UniversalJoy

sterrenkrachtDierbaren,

Hoewel Jullie dat portretteren wat jullie denken dat jullie zouden moeten in de rol van god/godin/Lichtwerker/sterrenwezen – voel jij die rol niet binnenin jou.

Je hebt jouw voornemen getest. Je hebt jouw volmaakte wereld in jouw geest gecreëerd. Echter, je hebt het gevoel dat je een volger bent – ondanks alle boodschappen dat je een leider bent.

En terwijl je de Nieuwe Aarde titels afgooit die velen aan je schenken, voel jij je steeds minder waardig voor wat dan ook anders dan jouw 3D leven.

Je weet dat anderen wisselwerken met iets buiten hun 3D wezens. Maar zij zijn de “Gouden” zielen – de uitzondering op de regel. De rest van jullie zijn ergens in het midden van een Bell Curve (klokgrafiek) van middelmatigheid.

Hoe is het mogelijk dat je een god of een godin bent en geen geld hebt om de huur te betalen?

Brenda Joyce Hoffman
Brenda Joyce Hoffman

Je voelt slechts een voortzetting van jouw 3d leven met hier en daar een paar Nieuwe Aarde sprankelingen van vreugde. Je wacht op de laatste channeling of workshop om die vreugde omhoog te krijgen om daarna alleen maar die sensatie te verliezen op het moment dat je op het werk arriveert of dat jouw kind iets breekt dat speciaal voor jou is.

Vreugde is vergankelijk. 3D is jouw werkelijkheid.

Wij vragen je om dat anders te zien. Je bent aan het verschuiven. Eén van de grootste indicatoren van jouw verschuiving is jouw ontgoocheling met de Nieuwe Aarde. Je geloofd voldoende om naar iets te streven alhoewel het je schijnt te ontglippen.

Jullie zijn allemaal Lichtwerkers. Maar je hebt dat zo vaak gehoord dat het weinig voor jou betekend aangezien jij jouw dubbeltjes in de levensmiddelenwinkel telt.

Weet alsjeblieft dat jouw verschuiving in/naar Lichtwerker kennis gebeurd in de volgende paar dagen.

Het zal beginnen met een paar afvallige emoties. Een, “Ik ben zo kwaad als de hel en ik neem het niet langer meer” moment(en) dat zichzelf zal presenteren op zovele manieren van, “Nee,” naar “Dat is jouw verantwoordelijkheid,” naar “Ik ben van meer waarde dan dat.”

Deze gedachten en gevoelens zullen zich op manieren uit jouw poriën vandaan persen die jij je nu nog niet gewaar kunt worden.

Wij zeiden dat jullie dit vakantie seizoen andere emoties zouden voelen – alsof je van buitenaf naar binnen kijkt. De volgende paar dagen zullen een ander emotioneel element produceren die jullie voorbij de gevoelens van de Nieuwe Aarde ontoereikendheid zullen verhuizen.

Zoals de eerste dag van een baan wanneer je er zeker van bent dat je niet de jou toegewezen taak kunt uitvoeren en dat ook nooit zult kunnen – om je vervolgens een paar maanden later te realiseren dat je volledig op je gemak bent met de taken die jou op de eerste dag in paniek hadden.

Je hebt maanden en jaren gehad van jouw eerste dag Nieuwe Aarde emoties.

De emoties die je de volgende paar dagen gaat verkennen gaan over het weten waartoe jij in staat bent.

Misschien zorg je emotioneel voor iemand tot de omvang dat jij jouw behoeften negeert – ofwel 3D of de Nieuwe Aarde. Je zou wakker kunnen worden en zeggen, “Jij bent in staat om voor jezelf te zorgen.”

Of je zou jezelf toe kunnen staan om jouw bekwaamheden in zowel jouw 3D wereld als de Nieuwe Aarde te kennen.

Want je moet je vertrouwd in jouw 3D wereld voelen voordat je jouw ware Nieuwe Aarde Wezen ontdekt.

Als jij je “minder dan” voelt in jouw 3D wereld, hoewel je andere dimensies verkend, zal je die ontoereikendheid in jouw Nieuwe Aarde leven handhaven. Zo ongeveer als dat iemand die op zesjarige leeftijd misbruikt werd deze gevoelens moet herbekijken aldus machteloosheid niet in diens 3D wereld domineert.

Gevoelens van ontoereikendheid – in wat voor dimensie dan ook – reduceren jouw Nieuwe Aarde kracht/macht.

Misschien gooi jij je handen omhoog in afschuw want de meeste Lichtwerkers hebben 3D levens ervaren – specifiek dit leven – die verschrikkelijk in de herinnering zijn. Dingen die je bijna niet aan anderen durft te vertellen want wie zou geloven dat je dat ervaren had, en nu hoop je op de Nieuwe Aarde vreugde.

Alsjeblieft raak niet in paniek. Je hebt bijna al jouw herinneringen opgeruimd. Het is slechts dat je in de volgende paar dagen gerelateerde emoties ten toon zult spreiden waarvan je niet besefte dat die diep binnenin je waren.

Iets dergelijks maakt deel uit van de vakantie verschuiving van dit jaar – de “zouden moetens” van de maatschappij verwijderen EN de werkelijkheid van jouw wezen kennen.

Jouw herinneringen van het zijn van minder dan hebben jou belemmerd van het kennen van jouw ware wezen. Een beetje zoals Marilyn Monroe, de Hollywood filmster, die nooit haar sterrenstatus accepteerde vanwege haar onopgeloste kindertijdpijn.

De energieën van de volgende paar dagen geven jou de vrijheid om alles dat jou in de 3D houdt op te lossen hoewel je voorbij de 3D termen verhuisd bent voor jouw Lichtwerkers rol.UniversalJoy

Sta deze energieën toe om hun werk te doen. Sta ongewone of beangstigende nachtelijke dromen toe. Sta jezelf toe relaties te verkennen wetende dat iedereen krachtig genoeg is om in richtingen te gaan die juist voor hen zijn – zeer specifiek, jij. Snijd de banden door van diegenen die van jou afhankelijk zijn/die op jou leunen.

Beweeg voorwaarts als een heldere ster, in plaats van het zware stof dat je geprobeerd hebt om te zijn.

De volgende paar dagen, zal je emoties voelen waarvan je niet wist dat zij deel van jou uitmaakten. En je zult deze gevoelens aan anderen doorgeven als jij jouw emotionele bord opruimt. Zorgdragen voor en slachtofferschap zullen de eersten zijn om te gaan.

Sta jezelf toe om in de volgende paar dagen te zijn en je zult zoals een ster dat doet, stralen.

Nu ben je bezorgd dat je iemand die jou dierbaar is zult kwetsen of verliezen. Als die iemand of dat iets een deel van jouw gevoel is van minder dan een stralende ster, is het tijd om los te laten – emotioneel, zelfs fysiek als dat zinvol is.

Betekent dit dat jij jouw baan op zult geven, je partner of gemeenschap zult verlaten? Misschien. Maar dit is een emotionele verschuiving, dus het is meer dan waarschijnlijk dat jij jouw waarheid zult spreken – en als diegenen die jij adresseert die waarheid niet wensen te eren, zal jouw relatie veranderen.

Je zult beginnen te handelen als een ster, zelfs in jouw 3D wereld. Want je zult diep binnenin jezelf weten dat je eindelijk de Prins hebt gekust, jij, en jouw nieuwe rol wenkt – dat van een nieuwe Aarde Ster.

Zo zij het. Amen.

 

Vertaling: Cobie de Haan – http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/

Copyright © 2009-2013, Brenda Hoffman. All rights reserved. http://www.LifeTapestryCreations.com. Feel free to share this content with others, post on your blog, add to your newsletter, etc. But please keep this article’s integrity by including the author: Brenda Hoffman & source website link:http://www.LifeTapestryCreations.com

189 REACTIES

  1. Hey Robert,

    Je reactie zette me aan om mijn ervaringen op een andere manier te benaderen. Die dingen buiten mezelf die ik niet kan verklaren zijn er nog steeds. Sommige ervan wil ik ook niet aanvaarden of ten minste niet vertrouwen op het gevoel dat ik er bij krijg omdat ze letterlijk mijn verstand te boven gaan.

    Je zegt er zelf ook al het nodige over, maar wat ik bij jou zie/lees is dat je bang kunt worden als je ‘zomaar’ gevoelens ervaart (die je niet kunt verklaren). Alsof je dan vertrouwen in jezelf mist en dan in je hoofd gaat zitten om te verklaren en te begrijpen. Het is angst wat gepaard gaat met controle door het hoofd. Misschien helpt het om jouw les hier in te herkennen, want hoe ga jij steeds met jezelf en dit soort situaties om? En waarom ben je bang?
    Neemt natuurlijk niet weg dat het goed is om te onderzoeken wat er nu aan de hand is

    Klopt helemaal. Ik kan het ook niet loslaten als ik het rationeel niet kan verklaren, terwijl ik goed genoeg voel dat ik niet alles rationeel kan verklaren.

    Zoals ik al zei hierboven ik heb jaren naast mijn lichaam gezeten, mijn gevoelens en emoties op zij gezet voor het goed van anderen. En in tegenstelling tot wat ik lang dacht ging ik hierdoor niet minder voelen, maar minder mezelf voelen. Ik voelde wel meer dingen rondom mij. Sterker nog ik heb heel lang geleefd op de emoties van anderen. Ik focuste me op mensen waarbij ik bepaalde gevoelens waarnam om te voelen. Ik wist niet dat dit niet mijn gevoelens waren die ik waarnam.

    Ik leer nu pas mijn eigen gevoelens en emoties kennen en toelaten. Merk recent ook het omgekeerde dan ik altijd dacht namelijk dat ik bepaalde dingen die ik voel buiten mezelf leg, maar die eigenlijk van mezelf zijn. Heb al enkele keren stil gestaan bij wat ik ervaarde en in sommige situaties verdwenen de lastige gewaarwordingen door ze te herkennen als van mezelf. Maar dat lukt dus niet in elke situatie. 🙂 ga ik nog even mee bezig zijn. 🙂

    En ja hulp halen. Misschien wel. Maar heb al enkele keren een poging ondernomen en er niet bij gevonden wat ik verwachte. Of ik voelde dat mensen me aan hen bonden verdraag dat absoluut niet. 🙂

    Heb jij goede ervaringen en weet jij waar ik bvb zo een aurareading kan halen? Ben ik wel benieuwd naar. 🙂

    Groetjes,
    Nele

  2. Hoi Robert 🙂 ,

    Ja, Nele en ik hadden daar allebei een stukje over geschreven. Lief dat je er op wilt reageren 🙂 .

    Klopt inderdaad wat je zegt ja, het uit je lichaam als het ware gaan en daardoor inderdaad dingen minder voelen/ervaren. Vroeger een overlevingsstrategie, maar in het Hier en Nu, wanneer de onveiligheid weg is, gaat het juist weer tegen je werken.
    Om eerst contact met die ander te hebben, moet je natuurlijk eerst contact met jezelf hebben, en dus ook contact met je lichaam. Maar om contact met je lichaam te hebben, moet je dat ook weer durven! 🙂 . Het wordt een soort 2e natuur, het uit je lichaam zijn. Sterker nog, dat is jarenlang de ervaring, dus ja, daar ben je je vertrouwd mee gaan voelen.
    Om weer dat contact te gaan maken dien je bewuster van dat verleden te (durven) worden, de reden waarom je er in eerste instantie ‘uit’ bent gegaan, en opnieuw leren eigenlijk over Voelen en Emoties.
    Emoties Voel je In je Lichaam. Voelen is de Poort naar Jezelf, naar Heling, naar Alles. 🙂 . En dat duurt even ja, om dat weer te leren voelen, durven voelen, mogen voelen, veilig daarmee te raken.
    Hoe meer contact ik met mijn lichaam krijg, hoe meer ik begin te voelen. Hoe meer ik begin te voelen, hoe meer ik herinneringen van vroeger krijg. Daar mee aan de slag, en stapje voor stapje vertrouwd raken met mijn lichaam, in mijn lichaam, mijn eigen lichaam gaan opeisen als het ware. En dat duurt ja. Ik dacht altijd; doe ‘k wel ff. 🙂 . Blijkt Levenswerk te zijn. En c’est bon. C’est d’accord. 🙂

    Dank voor je toelichting, Robert 🙂 .

    Veel liefs, Susanne

  3. Hey Robert,

    Ik reageer even hier. Geen verplichtingen he. Ik weet dat het een brok is. En ik wil ook geen beslag leggen op je tijd. Ik zou het ook niemand kwalijk nemen mochten ze zeggen dat ze op een bepaald stuk ook liever niet reageren.

    Krijg ik feedback of vind ik antwoorden in jullie schrijven dan is dat mooi meegenomen. En anders is het ook goed.

    groetjes,
    Nele

  4. Hallo Lia,

    Zal ik dan maar rechtstreeks zijn? Bij het lezen van diverse topics kom ik veel actie/reactie tussen jou en Aart tegen,(lees alleen al het topic:”Wat valt er nog te zeggen” terug) er is een soort van aantrekken/afstoten tussen jullie gaande. Prima! Jullie ding. Vind het (persoonlijk)jammer dat je dat niet aangeeft op het moment dat iemand getriggerd raakt en jou om uitleg vraagt.

    groetjes, Diny

    • Diny,
      Is het nu zo moeilijk te begrijpen wat er met een kwakende eend tussen je oren wordt bedoeld? Er van alles bij verzinnen waar ik niet over schrijf, dat is nu een goed voorbeeld van kwakende eend. Meer heb ik er niet over te zeggen, hoor.
      Groet van lia

      • @Lia,

        Hallo Lia,
        Jouw reactie duurde niet lang…(na mijn reactie op Aart vanochtend, zat al op jouw reactie te wachten.)
        Als ik jou ook een tip mag aanreiken: misschien is het een idee om jouw frustraties bij de juiste persoon neer te leggen. Of misschien de weg naar binnen te gaan… En om dan maar gelijk een stuk humor toe te passen: Denial is géén rivier in Egypte!

        Groetjes, Diny

        • Hallo Lia,

          Zal proberen het helder te maken. In al die weken dat ik hier nu reageer heb je nog nooit op mij gereageerd, en dat is prima, dat is namelijk vrijheid. Pas op het moment dat ik op 3 januari 14:40 mijn allereerste reactie op Aart gaf (topic: Boodschap Aartsengel Michael januari 2014) besloot je diezelfde dag 3 januari 17:08 (in dit topic) mij tips te geven. De verbindende factor is Aart.. De intentie is in eerste instantie mooi, en de olifant kan ik ook iets mee, waarvoor mijn dank. Echter was die intentie verweven met frustratie en dát is wat je meestuurt, wat ik binnenkrijg. En ik heb je tevens gevraagd waar jij dat in mij observeert… hopelijk schept dit wat duidelijkheid.

          Groetjes, Diny

          • Lieve Diny,
            Zou je alsjeblieft willen aannemen dat er helemaal geen verband is? Ik reageer de ene keer op dit, andere keer op dat. Gewoon zoals het valt en zoals mijn petje staat. Zonder bijbedoelingen. Ik houd ook niet bij aan wie ik per dag schrijf, en wie ik allemaal oversla.
            Als jij frustraties binnenkrijgt, dan is dat écht jouw interpretatie en niet wat ik meestuur. Diny, ik ben niet gefrustreerd. Hopelijk wil je dit inzien en anders maar niet.
            Dag, Lia

    • @Diny,

      Hoi lieve Diny 🙂 ,

      Ik wil graag nog even reageren op jou en over dat gekke, aparte en tevens uiteindelijk humoristisch geworden gesprek van gisteren. En ik wil je ook bedanken dat je het voor mij opnam. Vind ik erg lief van je. 😉

      Naar mijn inziens reageerde Lia op onze gesprekken. En niet op Aart. 🙂 . Vandaar dat ik ook zo ontzettend moest lachen 🙂 , dat jij die kwakelende eend als Aart interpreteerde! 🙂 Dat maakte het hele verhaal weer erg komisch, vond ik zelf. Jannie die vervolgens ook weer een hele grappige opmerking maakte, dus ja, het werd al met al maar een gek gesprek 🙂 🙂 , tranen in m’n ogen had ik op een gegeven moment van het lachen. Oh oh, werd het toch nog een zeer grappig gesprek 🙂 .

