dat heeft-ie dan toch al geleerd? 🙂

        Wat zou ik dan dus tegen mijzelf zeggen? Ik denk dat mijn gefragmenteerde beelden genoeg antwoorden bevatten. Maar ja, zoals ik zei, ben daar nog niet mee in het reine. Work in progress. 🙂

        Liefs, Susanne

  3. Hoi Robert,

    Dank je wel voor je mooie reactie 🙂 .

    Ik las dat jij ‘sprak’ over Kristal-energie. Als ik kijk naar de afgelopen decenia’s in mijn leven dan herken ik veel van mijzelf in de Indigo-energie. Andere titels, namen, labels, hoe je het wilt noemen, herken ik ook wel, maar ik denk dat het dominerende aspect in mij, mijn leven, tot nu toe dan althans, van de Indigo-energie is. Alhoewel ik wel merk dat, weliswaar beetje bij beetje 🙂 , het langzameraan zachter begint te worden, scherpe kantjes er langzamerhand vanaf gaan. Maar ik kan me erg inleven in de Indigo-beschrijving/omschrijving. 🙂

    Graag wil ik reageren op wat jij geschreven hebt.

    Ik blijf toch nog wat moeite hebben met het idee van ‘lessen’ . Maar ik begrijp natuurlijk ook dat het idee van lessen, dat dat is hoe jij het momenteel ziet/ervaart.
    Bij mij geeft dat idee van lessen het idee dat we het nog niet geleerd hebben. Het nog niet kunnen. En dus nog niet genoeg zijn, of nog niet toereikend genoeg zijn, nog niet voldoende, nog niet daar genoeg, nog niet hier genoeg, niet klaar, dat we dus nog niet klaar zijn. Ik heb moeite met dat idee.
    Onder andere denk ik omdat ik m’n halve leven te horen heb gekregen dat er inderdaad van alles mis is aan mij en ik nog veel te leren heb, etc.etc.,, om vervolgens de andere helft van m’n leven te zoeken, te proberen, te achterhalen, en noem maar op, en er vervolgens achterkomend dat wat die mensen toendertijd zeiden, dat dat maar hún perceptie is, en niet dé waarheid. Ik vond dat nogal wat. Dat er eigenlijk niet zoveel mis is. 🙂 . Vind ik een erg prettige gedachte 🙂 .

    Nu ben ik er dan dus achter gekomen dat het allemaal heus best wel mee valt met mij 🙂 , maar aangezien ik nog steeds te maken heb met veel van het oude, zoals ik het maar noem, krijg je inderdaad dus her en der te horen over lessen. Met andere woorden; weer, of alsnog, dingen leren. Dit keer weliswaar niet omdat je geen capaciteiten zou bezitten, maar dit keer omdat je dan nog niet zou weten hoe vórm aan die capaciteiten te geven.
    Hoe je het ook went of keert, het blijft op hetzelfde neerkomen, namelijk; Leren. Of dat nu verteld wordt door mensen vanuit mijn oude wereld, of dat het nu verteld wordt vanuit de ‘spirituele’ wereld.
    Het enige verschil is dan nog dat; de mensen bij wie ik vandaan kom, zeiden dat het aan mij ligt, en bij bepaalde mensen vanuit de spirituele wereld wordt er dan gezegd dat het niet zozeer aan mij ligt, maar dat ik als Ziel, als Hogere Zelf, als Wezen van God, om het even, al wél voldoende ben, alleen op menselijk niveau behoor je dan nog te leren. Dat is dan het verschil; de Oorzaak van nog niet genoeg, nog niet voldoende, nog niet genoeg daar, nog niet genoeg hier. Het idee/concept over de oorzaak, is in der loop der tijd veranderd. Maar niet het idee/concept, blijkbaar, over Leren, en dus nog stééds niet voldoende, nog niet genoeg daar, nog niet genoeg hier, etc.

    Dus ja, zoals je leest, ik ben daar nog niet helemaal mee accoord, zeg maar, wat betreft het idee van Lessen. 🙂 . Ook het gegeven ‘Transformeren’ is me ook nog niet helemaal helder. Je hoort daar heel veel mensen vanuit de spirituele wereld over, dat je iets kan en behoort te transformeren. Maar ja, wat IS nu precies Transformeren? En wat dien je dan te Transformeren? Dan zeg jij waarschijnlijk, Robert, 🙂 : “je lessen, en dan verhoogt je Bewustzijn en dus ook je Trilling, en dus ook je Ervaring in het Leven.”

    🙂

    Wat ik geloof, momenteel dan 😉 , denk ik, is dat waar nu mijn bewuste bewustzijn is, is blijkbaar hier nu op Aarde, bij/als Susanne-zijnde. En dus is dit mijn leven. En mijn dag en nacht bestaat uit 24 uren. En binnen die 24 uren heb je het dan maar te regelen, ofzo, waar je dan ook mee omgeven denkt te zijn. En dat is dan Je Leven. En heb je te groeien, en te leren, en vorm te geven, en te doen, en te laten, en te zijn, etc.etc.

    Maar ergens geloof ik dat die dag en nacht van 24, wat men Leven noemt, op Groter Schaal, maar een uurtje is. Ofzo. Alsof ik een uurtje Susanne aan het zijn ben. Alsof dat ergens maar een uurtje is. En als Susanne-zijnde Lijkt het dag en nacht, 24/7, en dus Lijkt dat Mijn Leven, Lijkt dat Mijn Realiteit. En het zal ook wel Susanne’s leven zijn, Susanne’s Realiteit, maar ik geloof dat wat Ik dan ook mag Zijn, véél en véél Groter is, en dat ik dus, als Susanne-zijnde- maar een uurtje per dag bezig ben.

    Alhoewel Realiteit je heel sterk kan doen geloven dat dat dit Het dan maar Is.

    Dit wat nu ‘praat’ is de Mens Susanne, die nu typt aan jou, ik zit hier, in m’n badjasje, met een bakkie, een heerlijke moorkop met slagroom, in m’n flatje, met een kaarsje aan, wierookje aan, met alles waar ik als Susanne mee omgeven denk te zijn. Overigens net 35 jaar geworden, vanochtend vroeg in deze Susanne-ochtend 🙂 . Dus als Susanne heb ik al inmiddels 35 jaar achter de rug. Maar ik geloof dat dat inderdaad als Susanne-zijnde is, maar dat dat hele 24 uur per dag ‘gedoe’, van mij als Susanne, maar een ‘uurtje’ (bij wijze van spreken) van mijn ‘Werkelijke’ dag/nacht/Realiteit is. Als je me nog kan volgen, hoor. En als ik mezelf nog kan volgen 🙂 .

    Ik geloof steeds minder dat dit Het dan maar is. Alsof ik ergens Overal ben. In verschillende gedaantes, met verschillende nineau’s van Bewustzijn. Nu Lijk ik hier op Aarde te zijn, met dit lichaam, deze nationaliteit, deze taal, deze naam, deze leeftijd-en-dus-al-bijna-op-de-helft (?), met wat voor ’n vakkenpakket, opdracht, wat het dan ook is dat ik hier kom doen.
    En denkt Susanne “ik moet van alles leren, en oh jee, en hoe lang nog, en hoe kom ik hier in, en hoe kom ik hier weer uit, en nu dan?!, enz.enz.enz.”

    Maar ik geloof steeds minder eigenlijk dat Dat Het dan maar is. En dat je dan maar Lessen hebt te leren en te Transformeren. Want is dat wel zo? En hoe weet je dat dan? En hoe kan je dat weten als je niet eens je eigen Volledige Wezen Kent?

    Als ik 1 Groot Wezen ben, dan ben ik Overal. Hier en Daar. Niet ‘alleen maar’ in dit Leven, als Susanne-zijnde. Dat heb ik jarenlang gedacht. Maar inmiddels geloof ik dat dus steeds minder. Ik weet eigenlijk helemaal niet of dat wel ‘in orde’ is. Hahaha 🙂 , want betekent dat dat het nu ‘beter’ met me gaat, of juist niet?! Hahaha 🙂 , ligt ook maar net aan wie je dat vraagt natuurlijk, hahaha 🙂 🙂 !
    Anyways, dat hele Grote Wezen, dat Ik dan Ben, nou, ik vind het nogal wat. :O . Een Groot Wezen. En een soort van in stukjes, hier en daar. Ja, dan kan ik wel als Susanne denken en denken; ‘oh, ik heb dit en dat nog allemaal te leren, ik heb dit en dat nog allemaal te transformeren, en dán, eenmaal dat gedaan te hebben, dán…’ Ja, wat dan? Dan? Dan ben ik ‘klaar’ ? In de Hemel? Weer naar huis? Missie voltooid? Getransformeerd?

    Dienen we iets te leren? Of Geloven we dat we iets te leren hebben? Zijn we Hier om te leren? Of zijn we Hier om eindelijk eens op te houden met geloven dat het allemaal nog niet voldoende is? Zolang wij geloven dat Wij niet voldoende zijn, zal dat ook inderdaad misschien wel onze ervaring steeds zijn.
    Blijven wij delen van onsZelf naar een Aarde sturen, een 3D-Illusie, omdat wij dienen te leren? Of blijven Wij delen van onsZelf daar naar toe sturen, omdát we nog Geloven dat we nog zoveel te leren hebben? Snap je, Robert, wat ik bedoel?
    Ik weet nog niet helemaal natuurlijk 😉 , wat en wie nu de Waarheid spreekt. En dat is natuurlijk ook logisch dat ik dat hier als Susanne-zijnde nog niet helemaal weet. Had ik dat wel bewust geweten dan was ik waarschijnlijk ook niet hier als Susanne nu, denk ik.

    Ik heb dus het idee dat ik een uurtje per dag, ofzo, dus Susanne aan het zijn ben. Alhoewel wanneer ik dus dat uurtje aan het doen bent, ik dat als Susanne ervaar nu als een aanschakeling van 35 jaar. Gek is dat hè 🙂 !
    Ik vind het wel een enórm opluchtend idee, merk ik, het idee dat ik een Groter Wezen ben. En Die is dan ook degene die dus een deel, van zichzelf dan dus, hier naar deze 3D-Illusie stuurt, en dát deel is dan dus Susanne.
    Met andere woorden; die Kiest de ouders, de omgeving, de puinhopen, het trauma ook. Je geeft jezelf een trauma. Dat doe jezelf. Je Groter Wezen doet dat. En dan in dit leven via ouders, opvoeding en omgeving. Maar dat geef je jezelf. Dat Grote Wezen doet dat. En het Lijkt alsof ik constant bezig ben met Susanne-zijn, en ja, als Susanne bén ik daar ook constant mee bezig, maar Ik heb gemerkt dat ik nog op veel meer plekken bezig ben. Nou, lekker verwarrend. Zit ik hier als Susanne een beetje moeilijk te doen, terwijl ik potjandorie veel Groter ben! 🙂 . Dus mijn Hogere Deel stuurt mij ook altijd een uurtje per dag naar de Aarde als Susanne. Ik vind dat nogal een gekkig iets. Hoezo wist ik dit niet?? 🙂 .

    De rest slaap ik als Susanne-zijnde. Vanuit het Groter Wezen ben ik, pak ‘em beet ongeveer een uurtje per dag, Susanne. Ik word wakker -en ploep- ben ik Susanne. En als Susanne ‘denk ik’ dat ik een nachtje geslapen heb. En Susanne heeft misschien wel ff een aantal uren geslapen, en wordt wakker, op dezelfde plek, met hetzelfde lichaam, met dezelfde omgeving. Maar Ik slaap niet. Als Susanne slaapt, ben ik weet-ik-wie-weet-ik-veel-wat-aan het doen. En word ik wakker, ben ik weer Susanne, en ga verder met waar ik als Susanne gebleven ben. Ik vind dat nogal een bizarre ontdekking. Dan denk ik; Wat ben ik dan in godsnaam als Susanne-zijnde hier aan het doen??

    En dan kan jij Robert, zeggen; “je lessen te leren en te transformeren”. Maar dan denk ik; ??? . Ik, als Groter Wezen, Weet al. Die hoeft toch niets te leren? Een God die dient te leren? En die dan zichZelf dient te transformeren? Waarom moet een God zichzelf transformeren? Waarin? Een betere god? Nog beter? Nog hoger? Nog Goddelijker?

    Jij schrijft overigens ook dat Liefde geen absoluut gegeven is. Ik ben het daar denk ik niet mee eens. Ik vind dat Liefde het Enige Absolute Gegeven is. Alhoewel je dat inderdaad in een 3D-Illusie niet zou zeggen 🙂 .

    Jij zegt dat we de mate van liefde en bewustzijn met ons meedragen, alsmede de hoogte van onze trilling, en dat dat ook weer te maken heeft met je les. En zoals ik zei; ik ben er nog niet helemaal uit momenteel Of dat inderdaad te maken heeft met een les. Is de verlaging van energie een les, of een herinnering? Een herinnering aan ergens anders, dat weer wakker is gemaakt, in dit leven, getriggerd? En waarom is dat dan weer getriggerd? Is dat dan inderdaad getriggerd omdat je iets te leren hebt? Of zijn wij maar aan het herhalen en herhalen en herhalen. En hoe vaak moet je dan herhalen en herhalen en herhalen? En waarom dan eigenlijk? Omdat we dan dus nog niet geleerd hebben? Maar wat dient God dan nog te leren?
    Het fascinerende eraan vind ik dus dat er dus een Groter Wezen lijkt te zijn, die EXACT weet wat-ie aan het doen is(!), en een deel dus van zichzelf hier naar toe stuurt, in mijn geval dus in de gedaante van Susanne. Maar nu zou ik graag willen weten: Waarom?

    Maar goed, jij ziet dat dus als nog te leren “lessen” . Ik ben meer benieuwd dus naar het waarom. Waarom stuurt een deel van mij, dat allang Weet, een deel naar hier, dat niet weet.
    Want je leven, hier op aarde, lijkt een beetje afhankelijk te zijn van je eigen bewustzijn.
    Als je anders gaat weten, ga je andere keuzes maken. Maak je andere keuzes, zijn er ander gevolgen. Zijn er andere gevolgen, zijn er andere ervaringen.
    En het punt is dat dat deel wat Weet zélf het bewustzijn kiest hier op Aarde. Beetje raar verhaal, dan is dat dweilen met de kraan open! Waarom zou je gaan dweilen en tegelijkertijd die kraan open houden? Schiet dan toch niet op? Waarom zou je het bewustzijn van een aards masker, een aards kostuum, zo kan je het ook noemen, bewust lager houden? Zo van; je hebt een miljoen op de bank, maar je doet net alsof je maar 1000 euro per maand hebt. ?? En dan kan je zeggen; dat is dan om te leren? Maar wat leer je, van die leugen? Het is toch een leugen dan, Robert? Jezelf een beetje voor de gek houden dat je nog zoveel moet leren en transformeren. Met andere woorden; tegen jezelf zeggen dat je heel hard moet werken voor je geld, terwijl je ondertussen 1 miljoen op de bank heb staan. Waarom zou je 60 uur per week heel hard werken, terwijl je al het geld van de wereld op de bank hebt staan? Dat is toch niet logisch? Waarom zou je Frans studeren wanneer je leraar Frans bent? Waarom zou je rijlessen gaan nemen, wanneer je rij-instructeur bent? Waarom zou ik leren hoe te zwemmen, wanneer ik m’n A en B – Diploma heb? Waarom zou ik gaan eten, wanneer ik geen honger en trek heb? Waarom zou ik gaan slapen, als ik niet moe ben? Waarom zou ik medicijnen gaan slikken, als ik niet ziek ben? En niet dat ik nu leraar Frans ben en medicijnen slik, hahaha, maar om even een paar voorbeelden te noemen. 🙂

    Of zit ik nu even helemaal de plank mis te slaan, vanwége nog een zelfgekozen gebrek aan bewustzijn? 🙂

    🙂

    Jij schreef ook: “Word er blij van als ik er zo over mag vertellen.”

    Ik word er ook blij van dat je erover vertelt! Vind het super intrigerend 🙂 . Dus ook jij dank voor het delen van jouw kennis en wijsheid, Robert. Ik heb er al veel inspiratie door ervaren. 🙂

    Warme groet terug, Susanne

    P.S. Sorry voor het lange verhaal, ’t is zo’n ‘complexe’ materie, ik vind dat moeilijk om dat even in 1 of 2 alinea’s te proppen. Dus dank voor je lezend oog. 🙂 .

    • Hallo Susanne,
      “Leren” betekent afleren; niet aanleren of er iets bij leren. Het draait hierbij om bewust-Zijn waarvan men zich niet bewust is.
      Je kunt je dan afvragen hoe dat komt, en dit is omdat zuiver, helder bewust-Zijn schuil gaat achter die stroom van gedachten en heftige emoties die mensen niet los kunnen/willen laten. Zodra je dus af-leert om zoveel te denken, en het stil wordt in je hoofd, verschijnt helder bewust-Zijn.
      Ter vergelijking: de zon gaat schuil achter wolken/mist. Zodra de wolken verdwijnen, en mist wordt weggewerkt, verschijnt de zon en blijkt die zon ook altijd aanwezig te zijn geweest. Hij was ons echter nooit opgevallen.
      Ik begrijp dat je jarig bent vandaag.
      Van harte gefeliciteerd en maak er een leuke dag van.
      Groet van Lia

      • @Lia,

        Hoi Lia,

        Ja, wat zeg je dat mooi: “leren betekent af-leren”. Inderdaad. En volgens mij had je dat maanden geleden geloof ik inmiddels alweer ook een keer naar mij toe geschreven. Af-leren. Ont-wikkelen! 🙂 Het woord zegt het eigenlijk al. 🙂
        Dat idee spreekt mij meer aan ja, dan wanneer je nog zoveel erbij moet leren. En inderdaad, dat Grote Bewustzijn, en je daar dus Bewust van worden. Gekkig is dat, beetje engig, vind ik dan althans, wanneer je écht dat begint te voelen, ervaren, inplaats van het alleen te weten en te geloven. Die ervaring en het opmerken van dat Grotere, van jezelf, wauw… 🙂

        Dank je wel voor je mooie reactie, Lia, en mijn verjaardag was overigens gisteren, maar bedankt voor je felicitatie! 🙂

        Liefs, Susanne

    • Lieve Susanne,

      Bedankt weer voor het ontvangen en nog congrats met je verjaardag!! 😉

      Een Indigo komt daadwerkelijk om lessen uit te werken, terwijl een kristal dat veel minder heeft, of niet. Een indigo kan gewoon in z’n aardse leven doorgroeien naar kristal energie. En verder 😉
      Geen idee wat ik was, maakt me ook eigenlijk niks meer uit.

      Je hebt moeite met het idee van lessen… je bent niet de eerste die weerstand tegen zijn eigen weg heeft, hoor. Dat komt in de beste families voor, zou zomaar een les kunnen zijn 😉
      Niettemin, het maakt niet uit hoe je het noemt. Het gaat om wat jij ervaart wat in de weg zit om onvoorwaardelijke liefde en vrijheid in jezelf te ervaren. Dat mag je van mij noemen wat je wilt 🙂

      Vanuit een ruimer perspectief kun je dat lessen noemen, omdat jijzelf deze lessen hebt gecreeerd teneinde iets te leren over liefde en vertrouwen. Want elke belemmering kun je daar terug tot herleiding.
      Stel je voor dat je door het leven gaat met een zelfoordeel als “ik ben niks waard” en je dit achter je mag laten, je toch iets geleerd hebt over hoe het is om met zo’n zelfoordeel door het leven te gaan EN voelen/weten hoe het is om dat niet meer met je mee te dragen? Dat is een mooie les van zelfliefde, toch?
      En misschien dat je je kunt voorstellen dat als je zo’n zelfoordeel met je meedraagt, je dieper van binnen wel gelooft dat er wel iets mis met je is.

      Gezien jouw weerstand over die lessen en dat je niet wilt geloven dat er iets mis met je is… misschien heb je wel een overtuiging in je zitten genaamd : er is iets mis met me.

      En het gaat niet/nooit om de perceptie van anderen dat er iets mis met je is, het gaat altijd om jou eigen perceptie dat er iets mis is aan jezelf. Elke oorzaak van datgene wat je ervaart van wat in de weg zit is in jezelf te vinden. Soms vinden we het prettig om de oorzaak bij een ander te leggen, maar we komen er niet dichter bij onszelf.

      Over transformeren. Het ene transformeren is het andere niet, er zijn denk ik verschillende gedachtes over. Wat ik bedoel met transformeren is dat je een stukje levensles definitief neutraliseert / achter je laat. Bv zelfoordeel is iets wat je kunt transformeren. Dan is het weg, voorgoed. Denk jij mooi weer een heel stuk beter over jezelf 😉
      Best concreet toch?

      Jouw hele epistel over grotere schaal minder uren, andere realiteit, overal zijn… veel hersenspinsels en vragen. Ervaar je het niet als bijna onmogelijke taak om je honger naar antwoorden te stillen? Je kunt overal zoeken naar antwoorden buiten jezelf, maar de enige plek die jou antwoorden gaat geven, is van binnen. En dan zal het je opvallen hoeveel rust er op ’n gegeven moment in je zal ontstaan. 🙂

      Over je Hogere Zelf die alles al weet en niet hoeft te transformeren. Het gaat om het leren op aarde, om die aardse ervaring op te doen. Je kunt ook leren in de goddelijke sferen door observatie, maar het daadwerkelijk ervaren doe je op aarde, waar de dualiteit heerst, waar je een emotioneel lichaam hebt waardoor je alle ervaren bijzonder goed kunt voelen. Je Hogere Zelf is onderdeel van de eenheid, en de eenheid wil uitbreiden en ervaren in de praktijk op aarde, die ervaringen mee naar huis nemen naar de eenheid.
      En niet alles gaat om weten, het gaat voornamelijk om ervaren. Hoe ervaar jij je lessen, je leven, je weg, je zoektocht. Door niet te weten ga je tenminste ervaren. En je kunt dat bewustzijn toch niet meenemen naar aarde. De sferen van je Hogere Zelf zijn puur goddelijke liefde, alwetendheid, eenheid van bewustzijn, maximale scheppingskracht. Maar toen je stap voor stap ging afdalen naar de aarde in de dichtheid, verlaagde je liefde, vertrouwen, bewustzijn, trilling. Hoe kun je anders leren als je alles meteen al bij de hand hebt, kun je net zo goed thuis blijven, toch? Blijft je Hogere Zelf toch lekker thuis? Maarja, hij en God hadden toch wel het idee om wat te gaan ervaren en leren. 🙂

      Warme groet, Robert

      • @Robert,

        Hoi Robert,

        Je had mij een hele lange mail gestuurd, nadat ik jou een nog langere had gestuurd, en ik heb helemaal niet meer gereageerd. Dus sorry daarvoor.

        Allereerst nog dank voor je reactie.

        Je begon je schrijven met: ” Bedankt weer voor het ontvangen en nog congrats met je verjaardag 😉 . ”

        Dank je wel voor je felicitatie, ‘k was inderdaad afgelopen zondag jarig. Ook vind ik het een mooie zin gekozen van je; ‘bedankt voor het ontvangen’ . Vond ik mooi van je gekozen. Ik ben daar mee aan het oefenen momenteel. Heb bijv. een speakersetje van Sabine ontvangen!! Te gek joh 🙂 . Dus dank je wel voor die zin, Robert, erg attent van je 😉 .

        Je schreef: ” Je hebt moeite met het idee van lessen… je bent niet de eerste die weerstand tegen zijn eigen weg heeft, hoor. Dat komt in de beste families voor, zou zomaar een les kunnen zijn 😉 . ”

        ‘..moeite met lessen.. zou zomaar een les kunnen zijn..’, hahaha 🙂 .

        Ook schreef je: ” Gezien jouw weerstand over die lessen en dat je niet wilt geloven dat er iets mis met je is.. misschien heb je wel een overtuiging in je zitten genaamd : er is iets mis met me.”

        Nah ja, niet wilt geloven dat er iets mis is met mij.. ik kwam er juist achter wat er mis was met mij, namelijk dat ik ben gaan geloven dat er iets mis was met mij. Snap je? 🙂 Ik geloof dat er niets mis is met onze Ziel. Maar het idee van al die lessen kan me inderdaad ook een beetje het gevoel geven ‘nog niet voldoende’ te zijn, ofzo. Weet je wel, dat idee. Plus ik vind het ergens ook een wat vermoeiend idee. En maar leren, leren, leren. Maar ja, dan is het natuurlijk belangrijk om niet te vergeten, tijdens al dat leren, om te spelen! 🙂 Zolang dat maar een beetje in balans is natuurlijk. Dát lijkt me al zo’n zege. 🙂 .

        Je schreef: ” Soms vinden we het prettig om de oorzaak bij een ander te leggen, maar we komen er niet dichter bij onszelf. ”

        Nee, precies, maar wat ik ermee bedoelde te zeggen is dat we dat VIA die ander gereflecteerd kunnen zien. Onze eigen overtuigingen lijken op te duiken in de vorm van mensen/situaties. Dus ik leer veel over mijzelf via anderen, door anderen, met anderen. Zo bedoelde ik het meer.
        Maar als je dan kijkt naar vroeger, dat ik niet functioneerde zoals de rest in mijn gezin, en dat dat per definitie betekende dat ik niet helemaal in orde was. En vanuit die overtuiging ga je dan je tienerleven in, de wereld in, en begin je dan met zoeken, want ‘waarom functioneer ik dan niet zoals de rest..’, weet je wel. En er dan achter komen dat er dus eigenlijk niet zoveel mis is met je, behalve dan inderdaad dát je hen bent geloven dát er iets mis met je is(!). Als je me nog kan volgen. Ik vond dat nogal een ontdekking.
        Meer mensen lijken dat te hebben, zitten een bepaalde ‘Waarheid’ te leven, met geen idee dat dat eigenlijk heel iemand anders z’n waarheid is. !?
        En ja, dat dat uiteindelijk weer terug te voeren is, in misschien andere tijden, je kind-zijn, je Zelf. Dus ik snap ook wel wat je bedoelt, ik vind dat alles uiteindelijk in, vanuit, door, met en naar jezelf is. Maar dat is natuurlijk met alles zo 🙂 . We zijn hier in/op ons Platform, een soort theater, met allerlei acteurs en actrisen (of hoe je dat ook schrijft), ieder ‘speelt’ z’n rol, en de ‘rollen’ die je zélf ziet/ervaart, denkt te ontmoeten, dat zegt natuurlijk iets over jezelf. Ook weer zoiets gekkigs om te mogen ontdekken 🙂 . Je zit gewoon in je eigen theatershow, nou, ik vond dat nogal een ontdekking.

        Ook vertelde je wat jij bedoelt met ‘transformeren’: ” Wat ik bedoel met transformeren is dat je een stukje levensles definitief neutraliseert / achter je laat. Bv zelfoordeel is iets wat je kunt transformeren. Dan is het weg, voorgoed. ”

        Een levensles definitief neutraliseren, daar kan ik wel wat mee.

        Energie schoonmaken, zo kan ik het dan bijv. weer noemen. Energie is maar Energie. Daarin leeft er blijkbaar van alles. Met sommige delen verbind je je, andere kaats je weer af, weer andere delen van die energie gebruik je, weer andere delen van die energie hernoem je, herschik je. Enz. Zo zie ik het denk ik meer. Al dat wat wij zijn, en waar wij mee omgeven denken te zijn, is energie. En we maken het zelf (onbewust en/of bewust) zwaarder en/of lichter. Daar zijn allerlei redenen voor. Maar energie gaat natuurlijk ergens maar in en uit. ’t Is maar net wat je ‘oppikt’ of ‘oppakt’ als zodanig. ’t Is maar net waar je je (onbewust dan wel bewust) mee identificeert. Die identificatie wil ik dan graag onder de loep nemen. Ook de gehechtheden aan energie, bepaalde delen ván die energie, je gehechtheden aan je (onbewuste en bewuste) identificaties.

        Jij hebt het veelal over lessen, dat is misschien een beetje de therapeut in jou, de meester en zijn student. Zo lees ik je misschien. 🙂 .

        Ik bekijk het denk ik niet vanuit die rol. Ik denk dat jij al je opgedane wijsheid, kennis, graag wilt delen met een ander, opdat jij die ander misschien wel kan helpen op zijn of haar weg. Dat denk ik in jou te herkennen. 🙂
        Ik vind het ook leuk om te delen, maar niet zozeer met het oog op die ander, meer omdat ikzélf graag dat wil Ervaren. Ik wil deze informatie, kennis, Ervaren. Heer-lijk. En hoe heerlijk als dat mét een ander kan! Zo bekijk ik het meer. Vandaar dat ik denk ik ook het misschien (nog) niet echt zie als Lessen. Ik bekijk het nog niet vanuit de rol van Leraar en Student. Ergens zijn wij natuurlijk allebei 😉 . Wij zijn zowel Leraar als Student 🙂 . Mijn idee van Energie, en het Ervaren van die Energie, en het Delen van die Energie, wauw.. vind ik misschien wel het leukste op Aarde, het maakt het waard, voor mij. Kan weinig verbinding echt ervaren/voelen wanneer het gaat over doe-dingen, altijd al gehad, vind het ook moeilijk om me te verbinden met materialisme bijv., zo’n speakersetje bijv., kan voor een ander maar een klein iets zijn, ik vind het daarentegen zo’n groot cadeau van Sabine, dan denk ik; jeetje, dat ‘doet’ ze dan ook maar even 🙂 , en kan ik de 2 speakertjes voor me zien staan naast de computer, pff, moet ik helemaal bij komen. Net als vroeger, als je nieuwe schoenen had, dat ik ze dan naast m’n bed zette, en ’s ochtends als ik wakker werd, oooeeh, gelijk kijken, en daar stonden ze! Zo’n geluksmomentje. ‘k Kan dat met alles wat maar met materialisme en überhaupt manifestaties te maken hebben. In dit geval, vind ik de attentie en de keuze van Sabine zo ontzettend lief, dan denk ik; ‘jeetje mina, wat aardig van haar, zeg’, een soort oprechte liefdes-energie-bedoeling, ofzo, weet je wel. 🙂 . En dan kan je zeggen; ‘joh Susie, het gaat ‘maar’ om een speakersetje’, maar zo zie ik het niet 🙂 . Energie is energie. En energie gemanifesteerd. Ik vind de kracht daarvan zo krachtig.

        Dat is het misschien ook wel, zit ik me nu te bedenken, ook Aart stuurde mij een aantal goeie vragen, en in combinatie van dat al, jouw schrijven over lessen, Aart z’n vragen, Sabine haar cadeau, Nele haar schrijven, gesprekken met Marijke, Lia’s kijk op dingen, die speakertjes die ik binnen krijg (en overigens nog een aantal zaken in mijn persoonlijke leven, overigens óók op het gebied van manifestatie en materialisme) ik zit ineen keer te denken, het is misschien ook wel angst voor mijn eigen EnergieKracht. Ik kan al zo onder de indruk zijn van die 2 speakertjes die ik voor mij heb staan, gemanifesteerd, in samenwerking, ontvangen.
        En zo is het waarschijnlijk met meer dingen, zit ik me te bedenken.

        Ik wil Energie Opmerken, Zien, Weten, Voelen, Delen, Leren, Spelen met, en Ervaren van Energie, wat anders valt er dan ook te doen hè? 🙂 . Zo bekijk ik ‘het’ meer. Niet zozeer vanuit Meester en Student, (ook al zijn we natuurlijk allemaal beiden 😉 ), maar meer vanuit het perspectief, vanuit de intens vrije mogelijkheid van Ervaren. God Ervaren. Die IN Mijzelf. Zo bekijk ik het meer.
        Maar ja, moet je natuurlijk niet bang zijn voor je eigen Kracht 🙂 !

        Goh zeg, heb ff een helder moment, zeg, terwijl ik zo aan je schrijf. En sorry Robert, helemaal niet mijn bedoeling om dit al schrijvende aan jou te ‘ontdekken’ zeg maar, hahahaha, mijn bedoeling was eigenlijk gewoon om je reactie te ‘beantwoorden’, maar ik zit even een afslag in te gaan, ofzo 🙂 🙂 .

        Ga ik daar maar eens naar kijken. Als je nog een tip hebt, hoor ik het graag 🙂 . Hoe niet meer bang te zijn voor je eigen Energie, hoe niet meer bang te zijn voor je eigen Kracht, hoe niet meer bang zijn voor mijn eigen manifestatiekracht / vermogen. Je eigen Goddelijkheid wezenlijk op gaan eisen. Durven op te eisen. Durven te worden, durven te zijn. Hoe ga ik mijn eigen Goddelijkheid opeisen? Vragen die me te binnen schieten. Zolang ik dat niet opeis, is het vertraagd leven. En die vertraging wil ik uit mijn frequentie zien te krijgen, uit mijn lichaam, uit mijn realiteit, mijn omgeving, uit mijn gevoel, you name it..

        Dus dank, ook aan Sabine, Nele, Aart, Gordon, en anderen van deze site die mij bewust en onbewust ontzettend geholpen hebben. 🙂 Lieverds!! Dank jullie wel voor het delen van jullie Energie! 🙂 🙂 Dat vind ik zo lief van jullie!

