DELEN

De hemel wil op aarde komen, en we hebben jou daar bij nodig. Alles staat op scherp in de wereld. Licht en donker tekenen zich in al hun volheid en extremen af, zowel in onszelf als om ons heen. Uit dit spanningsveld zal de Nieuwe Wereld geboren worden.

Ooit zijn er delen van de aarde ten onder gegaan, doordat er meer Donker (onwetendheid, macht, angst) aanwezig was dan Licht. Dit gebeurde o.a. in Lemurië en Atlantis. Zo ver zal het nu niet meer komen! De hart-resonantie van ons collectieve veld is nu zo krachtig geworden dat het ontwakingsproces van de mensheid in een versnelling is gekomen. Ons bewustzijn groeit als kool en dat kan niet meer worden teruggedraaid.

Eeuwig leven in onvoorwaardelijke Liefde zal opnieuw mogelijk worden voor elk mens! En jij, die dit leest, bent hier voor uitgenodigd.

Onder hemelse leiding

Wat is er nodig om de hemel dichterbij te halen in jouw eigen leven? Het antwoord lijkt misschien veel te eenvoudig: Door vanuit je Hart te volgen wat zich dagelijks aandient in jouw lichaam en in jouw leven.
Jij hoeft dit stappenplan naar jouw Nieuwe Wereld niet zelf te bedenken. Sterker nog: Jij kunt dit niet eens bedenken. Dit proces stijgt boven alle persoonlijk menselijke vermogens uit en wordt volledig geleid door de Lichtwereld, Opgestegen Meesters en de Galactische Councils.

Onze persoonlijke denkkaders zijn zeer beperkt en vertroebeld geraakt door de onverwerkte ervaringen uit ons huidige en vorige levens. We zijn gewend om in goed of fout te denken. Daardoor plakken we nog steeds veel te kleine, driedimensionale plaatjes op onze toekomstige mogelijkheden. Maar binnen in ons Hart is onze ware grootsheid aan het ontwaken.

Van de vijfde naar de lagere dimensies

Voordat we in de derde dimensie terecht kwamen – en daar zitten we nu al duizenden jaren in – hebben we miljoenen jaren in hogere dimensies dan de derde geleefd. In Lemurië leefden we op het laatst in de vijfde. De Paradijs-herinneringen, die elk mens diep in zichzelf meedraagt, stammen uit deze periode. Daar leefden we echt in de hemel op aarde. Ons heimwee naar die wereld, waarin er onvoorwaardelijk van ons gehouden werd en waar louter Liefde, harmonie, heelheid en Eenheid bestonden, laat ons af en toe nog de parels van onze eigen Goddelijkheid in die zuivere, Lemurische velden voelen.

Doordat we in Atlantis te maken kregen met wezens die hun verbinding met de Goddelijke Bron zo goed als kwijt waren, zijn we in velden terecht gekomen met lagere frequenties. Hierdoor konden hoge Lichtwezens zoals Draken en Hathors, die mede de onvoorwaardelijke Liefdesvelden hielpen in stand te houden, niet langer fysiek op aarde blijven. We raakten onze hogere, Goddelijke vermogens kwijt en ontspoorden.

Zonder dat we ons daar bewust van waren, zeilden we een driedimensionale – en, als je naar het beestachtige in de mens kijkt, een tweedimensionale – wereld binnen.

In de driedimensionale wereld hebben we regels, wetten en allerlei gedragscodes gecreëerd, om de liefdeloosheid, macht, angst en strijd enigszins onder controle te houden. Dit hebben we noodgedwongen gedaan, vanuit overlevingsscenario’s, om te voorkomen dat we nog verder zouden afzakken.

Wat gebeurt er in de wereld?

