DELEN

Aansluitend op Gordon zijn verhaal en zijn open uitnodiging om eens een stukje te schrijven op deze website, wilde ik graag een nieuwetijdsverhaal met jullie delen. Ik ben naar de verzameldag gekomen in Utrecht een tijdje geleden om aan te voelen of ik de radicaliteit van mijn strijdersvibe als indigo/nieuwetijdspersoon zijnde kon delen met jullie. Niet omwille dat ik zo inzichtelijk krachtig ben om te bepalen wie wel en niet mijn verhaal aan zou kunnen, maar zoals we weten, moeten we ons gevoel volgen.

Ik voel de druk heel erg sterk van de vijand van de nieuwetijdsgeneratie. Zowel in me leven, als in alles wat over de nieuwetijd wordt geschreven, alswel in alle hoeken en gaten waar nieuwetijdsmensen tijdelijke rust willen vinden onder de druk van het collectieve veld. Dat is niet om iedereen mee te bestempelen dat ze het kwaad in zich hebben, maar dat het allemaal openstaat wel om een suggestie te ontvangen.

Ik heb geleerd dat niet allemaal te kunnen en dat ik net als ieder een laagje van de universa taart mag aansnijden in mijn tijd. Hieronder vallen een x aantal mensen en x aantal momenten waarop ik het collectieve veld positief ondersteun. Ik heb zodoende wel goed gefocused en mezelf als strijder ook daadwerkelijk zelf opgevoed om zero tolerance voor leugens te hebben van binnen, maar deze gematigd kan vertalen naar zij die het sterkst bij me om die strijdersrol vragen/trilling willen verhogen.

Ik kom beetje bij beetje, naarmate me strijderskracht door een groep wordt ondersteund en erkend, steeds meer in een positie om vanuit ervaring en open discipline te spreken. Dat het niet om mij gaat, maar om de trilling en passende vormen waarop dat zich openbaard. Passend in dat ze een volgorde van openstellen aannemen die heel erg aantrekkelijk is voor mensen die durven en heel erg afstotend werkt voor mensen die iets anders durven.

Hier ontstaat vaak wrijving over wat het ‘licht’ en die trilling precies is en daarom mogen we nooit echt gesloten zijn naar elkaars input, maar ook niet in een vormloze over-emotionele slachtoffer van de collectieve druk toestand maar in elkaars input blijven zitten en twijfelen. Ik denk dat om die redenen juist die energien en mensen zichzelf selecteren en bij elkaar zetten die, de druk van de het collectief niet als iets zien om over te twijfelen of klagen, maar meer spontane vecht en gemeenschapslust van krijgen (in hun energetische, fysieke, verbale en non-verbale lichamelijk signalen) om elkaar des te harder te vinden en een lichtbaken te vormen.

Het was geloof ik Bob Marley die met een geweerschot in ze lijf doorging met een optreden met als commentaar zo ongeveer van: Me vijand rust ook niet, dus waarom zou ik dat doen?

Zodoende maakte dat een indruk op de interviewer, waarschijnlijk omdat hij ook voelt dat het heel dapper is, om onder de druk van de vijand/collectieve veld, juist koppiger te zijn in iets moois neerzetten. Een mooi ding die ik graag wil neerzetten is een zelfstandige groep vormen die meer in harmonie met vijandelijke disciplines eigenlijk de brug slaat tussen mensen die dat herkennen als tijdelijk NODIG in deze tijden van onrust (voor de rust van hoger trillend tijdperk). Met als ondertoon dat erop wachten en enkel met een paar mensen resoneren, niet de kracht is waar ze als kind en liefdevol wezen naar op zoek waren. Deze verslapping van intensiteit mag, op eigen verzoek, gecorrigeerd worden.

Met die passie en kracht in de hand is het neerzetten van een open nieuwetijdsdiscipline me dus bijna gelukt. Ik zou hier over kunnen doorschrijven, maar ik weet niet zeker of dit prettig zal resoneren op deze site. Ik ben geen schrijver, geen gelovige, geen afgestudeerde of lezingkundige. Ik spreek niet over of tegen groepen, maar meer individueel om een zwaar, maar kinderachtig makkelijk fenomeen eerlijk over te brengen.

We lijden… en kunnen vrijer zijn nu en straks meer. ALS je dat nu meer wil, dan kunnen we daar samen een veld voor activeren. In mijn ogen zegt aanwezigheid alles, met lichamen kunnen mensen bijna niet liegen tegen elkaar en wanneer je bewust kiest voor een open setting waarbij er gelet mag worden op alles wat je uitstraalt en daar een (hoe onvolledig ook) een uiting door een ander aan mag worden gegeven in hoe je daar jezelf in mag verbeteren of complimenteren… dan denk ik dat ik als indigo een hele mooie kroon op me strijderswerk heb gezet.