      Ik weet ook niet wie zijn of haar interpretatie van het gesprek nu de juiste is, interpretie is maar van porselein. Vandaar dat ik het voor de zekerheid ook eerst vroeg aan Lia.
      Mijn interpretatie van haar antwoord is dat zij niet Aart bedoelde, want daar ging het ook in z’n geheel niet om. Er was een behoorlijk ‘gesprek’ gaande, weliswaar via schrift natuurlijk (hier op de site), tussen jou, Nele, Robert en ik, geloof ik. En dat ging over leven, emoties, pijnen, hoe daar mee om te gaan, onze eigen ervaringen daarin.
      En ik interpreteerde Lia’s reactie dat zij ons schrijven ervaarde als kakelkippen, en noemde een in mijn ogen een wat rare, een wat kwetsende beleving van onze gesprekken.

      Het is niet het einde van de wereld 🙂 ! Maar op dat moment kwetste mij die opmerking een beetje, in die zin, in dit geval waren er zo’n 3, 4 mensen die in alle oprechtheid en eerlijkheid hun gevoel, ervaringen uiten, en in het geval van jou en mij Diny, ons verleden waar mishandeling en misbruik in voorkomt, en ja, dat dat duurt even ( 🙂 ) natuurlijk eer je daar vrij van bent, Robert die hele mooie, oprechte adviezen geeft, Nele die haar verhaal deelt in alle openheid. Ja, zo’n opmerking van Lia kwam dan even rouw op m’n dak.
      Dan denk ik; je hóeft niet te reageren. Ook al staat het verhaal je niet aan, ook al kan je je er totaal niet in vinden, en ook al is het langdradig, of vind iemand het te langdradig, men hóeft níet te reageren. Zeg dan niets ofzo, dacht ik, maar goed.
      En humor snap ik. Is ook heerlijk humor, nodig ook! Ik kon vervolgens weer enorm de humor inzien dat jij dacht dat Lia Aart bedoelde toen ze het over kakelkippen had 🙂 🙂 , haha, dat vond ík dan weer humor!
      Ik had dus niet het idee/gevoel dat ze Aart bedoelde, maar dat ze ons bedoelde, met onze gesprekken. En ook dat kan verkeerd geïnterpreteerd zijn, vandaar dat ik het voor de zekerheid ook aan haar vroeg. Vervolgens kreeg ik een antwoord dat weer ging over een kakelkip, dus ja, kon daar niet veel mee.

      Ik vind het lief van dat je je betrokken voelde bij mijn schrijven, Diny 🙂 . Ik las dat jij noemde dat ik getriggerd werd en voelde blijkbaar de neiging om het voor me op te nemen, en dat vind ik erg aardig van je, Diny. De reden dat het mij even kwetste, of ff rouw op m’n dak kwam, ’t is natuurlijk niet het einde van de wereld 🙂 , is omdát de gesprekken natuurlijk zeer, ja, hoe zeg je dat, moeilijk zijn/waren. Jij en ik komen allebei uit een verleden van misbruik en mishandeling, is natuurlijk een kwetsbaar iets, en dat iemand dan vervolgens ons schrijven, ons verhaal interpreteert alszijnde kakelkippen met zwemvliezen en dat wanneer we God willen beleven of het dan stil onder onze schedeldak kan zijn.. Dan denk ik; wauw..

      Humor vind ik heerlijk! Ieder z’n eigen gevoel voor humor. Ik hou enorm van zelfspot, kan ook enorm in een scheur liggen wanneer anderen zelfspot hebben, ieder z’n eigen interpretatie van humor 🙂 . Maar grappen maken over iemand’s pijn, vind ik wat anders. Dus ze zal het misschien wel of niet als grap bedoeld hebben, op dat moment stak het ff, dat ik dacht; je hoeft niet onze pijn te gebruiken als grapje, of te zeggen dat ons oprechte zoektocht vanuit die pijn naar liefde is als kakelende kippen met zwemvliezen die stil onder hun schedeldak moeten zijn. ??? Dan denk ik; ga rouwdouwerig met Aart zijn, maar niet met mijn pijn of die van een ander.

      Maar goed, 🙂 , het is natuurlijk niet het einde van de wereld, even maar een opmerking. Het gesprek veranderde vervolgens in een ontzettend komisch verhaal, vond ik zelf dan, dus ja, we zijn weer een dag verder, nieuwe dag, nieuwe kansen! 🙂

      Dus lieve Diny, dank je voor je lieve bedoelingen vrouw! 🙂 Lekker loslaten, en off we go, marching on 🙂 🙂 🙂 .

      Hele fijne avond gewenst en dikke knuffel van mij,

      Susanne

      • Hey,

        Niet dat ik me wil mengen in de discussie, maar ik denk dat Lia het helemaal niet zo slecht bedoelde, maar dat zij het beeld dat onze conversaties in zich opriep gebruikte om ons iets duidelijk te maken. Namelijk dat het antwoord op onze vragen niet zal komen zolang we er in ons hoofd tegen onszelf over kwetteren. 🙂 dat het net in de stilte is dat het antwoord zich openbaart of god te vinden is. 🙂

        Nam het dus ook niet slecht op, al moest ik ook even denken of Aart nu in plaats van Lia had geantwoord.

        Dus ja zo zie je maar drie mensen en evenveel interpretaties. Gewoon je niet druk maken in de mening van de andere zou ik zeggen. Je kan de andere ook niet veranderen ook niet voldoen aan zijn haar beeld over jou. Enkel jij kan je dit geven.

        Liefs

        • @Nele,

          Hoi Nele,

          Het gaat mij ook niet om de ander te veranderen of dat iemand überhaupt aan bepaalde beelden moet doen. Alhoewel ik wel bij blijf dat het natuurlijk niet nodig is om ‘grappig’ te zijn via andermans pijn. Maar goed, is mijn beleving van het moment. 🙂
          En tuurlijk snap ik dat in die stilte van alles gevonden kan worden. Joh! 🙂 🙂 Maar ja, je hóeft natuurlijk niet de hele tijd stil te zijn! 🙂 Haha, je mág kletsen met elkaar, over en weer, ervaringen delen, gevoelens, you name it. Bovendien denk ik ook niet dat Lia het zuiver bedoelde als zijnde; ‘joh, vind de stilte in jezelf, en alle antwoorden zullen tot je komen’. Bovendien had ze dat dan ook op zo’n manier kunnen zeggen. Wat ze zei was spottend. Kunnen we lang en breed over doen, de één die daar Aart in ziet, de ander die daar wijsheid in ziet, ‘zoals je inderdaad ook zegt Nele, ieder die daar weer iets anders inziet, ik die het als spot ervaarde. En dat was het natuurlijk ook, laten we wel wezen, moet je kijken naar Robert’s reactie. Zelfde pijnverhaal, totáál andere reactie. En tuurlijk mag ieder z’n eigen reactie en mening hebben, maar ik blijf er bij dat je niet hoeft te spotten met andermans pijn.

          Dus ja, in die zin stak het ff, weet je wel, zit je in alle oprechtheid je zoektocht uit te wisselen, Robert die mooie adviezen gaf, Diny met haar ervaringen, en zij die dat kakelende kippen met zwemvliezen noemde en of het ook stil onder je schedeldak kan zijn. ‘k Snap natuurlijk ook wel dat dat niet het einde van de wereld is, Nele, maar goed, zit midden in m’n verhaal van seksueel misbruik loslaten, hoe meer vanuit je gevoel het leven te ervaren en niet alleen maar vanuit je hoofd, zoals Robert die waardevolle tips daarover gaf, en dan zo’n onzinnige, nietszeggende opmerking van iemand. Ik snap iedereen z’n eigen interpretatie, ieder z’n eigen beleving, maar zoals ik al zei; spotten met iemand’s pijn is gewoon niet nodig. Bovendien is daar ook niets wijs aan.

          🙂

          Liefs, Susanne

          • Hey Susanne,

            Tuurlijk begrijp ik jouw reactie en ook waarom je ze zo ervaart. Wou alleen zeggen dat ik dezelfde reactie niet zo kwetsend had opgenomen. Enkele jaren geleden was ik van dezelfde reactie waarschijnlijk behoorlijk van slag geweest.

            Ik wil je nog een dikke knuffel geven. Misbruik onder welke vorm dan ook is zwaar om te verwerken zeker als het in je jonge jaren gebeurt. Was daarnet een van je reacties aan het zoeken over je lichaam niet willen voelen. Wou dat nog even nalezen en op aansluiten. Klinkt zo bekend. Heb jaren naast mijn lichaam geleefd. Het verwaarloosd, uitgehongerd, genegeerd, niet goed gevonden, mezelf afgewezen. Beetje bij beetje leerde ik het terug te ontdekken, te ervaren als mezelf. Sinds mijn psychose kan ik echt voelen wanneer ik er in zit en wanneer niet. Ik leer meer en meer ‘indalen’ net of er een grote blokkade is weggewerkt toen. Het geeft me vooral rust. En er start nu een nieuw proces een proces van zelfaanvaarding en acceptatie. Van leren wat ik voel van mezelf, wat niet en wat wil ik. Ik leer mezelf toe te laten en me ook waardig genoeg te vinden om iets voor mezelf te mogen wensen. Ik hoop dat je zelf ook zo ver komt dat je je weer thuis kan gaan voelen in jezelf zonder de herinneringen en gevoelens van die acties van anderen er op hebben achtergelaten.

            Dikke knuffel!!!

            • @Nele,

              Hoi Nele,

              Dank je wel voor je lieve en mooie reactie 🙂 . Precies wat jij schrijft (!), zit ik ook in! Precies inderdaad in datzelfde proces! Apart is dat om dat zo te lezen, zeg 🙂 . En ik ben er ook druk mee bezig, gaat al zóveel beter, en inderdaad wat je zegt over het lichaam, daar ben ik nu mee bezig. Eerst veel bewustwordingen, en aandurven om bepaalde herinneringen weer te zien, te doorleven, heb dat al heel veel achter de rug, en nu ben ik inderdaad bezig, zo van; dat lichaam weer inkomen, hoe zit dat met het lijf, hoe het eigen te maken, hoe ermee en van te genieten, weet je wel, daar zit ik nu middenin. Precies dus wat jij schrijft! 🙂
              Dus dank voor je upliftende woorden, Nele, en ik wens jouw ook veel kracht en joy toe in jouw proces! 🙂

              Veel liefs, Susanne

            • Hoi Nele, Susanne,

              Over dat uit je lichaam gaan… ik had er iets eerder over gelezen van 1 van jullie, maar ik kan het zo niet terugvinden.

              Wilde er nog iets over zeggen, ik weet niet of dat van toepassing is op jullie.
              Het gaat hier over dat je als het ware uit je lichaam floept (‘zweven’) zodra er een ‘teveel’ aan emoties/gevoelens ervaren worden. Je gaat dan uit contact met jezelf, en dus ook met een ander. Andere symptomen die ik heb gezien zijn : energie zit hoog, kakelen 🙂
              Ik zie het als een stukje zelfbescherming… vanzelfsprekend in lijn met je lessen. Dit ‘probleem’ is dus geen vaststaand gegeven.

              Nadeel is dat je minder in je lijf zit, wat in the end onwenselijk zal zijn. Zeker als je wilt gaan helen op fysiek nivo, zuiveringen ondergaat, jezelf als volmaakte schepping wilt gaan ervaren (liefde).

              Wat je er zelf aan kunt doen, is proberen bewust contact met je lichaam te maken. In contact met anderen kan het helpen om oogcontact te blijven houden, niet af te gaan dwalen met je ogen.

              Warme groet, Robert

          • He Susanne,

            (Bedankt voor je aardige woorden 🙂

            Ik denk dat ik je wel begrijp, maar misschien is dit zo’n geval dat je beter naar de les kunt kijken dan naar de persoon (of de projectie) 😉

            Dan maakt het eigenlijk niet uit wat ze bedoelde of wat er nou precies achter stak. Dan gaat het om de les, het gevoel wat het je gaf, datgene wat in jouzelf geraakt wordt. Dat stuk bewustwording draagt bij aan je heling, en kun je een ander en de situatie ook beter loslaten. Misschien zelfs wel ooit bedanken 😉

            Warme groet, Robert

            • @Robert,

              Hoi Robert 🙂 ,

              Ja, dat is ook zo, en het verbaasd me ook helemaal niet dat jij dit nu noemt 🙂 . Jij noemde inderdaad eerder in ons schrijven dat jij naar de les kijkt, en niet naar de persoon. Ik zat daar gisteravond nog over na te denken met betrekking op een persoon in mijn fysieke realiteit, waar ik al zo lang mee liep te klooien, en dingen maar niet duidelijk werden. Voor het eerst ben ik de situatie met hem gaan kijken vanuit ‘jouw’ gedachtengoed, en jeetje, kwam er behoorlijk achter hoeveel dingen ik toch eigenlijk had lopen persoonlijken, zoals ik het maar noem. Alsof je bepaalde wensen, die gewoon van jezelf, op hem had ‘gelegd’, of hoe zeg je dat, toebedeeld.
              En dat was dus ook inderdaad wat ik in ons schrijven mij afvroeg, namelijk; in hoeverre toebedelen wij emoties/gevoelens etc. op die ander/aan die ander, terwijl dat dus misschien wel helemaal misplaatst is?
              Jij vertelde mij vervolgens dat je nooit naar de persoon kijkt, maar naar de les. Ik schreef je dat ik zowel naar hem als naar ‘onze’ les kijk. Gister ging ik als het ware een soort van ‘aan de slag’ met jouw advies, en wauw, kon bepaalde dingen in een heel ander daglicht zien. En dat na al die maanden van emoties met deze man. Gaf me zoveel opluchting. 🙂 . Dus ja, ont-persoonlijken, is een groot goed 🙂 .

              Wat betreft Lia en haar schrijven is natuurlijk veel minder beladen dan dat contact waar ik je over schreef natuurlijk 🙂 . Lia maakte een opmerking. Daar ga ik niet stuk aan. En tuurlijk snap ik dat zelf verantwoordelijk ben voor wat dat met mij doet 🙂 . Maar goed, zoals ik al schreef in mijn andere reactie, ik blijf er wel bij dat spotten met pijn niet hoeft om grappig te zijn. That’s it. Maar niet dat ik nu in zak en as zit 🙂 .
              Dus lieve Robert, no worry’s, en nog bedankt dus voor je tip, ik heb na maanden van ‘gedoe’ met die vent zeer heldere antwoorden gevonden! Haha 🙂 , kijk, daar kunnen we wat mee! Ciao! 🙂

              Veel liefs, Susanne

          • @Susanne, lieve Susie Ik moest mij ook even beraden over deze zaak , wel heb ik ook dubbel van het lachen gelegen ,ik weet dat het jullie pijn doet , ik heb ook het een en ander verteld hier , en ik zou ook geraakt worden door deze zinnen, maar ze zal het denk niet zo bedoeld hebben , misschien was ze wel niet lekker hoofdpijn , jij bent een schat hoor , en de rest ook , allemaal lieve mensjes met een inmense rugzak vol herinneringen , die je liever gauw probeert te vergeten , lieve mensjes pak de draait weer op en vertel jullie dromen wensen , en zeker jou heerlijke humor Susanne , ga verder gooi de deur dicht , om hem misschien straks weer te openen met een nieuwbegin , een nieuwe dag , laat Je zorgen achter je , morgen weer een nieuwe dag , zonder zorgen . Lieve vrouwtjes een knuffel Jannie

            • @Jannie,

              Hee lieve Jannie 🙂 ,

              Dank je voor je lieve reactie vrouwtje 🙂 . Ja, gisteren, het werd gisteren zo’n komisch gesprek op een gegeven moment, ik had werkelijk waar tranen in m’n ogen van het lachen, haha, in m’n eentje helemaal in een deuk hier achter het computerscherm 🙂 . En die opmerking van jou, Jannie, ik zal ‘em er nog eens bij halen…

              “nou moe waar is die bad eend en bij wie zwemt ie rond , en er is ook nog een kip bij betrokken ik snap er niks meer van , heb jij een nieuwe vijver.”

              Nouou, daar lag ik zo van in een scheur, hahaha 🙂 :), ooohh, dus nog bedankt daarvoor Jannie! Vond dat zo’n geweldige opmerking 🙂 🙂 .

              En ook bedankt voor je lieve woorden, in dit mailtje, en ook in andere stukjes tekst van je 🙂 . En je hebt gelijk, hoor Jannie, we gaan er lekker tegenan!

              Dikke zoen, Susanne

          • Hey Susanne,

            Wederom graag gedaan, zo te horen ben je weer verder gekomen, mooi om te lezen! Heeft die man je toch weer wat mogen leren, niet? 🙂

            Die situatie met Lia was maar een voorbeeld wat zo mooi even voorbijkwam, ik ging er niet vanuit dat je in zak en as zou zitten, maar wel wat gevoelletjes aan overhield.

            Warme groet, Robert

      • Hey lieverds,

        Het was inderdaad fijn om ook even te kunnen lachen.
        Humor is voor iedereen. Het is in elk geval opmerkelijk hoe iemand reageert die humor gebruikt, en deze zelfde humor uitvergroot en teruggespiegeld wordt.

