DELEN

Dana MrKichIn deze tijd waarin het idee van ‘Je creëert je eigen werkelijkheid’ gemeengoed is, wordt dit idee vaak voorgesteld alsof de ‘je’ een individuele entiteit is, in staat om gecontroleerd en gestuurd te worden door enkele sterke gedachten en positieve affirmaties.

De realiteit is dat die ‘je’ bestaat uit ontelbaar vele aspecten, bewuste en onbewuste, dat die ‘je’ een heleboel overtuigingen, emoties, verlangens en angsten heeft, die bestaan in veelvuldige dimensies. Die caleidoscoop die ‘jij’ heet, kan vergeleken worden met een troep wilde paarden, die idealiter allemaal in dezelfde richting lopen, maar die dat veel vaker niét doen, of gewoon proberen te doen. Te midden van dit alles hebben we dan onze Ziel, het prachtige paard met een heel heldere visie van waar hij of zij in dit leven naartoe wil – soms helpt de Ziel de paarden op één lijn te krijgen, andere keren duwen en trekken de paarden aan de Ziel, of ontkennen ze hem/haar volledig. Daarboven nog hebben we dan ons Grotere Zelf, dat in staat is te zien wat er voor ons ligt wanneer we die richting uitgaan die we aan het volgen zijn.

onsterfelijke-ziel

Van tijd tot tijd heeft de Ziel op cruciale momenten van onze evolutie geprotesteerd en de aandacht van de paarden getrokken, anders zou ons Groter Zelf de paarden intomen, in het geval dat ze te ver uit koers gelopen zouden zijn. Toch hadden we meestal vrije wil, waardoor die paarden konden doen wat ze wilden, tot onlangs. Het maakte allemaal deel uit van onze grotere leer-ervaring.

Nu is de tijd om te feesten voorbij voor deze specifieke versie van ons Vrije Wil paardenteam.

Onze Ziel neemt de leiding, en ons Groter Zelf geeft de richting aan, als in de laatste sprint van een lange marathon.

Ons Vrije Wil paardenteam (waaronder ons Ego, de vele dromen die we vast hielden, onze kwetsuren enz…) werd bestookt met elke instroom van hoger vibrationele energie/zonnevlammen/eclipsen/kardinale kruisen/en wat voor kosmische munitie het universum ook maar beschikbaar heeft.

Het beeld dat ik krijg is die scene uit Forrest Gump waarin Luitenant Dan in een bootje zit in een razende storm, de regen komt bij bakken uit de lucht, het dondert, bliksemt, de zee is woelig, en hij roept uit: ‘Komaan zeg, noem je dit een storm? Het is tijd voor een confrontatie! Jij tegen mij!’ Tot op het einde willen we de illusie behouden dat we controle hebben, zonder ten volle de grotere enormiteit te beseffen van wie we eigenlijk echt zijn.storm

De volgende morgen is de zee kalm. Luitenant Dan zit op de boot, en ziet er getransformeerd uit, de woede is weg. Hij zegt tegen Forrest: ‘Weet je, ik heb je nooit bedankt om mijn leven te redden.’ En hij laat zich over boord vallen om te gaan zwemmen. Forrest bedenkt: ‘Ik denk dat hij vrede heeft gesloten met God’.forrest_gump_lt_dan_makes_his_peace

Wanneer onze Ziel de leiding neemt, ons Groter Zelf in ons afdaalt, en ons oproept om te belichamen wie we echt zijn, zoals nu gebeurt, kan dat aanvoelen als een storm. Het kan voelen alsof aan ons geduwd en getrokken wordt door Goddelijke Krachten. Deze Goddelijke Kracht ben JIJ, de authentieke jij, de grotere jij, de ziel van je, die je terug wil aflijnen op jezelf.

We kunnen ons Zelf en onze Ziel bevechten zoveel we willen, maar we zullen uiteindelijk bont en blauw geslagen zijn. Hun werkterrein is vaak ruw en lastig, maar net zoals na de nacht van Luitenant Dan, breekt er een nieuwe dag aan, en in onze pas verworven staat van overgave en nederigheid kunnen we zien dat onze Ziel en ons Zelf al die tijd voor ons heeft gewerkt, niet tegen ons. Daarin kunnen we onze vrede vinden.

Dana Mrkich

www.danamrkich.com

vert. Fran Tielemans

7 REACTIES

  1. Even de boel op een rijtje.

    Er is een ‘je’ waar ook het ego toebehoort, als een bende varkens (bij mij zijn het geen paarden) met ontelbaar vele aspecten, bewuste en onbewuste, dat die ‘je’ een heleboel overtuigingen, emoties, verlangens en angsten heeft, die bestaan in veelvuldige dimensies.

    Er is een Ziel.

    Er is een Groter Zelf.

    Er is een Goddelijke Kracht / JIJ / de authentieke jij / de grotere jij / de ziel van je.

    Er is een jezelf.

    En er is een Zelf.

    Ik snap heus wel dat in de tijd van de schepping er geen Ikea was waar ieder artikel een geschreven gebruiksaanwijzing en afbeeldingen had maar onze lieve Heer heeft toch echt wat steekjes laten vallen.

    Hoe kom ik er in Lia`s naam achter wanneer ik nou te maken heb met die varkens, het ego, de Ziel, de Grotere Zelf, de Goddelijke Krachten, het Zelf, jezelf.

    Die varkens en het ego zijn slim genoeg om van alles te kunnen bedenken, te voelen, m.a.w. het gevoel te geven dat dit toch echt Zelf, Ziel of wat dan ook is.

    Om het nog maar niet te hebben over ‘vrede vinden’.

    Wacht even, nou voel ik het plots, hier is de Ziel aan het woord.

    Oh wat voelt dat fijn en vertrouwd, oh Liefde, i want more and more.

    De vrede is neder gedaald, oh wat voel ik me fijn.

    Wat moet het toch heerlijk zijn om Zelf te zijn.

    Hoe krijgt een mens het voor elkaar.

    • @Aart, Ik denk niet dat ik alooit 1keer heb gereadeerd op Aart omdat het altijd zo een warboel is:)en eindeloze discussies.
      Maar nu ben ik eeens akkoord, hoe moet je bos nog door de bomen zien met een uitleg zonder voorbeelden, iedereen zegt altijd wauw , prachtig, mooi , enz zit iedereen dan echt in zn zielkracht, en alles compleet begrepen

  2. Dank je wel, Fran voor de mooie, inspirerende en krachtgevende tekst van Dana. Hartvolle groet en een mooie en bijzondere dag gewenst, Edith

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in