vertrouwen

Door onszelf verbinding toe te staan met onze kwetsbare kanten geven we onszelf ruimte. Deze ruimte maakt dat we ontvankelijk zijn. Dat we openstaan voor ontmoetingen. Wanneer we bang zijn om geraakt te worden houden we anderen op afstand. We dragen een onzichtbare cocon om ons heen, waarmee we laten weten: ‘kom niet te dichtbij’.  Dat geeft een gemengd signaal af. Tijdens de ontmoeting stralen we openhartigheid uit. Tegelijkertijd wordt ook een  onderliggende boodschap uitgezonden, één van argwaan en achterdocht. Vanuit de onbewustere lagen zenden we de boodschap uit: ‘kan ik jou vertrouwen?’  Hoe kunnen we ontvankelijkheid toelaten als we in het verleden gekwetst zijn?

Gekwetst zijn in het verleden

Herinner je ook nog zo goed die keer dat iemand je zo veel pijn heeft gedaan? Dat wat er gezegd werd nu nog in je geheugen gegrift staat? Of juist datgene wat achterwege bleef, heeft gemaakt dat je je in de steek gelaten hebt gevoeld? Of dat wat toen zo mooi leek, een illusie bleek te zijn, waardoor het keihard is binnengekomen?

Ervaringen die ons geraakt hebben. Gekwetst. En de open ontvankelijke houding die eerst nog bij onze eigenheid hoorde, is veranderd in een stevige beschermende cocon. Zonder dat we er erg in hebben gehad, hebben we ons afgesloten en zetten we de deur hooguit op een kier om er voorzichtig door naar buiten te gluren. Is de wereld nog te vertrouwen? Terwijl we de klink stevig vasthouden, zodat we de deur elk moment weer kunnen dichttrekken.

Ons beschermingsmechanisme

Neem eens een kijkje door die kier van de deur. Misschien kan je de deur ietsjes verder openzetten. Wanneer je dit invoelend laat plaatsvinden, merk je misschien dat je lichaam reageert, of dat er iets anders gebeurt. Ik onderzoek mijzelf en merk dat ik de deurknop niet wil loslaten, want ik vertrouw het niet. Maar wat denk ik te vinden in deze ‘beschermende cocon’ dat daarbuiten niet aanwezig is?

Het tegenstrijdige is dat de eenzaamheid die voortkomt uit het afgeschermd zijn ons op afstand houdt. De eenzaamheid komt voort uit het afgezonderd zijn. Dit beschermingsmechanisme houdt echter een illusie in stand.  Want juist door deel te nemen en door ons open te stellen voor ontmoetingen waaraan we onszelf laven, zijn we in staat onszelf te verbinden.  Wanneer we bevrijd zijn, het beschermingsmechanisme laten varen en een open houding aannemen, gaat dit ons met onszelf verbinden. De kracht die we daarmee vergaren, geeft mogelijkheden en brengt ons samen met onszelf en met anderen.

Vanuit verbondenheid de wereld betreden

Hoe kunnen we groeien van ontmoetingen zonder dat ons afweermechanisme ons steeds verhindert ontvankelijk te zijn? We kunnen het beeld nog een keer oproepen van de deur die op een kier staat waarbij de deurklink wordt vastgehouden. Je kunt jezelf deze houding laten aannemen terwijl je je de wonden herinnert die je opgelopen hebt. Het kan samengaan met veranderingen in je lichaam of andere reacties die je opmerkt terwijl je rustig doorademt zodat je ruimte geeft aan datgene waar om gevraagd wordt.

Je kan dit beeld blijven ervaren totdat je de spanning voelt afnemen van wat er gaande is. Ondertussen kan je de deur wat verder openzetten.  Door het samen te laten vallen met jouw intentie waarbij je in vertrouwen bent en onderdeel uitmaakt van het geheel. Wanneer de deur geheel geopend is, kan je toegang krijgen tot nieuwe ervaringen om te beleven en vanuit hartverbintenissen nieuwe mogelijkheden onderzoeken.  De volgende stap is door de opening heen. Buiten de deur mag je trots op jezelf zijn voor de moed die je getoond hebt om de gewaagde stap te durven nemen.

En nu?

Vanuit verbondenheid betreden we de wereld. Dat maakt dat we ontmoetingen op een andere manier ervaren. Dergelijke ontmoetingen geven een nieuwe kijk en maken dat we onszelf richten op éénheid. Dat geeft een ander perspectief. We creëren een ander beeld van de wereld, waardoor we weer anders waarnemen. De ervaringen die we opdoen gaan samen met verdraagzaamheid en geven mogelijkheden om onszelf te verbinden. Vanuit de wetenschap dat we samengaan. Met als gevolg een illusie armer en een gedeeld leven rijker :-).

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in