Het mooie is dat een hele brede, aparte, rare, intense en veelzijdig intelligente groep mensen zich verzamelen om me heen om daar van te genieten. Ik heb ook altijd gewild dat zij mijn referentielijst/boeken en artikelen zijn en niet dat IK die zelf moet/hoefde te gaan schrijven en/of verwerven in de maatschappij. Ik zou ook niet willen om de volgorde en structuur waar ik over praat, teveel zou moeten leiden. De basis van liefde moet resoneren met anderen, anders is het geen liefde en heeft het geen echte duurzame bestaands/evolutiekracht. Maar lief zijn is niet altijd aardig zijn.

Versies van liefde komen we op neer. Zucht. Laten we blij wezen dat we niet met alle gevoelige mensen hierover tegelijk zouden praten in de staat waarin deze mensen zich nu verkeren. En we meer begeleid worden door een kracht die de overeenkomsten tussen onze liefdes doet groeien. Zoals we het samen met een vriendin in een gesprek vanavond verwoordde, is zo dat we als ‘relatief succesvolle’ indigo strijders eerst een helingspartner willen voor een aantal jaren, alvorens we werkelijk elkaar kunnen bekrachtigen en opzetten, wat we zelf in de maatschappij hebben bekritiseerd of als oplossing hebben aangedragen.

De open en intense gevoelens die een alternatieve levenshouding op elkaar kan hebben als indigo’s, daarbij voel ik dat ‘we’ in onze diversiteit, vaak in de relationele sfeer elkaar net niet kunnen vinden door het niet kunnen aanpassen meer aan elkaars wensen tot een helingspartner. Dit omdat die strijdersenergie zoveel passie, overleving en inleving heeft gevraagd, dat empathisch springen naar een ander persoon heel veel pijnen omhoog haalt. Pijnen die symbolisch staan voor alles wat die indigo heeft moeten missen gedurende zijn strijd tegen het collectieve veld. De zwaarte & eenzaamheid van het alles…

Door elkaar te leren zien en erkennen als zijnde dit soort individuen, voelen we dat er meer draagvlak is om elkaar weer goed lief te hebben en de pijnen bij elkaar te aarden. En met dat gezegd hebbende zou ik graag afsluiten in dit eerbetoon aan de woorden omschreven in de post hierboven. Ik sta open voor contact en blijf doorgroeien totdat contact maken een regelmatige en warme open norm/waarde is binnen een gemeenschap waar ik kan wonen en liefhebben.

Succes in het proces aan alle nieuwestrijders.

Groet,

Greg

Heb je affiniteit met de nieuwe tijd en nieuwetijdskinderen/mensen? Ik ben
altijd op zoek naar (beginnende) bloggers die ons team willen versterken door af en toe een blog te schrijven over dat wat je bezig houdt. Nieuwetijdskind.com (meer dan 11.000 lezers per maand) geeft je een podium .Spreekt dit je aan? Klik dan
hier.

11 REACTIES

    • @Kim,

      Hoi 🙂 Ik ga over een klein maandje alweer op een lange reis naar Australie. Jammer dat me niet een mailtje had gestuurd in oktober met waar je met je gevoel mee bezig was! Ik zie nu pas na 4,5 maand je reactie op m’n nieuwetijdsverhaal. Maar ik neem aan dat je gevoel niet percee ok is met m’n energie-vorm?, anders had je me wel gemaild toch 😉 Sowieso succes gewenst met je situatie. We kunnen alsnog contact oppakken als je dat nu wel gezonder lijkt.

      Groet, Greg

  1. Ik ben inmiddels 2 jaar verder met het delen van m’n percepties & begeleidende energie over de nieuwetijdsenergie (zijnde een kristal georienteerd individu)…

    En ik moet zeggen dat het nog steeds bijzonder goed met me gaat, daar waar de scheiding tussen ‘soorten mensen’ universeel glas helder over tijd is geworden: Van wie wel en niet gefragmenteerd & gedemoniseerd raakt onder de druk van de nieuwetijd,… dit is echt heel (stijgend) extreem in de gezichten & daden van de Nederlanders/wereld-bevolking te zien! Ze praten ook vaak/allemaal nu in hogere-Zelf code taal naar me, alsof ik precies weet wat ik aan het doen ben en de titel ‘begeleider in energie’ op een natuurlijke basis heb verdiend 🙂

    Ik ben bezig met anderen een boek te vormen over de laatste 12 jaar van persoonlijke opvattingen, gedeeld met observaties van het universele spel. Het zal het enige boek in de wereld zijn die ik met aandacht van begin tot eind heb gelezen. Wellicht zou ik delen hiervan op deze site kunnen posten als goede kick under the butt van de mensen die faken & roven op nieuwetijdsenergie.

    Verder:

    Liefde naar m’n begeleiders & beschermers. Ik heb er 1 op een filmpje weten vast te leggen 😉

    Nog ook steeds veel medeleven ook naar m’n strijdgenoten die het minder prettig vergaat. Ik blijf meeleven en ben tijdelijk terug in Nederland om een paar van jullie te ontmoeten en begeleiden. De strijd zou nog wat jaren kunnen duren. Over nog een paar jaar heb ik een plek ergens op aarde waar we vrij kunnen leven 🙂 Begin 2013 ga ik die plek weer zoeken.