We zijn weer op de terugweg! We groeien stap voor stap weer van de derde naar de vijfde dimensie. In de vijfde dimensie bestaan geen dualiteit, egobelangen, macht, kwaad, angst of disharmonie. Daar leven al onze delen weer in hogere dienstbaarheid vanuit de zuivere verbinding met de Lichtwereld en de Bron. Maar dat lijkt bijna wishful thinking als je het alledaagse nieuws in de media volgt en de dreigingen in de wereld ziet.

Wat zich daar toont is de oude, tegenovergestelde beweging. Verloedering, verlies van moraliteit, moord en doodslag, corruptie, bedrog en martelingen…
Al deze gruwelijke, mens onterende en Goddelijke tegenkrachten zijn uitdrukkingen van het bestiale, tweedimensionale in de mens.

Delen van ons hebben allemaal ooit geleefd in, of kennis gemaakt met deze laagfrequente velden. Bij de ontwakende mens, met een hoger bewustzijn, zijn die delen al aardig geheeld. Maar in een deel van de mensheid is de strijd tussen Donker en Licht nog volop gaande. Onwetendheid en volkomen afgesloten harten zorgen voor deze kwellingen. Je zou kunnen zeggen dat daar de hel op aarde nog wordt uitgespeeld.

Extreme polen

We helen deze velden niet door ze te veroordelen en onze eigen pijn of onmacht daarop te projecteren. De Lichtwereld roept ons momenteel massaal op om onze eigen bewustzijns- en Liefdesvelden te bekrachtigen en als bakens van Licht op te gaan staan.

De extreme polen, die zich tussen de tweede en vijfde dimensie bevinden, werken zich naar het Licht toe. Dat wat niet uit het donker wil komen, en het eigenbelang boven de Goddelijke Wil blijft zetten, zal zich verzetten tegen verandering en zich steeds verder gaan afscheiden.

Juist doordat dit alles nu zo zichtbaar en voelbaar wordt, zal het Oerbesef in ons wakker worden. Dit besef is verbonden aan een Oerkracht, die alles in het werk zal stellen om de hemel weer terug te brengen in onszelf en op onze prachtige planeet.

Jij hebt een Oerkracht om verschil te maken

In deze Oerkracht zit een vuur dat ons naar de allerhoogste Waarheid wil leiden. Deze Waarheid geeft ons de moed om door begrenzingen, lijden en onwetendheid heen te groeien. Zij maakt het mogelijk om af te dalen in onze eigen gewonde delen uit de twee- en driedimensionale wereld.

Het Goddelijke vuur, dat elk mens gekregen heeft, wil volledig vanuit Liefde ingezet gaan worden voor de Nieuwe Wereld. Het is als het zwaard van Aartsengel Michael, dat alles doorklieft wat niet op Waarheid en Liefde gebaseerd is.

Daarom moeten we eerst onze eigen persoonlijke duisternis volledig getransformeerd en herverbonden hebben met onze Goddelijkheid. Alleen dan zullen de lagere velden – waar we nog volop mee te maken hebben in deze wereld – geen vat meer op ons hebben.

In het oude, duale veld reageren mensen op elkaars duisternis en liefdeloosheid. Je kent dit persoonlijk vanuit relaties, werksituaties, verjaardagspartijtjes en andere, quasi gezellige ontmoetingen. Terwijl mensen diep in hun hart naar liefde snakken, trekken ze elkaar zo weer mee in lagere vibes. Vanuit hun eigen onverwerkte dader- en slachtofferdelen ontstaat er gekissebis, geroddel, geklaag en getrek aan elkaar. Mensen zoeken hoe dan ook verbinding, en als het niet in hoge Liefdesvelden kan, dan maar in lage schaduwvelden…

Maar hoe meer wij met onze Oerkracht verbonden zijn, des te minder dit alles nog kan aanhaken. Dat wat niet resoneert zal immers altijd uiteen vallen.
Dit proces is momenteel wereldwijd en in onszelf in extreme mate gaande! Laten we er maar eens even induiken.