        Dus nogmaals sorry Robert, dat ik onder het schrijven van mijn reactie op weer jouw reactie dit nu even opmerk, hahaha, 🙂 , beetje gekkig.

        Jij eindigde je schrijven met:

        ” De sferen van je Hogere Zelf zijn puur goddelijke liefde, alwetendheid, eenheid van bewustzijn, maximale scheppingskracht. Maar toen je stap voor stap ging afdalen naar de aarde in de dichtheid, verlaagde je liefde, vertrouwen, bewustzijn, trilling. Hoe kun je anders leren als je alles meteen al bij de hand hebt, kun je net zo goed thuis blijven, toch? Blijft je Hogere Zelf toch lekker thuis? Maarja, hij en God hadden toch wel het idee om wat te gaan ervaren en leren. 🙂 . ”

        Hoe toevallig? Nou, da’s toch een heerlijke afsluiter! Gebruik ik jouw afsluiting nu als de mijne 🙂 .

        Dank Robert 🙂 .

        Warme groet, Susanne

        • Ha Susanne,

          Graag gedaan enzo 🙂

          Ik begrijp wat je bedoelt met het gaan geloven dat er iets mis met je is. Dan is het waardevol om er achter te komen, en hopelijk ook ervaren, dat er niks mis met je is.

          Een levensles definitief neutraliseren, daar kan ik wel wat mee.
          Energie schoonmaken, zo kan ik het dan bijv. weer noemen. Energie is maar Energie.

          Transformeren is dan ook het weghalen van de betreffende energetische blokkade, opdat de energie op die plek weer kan doorstromen. De energie hoeft nooit meer op die plek geblokkeerd te worden. Dus als die blokkade een zelfoordeel zou zijn, dan hoef je nooit meer geraakt te worden door dat zelfoordeel.
          Door steeds meer aandacht te vestigen op die blokkade ga je er meer energie in stoppen, en vergroot je die blokkade uit. In het voorbeeld van dat zelfoordeel, maak je dat als het ware erger.
          Door je aandacht weer op andere zaken te gaan richten, verminder je de energie die je stopt in die blokkade, en zul je dat als meer rust gaan ervaren. Feit blijft wel dat die blokkade er blijft zitten, totdat je hem transformeert.

          Onderdeel van het bewustwordingsproces is het onbewuste bewust maken. Klinkt wellicht als een open deur, maar velen hebben weinig idee wat ze allemaal aan onbewuste belemmeringen met zich meezeulen.

          Haha, de therapeut in mij die over lessen heeft 🙂 Geloof me, als ik het over lessen heb dan heb ik dat niet zelf verzonnen, het was God ofzo 🙂
          Ja, ik vind het wel leuk om wat zo te delen met de ander zodat hij er wat aan heeft en er wat mee gaat doen. Maar ik zou liever iemand willen begeleiden met een transformatie en zien wat het met hem/haar doet. Dat komt nog wel.
          Ik heb in een reactie gisteren iets toegelicht over dat leren van lessen. Ik zie mezelf ook niet als meester of student, gewoon onderweg, zoals iedereen dat is. Iedereen kan een ander helpen, en iedereen kan geholpen worden.

          Mooi dat je doe geluksmomentjes, zoals je ze noemt, zo kunt ervaren. Waardevol!
          Ik vind je bijzonder dankbaar, dat is liefde, vind ik mooi!
          Leuk toch om gaandeweg je schrijfsel wat je ontdekken, overkomt me ook wel 🙂 God in jezelf ervaren klinkt goed… sta op en doe het! 🙂

          Jij zegt dat je bang bent voor je eigen kracht. Waar ben je dan precies bang voor, hoe voelt dat, en heb je een voorbeeldje?

          Qua afsluiter 🙂
          Heb je wel meteen mijn visie om het goddelijke in jezelf te gaan ervaren.

          Warme groet van Robert

  4. Ha Lia,

    Ik reageer hier even 🙂

    Mijn ervaring is dat het ego, of in ieder geval de zelfbeperkende aspecten, niet iets is wat door de mens bedacht is. Het komt niet uit je hoofd namelijk. De meeste zelfbeperkende aspecten in de vorm van gedachtes en gevoelens ontstijgen dit leven. Het zijn de hoger gelegen energielichamen die dit doordrukken in je lagere energielichamen en uiteindelijk in je fysieke lichaam.

    Ik heb alle zelfbeperkende gedachtes/gevoelens uit dit leven achter me gelaten, toch heb ik nog een ik-beleving en zelfbeperkingen.
    Het is de essentie van je levenslessen in de vorm van zelfbeperkende gedachtes/gevoelens. Die neem je elke keer mee in je energielichamen.
    Het beeld wat de mens schept is een gevolg van enerzijds zijn karakter, opvoeding, omgeving, en anderzijds wat ie meeneemt aan lessen, waardoor dat zelfbeperkende beeld in zijn leven manifesteert.

    Warme groet van Robert

    • Robert,
      Deels mee eens, hoor. Persoonlijke achtergronden spelen een rol en die zullen terug gaan tot vorige levens. De herinneringen daaraan sla je op. Dan komt het inderdaad niet uit je hoofd, want dit soort oude herinnering gaat via je gevoel, zit in je gevoelslichaam genesteld. Neemt niet weg dat ook achtergronden, ervaringen en herinneringen uit het huidige leven bepalend zijn voor het beeld dat iemand van zichzelf wil vormen, toch?
      Groetjes, lia

  5. Ha Nele,

    He Marijke bedoel je hiermee dat wanneer je bewust wordt van je bewustzijn je je ego verliest, of dat je het besef van het jezelf zijn verliest?

    Je verliest je ego, d.w.z. je ik-beleving, de ik-gedachte. Punt 2 is dat je Zélf het bewust-Zijn Bent. Door bewust te worden van bewustzijn, word je bewust van je Hoger Zelf. Als het bewustzijn van zichzelf bewust moet worden, kun je zeggen dat het bewust moet worden van zijn eigen aard. Het is de ervaring te Zijn of ik Ben en ik Ben dit. Zijn is je werkelijke Identiteit; niet het ego. In feite Ben je waarnemend vermogen (=bewustzijn). Je ziet van binnenuit waar je mee bezig bent, wat/hoe je denkt en voelt etc. Dit is ook Hier en Nu Zijn.
    Dag, Lia

    • Dag Lia,

      Ik heb een probleem wanneer ik naar dat zijn ga, dan ben ik niet meer hier en nu. Dan leef ik mijn dagelijks 3 D leventje niet meer. Het is mijn wil, mijn ik beleving dat zorgt dat ik hier aanwezig blijf. Zo ervaar ik het ten minste.

      Hoe ik die twee op elkaar moet afstemmen is me nog niet helemaal duidelijk. Aanvaarden dat ik dat niet weet met mijn ik beleving en aanvaarden dat ik waarneem dat ik het wel al weet vanuit mijn zijn, daar berusting in vinden, de wil voor controle vanuit het ik loslaten is wel een werkpunt. Een werkpunt wat ik eigenlijk niet aan moet werken. Durven overgeven, vertrouwen is waar het om draait naar mijn gevoel. Maar dat besef ik al, mijn hoofd wil,dit nog niet aanvaarden.

      Groetjes,
      Nele

      • Hallo Nele,

        Ik heb een probleem wanneer ik naar dat zijn ga, dan ben ik niet meer hier en nu. Dan leef ik mijn dagelijks 3 D leventje niet meer. Het is mijn wil, mijn ik beleving dat zorgt dat ik hier aanwezig blijf. Zo ervaar ik het ten minste.

        Het gaat om de ik-beleving die hier voor de illusie zorgt. Is er een “ik” nodig die naar het Zijn gaat?? Nee toch? ZIJN is toch al aanwezig Hier en Nu? Dan hoeft er toch geen ik naartoe te gaan? Het ik werpt hier de illusie op te moeten zoeken, maar Nele je Bent (het al)op dit moment.

        Je hebt in zeker opzicht gelijk als je zegt: het “ik” wil er voor zorgen dat het “ik” aanwezig blijft. Dat is de wil van het “ik”.
        Vanuit ik-standpunt bekeken logisch opgemerkt, want het “ik“ wil zichzelf niet om zeep helpen. Het ik wil ten alle tijden die controle behouden, zich niet overgeven aan hier en nu Zijn.

        Nele, echt waar, je haalt hier 2 dingen door elkaar namelijk:
        1.
        Aanwezig-Zijn in hier en Nu (zonder ik).
        2.
        Het ik als bedacht beeld, dat zichzelf niet wil opgeven uit angst om de ik-beleving te verliezen en dan niets meer te betekenen, geen controle meer te hebben etc.

        Het verschil tussen ik en aanwezig-Zijn kun je opmerken door op je ademhaling te letten. Op zich een autonoom proces, gaat helemaal vanzelf. Vaak zie je echter dat mensen toch om een of andere reden die adem sturen. Er is dan dat “ik” dat meent te moeten sturen/regelen en bij die ademhaling te moeten ingrijpen.
        Het is een oefening alleen te kunnen kijken naar de adem en je er niet mee te bemoeien. D.w.z. afwachten tot er vanzelf een inademing je neus binnenkomt komt en er weer uitgaat. Dan blijft ik passief; is er geen ik, enkel bewust-Zijn.
        Warme groet van Lia

        • @Lia,

          Dank je Lia,

          Ja geloof best dat ik nog dingen door elkaar haal. Probeer het ook te begrijpen. Probeer ook te begrijpen wat ik allemaal voel en ervaar en voel. Wat is echt, wat is verzonnen, wat illusie, wat gewenst.

          Als ik in de staat ben dat ik mijn ademhaling gewoon kan laten zijn. Welk deel zet me dan weer in beweging? Want als ik op dat punt mijn ademhaling gewoon kan laten zijn en waarnemen dan heb ik geen behoefte om te ageren. Of is dat ook een illusie?

          Moet zeggen dat ik momenteel wel weer moeilijk heb om gewoon waarnemer te zijn. Heb gemerkt, dat mijn wil het weer sterk heeft overgenomen. 🙂

          Groetjes

          • Hoi Nele,
            Als er te veel op je af komt, even pas op de plaats maken. Anders zie je door de bomen het bos niet meer.
            Als je kunt Zijn en Waarnemer bent, is er geen behoefte om te reageren. Dat kan kloppen. Dan is er slechts rust, want Zijn is een passief-Zijn. Volgens mij is het jouw wil/verlangen om in beweging te komen, iets te gaan doen. Is prima. Zie het als een golfbeweging die uit stil en vlak water tevoorschijn komt. Verschil is dat je nu gaat handelen vanuit de rust en Zijns-basis en niet vanuit ego (bijv. bewijsdrang). Neem de tijd voor alles! Rust is ook evenwicht.
            Liefs, Lia

            • Dank je Lia,

              Dat bevestigd wat ik voelde. Heb het soms moeilijk om daar woorden aan te koppelen. Kan ook echt hoofd’pijn’ krijgen als ik deze teksten lees, omdat ik ze dan wil begrijpen. Soms neem ik er dan bewust weer afstand van.

              Maar het interesseert me wel heel erg.

              En rust daar zit ook nog een les in. 😀 niet alles te gelijk zeker. Mezelf rust gunnen is nieuw voor mij. Dat leer ik sinds kort kennen. Ik hoef geen fysieke rust te nemen om mentale rust te vinden. Iets rustig doen, kan mijn hoofd tot rust brengen. Maar op een stoel gaan zitten en niets doen, dat lukt me nog niet. 🙂

              Goetjes!

      • Hallo Lia, Nele,

        Ik wil er graag het volgende over kwijt 🙂

        Als ik aanwezig ben in het hier en nu, betekent dat geen gedachte of gevoel me daar uit kan halen, dat ik contact ben vanuit heel mijn wezen, ik zit als het ware in een flow. Volgens mij is iedereen dat wel eens gelukt, je hoeft daar geen hoog bewustzijn voor te hebben.

        Wat ik dan interessant vind is wat er voor zorgt dat je niet in die permanente flow kunt blijven, dat je geen gevoelens of gedachtes hebt die roet in het eten gooien.
        Nou komt ie dan : dat is m.i. niet de aanwezigheid van een ik-beleving, maar wat die “ik” allemaal voelt en denkt waardoor ie uit het moment geraakt. Bijvoorbeeld : iets van zichzelf moeten of ergens zorgen over maken.

        Als er een angst zou zijn om zich zelf te verliezen, geen controle te hebben of niks meer te betekenen te hebben, dan gaat dat altijd om afwijzingen/ontkenningen van jezelf. Bijvoorbeeld : mijn mening doet er niet toe.

        Aldus, het is niet je “ik” die voor het ‘probleem’ zorgt, maar het zijn de ontkenningen over jezelf. Niet geheel vreemd zijn dat dan ook stukken van je levensles, en die zijn er nu net voor om die ontkenningen over jezelf achter je te laten teneinde jezelf steeds meer lief te hebben en bewuster te worden (en in vertrouwen te leven). Dat is het doel van die ontkenningen waar je je “ik” juist voor nodig hebt.
        Ik heb dan ook geen probleem met de aanwezigheid van een ik-beleving, mijn Hogere Zelf ook niet 🙂

        Warme groet, Robert

        • Dus hetgeen dat er voor zorgt dat je niet enkel waarnemer bent maar ook actie onderneemt. Of je de actie als positief of negatief ervaart is dan vanuit je denken. Wanneer je je denken uitschakeld schakel je ook het oordelend vermogen uit dan doe ja enkel wat goed is voor jezelf?

  6. Aart,

    Ik doe het op deze wijze want het/mijn geheugen is niet meer in staat om anders te onthouden waar het over gaat.
    Lia, er is bij mij een bepaalde energietrilling /bewustzijnstrilling maar er is bij mij niets wat die toeeigend of daar iets mee doet of vindt.
    Ik voel dat niet als zijnde Aart.
    Als ik morgen wakker wordt en ik zie mij trek in rijstepap hebben ipv een boterham met kaas of naar goede tijden slechte tijden kijken ipv naar tennis dan is dat zo.
    Ben ik dan plots een andere Aart, een Aart die dit of dat.
    Dat er over goudvissen getypt wordt (geen idee waar dat vandaan komt, zal heus wel geheugen zijn) so what, ik heb daar niets mee, ik hecht daar geen waarde, betekenis aan, ik vind er ook niets van, het is simpelweg zo.
    Precies, er is altijd die Aanwezigheid, de mogelijk tot bewuste waarneming.
    Meer niet.
    Zo is er ook dat lichaam wat geheel zichzelf regelt.
    Bij te weinig zuurstof gaan de longen meer inademen, bij te veel warmte ontstaat transpiratie ter afkoeling, bij bouwstoffen nodig te hebben ontstaat het gevoel van trek, etc, etc.
    Er is dat geheugen wat door ervaringen, leren, bewustheid, inzicht zegt; vuur is warm, uitkijken bij treinovergang, etc, etc.
    Niets aan het handje.
    Maar dan ontstaat er het ego, ontstaat er een denktrant, een beleving door ervaringen, een aanpraten van een ik, een denkbeeld, een ‘onterechte denkwijze’ die opzichzelf een grens doet ontstaan, een grens is.
    Vanuit die grens is er de ik-beleving, is er een ‘mijn zelf’, althans zo is de beleving.
    Dat ego/mijn zelf gaat een eigen leven leiden/lijden/creeren en beleefd/voelt de wereld door zijn/haar grens van ‘oude ervaringen/beschermingsmechanismes, etc, etc.
    Die grens/ego/comfortzone wordt als heel echt ervaren want het is ontstaan uit het gevoel niet voor zichzelf te kunnen zorgen, uit bescherming, een om kunnen gaan met dat gegeven, etc, etc.
    Stel bv dat een baby geheel voor zichzelf had kunnen zorgen dan zou er nooit de behoefte ontstaan zijn iets van buiten nodig te hebben.
    Dan zou er niet zoiets als een ik-gevoel of zelf-gevoel zijn ontstaan. Zoals er ook niet het gevoel van ‘ik moet mijn hart gaande houden’ is.
    Ik leef, functioneer hier gewoon op aarde toch en of ik nou Jantje, Truus heet of vanavond gebakken aardappeltjes met sla of een boterhammetje eet zal me toch een ‘rot zorg’ zijn?
    Neen dingen worden pas een issue vanuit dat ego/ik-beleving/verkeerde beeld van onszelf.
    Dat beeld wat zegt, doet voelen; ik heb Liefde nodig, ik wil delen, het leven moet daar en daar aan voldoen want dan voel ik mij gelukkig, etc, etc.
    Dat beeld komt enkel door het afhankelijk geboren zijn en dat (afhankelijk geboren) dat om de reden is om ervaringen te kunnen opdoen en zodoende de bewustzijnstrilling verhoogt zal een gegeven zijn.
    Maar als dat in 1 klap herkent/doorzien wordt dan is het leven toch effe anders dan het ervaren van een grens/een ik/een ego met zijn/haar leerprocessen.
    Die serieusheid/dat het leven zo moet zijn volgens die bedachte comfortzone/ik-beleving is dan verdwenen, er is enkel het moment en de reactie op het moment en op het moment is er niets aan de hand, op het moment heb je daadwerkelijk niets nodig of je gaat wat eten of drinken of gooit er een dekbed af of bij.
    Lia, wat was je eerste indruk, dat het niet bestaat of dat het ontkend wordt?

    Aart hoe jij het ervaart…?? Wie ben ik om dat te ontkennen. Ik kan heel ver met je meegaan, maar lang niet in alles (is ook niet nodig). Ik kan alleen maar voor mijzelf spreken. Ik ben gewoon die ik ben en daaromheen creëer ik mijn eigen wereldje. Zo werkt het waarschijnlijk bij jou ook. Met dien verstande dat het wereldje dat jijzelf creëert je blijkbaar een rotzorg zal zijn??

    Precies, er is altijd die Aanwezigheid, de mogelijk tot bewuste waarneming. Meer niet.

    Hier ben ik het dus niet mee eens. Naast de ik Ben aanwezigheid is er jouw eigen wereld, vibratiepatroon, waardoor je de dingen op je eigen manier beleefd.
    Groet van Lia

    • Dag Aart

      Ik ga even hier verder op de tekst die Lia van je aanhaalde.

      Als er geen zelf is enkel een bewustzijn van zelfregulerende vermogens op fysiek en mentaal vlak. Wat onderscheid jou dan van bepaalde diersoorten? Wat houdt je dan tegen om op straat de eerste de beste vrouw te bespringen, een boterham te jatten, je te laten uithongeren, …

      Misschien zit ik er helemaal naast, maar ik denk dat als we allemaal zo gaan doen, stel dat een baby zelfzorgend geboren wordt, we allesbehalve een stap vooruit zetten in onze ‘evolutie’.
      Liefs Nele

        • Ja had bij die reactie echt het gevoel dat er dieren zijn die meer bewustzijn hebben dan dat er uit die tekst uitstraalde, maar volgens Aart ligt dat dus enkel en alleen aan mezelf niet aan de waarneming…

          Zonder enig oordeel naar Aart toe te willen geven: Lijkt me zo wat de wereld op zijn kop.

          • Niet mij wereld… ik ben meer van de (zelf)liefde als antwoord. Dan is het ook niet meer nodig dat mensen hun problemen/angst/frustratie/boosheid projecteren op anderen, of hun heil zoeken in de materie om innerlijke leegte op te vullen…

  7. Hoi Robert,

    Om nog even te reageren op jouw stukje, dat je schrijft dat je “regelmatig zeurt over lessen hier”,, ik vind niet dat je zeurt 🙂 ! Het viel me alleen op dat je altijd over lessen praat. 🙂 En nee, dat je niet vertelt over het kijken naar de paardjes met je zoontje, snap ik toch wel, 🙂 , daar gaan de artikelen ook niet over, zou Gordon ook niet echt leuk vinden, denk 🙂 .
    Ik zat daar zelf laatst nog aan/over te denken, hoe apart het eigenlijk is, in mijn wereld dan, om ‘gesprekken’ te hebben met mensen, of om het over dingen te hebben, terwijl niemand van elkaar zo’n beetje weet over de dagelijkse doe-dingetjes. Een ver-a-de-ming vind ik dat zelf persoonlijk 🙂 . Is ff omgedraaide wereld, zeg maar 🙂 .

    Nee, zoals ik zei, het viel me op dat je het altijd over lessen hebt.
    En ja, de pijnlijke gevolgen van een les kunnen inderdaad moeilijk te behappen zijn. Misschien, en waarschijnlijk, want dat is het natuurlijk altijd uiteindelijk, is het waarschijnlijk m’n eigen weerstand (een beetje) bij dat woord ‘lessen’ . 🙂 . Dat alles maar een les zou zijn. God, die zijn eigen Meester is, en die nu zijn eigen Student aan het zijn is.
    Ik heb zelf misschien bij dat woordje ‘les’, dat ik denk; ja. Dat wij lessen aan het leren zijn. Ik zie het denk ik graag als dat wij aan het Zijn zijn. Liefde, te her-inneren. Liefde, te maken. Liefde, te ervaren. Liefde, om mee te verbinden. En ja, Liefde, om van te leren, of door te leren, of mee te leren, als les. Liefde, als les? Heb jij Liefde, als les, Robert?
    Het idee van leren doet ook ergens het idee geven van het nog niet weten, het nog niet kunnen, het nog niet zien, het nog niet geleerd hebben. Tekortkomend, ontoereikend, nog niet bereikt. Weet je wel. Nog niet voldoende. Nog niet daar. Waar daar dan ook is. Nog niet genoeg. Nog niet erbij. Nog niet ermee. Nog niet ervan. Nog niet erin. En dus leren. En leren. En leren. En ontvangen wij lessen.
    Maar ontvangen wij wel lessen? En dienen wij wel te leren? Of zijn wij dat gaan geloven..

    Misschien is maar een enkele herinnering nodig dat alles wat wij nog geloven te moeten leren, wij al geleerd hebben. 🙂 Zou wat zijn, zeg. 🙂

    Met andere woorden, mijn lieve professortje Robert ( 😉 ) , wie is Robert, zonder lessen?

    Wie ben jij, als jij uitgeleerd bent?

    Ben ik zo nieuwsgierig naar jouw antwoord!

    Doeg!

    🙂

    Liefs, Susanne

    • Ha Susanne,

      Weer even wat korter, beetje weinig tijd…

      In zit geloof ik in een fase dat ik juist geen zin heb in dagelijkse bladiebla 🙂

      Ja, kan me voorstellen dat het woordje lessen misschien weerstand oplevert… o jee, toch geen les hierachter toch?! 🙂
      Jouw herkadering klinkt goed hoor, dat we liefde aan het herinneren zijn.
      Vergeet niet dat jijzelf al je eigen lessen gecreeerd hebt, dus alles is een manifestatie van jouzelf. Wil soms nog wel eens slachtoffergedrag verzachten 🙂 Aldus, je ontvangt ze niet, je hebt ze gemaakt. Als iemand denkt dat ie ze niet heeft : sta eens stil of je een onwenselijk gevoel hebt of onwenselijk gedrag vertoont. There you go 🙂
      Zou wel makkelijk zijn hè, slechts een herinnering er van verwijderd om er ‘klaar’ mee te zijn. Als je dat lukt, doen toch 🙂 Maar ja, waar waren dan al die vorige levens voor, had je niet nodig gehad, was je toch meteen in alle volmaaktheid naar aarde gekomen, what’s the point?! 😉

      Ik heb ook stukken liefde in mijn schoolpakket, maar het gaat voornamelijk over vertrouwen (in mezelf).

      Wie ik ben zonder lessen als ik uitgeleerd ben : een lichtwezen bewust van zichzelf als volmaakte schepping 🙂

      Warme groet van Robert

      • @Robert,

        Hoi Robert 🙂 ,

        Dank je wel voor je reactie.

        Ik zit ook in precies diezelfde fase waar jij over spreekt, trek het niet momenteel om met mensen alléén maar over bladiebladiebla te praten. Heb er geen geduld meer mee, op het moment. Bovendien komen prikkels veel meer binnen dan normaal, waardoor ik zoiets nog minder trek. Heeft misschien ook te maken met de energieën van het moment, dat het dan versterkt wordt misschien.

        Ja, en inderdaad, wat je zegt, over het creëeren van lessen, we ontvangen die, maar inderdaad, wat ik al zei, wat we ontvangen is van onszelf, door en voor ons zelf gemaakt. Precies wat jij zegt; door onszelf gemanifesteerd. Ik vind het woordje ‘ontvangen’ daarentegen zelf erg mooi, aangezien ik moeite kan hebben met ontvangen in het algemeen, vandaar dat ik dat zelf een mooi gekozen woord vind om te gebruiken om dingen als; gekozen (ontvangen) ervaringen en dergelijke te omschrijven. 🙂

        Slachtofferschap wordt inderdaad verzacht, omschrijf je mooi, wanneer je je bewust van je eigen manifestaties wordt. Daderschap overigens ook! 🙂 Ook niet geheel onbelangrijk. Heb jaren en jaren slachtoffer-verhalen uitgewerkt, begon mij krachtiger en krachtiger te voelen, wat je juist weer haalt uít dat slachtoffergevoel, maar kwam ergens nog geen stap verder. Totdat ik dader-verhalen ging uitwerken, en wow, daar bleek ook veel in ‘vast te zitten’. Beiden stromingen worden verzacht wanneer je inderdaad bewuster wordt.

        En wat ik schreef over het je herinneren dat alles al geleerd is, ja, inderdaad, zou makkelijk zijn 🙂 . Maar ik geloof werkelijk waar dat we alles al geleerd hebben! 🙂 Al zou je dat aan mijn persoonlijkheid zo niet even 1-2-3 🙂 , die houdt er blijkbaar een andere filosofie op na, die is veel brooser, onwenniger, enz. 🙂 Maar ik geloof wel wat ik zei over dat herinneren. Het is maar een frequentie-ding. Als je daar ‘op’ geraakt, en ploep, weet je 🙂 .

        Is meer de vraag waarom het ontwikkelde deel van jezelf dat nog verborgen houdt voor het pijn/angst-gedeelte van jou. Alles is maar georganiseerd. Door jezelf. Ik vond dat nogal een ontdekking. Er is een deel in ons die precies weet wat-ie aan het doen is, en laat als het ware, het andere deel een soort van struikelen. Daar zijn inderdaad allerlei redenen voor. 🙂 Kan je ook afvragen waaróm je dat steeds doet. (ik bedoel dat nu meer in z’n algemeen.)

        Jij schrijft: ” Wie ik ben zonder lessen als ik uitgeleerd ben : een lichtwezen bewust van zichzelf als volmaakte schepping

        Warme groet van Robert ”

        Ja, we zijn allemaal een bewust lichtwezen als volmaakte schepping! Dat is iedereen! Want ook onze Onwetendheid is georganiseerd en gekozen. We zijn allemaal al bewuste, volmaakte lichtwezens! Ik vroeg mij alleen af Wie Róbert is. 🙂

        Wie Robert is, zonder zijn geliefde en krachtige en hard voor gewerkte en ontarmde lessen? That’s it! 🙂 Wie ben Jij, zonder?

        Want je sloot af met ‘Warme groet, Robert’ , en niet met:

        ‘Warme groet, Bewust Lichtwezen in deze volmaakte schepping’.

        🙂 Hahaha 🙂 , maar ik bedoel het nu niet vervelend, ofzo, hoor Robert, hahaha 🙂 . In ons eerdere schrijven viel het mij gewoon op dat je altijd over lessen praat, en ik vroeg mij gewoon af wie jij denkt dat je bent en hoe jij jezelf ziet, Zónder al die ontarmde lessen? Maar goed, was misschien ook een beetje een gekke vraag misschien. Jij vroeg ooit aan mij: “wat gebeurt er met jou als je het niet weet?” En dus vroeg ik mij op mijn beurt af: “wat gebeurt er met jou wanneer jij geen les meer hebt? 🙂 En dan bedoel ik dus niet het Bewuste Lichtwezen, want die zijn wij allen al, ten alle tijden, door welke persoonlijking wij ook reizen. Ik bedoelde meer wat er dan met de Identiteit, de Persoonlijking van dat bewuste lichtwezen-in-deze-volmaakte-schepping gebeurt. ALs je me nog kan volgen, hoor 🙂 Maar goed, dan wordt dat inderdaad misschien weer te persoonlijk. Zoals jij je afvroeg wat er gebeurt als ik het niet weet, vroeg ik mij af wat er met jou gebeurt als er geen lessen zouden zijn, als je niets hoeft te leren, in dit leven, als Robert.

        Ciao! 🙂

        Liefs, Susanne

        • Hey Susanne,

          Okay, jij zegt ontvangen van lessen, ik vind dat prima hoor 🙂 Je zette me alleen even op het verkeerde been, want dan lijkt het alsof het niet van onszelf is, of het van buiten komt. Het is onlosmakelijk met ons (zijn) verbonden.

          Mooi dat je beide kanten van slachtoffer/dader bent gaan onderzoeken!

          Over herinneren dat alles geleerd is.
          Als je je bestaan eens beschouwt als de som van de volgende delen : je persoonlijkheid, je ziel, je Hogere Zelf. Je Hogere Zelf is volmaakt in liefde en vertrouwen (is puur goddelijk, alwetend), en heeft er voor gekozen om te gaan ervaren en leren. Die lessen (liefde, vertrouwen) dienen ervoor om jezelf te herenigen met je Hogere Zelf, en de volmaaktheid van jezelf te kunnen ervaren, op aarde! Dat is een geleidelijk proces waarvoor je vele levens nodig hebt, maar de goddelijkheid / volmaaktheid van jezelf ervaren is dan ook heel wat, ik kan daar woordelijk geen voorstelling van maken. De bedoeling is dat jij je weg terug gaat vinden, daar zijn je lessen voor, dat is het hele ‘spel’. Door die lessen te transformeren kun je een volgende stap nemen in liefde, en dus ook je trilling (en energie, kracht!) te verhogen. Liefde is hetzelfde als je trilling/frequentie.
          Het is dus niet zo dat je je trilling met een herinnering of knip van de vinger verhoogt tot een staat van volmaakt bewustzijn/liefde/alwetendheid. 🙂

          Het wel is mogelijk voor mensen om zondermeer in contact te komen met hun Hogere Zelf, en de woorden tot hun laten komen. Die woorden zijn ‘begrensd’ door het huidige bewustzijn/liefde/trilling, dus je krijgt precies wat jij kunt bevatten op dat moment. Daarom reiken gechannelde berichten ook niet verder dan het bewustzijn van de persoon die channeled.
          Door te groeien in liefde en bewustzijn (lessen 🙂 neemt je contact met je HZ toe, zeg maar : je contact wordt steeds bewuster.

          Je zegt : “Ja, we zijn allemaal een bewust lichtwezen als volmaakte schepping! Dat is iedereen!”
          Ik zei het iets anders, maar wat nu zo belangrijk is, is dat we wel een volmaakte schepping zijn, alleen dat we er onszelf niet van bewust zijn, niet bewust van onze eigen volmaaktheid. Dat is nou net wat dit allemaal om gaat 🙂 Als we ons daar van bewust waren, dan waren we niet eens hier op deze blog aan het praten, zag de wereld er heel anders uit. Dat is het bewustwordingsproces, de weg van de liefde.

          Wat er met mij gebeurt als ik geen les meer heb en dan niet dat bewuste lichtwezen. In licht van bovenstaande is dat misschien een wat gekke vraag 🙂 Lessen komen niet uit je hoofd, maar uit je Hogere Zelf. Ik verzin het niet, het was God 🙂
          Maar wie ik ben : ik ben warm, liefdevol, begripvol, begaan, zorgzaam, … zoiets? 🙂
          Zonder les betekent dat er niks in de weg zit om vanuit volmaakte liefde te leven en handelen, heerlijk toch, paradijs op aarde! En dat mag je letterlijk nemen 😉

          Warme groet van Robert

          • @Robert,

            Hoi Robert,

            Dank je wel voor je leuke reactie 🙂 .

            Graag wil ik reageren op iets wat jij schrijft. 🙂 .

            Jij schrijft: ” Liefde is hetzelfde als je trilling/frequentie. ”

            Vind ik een mooie en ook interessante zin 🙂 .

            We zijn al Liefde, iedereen. 🙂 . Toch heeft een ieder in zijn of haar leven een eigen trilling. Als ik een voorbeeld mag noemen..

