DELEN

De bijeenkomst bij Gordon (=ontmoetingsdag voor nieuwetijdskinderen; Gordon) heb ik als heel prettig ervaren, bij deze mijn dank hiervoor.

Wat ook bij mij is bijgebleven, zijn de diverse gevoelens die werden uitgesproken jegens de maatschappij. Iets, waar ik ook eerder behoorlijk last van had, totdat ik naar binnen ging, binnen in mezelf. Mijn eigen stukken in de spiegel durven aan te kijken. Mijn eigen gedeelte van het geheel in de ogen durven aan te kijken, te erkennen, te accepteren en te leren herkennen om uiteindelijk de inzichten structureel te gaan gebruiken. Het gevecht met mijn eigen denkpatronen aangaan en voor zover het nodig was, voorgoed veranderen. Het was een lange en keiharde weg, elke confrontatie met je eigen “ik” vraagt om veel openheid en eerlijkheid naar jezelf toe.

Openheid en eerlijkheid naar jezelf toe, durven toegeven aan jezelf dat ook Jij irritante onderdelen bezit, stukjes onwetendheid. Je weet immers niet alles, tenminste ik niet en dat vind ik heerlijk. Ik leer elke dag weer iets nieuws.

Mij heeft het doen beseffen van die onderdelen van mezelf,  “Compassie” bijgebracht. Als eerste compassie naar mezelf toe, op het moment dat ik zover was dat dit onderdeel volledig in elke cel van mijn lichaam was geïntegreerd, was ik zover om dit te gaan uitdragen en oprecht uit te stralen naar de mensen om me heen. Ik kon hierdoor beter voelen wat het is wat zij mij eigenlijk probeerden de vertellen, te laten voelen. Hun eigen beschadigde stuk.

Het is heel makkelijk om een (ver)oordeel te hebben jegens een ander, zolang je maar zelf beseft dat het om een oordeel gaat en dit als zodanig behandelt, ben ik van mening dat je dit mag doen. Het is immer maar een mening, niet meer en niet minder.

Jezelf in een ander kunnen verplaatsen, zonder te doen alsof je precies kan ervaren hoe de ander zich voelt, maar wel empathisch mee kan voelen is mijn inzien de basis. Ik ben van mening dat je een oordeel, mening over een situatie of iemand mag hebben, zolang je dit als jouw eigen mening blijft beschouwen, je bekijkt immer alles vanuit jouw eigen invalshoek, jouw eigen denkwijze, jouw eigen achtergrond, jouw eigen visie. Het hoeft niet “de waarheid” te zijn. Vanuit openheid naar een ander kijken kan, zolang jij je eigen onderdeel in het geheel niet uit het oog verliest. De balans hierin lijkt mij het toverwoord, alles is vanuit verschillende invalshoeken te benaderen. Volgens mij heeft dit alles te maken met “vrede” hebben met jezelf. Tevreden zijn met jezelf, in z’n totaliteit, dan gaat dit allemaal vanzelf. Waarom zou ik afgunstig zijn naar een ander toe als ik tevreden ben met mezelf?

De tijd en aandacht nemen voor jezelf is de basis van een gezond leven, zelfacceptatie is fundamenteel, zelfreiniging is heerlijk en zelfreflectie is verrijkend. Het maakt je flexibel, als eerste naar jezelf toe en vervolgens naar een ander toe.

Vanuit een warm hart

wens ik een ieder veel vrolijkheid toe, met een knipoog naar de ander!

Angeline

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in