Rollercoaster

Momenteel roetsjen we als in een rollercoaster heen en weer tussen onze eigen hogere en lagere velden. Het ene moment voelen we de wind in de zeilen, voelen we ons fysiek goed en verheugen we ons op ‘het nieuwe’. We maken plannen en zijn blij met onze toegenomen inzichten en Zelfliefde.

Maar het kan zo weer omslaan. En hup, daar glijden we in een sneltreinvaart weer omlaag naar een oud deel van onze persoonlijkheid. Daar kan alle levenslust en liefde verdwenen lijken te zijn. Hoe beroerd kunnen we ons dan voelen.

Sowieso komen er nu in collectieve velden, door de wereldwijde onrust, enorme ladingen vrij van oude gifstoffen, negatieve gedachten en karmische ballast.

Hoe gevoeliger je bent, des te heftiger je lichaam hier op zal reageren. Dat varieert van ‘niet lekker’ tot je ernstig zorgen gaan maken. Dit kan zó de oude angstvelden aanraken, dat je opnieuw in oude verkrampingen gevangen kunt raken. Om moedeloos van te worden, soms …

Uit de shock

Het valt niet altijd mee om ons bewustzijn erbij te houden en om te kunnen doorzien wat er speelt. Zeker niet als we zó met een oud deel samenvallen dat we zelf even de moed en het zicht verliezen.

Maar weet dat we slechts tijdelijk samenvallen met oude delen van onszelf die nog vast zitten in de lagere velden. Zij moeten gevoeld, gekend, doorzien, geheeld en weer bij ons aangesloten worden, wil het Goddelijke Licht er echt in terug kunnen komen.

Veel van die delen hebben te maken met oude pijn en schuldgevoelens rondom het veroorzaken of het niet kunnen hebben tegenhouden van de verloedering in Atlantis.
De pioniers in deze processen bereiken inmiddels de verbinding met de Lemurische velden, waar we nog volledig één waren met de Goddelijke Bron.

Toen daar het Licht is uitgegaan, zijn de klappen groot en traumatisch geweest. We hebben daarna lang in een shocktoestand rondgelopen op aarde.
We kunnen niet door naar de vierde en vijfde dimensie, als we onszelf niet eerst van deze shocklagen bevrijden.

Niemandsland

Daar waar we de verbinding met de Lichtwereld niet meer konden voelen, zijn we al dwalende naar houvasten in de uiterlijke wereld en in onze persoonlijkheden gaan zoeken. Nu we deze weer willen vervangen door de enige verbinding die werkelijk vervult, heeft het ego het daar heel moeilijk mee. Het is bang dat het zijn grip op het leven volledig zal verliezen als het alles los moet laten wat niet meer klopt.

De angst dat het allemaal weer mis zal gaan en dat we opnieuw de verdichting tegemoet zullen kelderen, zit diep. Daarom zal het ego alles uit de kast trekken – op de oude, te kleine manier – om niet opnieuw om te vallen.

Als je weet, dat je zo vele levens hebt moeten overleven in een wereld vol tekorten aan Licht en Liefde, is het niet zo gek dat je naar een een time-out verlangt, als overgangstijd. Velen van ons zijn hondsmoe.

Tegen alle verdrukkingen in heeft onze persoonlijkheid zichzelf eindeloos overeind moeten houden. Vandaar dat het aan een grens zal gaan komen van wat nog leefbaar is. Daar wacht er een hele lastige overgave. Want achter die grens, tussen de derde en vijfde dimensie in, ligt het onbekende Niemandsland, waar het ego niets meer te vertellen heeft. Dat is de dood van het ego.

Ik geef het op

“Haal mij maar op”, zegt het ego daar. “Ik kan niet meer. Ik pas.”
“Okay” zegt de Lichtwereld, “dat gaan we doen. Wij staan paraat voor je! We halen je op, uit de beperkingen van de driedimensionale wereld. Je zult je wel onthand voelen in het begin, maar wij leiden je en zijn altijd bij je.