            Ikzelf bijv. vind dat ik een hoger bewustzijn heb dan de mensen om mij heen in mijn dagelijks bestaan. Ben al van kinds af aan met spirituele dingen bezig, mijn moeder zei altijd; “alsof jij 2 van die radars op je hoofd hebt”. Vanuit mijn familie, omgeving, was er totaal geen aandacht en interesse in zaken die je niet kan zien zo met het blote oog. Tot op de dag van vandaag niet. Alsof je een beetje een vreemde eend in de bijt bent. Op hele jonge leeftijd al begonnen met reïncarnatie-therapieën, en noem maar op. 1 van de beste dingen overigens die ik in dit leven gedaan heb 🙂 , wat een verrijking!! Anyways, wat ik ermee wil zeggen is, ondanks dat ik mijn hele leven ben wie ik dan ook ben 🙂 , ben ik ook mijn hele leven omgeven met, wat ik noem, lagere frequenties. Alcohol-verslaafden, drugsgebruikers, mensen met psychoses, die aan medicijnen verslaafd zijn, en ga zo maar door.. Of dat nu vanuit huis is, in mijn buurt, in internaten (waar ik in mijn tienerjaren heb gewoond), hier bij mij in de portiek, noem maar op. Ik vind dat op z’n minst opmerkelijk. Nog maar niet te spreken over de uitdaging van dit gegeven. 🙂 .
            Mijn ouders verliezen de voogdij, en ik kom vervolgens op internaten terecht met jongeren die of drugsproblemen hebben of alcoholtoestanden, meiden die van de één na de ander gaan, in zichzelf snijden, eetproblemen hebben, jongens die in het criminele circuit bezig zijn,, dat je denkt; naahhh, hoe kóm ik hier in terecht (?!), en bovendien; had ik net zo goed thuis kunnen wonen! Beetje raar verhaal. Vond mijn gezinsvoogd overigens ook.
            Ikzelf liep op een gegeven moment stage in groep 1 van een basisschool, heerlijk met kleintjes van 4 en 5 de hele dag, om vervolgens met leuke tekeningen en al (zelfs huwelijksaanzoeken van 4-jarige, 🙂 nahhh, te schattig voor woorden 🙂 🙂 ), weer thuis op het internaat te komen, helemaal vol nog van die lieve meidjes en knaapjes, en een politie-auto die voor de deur staat, want de één had weer ergens ingebroken, de ander had weer een overdosis genomen, en ga zo maar door… 🙁 .. gekkehuis.
            Ook nu, woon ik in een flatje, met m’n spirituele Work-Shops, opleidingen, m’n ruggengraat én m’n goede bedoeling, en werkelijk waar, de ene buurman een alcoholist, de ander drugsverslaafd, een gezin naast mij met een schreeuwende moeder en haar dochter van 9 die schreeuwt dat ze dood wil gaan, criminele toestanden hier in de omgeving, en ga zo maar… 🙁 .. gekkehuis.

            Nouou… over je anti-climax gesproken..

            Dus ja, lieve Robert, heel verhaal, wat ik ermee wil zeggen is, als jij zegt dat Liefde een trilling/frequentie is, en dat geloof ik ook, ik geloof dat het de hoogste trilling is, maar goed, dat wil dan nog niet zeggen dat je die trilling Leeft, of dat je op die trilling lekker aan het ‘flowen’ bent. Mijn leven is daar dus het fundamentele bewijs van 🙂 .
            Iedereen is Liefde. Ook al die mafkezen 🙂 . Maar welke trilling je in DIT leven hebt, tja..

            Ik vind het overigens nog steeds verbazingwekkend ergens,, hoe kan je zo met het Hoge bezig zijn, en zo met het Lage omgeven zijn..?

            En tuurlijk; karma, lessen, familie-energieën, andere levens, enz.enz. Dus ik neem aan dat wat jij schrijft dan ook het geval zal zijn,, jij schrijft:

            ” Door die lessen te transformeren kun je een volgende stap nemen in liefde, en dus ook je trilling (en energie, kracht!) te verhogen. ”

            Met andere woorden; als ik mijn ‘lessen’ hierin geleerd heb (en wanneer ben ik dan eens klaar daarmee?), dan Verhoogt mijn trilling. En Verhoogt mijn trilling zich, dan Verhoogt mijn Levenservaring? Oohhh, daar heb ik zin in 🙂 !

            Verder wil ik ook nog graag zeggen dat ik je overige woorden in je reactie ook erg mooi vind 🙂 .

            Doeg!

            Liefs, Susanne

            • Hey Susanne,

              We zijn al Liefde, iedereen. 🙂

              Op een bepaalde manier is dat zo, maar waarom voelen we en denken we dat niet? Voila, je levenslessen. 🙂 Daar gaat het nou net om.
              Door je levenslessen te transformeren kun je je liefde/trilling ‘verhogen’ stapsgewijs. Naar mijn bescheiden mening begint echt bewustzijnsgroei (stappen maken in liefde) met het transformeren van levenslessen. Daarvoor blijft het vaak bij verstandelijke redeneringen, althans dat is mijn ervaring.
              Kristalkinderen komen op een hogere trilling, meer liefde en minder lessen dus.

              Behoorlijk intens leven gehad, zo te lezen. Heel mooi dat je jezelf daar zo uit hebt weten te trekken! Inderdaad een gekkehuis!

              als jij zegt dat Liefde een trilling/frequentie is, en dat geloof ik ook, ik geloof dat het de hoogste trilling is, maar goed, dat wil dan nog niet zeggen dat je die trilling Leeft, of dat je op die trilling lekker aan het ‘flowen’ bent. Mijn leven is daar dus het fundamentele bewijs van 🙂 .
              Iedereen is Liefde. Ook al die mafkezen 🙂 . Maar welke trilling je in DIT leven hebt, tja..

              Liefde is geen absoluut gegeven, het is een stapsgewijs proces van transformatie. Dus afhankelijk waar je staat in je proces, draag jij die mate van liefde en bewustzijn mee, alsmede de hoogte van je trilling.
              Wil inderdaad niet zeggen dat er niks in de weg kan zitten, waardoor je niet meer op dat nivo van liefde zit… dat is gewoon het gevolg van een levensles, dus tijdelijk. Dat nivo van liefde waar je op zit, kun je weer op terugvallen.
              Die les soort voor of een verlaging van energie in bepaalde omstandigheden, zo ook bewustzijnsdips. Gewoon een gevolg van een innerlijke disbalans of geraaktheid. Heb het al zo vaak meegemaakt.
              Alles is liefde, dat klopt, maar dat zegt meer over het bewustzijn van de waarnemer. Iemand hoeft zichzelf dus niet als liefde te zien… zie ook wat ik hierboven over zei.

              Ik vind het overigens nog steeds verbazingwekkend ergens,, hoe kan je zo met het Hoge bezig zijn, en zo met het Lage omgeven zijn..?

              Mijn idee is dat als je nog steeds zulke omstandigheden aantrekt, dat je nog niet klaar bent met je les. Dus dan zou ik zeggen : ga eens onderzoeken wat deze omstandigheden jou vertellen en wat die met je doen?

              Met andere woorden; als ik mijn ‘lessen’ hierin geleerd heb (en wanneer ben ik dan eens klaar daarmee?), dan Verhoogt mijn trilling. En Verhoogt mijn trilling zich, dan Verhoogt mijn Levenservaring? Oohhh, daar heb ik zin in 🙂 !

              Als je weer terug bent waar je begon, thuis, waar je Hogere Zelf is. Je Hogere Zelf heeft een doel gesteld, en als je weer terug bent, is dat doel behaald. Dan heb je elke les geleerd die je jezelf in de weg hebt gelegd om te leren naar eigen keuze. Dan mag je je liefdevolle bijdrage leveren aan de eenheid, de welzijn van de mens, de wereld. Jij bent een nieuwe mens op aarde, en mag de liefde en bewustzijn van je Hogere Zelf direct naar aarde brengen.
              Overigens kun je al eerder aan je liefdevolle bijdrage beginnen, kan altijd 🙂 Velen voelen dat al wel.
              Elke transformatie van een levensles verhoogt zowel je energie, je trilling, je (zelf)liefde, je bewustzijn, je licht, je zuiverheid, je zuiverheid in waarnemen. Ik zou het niet zeggen als ik het al niet een paar 100 keer had gedaan 😉 Ik wil het graag delen met anderen, het is een bijzonder mooi proces, word er blij van als ik er zo over mag vertellen 🙂

              Bedankt voor het ontvangen en voor je openhartigheid! 🙂

              Warme groet, Robert

  8. Aart,

    Wat is dat veld van energieën? (misschien begrijp ik niet wat jij er mee bedoeld). Toch niets anders dan geheugendingetjes.

    Als jij niet begrijpt wat ik bedoel met energievelden, dan verklaart dit volgens mij jouw reacties, de nietserigheid en leegte waarmee jij ervaart. Er is dan wel bewust Zijn en een fysiek lichaam, maar de tussenliggende frequentie-niveaus herken je dan niet. Joost mag weten waarom niet. Met die frequentieniveaus bedoel ik: etherisch lichaam, lager en hoger astraal lichaam, lager en hoger mentaal lichaam, geesteszelf, levensgeest, geestesmens (manas buddhi atma).

    “Dat veld van energieën noem ik mijn zelf.” waarom noem je dat mijn zelf? Wat heeft dat voor nut of waarde? Waar komt die behoefte vandaan? Wat zit daar achter?

    Zelf (Vedisch: Atma) al duizenden jaren oud en bekend. Zoiets als Zelf is (er) dus gewoon, en heeft niets te maken met behoefte en/of toeëigening. Maar goed. Als jij het wil reduceren tot geheugendingetje. Ik vind het best.

    Lia, stel dat je geen geheugen had (in de zin van een zelf te creeren/te bedenken/vasttehouden) dan gaat de boel toch gewoon door. Het hart pompt, er is trek in spercibonen,

    Tuurlijk draait de boel gewoon door. Meneer Aart gaat lekker naar “Huize Zorgvliet”, kop onder dekens, in afwachting tot iemand je sperziebonen met havermoutpap komt voeren, en je broek wil verschonen. Ach, je mag toch hopen dat de hartpomp dan zo snel mogelijk stil komt te staan.

    Hoe komt het toch dat de meeste mensen dat niet zo ervaren?

    Zou dit moeten dan? Of zou dit juist niet moeten?

    Nou, ik zou zeggen gezellig dagje verder (zal je wel niet zo ervaren)

    • @Lia,

      Hoi Lia,

      Jij schrijft: ” Meneer Aart gaat lekker naar “Huize Zorgvliet”, kop onder dekens, in afwachting tot iemand je sperziebonen met havermoutpap komt voeren, en je broek wil verschonen. Ach, je mag toch hopen dat de hartpomp dan zo snel mogelijk stil komt te staan. ”

      Nouou, da’s wel heel heftig, dat je hoopt dat de hartpomp zo snel mogelijk stil komt te staan? Waarom hoop je dat dan?

      Liefs, Susanne

      • Ha Susanne,
        Omdat er naar mijn beleving dan geen kwaliteit van leven meer is. Ik ben pro het leven, maar niet ten koste van alles en nog wat.
        Fijne dag, Lia

  9. @Aart,

    Het zijn onze Gehechtheden. Wij zijn rondlopende Gehechtheden. Bestaande uit allerlei verschillende energie-trillingen. Vanuit toen, in den verre. Opgedane ervaringen, en dus opgedane herinneringen, opgedane gehechtheden. En een aantal delen die al wel ‘wakker’ zijn en een aantal delen van ons die nog niet helemaal ‘wakker’ zijn. We zijn daar Wakker in, en wij Slapen daarin.

    We kunnen ons Bewust worden van onze Gehechtheden. En in dat bewustzijn kunnen we opnieuw kiezen. Waarde toebedelen.
    Wij zijn ons aan het Identificeren. Met een kleur, een bezigheid, kledij, een taal, een geloof, een gedachte, een gevoel, een mens, een herinnering, een weg, een taak, noem maar op. Wij zijn ons aan het Identificeren.

    Wij spelen daarmee, werken daarmee, proeven daaraan, ruiken daaraan. Wij struikelen daarover, lopen daar in vast, houden daarin vast, en laten weer los. Wij genieten daarvan, huilen daarom, zijn daar bang in, zijn daar krachtig in. Wij verbinden ons daarmee, vereenzelvigen ons daarmee, wij veroordelen ons zelf daarin, en de ander. Wij graaien in die identificatie, wij zoeken daarin, benoemen daarin, betitelen daaarin, wij zingen en schreeuwen, wij zijn daarin vrij, en wij gaan daarin kapot. Wij plezieren, lachen, vrijen en worstelen daarmee. Wij gaan daar in Leven, en wij Sterven daarin. Again, ang again, and again. ’t Is identificatie. En onze gehectheden aan die identificatie.

    Gekkig is het hè 🙂 .

    Liefs, Susanne

  10. Dit artikel van Jennifer blijft een boel in ons losmaken.
    Als ik allereacties nog eens door lees en aan haar vergelijking met een druk kruispunt, denk. Doet het zelfs een beetje denken aan een film van powacatsie..
    Iedereen die een reactie geeft lijkt wel versneld te bewegen.
    Op elkaar af en weer weg.
    Steeds sneller.
    En toch streven we hetzelfde doel na, elkaar leren kennen en helpen om vooruit te komen in onze geestelijke ontwikkeling.

    Ik probeer nu haar advies te volgen, bij mijn goede voornemens steeds concentreren op dat ik mijn doelstellingen halen verdien.
    Dat valt niet mee, ik heb echt de neiging mijzelf weg te cijferen en alleen het beste voor een ander te wensen.
    Gast het goed met hun, gaat het ook goed met mij.

    Ja Suzanne, dit is inderdaad eigenbelang, jehebt helemaal gelijk en weet je wat? Ik vind het heerlijk om dit eigenbelang uit te kunnen dragen en, ja, daar is ze weer, hiermee anderen te mogen helpen.

    Vandaag was het even droog en heb ik weer een stukje tuin gedaan.
    Erg vreemd, tuinieren in de winter, maar het moet wel.
    De vogels die ik voer zitten altijd onder een boom en daar komen nu allemaal grassen op.
    Het is zelfs zo warm dat een vetbol die ik had hangen uit is gaan lopen!

    Staat er ergens in de sterren wanneer het kouder word?

  11. Hoi Aart,

    Ik wil graag reageren op iets wat jij aan Lia hebt geschreven zojuist. Je schreef over het veld van Zelf, althans, Lia schreef daarover, en jij schreef vervolgens over wat het nut en de waarde daarvan is, en waar die behoefte vandaan komt, wat daarachter zit, en dat jij denkt dat dat niets anders dan geheugendingetjes is. Vervolgens schreef je:

    ” Die ook nog eens zichzelf in standhouden en het om een reden over een ‘mijn zelf’ noemen/voelen/ervaren.
    Dat lijkt mij niets anders dan ego/grens, zeg ik niet mee dat dat zo is maar ik zelf ervaar niet zoiets als een ‘mijn zelf’.
    Dat er een bepaalde bewustzijnstrilling ontstaan door aardse ervaringen bij jou en mij is en dat we daardoor bepaalde dingen/energietrillingen herkennen, wil toch niet automatisch zeggen dat er een ‘mijn zelf’ is?
    Vanwaar die toeeigening? ”

    Ik ben het helemaal eens met wat je schrijft. Ik geloof inderdaad dat het met geheugen te maken heeft. Hetzelfde als met ‘een moeilijke jeugd’ . Zou ik me dat niet meer herinneren, of waarde hechten aan überhaupt een herinnering, had ik een totaal ander leven, zat ik me laatst nog te bedenken.
    En ik probeer nu meer vanuit dus iets nieuws/fris te gaan leven, inplaats van steeds een leven op te bouwen vanuít de herinneringen aan bijvoorbeeld die moeilijke jeugd.
    Hoe te gaan leven, zonder al die Herinneringen (want dat is het uiteindelijk) aan oud zeer, pijn, angsten.. Hoe te gaan leven zonder De Herinnering (want dat is het uiteindelijk) aan die pijnen en de onmacht van mijn kleine, innerlijke, van vroeger-kind.. Hoe te gaan leven zonder de Herinnering (want dat is het uiteindelijk) aan de boosheid en de ontmoediging van mijn huidige persoonlijkheid..

    Wauw, krijg je volgens mij een totaal ander leven. Vrijer! 🙂 Maar om dat weer voor elkaar te krijgen..

    Hoe überhaupt een leven op te bouwen, Ondanks Alle Herinneringen aan heel veel lelijks. Inderdaad wat je zegt, Aart, zouden wij niet herinneren, waren we op een andere energetische plek, met een andere filter, een andere perceptie.

    Wij Herinneren ons van alles. We houden ons eraan vast, we werken ermee, verbinden ons met die herinneringen. We zijn er boos om, we halen er vreugde uit, we leren er zelfs van. We gebruiken herinneringen om ons bestaan te definieëren, onze jeugd, ons heden, zelfs onze toekomst. We toebedelen waarde aan die herinneringen, of die voor ons werken of tegen ons. We kunnen er bang voor zijn, boos om zijn, gerustgesteld om zijn. En zo definieëren en definieëren wij, onszelf, elkaar, ons verleden, heden en toekomst.

    Zouden wij die herinneringen niet hebben, niet eigen gemaakt hebben, niet voor vol hebben aangezien, hou zou dán ons leven eruitzien? Interessante vraag. Wij toebedelen Waarde aan onze Herinneringen. Of we die herinneringen nu als prettig of pijnlijk ervaren. We geven om die herinneringen. Het doet iets met ons. En wij geven erom dat dat iets met ons doet. Weer dat gevoel. hè, waar je eerder over schreef. Wij geven om ons eigen gevoel. Wij vinden ons eigen gevoel heel belangrijk, of het gevoel nu voor ons werkt, of niet, of we er nu bewust van zijn, of niet. Identificatie komt daar uit voort.

    En Wie Zijn Wij, Zonder die Identificatie?

    Meesten van ons hebben geen idee. Vinden het eng. Wat de boer niet kent, vreet-ie niet. Angst voor het Onbekende. Angst voor identiteits-loos zijn. En dus Angst voor de Dood. Uiteindelijk is het Angst voor God, vind ik.
    Gekkig is dat ergens 🙂 .

    En dus denk ik dat het ergens zo is dat we misschien wel dienen te Ont-Persoonlijken.

    Blijkbaar hebben wij hier op Aarde als Wezens, of Wie Wij dan ook Zijn, een Persoonlijkheid. En met het hebben/voelen/ervaren van die persoonlijkheid, daar lijkt ons leven bij te staan of vallen. Het gaat niet om een moeilijke jeugd, het gaat erom hoe je er mee omgaat, om de keuzes die je NU maakt. Het gaat niet om al die energieën die her en der wel of niet trillen. Het gaat erom hoe je daar in het Hier en Nu mee omgaat, welke keuzes je kiest/maakt.

    Dus ergens is het een Persoonlijkheid ontwikkelen die zo zuiver mogelijk is afgestemd op dat Zijn.

    Of, misschien ook wel omgedraaid, juist te Ont-Persoonlijken. Vrij te raken, ván die Persoonlijkheid, van het hebben van een Persoonlijkheid, van het voeden daarvan.

    Wie zouden wij zijn, wanneer we niet meer geven om de herinneringen, van toen, van ergens, van daar in den verre. Wat als we daar niet meer om zouden geven? Ons er niet meer mee identificeren? Loslaten? Vrij? Zijn we dan vrij? Hoe Vrij zijn wij zonder die herinneringen? Wie zijn wij zonder die herinneringen? Kunnen wij licht herkennen, zonder de herinnering aan donker? Maar wij weten toch licht? En wij weten toch donker? Wij creëeren dat toch zelf? Wij ZIJN dat toch zelf? En dus kan je zeggen; Bewuster worden. Maar kunnen wij bewustworden, zonder de herinnering, dat we bewuster kunnen worden?

    Haha, dus zie hier ons platform. Dat al Weten, en dat al Zijn, is God Weten, en God zijn.

    En als we dat Nu zouden kunnen, waarom zijn wij dan in Aartsnaam in deze dimensie aan het vertoeven?

    🙂

    Liefs, Susanne

    • @Susanne, “En dus denk ik dat het ergens zo is dat we misschien wel dienen te Ont-Persoonlijken.”

      “Dus ergens is het een Persoonlijkheid ontwikkelen die zo zuiver mogelijk is afgestemd op dat Zijn.

      Of, misschien ook wel omgedraaid, juist te Ont-Persoonlijken. Vrij te raken, ván die Persoonlijkheid, van het hebben van een Persoonlijkheid, van het voeden daarvan.”

      Wie of wat is die PERSOONLIJKHEID?

      Kan de mens leven/functioneren zonder persoonlijkheid?

      Is die persoonlijkheid misschien niet meer of minder dan wat hersencelletjes.

      Is persoonlijkheid mogelijk niet enkel gebaseerd/ontstaan vanuit ANGST/BESCHERMING.

      Is het mogelijk niet enkel zo dat die persoonlijkheid die persoonlijkheid niet zien/los laten kan omdat vanuit die persoonlijkheid gevoeld wordt dat de persoonlijkheid iets noodzakelijks is.

      En dat terwijl er bewustzijn is, een waarnemendheid, een intelligentie die op zich geen persoonlijkheid behoeft.

      Is het niet enkel het celgeheugen, oude energie, oud zeer, persoonlijkheid/ego ontstaan door oude ervaringen die ons de totale vrijheid die er in werkelijkheid is, niet doen ervaren omdat we niet het NU ervaren maar ervaren vanuit oude energie/hoofd.

      Dat het niet gaat om te ontpersoonlijken maar om het directe zien hoe de dingen werken, hoe dingen ontstaan zijn.

      Vanuit de persoonlijkheid is dat lastig en die gaat niet aan zichzelf twijfelen want voor zijn/haar gevoel hangt daar het bestaan vanaf.

      Dat ontpersoonlijken, oud zeer bekijken, etc kan zijn nut hebben want hoe meer wegvalt/oplost des te groter de kans is dat gezien/ervaren kan worden wat nou die persoonlijkheid is.

      Wees jij hier maar eens God Susanne, daarvoor ben jij hier.

      Om te leven in totale vrijheid.

      Niet dat dat afhankelijk is van omstandigheden maar omdat er geen gevoel van grens/onvrijheid/beperking meer is, er enkel ‘de NU-beleving is’ (is geen beleving maar is het ontbreken van weerstand met wat is).

      “is dat te persoonlijk” las ik ergens geloof is.

      Hoe is dat?

      • @Aart,

        Hoi Aart,

        Ik las ergens dat je naar een waterkant bent om te gaan vissen, maar toch ga ik nu reageren op weer jouw reactie. Overigens, wat is dat toch met mannen die Aart heten en naar een waterkant gaan om te vissen? Jij bent toch niet mijn buurman-met-z’n-stuc-in-z’n-haar hè?? Zou wat zijn, zeg.. :O Nee, lijkt me sterk, die man heeft het bewustzijnsvermogen van een vishengel, dus tel op je kansen, Susie. Hahaha.. (LOL) 🙂 . Anyways.. terug naar jouw geschrijf:

        Ik snap wel wat je zegt, Aart, en dat is ook allemaal heel leuk en wijs en intelligent gezegd, maar, als we die Persoonlijkheid niet dienen te hebben, of die Persoonlijkheid zit ons dus blijkbaar alleen maar in de weg en onthoudt ons van al dat mooie en vrije, waarom hebben we er in aartsnaam dan één?

        Lijkt mij fantastisch om in dit NU-moment alleen de constante ervaring ván dit NU-moment te ervaren. Oohh, lijkt me zo vrij 🙂 . Maar eer ik zover ben.. Ik dacht ooit; doe ik wel even.. Ja.
        Dat ‘even’ duurt nu al geruime tijd. 🙂 . ’t Is ook bewustworden van dat Nu. Bleek ook nogal een opgave, in mijn wereld dan. 🙂 . En hoezo dat met dat Nu? En hoe zit het dan met dat Nu? En wat is nu eigenlijk Nu? En hoe kan Nu, Nu zijn, wanneer alles toch tegelijkertijd gebeurt? Wat IS dan nog dat Nu?? En zo kan ik nog wel even doorgaan, doe ik nu niet, anders gaat het natuurlijk weer duuzelen. 🙂

        Dus ja, vanuit mijn hoofd begrijp ik heus wel wat je bedoelt. 🙂 . En dat vind ik eigenlijk al heel wat 🙂 . Maar hoe al die mooie Wijsheid te gaan Leven.. ik vind het nogal wat.

        ” Wees jij hier maar eens God, Susanne, daarvoor ben jij hier “, zeg je. Jôh 🙂 . En DAT vond ik eigenlijk nog wel de grootste ontdekking! 🙂 . Maar jij zegt dat net zo makkelijk alszijnde; ‘zet jij nou even de piepers op het vuur..’

        Ik geloof dat wij allen Godsvonk zijn. Hoe vet is dat. Maar ik ben er nog niet helemaal uit hoe dat dan te doen met die Persoonlijkheid. Want zolang wij Mens zijn, hebben wij denk ik nu eenmaal te maken met een Persoonlijkheid. Die moet het doen. Kan je alle wijsheid van de wereld hebben, de mooiste boeken hebben gelezen, allerlei bewustwordingen, noem maar op, maar je Persoonlijkheid, vind ik, is nogal van invloed. Maar goed, praat hier natuurlijk names mezelf hè 🙂 . Dus daar ben ik nog een beetje mee aan het, hoe noem je dat, puzzelen. Heb jij hele mooie woorden, Aart, ben het er helemaal mee eens, maar de wijsheid praktiseren..

        Liefs, Susanne

        • @Susanne, “of die Persoonlijkheid zit ons dus blijkbaar alleen maar in de weg en onthoudt ons van al dat mooie en vrije, waarom hebben we er in aartsnaam dan één?”

          liefje, jij bent GOD, jij bent VRIJHEID, jij kunt letterlijk alles DOEN en laten wat jij wilt.

          Als dat je bij de geboorte vertelt was, als jij dat bij de geboorte zo ervaren had dan had je dat (vrijheid/god) niet zo ervaren. WANT jij zou niets anders gekend, ervaren hebben als VRIJHEID.

          M.a.w. jij zou je je niet bewust geweest zijn van je VRIJHEID/GOD zijn want je zou de andere kant niet gekend/ervaren hebben.

          Als jij altijd te eten hebt dan is dat de normaalste zaak, je wordt je pas bewust wat eten is als je eens honger lijdt dan word je je zelfs bewust van iedere broodkruimel.

          Zo ook de vernauwing tot Persoonlijkheid/ego, door die ervaring kunnen we ons bewust worden van ons GOD/VRIJHEID zijn.

          “Lijkt mij fantastisch om in dit NU-moment alleen de constante ervaring ván dit NU-moment te ervaren. Oohh, lijkt me zo vrij 🙂 . Maar eer ik zover ben.. Ik dacht ooit; doe ik wel even.. Ja.
          Dat ‘even’ duurt nu al geruime tijd. 🙂 . ‘t Is ook bewustworden van dat Nu. Bleek ook nogal een opgave, in mijn wereld dan.”

          Susanne (Susanne, ik ben stapel gek op jou), het Nu-moment is er altijd, het is het meest simpele wat er is, je hoeft en kan er niets voor doen.

          Enkel om in te zien dat dat zo is, heeft onze lieve Heer/Dame het hoofd geschapen, met wat hersencellen, die de mogelijkheid hebben om door oude ervaringen het Nu-moment niet meer te ervaren maar enkel het leven door oude ervaringen te ervaren.

          M.a.w. het Nu-moment wacht al geruime tijd op jou dat jij gaat inzien dat jij het Nu-moment niet ervaart doordat …………………

          Susanne vul jij aub eens in waardoor jij niet het Nu-moment ervaart.

          We kunnen het bij de theorie houden, vele levens lang, niets mis mee maar willen we praktisch het Nu-moment ‘ervaren’ (handelen, doen vanuit het Nu-moment ipv uit verleden/beelden/gedachten/persoonlijkheid/ego/oud zeer/ANGST) dan is er eigenlijk maar 1 vraag; hoe is het toch in Susannesnaam mogelijk dat we niet altijd dat Nu-moment ervaren. Wat zit toch dat ‘gevoel’ van vrijheid/Nu-moment in de weg.

          Susanne, vertel mij nou eens waarom jij niet gewoon doet wat je doen wilt.

          Wat staat jou nou letterlijk/praktisch in de weg om dat te doen wat jij graag zou willen.

          Waarom heb jij moeite om iets te DOEN.

          Poets jij trouwens je tanden wel eens?

          Of heb je moeite dat te DOEN.

          “Dus ja, vanuit mijn hoofd begrijp ik heus wel wat je bedoelt. 🙂 . En dat vind ik eigenlijk al heel wat 🙂 . Maar hoe al die mooie Wijsheid te gaan Leven.. ik vind het nogal wat.”

          Lieve Susanne, waarom vind je het nogal wat?

          Ik snap dat je begrijpt/herkent wat ik schrijf want anders rolt het er hier waarschijnlijk niet uit maar wat is nou datgene wat er bij jou voor zorgt dat wat er begrepen/herkend wordt niet in de praktijk bij jou uitgevoerd wordt?

          ” ” Wees jij hier maar eens God, Susanne, daarvoor ben jij hier “, zeg je. Jôh 🙂 . En DAT vond ik eigenlijk nog wel de grootste ontdekking! 🙂 . Maar jij zegt dat net zo makkelijk alszijnde; ‘zet jij nou even de piepers op het vuur..’ ”

          Kokkie, het is nog veel makkelijker als piepers op het vuur zetten want daar moet je nog wat voor doen en GOD ben je al, daar hoef en kan je niets voor doen.

          Jij hoeft enkel te zien wat nou datgene in jou is wat er voor zorgt dat jij niet je Godzijn leeft/ervaart.

          Dat Godzijn is niets bijzonders, het is wat je van nature bent, het lijkt bijzonder vanuit dat gene wat het niet zo ervaart dus wat is datgene wat het niet zo ervaart.

          “Ik geloof dat wij allen Godsvonk zijn. Hoe vet is dat. Maar ik ben er nog niet helemaal uit hoe dat dan te doen met die Persoonlijkheid. Want zolang wij Mens zijn, hebben wij denk ik nu eenmaal te maken met een Persoonlijkheid. Die moet het doen. Kan je alle wijsheid van de wereld hebben, de mooiste boeken hebben gelezen, allerlei bewustwordingen, noem maar op, maar je Persoonlijkheid, vind ik, is nogal van invloed. Maar goed, praat hier natuurlijk names mezelf hè 🙂 . Dus daar ben ik nog een beetje mee aan het, hoe noem je dat, puzzelen. Heb jij hele mooie woorden, Aart, ben het er helemaal mee eens, maar de wijsheid praktiseren..” ”

          Susanne, wat versta jij onder de Persoonlijkheid en waarom is die nodig om mens te zijn?

          Moet je een Persoonlijkheid hebben om te ademenen, te eten, te drinken, een schone onderbroek aan te trekken, hier te lezen of te typen?

          Het lukt mij allemaal zonder Persoonlijkheid, jou toch ook?

          Je wilt niet weten wat je allemaal met je hoofd moet doen/bedenken om niet je Godzijn te praktiseren.

          Dus waarom niet simpelweg praktiseren.

          Waarom DOEN we niet?

          Het antwoord is heel simpel.

          Maar kom er maar eens op.

          • @Aart,

            Hoi Aart,

            Ah, je bent weer terug van je waterkant. Ik hoop dat je het leuk hebt gehad. Ontzettend leuke reactie van je, en dank daarvoor 🙂 . En ik snap precies wat je zegt. Ik snap het. En ja hahaha 🙂 , ik vind dat al heel wat, dat ik dat snap. Ik vind dat knap van mijzelf. Maakt mij niet of dat raar is dat ik dat knap van mijzelf vind.. Hahaha 🙂 . Ik snap wat jij schrijft. Ja. En tot duverre..
            Hahaha 🙂 , en dat is het dan ook, tot dusverre.. zie hier mijn, hoe kan je ’t noemen.. bushalte?.. treinstation? En op naar de volgende.. stop?.. halte? En nu dan stromen, ont-krampen, zoals Robert mooi zou zeggen, of ont-wikkelen, zoals Lia eens noemde, of, in Aartsnaam; Zijn. God Zijn.

            Je schrijft: ” M.a.w. het Nu-moment wacht al geruime tijd op jou dat jij gaat inzien dat jij het Nu-moment niet ervaart doordat…..
            Susanne vul jij aub eens in waardoor jij niet het Nu-moment ervaart. ”

            Het NU-moment ervaar als ik in zekere zin stop met van alles en gewoon ben. Ik kan dat al veel meer dan voorheen. Dus je gaat als het ware even los van alles wat je bij elkaar aan het houden bent. Maar ik heb nog niet die stroming van dat constante. Ga nog teveel op in van alles. Weet ik heus wel dat ik daar weinig mee opschiet. Ben nog te gehecht aan dit, nog teveel vragen over dat, nieuwsgierig naar het één, nog boos op het ander. En ga zo maar door. Ik woeker nog teveel.