        Liefs, Diny

  5. Hey! (Robert, Lia en Diny)

    Wat een boel informatie is er hier vandaag geschreven! Even teveel voor mijn hersentjes om te verwerken. 😀 Heb wel al gelezen, maar ga even de tijd nemen om in me op te nemen en een moment zoeken om rustig te antwoorden.

    Prettige avond allemaal!
    Kus

  6. Hoi Diny 🙂 ,

    Lieve Diny, wat vind je sneu voor mij? 🙂 En heftige reactie? Hoezo kies/noem je voor het woord ‘heftig’ eigenlijk?

    En wat betreft Aart, dat weet ik niet, want die komt niet voor in het recente gesprek van ons op/in dit recente artikel ‘Grijp jouw Emotionele Sterren kracht’, en Lia reageerde wel op het schrijven op de pagina van dit artikel, dus ja, ik weet niet zo goed hoe jij die link naar Aart hebt gemaakt, Diny, 🙂 , maar het maakt ook niet zoveel uit of het over Aart ging, of wie dan ook, dat was het ‘em ook, ik wist namelijk niet zo goed waar het over ging 🙂 , haha, 🙂 , vandaar ook dat ik het voor de zekerheid even aan haar vroeg.
    En ja, dat zij dan vervolgens een kakeleend op bezoek heeft en of het stil onder iemand z’n schedeldak (of hoe noemde ze dat ook alweer?) kan zijn.. over kakelwoorden gesproken! 🙂
    Dus lieve Diny, dank je voor je zorg, en je hoeft ook geen excuus voor Lia te maken hoor lieverd 🙂 . All good! 🙂

    Veel liefs, Susanne

    • @Susanne,

      Lieve Susanne,
      Lia haar reactie was een zelfstandige reactie, welliswaar in dit topic maar niet een reactie op iemand in deze topic. (anders klik je op de knop “Reageer hierop”)

      Dit is vervolgens jouw eerste reactie hierop:
      “Ik las net je reactie onder MIJN stukje tekst, maar bedoel je jouw schrijven op mijn tekst slaan of iets of iemand anders?”

      Liefs, Diny

      • @Diny,

        Heey Diny,

        Ja precies, vandaar dat ik het ook vroeg. Maar heb jij op de site zelf gekeken, want onderaan staat dan weer een stukje van Lia, haar antwoord. Dus ja, of zij Aart daarmee bedoeld? Dat kan. Maar hahaha 🙂 Diny.. Lia heeft het trouwens niet over Aart, jíj hebt het steeds over Aart, dus hahaha (LOL) 🙂 🙂 , interpreteer jij Lia’s schrijven over een kakelkip die z’n schedelkop moet houden en zwemvliestenen heeft alszijnde dat dat Aart is? (LOL) 🙂 🙂 Wat zal Aart daar wel niet van vinden… 🙂 🙂

        Kus! Susie 🙂

          • @Susanne, nou moe waar is die bad eend en bij wie zwemt ie rond , en er is ook nog een kip bij betrokken ik snap er niks meer van , heb jij een nieuwe vijver Susanne ? Liefs Jannie

            • @Jannie,

              Hahaha ja nog even en de hele inventaris (inclusief veestapel) van de boerderij komt voorbij…
              Old Macdonalds had a farm. lala lala laa
              Dikke knufff voor jou Jannie.
              Liefs, Diny

          • @Susanne,

            Ik heb in de topic: “Boodschap Aartsengel Michael januari 2014 via Ronna Herman” een gesprek met Aart. Ik reageerde op een “hulpvraag voor tips” op hem. Dacht serieus dat hij om hulp vroeg. Dus helemaal mijn best zitten doen om iets te bedenken.. maar goed, hij is wel heel lief, een beetje apart maar ook weer mooi zoals hij is.

            Vandaar dat ik Lia’s reactie kon linken aan dat van Aart (bv. woordje schedelpan/dak)
            Dat is een stuk humor van hun.
            Lees nou eens goed (en zie het tegelijkertijd voor je) wat Lia schrijft.
            Valt het kwartje al?

            Liefs, Diny

            • @Diny,

              Hahaha 🙂 🙂 (LOL), wat een gesprek is dit aan het worden, zeg, hahaha, kan werkelijk waar niet stoppen met lachen, arme Aart (LOL) 🙂 🙂 , ‘k heb echt werkelijk waar de tranen in m’n ogen staan, pfff.. En dan komt Jannie er ook nog achteraan met een vijver! Hahaha 🙂 🙂 , ooohh, waar gaat het over hihihi..

              Ik snap de humor van Aart en Lia. Althans, hahaha, ik lees inderdaad hoe hun schrijven met elkaar. Maar lieve Diny, hahaha 🙂 , ik zie Aart heel niet staan in al die gesprekken die hierboven staan, dat is dan weer in een ander artikel, sterker nog, hahaha, en daarom moet ik zo ontzettend lachen, Jij hebt het over Aart! Hahaha 🙂 🙂 , begin spontaan te zweten hiero..
              En Jannie maakt vervolgens ook echt een vet droge opmerking, die zegt: “nou moe waar is die bad eend en bij wie zwemt ie rond , en er is ook nog een kip bij betrokken ik snap er niks meer van”, 🙂 hahaha, en vraagt vervolgens of ik een nieuwe vijver heb! (LOL) 🙂 Echt – te – grappig 🙂 🙂 . Ja, zo wordt het inderdaad een kakelgesprek, hahaha, en dat terwijl Aart niet eens in deze columm voorkomt! Och, haha, ben benieuwd wat hij ervan vindt dat men denkt dat HIJ de kakelkip is waar over gesproken wordt (LOL) 🙂 🙂 .

              Veel liefs, zweetuitbrekende en tranende Susie 🙂 🙂

  7. Ik kan het niet helpen, bedoel het ook niet slecht, maar ergens duikt er een levensgroot beeld op van die kwakende eend, die D. Duck die niet in staat is te stoppen met het gekwik, kwek en gekwak tussen zijn oren.
    Niet dat er iets mis is hoor met al het gesnater, maar als je wilt weten wie je Bent, als je de hemel wilt, en wilt weten wie God is, zul je je toch een beetje moeten aanpassen want God is geen kwakende eend.
    Kan het ook gewoon stil en rustig zijn onder je schedeldak?

    • @Lia,

      Hoi Lia,

      Ik las net je reactie onder mijn stukje tekst, maar bedoel je jouw schrijven op mijn tekst slaan, of iets of iemand anders? Is me niet helemaal duidelijk, vandaar 🙂 .

      Liefs, Susanne

      • Susan, ik weet het ook niet. Ineens ging er een bel rinkelen. Dus ik doe de deur open en daar stond-ie levensgroot. Kon niet eens door de deur. Nu zit-ie hier op de bank met zijn zwemvliezen in bruisend voetbad te relaxen en bij te komen van al het gesnater. Hij zal wel weer een keer verdwijnen, op zoek naar stille wateren.
        Dag, Lia

        • @Lia,

          Hoi Lia,

          Beetje vaag verhaal over jou en je kwakende eend. Dat als je jezelf wilt kennen, de Hemel en God, zoals je schrijft, en dat God vervolgens geen kwakende eend is (niet? 🙂 ), en dat die kwakende eend nu bij je op de bank zit, en of het stil en rustig kan zijn onder “je schedeldak” ? En wie z’n schedeldak dan? En wat is dan een schedeldak? En waarom staat-ie dan bij jou voor de deur? En waarom laat je hem dan binnen?
          Bij mij op de stoep vond ik een reactie van Sabine. Die heeft 3 flex-kindjes! Dat vond ik nou zo leuk om te horen! Dat stond vanochtend bij mij op de stoep! 🙂 Dus ieder z’n eigen begin van de dag 🙂 . Dus ik hoop dat jouw dag ook verder relaxed zal zijn, en doe de groeten aan je kwakeleend. Ik vind het wel lief van je dat jij hem dan in ieder geval bij je binnenlaat. 🙂

          Liefs, Susanne

        • @Diny,

          Hoi Diny 🙂 ,

          Ik weet niet zo goed wat je bedoelt, link een reactie op Aart? Hoe bedoel je, jouw reactie op Aart?

          🙂

          Liefs, Susanne

          • @Susanne,

            Lieve Susie,
            Ik bedoel dat Lia haar reactie (waar jij zo heftig op reageerd, en daarom reageer ik ook omdat ik het sneu voor je vind) een reactie was die bedoeld is voor Aart.
            Ze reageert m.i. (ik link binnenkomende informatie)op een schrijven van Aart in de topic: Boodschap Aartsengel Michael januari 2014 via Ronna Herman.
            Althans dat is wat ik binnenkrijg. Kan er naast zitten, in dat geval excuus voor Lia.

            Liefs, Diny

            • @Diny,

              Hoi Diny, ik had net op jouw stukje weer teruggeschreven, ik zet vervolgens even een bakkie, en terwijl ik dat zo doe schoot ik opeens in de lach, want hahaha 🙂 , dacht jij dat Lia het over Aart had, toen ze, haha, sprak over dat ze een hele grote kakeleend met zwemvliezen ofzoiets op bezoek had? Want als je dat bedoelde dan had ik je niet goed begrepen, Diny 🙂 🙂 (LOL) Of zit ik nu even de boel anders te interpreteren? 🙂

              Veel liefs, Susanne

            • @Diny,

              Susanne, Ja dat bedoelde ik. Die badeend was Aart. (ik moest wel heel erg lachen want ik zag het helemaal voor me).

              Liefs, Diny

  8. Beelddenken: enerzijds een gave, andere kant van de medaille een praktisch probleem.
    Alsof het grootste gedeelte van de wereld waarin je leeft een andere taal schrijft.
    Rechterhersenhelft domineert bij mij, de linker dient vooral om het in zo begrijpelijk mogelijke taal om te zetten.
    Eenzaam, ja heel erg eenzaam. Een ander niet begrijpen of niet begrepen worden puur omdat de communicatie op een ander level zit ten opzichte van elkaar. Met geschreven tekst mis ik tevens een groot deel van de communicatie: stemintonatie, energie, lichaamshouding, mimiek, etc.
    Het is in elk geval geen onwil, eerder dat ik het letterlijk vaak niet begrijp.

    Liefs, Diny

    • Hey Diny,

      Ik denk dat er meer mensen zijn zoals jij. 🙂 klopt ook wel. Ik heb zo heel veel moeite om te vertalen wat ik voel. Ik communiceer liever gevoelsmatig dan via woorden. Een gevoel zegt vaak veel meer dan de vertaling er van naar woorden. 🙂 maar inderdaad alles wat geschreven staan zien, lijkt me ook lastig, misschien maar de fun er van inzien en het ook vaker zeggen wat je dan ziet. Zoals dat met die kikker vorige keer, vond ik wel grappig ondanks de ernst van de zaak. Maar zoals je zegt rechtstreekse communicatie is en blijft het makkelijkste 🙂

      Liefs

    • Hoi Diny en Nele,

      Ach, is de taal der liefde niet universeel? Of dat nu in beeld, gevoel, geluid, geschreven woord of gesproken woord wordt geuit. De taal van het hart wordt altijd wel begrepen en gevoeld, als zender en ontvanger zich daar op afstemmen. Ik vertrouw er op dat we daar met z’n alleen naar toe gaan werken.

      Het wil wel eens beginnen om gedurende je leven te gaan geloven dat je eigen manier vreemd is, en anders dan anderen op een negatieve manier, en je je daardoor af gaat keuren. De weg naar zelfliefde zal je helpen om het steeds meer als een kwaliteit te gaan zien. Ik denk dat het allemaal hoort bij ieder’s levenslessen om te vertrouwen op hun eigen kwaliteiten. En als je nog een stapje verder wilt gaan dan kun je je bedenken dat je die kwaliteiten ook niks voor niks ‘meegekregen’ 🙂

      Overigens wel mee eens dat je met het geschreven woord wel ‘informatie’ mist. In mijn geval mis ik gevoel (waarneming), al kan ik wel een gevoel krijgen uit een tekst. Andersom, als ik iemand wil helpen heeft mijn energie op papier minder impact.

      Warme groet, Robert

    • @Diny, @Nele, @Robert,

      Hoi 🙂 ,

      Ik kan me juist via schrift weer goed verwoorden/uiten. Ik vind dat ook makkelijker dan face to face. Niet omdat ik dat dan niet zou durven, want ik ben juist eerder direct en confronterend in gesprekken met mensen in het dagelijks leven, maar dat is vaak maar reactief gedrag, heb ik gemerkt, wat overigens ook niet aan te raden is. Maar míjn eigen woorden, míjn eigen verhaal, vind ik makkelijker (nog) te uiten via schrift. Dagboeken, verhalen, gedichten, poëzie, noem maar op.
      Ook omdat maar weinig mensen in mijn fysieke omgeving ‘mijn taal’ lijken te spreken, waardoor communiceren vaak eenrichtingsverkeer wordt. Zij die hun verhaal doen, ik die daar naar luister / op reageer. Want wanneer ik dan mijn verhaal doe, dan weet men niet waar ik het over heb. Maar goed, dat wordt op een gegeven moment een beetje afsterven, vind ik, want ja, ik kan met dooie mensen nog betere gesprekken hebben, heb ik het idee. Als niemand ook in je directe omgeving jouw eigen taal spreekt, ja, hoe moet je dan oefenen? Ofzo? Gewoon maar beginnen. Maar ja, dan zitten ze je aan te kijken alsof je dus inderdaad een andere taal aan het spreken bent, hahaha 🙂 , waardoor het gesprek al geen gesprek meer is. En alleen maar reactief communiceren vanuit jezelf, terwijl je met de ander op de bank zit, is, hoe ik dat ervaar, als afsterven.

      Maar ja, zoals Diny ook aangeeft, ’t kan inderdaad ook soms wat lastig zijn, om via Schrift in reacties op anderen of in Schrift ‘gesprekken’ met anderen, om dan de dingen helder of begrepen te hebben wat de ander nu precies bedoeld, vanwege inderdaad het wegvallen van het stemgeluid of de klemtoon en lichaamstaal enzo. Ja, dat is natuurlijk het ‘risico’ van alleen het schrift voorhanden te hebben. 🙂 En als je iets niet goed begrepen denkt te hebben, kan je altijd vragen! Hoe mooi is dat! 🙂 Maar het blijft misschien een beetje tricky ja. 🙂 Maar goed, dat kan ook in een ‘gewoon’ gesprek zo zijn. Ik kan dan weer vaak te horen in een fysiek gesprek, als je dat zo kan noemen, dat ik te fel kan zijn. Dan denk ik: ?? Hmm.. en dus kan je weer bewuster worden hoe je nu eigenlijk overkomt op anderen, of waaróm mensen dat nu eigenlijk zeggen. Dus ja, of het gesprek nu gaat via schrift of in levende lijve, beide blijven qua interpretie soms nog te raden over. 🙂

      Veel liefs, Susie

      • @Nele, @Robert, @Susie,

        Zo lief, jullie reacties, steun & meedenken.
        Wat ik bedoel met een andere taal en hoe het werkt bij mij, al jullie reacties komt binnen in de vorm van beelden (en dan bedoel ik niet een beetje) en ik “monteer” dan een film. Om dan een reactie terug te geven moet ik dus eerst weer die film (totale overzicht) ontcijferen en dat terugkoppelen naar jullie in taal. Dus jullie 3 reacties is voor mij een zee aan informatie.
        Mijn valkuil: omdat ik zo razendsnel ben in informatie opnemen (soms in overdrive) dat ik – op het moment – dat jullie reageren, al heel ergens anders ben. Daarom spreekt de meditatieadvies van Lia me denk ik ook enorm aan. In het hier en nu terugkomen. Focussen. Terugschakelen. (alleen het lukt me niet om haar tekst te vertalen). Heel frustrerend.
        Geef me even de tijd om inhoudelijk in te gaan op jullie warme reacties, ok?

        Liefs, Diny

        • @Diny,

          Hoi lieve Diny,

          Ik snap heel goed wat je bedoeld vrouw 😉 , en je hebt natuurlijk alle tijd van de wereld! Niets moet. 🙂 Lekker je eigen tempo, op je eigen manier. 🙂
          ’t Is ook veel informatie, sowieso vind ik, leven an sich. 🙂 En met dit soort onderwerpen op deze site, heerlijke onderwerpen overigens, maar die natuurlijk wel diep gaan, complex. En een ieder natuurlijk met zijn of haar eigen interpretatie, waarheid van het moment, pijn ook vanuit verleden, noem maar op, ja, dan moeten de dingen af en toe inderdaad even bezinken 🙂 . Hebben we allemaal. Soms schrijven mensen veel, soms weer even niet, het gaat een beetje af en aan 🙂 . Dus lieve Diny, doe lekker rustig aan meid, het is allemaal goed 😉 .