In de vierde dimensie zwijgt je persoonlijkheid, en zal niets meer vorm krijgen zoals jij het gewend was. Dat zal niet makkelijk voor je zijn. Je kunt daar niets meer vast pakken van wat je kent. De gereedschappen die jou nog uit de oude pijn- en angstlagen konden houden kun je inleveren, want die werken niet meer in de vierde dimensie.

Gefeliciteerd, want het gaat nu echt gebeuren! Je zult wel geduld en vertrouwen nodig hebben, en ruimte moeten maken voor stilte, transformatie en integratie. De omkering vanuit de fijnstoffelijke lagen tot in je meest verdichte lagen heeft tijd nodig.
Blijf jezelf dus overgeven aan onze leiding. Een persoonlijkheid is niet afgestemd op de heilige timing; wij wel.”

De overgang

De huidige tijd is een overgangstijd tussen de derde, vierde en vijfde dimensie. Alles wordt nu losgeschud en opengebroken wat nog met liefdeloosheid verbonden is.

We flipflappen heen en weer, tussen het bekende oude en het onzichtbare nieuwe. Hoe gaat het er dan uit zien? Geen idee; er is nog geen nieuw houvast. En dat geeft precies het gewenste effect om echt verder te kunnen komen.

Want doordat je niets meer kunt vastpakken blijft er maar één mogelijkheid over: Jezelf gaan omarmen. Jouw eigen heelwording is tijdens deze overgangstijd jouw nieuwe houvast. Door jou heen zullen jouw hogere Zelf en de Lichtwereld je van moment tot moment aanreiken wat jij nodig hebt om de hemel dichterbij te halen in jezelf.

Dat ziet er lang niet altijd zo uit als hoe jouw ego het kan bedenken. Want wat je aangereikt krijgt kunnen voor het ego hele lastige processen zijn, grote veranderingen of confrontaties met mensen om je heen.
Vaak kom je daarbij een niet-weten tegen over wat je ‘moet doen’. Dan rest je niets anders dan het in handen van je Hogere Zelf te leggen en je geduldig over te geven.

Naar de bodem van de put

Aan het begin schreef ik dat volgen wat zich dagelijks aandient in onszelf de hemel dichterbij zal halen. Vanuit ons Hart ontdekken we waar de donkerte de Liefde nog afweert.
Er is geen standaard routebeschrijving door die donkerte heen. Het is echt een kwestie van durven afdalen naar de bodem van de put. Blijf vol mededogen naar jezelf schouwen en richt je naar dat wat in jou om Liefde of verlossing schreeuwt.

Heb de moed om alle controle los te laten tijdens de moeilijkste en pijnlijkste momenten in dat proces. Wees volledig aanwezig bij dat deel van jezelf dat uitgeput is of niet meer verder kan, en wees bereid om jezelf volledig in handen van je Schepper terug te leggen.

Juist door die diepe overgave zal het meest kostbare in jezelf ontsloten worden. Dan blijkt de put ineens een bron te zijn!
Doordat je jezelf her-verbindt met de Bron zul je gaan voelen wie JIJ, achter alle driedimensionale illusies, werkelijk bent. Daar, in het diepste donker, zal jouw ware Goddelijke Zelf na levens weer op aarde tevoorschijn kunnen komen.

De Nieuwe Wereld

Op de bodem van de put word jij opnieuw geboren. Daar ontdek je dat het waar is dat jij volledig gekend bent en gedragen wordt in onvoorwaardelijke Liefde. Daar voel je dat het Licht uit de Goddelijke Bron rechtstreeks in jou wil stromen.

Wat jij toelaat zal, vanuit de Goddelijke Eenheid, onmiddellijk doorstromen naar de aarde. Dat voedt en bekrachtigt het grote Christusbewustzijnsraster, dat in en om de aarde heen ligt. Op het moment dat dit jouw laagste velden zal doen transformeren, stijgt jouw frequentie en komt de hemel een stukje dichterbij.