            Je schrijft: ” Susanne, vertel mij nou eens waarom jij niet eens gewoon doet wat je doen wilt.
            Wat staat jou nou letterlijk/praktisch in de weg om dat te doen wat jij graag zou willen.
            Waarom heb jij moeite om iets te DOEN. ”

            Het feit dat dit mij al raakt, zegt al voldoende. Ja, inderdaad, waarom? Zie hier mijn bushalte..
            Ik denk dat het een heel scala is aan oud zeer, oude overtuigingen, oude manieren van ermee omgaan, oude energie, oud, oud, oud, maar zichtbaar, voelbaar, zelfs leefbaar in mijn hier en nu. Zoals ik al schreef, ik woeker daar blijkbaar nog in. En de antwoorden zitten heus in mijzelf, maar ik ben mij nog niet eens helemaal bewust waarom ik daar nog niet helemaal bewust van ben. Zeg maar.

            Ook schrijf je: ” Ik snap dat je begrijpt/herkent wat ik schrijf want anders rolt het er hier waarschijnlijk niet uit maar wat is nou datgene wat er bij jou voor zorgt dat wat er begrepen/herkend wordt niet in de praktijk bij jou uitgevoerd wordt? ”

            En inderdaad, WAT is nou datgene? Daar heb je natuurlijk ook weer allerlei intellectuele antwoorden op, en die heb ik ook veel gevonden.
            Maar de gevoelsmatige ervaring van vrij zijn van dat wat het dan ook is dat belemmert, stagneert, vertraagt..
            En het is waarschijnlijk angst, zoals ik hierboven ook al schreef; Oud. ’t Is allemaal Oud. Van vroeger, van toen, van daar in den verre. Stilstaand bij een bushalte, terwijl de bus al weg is, en nieuwe weer komen, en daar maar blijf staan. En ik zal heus wel op een dag mij bewustzijn wát dat precies nu met mij bij die bushalte staan is. 🙂 .

            En waarom heb ik overigens altijd deja-vu ervaringen als ik aan jou schrijf, Aart? Ik heb nooit deja-vu ervaringen. Jaa, eens in de 10 jaar, ergens in leven. Maar ik heb nu al een aantal keren meegemaakt dat ik aan het schrijven ben aan jou, en ik deja-vu ervaar. ?!? Wat is dat in Aartsnaam? Hoe kan dat nou? Beetje raar verhaal. Hmm..

            Ook vraag je me: ” Waarom heb jij moeite om iets te DOEN.
            Poets jij trouwens je tanden wel eens?
            Of heb je moeite dat te DOEN. ”

            Alles wat met het Lichaam te maken heeft is blijkbaar een moeilijk iets tot nu toe voor me. Alles wat ik doe voor mijn lichaam, of dat nu douchen is, tanden poetsen, omkleden, eten, noem maar op, is puur alleen wanneer ik met veel wilskracht die keuze maak. Dán ga ik douchen, poets mijn tanden, kleed mij om, eet ik wat, etc. En als ik pijn heb. Pijn dwingt. En zo ga ik eigenlijk nog steeds met mijn eigen lijf om. Het ene deel van mij dwingt dan blijkbaar het andere deel van mij als het ware, om dan dus iets mee of met of voor dat lichaam te gaan doen. Story of my life. En dat komt er dan ook nog eens bij, omdát ik mijzelf niet anders ken als Susanne-zijnde, niet anders weet, ook dus niet echt een referentiekader heb om een vergelijking te maken, of iets dergelijks, dus ja, dan is het bijna ergens alsof je anders dient te gaan worden, en ook dáár weer moeite mee hebben, want na al die jaren van anders moeten worden, krijg ik op een gegeven ook weer weerstand óm dan weer anders te moeten worden, en zie hier een doodvermoeiend cirkeltje. Over je verkramping gesproken. Ik ervaar dit zelf als mijn grootste moeilijkheid. ’t Is handig in het leven om überhaupt een lichaam te hebben, nu dien ik er zelf voor te zorgen, dus ik denk dat het een gebrek aan Liefde er voor is. Denk ik dan maar. Een gebrek aan waarde er voor voelen. Zoals ik al zei; daar zit nog veel verkramping in.

            • @Aart, @Susanne,

              heee, ik drukte blijkbaar op een knopje, en ploep, verhaal stond al op de site! Apart.

              Anyways, waar waren we gebleven…

              Uiteindelijk schreef je op het einde: ” Waarom DOEN we niet?
              Het antwoord is heel simpel.
              Maar kom er maar eens op. ”

              Nou, precies!! 🙂 🙂 ’t Is ZO simpel! En daarom ook zo moeilijk. Eenvoud.. waarom doen wij daar toch levens over.. ? 🙂 🙂

              Dus lieve Aart, dank voor je reactie en je mooie, leuke en wijze woorden. Ik vind dat aardig van jou.

              Overigens, heb jij geen moeite met doen dan? En hoezo dan niet?

              Veel liefs, Susanne

            • @Susanne, het antwoord is simpel en neen het is niet moeilijk, je moet gewoon enkel het antwoord geven en niet moeilijk gaan doen, toch?

              Het antwoord durft ik hier niet te typen.

              Het is een woord van 5 letters en begint met de eerste letter van mijn naam en de 4de letter is de eerste letter van jouw naam.

              Neen, ik heb geen moeite met DOEN meer.

              De enige reden dat ik er wel moeite mee had was vanuit .NG.T.

              Die .NG.T was niet gebaseerd op het nu maar was de .NG.T van de kleine jongen die nog in mij zat.

              Toen ik dat op 35jarige leeftijd een beetje door ging krijgen ben ik alles waar ik .NG.T voor had gaan ervaren, ik ben gaan DOEN en door dat DOEN merkte ik dat me niets gebeurde, okay ik ben mijn rechter been kwijt maar hem in een hongerige leeuwenbek stoppen dat had ik ook niet moeten DOEN.

              “En waarom heb ik overigens altijd deja-vu ervaringen als ik aan jou schrijf, Aart? Ik heb nooit deja-vu ervaringen. Jaa, eens in de 10 jaar, ergens in leven. Maar ik heb nu al een aantal keren meegemaakt dat ik aan het schrijven ben aan jou, en ik deja-vu ervaar. ?!? Wat is dat in Aartsnaam? Hoe kan dat nou? Beetje raar verhaal. Hmm..”

              Susanne, je hebt ze nu eenmaal en waarom wil je weten waarom je ze hebt?

              Jij hebt trouwens het antwoord zelf toch?

              Vertel trouwens eens over die deja-vu voordat mensen hier er een eigen beleving bij gaan maken.

              Bedoel je die deja-vu van samen in bad terwijl ik je rug aan het wassen was omdat jij weer eens geen zin had dat zelf te DOEN?

              Omdat jij ook zo AARDIG bent heb ik nog een liedje met tekst voor jou.

              Wat voor beeld heb je trouwens van jezelf, toch hopelijk wel van een aardig, vriendelijk, hartelijk, gewenst, liefdevol mens.

              http://www.youtube.com/watch?v=q7smZgWQ9_I

    • @Susanne, “En ik probeer nu meer vanuit dus iets nieuws/fris te gaan leven, inplaats van steeds een leven op te bouwen vanuít de herinneringen aan bijvoorbeeld die moeilijke jeugd.
      Hoe te gaan leven, zonder al die Herinneringen (want dat is het uiteindelijk) aan oud zeer, pijn, angsten.. Hoe te gaan leven zonder De Herinnering (want dat is het uiteindelijk) aan die pijnen en de onmacht van mijn kleine, innerlijke, van vroeger-kind.. Hoe te gaan leven zonder de Herinnering (want dat is het uiteindelijk) aan de boosheid en de ontmoediging van mijn huidige persoonlijkheid..

      Wauw, krijg je volgens mij een totaal ander leven. Vrijer! 🙂 Maar om dat weer voor elkaar te krijgen.”

      Niet ‘Vrijer’ maar geheel VRIJ.

      Geen kwestie van HOE maar simpelweg kwestie van DOEN.

      Dat je het niet DOET komt enkel omdat herinneringen waarde/geloof hechten aan herinneringen, dat er nog GEDACHT wordt een hulpeloos klein wezentje te zijn.

      DOE wat je wilt.

      Ga die speakertjes halen (ik wilde voor die ‘Ga die speakertjes halen’ een filmpje plaatsen en net voordat ik dat deed kwam de herinnering; oei ze heeft waarschijnlijk nog geen speakertjes) en bekijk/beluister het filmpje.

      Zou het mogelijk zo kunnen zijn dat je die speakertjes niet gaat halen uit een energie die niet veranderen wil of uit een energie van ‘ja wat dan, als ik niet meer weet wat me te wachten staat’ of uit een energie van; ‘geen leven meer vanuit herinnering, betekent geen houvast meer en wat dan, red ik het dan’ of etc, etc.

      Speakertjes is maar een voorbeeld hoor wat voor alles kan staan wat je zou willen maar niet DOET.

      Zo, de boel staat weer zwart op wit, mogelijkheden tot herkenning genoeg en hier laat ik het voor Januari 2014 bij.

      Visvakantie met God in de vrije natuur, over afgelijnd zijn gesproken.

      “Je hebt me dat al 100 keer horen zeggen, maar ik zal dat misschien nog 1000 keer meer zeggen, want hoe zeer we iets ook willen, we moeten erop afgelijnd zijn, en het vermogen hebben het in ons leven te integreren. De energieën van januari gaan helemaal over wat we geloven en denken te verdienen.”

      Het vermogen hebben we, enkel het denken van niet (een verkeerd beeld van onszelf hebbende) doet dat vermogen te niet.

      • @Aart,

        Hoi Aart,

        Zoals ik lees ben jij op visvakantie met God in de vrije natuur. Goed-voor-mekaar-show. 🙂 . Maar ik las je reactie net, en wil graag terugreageren.

        Opzich best jammer en tegelijkertijd best interessant dat jij nu wéér over dat speakersetje begint. Hahaha 🙂 . Had eigenlijk misschien gehoopt dat je het wat los kon laten, hahaha, tegelijkertijd verbaasd het me ook weer niet dat je er nu weer over begint. Het is ook een beetje (nah ja, beetje..) mijn dingetje.

        Je schreef: ” Zou het mogelijk zo kunnen zijn dat je die speakertjes niet gaat halen uit een energie die niet veranderen wil of uit een energie van ‘ja wat dan, als ik niet meer weet wat me te wachten staat’ of uit een energie van; ‘geen leven meer vanuit herinnering, betekent geen houvast meer en wat dan, red ik het dan’ of etc, etc.
        Speakertjes is maar een voorbeeld hoor wat voor alles kan staan wat je zou willen maar niet DOET. ”

        Vind ik mooi gezegd. Ik weet niet precies vanuit welke energie ik moeite heb met Doen (zo noem ik het zelf), alhoewel… Ik heb allerlei spirituele therapieën gedaan, heb me helemaal binnenste buiten – ondersteboven laten keren, testen gedaan, noem het maar op. Uiteindelijk wel antwoorden gevonden, in die zin, vanuit andere levens, karma, slachtofferschap, daderschap, familie-energieën, gekozen obstakels, entiteiten, in aura’s, in huizen, en dan nog mijn jeugd en het verloop van dit leven. Om dat allemaal uit te zoeken etc. ben ik al jaren mee bezig geweest. Heel veel antwoorden gevonden. Ben de afgelopen 15 jaar 30 jaar bewuster geworden. Maar dat iets nu verandert is op het gebied van Doen..?

        Inmiddels word ik, aanstaande zondag overigens, 35 jaar. Ik vind dat nogal wat. En kan ik concluderen dat het allemaal, denk ik, uiteindelijk te maken heeft met moeite met mijn lot te accepteren. Hoe laat je los, als je niet eens volledig geaccepteerd hebt? Loslaten komt na acceptatie. Heb ik zo het idee. Ik zit daar nog in strijd mee. Blijkbaar. Baal ik verschrikkelijk van. Uit testen kwam naar voren hoeveel capaciteiten ik bezit. ?. Maar als je er niet echt mee uit de voeten weet te komen, kan het karig leven zijn. Wat heb je dan nog aan die capaciteiten? Het creëert overigens wel een ruggegraat. Ben ik dan weer in afgestudeerd. 🙂 .
        Vandaar dat ik ook momenteel zo bezig ben met dat hele idee van ‘ Persoonlijkheid ‘. Kan je Hoog-Intelligent zijn, kan je Hoog-gevoelig zijn, en al die mooie ‘diagnoses’ , maar het hebben van een Hoge Persoonlijkheid, zo noem ik het maar, is ook wel zo handig 🙂 . En ja, hoe vrij te raken, van weerstand.. 🙂 . Ik vind het ergens algebra. God is ergens algebra. 🙂 .

        Ik denk dat het daarmee mee te maken heeft, nog niet echt hier willen zijn, daar mee nog in strijd zijn, nog ergens te verzetten, tegen dat, wat allang geweest is, weerstand, weerstand, weerstand. En in mijn leven uit zich dat, blijkbaar, in moeite met iets te gaan Doen. Ja zeggen tegen het leven = Ja zeggen tegen in beweging zijn. Ja zeggen tegen in beweging zijn = Ja zeggen tegen mijn lichaam. Want je kan moeilijk al zittend op de bank je leven invullen. Ja, als je in de 6e of 7e Dimensie bent misschien. Maar zoals je mij hier nu leest, daar ben ik heel nog niet. 🙂 . Ja zeggen tegen mijn lichaam = Ja zeggen tegen Voelen. En Ja zeggen tegen Voelen = Ja zeggen tegen… Pijn?
        Daar ben ik momenteel mee aan het worstelen/puzzelen/hoe je het wilt noemen. “Even iets gaan doen” , is voor mij hetzelfde gebleken als wanneer je tegen een anorexia-persoon zegt: “Even iets gaan eten.” Is hetzelfde als dat je tegen een alcoholist zegt: “Even niet meer drinken”. Een soort vastzitten, bevriezen, stilstaan, pff, story of my life.

        Ik vind het ook wel typisch dat jíj dat dan weer noemt naar mij. 🙂 . Verbaasd me niet dat jij dat leest in mijn schrijven.

        Het zal 1 van mijn grootste overwinningen zijn in dit leven wanneer ik in Vrijheid kan gaan, durf te gaan, zonder Weerstand te voelen. Is onderhand 1 van mijn allergrootste dromen. 🙂 Wanneer ik het voor elkaar krijg om Aanwezig te durven zijn, ondanks, en waar ik dan ook mee omgeven ben, ohhh, ik kijk er nu al naar uit 🙂 !

        Overigens, wat jij schrijft: ” Het vermogen hebben we, enkel het denken van niet (een verkeerd beeld van onszelf hebbende) doet dat vermogen te niet. ”

        Vind ik een ontzettende mooie zin 🙂 .

        Trouwens, ben jij die man van dat filmpje? Jij was toch een kale man van ergens uit de jaren 60?? Het zal me in ieder geval niet verbazen. 🙂 .

        Have fun (!), daar aan die waterkant 🙂 . En dank je voor je reactie, Aart 🙂 .

        Liefs, Susanne

        • @Susanne, “Het zal 1 van mijn grootste overwinningen zijn in dit leven wanneer ik in Vrijheid kan gaan, durf te gaan, zonder Weerstand te voelen. Is onderhand 1 van mijn allergrootste dromen. 🙂 Wanneer ik het voor elkaar krijg om Aanwezig te durven zijn, ondanks, en waar ik dan ook mee omgeven ben, ohhh, ik kijk er nu al naar uit 🙂 !”

          LIEVERD, nou even niet dat getheorie van; ‘ja tegen het leven, etc, etc’, mijn inziens kan dat een hulpmiddeltje zijn maar dat komt niet tot de kern waarom het gaat, toch?

          Mijn inziens gaat het er enkel om waarom, er iets in jou NEEN tegen het leven heeft gezegd, toch(t)?

          Wat is er in jou dat niet DURFT?

          Wat is dat in jou wat NEEN heeft gezegd?

          Wat is er in jou wat NEEN heeft gezegd waardoor er een Ja gezegd moet worden om zodoende iets te durven/vrijheid te ervaren.

          M.a.w. waarom nou toch die NEEN?

          Nee, ik ben niet die man van het filmpje, ik ben GOD.

          • @Aart,

            Hoi Aart,

            Dank voor al je vragen.

            En ja, hoe jouw vragen te beantwoorden,, ik vínd dat nogal wat.. ” Waarom nou toch die NEEN? Wat is dat in jou wat NEEN heeft gezegd? ” Nou, precies ja. Dus. Inderdaad. En zie hier mijn doolhof 🙂 .
            En zoals ik al aan je schreef, duizenden antwoorden gevonden, van heinde en verre (of hoe je dat ook schrijft). Absoluut. Ja.
            Maar ja, of ik in dit hier en nu daar iets aan hebt.. het gaat blijkbaar nog steeds zoals het gaat. Ondanks dat Bewustzijn enorm z’n eigen verhaal aan het leven is, weet je wel, vind ik zo te gek 🙂 . Spannend vind ik dat.
            Maar om terug te komen op jouw vragen.. het Waarom? Al die antwoorden, maar HET antwoord?
            En in je algemeen kan je natuurlijk zeggen; waarschijnlijk angsten, etcetera, etcetra, al die dingen die ik al aan je geschreven heb. Maar ja, dan ben ik eigenlijk nog niet echt wijzer. Nah ja, opzich wel.. dat wel. Maar de vinger op de.. hoe noem je dat ook alweer.. ik kan er nog niet helemaal echt m’n vinger op leggen. Zeg maar. Ofzo.

            Overigens, ik las jouw zin net nog even:

            ” Wat is er in jou wat NEEN heeft gezegd waardoor er een Ja gezegd moet worden om zodoende iets te durven/vrijheid te ervaren. ”

            Waardoor er een Ja gezegd moet worden…. hmmm… vind ik een goeie zin. Zet me aan het denken..

            Er moet in die zin natuurlijk een Ja gezegd worden, want ik ben Hier, en als ik niets doe, is ook niet leuk leven. Ik behoor zelf mijn leven in te vullen, met mijzelf. Kan ik het Nee vast hebben zitten, of zoiets dergelijks, schiet heel niet op. En dus lijkt het mij wel handig om te kunnen leven vanuit een Ja! .. JA!, dat is mijn antwoord, Aart 🙂 .

            Jij ervaart, neem ik aan, niet persé een NEEN of een JA tegen je leven. Toch doe jij, ga jij, verbind jij je. Dus wat zorgt er bij jou dan voor dat jij je doet verbinden? En waarom is dat voor jou zo ‘normaal’, ‘gewoon'(?), hoe je het noemen wilt. Jij verbindt je ook dagelijks. Ik ben daar benieuwd naar. Hoe zie jij je eigen verbinding, Aart?

            Ooohh.. vet goeie vraag, Susie! 🙂 . Ik vind het echt een vet goeie vraag van mezelf, al zeg ik het zelf. 🙂 Ben ik heel benieuwd Aarteman, hoe jij dat zelf ziet/ervaart.

            En ja, dat jij God bent, dat snap ik. Dat ben ik ook. 🙂

            Veel liefs, van mij voor jou,

            🙂

            Susanne

            • @Susanne, ik ben niet bezig met ‘eigen verbinding’, ik ervaar geen eigen of verbinding.

              Als ik zou zeggen; ‘ ik ben verbonden’ of ‘ik voel me niet afgescheiden’ dan klopt dat niet in de zin van; er is bij mij niets wat ergens een verbinding mee kan hebben.

              Ik voel dus geen verbinding omdat alles voor mij 1 pot nat/1 geheel is.

              Ik ben dat geheel.

              Herken je dat?

              Als je het leven niet door het filter genaamd HOOFD beleeft dan is alles er zonder dat er een splitsing wordt gemaakt.

              Alleen als er dat DENKEN werkzaam is dan is er plots; ‘hee, dat zijn letters, heer,mik ben aan het lezen, heer dat zijn Aart’s woorden, etc, etc.

              Herkenbaar of komt zo het busje me ophalen om me mee te nemen en op te sluiten achter de tralies omdat ik voor gek wordt verklaart?

              Het moment, living in the moment, het Nu is het meest simpele wat er is.

              Enkel het hoofd, het denken, het ego, de persoonlijkheid, de angst, de controle houdt ons daar van weg.

              Het wil er/daar niet zijn omdat het daar geen voedingsbodem vinden kan voor zijn/ haar bestaan, bestaan in de zin van; vanuit de comfortzone/de bedachte angsten/overbodige beschermingslaag.

              Susanne, als jij God bent waarom leef jij dan niet als God?

              Waarom spring je niet iedere ochtend uit bed en doe je constant datgene waar je plezier aan beleeft/wat je leuk vindt?

    • Ha Susanne,
      Als je ego opvat als persoon (persona, imago), ja dan kun je het ontpersoonlijken noemen. De dingen bijv. niet persoonlijk opvatten. Het is niet persoonlijk bedoeld wat iemand tegen je zegt.

      De “persoon” stamt van het Latijnse “persona”, wat je kunt vertalen als: een bepaald type, de rol van een acteur, het masker van de acteur, of de facade naar de buitenwereld. Al met al duidt de persoon op gebakken lucht, illusie, toneelspel.

      Kan de mens leven/functioneren zonder persoonlijkheid? Natuurlijk, zelfs iemand in coma kan op het leven zelf meedrijven, en alle autonome functies zullen tot op zekere hoogte blijven functioneren. Een plant leeft en functioneert ook zonder persoonlijkheid. Bewust Zijn (waarnemendheid, en intelligentie) behoeft op zich dus geen persoonlijkheid.

      Het wordt anders wanneer bewust-Zijn gekoppeld is aan de mens. Die leeft namelijk op aarde, wil daar functioneren, communiceren, handelen en zich uitdrukken. Wanneer men zich bewust wordt te Zijn, ontstaat er een andere Persoonlijkheid. Een uitstralende Persoonlijkheid, waarbij denken, voelen en willen zijn aangepast, en zijn afgestemd op Zijn en Heel-Zijn.
      Dag, Lia

      • @Lia,

        Hoi Lia,

        Dank voor je reactie 🙂 .

        Nu is mijn vraag aan jou, en een vraag die ik sowieso heb; is Persoonlijkheid alleen máár Ego? Of is het ook meer dan dat? Ik ben benieuwd wat jouw idee (en/of van iemand anders) daarvan is.

        Uiteindelijk zijn we hier, nu, als mens, met alles erop en eraan. En wat ook je intelligentie, je zielekeuze, je gevoeligheid, je karma, je verleden en je heden is, hoe je het ook went of keert, je moet zelf handen en voeten geven aan dit gekke iets wat Leven Is. 🙂 . Dat alles bijelkaar ‘gepropt’ , zogenaamd, in een Lichaam, die van mij om precies te zijn 1.74 cm lang, met de naam Susanne, en off you go, and may life treat you kindly. Dan heb je het toch maar te doen. De invloed van je Persoonlijkheid, lijkt mij, is nogal een grote. Of is dit nu míjn persoonlijk idee? 🙂 .
        Als die broosig is, of angstig, of nog ergens vasthoudend aan iets, ja, dan schiet het natuurlijk ook niet helemaal op. En dus lijkt het alsof je ook behoort te investeren in die persoonlijkheid.
        Maar wat jij dan vervolgens schrijft, vind ik ook wel een heel mooi iets:

        ” Wanneer men zich bewust wordt te Zijn, ontstaat er een andere Persoonlijkheid. Een uitstralende Persoonlijkheid, waarbij denken, voelen en willen zijn aangepast, en zijn afgestemd op Zijn en Heel-Zijn. ”

        Dus bedoel je daarmee dat, op het moment de Mens bewuster wordt, de persoonlijkheid automatisch mee-verandert? Meegroeit? Is dat wat jij ermee bedoelt?

        Liefs, Susanne

        • Hallo Susanne,

          ” Wanneer men zich bewust wordt te Zijn, ontstaat er een andere Persoonlijkheid. Een uitstralende Persoonlijkheid, waarbij denken, voelen en willen zijn aangepast, en zijn afgestemd op Zijn en Heel-Zijn.
          Dus bedoel je daarmee dat, op het moment de Mens bewuster wordt, de persoonlijkheid automatisch mee-verandert? Meegroeit? Is dat wat jij ermee bedoelt?

          Het ego is niet jouw werkelijke identiteit, want het is slechts een bedacht iets. Jouw werkelijke
          Identiteit is bewust-Zijn. Dit is het waarnemend vermogen dat van binnenuit kijkt naar waar je mee bezig bent. Dit bewustzijn is ook heel, onbegrensd. Dus als jij je identificeert met dit bewust-Zijn, dan past je gedrag zich daaraan aan. Dan verschijnt er een Persoonlijkheid (met hoofdletter). Je kunt zeggen die Persoonlijkheid is dienstbaar aan het Geheel-Zijn. Het zal niet handelen, denken en voelen in termen van afgescheidenheid.
          Groetjes Lia

          • Dag Marijke,

            Ja dat begrijp ik ook niet steeds. Ik doe de tekst weg die er staat en antwoord naar de persoon die ik wens. Soms lukt antwoorden niet meer en gaan we naar onder. 🙂

            Misschien is durven verliezen. Ja misschien.

            Prettige dag!

          • Hoi Lia,

            Ik ben het grotendeels met je eens!
            Maar als ik iemand hier op aarde beschouw, dan zie ik dat als de soms der delen, waaronder ook zijn persoonlijkheid, lagere zelf, of hoe we het ook noemen. Zolang we aarde rondlopen, althans.

            Het begrip ego vind ik lastig, want wat versta je daar onder. Hebben we het vaker over gehad.
            Het ego, of liever gezegd, de delen hiervan die ons helpen de liefde naar onszelf te vinden, zijn creaties van onszelf (ultiem van ons Hogere Zelf). Het ‘ego’ helpt ons de liefde te hervinden, het zijn allemaal liefdevolle creaties.
            Uiteindelijk komt je persoonlijkheid in dienst te staan van je Hogere Zelf (zoals je zegt), je bent dan bewust verbonden.

            Warme groet van Robert

            • Ha Robert,
              Het gaat mij ook om die som. Dat is voor mij heelheid, om niets uit te sluiten.

              Volgens mij komt het woord ego neer op illusie. Een bedacht iets, door de mens zelf gecreëerde beeldvorming. Die bedenksels zijn in feite vibraties, die een bepaald patroon vormen: jouw ego (ik) dan wel Zelf, Persoonlijkheid.
              Lage, zware vibraties noem ik in negatieve zin ego (ik-beleving), waarbij alles om egoïsme, begeerte, afgescheidenheid, etc draait.
              Hogere, lichte vibraties zie ik als een Persoonlijkheid, Persoonlijke uitstraling.
              Het zijn trouwens maar woorden, en het is ruwweg ingedeeld. Alles ertussen is mogelijk.

              De ene mens wil graag dit zijn, iemand anders wil dat zijn. En zo schept ieder mens zijn eigen beeld dat-ie het liefst wil zijn, hem het beste uitkomt. Terwijl je in principe gewoon Bent (zonder dit of dat). Die beeldvorming (dit of dat) is je uiterlijke verschijning en die heb je in welke vorm dan ook nodig om op aarde te kunnen functioneren.
              Dag, Lia

        • @Nele,

          Hoi Nele,

          Ja, althans, mijn stiefvader-die-daar-is-waar-het-feestje-is heeft mij ooit dat boek ‘geleend’ , en ik heb ‘em hier nog ergens liggen, maar heb ooit een paar bladzijden gelezen, that’s it.
          Dus bedoel je dat als tip-zijnde?

          🙂

          Liefs, Susanne

  12. Hoi Diny,

    Ik plaats ‘em maar ff hieronder, want onder jouw stukje tekst is geen plaats meer, past het niet meer 🙂 . Ik las je berichtje net en wilde je bedanken voor je lieve reactie 🙂 Ik ben inderdaad een Paard, een Steenbok-Paard om precies te zijn. Ben benieuwd naar jouw Zonneteken en Chinese teken. Dus dank voor je lieve woorden vrouw! En ik wens jou ook hetzelfde, blijven geloven in jouw eigen kracht! 🙂

    Knuffel, Susanne

  13. Hoi Robert 🙂 ,

    Tuurlijk mag je ‘interrupten’ 🙂 . Ik had je overigens toenstraks ook iets geschreven, gereageerd weer op jouw schrijven, maar ik zie ‘em er nog niet tussen staan, er staat dat het nog in afwachting is van de moderation. Dus wie weet komt-ie zo alsnog binnen. 🙂

    Je schrijft: Ik vind die gevoelens wel heel handig, hoe anders kom ik erachter wat liefde nou is, en liefde te ervaren 🙂 🙂 Ik ervaar juist geen eigenbelang hier in. Misschien een foutieve aanname?”

    Ergens een foutieve aanname misschien! Hahaha, maar ja, er is natuurlijks niets fouts! Maar is wel wat Aart nu eigenlijk precies bedoelde. Maar goed, is dan weer mijn opvatting hè, mijn aanname 😉 .

    Gevoelens zijn ook oke! 🙂 . Gevoelens kunnen leuk zijn, mooi, gek, grappig, eng, irritant, ongewenst, noem maar op. Ze kunnen handig zijn, inderdaad zoals je schrijft, om dingen te ontdekken, ervaren, leren, prikkelen, noem ook dat maar weer op 🙂 .

    Maar ik herken wel wat Aart zegt, althans, die schrijft dus dat we zoveel waarde toebedelen aan onze gevoelens en dat het voor ons moeilijk voor te stellen is dat die enkel bestaan bij de gratie van eigenbelang die de kermis draaiende houdt.
    En als jij dan inderdaad schrijft dat JIJ Liefde wilt ervaren en dat die gevoelens dan wel handig zijn, dan is dat toch precies wat Aart dus ook bedoelde. JIJ wilt Liefde ervaren. 🙂 Snap je? 🙂

    Ik overigens ook. Heerlijk. 🙂

    Liefs, Susanne

    • Maar lieve Aart. Toch schrijf jij je woorden niet zonder er een stukje van jezelf in te steken, anders zou je ze niet schrijven.

      In jouw woorden ervaar ik dus een deel van jou en een deel van mij. Het oordeel dat ik er bij plaats is het mijne en enkel en alleen gebaseerd op wat ik zelf heb ervaren en de waarde die ik hier aan vasthang.

      Als jij zegt dat er geen Aart is, die voelt of behoefte heeft, vanwaar dan de nood of de behoefte om te reageren?

      En hoe verklaar je dan dat ondanks onze eigen woorden, onze eigenheid, wij allen hetzelfde gevoel bij jou waarnemen? Namelijk die discrepantie tussen de inhoud die je schrijft en het feit dat je schrijft.

      Maar los daarvan hou ik wel van die Aart. Hij mag voor mij zelf wat meer zelf zijn.

      En wat gevoelens betreft we hoeven niet te stoppen met voelen, maar mijn inziens te stoppen met de andere verantwoordelijk te stellen voor wat we voelen. We kiezen zelf wat we voelen en kies jij om niet te voelen dan is dat ook prima, maar ik vond dat niets meer voelen ook maar niets.

      • @Nele, universum, ik lees jouw woorden en ik weet heus wel dat ik ze niet geschreven heb maar ik ervaar geen Aart of Nele of een ‘jezelf’ die nu zit te typen en ik vraag me al helemaal niet af of trek conclusies waarom ik iets typ.

        Ik ervaar waarschijnlijk simpelweg niet een grens waardoor ik de beleving heb van dit is Aart/een mezelf en dat is Nele, al zal ik praktisch niet een stukje appeltaart in jouw mond stoppen terwijl ik dat zelf eten wilde.

        Waar is bv dat ‘jezelf’ als je ligt te slapen of als er niet een met ‘jezelf bezig zijn is’ of totale ontspanning is.

        Dat ‘jezelf’ is toch enkel wat geheugen, een bundeltje hersencellen die ontstaan zijn vanuit de comfortzone/een beeld van onszelf?

        Nele, wat versta of voel jij bij een ‘jezelf’?

        Ho, ho niet te hard van stapel, je weet daadwerkelijk niet wat ‘wij alle’ voelen bij het waarnemen van ene Aart.

        En wie weet voelen ‘jullie alle’ iets wel vanuit een iets wat meer over ‘jullie alle’ zegt dan over ene zogenaamde Aart.

        Nele, begrijp ik je goed dat voor jouw gevoel ik niet schrijven zou als het daadwerkelijk zo bij mij zou zijn als mijn woordenbrij lijkt te zeggen?

        Dat ik om een reden (ik weet het beter of ik ben God of ik ontken mezelf/alles want dan evaar ik ook geen pijn, etc, etc) net doe (of door ontkennening het al geen ‘net-doe’ maar een werkelijk bedachte aanvoelende belevingswereld is) of er geen ‘mezelf/Aart’ is en dat je me gunt dat er wel een Aart/mezelf-gevoel is?

        Nele, wat/hoe zou ik moeten doen/schrijven waardoor jij het gevoel krijgt dat ik meer zelf ben.

        ‘Voelen’ is voor mijn gevoel (pas op ik voel niets, ik ontken het ten zeerste) lastig om te verwoorden en niet omdat ‘het voelen’ iets is wat niet te verwoorden is maar omdat ieder mens vanuit zijn/haar energietrilling ‘voelen’ anders ervaart/beleeft.

        Ik kan van alles ‘voelen’ maar ik ‘voel’ niet vanuit wat voor de meeste mensen geldt vanuit ego/persoonlijkheid/eigenbelang/eigen behoeftigheid.