          Dikke zoen en heerlijke ontspanning gewenst voor vandaag, van Susanne 🙂

  9. Hey Susanne (en Nele),

    Als ik je eerst even wat feedback mag geven 🙂 Ik kan er naast zitten, maar ik geef het toch, mijn mening…
    Volgens mij komt hier weer je neiging om alles en volledig te willen begrijpen naar voren 🙂 Je haalt er op een gegeven moment zoveel bij, dat je door de bomen het bos niet meer ziet (?) Werk je jezelf dan niet een beetje tegen? Hebben we het eerder over gehad 🙂
    Het lijkt dan alsof je hoofd kapitein wordt op je zoektocht naar je waarheid, naar je antwoorden. Maar is je hoofd wel de beste ‘raadgever'(?) Misschien blijf je zo wel aan het zoeken.
    Dan vraag ik je weer : werkt dit zo prettig voor jou? 🙂

    Je zegt dat je gelooft in het gegeven dat alles tegelijk gebeurt en parallelle werelden. Misschien is dat wel zo, misschien ook niet, ik weet het niet echt. Dit is voor mij een hoofdkwestie, je kunt daar over filosoferen, maar het brengt me niet dichter bij mijn waarheid. Mijn waarheid vormt zich niet als gevolg van denken of filosoferen. Ik gebruik denken met name om mijn waarheid te ondersteunen, niet andersom. Mijn waarheid onstaat uit mijn groeiproces en mijn ervaringen. Bijna alles wat ik vertel is gebaseerd op die gevormde waarheid, mijn weg. Ik hoef daarom ook niet meer te zoeken. Ik wist direct na mijn eerste transformatie, van een stukje levensles, dat deze waarheid/weg die ik was ingeslagen op mijn lijf geschreven was.
    Iedereen mag zijn eigen waarheid ontdekken, en ook op zijn eigen manier.

    Stukje inhoudelijk nog.

    Over het dealen met meerdere realiteiten.
    Ik kan er kort over zijn : heb ik nooit last van gehad 🙂 Hooguit gevoelens (in de vorm van stukken levensles) uit vorige levens die zich op een bepaald moment in mijn proces aandiende. Dat zijn oude herinneringsgevoelens die opgeslagen zijn in je energielichamen. En zodra je ‘daar in de buurt’ komt in je proces, heb je daar mee te maken.
    Misschien dat je niet hoeft te dealen met een realiteit die parallel loopt, maar gewoon een oud gevoel wat je deze incarnatie hebt meegenomen. Vind ik een eenvoudigere verklaring 🙂 Maak het je zelf niet te moeilijk!

    En als ik mensen tegen kom waarbij ik me prettig of minder prettig voel, dan handel ik naar dat gevoel, zonder te kijken naar een ander leven. Als iemand mij triggert (en ik dus belemmerende gevoelens ervaar), dan kijk ik naar de les, niet naar de persoon in kwestie.

    Warme groet van Robert

  10. Hey allemaal,

    Had daarnet een heel epistelgeschreven en ik ben het kwijt. 🙂 benieuwd wat er nu uit zal komen, meestal is dat niet hetzelfde 😀
    Jij schrijft dat’ je denkt dat ik wel iets kan begrijpen van wat’ je zegt. Haha ja dat kan ik. Ik begrijp heel goed wat je wil zeggen, alleen probeer ik het niet te begrijpen. 🙂 zoals Sabine zegt ik werd ook duizelig van het lezen, en zo ervaar ik het zelf ook, als ik dat allemaal met mijn verstand probeer te vatten, dan wordt ik helemaal tuureluurs, net of mijn brein dan in overdrive gaat. 😀 ik probeer dat deel dus los te laten.
    Wat je schrijft over die emoties herinneringen bij het ontmoeten van mensen, heb ik ook. Ik kan dan fragmenten van ervaringen beleven, beelde, geuren, gevoelens, emoties, .. Deze lijken dan uit een vorig leven te komen, maar soms lijkt het ook om een parallele ervaring te gaan. Ik kan ook niet zeggen of het om vorige levens gaat, parallelle wereld, ervaring op zielsniveau, of boodschappen uit de geestenwereld. Volgens mij is dat ook niet zo belangrijk. Ik denk dat dit ook aansluit bij Robert zijn levenslessen. Ik ben er van overtuigd dat dit puzzelstukjes zijn, die je kan gebruiken om te bewust te creëren wat je wel of niet gemanifesteerd wil zien. 🙂 of om een keuze te maken om iemand uit de weg te gaan en te laten. Om een voorbeeld te geven het kan zijn dat ik een persoon ontmoet die gevoelsmatig nare dingen oproep dan kan ik kiezen om daarinmee te gaan, die uit te weg te gaan of de intentie op te zetten deze emoties in mezelf te transformeren. Kan dat niet helemaal uitleggen, elke situatie is anders en mijn reactie zal steeds volledig geleid worden vanuit het gevoel,waarbij ik me niet probeer te laten leiden door angst en negatieve emoties, tenzij het de bedoeling is om voor mezelf op te komen. Maar mijn ervaring en overtuiging is dat we de keuze hebben hier het beste mee te doen en afhankelijk van je les hier anders mee kan omgaan dan ik het verleden of net je focussen op iets positief in het verleden en zo ook een deur open te zettennaar de ander om hier op een positieve manier mee aan de slag te gaan. De andere als het ware helpen, hoewel ik er van overtuigd zijn dat we de andere in 3 D enkel handvaten kunnen aanreiken en helpen door als het ware de frequentie hoog te houden. Hij heeft dan de keuze deze uit de weg te gaan of te gebruiken om dingen die in hem getruggeld worden aan te pakken. 🙂 weet niet of dit allemaal nog duidelijk is. Maar zo ervaar ik regelmatig dat ik door de rust en harmonie in mijn eigen alledaagse leventje te herstellen de hele planeet een plezier doe. Kan dat niet goed uitleggen, maar zo lijkt het en vind het pokeren geruststellende gedachte om door je aandacht en energie in je eigen leventje te houden je ook zou kunnen helpen op een groter niveau. 🙂 is ook geruststellend dat j

    • Oeps die was te snel weg. Maar ik was wel aan het eindigen. 😀

      Ik lig nog in de knoop met wat van mij is wat van de ander, wat een boodschap is al dan niet van gidsen of van andere entiteiten. Wanneer ik getriggerd wordt door mensen of door planten of door dieren, wanneer ik getriggerd wordt door de algemene sfeer op een plaats of in de atmosfeer. Ik duizel soms als ik probeer te vatten wat ik voel. Maar anderzijds is het gevoel soms te sterk om het los te laten. En dan kan ik helemaal in de war komen. Me concentreren op mijn eigen leventje lukt dan soms, soms is hebt gevoel te overheersend en lukt het me niet. Sluit wat aan bij mijn vraag aan Robert. Ben ik dus nu mee aan de slag aan het gaan. En denk dat vertrouwen in mezelf, mijn eigen gevoel, mijn eigen ‘al weten’ een sleutel kan zijn in dit proces. Maar er bewust mee bezig zijn, kan dan weer de uitkomst in de weg gaan zitten, hahahaha en nu ben ik weer vertrokken. Dus niet denken of overdenken en gewoon leven, en focussen op wat je wil, wenst voor jezelf, je omgeving, de planeet je intenties uitzetten als het ware en dan ook vertrouwen dat alles wat je ervaart zijn reden heeft en dat het je gaandeweg wel duidelijk zal worden. Maar dat is ook voor mij makkelijker gezegd dan gedaan dat loslaten, want het is de aard van dit beestje om alles te vatten, begrijpen, in hokjes te klasseren om er zin en betekenis aan te geven.

      Ik sluit me dus ook volledig aan bij de reactie van Sabine.

      Kus!

    • @Nele,

      Hoi Nele,

      Om nog even te reageren op jouw uitgebreide stukje, en dank daarvoor 🙂 , jij schrijft daarin:

      “Wat je schrijft over die emoties herinneringen bij het ontmoeten van mensen, heb ik ook. Ik kan dan fragmenten van ervaringen beleven, beelde, geuren, gevoelens, emoties, .. Deze lijken dan uit een vorig leven te komen, maar soms lijkt het ook om een parallele ervaring te gaan. Ik kan ook niet zeggen of het om vorige levens gaat, parallelle wereld, ervaring op zielsniveau, of boodschappen uit de geestenwereld.”

      Ja, inderdaad, heb ik ook; beelden, geuren, gevoelens, emoties, geluiden ook vooral. Gek is dat eigenlijk hè 🙂 . En inderdaad kan dat inderdaad dus overal vandaan komen! En zie maar even je aflijning, helderheid, hoe je het noemen wilt, te verkrijgen. Succes daarmee 🙂 .
      Ik kan dan ook net wat jij schrijft té lang er mee bezig zijn. En inderdaad, jezelf weer terug te halen naar het Hier en Nu, en daar ook vooral vrede mee hebben. Dat laatste is dan voor mij een belangrijke; accepteren dat iets is zoals het is, lief blijven naar mezelf toe, omdat ik niet gelijk het antwoord weet/zie/begrijp/om het even, en pas op de plaats, rust. 🙂 Sabine sprak ook over de ademhaling en dat je dus kan gaan focussen daarop, en Robert gaf een hele mooie meditatie-tip over een witte roos, jeeeetje, kan ik wat mee zeg. 🙂
      Verder wil ik nog schrijven dat ik me heel erg kan vinden in wat jij schrijft, Nele, 🙂 . Dank je wel voor je openheid en je feedback!

      Warme groet, Susanne

  11. Lieve susanne,

    Jij schrijft:

    En aangezien ik graag dingen helder heb, om het even de uitkomst of antwoord, kan ik een soort van puzzelen, zo van; Is dit van mij, of is dit van jou.. Is dit van nu, of is dit van toen.. Is het om jou, of om wie je was? Is dit om wie wij zijn, of is dit om wie wij waren? Ben jij van nu, of ben je van toen? En waarom ben je hier, als je niet van nu bent? En zie ik jou, maar zie ik je wel… Of zie ik je, maar is het van toen..
    Nou, en ga zo maar door .

    In hoeverre zijn emoties van nu, emoties van nu? En of dat nu emoties zijn die je voelt bij jezelf, in je huis, bij anderen, met anderen, via anderen, getriggerd door anderen… in hoeverre is mijn emotie van Nu, mijn emotie van Nu en niet eigenlijk van Toen? In hoeverre is mijn gevoel van Nu, mijn gevoel van Nu, en niet eigenlijk van Toen?

    ik begin bijna te duizelen als ik dit lees 🙂
    En dat bedoel ik goed hoor….

    Als je het waarom/waar/wanneer/ van wie/ toen / het nu/willen weten eens loslaat en alleen maar gewoon het voelen toelaat dan zullen de antwoorden vanzelf verschijnen.
    Het is niet belangrijk, het doet er niet toe waar het vandaan komt, het feit is gewoon dat ze er zijn. Laat het er maar gewoon zijn. En dan zal je alle antwoorden krijgen op de vragen die je nu gesteld hebt en het zal binnenkomen op een geheel andere manier dan je ooit had verwacht 🙂
    En ik weet dat jij die momenten al ervaren heb lieve Susanne, die aha momenten noem ik het maar…

    Wat ik altijd doe als ik iets voel of wil weten, dan ga ik met mijn aandacht naar mijn ademhaling. Bewust ademen. Een paar keer adem in en adem uit. En dan adem ik er doorheen en dan is de emotie/gevoel/willen weten weer verdwenen. Dit doe ik op het moment wanneer iets zich aandient.

    heel veel liefs sabine

    • @sabine, @Robert, @Nele,

      Hoi lieve Sabine, lieve Robert, en lieve Nele 🙂 🙂 🙂 ,

      Dank jullie voor jullie reactie en jullie schrijven 🙂 . Ik dacht; ik gooi het maar even in 1 mailtje / stukje tekst, is misschien wel zo handig. Een heel verhaal, dus alvast mijn excuses daarvoor 🙂 .

      En ja, ik hoor dat vaker inderdaad 🙂 , dat mensen van mijn gedachten, of woorden, of schrijven, dat het ze dan kan duizelen, zoals jullie -Sabine en Nele- schrijven. 🙂 Alhoewel Robert inmiddels bekend met m’n geduuzel is 😉 , ook vaak degene is die dit oppikt, wat op een leuke manier opmerkelijk is, aangezien ik, toen ik Robert net leerde “kennen” (via deze site) en ik zijn woorden, gedachten, wijsheid interpreteerde/ervaarde, in de zin van; ‘ goh zeg, hij lijkt wel zo’n professortje (goed bedoeld 🙂 ), het duuzelt me! ‘ 🙂 , en nu mijn geïnterpreteerde professor mij vervolgens wijst / herinnert / inspireert / hoe je het kan noemen, op m’n eigen geduuzel. 🙂 Hahaha, grappig vind ik dat, hoe dat zo kan gaan 🙂 .

      Ik vond zelf eigenlijk mijn verhaal vrij helder. 🙂 . Hahaha (LOL) 🙂 , of zit ik nu even mijn eígen verhaal niet helemaal helder te interpreteren..? Hmm…
      Het léven kan me soms duuzelen, ja. God’s, ehhh, hoe noem je dat… God’s Waarheid. Ohh, wil ik weten! 🙂 Dat kan me weleens duuzelen, ja. Probeer ik dat geduuzel helder te krijgen, via woord, via schrift, is het mijn eigen geduuzel dat vervolgens zeer en zeer helder ervaren word, door mijzelf weliswaar, daar zelf ook een zeer prettige ervaring bij hebt bij dat geduuzel dat ik dan inmiddels voor mij zelf, al schrijvende, pratende, denkende, onderzoekende, afvragende, helder heb gekregen, om vervolgens de ander blijkbaar geduuzeld ermee te hebben (!) 🙂 Hahaha.. 🙂

      Ik vind het een mooi advies overigens, over Voelen. Van jullie alledrie geloof ik kreeg ik dat advies. Ik kan inderdaad daar aan – hup- voorbij gaan, en denk op een gegeven moment; ooh jaa, da’s waar ook, ik had ff bij Hoevelaken rechtsaf moeten gaan.. en dat erachterkomende terwijl ik al in de file bij Hilversum sta, weet je wel. 🙂 Dus ja, kan eigenlijk precies zoals Robert ook schrijft weer te lang zoeken naar verklaringen en voorbij gaan aan Voelen.

      Ik vind het een goede tip van je, Sabine, om inderdaad zoals je schrijft met je aandacht naar binnen te gaan en te richten op de ademhaling. Thanx voor deze tip! Ga ik zeker mee aan de slag. 🙂

      En aan Robert wil ik graag 2 dingen terugschrijven. 🙂 Het eerste over paralelle werelden. Ik heb zelf geen moeite met de gedachten aan meerderen realiteiten. Heb mijn ideeën erover, maar ervaar daar (nog niet althans 🙂 ) geen strijd of moeilijkheid bij mijzelf. Ik vertelde erover aan je, aangezien je aan mij vroeg hoe ik dat beleef. Dus vandaar. 🙂
      Hetgeen waar ik wel in mijn leven/met mijzelf moeite mee kan hebben en inderdaad, teveel met m’n hoofd, vanuit mijn denken dat probeer helder te krijgen, zijn Mensen. Dus de ontmoetingen / relaties met anderen. En vraag ik mij oprecht af en ben oprecht geïnteresseerd in die ander, in wij, in ons, als het gaat om dus om die ontmoetingen in mijn fysieke bestaan. Maar wat jij vervolgens schrijft, Robert, vind ik opzich best een aparte/opmerkelijke zin. Jij schrijft:

      “En als ik mensen tegen kom waarbij ik me prettig of minder prettig voel, dan handel ik naar dat gevoel, zonder te kijken naar een ander leven. Als iemand mij triggert (en ik dus belemmerende gevoelens ervaar), dan kijk ik naar de les, niet naar de persoon in kwestie.”