    Een begeleiders rol omschrijven in relatie tot anderen is niet arrogantie. Zeker niet als je het kan bewijzen en je energie krachtig kan tonen. Het is dapper. Dank u & succes.

    Liefs,

    Greg

    gregorhoukes@hotmail.com

  2. Oja, en om het niet te wazig te houden: Dat betekend dat ik specifiek op zoek ga om met mensen te resoneren en samen mee te werken en verduidelijking in de geest teweeg te brengen, voor zolang dat de het groeiende eenheidsbewustzijn ondersteund! Maar niet al teveel informatie van mezelf op sites plaats vanwege dat daar geen verbindingen worden aangegaan/uitgenodigd tenzij de reagerende mensen tot een duidelijke persoonlijke verwerking van die informatie willen overgaan.

    Ik heb het idee alsof de info op sites ook voor een deel een onnatuurlijk proces ondersteund van elkaar kopieren en met een geavanceerde vorm van nieuwetijdsangsten, een kunstmatig beeld van hoe om te gaan met NT-zaken wordt opgehouden. Voor een ander deel werkt het NT-ondersteunend en zal je mij niet horen klagen over het web. Maar er is een lijn en die vind ik hier liggen 🙂

  3. Welkom Greg. Ik lees je verhaal en voel dat we niet heel veel verschillen.
    Ik moet best opletten om niet arrogant over te komen. Arrogantie wordt veelal niet goed geaccepteerd. Mensen voelen zich vaak overrompeld en gaan in defensieve houding verder. Sluiten zich af. Het bekende muurtje. “Shields up!”.

    Ik hoop dat je ervaringen met ons wilt delen. Ik ben geïntresseerd in wat je zoal doet.

    • @Dennis en anderen,

      Dank voor de reacties zover. In principe is het inderdaad meer gebalanceerd en empathisch overkomen wat een contact de moeite waard maakt. Ik vind het ok om mede te delen wat zoal me interesses zijn. Ik leid geen heel actief leven, maar ben wel veel bezig met bewustzijn en balans zoeken tussen de aanwezige energieen en disciplines van beide kampen en hier met een groepje mensen goed mee omgaan. Voor wie een introductie daarin wil en/of geinteresseerd is, deel ik deze informatie graag via de email/msn, zodat je kan aftasten of het iets voor je is: gregorhoukes@hotmail.com

      Groet,

      Greg

  4. beste vrienden,

    dit is wat ik ervaar met deze gesprekken. we zijn arrogant maar in feite niet. we komen gewoon open op voor onze wijsheid en willen die delen met gans de wereld, spijtig genoeg gelooft de kleine man niet in ons of gaat niet eens na wat wij te bieden hebben. spijtig, omdat we mekaar zoveel sterker kunnen maken.
    ik geloof niet in de slachtofferrol maar in de overheersende kracht die kan mensen optillen naar een ongeloofelijk niveau van inzicht en geloof.
    wij zijn niet arrogant integendeel.
    ik dacht dat indigokinderen of ecetera hun mening mochten geven omdat zijn open zielen zijn en de waarheid spreken ten kosten van eendert wie.
    je kan er alleen maar uit leren……….;

    • @cheeta,

      Laat ieder voor wat hij/zij is en als de kleine man ‘het ziet ziet’ wie ben jij dan om daarover te oordelen,

      volg je eigen pad neem de mensen mee die wel in je licht willen staan..

      wees nederig en houd zaken zo dicht mogelijk bij jezelf, ieder is voor elkaar een spiegel en wij zijn niet anders dan ‘die kleine man’ die op zijn/haar manier ook speciaal is..waar jij en ik ook van kunnen leren..

      love & Peace

    • @cheeta & Ancie,
      Een mening geven is iets heel anders dan een oordeel.
      Maar geef liever geen mening over wat je niet kent. Communiceer met het onbekende, en zie dan maar of je überhaupt wel een mening kan geven.
      En of je zomaar waarheid kan spreken?
      Ik durf dat niet over mijzelf te zeggen.

  5. Heb jij/hebben jullie ook dat men ons vaak typeert als een beetje arrogant, vooral omdat wij kennis hebben over zoveel dingen?

    • @Raymond, vroeger was ik ook wel arrogant,en nog wel eens omdat ik dan om mezelf om veilige afstand te bewaren boven mensen plaats(te). Vroeger wist ik heel veel feiten en had ik erg veel kennis “in mijn hoofd” , en dat liet ik anderen vaak merken ook. Dat was door mijn onzekerheid. Ik ben later bijna al die feiten en kennis (zoals in kennis die je met je hoofd verkrijgt) vergeten omdat het me niet meer interesseert. Ik voel ook niet meer zo de behoefte om mijn/die kennis te etaleren (zegt de man met een blog ,haha) Maar als je bedoelt weten, dingen zien, voelen,en weten, dan ben ik aan het leren om die niet ongevraagd te geven.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in