        Ik kan bv (Aart maak het niet te bont) misselijkheid voelen of als het tocht of (pas nou op) iets ‘aanvoelen’.

        Maar ik voel geen mezelf, geen geluk, geen verdriet.

        De vraag zou kunnen zijn of dat wel te ‘voelen’ is of enkel te bedenken.

        Er lijkt mij toch eerst een situatie te moeten zijn en dan vanuit het hoofd/herinnering een inkleuring van die situatie waardoor die inkleuring een bepaalt gevoel doet ontstaan.

        Zonder die eigen inkleuring was er geen gevoel geweest maar dat is voor mij geen voelen maar een verstandelijk inkleuren.

        Voor het ego is het niets om niet (uit eigenbelang/instandhouding van zichzelf) dat te voelen wat het voelen wil.

        Ik hoef niets te voelen en als de tranen over mijn wangen rollen omdat ik zoals gisteren die natuurlijkheid der pinguins op tv (kun je nagaan wat pixels op een beeldscherm) aanschouw dan word ik niet warm of koud van dat voelen of die emotie of wat dan ook.

        Geluk, verdriet en (ik doe er nog een schepje boven op) Liefde bestaan ook wezenlijk niet of doe er mij dan van elk maar 3 ons van.

        Het bestaat bij gratie door de mogelijkheid tot beleving in het menselijk hoofd. Dat menselijk hoofd wat door oude ervaringen van; voedsel krijgen GELUK heeft gemaakt en van hongergevoel VERDRIET en geborgenheid/aanwezigheid LIEFDE.

        Kolere wat zal Gordon er de pest in hebben zeg en ik trek in koffie.

        • Aart,

          Waar is bv dat ‘jezelf’ als je ligt te slapen of als er niet een met ‘jezelf bezig zijn is’ of totale ontspanning is.

          Hoe weet je dat jij het was in die droom en niet iemand anders?

          Niet met jezelf bezig zijn, betekent niet dat het zelf er niet is. Als je een boek leest, kan de omgeving totaal uit beeld zijn. Omgeving is daarmee niet weg. Enkel tijdelijk uit blikveld verdwenen.

    • Ha Susanne,

      Wat betreft die foutieve aanname, ik had het eigenlijk over de stelling van Aart. 🙂
      Volgens mij doet Aart juist afbreuk aan gevoel(ens). Daar ben ik het persoonlijk behoorlijk mee oneens. Ik denk dat een rijk gevoel een rijk leven kan betekenen. Je hebt je gevoel in ieder geval nodig om vreugde en liefde te kunnen ervaren 🙂

      Ik vind zoiets als ‘eigenbelang’ iets wat je het ‘ego’ zou kunnen toebedelen, het is het belang wat enkel in eigen voordeel is. Als iemand handelt uit eigenbelang, dan zouden daar wel eens wat lessen (liefde) achter kunnen steken, immers waarom heeft deze persoon geen oog voor de ander?
      Ik wil liefde ervaren ja, maar dat is geen eigenbelang, dat is het belang van het grotere geheel, de goddelijke wil. Dat omvat mijn lessen, mijn missie.

      Lang verhaal kort : doe mij die gevoelens maar! 🙂

      Warme groet, Robert

      • @Robert,

        Hoi Robert,

        Ik snap wat je bedoelt 🙂 . Ikzelf momenteel denk dat eigenbelang niet alleen ego is. Eigen-belang Is ‘In het belang van je Zelf’ . Alles wat er gebeurt in je leven is toch uiteindelijk ‘in het belang van jezelf, Jouw Zelf’ . Je leeft, voor jezelf, met jezelf, door jezelf, vanuit jezelf, naar jezelf. Dus 1 en al Eigen-Belang. Niets mis mee, denk ik. Tenzij een ander erdoor benadeelt wordt misschien. Alhoewel, als dat zo is, zal daar ook wel weer een reden voor zijn. 🙂

        Ik geloof ook wat jij zegt dat een rijk gevoel een rijk leven kan betekenen. Mits je vorm weet te geven aan dat rijke gevoel. Ik heb zelf bijv. een rijk gevoelsleven, maar het duurt ff, in mijn praktijk althans, om daar richting aan te geven in die zin dat het me ook dan inderdaad een rijk leven oplevert. Dus ja, uiteindelijk zijn het je tools die je helpen om een rijk leven te ervaren. Je kan van alles voelen, maar dan ben je d’r nog heel niet. En in zekere zin natuurlijk weer wel 😉 , dat is maar net vanuit welke filter je kijkt. Maar je kan als Mens een rijk gevoelsleven hebben, maar heb je geen ontwikkelde tools, ja, dan kunnen die rijke gevoelens je ook met veel leegte opzadelen. Je kan een hele mooi schilderij hebben, en een hele grote mooie, vrije muur om ‘em op te hangen. Je kan de wil hebben om ‘em op te hangen, precies daar waar je ‘em hebben wilt. Je kan zelfs allerlei spijkers hebben, in allerlei maten en vormen. Maar heb je geen hamer, sta je daar, met je goede bedoeling. Dus rijke gevoelens brengen je niet persé naar een rijk leven. Rijke tools zijn ook wel zo handig. 🙂 . En die kan je gelukkig zelf maken, in dit gekke leven 🙂 .

        Waar Aart over sprak is dat ons gevoel en de waarde die wij daaraan hechten en onze keuzes die daar vervolgens uit voortkomen, te maken hebben met eigen-belang. Ik weet niet of hij in dit schrijven afbreuk aan gevoelens doet. Hij Noemt alleen dat gevoelens en de waarde die wij eraan toebedelen bestaan bij de gratie van eigenbelang. Hij noemt dat. Of-ie daarmee afbreuk aan gevoelens doet, zo zie ik het zelf niet.
        Misschien dat hij zelf, als Aartzijnde, weinig vertelt over zijn eigen persoonlijke gevoelens, of misschien zíjn dit wel zijn persoonlijke gevoelens. Kan ook. Maar dat wilt natuurlijk niet zeggen dat hij dan afbreuk doet aan gevoelens. Dat is natuurlijk hoe Jij, Robert, hem interpreteert 🙂 .

        We handelen altijd uit eigenbelang. Ook mensen die voor andere mensen zorgen, doen dat, uit eigenbelang. Er is dus ook niets mis met eigenbelang. Alleen hecht de één daar een andere waarde aan, een andere label aan, dan weer een ander persoon. De één vindt dat eigenbelang met ego te maken heeft, en daarom niet goed, of een les, of wat dan ook. Ik persoonlijk heb niets tegen eigen-belang, omdat ik zelf geloof dat we met niets anders bezig zijn dan dat eigen-belang. Je incarneert ook niet voor een ander, lijkt mij. Je leert ook niet, voor een ander. Je praat niet voor een ander, tegen een ander, om een ander, alles komt uit jouw Zelf. En dat is prima! Alles is eigen-belang! 🙂 . Maar dat wilt niet zeggen dat je daarom maar niet om een ander geeft. Je kan én voor jezelf zorgen én voor een ander. Je kan én van jezelf houden én van een ander. Je kan het én je eigen huis meubileren én die van een ander.
        Dus ja, ik vind dat alles eigen-belang is, en ik vind prima. Sterker nog, was het niet ooit God, die Zichzelf wilde ervaren, en here we are?

        Over eigen-belang gesproken.. 😉 .

        Veel liefs, Susanne

        • He Susanne,

          Jij ziet eigenbelang anders dan ik, ik vind jouw versie prima hoor 🙂
          Het punt bij eigenbelang in de zin van egoïsme, is dat je enkel en alleen naar jezelf kijkt. Steekt gewoon een les achter, geen goed of fout.

          Het belang van jouw Zelf, oftewel je Hogere Zelf, is in het belang van het geheel/eenheid, de Goddelijke wil. Je dient daarom niet enkel jezelf.

          Ik herken wat je zegt over het ervaren van een rijk leven in de praktijk. Ik denk dat je rijks gevoelsleven je in staat stelt om goed te ervaren. En dat kom je toch doen, ervaren? Wat mij betreft is niets zo krachtig als een worsteling te mogen transformeren in liefde.
          Als jij op eigen kracht die berg hebt weten te beklimmen, dan is dat enkel toch jouw verdienste, daar pluk je toch de vruchten van? Zal anders aanvoelen als ze jou daar gewoon hebben neergezet. Ook minder moe hoor 😉

          Ik geloof dat ieder mens met een rijk gevoelsleven zichzelf als een God kan terugvinden (om maar eens wat te noemen), zonder er tools op na te houden. Tools betekent voor mij dat je iets van buiten nodig hebt, en dat heb je uiteindelijk niet meer nodig, zodra je het van binnen vindt en ontdekt.

          Ja klopt, ik interpreteer Aart’s woorden zo 🙂 Laat ik er maar verder niks over zeggen.

          Warme groet, Robert

          • @Robert,

            Hey Robert 🙂 ,

            Ja, inderdaad, je hebt eigenbelang en egoïsme. Voor mij zijn dat inderdaad 2 verschillende dingen, zeg maar. Jij koppelt die 2 blijkbaar aan elkaar, ik zie dat dus los van elkaar 🙂 .

            Egoïsme is voor mij weer een heel ander verhaal! Eigenbelang kan zie ik inderdaad zien als God die zichzelf wilt ervaren. Is dus Eigenbelang. 🙂 Wij doen niets anders! . Maar heb je het over Egoïsme, ja, dat is voor mij dan weer iets heel anders natuurlijk 🙂 .

            Jij zegt: “Je dient daarom niet enkel jezelf.”

            En nee, vanuit het Hogere Goed, inderdaad niet, maar je dient nooit enkel jezelf. Dus ook al ben je egoïstisch, en daar moet dan ook maar weer een maatstaf voor zijn natuurlijk, want wat de één egoïstisch vindt, vindt de ander weer niet, weet je wel, maar goed, ook al ben je volgens wie z’n norm dan ook egoïstisch, als het Goddelijke dat toelaat, dan zal dat ook wel weer z’n waarde hebben. Hoe weten wij de ervaring van datgene te creëeren, wat tegenover egoïsme staat? Dus in zin dient Egoïsme ons ook! Wat is Gelijkheid, hoe je het ook kan noemen, zonder Egoïsme?

            Maar ik snap wat je bedoelt, als ik omgeven ben met mensen die alleen máár egoïstisch zijn (volgens mijn norm van egoïsme dan 😉 , ja, leuk is anders 🙁 , weet je wel 🙂 .

            Je zegt dat je die tools niet meer nodig hebt, zodra je het van binnen vindt en ontdekt.

            Ik zie dat anders 🙂 . Die tools heb je niet nodig, maar Ben je nodig. Je bent, in deze dimensie althans, tools nodig. En dat je ze niet meer nodig hebt/bent, wanneer je eenmaal binnen bent… Maar hoe kom je dan binnen? En wat is dan dat binnen? Dan moet je dus buiten zijn. Maar wat is dan dat buiten? We zijn natuurlijk al binnen 🙂 . We zijn net zo binnen als dat we buiten zijn. Onze gevoelens en onze gedachten kunnen alleen daar een verschillende mening over hebben 😉 . Maar we zijn natuurlijk net zoveel binnen als dat we buiten zijn.

            Als jij mensen wilt helpen, Robert, heb je toch mensen nodig die hulp nodig denken te hebben!

            En jouw frequentie kan voor een ander de ‘perfecte’ tijdelijke aanlijning/ruimte zijn om voor diegene die vindt dat-ie hulp nodig heeft, op zijn eigen helpende frequentie te geraken. Jouw tool kan dan jouw frequentie zijn. Of dat jouw tool een open deur kan zijn. Of dat jouw tool Kracht kan zijn. Noem maar op. 🙂

            Er is dus niets mis met tools. Om te zwemmen is het handig om armen en benen te hebben, en zie hier de tools. 🙂 . Om op deze wijze te kunnen communiceren met elkaar heb je internet, een computer, toetsenbord, en dergelijke nodig, en zie hier de tools. 🙂 . Om op een bewuste manier Liefde te kunnen/willen ervaren, hebben we op z’n minst Bewustzijn nodig. Ook de ervaring/de kennis/de herinnering/het weten van wat Liefde Niet is. Want hoe kan je anders Liefde gaan ervaren? En dus zie hier onze tools. 🙂

            Dat je tools van buiten nodig hebt is natuurlijk illusioneel. Net als die buitenwereld overigens. 🙂 Die buiten wereld zijn wij. En die tools zijn van ons. Hoe vet is dat 🙂 ! En wij gebruiken onszelf, spelen ermee, werken, ontdekken, om te kunnen ervaren wie we al die tijd al zijn!

            En ik denk wat jij bedoelt omtrent Aart, is dat je misschien vindt dat hij niet persoonlijk, of zoiets op dingen ingaat? Dus dat jij hem leest alszijnde zonder gevoelens erbij te halen? Dat bedoel je toch? 🙂

            Okee lieve Robert, dat was het weer, groetjes 🙂 ,

            Veel liefs, Susanne

            • He Susanne,

              Even een wat kortere reactie.

              Onderscheid tussen ‘mijn belang’ en egoïsme is dan nu duidelijk 🙂

              Tuurlijk kan egoïsme het geheel dienen, het is onderdeel van iemand’s les, en waarschijnlijk ook van de ander 🙂
              Hoe je die interpretatie van egoïsme ook zij, vanuit liefde gezien bestaat er de zuivere waarneming. Dat staat los van elke persoonlijke norm of oordeel, het is de werkelijkheid die is.

              Ik denk dat ik wat beter begrijp wat je met tools bedoelt, al blijft het nog een tikkie abstract voor me 🙂 Ik beschouw niet zo zeer in termen van tools, maar goed je zet middelen in 🙂
              Natuurlijk zijn we al ‘binnen’, maar het gaat er m.i. om om bewust ‘binnen’ te geraken, en je te herenigen met jouw Hogere Zelf. Doe je wel wat leventjes over 🙂

              Wat ik bedoelde wat betreft die stelling van Aart was dat ik het daar behoorlijk mee oneens was 🙂

              Groetjes terug! Robert

        • Susanne, Robert,
          Alles heeft zijn nut, dus ook ego.
          Wanneer eigenbelang voortkomt uit ego, kun je het egoïsme noemen. Eigenbelang wordt ook gediend door belang van het geheel. Immers jij bent onderdeel van het geheel, en als het met geheel niet goed gaat, gaat het met jou niet goed.
          Ik vraag mij wel af hoe het “belang” eruit moet zien.
          Groetjes van Lia

      • @Robert, in 1 zin aub, hoe kan ik liefde ervaren?

        Hoe ervaar jij liefde?

        Wat moet er geschieden waardoor de mens Liefde ervaren kan.

        Wat ervaart tie dan?

        Is het een lekker gevoel?

        Gewoon effe praktisch aub.

        Ik voel Liefde als mijn vrouw binnen komt en zegt; doe jij je kleding eens ff gauw uit want daarvoor is er nog plaats in de wasmachine en dan zet ik die aan.

        Is Liefde mogelijk niet enkel een gevoel/beleving van een verdwenen zijn, een opgelost zijn in het Geheel.

        Wat (dat geheel) voelbaar/herkenbaar is vanuit het nog niet opgelost zijn maar wat niet meer bestaat vanuit dat opgelost zijn/Geheel?

        Ja in 1 zin aub, lekker zeg en Meneer Aart heeft dan zeker meer ruimte voor zichzelf.

        Had het nou niet simpelweg Liefde geweest als Aart had gevraagd; ‘Robert hoe gaat het nou met je’ en zijn eigen (Aart`s) woorden ter afbakening van zichzelf had weggelaten.

        Sorry Lia, ik was het niet, het zijn De energieen van januari 2014.

        • Aart, je hoeft geen sorry te zeggen.
          Ben al blij dat er toch iets van energieën begint door te dringen. Een hele zegen, al gaat het om die van 2014. Met voorspellingen heb ik het niet zo.

        • Dag Aart,

          Hoe kun jij liefde ervaren, simpel : door jezelf lief te gaan hebben (op alle nivo’s van jouw bestaan). Universeel voor iedereen. Je hebt het over datgene wat bijna alle mensen voor zichzelf gaan ontdekken in hun leven : wat is liefde.

          Wat ervaart ie dan : liefde!
          Liefde kan zich manifesteren als een gevoel in je lichaam, bijvoorbeeld ontroering.
          Liefde is niet alleen een (aards) gevoel, het is ook bewustzijn, dan heb je het over je hogere nivo’s van je bestaan.
          Je kunt nog steeds liefde voelen als je in de eenheid zit, maw hogere nivo’s van liefde binnen jou bestaan hebt losgemaakt. Wat ik bedoel met eenheid is wat anders dan jij bedoelt met geheel, vermoed ik.

          Maar jij voelt toch geen liefde… heb jij een fase gekend die jij benoemt als ik heb mezelf lief gehad? Waarom was dat voor jou niet bevredigend?

          Hartelijke groet, Robert

          • @Robert, klopt, ik voel geen Liefde.

            Ja, ik heb de fase gekend die ik zou kunnen benoemen (toen) als; ik heb mezelf lief gehad.

            De PEST daarna was dat ik dat mezelf/dat ik-gevoel zag verdwijnen.

            Dus er was niets meer waar iets bevredigend voor kon zijn.

            Die hele door ervaringen/angst ontstane peroonlijkheid/ego/beschermingsmechanisme (enkel wat hersenschakelingen in het hoofd) zag ik in kracht afnemen, oplossen, verdwijnen.

            Daarna is er niets meer wat behoefte heeft aan Liefde of Liefde wil voelen.

            Om mogelijk in jouw beleving/woorden te spreken; Liefde IS en heeft zelf geen behoefte aan Liefde of om zichzelf te voelen en heeft ook niet de behoefte om het te delen of iets dergelijks.

            Het bezig zijn met Liefde zegt enkel dat Liefde er nog niet IS, dat er nog een ik-beleving/grens is die zoekende is naar eenheid.

            Robert, wat versta, voel, zie jij als ‘jezelf’?

            Okay, Liefde kan zich manifesteren als ontroering maar is Liefde dan ontroering?

            En hoe zit het dan dat de 1 ontroerd wordt door het zien van een krat pils en de ander bij een zonsopgang, is dat dan beide manifestatie van Liefde.

            Zit jij in eenheid en weet je daardoor uit ervaring dat Liefde dan nog te voelen is?

            Eenheid en geheel zijn voor mij hetzelfde.

            MAAR eenheid betekend en wordt door mij ook zo ervaren dat er enkel de beleving is van 1 en dat er niet een wij in eenheid is.

            De vraag die Susanne stelde kwam gisteren ook in mijn hoofd op; ben jij Robert of het lichtwezen en wat zou er zonder Robert zijn en zou je zonder Robert willen, wat nu als je morgen wakker wordt en de hele beleving van een missie en Liefde en een Robert zou niet meer in je geheugen zitten, zou je dat best vinden?

            Hartegroet,

            Aart

            • Dag Aart,

              Ja, ik heb de fase gekend die ik zou kunnen benoemen (toen) als; ik heb mezelf lief gehad.

              Waarom zou je ik verdwijnen (of er een behoefte zijn) als je jezelf lief hebt als volmaakt?
              Ik snap dat er zonder ik het ervaren van volmaaktheid onmogelijk is, maar ook angst etc.

              Om mogelijk in jouw beleving/woorden te spreken; Liefde IS en heeft zelf geen behoefte aan Liefde of om zichzelf te voelen en heeft ook niet de behoefte om het te delen of iets dergelijks.

              Liefde is inderdaad het ontbreken van afhankelijkheid of het ontbreken van behoeftigheid.

              Het bezig zijn met Liefde zegt enkel dat Liefde er nog niet IS, dat er nog een ik-beleving/grens is die zoekende is naar eenheid.

              liefde + liefde = liefde
              Maar je hoeft niet meer ‘op zoek’ naar liefde (in jezelf), als je liefde bent. Liefde zijn is dan de volmaaktheid van jezelf kunnen ervaren. Maar er zal nog wel sprake zijn van een ik, ben ik ‘bang’.

              Robert, wat versta, voel, zie jij als ‘jezelf’?

              Ik ben de som van mijn persoonlijkheid, ziel en hogere zelf. Een som van persoonlijke voorkeuren, wensen, lessen, …

              Okay, Liefde kan zich manifesteren als ontroering maar is Liefde dan ontroering?

              Liefde is de motor achter ontroering, dat zou je in je hart kunnen voelen.
              Liefde is in dat opzicht niet alleen ontroering, het is dus meer, zoals ik eerder zei.

              En hoe zit het dan dat de 1 ontroerd wordt door het zien van een krat pils en de ander bij een zonsopgang, is dat dan beide manifestatie van Liefde.

              Als ik er naast zou zitten zou ik het denk ik wel kunnen voelen en je vertellen. Liefde is namelijk een gevoelskwestie, komt niet uit het hoofd.

              Zit jij in eenheid en weet je daardoor uit ervaring dat Liefde dan nog te voelen is?

              Ja en ja.

              Eenheid en geheel zijn voor mij hetzelfde.
              MAAR eenheid betekend en wordt door mij ook zo ervaren dat er enkel de beleving is van 1 en dat er niet een wij in eenheid is.

              Voor mij niet hetzelfde, althans wat jij er onder verstaat is volgens mij iets anders dan ik er onder versta.
              Bij jou gaat dat over het wegvallen van een ik, terwijl bij mij de aanwezigheid van een ik onmisbaar is. Zonder ik kan er niet gegroeid worden in liefde.
              Eenheid is mooi, paradijs nog mooier. Gaat allemaal over liefde.

              De vraag die Susanne stelde kwam gisteren ook in mijn hoofd op; ben jij Robert of het lichtwezen en wat zou er zonder Robert zijn en zou je zonder Robert willen, wat nu als je morgen wakker wordt en de hele beleving van een missie en Liefde en een Robert zou niet meer in je geheugen zitten, zou je dat best vinden?

              Ik moet echt in mijn hoofd gaan zitten om hier antwoord op te geven 🙂
              Ook al zou mijn geheugen gewist worden, ik zou nog steeds kunnen voelen dat ik lessen heb. Kijk, lessen ontstaan niet uit je hoofd, en zijn ook niet te verwijderen uit je hoofd.
              Of ik dat best zou vinden? Als ik al mijn ervaringen vergeten zou hebben, zou ik dat wel jammer vinden. Denk dat ik nog steeds liefde kan voelen. Liefde is geen beleving vanuit je hoofd.

              Hartelijke groet terug, Robert

  14. Gordon, Aart,
    Nou geouwehoer??
    Oeverloos wel ja.
    Vriendelijk en zacht voor mij ook.
    En tja, ik moet in ieder geval vaak om hem lachen.
    Aart maakt in mijn ogen vreselijk veel goede opmerkingen.
    Helaas worden ze niet altijd begrepen.
    Door zijn grappen weet je ook niet wat-ie meent en niet meent. Een ongrijpbaar tiepje. Is volgens mij een soort bescherming.
    Keep it cool, mannen!

    • @Lia, Gordon, woordgenoten, Gordon, wat bedoel je met ‘de verbinding’.

      Ik ben de uitvinder van vriendelijkheid en zachtheid dus iets anders kan ik niet uitstalen.

      Hoe een ander het vertaalt vanuit de energietrilling die er bij hem of haar is zou een mogelijkheid voor de vertaler kunnen zijn om zijn/haar vertaalfilter eens te onderzoeken.

      Het zelfde geldt voor de woordenbrij die er hier uitrolt, het hangt van de energietrilling van de vertaler af welke betekenis/herkenning er aan gegeven wordt.

      M.a.w. het is enkel een mogelijkheid tot kijken wat de lezer er zelf van maakt.

      In werkelijkheid staan hier maar wat lettercombinaties op een scherm.

      Als dat werkelijk vanuit de werkelijkheid gezien/herkent wordt dan gaat de mens zien in hoevere hij/zij zijn/haar eigen werkelijkheid schept met de gevolgen daar van.

      Als voorbeeld; Lia schijnt de woorden anders te vertalen dan bv Gordon of Pieter Puk.

      Lia, kun je je voorstellen/herkennen uit eigen beleving dat er geen Aart is die iets wel of niet meent, die niet bezig is met grappig zijn, die iets te beschermen heeft.

      M.a.w. het gaat niet om mogelijk ene Aart maar om datgene wat we DENKEN te zien.

      De een zal grappen zien, de ander onzin/waanzin.

      Als de mens nog serieus is m.b.t. zijn/haar ik-beleving dan zal er een wel en niet menen zijn. Terwijl dat buiten die ‘ik-beleving/denken’ niet bestaat.

      Als de mens een beeld van zichzelf heeft dan is dat beeld van zichzelf vergelijkbaar met het beeld wat hij/zij van de ander heeft.

      Vanuit het beeld van zichzelf kan er enkel de beleving zijn dat de ander ook een beeld van zichzelf heeft.

      Als het er mogelijk op lijkt dat de ander geen beeld van zichzelf heeft of een ongrijpbaar beeld lijkt te hebben of net doet geen beeld van zichzelf te hebben dan ligt natuurlijk voor de hand dat gedacht kan worden vanuit het geloof in het eigen beeld dat de ander dat doet uit bescherming.

      Volgens mij bezig ik weer zoveel woorden om Gordon te pesten.

      Ach tis maar net waar de aandacht om een eigen reden bij hangen blijft toch.

      Ik zoek me altijd suf om wat zwarts tussen dat wit te ontdekken.

      • M.a.w. het gaat niet om mogelijk ene Aart maar om datgene wat we DENKEN te zien.

        Klopt wat mij betreft.

        Doet er verder niet zo heel veel toe, ook.

      • Aart,

        M.a.w. het is enkel een mogelijkheid tot kijken wat de lezer er zelf van maakt.

        Precies Aart, en zo behoren wij jou lezen (en trouwens ieder ander). Wat we van jouw schrijfsels vinden, zegt iets over onszelf. De moeilijkheid is, dat dat motief niet goed uit de verf komt, niet wordt herkend.

        Lia, kun je je voorstellen/herkennen uit eigen beleving dat er geen Aart is die iets wel of niet meent, die niet bezig is met grappig zijn, die iets te beschermen heeft.

        Ja, Aart ik kan dat héél goed inleven. Er is geen Aart-ik-ego, die denkt of iets meent. Net zo min is er een Lia-ik-ego die denkt.
        Toch heb ik er een paar kanttekeningen bij.
        Mijn eigen ervaring is, dat gedachten, gevoelens als vibraties door mijn bewustzijnsveld stromen. Blijkbaar trekt mijn energieveld bepaalde vibraties aan en ontbreekt afstemming op andere trillingen. Het gaat mij om twee dingen: a. een leeg bewustzijnsveld en b. de energieën/vibraties die daar doorheen stromen en door dit bewustzijn worden opgemerkt. Hetzij door een rechtstreeks weten, hetzij door een voelen.
        Bij jou, Aart mis ik vooral dit veld van vibraties. Het lijkt dan bij jou, alsof er alleen een leeg bewustzijn is, een niets. En hoewel ik die toestand van Niets heel goed begrijp, (namelijk als onveranderlijke basis Zijn), kan ik er enkel iets mee wanneer die op zich lege ruimte zich opvult met energieën: een denklichaam, een gevoelslichaam, etc.
        Dag, Lia

        • @Lia, ik weet niet of ik je volg.

          Hoe komt het dat je bij mij ‘dit veld van vibraties’ mist?

          Bedoel ik mee; hoe ontstaat die constatering?

          Heb ik daadwerkelijk ‘dit veld van vibraties’ niet of ………… en zou ik het wel moeten hebben en daarom ………. of ………..

          Of sla ik nu helemaal de plank mis.

          Ik begrijp niet hoe je kanttekeningen ontstaan.

          • Aart,
            Ik begrijp (ook uit al het voorgaande wat je schreef): er is geen Aart/ik die denkt. Geen ik die ook maar iets ervaart. Er is geen grappenmaker. Je weet niet wat Zelf betekent, noch wat Liefde is. Kortom, er is niets. In mijn beleving beschrijf je daarmee de staat van zuiver bewustZijn, dat leeg is, en niets.
            Niettemin schrijf je hier toch van alles op en in een bepaalde context (het zijn geen loze woorden). Daarvan beweer je dat e.e.a. vanzelf in je opkomt (kan ik ook nog volgen).
            Mijn vraag is: je kunt e.e.a. wel vanzelf opvangen, maar waar komen de gedachten/beelden achter jouw woorden dan vandaan? Door wie, wat, en waar worden die vibraties opgevangen? Ik hoor jou daar nooit over. Dat wekt bij mij de indruk dat er na eliminatie van jouw ik/ego een groot gat nietserigheid is ontstaan. Het vreemde is dat die nietserigheid blijkbaar wel kan schrijven, grappen kan maken, etc. En die twee dingen kan ik niet rijmen zonder een veld van vibratie. Dat veld van energieën noem ik mijn zelf.
            Je hebt het vaak over heelheid. Als ik daarbij denk aan “heel de mens” dan bestaat-ie uit a. fysiek lichaam, b. een op zich leeg en zuiver bewustzijn en c. een aantal energielichamen waarmee er een denken, voelen, willen, etc. ervaren wordt. Je hebt het nooit over punt c. Je legt nooit uit hoe er zonder ik/Aart toch schrijfsels en geletter kan ontstaan, een denken ook. Dát is wat ik mis.
            Puf, puf, weer een ei gelegd. Hoop dat het duidelijk is wat ik bedoel.

            • Ik begrijp (ook uit al het voorgaande wat je schreef): er is geen Aart/ik die denkt. Geen ik die ook maar iets ervaart. Er is geen grappenmaker. Je weet niet wat Zelf betekent, noch wat Liefde is. Kortom, er is niets. In mijn beleving beschrijf je daarmee de staat van zuiver bewustZijn, dat leeg is, en niets.
              Niettemin schrijf je hier toch van alles op en in een bepaalde context (het zijn geen loze woorden). Daarvan beweer je dat e.e.a. vanzelf in je opkomt (kan ik ook nog volgen).
              Mijn vraag is: je kunt e.e.a. wel vanzelf opvangen, maar waar komen de gedachten/beelden achter jouw woorden dan vandaan? Door wie, wat, en waar worden die vibraties opgevangen? Ik hoor jou daar nooit over. Dat wekt bij mij de indruk dat er na eliminatie van jouw ik/ego een groot gat nietserigheid is ontstaan. Het vreemde is dat die nietserigheid blijkbaar wel kan schrijven, grappen kan maken, etc. En die twee dingen kan ik niet rijmen zonder een veld van vibratie. Dat veld van energieën noem ik mijn zelf.

              ik sluit me graag hier bij aan….ik kan die zaken ook niet rijmen

            • Ha Aart,
              Nog een klein eitje er achter aan.
              Ik zou er eigenlijk nog aan toe willen voegen, dat het energieveld van de mens een geheel eigen patroon vormt, en de mens naar mijn idee daarin nu juist uniek is. Ook Aart zal een eigen energiepatroon bezitten, wat Aart tot Aart maakt. Dit patroon is volgens mij evenzo de oorzaak dat zeer bepaalde en unieke gedachtevibraties worden aangetrokken en andere duidelijk niet. Het zal dan ook deze afstemming zijn, die verklaart waarom er bij Aart gedachten opkomen van bijv. “goudvis, appeltaart, luier, etc.”
              Verder nog dit:
              wanneer zuiver bewustzijn wordt ervaren als zijnde jezelf (Ik Ben) en er ervaring van heelheid/eenheid is, dan verdwijnt daarmee je energieveld toch niet? Wél krijgt het een ander patroon, want het past zich aan aan die nieuwe staat van bewustzijn. Het zou bijv. kunnen wijzigen in een lichtwezen of lichtlichaam. Kortom, wat er ook gebeurt, er is altijd die Aanwezigheid. Er is altijd bewust waarneming, een denkapparaat, een voelen. Hooguit is er geen ik die denkt of voelt.
              Tja, het zal mijn persoonlijke opvatting wel zijn, maar wat mij betreft heeft de mens dat vibratiepatroon niet voor niets. Het is functioneel om op aarde te kunnen leven, alsmede op andere frequentieniveaus.
              Mijn indruk is dat dit gebied voor Aart niet bestaat? Misschien wordt het ontkend?? Praat hij er niet over? Ik snap het gewoon niet.
              Ben erg benieuwd wat Aart er zelf van vindt.
              Hé, hé, de kip is uitgetokt.

            • @Lia, “Dat veld van energieën noem ik mijn zelf.” waarom noem je dat mijn zelf?

              Wat heeft dat voor nut of waarde?

              Waar komt die behoefte vandaan?

              Wat zit daar achter?

              Wat is dat veld van energieën? (misschien begrijp ik niet wat jij er mee bedoeld).

              Toch niets anders dan geheugendingetjes.

              Die ook nog eens zichzelf in standhouden en het om een reden over een ‘mijn zelf’ noemen/voelen/ervaren.