      Hmm… Jij kijkt dus niet naar de persoon in kwestie, maar naar de les. Okee. Ik doe dus beide! 🙂 Jij kijkt dus alleen naar de les, niet naar de persoon. Hmm.. Ik kijk dus naar beide; Wat is de les? Waarom? En wie ben jij? En wie zijn wij? Voor mij is dat heel normaal (geworden). Voelt eigen. Maar goed, kan natuurlijk ook aangeleerd gedrag zijn van mij. Zeker wanneer ik veel voel, veel ervaar bij/met iemand en dan voornamelijk onverklaarbaar gevoelens, wat ik even niet 1-2-3 weet te plaatsen, en die ook niet echt terug te voeren is op iets uit mijn dagelijks bestaan, dan ben ik helemáál gefascineerd!
      Ik vind het niet erg om te willen weten. Het weten heeft mij ver gebracht, qua bewustzijnsontwikkeling, vind ik zelf althans dan 😉 . Jouw zin, Robert, van dat je dus kijkt naar de les en niet naar de persoon, heb ik eigenlijk nog nooit iemand horen zeggen, geloof ik. Daar ga ik eens over nadenken. Oh! Of ga ik hier nu weer in m’n hoofd..? 🙂 Ik ga dat even op me laten inwerken, laten bezinken. Ja, wil ik over nadenken ( 🙂 ), over jouw zin, vind ik een erg interessante zin.
      Ik begrijp het principe van verantwoordelijk te zijn voor je eigen gevoel, je eigen beleving, of iemand anders dat nu triggert of niet. Ik vraag mij inderdaad dan altijd af waaróm nou net bij, of door, of via díe persoon is dat ik dat ervaar, in mijn dagelijks leven dan. Omdat, zoals ik in mijn andere schrijven al schreef, je inderdaad dan allerlei dingen kan toebedelen aan de ander, die in feite heel niet gegrond hoeven te zijn, en dus kan misplaatsing, letterlijk, de ervaring worden, en kan je voorbij grenzen gaan, die vanuit helderheid, helder weten, niet eens opgezocht hadden hoeven te worden.
      Bovendien, en dat komt er dan ook nog eens bij, Voelen was vroeger eng. Mijn intelligentie en mijn bewustzijn, mijn drang naar weten, heeft mij uit de ellende gehaald. Daar moest ik het van hebben, zeg maar. 🙂 Misschien ben ik er nog niet klaar voor of misschien is het ook wel niet nodig om volledig de wil om te willen weten los te laten. Dat kan ook! Who ownes the truth? 🙂 Maar ik ga absoluut met jullie tips aan de slag over overgeven aan Voelen! 🙂 Was ik natuurlijk al mee bezig, maar het is fijn om, in dit geval via jullie drieetjes, daar weer even herinnerd aan te worden :), dus ontzettend bedankt voor jullie oprechte en aardige reacties 🙂 .

      Nog wel een vraag aan jou, Robert; Jij schrijft dus die mooie zin, vind ik: “Als iemand mij triggert (en ik dus belemmerende gevoelens ervaar), dan kijk ik naar de les, niet naar de persoon in kwestie.”

      Als iemand jou triggert, voel je dan alleen “belemmerende” gevoelens? Triggeren kan toch ook positieve gevoelens oproepen?

      En wanneer jij positief getriggerd wordt, kijk je dan ook alleen naar de les, en niet naar de persoon in kwestie?
      Want ik ben dan wel heel benieuwd hoe dat dan zit wanneer jij positieve relaties in je leven hebt en / of mensen ontmoet met wie het ‘klikt’ . Omdat ik zelf, zowel in positieve als in negatieve ervaringen met anderen naar zowel de les als de mens kijkt. En daar help ik mezelf misschien wel of niet mee, vandaar dat ik dus benieuwd ben, Robert, hoe jij dat dan met positieve ontmoetingen doet/ervaart? 🙂

      Dank voor het lezen en voor het reageren 🙂 !

      Warme groet, Susanne

      • Ha Susanne,

        Als ik je verhalen wel eens lees is het niet zo zeer dat ik je niet kan begrijpen, maar dat ik je soms alle kanten zie op schieten, alsof je hoofd geen rust kent. Stapelen van mogelijkheden en vervolgvragen. Sja, de mogelijkheden zijn praktisch eindeloos 🙂
        Jij bent de enige die voor zichzelf kan bepalen of dit prettig is, en zo te lezen vind je het zeer prettig 🙂 Maar ik kan me nog een reactie van je herinneren dat je jezelf wat onder druk kon zetten. En zodra je een antwoord hebt, dat er rust bij je optreedt. Kan zomaar een stukje levensles (of meerdere) aan ten grondslag liggen 😉 Maar er zit ook een kwaliteit in!
        Als je je wilt gaan overgeven aan voelen, wat voel jij als je (nog) geen antwoord hebt, nog geen verklaring hebt (weten of gevoel …), kun je dat makkelijk loslaten?

        Zonder die lessen had je waarschijnlijk niet die neiging om overal antwoorden op te willen hebben of te gaan zoeken naar een waarheid. Dan zou er meer rust in je hoofd kunnen ontstaan dan je zo kunt voorstellen.
        In dat opzicht herken ik wel het 1 en ander in jou 😉

        M.i. komt bewustzijn niet zo zeer voort uit (het vermogen van) denken, maar uit liefde. De bron die in jou zit omvat liefde/bewustzijn, het zijn je lessen die je daar naar toe brengen, en innerlijk te realiseren dat je het allemaal hebt en bent. Bewustzijn en liefde komt van binnenuit, niet van buiten jouzelf. Als je dus nog zoekende bent (naar ‘bewustzijn’), een innerlijke drang om te voldoen wellicht, heb je daar nog een les zitten.

        Qua les : misschien haal jij je vertrouwen wel uit je intelligentie/hoofd… wat gebeurt er met jou als dat wegvalt (die kennis en intelligentie)? Een erge variant van even geen antwoord of verklaring hebben? Leken die vorige levens ook over te gaan min of meer, toch?

        Over dat triggeren. Ik bedoel met triggeren dat je geraakt wordt in ‘negatieve’ zin, dat je onwenselijke gevoelens ervaart. Feitelijk dat de ander jou helpt in contact te brengen met een les 🙂 In de context van die trigger kijk ik (uiteindelijk) naar de les. In bijna alle gevallen gaat het niet om de persoon zelf, maar zijn handelen, of ontbreken daarvan.

        Als ik iemand ontmoet ervaar ik natuurlijk meer dingen (dus ook positieve), maar ik had het even specifiek als gevolg van een trigger/geraaktheid, een onprettig gevoel.
        En bij sommige mensen heb ik nu eenmaal beter aansluiting dan bij anderen, om diverse redenen (herkenning, gelijkgestemdheid, …). Een positief gevoel ga ik minder snel onderzoeken, of het moet wel heel apart/bijzonder zijn. Gebeurt ook hoor 🙂

        Warme groet van Robert

        • @Robert,

          Hoi Robert,

          Dank je wel voor je mooie uitleg 🙂 . Graag wil ik nog wat toevoegen. Alhoewel het niet m’n bedoeling is om niet schaars met jouw tijd om te gaan, want je hebt al ontzettend veel mooie en wijze dingen geschreven. Dus ik zal me hierna wat minder aanwezig proberen op te stellen, want het is niet m’n bedoeling om tijd van wie dan ook ‘op te eisen ‘. Dus dank alvast Robert, voor je oprechte sympathie en delen.

          Ik kan me inderdaad voorstellen dat het lijkt alsof ik alle kanten opschiet, haha 🙂 , en ergens doe ik dat natuurlijk ook 😉 , dat is wel zo, ja 🙂 . Ter mijn verdediging 🙂 , de wereld mijn beste Robert, ik vind het nogal wat 🙂 ! Dus ja, dat heen en weer, op en neer, zoeken in en uit, oh dit en oh dat.. er is ook zóveel om te ontdekken, te voelen, te zien, te verkennen, wauw! 🙂 (Ik was in een vorig leven veels te zwaar, bleef maar eten 🙂 , die gulzigheid is inmiddels niet meer met het eten, maar schijnt in dit leven gericht op God’s aangezicht, zo noem ik het maar 😉 , te zijn, haha, 🙂 , oh, zo blijf je natuurlijk bezig)
          Maar wat ik bedoel met het prettige eraan, dát vind ik prettig; de ontdekking, het avontuur 🙂 . Maar niet prettig vind ik natuurlijk wanneer ik erin verdwaal, daar is natuurlijk niet veel prettigs aan. Maar wanneer je uiteindelijk dan ook een antwoord vindt, iets te weten komt, wauw, da’s zo’n eureka-momentje, weet je wel, is dan hoe ik dat dan ervaar. Dus begrijp me niet verkeerd; ontdekken vind ik zeer prettig, erin verdwalen, dat natuurlijk niet 🙂 .
          Gelukkig wordt het me wel steeds helderder waar die neiging vandaan komt, dus dat helpt.

          Je schrijft: “Zonder die lessen had je waarschijnlijk niet die neiging om overal antwoorden op te willen hebben of te gaan zoeken naar een waarheid. Dan zou er meer rust in je hoofd kunnen ontstaan dan je zo kunt voorstellen.”

          Dat vind ik mooi gezegd van je, dat zonder die lessen de neiging om te weten, te snappen, ook wel niet zo aanwezig zou zijn. Het gaat natuurlijk hand in hand. Er is nieuwsgierigheid, leergierigheid, interesse, passie, joy, het positieve eraan vind ik zelf. En de negatieve kant is ongeduld, controle willen vinden/behouden, niet willen ‘falen’ , en een aantal pijnpunten/trauma’s. En ja, daar schipper ik tussen in, heen en weer. ’t Is een beetje intunen, aflijnen (nieuw woord dat ik via deze site geleerd heb 😉 ), de ruis eruit. Uiteindelijk wil ik natuurlijk zuiverheid, eerlijkheid, de waarheid over Liefde, met Liefde, in Liefde, ervan en erdoor 🙂 . En het is inderdaad even goed afstemmen, in alle relaxdheid, zonder té snel, of téveel te willen, en dan gaan vasthouden, dat vertraagt en verzwaard de boel alleen maar.
          En daarbij komt dan dus ook dat Voelen. Hoe meer contact met mijn lichaam, hoe meer ik begin te voelen. Hoe meer ik begin te voelen, hoe meer ik de herinneringen aan misbruik en mishandeling begin te voelen, en ja, dat is leren als het ware hoe dat te durven te gaan voelen (opnieuw als het ware), schoonmaken, en vrij daarvan raken. Mijn innerlijk kind in en met Liefde laten zijn, weten te zijn. En mijn eigen lichaam opeisen, durven leven, leren genieten van het in een lichaam zijn, en hoe voelt dat om te genieten om in een lichaam te zijn, weet je wel, dat soort dingen. Vroeger check je uit, en dat helpt op zo’n moment. Nu is dat gelukkig niet meer nodig 🙂 ! Ik ben een enorm gevoelsmens, maar neig dan naar dat om te slaan naar of met of vanuit het Intellect. Is zo’n 2e natuur geworden, je kan begrijpen dat dat even omschakelen is dan. Maar ik vind het wel spannend! Ik vind het zo spannend dat ik uit die ruis als het ware mag komen en er nog steeds ben, ondanks, en nog zoveel joy en plezier voel voor dit Magisch Iets 🙂 .

          Dus dank je wel lieve Robert, voor je optimisme, en het delen van je wijsheid en je sympathie 🙂 . En zo Vlinderen wij voort 🙂 . En als jij het een keer ‘niet weet’ , dan mag dat ook hè 🙂 . Dank je wel Vlindervriend. 🙂

          Veel liefs, Susanne

          • He Susanne,

            Graag gedaan hoor & dank je! 🙂

            Ja, is ook zo, de wereld is heel wat, veel te ontdekken. Daar is niks mis mee lijkt me, integendeel, dat is ook je kwaliteit (al dat positieve) 🙂 Het is die andere kant van de medaille die je wel eens roet in het eten gooit. Daar (in de lessen) zit misschien meer winst in dan je denkt. Niet zo zeer dat je een letterlijk antwoord krijgt op je vragen of onderzoek, maar dat je besef dat die waarheid (en dus liefde) niet te vinden is in antwoorden of op papier.

            Je zegt :

            Uiteindelijk wil ik natuurlijk zuiverheid, eerlijkheid, de waarheid over Liefde, met Liefde, in Liefde, ervan en erdoor 🙂

            Mooi gezegd, mooi streven! Het zal je vast gaan lukken, samen met je ontdekkingsdrang! 🙂

            Mooie dingen die je zegt over je lichaam en gevoel, dat gaat goed!
            Ik kan me heel goed voorstellen dat het omschakelen is om van hoofd naar gevoel te gaan, sterker nog : dat is zo’n beetje een rode draad in mijn lessen, het vertrouwen op mijn gevoel en waarneming.

            Jij noemt mij optimistisch? Op papier lukt dat wel makkelijker dan in mijn dagelijkse praktijk, ahum 🙂 Wat me juist aan jou opvalt is je optimisme, en ook je gedartel. Leuk 🙂

            Als ik het niet meer weet mag dat ook, zeg je. Gelukkig maar 🙂 Tegenwoordig gaat dat overigens best goed. Ik hoef het allemaal niet meer zo te weten (kennis). Ik ben heel selectief, het dient (gevoelsmatig) wel aan te sluiten op mijn weg (liefde). Ik lees ook praktisch geen boeken. En de boeken die ik interessant vind (bv die ik laatst aanhaalde), lees ik soms wat stukjes uit.

            Warme groet van Robert

  12. Ha Diny,
    (–Waardeer het enorm dat je me feedback geeft, echter moet ik voor mezelf even iets helder krijgen.
    Gaat jouw feedback over mijn hulpvraag van 30 december?–)

    Ja, daar sluit mijn reactie op aan en daar vraag je ook hoe in je eigen kracht te blijven.
    Dag, Lia

    • @Lia,

      Hoi Lia,

      Helder. Dan ga ik met je levelen. Op dit moment zit ik in een ander proces. Informatie van de buitenwereld die ik in me opneem of op heb genomen die op dit moment samenvallen als puzzelstukjes. (ik leg daar al iets over uit in de topic : hooggevoeligheid, conflict en communicatie). Toen jij begon over dat ik me niet op de buitenwereld moest richten, dacht ik dat je me adviseerde om daar mee te stoppen.. af en toe kan ik mezelf niet meer bijbenen en daarom spreekt dat van die meditatie me enorm aan.
      Liefs, Diny

    • Ha Gordon,
      Ik ontving gisteren je mail over blockquote, maar vind hem op de site niet terug. Vandaar mijn reactie hier.
      Hoe werkt blockquote?
      Groetjes, Lia

  13. Ha Susanne,

    Tuurlijk heb ik tijd (en zin) om hier op te reageren 🙂

    Wat ik begreep van Diny was dat ondanks haar ‘nee’, ze nog steeds last had dat haar energie uit haar liep.
    Wat ik weet is dat energie niet zo maar uit je loopt, en dat de oorzaak normaal gesproken bij jezelf te vinden is. Dat jij zelf iets doet waardoor dit gebeurt.

    Het kan zijn als je van die mechanismes hebt waaraan je van jezelf moet voldoen, dat een ‘nee’ toch ergens diep van binnen een twijfel (of meer) aan jezelf kan opleveren.
    Bijvoorbeeld, als je het graag goed wilt doen voor een ander, kun je bij het verkopen van een ‘nee’ het gevoel krijgen de ander in de steek te laten.

    Als jij op die manier nog steeds met je aandacht bij de ander zit, en graag goed wilt doen van de ander, dan is het mogelijk dat je die energie op je neemt.
    Een ander kan dan als het ware aan je ‘trekken’ omdat jij steeds met je aandacht bij de ander zit. Bijvoorbeeld dat je in je hoofd blijft zitten en twijfelt, zo van : was dit wel de juiste keuze?, en heb ik het zo wel goed gedaan?, moet ik misschien straks niet nog even bellen? etc.

    Een ander kan je triggeren in jouw behoefte om te moeten voldoen, aan bijvoorbeeld een hulpvraag. Wat gebeurt er met je als je niet voldoet, en wat als je wel voldoet(?) Je gevoel is altijd de beste raadgever 🙂
    Een trigger betekent dat er een concrete aanleiding is. Iemand, iets of een gebeurtenis doet iets met jou wat resulteert in een ‘onwenselijk’ gevoel. Je kunt op basis van de trigger en dat gevoel wat zelfonderzoek gaan doen.

    Als er geen trigger is, geen concrete aanleiding dus, dan blijven er nog wel wat mogelijkheden over.
    Als mensen ‘iets’ met je doen… dan is de eerste vraag die ik je stel : wat is dat ‘iets’ dan, welk gevoel, onder welke omstandigheden?