Jouw bijdrage aan de Nieuwe Wereld is grootser en reikt veel verder dan waar jij je bewust van bent. Dierbare medeschepper van de Nieuwe Wereld, we hebben jouw Licht en Liefde op aarde nodig.

*♥*

6 REACTIES

  1. Wat heerlijk om dit te lezen! Ik zag het leven al jaren als een zoektocht naar de diepere bestaanswaarheid. De mensen die op mijn pad kwamen, de gebeurtenissen (lang niet altijd even leuk) die ik tegenkwam in mijn leven, beleefde ik meestal zeer intensief. Achteraf zag ik ze als cadeautjes die mij werden aangereikt om mij te maken tot een bewuster mens. Via een vriendin, die ook altijd op zoek is, kwam ik in aanraking met de wet van de aantrekkingskracht en het boek Christus keert terug. Die kwamen flink bij mij binnen. Op zoek naar het licht, voor mij zo duidelijk, maar in mijn omgeving werd hier best wel afwijzend op gereageerd, het werd niet herkend. Ik werd zelfs als manisch gezien toen ik nadat ik tegen een muur aanliep binnen de relationele sfeer steeds meer op zoek ging naar dit licht. Maar als je vraagt aan het universum krijg je vanzelf alles aangereikt. Ik kwam in contact met een meditatiegroep en vervolgens het hoopoonoopoonoo-ritueel ( meditatie: het spijt me- vergeef me- ik hou van je- ik dank je) na een wederom een confronterende gebeurtenis. Ik pas dit sinds een week intensief toe en er komen allerlei mooie dingen naar mij toe, neem goede beslissingen en heb er veel vertrouwen in dat ik hard op weg ben naar mijn hemel op aarde! Dit artikel bevestigd mijn geloof in de toekomst. Thanx

  2. Mooi Mieke! Dank je wel!

    Het weer verbinden met je eigen innerlijk kind is zo belangrijk bij dit proces. En dit innerlijk kind vraagt (of roept zelfs) ons nu allemaal om deze band weer aan te halen. Om weer de verbinding met onszelf aan te gaan.

    In mijn beleving kan juist het innerlijk kind ons leiden en de juiste weg aangeven bij het proces dat jij beschrijft, o.a. via je intuïtie, gevoel en weten.

    En dat is echt fijn thuis komen : )

  3. Lieve Mieke, dank je wel voor het mooie verhaal. Het geeft me weer moed en doorzettingsvermogen hoe om te gaan met de moeilijke fase en het 'niet weten'. Ik merk dat mijn ego 'niet weten' vaak niet accepteert. Ik moet het wel weten, dat kan toch niet! Aldus mijn ego…
    Dank je wel dat je het mij weer even helder maakt.
    Lieve groet, Dalma

  4. "Op de bodem van de put word jij opnieuw geboren. Daar ontdek je dat het waar is dat jij volledig gekend bent en gedragen wordt in onvoorwaardelijke Liefde. Daar voel je dat het Licht uit de Goddelijke Bron rechtstreeks in jou wil stromen."

    Dan heb ik nog een lange weg te gaan want ik voel helemaal niets.

    Ik voel me niet gekend of gedragen.

    Wat ik wel herken is de onvoorwaardelijkheid (grenzeloosheid/het verdwenen zijn in het geheel).

    En dat is 'een trede hoger' dan Liefde.

    M.a.w. wie wordt er gekend en gedragen in onvoorwaardelijke Liefde.

    Zou zomaar het ego kunnen zijn.

    Daar waar geen ego is, kan er niets meer gekend of gedragen worden.

    Ik zou kunnen typen; er kan enkel een nieuwe wereld zijn, zonder een jou (een zelfbeeld).

    Of; geen nieuwe wereld met jou.

    Toch reuze benieuwd wat een ieder onder dat JOU verstaat/voelt/beleeft.

    Dat bepaalt mijn inziens 'een nieuwe wereld'.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in