              Dat lijkt mij niets anders dan ego/grens, zeg ik niet mee dat dat zo is maar ik zelf ervaar niet zoiets als een ‘mijn zelf’.

              Dat er een bepaalde bewustzijnstrilling ontstaan door aardse ervaringen bij jou en mij is en dat we daardoor bepaalde dingen/energietrillingen herkennen, wil toch niet automatisch zeggen dat er een ‘mijn zelf’ is?

              Vanwaar die toeeigening?

              Dat er de laatste tijd gekozen wordt voor moorkop ipv appeltaart is gewoon een gegeven en enkel het geheugen zou kunnen zeggen; ‘heee Aart jij koos toch altijd voor appeltaart waarom is dat, je hebt nu zeker een andere voorkeur’.

              Dat geheugen zegt ook dat er een Aart is, wat niets anders is dan een naam, gegeven uit praktisch oogpunt.

              Maar zie wat een naam al niet voor betekenis voor de mens gekregen heeft, hetzelfde geldt voor dat zogenaamde/bedachte zelf.

              Geheel logisch gezien een fase waar de mens in zit maar uiteindelijk kan de bewustheid ontstaan om dat wat de mens als logisch ervaart eens te onderzoeken.

              Lia, stel dat je geen geheugen had (in de zin van een zelf te creeren/te bedenken/vasttehouden) dan gaat de boel toch gewoon door. Het hart pompt, er is trek in spercibonen, er is het voelen van de zon op je huid.

              MAAR daar blijft het bij.

              Hoe komt het toch dat de meeste mensen dat niet zo ervaren?

              Dat wat ze denken en voelen zo van belang is en dat terwijl dat denken en voelen nog niet eens op het heden gebaseerd is.

              We hebben het zo als vanzelf aangenomen dat het lichaam gewoon zijn/haar kunstje doet, we zijn niet bezig met die 60/70 hartslagen per minuut maar wel of ons haar goed zit of ik wel gewenst ben of ik me wel veilig voel of ik me wel lekker/gelukkig voel.

              Waar komt die behoefte vandaan, wat is daar de voorwaarde voor.

              Zo is toch dat gevoel van een ‘mijn zelf’ ontstaan.

            • @Lia, “Nog een klein eitje er achter aan.
              Ik zou er eigenlijk nog aan toe willen voegen, dat het energieveld van de mens een geheel eigen patroon vormt, en de mens naar mijn idee daarin nu juist uniek is. Ook Aart zal een eigen energiepatroon bezitten, wat Aart tot Aart maakt. Dit patroon is volgens mij evenzo de oorzaak dat zeer bepaalde en unieke gedachtevibraties worden aangetrokken en andere duidelijk niet. Het zal dan ook deze afstemming zijn, die verklaart waarom er bij Aart gedachten opkomen van bijv. “goudvis, appeltaart, luier, etc.”
              Verder nog dit:
              wanneer zuiver bewustzijn wordt ervaren als zijnde jezelf (Ik Ben) en er ervaring van heelheid/eenheid is, dan verdwijnt daarmee je energieveld toch niet? Wél krijgt het een ander patroon, want het past zich aan aan die nieuwe staat van bewustzijn. Het zou bijv. kunnen wijzigen in een lichtwezen of lichtlichaam. Kortom, wat er ook gebeurt, er is altijd die Aanwezigheid. Er is altijd bewust waarneming, een denkapparaat, een voelen. Hooguit is er geen ik die denkt of voelt.
              Tja, het zal mijn persoonlijke opvatting wel zijn, maar wat mij betreft heeft de mens dat vibratiepatroon niet voor niets. Het is functioneel om op aarde te kunnen leven, alsmede op andere frequentieniveaus.
              Mijn indruk is dat dit gebied voor Aart niet bestaat? Misschien wordt het ontkend?? Praat hij er niet over? Ik snap het gewoon niet.
              Ben erg benieuwd wat Aart er zelf van vindt.
              Hé, hé, de kip is uitgetokt.”

              Ik doe het op deze wijze want het/mijn geheugen is niet meer in staat om anders te onthouden waar het over gaat.

              Lia, er is bij mij een bepaalde energietrilling/bewustzijnstrilling maar er is bij mij niets wat die toeeigend of daar iets mee doet of vindt.

              Ik voel dat niet als zijnde Aart.

              Als ik morgen wakker wordt en ik zie mij trek in rijstepap hebben ipv een boterham met kaas of naar goede tijden slechte tijden kijken ipv naar tennis dan is dat zo.

              Ben ik dan plots een andere Aart, een Aart die dit of dat.

              Dat er over goudvissen getypt wordt (geen idee waar dat vandaan komt, zal heus wel geheugen zijn) so what, ik heb daar niets mee, ik hecht daar geen waarde, betekenis aan, ik vind er ook niets van, het is simpelweg zo.

              Precies, er is altijd die Aanwezigheid, de mogelijk tot bewuste waarneming.

              Meer niet.

              Zo is er ook dat lichaam wat geheel zichzelf regelt.

              Bij te weinig zuurstof gaan de longen meer inademen, bij te veel warmte ontstaat transpiratie ter afkoeling, bij bouwstoffen nodig te hebben ontstaat het gevoel van trek, etc, etc.

              Er is dat geheugen wat door ervaringen, leren, bewustheid, inzicht zegt; vuur is warm, uitkijken bij treinovergang, etc, etc.

              Niets aan het handje.

              Maar dan ontstaat er het ego, ontstaat er een denktrant, een beleving door ervaringen, een aanpraten van een ik, een denkbeeld, een ‘onterechte denkwijze’ die opzichzelf een grens doet ontstaan, een grens is.

              Vanuit die grens is er de ik-beleving, is er een ‘mijn zelf’, althans zo is de beleving.

              Dat ego/mijn zelf gaat een eigen leven leiden/lijden/creeren en beleefd/voelt de wereld door zijn/haar grens van ‘oude ervaringen/beschermingsmechanismes, etc, etc.

              Die grens/ego/comfortzone wordt als heel echt ervaren want het is ontstaan uit het gevoel niet voor zichzelf te kunnen zorgen, uit bescherming, een om kunnen gaan met dat gegeven, etc, etc.

              Stel bv dat een baby geheel voor zichzelf had kunnen zorgen dan zou er nooit de behoefte ontstaan zijn iets van buiten nodig te hebben.

              Dan zou er niet zoiets als een ik-gevoel of zelf-gevoel zijn ontstaan. Zoals er ook niet het gevoel van ‘ik moet mijn hart gaande houden’ is.

              Ik leef, functioneer hier gewoon op aarde toch en of ik nou Jantje, Truus heet of vanavond gebakken aardappeltjes met sla of een boterhammetje eet zal me toch een ‘rot zorg’ zijn?

              Neen dingen worden pas een issue vanuit dat ego/ik-beleving/verkeerde beeld van onszelf.

              Dat beeld wat zegt, doet voelen; ik heb Liefde nodig, ik wil delen, het leven moet daar en daar aan voldoen want dan voel ik mij gelukkig, etc, etc.

              Dat beeld komt enkel door het afhankelijk geboren zijn en dat (afhankelijk geboren) dat om de reden is om ervaringen te kunnen opdoen en zodoende de bewustzijnstrilling verhoogt zal een gegeven zijn.

              Maar als dat in 1 klap herkent/doorzien wordt dan is het leven toch effe anders dan het ervaren van een grens/een ik/een ego met zijn/haar leerprocessen.

              Die serieusheid/dat het leven zo moet zijn volgens die bedachte comfortzone/ik-beleving is dan verdwenen, er is enkel het moment en de reactie op het moment en op het moment is er niets aan de hand, op het moment heb je daadwerkelijk niets nodig of je gaat wat eten of drinken of gooit er een dekbed af of bij.

              Lia, wat was je eerste indruk, dat het niet bestaat of dat het ontkend wordt?

        • Hoi,

          Over je “ik”…

          Mijn stelling is : de aanwezigheid van een “ik” is m.i. een noodzakelijkheid om iets te gaan leren over je zelf, over liefde (bewustzijn).

          Voorbeeld. Als ik mezelf afwijs omdat iemand niet naar me luistert, dan zie ik binnen deze context 2 mogelijkheden :

          – ik ga de les onderzoeken waarom ik een deel van mezelf ontken. Door het doorzien en loslaten van die les maak ik een stapje in (zelf)liefde (bewustzijn). Het gaat hier om alle belemmerende en versluierende aspecten die je jezelf in de weg hebt gelegd om iets over liefde (en vertrouwen) te gaan leren, teneinde die liefde te kunnen gaan ervaren.
          Liefde = bewustzijn = eenheid

          – zonder “ik” is er niets om af te wijzen. Enerzijds geen afwijzing van jezelf, maar ook geen liefde (voor jezelf en ander). Je ervaart niet ‘negatief’, je ervaart niet ‘positief’, je ervaart. Het begrip haat bestaat hier niet, het begrip liefde bestaat hier niet. Er is geen identiteit. Heelheid betekent het verdwijnen van het “ik”.

          Die laatste is niet mijn terrein, dus correct me if I’m wrong.

          Hartelijke groet, Robert

          • @Robert,

            Hoi Robert,

            Als ik mag reageren op jouw schrijven; ik lees dat je het heel vaak hebt over ‘lessen’ . Lessen om te leren, lessen om te groeien, lessen om te ontdekken, lessen om aan te gaan, lessen om los te laten, lessen om verder te komen, lessen om die volgende (?) stap te maken, etc.etc.
            Wat ik je graag wil zeggen, ook al weet je dat natuurlijk heus wel zelf al 😉 , maar wat ik je graag wil zeggen vanuit mijn beleving; alles wat is en wat gecreëerd is, is ook om te spelen hè 🙂 . Net als kleuters in de zandbak vroeger. Niets moet, alles mag, en duizenden korrels zand, en voor de toevoeging een leuk speelmaatje 🙂 . Die duizenden korrels zand, of, al die lessen die jij steeds noemt 😉 , is gewoon Gods’ aangezicht, is van ons, zijn Wij, is Liefde! En om het dan in jouw termen te gebruiken; leren om de lessen als avontuurlijk plezier te zien. Leren om ons zelf toe te laten te herinneren dat we al Genoeg Zijn. Er zijn al delen van ons, die al ‘daar’ zijn. Er zijn alleen ook nog delen van ons die ‘hier’ zijn, en die delen hoeven eigenlijk niet echt te leren. Alleen maar te herinneren dat het klaar is. It’s done 🙂 . We mogen spelen! We mogen spelen, lieve Robert! 🙂

            Warme groet, Susanne

            • Ha Susanne,

              We mogen spelen, klinkt goed! 🙂

              Ik zeur wel regelmatig over lessen hier ja 🙂 Maar ja, het gaat dan ook over persoonlijke ontwikkeling. Ik vertel dan niet zo snel over dat ik met mijn zoontje naar de paardjes ben wezen kijken en door de plassen ben gaan lopen 🙂

              Leren om de lessen als avontuurlijk plezier te zien, leuk gezegd 🙂
              In mijn dagelijkse praktijk zie ik mijn leven niet 7x24uur als een leerschool ofzo. Dan ben je gewoon bezig met waarmee je bezig bent, en soms heb je plezier en soms niet.
              De pijnlijke gevoelens als gevolg van een les, vind ik wel wat moeilijker te behappen. Nog even en het is klaar. Ik ben overigens dankbaar voor mijn proces en wat ik mag doen.

              Tijd om even te spelen 🙂

              Warme groet, Robert

    • @Lia,

      Ik vind Aart zijn woorden en waar hij over schrijft heel intelligent. Ik kan er ontzettend ware dingen in terugvinden, dingen ook waar ik niet eerder op een bepaalde manier tegenaan gekeken heb. Of dingen die ik wel kan voelen, maar er nog geen woorden aan heb weten te geven, en prompt lees ik het dan in Aart zijn woorden, en denk; ‘Ja! Inderdaad!’ 🙂 . Ik heb er veel aan in ieder geval. 🙂 . Daarnaast kan ik hem in z’n geheel niet lezen, in die zin, ik heb geen idee wie de persoon achter de ‘Aart’ is. 🙂 . Wel voel ik, ervaar ik, achter zijn woorden ook zachtheid en aardigheid.
      Zijn woorden vind ik een mix van intelligentie en humor, een mix van wijsheid en spot. Maar niet het soort spot om anderen pijn te doen, of iets dergelijks. Hij kan heel erg spotten ergens vind ik, zonder respect te verliezen voor iemand’s pijn. Althans, zo ervaar ik hem in zijn schrijven. Ik vind dat heel erg knap, en volwassen. Ik kan het wel lastig vinden omdat je opzich niet echt een gesprek met hem hebt, zoals ik dat bijv. wel bij of met Sabine of Robert kan ervaren, ik ervaar Aart meer als dat hij gewoon zegt, vertelt. Dus als je het dan hebt over emoties, gevoel, warmte, verbinding en dergelijke.. maar ja, daar lijkt hij ook juist niet van, zeg maar, sterker nog, dat haalt-ie juist ook altijd los van situaties 🙂 . Alsof ik het ook af en toe kan ervaren als een soort van ‘betweter’, want alles wat je schrijft, daar gaat hij met intellectuele woorden en begrip enzo, overheen, als het ware. Toch voel ik mij veilig bij hem. Prettig vind ik dat.
      Wilde ik graag even zeggen, hahaha 🙂

      Liefs, Susanne

      • @Susanne, ben jij je er van bewust dat je een gezegend en ontzettend bewust liefdevol mens bent (om het in begrijpelijk woorden uit te drukken).

        Dat er vanuit nog aanwezige persoonlijkheid of gevoel van persoonlijkheid of waarde aan persoonlijkheid niet uit de voeten gekund wordt met wat er van Aart verwacht of gezien wil worden is een ander verhaal.

        Ik zat pas nog bij je op de bank en je had niets te vertellen, toch?

        Wat een weertje zeg, regent het bij jou ook zo?

        Waarom schaf je nou niet die speakertjes een keer aan.

        Of voelt dat niet goed en waarom voelt dat zo, persoonlijk had ik ze al langggggggg aangeschaft.

        Bedoel ik mee, kom maar op met wat jij verstaat onder een echt gesprek.

        Kijk, ik wil het natuurlijk enkel hebben waarom jij je niet altijd overal veilig voelt. Wat datgene is wat zich onveilig voelt. Waarom er zoiets bestaat als onveilig voelen. Ik zou pas het gevoel van gevaar kunnen ervaren als er daadwerkelijk iets bedreigends voor mijn neus stond.

        Zo zou ik het naast jou op de bank zitten als onveilig kunnen ervaren, in de zin van; ik sta niet voor mezelf in, ik krijg het er al warm van, even een raampje open zetten.

        Susanne, je bent een SCHAT.

        (Neen kwaadaartige mormels dat heeft niets met Susanne`s reactie naar Aart van doen).

        Ja Lia, waar komt dat toch allemaal weer vandaan, geen goudvis aan te pas gekomen.

        Misschien wel God die alles vanuit ervaring herkent en/of kijken waarom je je iets afvraagt, je het niet laten kan bij ‘niet snappen/herkennen’.

        Oei ‘betweteralarm’.

        • @Aart,

          Hoi Aart,

          Dank je voor je reactie 🙂 .

          Wat je schrijft dat men niet uit de voeten kan met dat wat er van Aart verwacht of gezien wordt, hahaha, inderdaad, hahaha :), ik las inderdaad ook dat mensen niet zo goed weten hoe Aart in te schatten, en ja, ik geloof inderdaad dat dat met Persoonlijkheid, de waarde, de gehechtheden, verwachtingen en dergelijke te maken heeft. Iedereen heeft zijn of haar -inderdaad- Persoonlijke mening. Ik ook. Vind ik heel niet erg. 🙂 . C’est bien. C’est bon. Ik weet heel veel mensen niet in te schatten, want ik heb natuurlijk alleen maar mijn eigen persoonlijke mening, die ook weer veranderlijk is. Mijn mening over mijzelf is al constant veranderlijk 🙂 . Dus ja, men is zoals is, en doet zoals-ie doet. Ik heb daar geen moeite mee. In z’n geheel niet. Kan getriggerd worden her en der, wat ik dan weer kan ervaren zowel positief als negatief. Maar goed, dat is dan mijn blijheid, of mijn frustratie, of mijn lach, of mijn onwetendheid, of mijn wat dan ook 🙂 .

          Dat je pas nog bij mij op de bank zat, ehhm, je bedoelt als papegaai? Dat papegaai-verhaal? Volgens hadden we toen wel een gesprek. Althans, een gesprek.. jij gaf jouw reactie en ik de mijne. 🙂 Is toch prima? 🙂

          En heb je het nu alweer over speakersetjes? 🙂 🙂 . Komt heus wel 🙂 . Als ik zo’n setje heb, dan kan ik inderdaad filmpjes op de computer horen. Ja. Ik ga wel een keer naar de andere kant van de stad, om daar naar op zoek te gaan. Maar eerlijk Aart, ik heb daar nu ook even geen zin, ofzo? 🙂 Ik heb wel zin om een speakersetje te hebben, ik heb alleen nog geen zin om dat te gaan regelen, 🙂 , hahaha, dus ja, met de tijd, zal heus, alles, er heus wel, zijn. Zeg maar.

          Jij reageert terug over dat veilig zijn, en dat jij je pas onveilig zou voelen wanneer het gevaar direct voor je neus staat. Nou, ben ik heel blij voor je dat je dat zo hebt/voelt/ervaart 🙂 . Ikzelf loop daar nog wat mee te klooien. Veilig voelen in het Leven, als Mens, bij mezelf. Mij veilig voelen, bij mijzelf, bij God, you name it. En wat is dan die veiligheid? En wat is dan die onveiligheid? En al die vragen, enzovoorts. Ik geloof/denk dat we sowieso veilig Zijn. Mijn persoonlijke gevoel, gehechtheid, hoe je het kan noemen, zit nog even op een ander dingetje, zeg maar. Veilig voelen heeft ook te maken met vertrouwen, eigenwaarde, en er zin an hebben, in leven, in liefde, in des waanzins des levens. 🙂 . Zit ik nog mee, te kijken, te denken, te voelen, bewuster worden, bewust in te worden, bewust mee te worden, los laten, durven los laten, ont-persoonlijken, enzovoorts. 🙂 Mij veilig voelen in Aanwezig zijn. Ohh, ik vind dat nogal wat. Dus troep uit m’n systeem halen. Ruis eruit. Vuilniszakken met zooi, hup, eruit, weg ermee, weet je wel. 🙂 . Dan denk ik dat ik mij steeds veiliger zal weten te ervaren in dat Aanwezig zijn, dat bij mijzelf zijn. Zeg maar.

          Doeg! En SCHAT terug! 🙂

          Liefs, Susanne

  15. Dag Aart,

    Leuk al die grapperij, maar waarom ben je dan zo verdrietig? Ik neem dat waar bij jou.

    Hartelijke groet, Robert

    • Robert,
      Hij is verdrietig omdat de os boeh roept, de ezel hem uitbalkt, en zijn Vader moppert dat-ie nog steeds niet zindelijk is.
      🙂
      Fijne dag, Lia

    • @Robert, het spijt me maar ik herken geen grapperij en ik ben verdrietig omdat mijn goudvis niet meer tegen me praat.

      Hij wil liefde van me ontvangen en ik kan het hem niet geven.

      Als jij grapperij denkt te zien dan ligt het voor de hand dat er ook aan verdriet gedacht wordt.

      Zo werkt dat denken nu eenmaal, toch?

      Ik ben altijd bloedserieus, wat de mens voelt aan God en Liefde is gebaseerd op afgescheidenheid, afgescheiden zijn.

      Is de mens opgegaan in het geheel dan is God, Liefde niet meer voelbaar.

      Dat je dan God, Liefde bent/zou zijn is ook maar bedacht vanuit die afgescheidenheid.

      Het kan hooguit herkenbaar zijn of iemand wel of niet is opgegaan in het geheel.

      Ik snap nu wel dat de goudvis niet meer met me praten wil.

      He jakkie, daar komt het verdriet weer.

      Laat ik het nu maar eens echt gaan voelen en niet meer grappig doen.

      Wuwwuwuwwwwuuu.

      • Hee Aartje,

        Jij zegt dat zodra je opgegaan bent in het geheel dat er niet meer zoiets als god of liefde voelbaar is. Je hebt een vrouw en kinderen toch?

        Wat voel jij dan precies bij hun dan? Er moet toch iets zijn waardoor je voor deze vrouw gekozen hebt en kinderen mee hebt gemaakt? Of kon dat zomaar iedereen zijn……..
        Als je kinderen op bezoek komen, knuffel je ze dan? Of geef je ze een kus? Voel je dan niks.
        En je vrouw dan, je bedrijft( zeg het heel netjes:)) toch de liefde met haar? Wat voel je dan?

        Liefs Sabine

        • @Sabine, ik heb geen vrouw en kinderen, al heb ik eens zaad gedoneerd aan een lesbisch stel dus theoretisch zou er iets uit het zaad van wat ik voor het gemak maar even ‘mijn lichaam’ noem iets ontstaan kunnen zijn wat je mogelijk ‘mijn kind’ zou kunnen noemen maar ik heb daar niets mee, althans niet meer of minder dan met iets anders.

          Ik heb regelmatig ‘mijn’ ex om me heen maar dat net zo goed jij kunnen zijn, voor mij maakt dat niets uit en als ik zo hoor dat ze onder de bus is gekomen dan is dat voor mij hetzelfde als dat ze blij binnen komt.

          Potverdrie, ik lijk God wel, die vindt ook alles goed.

          Wat ik mogelijk aangeven wil is dat als er een opgegaan zijn in het geheel is er geen persoonlijkheid/ego meer is die een voorkeur heeft, die onderscheid maakt, die ergens aan gehecht is.

          Dat lijkt mogelijk wel zo als ik bv zeg; ik kies voor moorkop ipv appeltaart of de ex heb ik liever om me heen dan mijn broer omdat tie wat van me wil en zijn energie die van een afhankelijke is maar dat heeft niet met ego/grens van doen.

          Ik kan met iedereen de liefde bedrijven en ieder kind is mijn kind en ik voel daar helemaal niets bij, althans niet in de zin die jij waarschijnlijk bedoelt.

          Kijk eens goed wat jij onder Liefde verstaat?

          Kort door de bocht gezegd is dat toch enkel eigenbelang/afhankelijkheid/geborgenheid/veiligheid/vertrouwdheid.

          Liefde is toch een beleving/gevoel vanuit het gevoel een grens te zijn/hebben, een ik-beleving.

          Ik ken de fase van alles als Liefde te ervaren, tranen met tuiten gehuild om alles, van de mens tot een boom, etc, etc en dat heb ik plots zien verdwijnen.

          Plots was er die ik-beleving en dat Liefde voelen er niet meer.

          Vanuit het ego/eigenbelang hecht de mens zich ergens aan en vanuit dat hechten, dat afhankelijk zijn, dat waarde aan iets toe kennen ontstaan allerlei gevoelens die dat afhankelijk zijn bevestigen/continueren.

          Als vrouw baar je een kind en omdat een kind de eerste jaren afhankelijk is heeft de natuur iets bij de vrouw ingebouwd dat het voor het kind zal zorgdragen tot het op eigen benen kan staan.

          Op zich niets bijzonders, gewoon puur natuur.

          MAAR.

          Omdat de mens zijn/haar HEELHEID nog niet herkend/ervaart krijgt dat kind een betekenis, een waarde die zo zijn gevolgen heeft die je bij de meeste mensen ziet en die daarom als normaal/gewoon wordt gezien.

          Zo ook met een partner, etc, etc.

          Niet-Heelheid heeft zo zijn gevolgen, gevoelens, belevingen die er geheel niet zouden zijn vanuit Heelheid.

          Net zoals bang voor muizen zo zijn gevolgen, gevoelens, belevingen heeft die er bij niet bang voor muizen niet zou zijn.

          De pest is dat GEVOEL en GEVOELENS zoveel waarde bij de mens heeft en het dan haast niet voor te stellen is dat ze enkel bestaan bij gratie van eigenbelang die die kermis draaiende houdt.

          Wat de meeste mensen voelen is gebaseerd op DENKEN.

          Eerst ontstaat er iets in die hersenpan en dat uit zich in een andere beleving.

          Mocht je de naam Aart hier niet meer tegen komen, wees niet ongerust, dan hebben ze me met het busje weer eens opgehaald en me toegang tot het internet ontzegd.

          En gelijk hebben ze.

          LIEFS,

          Aart

          • heey Aart,

            je schrijft:

            Dat lijkt mogelijk wel zo als ik bv zeg; ik kies voor moorkop ipv appeltaart of de ex heb ik liever om me heen dan mijn broer omdat tie wat van me wil en zijn energie die van een afhankelijke is maar dat heeft niet met ego/grens van doen.

            wat je hierboven beschrijft heeft niets met ego/grens te maken, zeg je.

            Maar hoe benoem jij dit dan wel? Het heeft toch te maken met voorkeur zou ik zo zeggen.

            Doet het je werkelijk helemaal niets zoals je ook hierboven beschrijft als je hoort dat je ex onder de bus is gekomen?

            Ik ben me wel degelijk bewust dat als iemand overgaat dat ie niet echt weg is maar is het dan zo raar als je iemand mist? je kan diegene niet meer aanraken, knuffelen, lachen misschien zelfs niet groter zien worden(als we het b.v. over een kind hebben).Dat zegt niet dat ik die ander nodig heb om mij vervuld/heel/gelukkig te voelen.Kinderen,mensen,relaties kunnen een AANVULLING zijn in je leven. Zo ervaar ik het het dan.

            Zodra het een opvulling word omdat je een ander nodig hebt is het een ander verhaal en kan ik me ook helemaal vinden in wat je schrijft.

            liefs sabine

            • @sabine, ik herken hoe jij het ervaart maar bij mij is het toch effe anders.

              In mijn leven is er niets en dan ook niets wat mij kan aanvullen.

              HEEL is HEEL.

              Daar kan niets bij.

              Er valt dan ook niets te missen.

              Missen bestaat dan gewoon niet.

              Prima toch zoals jij het ervaart en wie weet ben ik wel knotsgek.

              Ik weet dat toen ik bepaalde gevoelens, etc (God, Liefde) als vanzelf wegvallen zag er een behoorlijke twijfel ontstond en dat hield me weg bij wat ik nu als heel gewoon ervaar.

              Wie weet zien mensen bij zichzelf de boel veranderen en herkennen ze iets in mijn woorden.

              M.a.w. is er geen herkenning in mijn woorden, laat ze dan voor wat ze zijn.

              Van mij mag je dingen missen.

              Het geheugen en het celgeheugen werkt bij mij enkel niet meer op die manier.

              De ex wil me mee hebben op vakantie naar Lanzarote in de voorjaarsvakantie, jonge jonge wat een AANVULLING, ik heb er niets mee, erg he. Ik zal wel achter haar aanhobbelen waarschijnlijk, ik heb er ook niets mee dat ik er niets mee heb en Liefde kruipt toch waar het niet gaan kan of zoiets.

              Ja zie dat maar eens te vertalen zoals ik het bedoel, zonder te bedoelen.

              En inderdaad het zou me werkelijk niets doen.

              Vraag je eens af waarom het me iets zou moeten doen.

          • @Aart,

            Lieve Aart,

            “Vanuit het ego/eigenbelang hecht de mens zich ergens aan en vanuit dat hechten, dat afhankelijk zijn, dat waarde aan iets toe kennen ontstaan allerlei gevoelens die dat afhankelijk zijn bevestigen/continueren.”

            Waarom hecht jij de dan wel aan de bijbel?
            De bijbel is ook van deze wereld..

            Liefs, Diny

            • Lieve Aart,

              Vanuit mijn hart zou ik je graag iets aan willen reiken:
              Een prachtig lied van Eva Cassidy
              “Fields of Gold”

              Liefs, Diny

            • @Lieve Diny, hier volgen wat mogelijkheden; Aart heeft nog een ego/eigenbelang en gebruikt tie weer van die woorden die hij ergens gelezen heeft en WALKED hij niet zijn TALK of Aart heeft ergens wat woorden gebruikt (bijbel) om iets aan te geven wat de ander bij zichzelf eens zou kunnen bekijken.

              Als het geheugen me niet in de steek laat dan ging het geloof ik over GELOVEN.

              Dat de mens overal in zou kunnen GELOVEN en het toch wonderlijk is dat in het ene wel GELOOFT wordt en in het andere niet.

              Wat toch de oorzaak/reden is van dat GELOVEN.

              Wat toch datgene is wat GELOOFT.

              Ik kom niet verder dan dat GELOVEN niets anders is dan DENKwerk dat weer gebaseerd is op ANGST.

              Liefs, Aart.

            • Heey Aart,

              Inhoudelijk begrijp ik ook helemaal wat je bedoelt…ik herken het zelfs,alleen ik voel dat niet zo. Jij leeft in het hier en nu en in dit moment. Das duidelijk.Alles wat je beleefd gebeurt gewoon, das prima hoe het ook verloopt, zonder verwachtingen, zonder oordeel, zonder beeld. het is gewoon.

              maar Aartje, je hebt toch ook een vrije wil en je kan kiezen in het leven.
              je kan dan nog steeds met de stroom van het leven mee gaan, in het hier en nu zijn. daarnaast kan je scheppen wat je maar wil….niet om de reden omdat je nog iets mist, of nodig heb maar gewoon omdat het leuk is.

              Scheppen wat je maar leuk vind om te ervaren, das toch geweldig!!!!!
              als ik op vakantie zou gaan vind ik het leuk om de omgeving te bewonderen, beetje Culturele dingen bezichtigen, das toch leuk…? Genieten zou ik daarvan. ik wil echt bv nog heel wat van de wereld zien. l

              naar mijn inziens zijn we naar de aarde gekomen om ons in eerste instantie te herinneren wie we WERKELIJK zijn. Ben je eenmaal wakker en je bewust van het leven, dan gaat het feest beginnen.

              Wij hebben deze scheppende vermogens toch niet voor niks gekregen……waarom zou je geen ervaringen bewust voor jezelf scheppen als je eenmaal in het geheel bent op gegaan?

              In het hiernamaals( als je niet in dit lichaam zit zeg maar)staan ze in de file om hier op aarde te zijn: )
              Het leuke van de aarde is dat je hier als mens ervaringen kan opdoen voornamelijk m.b.t gevoelens. dat kan alleen maar hier…

              In het hiernamaals (zo noem ik het maar even)kan je alles scheppen en het is er dan ook meteen. Maar je kan daar niet proeven, ruiken, voelen. Eigelijk dan ook wel saai op den duur.

              Daarom zijn we hier o.a. ook naar toe gegaan om de ervaring te beleven hoe het is om te voelen, proeven, ruiken.

              En dan ga jij Aart hier heel zitten te zijn. Niks maakt je meer uit, voorkeur is weggevallen terwijl er zoveel te beleven valt…….

              Liefs Sabine

          • @Aart,

            Hoi Aart,

            Je schrijft: “De pest is dat GEVOEL en GEVOELENS zoveel waarde bij de mens heeft en het dan haast niet voor te stellen is dat ze enkel bestaan bij gratie van eigenbelang die die kermis draaiende houdt”

            Ja, wat zeg je dat goed. We hechten inderdaad veel waarde aan ons gevoel, maar dat dat bestaat bij de gratie van eigenbelang die, zoals je schrijft, de kermis draaiende houdende, vind ik erg helder gezegd. en waar. ‘k Wou dat meer mensen zich daar bewust van (wilde) worden. Ben benieuwd hoe contacten, relaties, ontmoetingen en dergelijke, dan ervaren gaan worden!

            Verder vind ik dat je ware en heldere dingen schrijft, Aart, alleen dat het busje je weer kan komen ophalen, ik snap nog steeds niet wat je daar nu precies mee bedoeld. 🙂 .

            Liefs, Susanne

            • Ik vind die gevoelens wel heel handig, hoe anders kom ik erachter wat liefde nou is, en liefde te ervaren 🙂 🙂 Ik ervaar juist geen eigenbelang hier in. Misschien een foutieve aanname?

              (sorry voor de interruptie)

      • @Aart,

        Niet praten maar voelen. Ik heb je net wat liefde/licht gestuurd. Geen zorg, als je er niet voor openstaat, ontvang je het niet.

        Hartelijke groet, robert

          • Dag Aart,

            Ik weet niet of ik je mag geloven op wat je schrijft. Dat is vaak wat ik bij je zie, dat je inhoud vermengt met retoriek, waardoor het onduidelijk voor mij is welke betekenis ik aan je woorden mag hechten.

            Ik koos er dit keer voor om er niet inhoudelijk op in te gaan, voelde als niet zo zinvol, maar je licht te sturen.
            Buiten een liefdevol effect kan dat licht ook bijdragen om dat wat niet verlicht is te verlichten, en dus zichtbaar te maken. Wellicht dat je daarom dat gevoel hebt gekregen dat er iets niet goed is.

            Hartelijke groet van Robert

            • @Robert, licht sturen was ook niet zo zinvol.

              Ik ben namelijk niets anders dan licht.