    Warme groet van Robert

    • Hey Robert,
      Ik zit hiermee nog met een gevoel. Ik ben er ook van overtuigd dat jezelf de controle heb over het al dan niet weggeven van je energie. Mijn aandacht bij mezelf houden is dan inderdaad vaak het probleem. Schuldgevoel en gebrek aan vertrouwen zijn dan vaak de oorzaak. Maar er zijn ook momenten dat ik het gevoel heb dat het onbewust gebeurt. Net of er dan iemand anders zijn aandacht op mij richt. Bvb als die persoon boos is kan ik zonder reden boos of lastig worden. Ik kan daar echt gek van worden als dat gebeurt. Soms lijkt het of er iets aan mijn plexus hangt of die verzegelt is en dan kan ik me zo moe en leeggezogen voelen. Heb je enig idee hoe ik me hiervoor kan afsluiten? Of wat hier zou kunnen spelen? Meestal ga ik dan in verzet, wat niet helpt… Ik heb nooit geloofd in krachten buiten mezelf die sterk genoeg zijn om zoiets te doen, maar sinds mijn psychose ervaar ik het dus anders en dat maakt me onzeker. Heb jij soms een idee wat dit gevoel zou kunnen verklaren?
      Sorry dat ik het je vraag, maar zit hier wel mee en probeer me ertegen te verzetten, maar dat lukt dus niet, wat ook logisch is.
      Liefs,
      Nele

      • He Nele,

        Duidelijk geschreven verhaal, ik weet niet of ik er net zo duidelijk antwoord op kan geven 🙂 Ik vind het ook moeilijk om op basis van een stuk tekst een duidelijk gevoel te krijgen wat er aan de hand kan zijn. En in theorie zijn er veel mogelijkheden.

        In beginsel wil ik er vanuit gaan dat de oorzaak van het weggeven van energie bij jouzelf ligt, wat het ook moge zijn.
        Ik geloof er in dat dit soort zaken altijd ergens wel te maken hebben met een levensles, en dat zou dan inderdaad te maken kunnen hebben met vertrouwen.

        Het gaat jou volgens mij in relatie tot anderen, dus dat anderen invloed op jou hebben, op jouw gevoel. Maar ook dat je je leeggezogen/moe kan voelen.

        Gebeurt dit enkel in nabijheid van anderen?
        Verdiep je je in zo’n moment in een ander? (hoge mate van in/meeleven)
        Ga je lichaam eens af op zo’n moment, voel je verder iets bijzonders of op een specifieke plek? En ga ook eens na hoe je je daarvoor voelde?
        Gaat dit enkel op voor specifieke personen?
        Heb je het gevoel dat je specifieke gevoelens van de ander in jezelf waarneemt, of dat het contact je zwaarder of negatiever oid maakt?

        In plaats van verzet, zou je er ook voor kunnen kiezen om het gewoon door je heen te laten stromen. Verzet zorgt eerder dat het langer kan duren en dat je blokkeert.

        Als het gevoelens van anderen zouden zijn, die jij in jezelf kan waarnemen, kun je proberen om deze gevoelens bewust terug te sturen (bewuste intentie).
        Als je merkt dat je na de ontmoeting nog last hebt, zou je een witte roos meditatie kunnen proberen. Misschien dat er nog een lijntje tussen jullie openstaan.

        Die witte roos meditatie gaat als volgt :

        Ga op een stoel zitten en visualiseer de ander op een stoel tegenover je, enige meters verder. Visualiseer een witte roos tussen jullie in.
        De bedoeling is dat je (delen van) anderman’s energie in jou, gaat teruggeven aan de ander, en vice versa.
        Mijn ervaring is dat anderman’s energie in jouzelf meestal voor de last zorgt, alsof je anderman’s stukken/lessen deels op je neemt.
        Geef bewust de energie van de ander (in jou) aan de ander terug door de energie voorbij de roos te plaatsen (tussen roos en ander in). Neem bewust jouw energie terug die mogelijk bij de ander huist.
        Eventueel kun je proberen om jouw energie een andere kleur te geven dan de energie van de ander. Zo zou je het verschil kunnen waarnemen. Indien je althans in kleuren en beelden kunt visualiseren. Ik kan dat niet echt, voor mij gaat het om gevoel. Ik heb wel eens de bewust verzocht of ik eerst mijn eigen energie mocht voelen, vervolgens de energie van de ander, om zo een verschil te kunnen voelen.

        Dat was het wel eventjes, hoop dat je er wat aan hebt 🙂

        Warmte groet van Robert

        • @Robert,

          Hoi Robert,

          Supermooi voorbeeld en tip van de witte roos!! 🙂 🙂 Wauw, ga absoluut er mee aan de slag. Dank je wel daarvoor, zeg 🙂 !

          Liefs, Susanne

        • He Nele, Susanne,

          Nog even over die witte roos. Ik ben wat vergeten, namelijk dat je op het einde de verbinding dient te verbreken. Dat doe je nadat je de energie hebt teruggegeven. De verbinding verbreek je ter hoogte van de roos, op basis van intentie.

          Warme groet van Robert

          • Super! Dank je Robert. Ik heb je stukje gisteren al gelezen. Ben er nu even mee aan de slag aan het gaan. 🙂 Kan ik je binnenkort laten weten wat ik ervaar. Maar ik wou je wel al even laten weten dat ik heel blij ben met de moeite die je je hiervoor hebt genomen en dus bedanken. Bij deze bedankt 🙂 kus!

        • Hey Robert,

          Even wat laten bezinken en nu tijd om rustig te antwoorden. Wou nog even zeggen dat het inderdaad mss wat zinloos was om je hulp te vragen in deze omdat het zo een ruime vraag was en je antwoord dus eigenlijk alle kanten op zou kunnen. 🙂

          Vindt het wel geruststellend dat je schrijft dat de oorzaak binnen onszelf opgelost kan worden. Intuïtief voel ik dat zo ook aan. In de praktijk lukt het me niet altijd om het ook zo te ervaren. Onzekerheid over wat ik juist voel of inderdaad draden die ik niet kan plaatsen losmaken kunnen me zeer ongemakkelijk en onzeker maken. Vooral wanneer ik er ook fysieke pijn bij ga ervaren. Dan kan ik er gewoon horendol van worden. Verdraag die pijn echt niet. Kan me dan ook niet of nauwelijks nog concentreren op wat ik aan het doen ben.

          Je stelde een aantal vragen ik ga even kijken of ik ze allemaal kan beantwoorden.
          Gebeurt dit enkel in nabijheid van anderen? Ja en neen. Soms kan het zijn dat ik een aanvaring heb gehad met iemand zijn ego. En ook al geef ik me in zo een geval makkelijk gewonnen, omdat het te stom is om voor te strijden. In zo een situaties blijk dat ik moeilijk die draad kan doorknippen. Ook al wil ik het bewust en wil ik er niet mee bezig zijn. In zo een geval helpt het me om letterlijk mijn gedachten te verzetten, geen mentale ruimte meer te laten voor dit spinsel. Is dit juist dat weet ik niet, maar het lijkt dan dat hoe meer ik me erger in die verbinding hoe meer aandacht en kracht ze krijgt.
          Maar wat ik al een hele tijd heb en ik eigenlijk de lastigste vind en ze uiten zich op twee manieren zijn dus die zegel op mijn plexus en die pijn achter mijn hartchakra. Die dingen heb ik vaak het meeste als ik alleen ben. Beide zijn anders en kan ik niet verklaren. Die pijn, het lijkt, en dat is puur op basis van ervaring dat dit een soort van zoeken naar contact is. Heb al enkele keren gehad dat ik dan in mijn hoofd kan praten met een stem en dat de pijn dan gewoon verdwijnt. Heb het alleen zelf nog moeilijk hiermee. Wil hier liever niets mee te maken hebben en geen aandacht aan geven. Maar hoe meer ik het negeer hoe sterker en pijnlijker het wordt. Ik merk dan ook dat ik zeer geïrriteerd en boos kan worden. Wat uiteraard niet helpt. Sluit wat aan op jouw mening over proberen niet in verzet te gaan omdat het gevoel dan gaat vastzitten. 🙂
          Die zegel/ leegzuigen en de extreme vermoeidheid die er bij komt, kan dan echt gewoon uren gaan slapen, dat begrijp ik niet. Dat maakt me bang. Het is vaak ook geen liefdevol gevoel dat ik er bij voel, niet uitgesproken slecht ook niet, maar ook niet warm en lief zoals energieën die ik wel graag toe laat. Ik merk wel dat me hier vanuit mijn bewustzijn me er tegen verzetten helpt om het te doorbreken. Te stoppen, maar moet daar echt mijn tijd insteken. En die ervaring maakt me dus wel onzeker over het feit dat anderen je niets kunnen doen. Vraag me dan af of anderen bvb door intenties verwachtingen, denken, .. Naar jou toe dit kunnen doen ook al zijn ze niet in jouw buurt. Ik kan bvb op het werk echt dingen BV’s ook die pijn voelen en dan 2 min later een mail binnen krijgen waaruit blijkt dat iemand dus gedurende die tijd aan een document van mij heeft gewerkt en dus met zijn aandacht bij mij is geweest.

          Verdiep je je in zo’n moment in een ander? (hoge mate van in/meeleven)
          Dat kan gebeuren. Maar daar kan ik mezelf wel bewust van maken en dit niet doen. Begint me aardig te lukken om in concrete situaties te beslissen wat ik binnen wil laten en waar ik liever geen aandacht aan wens te geven en op afstand hou.

          Ga je lichaam eens af op zo’n moment, voel je verder iets bijzonders of op een specifieke plek? En ga ook eens na hoe je je daarvoor voelde?
          Dit ga ik eens wat meer proberen. 🙂 doe ik denk ik nog te weinig.

          Gaat dit enkel op voor specifieke personen? Neen dus. 😀 zowat bij iedereen kan dit. Het stoort alleen wanneer het niet uit ‘liefde’ gestuurd wordt laat ons zeggen.

          Heb je het gevoel dat je specifieke gevoelens van de ander in jezelf waarneemt, of dat het contact je zwaarder of negatiever oid maakt? Ja dat dus soms wel. Ben ik al een tijdje mee bezig. Heb me ook heel lang niet kunnen afsluiten. Me afsluiten voelt ook nu nog wat onnatuurlijk aan. 🙂 alles vrij laten stromen is gewoon zalig, alleen is dit spijtig genoeg niet mogelijk. Je krijgt weinig terug 🙂

          De meditatie paste ik toe in de relatie. Bij het slapengaan voelde ik de energie van mijn partner nog sterk aan me trekken. ( hij had nog verwachtingen, waar ik niet op wou ingaan) heb dan onze energie gescheiden door je tip. Grappig is dat hij op het ogenblik van het verbreken zich omdraaide en bijna op mij kwam liggen. Hahaha ik heb me dan aan de andere kant van het bed gelegd, ik wou echt even in mijn eigen energie zitten. Dus denk wel dat die me nog vaak gaat helpen om me op het einde van de dag alle draadjes te knippen. Ga eens testen of ik het niet gewoon voor iedereen in 1 beweging kan toepassen. Als in mijn energie en die van de andere. 🙂

          • Deze was weer te snel weg. 🙂

            Wat ik wel heb ervaren door hier bij stil te staan en het te beschrijven is dat het lijkt of er twee delen in mezelf zijn. Het deel dat vertrouwen heeft in de zaak zoals ze is. Het gevoel dat me geruststelt en zegt dat het ok is en dan het deel dat bang is omdat ze het niet kan vatten, niet kan begrijpen en niet kan verklaren. Op dat vlak begrijp ik graag wat ik ervaar. Ga ook op onderzoek in mijn gevoel tot ik het kan plaatsen en loslaten. Het gevaar is dat je uit die angst geforceerd gaat zoeken. Dus ja, mocht iemand iets kunnen aanreiken waardoor ik mijn ervaring nauwer kan bekijken, als het ware een andere invalshoek, waardoor ik mijn angst makkelijker kan loslaten dan ben ik al een heel eind. 🙂 de ervaring moet ik natuurlijk zelf door. 🙂 grappig eigenlijk dat je ergens toch een vertrouwen kan ervaren en anderzijds op een ding zo kan verkrampen. Zit dus nog duidelijk een lesje in. 😉

            Ho hoop dat je het niet erg vind dat het zo een lap tekst is geworden. 🙂 je gaf me duidelijk stof tot nadenken en om te ervaren en bij deze dan weer stil te staan. Bedankt daarvoor.

            Kus

            • Hey Nele,

              Graag gedaan & goed om te horen, Nele! Ik hoop dat je weer wat aan het volgende hebt.

              Ik zou er vanuit gaan dat jij die gevoeligheid en die vertrouwensstukken niet voor niets hebt. Dat is onderdeel van jouw weg, en volgens mij ben je goed bezig als ik je zo belees. Het proces is nu eenmaal niet altijd even eenvoudig. En die onzekerheid die je ervaart is er onderdeel van, en zul je op meerdere verschillende nivo’s tegenkomen. Da’s mijn ervaring althans.

              Ik vind het lastig om dit soort dingen op papier te bespreken. Soms heb je echt een gesprek in persoon nodig.
              Met de ervaring die ik zelf heb (gehad) en waar ik nu sta, zou ik je willen aanraden om begeleiding te zoeken op jouw weg. Het is aan jouzelf om een keuze te maken hierin wat/wie bij jou past. Wellicht dat je hier al mee bezig bent.
              Mocht je iets weten over mijn weg, indien je daar iets over wilt weten (wat de revu niet al gepasseerd is :-), dan mag je daar gerust vragen over stellen.

              Een ander ding wat me te binnenschoot is dat een aura reading wellicht informatie kan geven over hetgeen je nu tegenaan loopt. Het is niet allesomvattend, en je krijgt enkel die informatie die je nu mag ontvangen. Soms kunnen er ook healingen worden verricht, bijvoorbeeld verbindingen die mogen losgemaakt worden, indien het bewustzijn zo ver is.
              Een aura reading is een beetje een momentopname, je krijgt die informatie afhankelijk van je bewustzijn, maar het kan je wellicht nu wat bieden wat je nodig hebt. Het kan ondersteunend werken, maar niet zo zeer structurele oplossingen voor lessen.

              Soms kan het zijn dat ik een aanvaring heb gehad met iemand zijn ego. En ook al geef ik me in zo een geval makkelijk gewonnen, omdat het te stom is om voor te strijden. In zo een situaties blijk dat ik moeilijk die draad kan doorknippen. Ook al wil ik het bewust en wil ik er niet mee bezig zijn. In zo een geval helpt het me om letterlijk mijn gedachten te verzetten, geen mentale ruimte meer te laten voor dit spinsel. Is dit juist dat weet ik niet, maar het lijkt dan dat hoe meer ik me erger in die verbinding hoe meer aandacht en kracht ze krijgt.

              Bij zo’n aanvaring denk ik in eerste instantie aan een eigen geraaktheid, die de ander bij jou triggert. Eigenlijk een ‘gewone’ alledaagse situatie. Wat zou er speciaal aan kunnen zijn dat er een verbinding kan ontstaan?
              Neem je ook daadwerkelijk een verbinding waar?
              Ervaar je hierbij, na de aanvaring, andere gevoelens/emoties?

              Maar wat ik al een hele tijd heb en ik eigenlijk de lastigste vind en ze uiten zich op twee manieren zijn dus die zegel op mijn plexus en die pijn achter mijn hartchakra. Die dingen heb ik vaak het meeste als ik alleen ben. Beide zijn anders en kan ik niet verklaren. Die pijn, het lijkt, en dat is puur op basis van ervaring dat dit een soort van zoeken naar contact is. Heb al enkele keren gehad dat ik dan in mijn hoofd kan praten met een stem en dat de pijn dan gewoon verdwijnt. Heb het alleen zelf nog moeilijk hiermee. Wil hier liever niets mee te maken hebben en geen aandacht aan geven. Maar hoe meer ik het negeer hoe sterker en pijnlijker het wordt.

              Ik heb gedurende mijn proces regelmatig last gehad van onverklaarbare gevoelens, die pas later verklaard konden worden. Mijns inziens is er altijd een verklaring voor, alleen die heb je nu nog niet. Dat gaf me wel enige rust.
              Ga niet te veel energie in die zorg steken, vertrouw er op dat dit gebeurt om een reden. Lessen gaan over het aantrekken van omstandigheden die passen bij deze les.
              Ik heb eigenlijk geen duidelijk beeld om zo een uitspraak te doen. Er zijn theoretisch meer mogelijkheden denk ik.
              Verbindingen kunnen in ieder geval wel energie kosten. Ik hanteer niet het uitgangspunt dat willekeurige mensen zomaar op basis van intentie jou dit soort gevoelens kunnen geven. Dan zou jij hiervoor op een bepaalde manier voor open moeten staan, dat jij ontvankelijk bent.
              Het is soms lastig om te bepalen wat de oorzaak van een gevoel is, en ik ben zelf al vaak genoeg op het verkeerde been gezet. Op die manier kan het zijn dat je waarneming niet helemaal zuiver is in het geval dat die gevoelens daadwerkelijk ontstaan als gevolg van de aandacht/intentie van de ander.

              Mooi om te horen van die meditatie!! 🙂
              Misschien is het inderdaad mogelijk om het algemeen te doen, soms weet je niet precies wie er allemaal betrokken kunnen zijn 🙂

              Je zegt er zelf ook al het nodige over, maar wat ik bij jou zie/lees is dat je bang kunt worden als je ‘zomaar’ gevoelens ervaart (die je niet kunt verklaren). Alsof je dan vertrouwen in jezelf mist en dan in je hoofd gaat zitten om te verklaren en te begrijpen. Het is angst wat gepaard gaat met controle door het hoofd. Misschien helpt het om jouw les hier in te herkennen, want hoe ga jij steeds met jezelf en dit soort situaties om? En waarom ben je bang?
              Neemt natuurlijk niet weg dat het goed is om te onderzoeken wat er nu aan de hand is 🙂

              Warme groet van Robert

    • @Robert,

      Hoi Robert,

      Dank je wel voor je uitleg 🙂 .

      Je schrijft: “Een ander kan dan als het ware aan je ‘trekken’ omdat jij steeds met je aandacht bij de ander zit.”

      Of, dat niet zozeer die ander als het ware aan je kan ‘trekken’, want die ander kan gewoon z’n leventje leven en niets doorhebben of überhaupt niet met je bezig zijn, maar dan kan het in feite ook zo zijn dat je dan eigenlijk aan jezelf nog ergens ‘trekt’, alleen dan misschien opgemerkt vía die ander, zeg maar. Want uiteindelijk is die ander natuurlijk niet verantwoordelijk voor je eigen beleving, je eigen trigger. Die ander kan jou doen triggeren, maar doet die ander dat eigenlijk wel? Ben je eigenlijk niet zelf degene die jezelf triggert, alleen dan via deze of gene?
      De mensen die je ontmoet zijn toch manifestaties van onze eigen energie? Er is eigenlijk geen buitenwereld. Die ander bestaat eigenlijk niet. Al klinkt dat natuurlijk een beetje gek 😉 . Alsof we niet in ons lichaam zijn, maar we dragen ons lichaam. Gek om dat zo ervaren, vind ik. ‘De ander’ die je ontmoet, heeft wat dan ook welk effect op je. De één op een wat positievere manier, de ander wat negatiever, weer een ander wat neutraler. Gek vind ik het wanneer iemand ‘iets’ met je doet, wat je zelf ook niet helemaal begrijpt, zo van; ‘ik sta erbij, en kijk er naar’, en die ander die totaal een andere beleving heeft weer van jou. Hahaha, dan denk ik; hoe kan dat nou?? 🙂 . Hoe kan je zo verschillend op elkaar reageren hè? Ik blijf dat apart vinden, moeilijk en fascinerend tegelijkertijd. Ik ervaar dat met een bepaald persoon in mijn leven, en sinds ik hem ‘ken’, weet ik niet meer zo zeker of die ander dan inderdaad triggert. Misschien triggert hij helemaal niets, sowieso mensen in het algemeen niet, wij triggeren misschien onszelf. Het líjkt alleen of die ander dat doet. Ofzo. 🙂
      ’t Is alleen gekkig om vervolgens een Emotie te voelen, die ik dan zelf nog niet helemaal helder heb. En inderdaad, helderheid, begrip, is al de helft. 🙂 . Kan alleen ff duren voordat dingen helder zijn, voordat kwartjes vallen, zeg maar. 🙂 . Uiteindelijk zullen reacties op anderen mensen, of via andere mensen, ook wel weer met andere Tijden te maken hebben, we dragen natuurlijk een enorme rugtas met ons mee.
      ‘k Vind het wel een prettig idee dat we niet, zoals je schrijft, zomaar onze energie verliezen. Dat vind ik een geruststellende gedachte. Kan daar nog wat angstig voor zijn, zelfs om bij mensen op bezoek te gaan, want stel je voor wat voor negatieve energie daar hangt, in hun huis… Uiteindelijk is gewoon leren om keihard in je eigen kracht te staan en dúrven Aanwezig te zijn, ongeacht en ondanks, the key natuurlijk 🙂 .

      Ik las ook dat emotie van de 3D-Wereld is. Dus als ik dan een nog wat onverklaarbare emotie voel bij een bepaalde persoon, dan zegt dat dus blijkbaar nog iets over mijn 3D-Niveau, neem ik aan.

      De titel van dit artikel; ‘Grijp jouw Emotionele Sterren Kracht’, is dan ook een hele mooie. ‘k Ga ‘em maar weer eens doorlezen 🙂 .

      Lieve Robert, dank voor je mooie woorden en je altijd maar weer heldere uitleg. En dat je de moeite neemt, ook naar andere lezers van deze site, om anderen te helpen en informeren! Ontzettend bedankt voor je vrijgevigheid daarin 🙂 .

      En als jij nog vragen hebt, kan je natuurlijk ook altijd bij ons terecht 😉 .

      Veel liefs, Susanne

      • He Susanne,

        Wat je in dat eerste blok schrijft, absoluut, goed gezegd, en zo bedoel ik het ook, al merk ik dat mijn woorden soms wat ongelukkig uitvallen 🙂
        Dat een ander aan je ‘trekt’ bedoel ik dat er iets in je zit waardoor je de ander vast houdt, ergens in je gedachten blijft, of wat dan ook. Dat doe je allemaal zelf, de ander is niet verantwoordelijk of oorzaak voor jouw gevoel of pijn of wat dan ook, maar dat ben je zelf!
        Met trigger bedoel ik dan ook iemand, iets of een gebeurtenis waar jij gevoelig voor bent, waardoor jouw inner workings geraakt worden. Dat geraakt worden zit te allen tijde in jouzelf. Die trigger hoort bij jou, is een kenmerk van jouw les. De ander, of gebeurtenis of iets is slechts een symbool. En doe hoeft dat niet eens bewust te doen, die kan inderdaad gewoon niets in de gaten hebben 🙂
        Deze levenslessen zijn de oorzaak van die geraaktheden (inclusief emoties), en zodra jij je vrij maakt van deze ‘obstakels’, zul je zien dat de buitenwereld steeds minder vat op je krijgt, in negatieve zin. Je schouwing zal steeds ruimer worden, zodat je met een meer liefdevolle, begripvolle blik naar de wereld kunt kijken. Zoals een God 🙂

        Ik geloof wel dat je mensen en situaties aantrekt die op dat moment bij je passen. Dat er geen buitenwereld of ander bestaat, waarom niet? Jij bestaat toch ook als incarnatie in deze wereld? Naast alle andere geïncarneerde zielen? Jij bent toch, zoals alle andere zielen, een manifestatie, een goddelijke creatie van jezelf?

        Qua andere Tijden : wat bedoel je precies daarmee? Kijk, hier, een vraag voor jou! 🙂

        Qua energie verliezen : je kunt natuurlijk wel last van energie elders hebben. Maar ook daar heb je een keuze in. Als het je bijvoorbeeld te veel wordt kan je naar huis gaan. Ik heb zelf een beperkte houdbaarheid bij bepaalde verjaardagen. Veel mensen op elkaar, grote hoop van diverse energieën, daar kan ik wel eens moe of van uit balans raken. Maar goed, ik ben ook nog onderweg 🙂 Door weg te gaan, gaat dat doorgaans weer beter.
        Je sure, in je eigen kracht staan en de uitdaging aangaan, maar ook soms voor jezelf kiezen 🙂

        Emotie van de 3D wereld is : hmmm, mijn gevoel zegt van niet, niet alleen. Je emoties, je gevoelens, zijn juist de ingang om zo veel verder te komen op het pad der liefde. Emoties zijn integraal onderdeel van je wezen. Je blijft je emotionele energielichaam ook behouden zolang je op aarde bent, dus emoties zullen doorgedrukt worden (je voelt ze), hoe dan ook.
        Iedereen zit sowieso (minstens) op 3D, 4D en 5D nivo, althans volgens mijn boekje. 🙂

        Graag gedaan Susanne en bedankt, hoop dat jij en anderen er weer wat aan hebben! Daar wil ik mijn ervaring en weten ook graag voor inzetten.

        Warme groet van Robert

        • @Robert,

          Hoi Robert,

          Je schrijft: “De ander, of gebeurtenis of iets is slechts een symbool.”

          Ja, dat is wel mooi gezegd! Inderdaad, een symbool! 🙂 Ik was al op zoek naar een woord daarvoor!

          Wat ik bedoel met dat er eigenlijk niet echt een buitenwereld is, die is er in zekere zin wel, maar is-ie er in zekere zin wel? Alles is uiteindelijk van het Zelf. Dus ook al ben ‘ik’ hier, en ben ‘jij’ bijv. daar, toch is er in zekere zin geen hier en daar.
          Maar, op menselijk niveau natuurlijk wel. Zeg maar. 🙂 .

          En qua andere Tijden bedoel ik tijdslijnen, je kan dat ‘vorige levens’ noemen, alhoewel ik geloof dat alles op hetzelfde moment gebeurt. En dat bepaalde emoties, gevoelens, gedachten, die je kan ervaren met anderen, via anderen, door anderen, dat dat niet persé te maken hoeft te hebben met wie jij nu bent, maar wie jij was, of wie jullie waren, in andere tijden. Als je begrijpt wat ik bedoel.

          Ja, en wat je zegt over je beperkte houdbaarheid op verjaardagen, hahaha 🙂 , dat is inderdaad wel een goeie benaming ja, haha. Dat heb ik ook!

          🙂

          Veel liefs, Susanne

          • He Susanne,

            Bedankt voor je toelichtingen 🙂

            Ik denk dat zolang we geïncarneerd zijn in dit lichaam op deze aarde, dat we te maken hebben met het tastbare, het vergankelijke, en tijd, een hier en een daar. In de geestelijke wereld niet.

            Of alles op hetzelfde moment gebeurt… tja, ik kan er niet zo veel zinnigs over zeggen, behalve dat er in ieder geval een volgordelijkheid bestaat. Jij bent ooit vanuit een keuze door je Hogere Zelf gaan afdalen ten einde door lessen in liefde en vertrouwen jezelf weer terug te vinden. In die afdalingsstappen zit een volgorde, die is sequentieel, niet parallel. Je legt vele levens af om weer te kunnen samensmelten met je Hogere Zelf, en die weg terug te vinden. Ookwel, om de volmaakte goddelijkheid in jezelf terug te vinden. Ook dat is sequentieel.
            Ik heb op mijn weg terug nog nooit meegemaakt dat ik een stuk levensles (uit vorige levens) kon overslaan omdat “een andere ik” dat al opgelost had, zou ik wel handig vinden overigens 🙂 Ik heb daarbij in dit leven stukken les ervaren die zich al vele levens/malen eerder hebben gevormd.

            Conclusie is dat ik het denk ik niet echt begrijp en/of ook niet echt aansluiting met dit gedachtegoed. Dan is het denk ik niet voor mij bedoeld 🙂

            Ik ben wel benieuwd hoe dit dan voor jou werkt ; hoe draagt dit voor jou bij? 🙂

            Warme groet van Robert

            • Hey Suzanne, ik wou even laten weten dat ik ook ervaar wat jij beschrijft. Soms is het net of ik de verschillende uitkomsten van mijn keuzes tegelijkertijd ervaar.of geen onderscheid kan maken tussen jij of ik of alles en ik. Lig daar al even mee in de knoop. Kan me daar helemaal in laten meeslepen, maar ervaar dan vaak ook dat ik op die momenten niet hier en nu kan blijven. 🙂 Mocht ik er wat meer inzicht in krijgen ik laat het je weten. 🙂 knuffel.

            • @Robert, @Nele,

              Hoi Robert en hoi Nele! 🙂 ,

              Ik las jullie beide reacties en dacht; ik schrijf in 1 reactie aan jullie beide, aangezien het over hetzelfde onderwerp gaat 🙂 .

              Ik geloof dat alles tegelijkertijd gebeurt. Alhoewel ik ook niet echt weet waaróm ik dat geloof 🙂 . Haha 🙂 . Ik heb vele reïncarnatie- en regressiesessies gedaan en allerlei andere dingen op het gebied van spiritualiteit, en zoals ik tien jaar geleden nog in vorige levens geloofde, geloof ik tegenwoordig dus dat alles tegelijkertijd gebeurd, in dit grote Nu. En dat ons concept van Nu, ons menselijke concept dan, een andere Nu is dan God’s concept van Nu. Als je me nog kan volgen, zeg maar 🙂 . En in dat grote Nu, ervaren wij. 🙂 Maar vraag je aan mij om dat vervolgens te onderbouwen, géén idee! 🙂 Haha 🙂 . Het Leven, of wat het dan ook is dat we aan het doen zijn, is natuurlijk maar een Magisch Mysterie. Het kan me duuzelen 🙂 . Ik merk dus aan mijzelf dat ik dat blijkbaar ergens in Tijd ben gaan geloven. En ben ook meer gaan voelen, opmerken, ‘zien’, ‘horen’, zelfs ‘ruiken’ . Is nog wat broosig. 🙂

              Bewustzijn reist. Ons bewustzijn. Naar allerlei gebieden. Hoge gebieden, lagere, vrijere, dichtere, noem maar op. En we reizen, leven, ervaren alle ervaringen; armoede, rijkdom, misbruik, liefde, eenzaamheid, samenzijn, angsten, plezier, egoïsme, humanitisme, daderschap, slachtofferschap, leiderschap, en ga zo maar door. Eindeloze oefenzang. 🙂 Al die facetten ervaren we. En leren we, groeien we, en gaan we van keuze naar keuze, naar ervaring naar ervaring, in God’s aangezicht. 🙂

              Tegenwoordig geloof ik ook in paralelle werelden. Vanwege wat vreemde ervaringen zo her en der. Bewustzijn die natuurlijk aan het verruimen is, vergroten, waardoor, eigenlijk precies zoals Nele schrijft (!) werkelijkheid, realiteit misschien wat troebel kan worden. Wat is hier en wat is daar. Wat is van Nu en wat is van Toen. Qua beelden, qua gevoelens, qua emoties. Maar ook qua mensen, ontmoetingen, uitdagingen. Wat de boel nog fascinerender én verwarrender kan maken. Want dealen met 1 realiteit vind ik al een hele opgave, maar blijken er meerdere te zijn, tja, hoe dáár dan weer je helderheid, rust en balans in te krijgen. Daar ben ik momenteel een beetje in aan het schommelen, zeg maar. 🙂

              Wat jij schrijft, Robert, over een ‘andere ik’ die iets oplost voor jou,, het ligt er natuurlijk maar net aan hoe je het bekijkt. Robert leeft in dit leven. En in dit leven doe jij, als Robert, allerlei ervaringen op en werk je ‘lessen’ uit, ervaar je keuzes en maak je ze weer. Maar Robert kan natuurlijk niet alles leren in één keer, zou een beetje een knotsgekke bedoeling worden 🙂 . Als Robert ervaar je bepaalde dingen, maar wie weet wie jij in Andere Tijden bent? Welk ‘slachtoffer ‘ , welke ‘ dader ‘, leider, artiest, kind, bejaarde, man, vrouw, priester, non, sporter, verzorgende, enz. enz. enz.?! En in al die ervaringen, ‘ rollen ‘ , doe jij natuurlijk ook allerlei ervaringen op! Verschillende ‘ rollen ‘ , maar dezelfde Ziel. Zeg maar.

              En dus vraag ik mij weleens af, bijvoorbeeld op het gebied van ontmoetingen of partnerschap, verliefdheden bijvoorbeeld… Wat nou als je iemand ontmoet, in dit leven, en je ‘ denkt ‘ dat je daar bepaalde gevoelens voor hebt of bepaalde emoties bij,, hoe gegrond zíjn die gevoelens dan eigenlijk? Hoort de emotie dan wel (in dit geval) bij mij, als Susanne-zijnde?
              Ik denk namelijk, maar kan natuurlijk volledig de plank misslaan 🙂 , ik denk nl. weleens dat wij bepaalde gevoelens / emoties kunnen ‘ verwarren ‘ met een ‘ Andere ‘ periode, niet alleen qua lessen, strijden, maar ook bijv. dus in ontmoetingen met anderen.
              Dat je iemand ontmoet in dit leven waarmee je bijv. een relatie in een Andere Tijd had, dat als heel plezierig ervaarde, vervolgens je dus dezelfde ‘ ziel ‘ weer tegenkomt in dit Nu, maar diegene natuurlijk niet meer diezelfde persoon is, een andere ‘ rol ‘ nu heeft (?). Dan kan er wel iets van gevoel naar boven komen en kan je dat dus koppelen aan de persoon van deze tijd, maar wat nou als het bij de persoon van die andere tijd behoort? Wat als ‘ verliefdheid ‘ van nu, geen verliefdheid is, maar een herinnering, aan toen? Dan zit je dus 2 (of misschien wel meerdere) door elkaar te halen. Snap je, Robert? 🙂 Hahaha, als je me nog kan volgen, hoor 🙂 . Ik heb het idee / gevoel dat jij, Nele, misschien ook wel weet wat ik bedoel, uit je reactie lezende 🙂 .