              Er was enkel de mogelijkheid voor ene Robert om eens te kijken waarom die nou licht ging sturen.

              Zou hij er van uitgegaan zijn dat ergens (ene Aart) iets niet ‘Goed’ was.

              Zou die mogelijk uitgaan van zijn eigen situatie/beleving/leerproces.

              M.a.w. als de mens serieus bezig is met die buitenwereld dan houdt dat eigenlijk enkel in dat tie met zichzelf nog overhoop ligt/nog niet opgegaan in het geheel is.

              Dat bedoel ik waarschijnlijk ook met; Robert het gaat enkel om jou, zie waar je mee bezig bent.

              Om geloof ik met je eigen woorden te spreken; God zag dat het goed was.

              Geef ik mogelijk enkel mee aan; wat is nou die God, wat is nou Liefde, wat is nou die Robert, wat is hij nou aan het doen, wat zegt dat over hem.

              Tuurlijk kan Robert met een heel gedachtegoed/gevoelensgoed komen maar God (mij zegt dat niets) zegt; het is al goed.

              M.a.w. hou toch op met dat gehele leerproces en gedoe, ga gewoon lekker leven.

              Niet verder voor mij op in gaan aub.

              Je mag het wel voor jezelf doen.

              Sorry Gordon voor de vele woorden maar ik vertrouw er op dat het je wit voor de ogen is.

          • @Aart,

            Dat van die mogelijkheid geven : ik doe wellicht hetzelfde als jij Aart. Zou dat dan betekenen dat ik ook geen beeld van mezelf heb… of zou dat betekenen dat jij ook een beeld van jezelf hebt? The horror! 🙂 Hierbij weer een mogelijkheid 🙂

  16. Heey Lia,

    Er is een heel mooi boekje geschreven door Marie-Clairen van bruggen.
    De titel heet: Het sprookje van de dood.

    Echt een aanrader!!! Het heeft ook wat weg van de kleine ziel en de zon van Neal Dahl Walsch
    m.a.w. Hierin staat heel mooi omschreven dat voordat de zielen naar aarde gaan ze allemaal afspreken welke rol ieder gaat spelen…..

    En daar zitten natuurlijk ook rollen bij die “zogenaamd” niet zo leuk zijn. Alle rollen die mensen aannemen in dit leven is waardevol. Vergis je niet dat de mensen(zielen)die ervoor gekozen hebben om een rol te spelen in b.v. Oorlog, armoede, geweld etc etc. Meesters, grootse engelen zijn.
    Ze zijn net zo mooi als ieder ander. wij zijn allemaal engelen, niemand uitgezonderd.
    Hiermee wil ik zeggen als je met de ogen van liefde kijkt naar alle ellende die er nu in de wereld speelt je er heel anders naar gaat kijken dan dat jij nu doet.

    LIEFDE is alles omvattend.

    Liefs Sabine

  17. Goedemorgen Lia,
    Kwam vanuit mijn hart: het delen van dat lied met jou.
    Ik draaide het veel in 2010 en kroop letterlijk over de grond van pijn, huilen totdat ik geen tranen meer had.
    Niet begrijpend waarom er zoveel lijden is.. Niet begrijpend wat ik diep van binnen voelde: dat we één zijn, en de mens dit niet zag, inclusief mezelf.. vastgeketend zijn aan deze aardse ervaring. Dualiteit ten voeten uit..
    Het verhaal van “de kleine ziel en de zon” van Neale D. Walsch gaf me veel inzicht betreffende dit lijden.
    Jouw woordje: “waanzin” doet me herinneren aan 2 favoriete quotes van Einstein:
    “Insanity: doing the same thing over and over again and expecting different results.”
    “We can’t solve problems by using the same kind of thinking we used when we created them.”

    Liefs, Diny

    • Hi Diny,
      Het heeft mij ook allemaal sloten moeite gekost, tot ik besefte dat die eenheid (en liefde) in mijzelf mijn eigen leven en bescherming was. Liefde ben jezelf; is geen emoties die je op iets projecteert.
      De aarde is nu eenmaal een duistere plek en naar mate je je eigen heelheid gaat ervaren, zul je in eerste instantie ook meer verschil merken met andere mensen. Hierdoor kunnen zware vibraties dan juist zo heftig en pijnlijk bij je binnenkomen.
      Door het besef mijn eigen leven te leiden, zelf die liefde en heelheid te zijn, word je in zekere zin afgezonderd van lagere vibraties. Je neemt ze wel waar (en wat mij betreft in een vreselijke liefdeloze buitenwereld), maar je hebt er zelf geen last van.
      Liefs van Lia

      • @Lia,

        Lieve Lia,

        Misschien iets om over na te denken…

        In de tijden dat ik misbruikt werdt:
        Mijn lichaam was hier wel maar mijn ziel niet..
        Dat was voor mij de manier om mezelf te beschermen.

        Liefs, Diny

        • Hoi Diny,
          Ik kan mij heel goed voorstellen dat iemand op die manier bescherming zoekt. Het komt erop neer dat de ziel niet wil incarneren, dat je niet op aarde wilt zijn.
          Ik voelde mij als kind hier ook niet bepaald thuis, en heb mij automatisch afgezonderd (Wat ik trouwens erg prettig vind). Het was pas later dat ik die afzondering beter kon combineren met zeg maar het leven van alle dag en alle contacten.
          Ik gebruik die afzondering om mij op te laden en om in de wereld van alle dag mijn eigen wereld te leven (mmm, beetje ingewikkeld uitgelegd misschien).
          In ieder geval ervaar ik mijn leventje op aardbol hierdoor als erg prettig, vreugdevol zeg maar. Ben tevreden en gelukkig.
          Doeg, Lia

  18. Hallo Aart,
    Wat betreft die donderpreek. Ik lees er niet veel anders dan gegrom en geknor van een knarsentandende HERE der heerscharen over afvalligheid, addergebroed en verdorven kinderen en dat zelfs oerstomme ossen en sukkels van ezels de kribbe nog kunnen vinden.
    Jouw interpretatie lijkt mij dus een wel erg vrije vertaling. Die bevalt mij trouwens een stuk beter hoor.
    Dag, Lia

        • @Lia,

          Hey Lia,

          Ik voel wat je bedoelt… en voel ook die pijn.
          Vanuit de wereld gezien is het inderdaad pijn.
          Vanuit het hogere gezien: liefde
          De verandering begint bij onszelf..

          Liefs & fijne avond, Diny

            • Ha Diny,
              Dank je wel voor het cadeautje.
              Ik denk dat het samen kunnen leven afhangt van de staat van bewust-Zijn.
              In dit Zijn is iedereen hetzelfde. Er zijn alleen uiterlijk verschillen (en in vibratie) en die zijn vaak groot, waardoor men moeite heeft om elkaar te accepteren.

              Om nog even terug te komen op “alles is liefde”. Ik ben daar niet zo zeker van.
              Ten eerste: wat is liefde? Daar hebben we het hier al meerdere keren over gehad.
              Ten tweede is ego, oorlog, hebzucht noem maar op nu juist de afwezigheid van liefde.
              D.w.z. onvoorwaardelijke Liefde (die in principe aanwezig IS) raakt op de achtergrond en verdwijnt daarmee uit beeld doordat ego-geflipper zich opdringt.
              Tja, het leidt ertoe dat ik in die vreselijke beelden uit Syrië geen spoortje liefde kan ontdekken. Alleen waanzin. En mensen doen dit zichzelf aan.
              Liefs, Lia

    • @Lia, ik kan enkel zeggen dat ik het niet lees zo als jij het mogelijk leest.

      Komt mogelijk omdat in mij niets meer zit dat het zo (als jij mogelijk) lezen kan.

      Stel dat het werkelijk een donder preek zou zijn dan zou enkel die energie van die donderpreek het neutrale waarnemen kunnen beinvloeden als er in onszelf nog iets zit m.m.t. de energie van de donderpreek.

      Dat neutrale waarnemen zou niets van een donderpreek vinden/voelen/ervaren.

      Het is nu eenmaal een feit dat de mens op dit moment te stom (te veel met zichzelf bezig is vanuit onnodige ANGST, behoeftigheid) is om de kribbe te herkennen.

      Kan ik zeggen geheel zonder oordeel of wat dan ook.

      Gewoon een simpele waarneming, toch?

      Ik hoop maar dat Gordon net zo onvoorwaadelijk vergevingsgezind is als onze lieve Heer/Dame.

      • @Aart,

        Neutraal/zuiver waarnemen is ook dat je b.v. een oordeel bij een ander herkent/voelt, zonder dat er hierdoor iets in jezelf geraakt wordt (als zijnde van jezelf).

        HG van R

      • Aart,
        Ik citeer Js.01:04-
        Wee, het zondige volk, de natie, beladen met ongerechtigheid, het gebroed van boosdoeners, de verdorven kinderen.

        Daarna volgt er nog meer verschrikkelijks.
        Bbbbbrrrrrr.

        Het is niks anders dan wee en nog eens wee dat de klok slaat. Ik bedoel het niet als kritiek, want dit soort teksten stammen uit een tijd dat de mens zich zwaar afhankelijk voelde van God (en goden).
        Nou, dat is op veel plaatsen in de bijbel wel merkbaar. Die jaloerse en wraakzuchtige God die het bijna dag in dag uit plagen en rampen liet regenen over de mens als straf voor zijn of haar ongehoorzaamheid.
        Het komt erop neer dat de teksten zelf niet neutraal zijn, maar zwaar beladen en één grote reeks emoties en angst.
        Ik denk dan: oh wee, daar gaan we weer.
        Weer 10 dagen slapeloze nachten voor Pietje omdat-ie een koekje uit de trommel had gepikt.
        Snap-ie?

  19. Hallo Susanne,
    Ha Susanne,
    Goeie vraag stel je hier.

    Hoe kan je helderheid krijgen over datgene wat jou blokkeert wanneer helderheid pas komt wanneer die blokkade weg is?

    Vicieuze cirkel, toch?
    De kern is volgens mij dat helderheid alleen kan doorbreken als een spontane aha-reactie of eureka. Het licht breekt vaak onverwachts) en spontaan door en meestal na een periode van stress en innerlijke schuring. Verder breekt helderheid (inzicht, bewustzijn) vanzelf door als “de maat vol is”, dus wanneer iets naar een climax stijgt.
    Ik meen dat Gurdjeff (weet niet of je hem kent) ergens iets schrijft over de overgang van de ene naar de andere dimensie. Dit komt zo’n beetje op hetzelfde neer.
    Vb:
    Een stip (1e dimensie) ligt in zichzelf opgesloten. Het kan geen kant op. Kan zich niet bewegen. Is zijn eigen blokkade. De stip heeft dus in zichzelf geen middelen om uit zijn blokkade te komen. Alleen een spontane reactie kan hem naar de tweede dimensie voeren.
    In de 2e dimensie (de lijn) kan de stip zich op de lijn bewegen.
    En zo gaat het verder middels spontane reacties naar andere dimensies.

    Natuurlijk kun je zelf nadenken over problemen. Kunnen andere mensen je op weg helpen. Krijg je lessen aangeboden in het leven, maar het cruciale moment waarbij een stukje inzicht daadwerkelijk doorbreekt, komt volgens mij neer op zo’n spontane reactie.

    Dag, Lia

    • Ha Lia,

      Wat je zegt in je eerste alinea : denk het ook! Ik zie het als een soort ingeving wat je kunt krijgen, over jezelf of anderen. Die ingeving wil bij mij ontstaan als ik loslaat en open ga staan (voor het hogere). Die verbindingen zijn er eigenlijk altijd (bij iedereen).
      Intense situaties brengen/vertellen je vaak het meeste, je gevoel liegt nooit.

      Warme groet, Robert

      • Goedemorgen Robert,
        Ja, ingeving is zo’n spontane reactie. Intuïtie trouwens ook. In een flits wordt er iets helder. De blokkade wordt losgelaten. Ik merk zelf dat dat laatste stukje loslaten vaak ook spontaan optreedt. Je bent ergens totaal uitgeput van. Je bent het helemaal zat. Je wilt niets meer vasthouden, regelen en/of controleren. En dan boem als donderslag bij heldere hemel breekt het licht door.
        Doeg, Lia

        • Ha Lia,

          Wat betreft het verkrijgen van dat inzicht geloof ik dat zeker, alleen wat betreft het loslaten van de blokkade denk ik dat er meer nodig kan zijn.

          Bij blokkade denk ik voor het gemak aan een stukje levensles, kan wellicht ook ‘eenvoudiger’ zijn.

          Niettemin is het inzicht zeer waardevol, echter het ‘probleem’ is dat de levensles zich nog manifesteert in je energielichaam, en je hierdoor onbewust nog steeds situaties/mensen kunt aantrekken die je confronteren met die les. Diep van binnen blijft je ‘geraakt’ worden, ondanks dat inzicht.
          Daarom is het m.i. van belang om dat stukje levensles te transformeren/neutraliseren. Dat maakt het mogelijk om een stap verder te maken in je proces van liefde. Op naar de volgende hogere les.

          Fijne dag, Robert

          • Ha Robert,
            Ik zal altijd wel geraakt worden. Ben geen koude kikker. Er stroomt toch van alles door je heen aan vibraties? En dat merk je toch? Is toch voelbaar? Het inzicht zorgt ervoor dat ik er geen last van heb. Het is zoiets als geprikt worden door een brandnetel. De een begint te gillen, de ander stapt rustig door.
            Ik zit mij trouwens af te vragen: je bent zo intens en serieus bezig met levenslessen. Ik begrijp dat wel, want ik zie het leven ook als leerschool. Maar ik ben altijd weer blij als de bel gaat en het speelkwartier begint. Heb jij dat ook? Dat je eens even lekker kan flierefluiten, nietsnutten en meester aan ’t eind van het schooljaar zegt: zoek het nu even zelf uit, prettige vakantie allemaal.

            Warme groet Lia

            • Hey Lia,

              Wat ik bedoel met geraakt worden is dat een ander je bewust of onbewust triggert in jouw thema’s. Bijvoorbeeld dat je je afgewezen kunt voelen doordat iemand je negeert. Daar schuilt een stukje levensles achter, heel specifiek en concreet. Inzicht biedt me dan de kans om te begrijpen dat ik mezelf afwijs en hoe dat voor me werkt. Maar zolang die ontkenning over mezelf in me zit, blijft die afwijzing terugkomen. Vandaar : transformeren! 🙂
              Je kunt ook last hebben van gevoelens/energie van een ander, maar dat bedoel ik niet.

              Ik ben best intens met dat levenslessen gebeuren bezig ja, het is ook heel belangrijk voor mij, dat pad der liefde. Ik ben een paar jaar geleden op een soort van sneltrein gestapt om door mijn lessen heen te gaan. Dat heeft als gevolg dat mijn leven gedurende die periode nogal intens is qua gevoelens. Ik doe eens per maand een workshop om de lessen te transformeren, en in de tussentijd ervaar je al die lessen die op dat moment van toepassing zijn… luid en duidelijk 🙂 Voor mij is het mogen transformeren een rustpunt geworden.
              Verder heb ik zo mijn eigen pleziertjes en onzinmomenten, en daar kan ik dan wel extra van genieten! Ik ben wel toe aan vakantie overigens, doe maar een sabbatical ofzo 🙂

              Warme groet van Robert

    • @Lia,

      Hoi Lia,

      Ik weet niet wie Gurdjeff is, maar ik vind wel dat je duidelijk geschreven hebt 🙂 . Dus dank voor je heldere uitleg/toevoeging.

      Liefs, Susanne

  20. Ha Susanne,

    Denk je even hier snel een reactie te typen zonder al te veel stil te staan, gaat dat weer bij iemand opvallen 🙂 🙂

    Ik snap in ieder geval wat je bedoelt 🙂 Dat je helderheid nodig hebt om helder te worden.

    In dit opzicht kun je helderheid als bewustzijn zien. Je hebt een stukje bewustzijn nodig om je blokkade (levensles) te kunnen doorzien. Door de les daadwerkelijk los te laten (transformeren), neem je die ervaring mee. Het is niet enkel de eigen ervaring die je meeneemt, maar ook het (gevoelsmatige) begrip van hoe een dergelijke les in elkaar steekt.
    Je gaat als het ware een ‘nivo omhoog’ (bewustzijn, liefde) en kunt datgene aanschouwen wat je bent ontstegen. Al je lessen dragen bij in je bewustzijn en liefde, en dragen dus ook bij aan je helderheid, het zuiver kunnen waarnemen. Dat is geen binair gegeven, maar een proces. Voor iedereen.

    Warme groet, Robert

    • @Robert,

      Hoi Robert 🙂 ,

      “Denk je even hier snel een reactie te typen zonder al te veel stil te staan, gaat dat weer bij iemand opvallen.”

      Hahaha 🙂 , het is niet bedoeld om achter je vodden aan te zitten of iets dergelijks, hoor, hahaha 🙂 , dus ik hoop niet dat je het opvat als zijnde; ; ‘heb je haar weer…’ , hahaha 🙂 , want dat is natuurlijk totaal niet de bedoeling 🙂 .

      En inderdaad wat je dus schrijft, je hebt helderheid nodig om helder te worden. Gek is dat eigenlijk hè. Met andere woorden; dat wat je wenst te ervaren dien je eerst te hebben/zijn, voordat je het kan ervaren!
      Net zoals wat in de Bijbel geloof ik staat, (ben zelf niet zo’n Bijbel-persoon, dus kan er naast zitten 😉 ), daar staat geloof ik zoiets als; ‘God helpt degene die zichzelf helpen’. Maar ja, als je jezelf kan helpen, dan heb je God niet meer nodig. Jarenlang kon ik niets met deze zin. Beetje flauw van God, vond ik 🙂 . Totdat ik op een gegeven moment dacht; ja, wacht eens ff, düh, Wij zijn zélf God! Haha. Dus ja, als je jezelf helpt, dan helpt God je. 🙂 In die context, zeg maar. Duurde ff een paar jaar voordat dat kwartje viel. 🙂 . Zo dus ook met helderheid. Om helder te geraken, is helderheid te hebben/voelen/zijn wel zo prettig om dan die helderheid te kunnen hebben. Gekkig is dat. 🙂
      Wat je hebt geschreven vind ik helemaal zeer duidelijk uitgelegd! Dus dank je wel daarvoor!

      🙂

      Groet, Susanne

      • Ha Susanne,

        Vond het wel grappig dat je hierop reageerde 🙂

        Is natuurlijk wel een stapsgewijs proces waar je doorheen gaat. Om een stapje in bewustzijn te groeien, heb je een beetje bewustzijn nodig om de volgende stap te kunnen maken.
        En als je dat proces (van liefde) wilt aangaan, maw jezelf wilt helpen, dan krijg je alle steun, ook van God. Misschien wordt er dat (ook) mee bedoeld 🙂

        Warme groet, Robert

  21. Dag Leen,

    Was jij niet diegene die reageerde met “Ja we hebben er allemaal toegang toe…”. Daar reageerde ik op met “Bedankt Leen, al geloof ik…”.

    Weet niet precies hoe je het bedoelt, maar mijn reactie is niet als disrespect bedoeld.

    Hartelijke groet, Robert

  22. @Leen, @Robert,

    Er staat: “ja hallo, mooi gezegd dan door je plaatsvervanger,wat word er altijd ver gezocht op een reactie.”

    Ja, wie is hier nu de echte Robert??

    🙂

  23. dankjewel allemaal voor deze fijne babbels, wauw ik heb hier zoveel aan.
    de persoonlijkheid afstemmen op de wil van de ziel. ik voel deze weg zo duidelijk maar god wat kan mn egootje ertussen komen en dan word het zo verwarrend:)
    robert,suzanne,lia en iedereen bedankt en ja robert je hebt wel duidelijk de gaveom mooi en helder te schrijven 🙂
    x

    • Goedemorgen Leen,

      Bedankt voor het compliment en graag gedaan!

      Het grappige is, is dat het me (nu) moeite kan kosten om wat inzichten op papier te krijgen zoals ik dat graag zou willen.

      Doordat je zegt dat het een gave is, levert dat wel een soort triggertje bij me op, ik voel weerstand. Het is onderdeel van een les waar ik momenteel mee worstel.
      Thanks 😉

      Ik geloof dat iedereen hetzelfde/gelijk bewustzijn heeft, alleen dat niet iedereen daar even goed bij kan.
      Het is mijn weg die er voor heeft gezorgd dat ik daar steeds beter bij heb kunnen komen. Da’s overigens niet uniek aan mij, dat is voor iedereen weggelegd (want het is/zit er). Liefde, vertrouwen, bewustzijn. Denk bijvoorbeeld aan de weg van Jezus.

      Warme groet van Robert

      • @Robert, ik heb net nog met Jezus gesproken en hij zei dat het niet ging om zijn weg maar om de os en de ezel.

        Ik heb even gegoogeld en inderdaad bij ‘de os en ezel bij de kribbe’ herkende ik wat hij bedoelde.

        Jennifer had het al over een paard, dat kan geen toeval zijn.

        • @Aart, De os en de ezel komen dan ook niet uit het evangelie. Ze komen uit het bijbelboek Jesaja. In het eerste hoofdstuk van dit bijbelboek zegt God: “Ik heb kinderen grootgebracht en opgevoed, maar zij zijn van Mij afvallig geworden. Een rund kent zijn eigenaar en een ezel de krib van zijn meester, maar Israël heeft geen begrip, mijn volk geen inzicht.” (Jesaja 1:2-3)

          De bedoeling van dit stukje bij Jesaja is duidelijk. Het rund en de ezel worden ten voorbeeld gesteld aan zijn toehoorders. Het rund en de ezel weten waar ze vandaan komen, wie hun heer is, wie hen voedt. Het verwijst naar de alledaagse ervaring van mensen die omgaan met vee, dat de koeien en de andere dieren hen herkennen. Ze weten: hé dat is de boer, daar horen wij bij. De dieren weten het wel, maar de mensen waar Jesaja tegen spreekt weten dat niet. Zij willen hun meester, God, niet meer kennen. God heeft hen groot gebracht, maar zij hebben God verlaten als een ondankbaar kind. Zij willen niet meer weten waar ze vandaan komen, wie hen voedde en hen maakte tot de mensen die zij zijn. Dat is de betekenis van het rund en de ezel bij Jesaja.

          • Oooohhhh, bedoel je dat!
            Aartig van je dat je het nog even toelicht.
            Als je het hebt over os, ezel + kribbe denkt toch geen kip aan Js.1,2,3?
            Trouwens wel een beetje een donderpreek daar bij Js.1,2,3. Ik zou zeggen 1,2,3 weg ermee.
            Groetjes, Lia

            • @Lia, beetje donderpreek Mevrouw? ik lees het als; de mens kan leven volgens zijn ik-beleving/grens/ego/controle/comfortzone of opgaan in het geheel waar dat allemaal niet meer speelt.

              Zolang de mens nog een ik-beleving heeft is die mens niet opgegaan in het geheel.

              Opgegaan zijn in het geheel doet als vanzelf handelingen/beleving ontstaan vanuit het geheel en dat is een andere trilling dan handelingen vanuit een IK doe dit of IK heb een dat, etc, etc.

              Dan (opgegaan in het geheel) is er ook niet de beleving van een IK, een IK dat iets voor een ander doet of een IK dat zich lekker wil voelen of een IK dat blij of voldaan is.

              Maar ja, ondankbare kinderen kennen/herkennen waarschijnlijk dat wezenlijke verschil niet.

              Amen.

          • Ik had God overigens net nog even aan de lijn en gaf aan dat iedereen een kind van God is en blijft, en dat God zijn kinderen onvoorwaardelijk lief heeft, ook al weten ze hun afkomst niet meer of herkennen ze zichzelf niet meer in God. God is dankbaar voor zijn kinderen. En hij zag dat het goed was.

            • @Robert, os en de ezel, God zat op mijn schoot toen jij belde en hij stelde je inderdaad gerust.

              Na de telefoonhoorn neergelegd te hebben zei hij tegen mij; Jezus Aart, het zal me toch een rotzorg zijn wat die mens uitvreet, ik ben toch niet hun pappie of mammie, ik bemoei me er niet mee, ze zoeken het maar uit met zichzelf.

              Toen volgde er een vloek die ik hier niet herhalen zal en kwam ik erachter dat ik in mijn bed had geplast.

              Had ik weer liggen dromen/fantaseren over ene God en onvoorwaardelijke Liefde en gewenstheid.

              De oermens had zijn Goden vanuit de natuursverschijnselen.

              De zogenaamde moderne mens heeft zijn God nog vanuit pappie en mammie oftewel zijn/haar afhankelijk (toen niet voor zichzelf kunnen zorgen) geboren zijn.

              Die afhankelijkheid van TOEN zit zo in de celherinnering dat de volwassen mens een verkeerd beeld/gevoel van zichzelf heeft.

              Het beeld/gevoel van niet heel te zijn, niet totaal op zichzelf kunnen vertrouwen, niet vanuit zichzelf kunnen handelen, etc, etc.

              Dat verkeerde beeld/gevoel doet/blijft die celherinnering dat iets van buiten voor je zorgt, over je waakt, je lief heeft, je gewenst vindt, in stand houden.

              God, Liefde en Onvoorwaardelijkheid, hoe kan een volwassen mens het bedenken/voelen, allemaal gebaseerd op herinnering en niets met het NU van doen.

              Heee daar gaat de deurbel, zal zeker wel God zijn die NU voor de deur staat en met Liefde loopt te leuren.

            • Aart,

              …en kwam ik erachter dat ik in mijn bed had geplast.

              Dat overkomt je wel vaker. Hopelijk hield je het droog toen God op je schoot zat?

              Aart, hoe zit het eigenlijk met jouw pappie? Rond kerst had je Vader toch nog aan de lijn?

              En dan die telefoonhoorn.
              Allemaal gebaseerd op herinnering, gewoon nostalgie. De God van Nu heeft een mobieltje. Trouwens, waarom heb je het altijd over Nu. God is toch ook Hier? Woeps, dan kunnen Zijn telefoon en mobieltje ook wel op de schroothoop. Totaal overbodig.
              Dag, Lia

      • @Robert, Ja we hebben er allemaal toegang toe, onzeweg brengt ons dichter bij dat stuk , maar wil nog niet zeggen als we helder zijn dat het voor iedereen weggelegd is om dit te uiten via begrijpbare woorden op papier:)

          • Ha Nele,

            En het erge er aan is dat ik dit stukje niet eens heb geschreven, maar mijn ‘plaatsvervanger’ 🙂

            Bedankt Leen, al geloof ik dat die helderheid juist ontstaat door het ontbreken van wat voor blokkade dan ook tussen jou en zelf, jou en je innerlijke bron. Dat hoofd en innerlijk in harmonie samenwerken. Ik geloof dat dit voor iedereen is weggelegd.

            Groetjes van RObert

            • @Robert,

              Ha die Robert 🙂 ,

              Je schrijft dat helderheid juist ontstaat door het ontbreken van wat voor blokkade dan ook tussen jou en zelf, jou en je innerlijke bron.
              Maar wanneer helderheid ontstaat wanneer die blokkade wég is.. hoe krijg je dan helderheid over wat die blokkade überhaúpt is? Want een blokkade gaat niet ‘zomaar’ weg. Dat de blokkade ’s ochtends wakker wordt, denkt, ‘goh, ‘k ga d’r maar weer eens vandoor’, en hup, je bent bevrijdt van wat het dan ook was, en eenmaal bevrijdt dat je denkt; ‘oooh, dát was nu wat er in de weg zat.. hmm..’. ?
              Snap je? Hoe kan je dan helderheid krijgen over dat wat jou blokkeert wanneer helderheid pas komt wanneer die blokkade weg is?
              Deze vraag helder formuleren blijkt al een opgave, hahaha 🙂 .

              Liefs, Susanne

  24. Dag Robert,

    Dank je wel voor je antwoord. Ik heb het net een tweede keer in stilte gelezen. Denk al wat zaken te in te zien, ga die even in mezelf observeren, benieuwd of ze kloppen.

    Je mag binnenkort een antwoord verwachten. Eerst een drukke week afsluiten.

    Liefs,
    Nele

  25. Hoi,

    In lijn met het artikel, ik denk dat het goed is om stil te staan om te bepalen wat je wilt (of wenst), en daar een zo bewust mogelijke keuze in te maken om dat doel na te jagen. Het levert energie op als je energie stopt in wensen van het hart. Ik denk echter dat je hiervoor niet hoeft te wachten totdat de planeten goed staan :-), maar dat je dat op elk moment kunt doen.

    Als je je energie richt op wat je niet verdient of de onmogelijkheden, dan blijven we ons geloof over/in onszelf bevestigen. Daar zit ook iets moois aan, want dat minder positieve geloof over/in onszelf is iets wat we onszelf hebben opgelegd, om iets te mogen leren over onszelf (liefde). Zodra dat (gevoel/patroon) wordt gezien en ‘geleerd’, is het niet meer nodig om die omstandigheden aan te trekken en mag die les achter ons gelaten worden, zodat je zonder die zelfbeperkende overtuiging door het leven mag gaan. Dan hoef je er niks meer tegenover te zetten ter compensatie.

    Over vervulling, voldoening en overvloed… ik denk dat alle ‘rijkdom’ die je buiten jezelf zoekt, een bodemloze put zal blijken, een illusie. Door juist de weg naar binnen te gaan en jezelf te gaan ontdekken en ontvouwen, ga je de werkelijke rijkdom vinden die je bent. Dan is er geen behoefte meer om jezelf af te meten aan anderen, of iets in jezelf op te vullen… dan hoef je niet bang te zijn. Waar zou de wereld naar toe gaan als iedereen die innerlijke rijkdom zou vinden 🙂

    Hartelijke groet, Robert

    • Hallo Robert,
      Ik zie het ongeveer als volgt.
      Als God overvloed is, is hij ook een creatief veld van alle mogelijkheden.
      In principe kun je dus van alles creëren,
      mits (zoals ik schreef) in overeenstemming met de Wil van God. D.w.z. bij het scheppen is eenheid en heelheid uitgangspunt. Ik heb dus niets tegen het vergaren van rijkdom. De vraag is wat iemand met die rijkdom gaat doen, en ja dat is weer afhankelijk van iemands innerlijke rijkdom.
      Fijne avond nog, Lia

      • Ha Lia,

        Helemaal eens met dat uitgangspunt, althans ik zou dat graag willen hanteren voor ons allemaal! 🙂

        Maar als iemand schept vanuit een minder liefdevol uitgangspunt, dan ga ik er vanuit dat er een les aan ten grondslag ligt. Want hoe immers leren we met z’n allen om vanuit eenheid/heelheid/liefde te leven… dat is een proces.

        Jij ook fijne avond, Robert

  26. Hoi Lia,

    Het is misschien ook net wat men interpreteert als zijnde Overvloed. Jij schrijft: “Voor mij is overvloed een innerlijke beleving genoeg te hebben aan wat ik heb en ben.”

    Mijn idee van Overvloed, is dat God Overvloed Is. En God is Oneindig. Wanneer ‘heb’ je teveel van God? Wanneer te weinig? Wanneer ‘ben’ je teveel van God? En wanneer te weinig? En kan dat überhaupt? Ik geloof dus dat God Overvloed is. Het Goddelijke, het Universum.
    En wel of niet genoeg hebben/voelen/ervaren is inderdaad dan een innerlijke, persoonlijke beleving weer voor een ieder. En elk facet van de mens heeft zo weer zijn eigen beleving, interpretatie van die Overvloed.

    Onevenwichtige verdeling van die Overvloed, zoals jij schrijft, is ergens ook illusioneel natuurlijk, aangezien God Overvloed is (hoe ik dat dan dus zie). Maar de mens, hier in de 3D-beleving, die weegt en meet, en toebedeelt waarde. De mens doet dat. De mens creëert illusonaire tekorten en dergelijke.
    Er zijn natuurlijk allerlei niveau’s om voor te scheppen; het ego, het fysieke, het emotionele, het spirituele.
    Ik denk dat je mag scheppen wat het dan ook is dat je wilt scheppen. Maar tegelijkertijd geloof ik ook dat de Ziel en haar doel/bestemming een eigen agenda erop nahoudt, en die agenda uiteindelijk het sterkst is. Mijn Persoonlijkheid die ik in dit leven ben, kan wel heel leuk van alles willen scheppen, maar wat als dat inderdaad niet overeenkomt met een eventuele ziele-agenda, of God’s agenda, of zoals jij ook inderdaad schrijft; God’s Wil?
    Je Persoonlijkheid zoveel mogelijk leren af te stemmen op je Ziel, is denk ik sowieso wat we hier een beetje aan het doen zijn. De discussie is dan ook niet wanneer er teveel of te weinig van Overvloed is, of zou moeten zijn, want zoals ik al zei, ik geloof dat God die Overvloed is. En die is er. Niet meer en niet minder.

    Ik denk dat wat de schrijfster bedoelt is misschien dat heel veel mensen (persoonlijkheden) ergens voelen/vinden dat ze die overvloed niet verdienen. Met andere woorden; alsof ze ergens God’s gratie nog niet verdienen. En dat we daarvan dienen vrij te raken. Van de illusie dat we God’s gratie/Overvloed niet verdienen. Van de ilusie dat er te weinig is. En van de illusie dat er misschien te veel kan zijn. De mens verdeelt in hokjes, een weegschaal. Maar God is geen weegschaal, en legt ook niet zichzelf daar op. Wij mensen doen. Dat zijn we aan het afleren. En gelukkig maar 🙂 .

    Liefs, Susanne

    • Hi Susanne,

      Mijn idee van Overvloed, is dat God Overvloed Is. En God is Oneindig. Wanneer ‘heb’ je teveel van God? Wanneer te weinig? Wanneer ‘ben’ je teveel van God? En wanneer te weinig? En kan dat überhaupt? Ik geloof dus dat God Overvloed is. Het Goddelijke, het Universum.

      Helemaal mee eens en mooi geschreven.
      Zou wensen dat iedereen het zo ervaarde.

      Lieve groet van lia

  27. Beste Gordon, wat bedoel je daarmee?
    Ik heb wel eens de uitdrukking, kort van stof gehoord, naar hier snap ik niets van.
    Precies?

    Even opgezocht in de encylopedie.
    Nauwkeurig.
    Op de kop af.
    Krek.
    Aandacht voor details.
    Juist, stipt.
    Enz, enz.

    Waar precies slaat dat precies op? Ikke niet begrijp.

    • @Petra,

      Jij zei dat je anders door de bomen het bos niet meer ziet.

      Dat is dus precies wat hij bedoelde.

      Vandaar dat hij zei: “precies”.

      🙂

      Liefs, Susanne

      • Oh durf het bijna niet zeggen, maar: precies!

        En mijn excuses Gordon, wij maken het inderdaad soms te bot. Hoewel ik soms moeilijk kan inschatten wanneer mijn reactie te ver afwijkt of wanneer niet. Vertrouw erop dat je het laat weten als het zo is zoals nu. (Waarbij ik natuurlijk niet bedoel dat je er een extra taak bij zou moeten uitvoeren) x

  28. Hoi Jannie,
    hartstikke goed hoor, dat je na alle tegenslag toch nog kan lachen, daar zullen een boel mensen een voorbeeld aan moeten nemen.

  29. Hallo lieve allemaal,
    Als eerste Gordon, mijn nederige excuses voor het off topic gaan, neem het de anderen alsjeblieft niet kwalijk, ik liet mijzelf even lekker gaan.
    Natuurlijk is nieuwetijdscom, voor serieus aan je geestelijke wording werken, maar af en toe is het gewoon lekker om eens over andere dingen te praten.
    Wat Jannie al zei, je leert elkaar kennen en dan is het ook leuk om zomaar gezellig wat lol te maken.
    We zijn nu eenmaal niet in een klooster.
    Kan er niet een nieuwetijdscom.lolmaker, site erbij gemaakt worden?
    Waar we elkaar kunnen treffen voor een lach en een traan?

    Dank je wel Lisa, voor je reactie, dat lijkt mij zeldzaam hoor, een Engelmet een buikje, de meeste zijn super slank, maar ja, wat wil je als je nooit eet of drinkt.

    Hoi Chris, dat gevoel van eerder achteruit gaan, vooral in het paranormale, heb ik ook.
    Ney als Anne Marie stort ik mij in huis & tuin opruimen, dat voelt ook erg lekker.
    Daarnaast heb ik het idee dat wat wij eerst dachten als ervaring met het geestelijke te hebben, misschien niet goed in elkaar zit en daardoor van ons wegvaagt, nu is het misschien de bedoeling dat we opnieuw beginnen met het aanleren van sterker in onze schoenen te staan, maar dan op een betere manier.
    Zou dit de bedoeling zijn?

    Sorry als ik niet op iedereen reageer, maar door alle reacties zie ik soms het bos niet meer.

  30. Zeer mooi artikel. Het eerste stuk over het gevoel te hebben stappen achteruit te maken is voor mij erg herkenbaar en misschien kan iemand me hierbij helpen. Sinds de oud en nieuw viering heb ik heel erg het gevoel een aantal stappen terug gedaan te hebben. Ik kon me de laatste tijd erg goed afsluiten voor andere energien en bij mijn eigen gevoel blijven, ik kon goed aanvoelen wat van mij was en wat van de ander. Ik wist wat mijn pad was en hier kreeg ik ontzettend veel energie en een goed gevoel van. Op dit moment staat dit voor mijn gevoel helemaal op z’n kop. Ik ben overprikkeld, zo erg dat ik er duizelig van word en ontzettende hoofdpijn krijg. Ik ben de focus kwijt van hetgeen wat belangrijk is. Ik twijfel over mezelf en heb weinig vertrouwen. Zijn er mensen die me advies kunnen geven over hoe weer goed geaard en bij mezelf te komen. Vertrouwen te hebben en zorgen over financien los te kunnen laten en te vertrouwen op mijn eigen pad.

    • Ha Cris,
      Als ik bij mijzelf na ga, dan komt mijn groeiproces neer op 3 stappen vooruit en 2 achteruit. Volgens mij komt dat omdat energieën nog niet ten volle zijn uitgewerkt en in balans zijn. Voordeel is, dat door het tegengestelde effect wel duidelijk ervaren wordt, wat je wilt en niet wilt.
      Wat ik ook merk, is dat je een bepaalde periode wordt gedragen/opgetild door hoger vibraties van buitenaf (bijv. door engelen). Vervolgens trekken die zich terug, zodat je op eigen kracht verder moet. Bewijze van proef.
      Groet van Lia

    • @Cris, Hoi Cris, Ik ervaar het ook zo: vallen en weer opstaan, 1 stap naar voren, 2 stappen weer achteruit! In zo’n geval weet ik, dat ik weer pas op de plaats moet maken. Het beste advies wat ik ooit gekregen heb en bij mij ook echt goed werkt, is: opruimen (huis & tuin)! Dingen doen die ervoor zorgen dat je zo weinig mogelijk denkt/gedachten hebt: muziek luisteren, zingen, dansen, creatief bezig zijn, je favoriete hobby uitoefenen, met aandacht je dingen doen (bv heel bewust bezig zijn met koken), je focussen op je zintuigen (bv echt voelen dat je loopt, water op je huid voelen tijdens het douchen, aromatische olie of wierook gebruiken en ook echt daarin “meegaan”), … Dit zijn allemaal dingen die je Rechterhersenhelft stimuleren, het “Nu”. En wat betreft je duizeligheid en overprikkeling, dat kan natuurlijk iets lichamelijks zijn. Ik had ze ook en ik bleek een vit. B12-tekort te hebben. Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Liefs, Anne Marie

      • @Anne Marie,
        Hi Anne Marie,
        Bedankt voor je reactie. Je tips om beZig te zijn met oa je hobbies hebben me aan het denken gezet. Ik laat me nu heel erg leiden door de dingen die ik van mezelf ‘moet’ ipv de dingen die ik wil. Dit zorgt ervoor dat ik verder van mezelf verwijdert raak en dus de verbinding verlies. Ik ga me meer bezig houden met m’n pad (missie) en uiteindelijke doel en niet uit angst voor bv. financiën dingen doen die me daar van afleiden. Bedankt voor je reactie. Liefs.

    • @Cris,

      Hoi Chris 🙂 ,

      Ik ervaar dat ook een beetje wat jij omschrijft. Hoe ik het ervaar is alsof er dan weer een energiestroom is waar ik doorheen ga, of die door mij heen gaat, of die ik gewoon opmerk, die heel positief, vrij en heerlijk voelt, dat je echt denkt; ‘wauw, wat voor moois is er met mij eigenlijk aan de hand de hele tijd!?’,, om vervolgens weer in een hele andere energiestroming te komen die weer een hele andere kant op lijkt te gaan. Een soort van eb en vloed, of iets dergelijks, kan je het misschien wel noemen. Dat eb en vloed gevoel valt me nu al een aantal maanden op.
      En hoe ik mijzelf nu een beetje probeer te helpen hierin, en misschien dat jij daar dus ook wat aan hebt, maar goed, is makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk 😉 , is om proberen er ‘gewoon’ aan over te geven, en leren te vertrouwen op je eigen stroming. Zoveel dingen die naar boven komen, ik kreeg op een gegeven moment het idee/gevoel dat er misschien op energetisch niveau zich van alles aan het verwerken is in onze systemen. Dat kan a-relaxed voelen, moeilijk, ergens ongrijpbaar, met allerlei zorgen her en der, moeilijk controle over te krijgen, noem maar op. Maar ik ben werkelijk waar gaan denken, al klinkt dat misschien wat cliché, dat dat te maken heeft, die ervaring, met de energieën van dit moment, Chris.
      Dus inplaats van een soort van ‘in paniek te raken’ , wat ik zelf dan kan/kon hebben ;), proberend me er dan maar aan over te geven, aan deze eb en vloed ervaring. 🙂 .
      En laat dat nou nét de manier zijn, Chris, is althans mijn beleving momenteel, om te Leren Hoe te Vertrouwen! Kwam ik nog niet zo heel lang geleden achter 🙂 .

      Als wij willen leren hoe te vertrouwen op de weg, die wij sowieso, met en zonder verwarring, met en zonder paniek, met en zonder rust, met alle eb en vloed stromingen door ons heen, aan het bewandelen zijn, dan is dit een mooie tijd om juist te leren Hoe te Vertrouwen op je eigen innerlijk, je eigen Ziele-weg. En ik weet zelf hoe moeilijk en uitdagend het is, maar proberen over te geven aan die eb en vloed, wetende dat jouw Hogere Zelf jou leidt, is wat we toch een keer dienen te ontdekken en te leren, Chris 🙂 .

      Dus misschien is dit wel nu de fase waar je in zit 🙂 . De Klas van Vertrouwen. En jouw Leraar is misschien deze goddelijke stroming van eb en vloed. En jouw huiswerk is misschien Leren Overgeven. Zodat jouw diploma Vertrouwen zal zijn.

      🙂

      En eenmaal leren en leren hoe meer en meer durven te vertrouwen op dat enge onbekende nog niet herkende Land van thuis, zal dit engige, broosige, kwetsbare, misschien straks wel jouw grootste kwaliteit/diploma zijn. En wie weet waar en hoe je dan weer zal zijn 🙂 ? Misschien zit je momenteel wel in de klas van Vertrouwen. Al lerend proberend dat eb en vloed te verwelkomen als jouw Meester. En wees niet bang om te leren, Chris, en wees niet bang om onwennig te zijn. Als je niet meer onwennig zou zijn, dan had je je diploma waarschijnlijk al gehaald 🙂 .

      Ik weet zelf hoe moeilijk overgave is. Dus zie hier onze Klas, Chris. Dus welkom, mijn mede-student! We zijn op weg naar Meesterschap. Daar dienen we eerst student voor te zijn 🙂 . Maar ik hoop dat het ook snel weer lunchpauze is, hoor. Dan ga ik buiten op de speelplaats spelen. Kan niet wachten totdat de bel gaat 😉 . Wat jij Chris?

      Warme groet, Susanne

      • @Susanne,
        Dank je wel Suzanne voor je reactie. Erg mooi gezegd dat ik misschien wel in een klas zit waarin ik mag leren te vertrouwen en me over te geven aan wat er op dit moment is. Diep van binnen weet ik ook dat dit een les is die ik mag leren en dat ik kan vertrouwen op wat er voor me in het verschiet ligt. Maar op momenten dat ik de verbinding niet voel dan voel ik me wat verloren en merk ik ook lichte paniek. Maar mede dankzij de mooie en bemoedigende reacties hier voel ik al weer meer verbinding en kan ik eigenlijk niet wachten op alles wat ik nog mag leren. En daarbij kan ik ook niet wachten totdat ik het diploma van vertrouwen mag ontvangen

        • @Cris,

          Hoi Chris 🙂 ,

          Dank je voor je reactie 🙂 .

          Je schrijft: “Maar op momenten dat ik de verbinding niet voel dan voel ik me wat verloren en merk ik ook lichte paniek.”

          Ja, ik snap precies wat je bedoeld, heb ik ook! 🙂 . Dan weer fases dat het beter gaat, dan weer fases dat het slechter gaat, en inderdaad, een beetje paniekig dat ik ook kan worden tijdens de slechtere fases. Die paniek is denk ik een gevolg van controle willen hebben, en dus het gevoel die controle niet meer echt te hebben. Ondanks wetende natuurlijk dat controle sowieso maar een illusie is. Dus ja, het is op dat soort momenten echt even ‘worstelen’ , niet eens zozeer hoe met bepaalde fases om te gaan, al lijkt dat misschien zo, maar meer denk ik om de behoefte aan controle los te leren laten.

          Die behoefte komt uit uiteindelijk voort uit angst, uit een gebrek aan vertrouwen en uit een gebrek aan Liefde. Als we genoeg Liefde zouden voelen, ervaren, in onszelf, met onszelf, om ons heen, voor onszelf, voor ons leven, voor de wereld, etc., dan zal de behoefte om onszelf, ons leven, onder controle te willen hebben, er simpelweg niet zijn. Dan zouden we genoeg Vertrouwen voelen, mee gaam met de flow, met de stroming des levens, en dan is het oke, voelt het oke. Maar om in die staat van Zijn te geraken,, zie hier dus onze weg, ons pad, Chris 🙂 .

          Ik wens jou heel veel kracht en vertrouwen toe lieve Chris, op jouw weg naar Liefde en Vertrouwen en Overgave. We komen er wel 🙂 !

          🙂

          Knuffel van Susanne

  31. Over verdienen gesproken…
    Wij hebben te eten al zou het slechts een boterham met pindakaas zijn.
    Wij hebben een dak boven ons hoofd.
    Wij hebben verwarming in zomer en winter.
    Wij zijn allemaal naar school geweest.
    Wij bezitten een TV, mobiel en computer.
    Wij bezitten auto, dan wel brommer, fiets, rollator of scootmobiel.
    Wij bezitten dus alles wat wij nodig hebben.
    Wij leven al in overvloed.
    Waarom WILLEN wij dan méér?
    Waarom dan DENKEN méér te verdienen?
    Is wat wij allemaal te veel hebben, hamsteren en oppotten wel een verdienste?
    Dat willen en denken aan meer zou ook een blok aan je been kunnen zijn.

    • Ik volg Lia hierin,
      Ik ben voor mezelf al een jaar aan het schrappen in wat ik teveel heb. Wij hebben (over het algemeen) zo veel dat we onze essentie vergeten. Niet meer met onszelf bezig zijn op gevoelsvlak ons verschuilen. Ik heb mijn intentie met de jaarovergang uitgezet. Dat 2014 een jaar mag worden voor mezelf. Niet egoïstisch, maar in de zin van wat minder druk op mezelf te leggen en te laten leggen.

    • @Lia, dat is volgens mij niet wat de schrijfster bedoeld… Overvloed is niet perse meer(willen). Het is ook goed om er bekend mee te raken , de wet van de aantrekkingskracht , en te leren specifiek te zijn over wat je wilt.

      • @Gordon,

        En om Bewuster te worden en Bewuster te leren creëeren. In onze weg naar Meesterschap dienen we ons bewust te zijn hoe Manifesatie ontstaat/gaat. Dat kunnen we alleen leren door inderdaad met de wet van aantrekkingskracht te leren werken, daar bewust van te worden, hoe afgelijnd te raken, leren over je frequenties, wat je uitzend, en te werken met intenties en wensen. Bovendien is er niets mis met Overvloed. 🙂

        Liefs, Susanne

      • Gordon, ik bedoel aan te geven dat die overvloed al ruimschoots aanwezig is. Men dat kennelijk niet ziet (door ontevredenheid met eigen situatie of weet ik veel), en dan gaat denken dat er alsnog iets verdiend moet worden (wat dus te veel is).
        Mmmm, ik geef toe, beetje ingewikkeld allemaal.
        Als er overvloed is, (en die is er volop in mijn ogen) heb je niks meer te willen.
        Dag, Lia

        • Ik denk ook dat we pas echt overvloed gaan manifesteren zoals we ze diep van binnen wensen wanneer we reeds inzien dat we al in overvloed leven. Zoals Lia het zegt die overvloed is er. We hebben vaak te veel, maar mss niet zoals we het wensen. Ik ervaar dat zolang je overvloed wenst vanuit een gevoel/overtuiging van een te kort je eigenlijke intentie te kort creëert ipv overvloed. Anderzijds wanneer je de overvloed in je dagelijkse leven gaat zien, dan heb je plots minder nodig. Zo ervaar ik het toch zelf. Dan is veel plots te veel.

          Weet niet of dit wat verstaanbaar is.

          • @Nele,

            Hoi Nele 🙂 ,

            Als ik je mag schrijven, hoe ik het momenteel zie/ervaar; Overvloed is Overvloed. Was / Is / En zal Altijd Zijn. Overvloed is het probleem niet. Overvloed Is. Is oke. Vind ik althans. Ik vind Overvloed oke. 🙂
            Het punt alleen is, als wij Meesters willen worden, gaat in mijn beleving die Overvloed niet over of wij een bank te veel of niet hebben, of dat er nog 3 oude fietsen aan het wegroesten zijn in ons Nederlands gevulde schuurtje.
            Als wij willen ervaren hoe het is om Bewuste Scheppers te zijn, dan dien je te werken met datgene wat er voor zorgt dat je een Bewuste Schepper wordt. Met frequenties, intenties, wensen, intunen, etcetera. Daar dienen we natuurlijk erg bewust in te worden. Dat bewust worden doen we door te leren, door erover te leren.
            We creëeren nu vrijwel onbewust. Maar wat in het wilde weg, and may life treat us kindly, en we hope for the best. Maar laten we wel wezen, de helft van de tijd hebben we eigenlijk geen idee wat we nu eigenlijk aan het doen zijn. 🙂
            Als je een Goochel-leraar (of hoe je dat ook schrijft) wilt worden, dan ga je ook niet voor je publiek staan, met je goed bedoelde toverstaf en hoed, en dan maar hopen dat er misschien wel een konijn uit die hoed springt. Lijkt mij dat de goochelaar toch wil weten wat-ie aan het doen is. 🙂
            Als wij leraar Frans willen zijn, dan ga je ook niet echt een klas binnen, je haalt een paar boeken uit de kast, en op hoop van goede zege dat je überhaupt zelf weet waar je het nou eigenlijk over gaat hebben.
            Om de taal Frans te leren, dienen wij Frans te leren. Om leraar Frans te worden, dienen we ons daar in te specialiseren.

            Om een Bewuste Schepper te worden, dienen wij de taal van de Energetica te leren. Om de taal van de Energetica te leren dienen wij ons daarmee te verbinden en er mee aan de slag te gaan. Onze Instrumenten zijn energie, onze frequenties, die van jou, die van mij, gedachten/gevoelens, verleden, heden, nu, een groot complex aan energie. Dat zijn onze Instrumenten. En wij mogen die Instrumenten gebruiken, er mee aan de slag, oefenen, en oefenen, en oefenen. En het platform waaruit wij mogen putten, de pot waar wij in mogen roeren, het bord waar wij op mogen schrijven, is die Overvloed.
            Die eeuwige, aanwezige, nooit vergaande Overvloed. Die niet goed is of slecht. Die niet teveel of te weinig is. Die niet zozeer gaat of je een tweede koelkast er nu wel of niet bij zal willen hebben. Ook al is daar niets mis mee. Die overvloed die daar ten allen tijden Aanwezig is. Die God is. God die zichzelf wilt ervaren. Instrumenten creëert om zichzelf te kunnen ervaren. En zijn eigen platform aanbiedt, om te oefenen. De Oefenruimte die Overvloed heet.

            Het gaat naar mijn inziens niet zozeer om wel of meer spullen te mogen hebben. Alles mag sowieso. Maar het zijn de instrumenten waarmee wij oefenen, zodat wij leren hoe Bewuste Scheppers te worden, in dit never eindigende Universum. Overvloed is niet zozeer wel of niet een ego, is niet zozeer wel of niet meer willen. Overvloed is God. Is onze grootste Vriend. En is ons Kunstwerk om mee te mogen oefenen. Zodat Wij kunnen ervaren, op een bewuste manier, wie wij al die tijd, al Zijn. 🙂 Nou, hoe vet is dat 🙂 .

            Warme groet, Susanne

            • Hallo Nele en Susanne,

              Nele, inderdaad. We hebben genoeg en te veel, maar niet zoals we het wensen. We wensen dus steeds weer iets anders. Zijn niet tevreden met zoals het is.
              Susanne,
              Voor mij is overvloed een innerlijke beleving genoeg te hebben aan wat ik heb en ben.
              Ik heb ook niets tegen overvloed op materieel gebied. Ik heb wel iets tegen onevenwichtige verdeling van die overvloed. Zo is er bijv. geld in overvloed, maar ontbreekt eerlijke verdeling. En dan komt er volgens mij toch weer een flink stuk ego (egoïsme) om de hoek kijken.

              Als je in principe genoeg hebt, wat valt er dan nog te wensen voor jou persoonlijk. Wat wil het ego dan nog allemaal voor zichzelf creëren? Ik weet niet beter dan dat je om bewust schepper te worden aan enkele voorwaarden moet voldoen. Eén van die voorwaarden om succesvol te kunnen creëren is dat hetgeen jij wenst overeenkomt met de Wil van God.
              Warme groet aan allebei

            • @Susanne,

              Lieve Susanne, (Suzanne met de Z van kracht)
              Zó insperend wat je hier schrijft.
              Dat is voor mij power (powerwoman).
              Las ergens dat jouw chinees astrologisch teken een paard is? Dus Horsepower/paardenkracht/pk.
              Blijf geloven in die kracht in jou.

              Liefs, Diny

  32. Hoi Nele, he jammer, ik zag het al op tv, zo een reality programma, lachen op straat, waarna de mensen geïnterviewd worden over waarom ze somber kijken, wat hun problemen zijn, dat Nederland voor leggen endan kunnen er mensen reageren die dit probleem misschien wel kunnen verhelpen.
    Zou dat niet geweldig zijn?

    Hoi Jannie, ik zie bij berichten in, dat je iets geplaatst hebt dat begint met “nou Nele en Petra,” maar ik kan het nergens vinden om te lezen, misschien kun je het nog eens plaatsen? Ik hoor graag van je.

    • nou, ik waardeer het als de reacties het artikel zelf aan gaan. Dit is geen forum. Als je een forum zoekt waar je eindeloos op elkaar kunt reageren, over allerlei onderwerpen, dan zijn er allerlei mogelijkheden. Maar hier op deze site gaat het om de artikelen… Reacties graag relevant en opbouwend.

      • @Gordon, Hallo Gordon ik heb er alle begrip voor , maar als je de meeste reacties zie gaan ze ook niet over het blog ze lijken erg veel op de mijne , maar je heb gelijk , het is ook geen forum , maar het gaat als vanzelf je krijg toch een beetje een vertrouwd gevoel met al deze mensen , het is net of je ze al jaren ken , en dat vergeet je dan wel eens , voor nieuwe mensen die voor het eerst hier op gaan kijken , zal het inderdaad wel eens een verkeerd beeld geven , sorry hiervoor , maar ze zijn allemaal zo aardig , het is moeilijk voor mij ., maar dit geld dan toch ook voor de rest van deze mensen hier denk ik . Groet Jannie

        • @Jannie, dat begrijp ik ook wel Jannie, maar het schiet niet echt op zo. Lezers moeten zich nu door al die niet relevante informatie in de reacties heen worstelen om uiteindelijk tot de kern van het artikel en het verhaal te komen. Persoonlijk ben ik daar wel enigzins allergisch voor.

          • @Gordon, Uiteindelijk heb ik er veel veel aan gehad , en ook veel leuke antwoorden ontvangen van veel mensen , mijn dank daarvoor, ik begrijp je echt hoor , het is niet de bedoeling dat wij het over koetjes en kalfjes hebben natuurlijk , maar de verleiding is groot als men over en weer naar elkaars situatie informeerd , de mens is nieuwsgierig ,maar ik moet zeggen een paar blogs zijn voor gewone mensen laagdrempelig , maar de rest is meer voor mensen die al veel gestudeerd hebben op dit gebied , je wilt je niet laten kennen en probeer dan toch iets neer te zetten , wat soms uitmond in een alledaags gebrabbel , in ieder geval een fijne dag , het is mij duidelijk , ik probeer mij meer te richten op de normale antwoorden , voor zo ver als mogelijk , je kom toch om te groeien geestelijk Bedankt en een fijne dag . Groet Jannie

  33. Hoi Sabine, hartstikke goed van je en ja, ik begin daar ook last van te krijgen.
    Laatst mijn ramen gewassen en in de weerkaatsing zag ik mijzelf, met een blijde glimlach, ondanks dat het bewolkt was, hard waaide en elk moment kon gaan regenen.

    Ik durf best te zeggen dat sinds ik deze site ken, het mij geestelijk best beter gaat, elke dag een stukje, zowel lichamelijk als geestelijk.

    Een goed voornemen dit jaar, alle troep die ik in jaren heb opgespaard door Grutten, wegdoen wat ik niet nodig heb en geen hekel hebben aan mijzelf omdat ik zo een vreselijk bewaar monster ben. Joepie, goddank hebben we eenkringloop. Dat maakt het gemakkelijker om dingen weg te doen.

  34. Hoi Nele,
    Ja, dat doe ik ook al een poosje, gewoon met een wildvreemde een praatje maken en iets vriendelijks zeggen.
    Nog gisteren een stuge krantenjongen asn het lachen gemaakt.
    Wat ik even wil zeggen als het mag, ik ben al zo off topic bezig; het lijkt mij super om een knokploeg samen te stellen van een stel vrolijke lachebekjes.
    Je ziet steeds vaker op straat mensen lopen met zo een chagrijnige kop dat je ze wel kunt schieten.
    Ik zie vooral veel vrouwen waarvan hun mondhoeken gewoon een omgekeerde U vormen, brrr.
    Nu zoeken we op hun af moeten rennen met een stoel.
    Daar zetten we ze in, houden ze goed vast terwijl anderen hun schoenen uittrekken en dan… Net zo lang kietelen tot ze een onvervalste echte lach produceren.
    Daarna, uit een meegebrachte thermoskan een kopje thee of koffie om bij te komen en, next!

    Ik zou ook graag mijn diepe bewondering willen uitspreken voor buschauffeurs en tramconducteurs .
    Afgelopen zomer namen mijn man ik een stel treinkaartjes om eens onbezorgd en gezellig romantisch samen door nedetland te touren.
    Daarbij alleen maar ern stel opgewekte vriendelijke behulpzame mensen gezien, die een stevige salarisverhoging verdienen en niet door hooligans lastig gevallen te worden.
    Zij zijn het die elke morgen gehaaste forensen of geïrriteerde mensen de goede weg wijzen en op hun gemak stellen.
    Dat vind ik ongelofelijk knap omdat ze elk moment door een of andere malloot aangevallen kunnen worden. En toch blijven ze tegen elke wildvreemde lachen en grapjes maken.
    Zij zijn een voorbeeld voor iedere chagrijn.

    • Ho ik zie die knoklachploeg al helemaal voor me! Denk zelf niet dat je zo ver moet gaan dat je hun schoenen moet uittrekken. Maar gewoon met een ploeg lachen verspreiden over de steden en het land heerlijk moet dat zijn. En dat bakje koffie mag er zeker bij!

      Soms vergeet ik echt te lachen, en soms lach uit het niets van oor tot oor. Dat laatste overkomt me steeds meer. Waar ik heel vrolijk van kan worden is fietsen in de gietende regen. Heerlijk vind ik dat! Dan zie je echt mensen kijken en denken… Maar ook vaak ontspannen en lachen.

    • @Petra, Ik snap wat je bedoel hoor Petra , dan kijken ze met een zeunnig mondje , kijk ik weet wel dat er pechvogels zijn , maar ik heb het ook gehad , en ik probeerde toch de humor er in te houden , anders blijf je in de neerwaartse spiraal zitten , ik heb ook veel chagrijnen in mijn Fam zitten , nou daar gaan ik niet op visite , alleen de positieve mensen , waar ik om kan lachen , of een gezellig gesprek mee heb, doe eens gek , een grapje uithalen met iemand , wel in het normale natuurlijk . Liefs jannie

  35. Hoi Suzanne, fijn dat ik je aan het lachen heb gemaakt. Er wordt de laatste jaren steeds minder gelachen, valt jou dat ook al op?
    Op tv zijn drama en trillers meer aanwezig als humor.
    Aha, weer een goed voornemen voor het nieuwe jaar, zelf meer lachen, maar nog belangrijker, anderen laten lachen.
    Voor mij persoonlijk helpt kijken naar ; het schaap met de 5 poten, allo, allo, schone schijn en een heerlijke kieyelpartij met mijn man.
    Wat kan ik voor anderen doen? Een wildvreemde onder zijn voeten kriebelen zal wel niet gewaardeerd worden.
    Heeft iemand een ideetje?

    • ” een wildvreemde onder de voeten kietelen zal wel niet gewaardeerd worden” lol! Mmm mss eens proberen.

      Ik heb soms de neiging om een wildvreemde rond de hals te vliegen en een knuffel te geven. Mom denk dat dat ook niet goed zal overkomen. Maar wat wel helpt en ik ook niet altijd durf, is lachend goedemorgen zeggen tegen iedereen die je tegen komt. De meeste mensen reageren dan zeer verbaasd, haha en enkele zeggen enthousiast goedemorgen terug. Doen ze het bij mij dan kan mijn ochtend alvast niet meer stuk. Het is besmettelijk een glimlach. Gelukkig maar zou ik zo zeggen.

      • Petra, hele en Suzanne,

        Lachen is het fijnste en mooiste wat we allemaal kunnen doen. ik lach altijd !!!
        ik sta op met een glimlach en ga naar bed met een glimlach…..ik zeg werkelijk iedereen maar dan ook iedereen die ik tegen kom gedag met een glimlach…
        mensen vragen ook altijd, ben jij altijd zo vrolijk?
        op me werk idem dito, er komen daar best hele serieuze mensen, niet allemaal hoor. maar de meest sjagerijnige krijg ik ontdooid, dit bedoel ik niet arrogant hoor ofzo, maar het is me nou zo vaak verteld dat ik er niet meer omheen kan.

        lachen doen harten smelten en openen, geweldig toch!!!,We zijn allemaal op weg naar……
        Liefs en een dikke knuffel Sabine

  36. Weer een prachtig artikel dat mij rijker maakt in hart en denken.
    Deze ochtend vroeg opgestaan en voor het eerst zie ik de duisternis van de nacht wegglijden naar het veelbelovende licht van de schemering.
    Dat maakt weemoedig en een tikje overmoedig.
    Wat verdien ik? Ik weet het eigenlijk niet.
    ik ben een verwend monster, gezond, getrouwd met een liefdevolle man, we hebben 4 lieve knuffelkatten, een mooi huis en ik hoef niet te werken.
    Toch wil ik een boel. geld, zodat mijn man niet meer hoeft te werken, nog meer geld, zodat ik behoeftige familie en goede doelen kan steunen. Enorm veel geld, zodat ik het hongerprobleem en de wereld vervuiling op zou kunnen lossen.
    Verdien ik dat? Ik denk het niet, want hoeveel Staatsloterij we ook kopen, hoe ik ook duim in een bos of veld een dood persoon te vinden voor de beloning. Dat wil allemaal niet lukken.
    Wat wil ik nog meer?
    Een Engel op bezoek.
    Gewoon bij mij op de bank zodat ik met hem kan praten over wat ik voor anderen mag doen in dit nieuwe jaar.
    Ook daar geen succes mee, hoeveel kopjes thee ik ik ook neerzet of een lekker chocolaatje neerleg.
    Dat jaagt ze blijkbaar nog meer weg.
    Engelen zijn blijkbaar flink aan de lijn, ooit een dikke Engel gezien?

    wat je denkt te verdienen, komt niet altijd uit.

  37. Dank u Jennifer voor de boodschap , ik ga inderdaad eens diep in mijzelf kijken , eigelijk waardeer ik mijzelf genoeg , dat is wel eens anders geweest ,Ik waardeer alles alles wat er op mijn pad komt en hoef echt niet meer , er zijn genoeg moeilijke dingen op mijn pad geweest , dat laat ik achter mij , het is genoeg geweest , Duidelijkheid te krijgen Over wat wij verdienen Om in de energie van de liefde te willen zijn , en verandering aan te vuren die we in de wereld willen zien, de laatste zin is een leidraad ,Gefocust blijven op je pad ,denk eraan ,wat je doet in je leven strekt zich uit tot de wereld , jij kan het verschil maken omdat jij het verschil bent , geweldig wat een mooie zin , ook weer het overdenken waard . Liefs Jannie

  38. Mooi en helder artikel van Jennifer. Spannend 🙂 . Dank je wel voor de vertaling, Fran!
    Ik vraag me af; ik ben zelf geboren in het jaar van het Paard, zal dat de energie versterken aankomend jaar, of is dat maar een fabeltje?

    Liefs, Susanne

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in