              En aangezien ik graag dingen helder heb, om het even de uitkomst of antwoord, kan ik een soort van puzzelen, zo van; Is dit van mij, of is dit van jou.. Is dit van nu, of is dit van toen.. Is het om jou, of om wie je was? Is dit om wie wij zijn, of is dit om wie wij waren? Ben jij van nu, of ben je van toen? En waarom ben je hier, als je niet van nu bent? En zie ik jou, maar zie ik je wel… Of zie ik je, maar is het van toen..
              Nou, en ga zo maar door 🙂 .

              Heel verhaal 🙂 , en dus terugkomende dan ook op ons schrijven en ook dit artikel: In hoeverre zijn emoties van nu, emoties van nu?
              En of dat nu emoties zijn die je voelt bij jezelf, in je huis, bij anderen, met anderen, via anderen, getriggerd door anderen… in hoeverre is mijn emotie van Nu, mijn emotie van Nu en niet eigenlijk van Toen? In hoeverre is mijn gevoel van Nu, mijn gevoel van Nu, en niet eigenlijk van Toen?

              Snap je? Is even mijn ding momenteel 🙂 . Ik ben heel erg benieuwd hoe jij Robert en jij Nele hier tegen aan kijken. 🙂
              Thank by the way voor ’t lezen van het lange stuk 😉 .

              Veel liefs, Susanne

  14. Hallo Nele,

    Fijn om te lezen dat ook jij hier iets mee kan! Het sterkt mij om open te blijven. Er is niets mis met lief zijn voor jezelf! Allemaal conditionering.
    Ik zou zeggen: Ga ervoor!

    liefs, Diny

    • Hey Diny,
      Graag gedaan. Heb ergens gelezen dat je lang niet hebt durven reageren. Maar ik heb alvast iets aan je moedigheid.

      Kus!

  15. Hallo Robert,

    Deels klopt het wel wat je zegt: De “nee” komt in eerste instantie vanuit mijn hart. Elke vezel in mij zegt dan “Nee”. Daarna pas gaat mijn hoofd een rol een spelen: die opgelegde verwachtingen die ik uiteindelijk zelf heb overgenomen… een stuk conditionering. In die zin begrijp ik wat je bedoelt met dat ik mezelf leegtrek of laat leegtrekken. Moet nog een weg zien te vinden om dit letterlijk bij de ander te laten.

    Bedankt voor je wijze raad!
    Warme groet terug, Diny

    • Hallo Diny,

      Graag gedaan! 🙂

      Nee zeggen vanuit je hart, okay ik begrijp wat je bedoelt, en mooi zo!

      Overigens. Ik heb lang niet alles van je gelezen, maar ik heb het gevoel dat je goed op weg bent!

      Heb je overigens het gevoel dat je de ander echt kunt loslaten op het moment dat je ‘nee’ zegt?
      Heb je soms hierbij wel eens gevoelens van : ik doe het ook nooit goed?

      Ik probeer je overigens wat te helpen met deze vragen. Als je er genoeg van hebt of te veel is, zeg het gerust, dan stop ik 🙂

      Warme groet van Robert

      • @Robert,

        Hallo Robert,

        Wat ik voel is dankbaarheid met wat je me aanreikt.
        Het is sowieso een wonder wat ik diep binnen in mijn ziel voel, niet uit te leggen… die weerstand die ik gister nog voelde naar de mensen toe waar ik “nee” tegen zei heeft plaats gemaakt voor liefde.
        Intense liefde, kan het niet anders uitleggen dan dat we allemaal met elkaar verbonden zijn.

        warme groet terug, Diny

        • Dag Diny,

          Graag gedaan!

          Klinkt goed, en ik hoop dat dit je weer een stap verder brengt om los te komen van dit patroon/systeem van je te ontmaskeren 😉

          Succes!

          Warme groet van Robert

  16. Lieve Jannie,

    Wilde je nog even bedanken voor je lieve berichtje van gisteren. Heb nog wel reacties gelezen maar was te moe en leeg om nog te reageren. Fijn om te lezen dat je heel goed aanvoelt wanneer je “nee” moet zeggen en dus “ja” tegen jezelf.

    Liefs, Diny

  17. G morgen Anne Marie , ik heb met een grote schok al die verhalen gelezen , erg hoor dat het zo ver moet gaan , mijn zwager was ook ziek , een wrak , en nu is hij aan de injecties , mijn huisarts is altijd tegen alles ik kom er nooit , alleen toen ik laatst longontsteking had , hij heeft toen ook niet juist gehandeld , ik wil wel naar een ander , maar je hoord van iedereen dingen over die andere artsen dus , moeilijk , ik ben wel van plan om achter die b12 zuigtableten te gaan , ik zal het mijn man ook laten lezen , mijn energie level is zo laag , ik heb geen haar uitval hoor en geen bloedend tandvlees , maar die spierpijnen zijn gruwelijk , ik heb al jaren zware medicatie voor de pijn , ik slik ook vit d3 van , ook dat vond de huisarts ook niet nodig , 3 Fam. Leden hadden behoorlijk te kort , maar die spierpijnen zijn het ergste en watte in mijn hoofd rare watte onder mijn voeten , jammer dat ik lees dat die dr reynders bij ons in het dorp is geweest , dan had ik veel kunnen vragen , ik zal het ook naar de jongste dochter doorsturen , die heeft ook veel van deze klachten . Heel erg bedankt Anne Marie . En jij ook gelukkig nieuwjaar . Liefs Jannie

    • Goedemorgen lieve Jannie,
      Bij spierpijnen kan magnesium ook heel goed helpen. Ik heb een hele tijd baxters gekregen. Je voet je spieren dan zo ontspannen. Maar ken je shlusser zouten. Dit zijn suplementen die je lichaam makkelijk opneemt. Ze hebben er ook magnesium in. Ik zelf ging naar een dokter met lecherantenne die alles uitmeet. Maar vaak bleek dat ik gevoelsmatig al aanvoelde wat ik nodig had en hoeveel. Door suplement in mijn hand te houden en te voelen of thymus open ging of sloot. Hoop echt dat je een oplossing vind voor die vreselijke pijnen. Xx

      • @nele, ach lieverd bedankt hoor voor al je moeite , ik slik al jaren magnesium met calcium en zink , ik ben met een fanatieke sportman getrouwd , dus alles is groente en het beste van het beste , ik kan je niet uitleggen hoeveel pijn ik heb , en ik heb zo veel geprobeerd om er maar af te komen , die astma komt van mijn vader af erfelijk , mijn zus heeft het ook , ik drink niet en rook niet , heb een allergie voor alles en nog wat ben in het vu in A’dam een week getest , mag weinig hebben , o à geen tarwe en weinig fruit , alleen blauwe bessen en frambozen , en granaat appel . Wel goed maar duur , die shlusser zouten heb ik van gehoord , misschien dat die magnesium beter opneemt , ik heb zo veel kwalen , dat ik mij er voor schaam om het te vertellen , als ik ergens ben , en dan nog artrose aan handen en voeten , ook nog ik heb een paar steun dingen voor de handen gehad , ik heb daar ook medicijnen voor , ik ben net een wandelende medicijnen fabriek , ik weet niet of ik er zo maar afkom , ik denk het niet , het is te complex , ik fiets wel hoor , en doe wel leuke dingen , maar s’. Avonds gaat het kaarsje uit , wij waren naar cirquis du soleil de muziek stond keihard , ik viel in slaap omdat ik zo ontzettend moe was , dat is niet leuk, maar lieve ne’le ik ga die magnesium proberen en misschien toch doorlaten doormeten bij een arts , alvast fijne avond en duizend maal dank voor je goede attenties liefs Jannie .


    • Lieve Jannie, Ik zat vannacht nog aan je te denken. De manier waarop je huisarts reageert is natuurlijk niet correct: Klant is koning, toch? Wat me opviel aan jouw verhaal, was dat je spierreuma hebt en astma. Op beide websites staat al dat bij alle auto-immuunziekten een B12-tekort uitgesloten moet worden. Zelf heb ik een schildklierafwijking (= ook auto-immuun). Ik heb voor een paar jaar terug ook ontzettend last gehad van mijn longen, dat ik voor maanden moest hoesten. Daarvoor ben ik naar een homeopathisch arts gegaan en dit heeft echt goed geholpen. Ik moet 8 januari weer naar haar (mijn homeopathisch arts) toe, dus ik wil wel voor je informeren hoe dat zit met de combinatie die jij hebt. Ze is namelijk ook verbonden aan een hom. centrum in Utrecht, waar ze gespecialiseerd zijn in auto-immuunziekten. Ze was ook goed op de hoogte over de B12. Tevens is ze regulier arts, ook wel prettig. En over Vitamine D; hier had ik ook een tekort aan. Pijnlijke botten e.d. Ik kreeg als advies van mijn huisarts om vit. D in een hoge dosering te slikken. Ik heb maanden 2x D25 geslikt en de klachten zijn zo goed als weg. Nu slik ik nog 1x D25. Met D moet je wel iets meer uitkijken, want dat scheid je niet uit! Ik hoop dat je hier iets aan hebt, maar je hoort dus nog van me. Dat 2014 een gezond jaar voor je mag worden, met zo’n min mogelijke klachten!!! Liefs, Anne Marie

      • @Anne Marie, Lieve Anne Marie denk dat ik niet meer naar die huisarts ga , betweter , en ondertussen ga ik maar achteruit ik val gewoon in slaap gisterenavond ook weer om 10 uur dan slaap ik al zo moe , en pijn ook mijn voeten voelen als watten , ik ga naar de homeopathische arts denk waar mijn dochter ook loopt , dan kost het maar geld , die prikt ook bloed , mijn man had ook gekeken bij de site die ne’le mij aanreikten , ik heb jaren lang te weinig gegeten , omdat iemand wel eens zei dat ik te dik was , ik was een tijdje 70 kilo 178 meter lang , toen was ik zo gek om bijna niks te eten , water droog brood , nog net geen anorexia , maar ik werd gruwelijk dun , en vond dat fijn , ook al zie ik nu dat ik een doodshoofd had , ik ben altijd 60 kilo geweest , dat was toen ook te dun , maar ik had nooit wat , nu door medicijnen puur dikker , maar mocht ik gaan afvallen , dan op een normale manier , kijk om tot het laatste punt te komen Anne Marie , toen ik zo extreem mager was kreeg ik die vreselijke pijnen , dus jij en ne’le hebben gelijk , ik moet mij laten testen op b12 , d3 slik ik 50 ug , dat is meer dan genoeg , ik ga proberen er werk van te maken , want ik ben niet zo blij meer , altijd pijn en moe , dat is niet leuk , je leef maar Half , dank je Annemarie jij ook ne’le. Gelukkig nieuwjaar , Jannie x x x

  18. @Anne Marie, lieve Anne Marie relativeren is een goed woord , voor mensen die het gevoel hebben dat een ander ze leegtrekt , ik heb wel veel mensen om mij heen die wat problemen hebben , maar ik kan niet zeggen dat het slecht voor mij is , het zit nou eenmaal in mij , en het is niet aldoor , je kan er zelfs ook een goed gevoel van krijgen . Nou Anne Marie dat is ook niet zo best geweest , die psychose , een persoon die ik hielp had waanideeën , en ook een soort psychose dus ik ken het wel , ik moest hem toen een tijdje loslaten want hij was opgenomen , hij is wel weer opgeknapt , zo lees je wat een Men allemaal meemaakt , ik heb voor jou ook bewondering hoor sterkte ermee liefs Jannie

    • @Jannie, Hoi Jannie, Een psychose is iets wat ik heb meegemaakt, wat je inderdaad ook schrijft, maar het is niet wie ik ben. Het heeft me sterker gemaakt en veel inzichten gegeven. Uiteindelijk bleek het een vitamine B12-tekort te zijn en ik weet nu hoe ik het kan voorkomen. Maar het was wel bijzonder om mee te maken, hoe het voelt als je je echt niet kunt afsluiten voor alle energie om je heen (daar word je dus echt “gek” van). Ik heb dat wel altijd gehad (energie voelen), maar nooit zo extreem ervaren. Onbewust trok ik me altijd zoveel mogelijk terug, maar ik kan er nu wel bewuster mee omgaan en me ook beter afsluiten. Ik zoek wel zo vaak mogelijk de natuur op (minstens 2x per dag). Ik voel me nu meest van de tijd vreugdevol (met soms een dipje, maar wie niet!?) en kan ook echt genieten van andere mensen en situaties waar ik eerst voor wegliep. Liefs, Anne Marie

      • @Anne Marie, lieve Anne Marie ik heb het gelezen over een vit b. 12 tekort , een vriendin van mijn dochter krijgt injecties , haar lichaam neemt het niet op , dat dat zulke vreselijke gevolgen heeft hè , ik slik ook pillen daarvoor , de huisarts wil niks checken , ik mag niet zo veel hebben vanwegende astma , dus ik vroeg of hij mij wou laten testen erop , nee dus , dan maar zelf hooggedoseerden vit b en b12 er exstra bij , ik vroeg het omdat ik spierpijnen heb , waar ik erg veel pijn van heb , de reumatoloog zegt dan Fibro . Spierreumatiek , maar wie weet ook een vit tekort , wel heel wijs van je dat je de natuur in ga , ik woon er vlak bij , en ben ook dol op het bos , maar je doet het goed hoor als ik dat zo lees , een toch sterke vrouw , super , je mag trots op jezelf zijn . Alvast gelukkig nieuwjaar Anne Marie . Liefs Jannie

        • Hoi Jannie, Hierbij twee websites waar je wellicht wel iets aan kunt hebben. De reguliere gezondheidszorg staat er namelijk niet zo open voor. Ik had geluk dat de huisarts het per toeval ontdekte! Naast de reguliere aanpak slik ik toch ook tabletten: de actieve vorm!!! Zie: http://www.vitamineb12.nu (zie ook de symptomenlijst). De volgende website is ook interessant: http://www.menssana.nu/ Jij ook alvast een mooi en liefdevol 2014 gewenst! Liefs, Anne Marie.

  19. Hoi Diny, Het is en blijft inderdaad lastig! Zelf ben ik begin 2012 in een psychose geraakt en dan blijven mensen wel weg, maar goed, dat is niet mijn tip. 🙂 Ik heb er wel veel van geleerd, omdat veel dingen wel duidelijk werden. Ik was daarvoor al bezig met het herkennen van het ego (ook in mezelf trouwens!!!), maar nu werd het nog duidelijker. Wanneer je dat erin kan zien, dat het vooral gaat om het voeden van het ego, dan kun je wellicht al wat meer afstand nemen en neem je hun opmerkingen ook niet meer (zo) serieus. En misschien kun je ook letterlijk wat meer afstand nemen en wat meer tijd aan jezelf spenderen. Maak 2014 een jaar voor jezelf, voor je eigen ontwikkeling! Verder gebruik ik vaak de zin die ik tijdens een workshop over opvoeden heb meegekregen om e.e.a. te relativeren: "Maak van een andermans probleem niet jouw probleem." Hoop dat je hier iets aan hebt. Groetjes, Anne Marie

    • @Anne Marie,

      Hoi Anne Marie,

      Dankjewel voor het stukje humor wat je bracht, lag werkelijk waar in een deuk en begrijp dat dat niet jouw tip is. Zo! dan heb je ook een heftige weg afgelegd. Respect hoor!
      Maar je geeft me tevens een reminder dat humor altijd mijn kracht is geweest. Dat ik op die manier het meeste kon relativeren..
      Dankjewel dat je de moeite hebt genomen om me dit aan te reiken.

      Groetjes, Diny

      • @Diny, 🙂 Mooi dat humor je kracht is, het werkt inderdaad relativerend. Veel dingen blijken achteraf wel mee te vallen, maar wanneer je er midden inzit kan alles zo op je afkomen. Liefs, Anne Marie

        • @Anne Marie,

          Hallo Anne Marie,
          Wil je graag nog bedanken voor je intense verhaal. Realiseerde me later pas wat je deelde.. Herken ook mezelf hierin en het niet kunnen afsluiten van alle energieën die er op je af komt. Vooral dat stukje waarin je zegt dat mensen dan vanzelf wel weg blijven.. onbegrip. Ze weten niet wat je voelt en het is ook niet uit te leggen. Een heel eenzaam proces. Maar ik herken ook de kracht die je hierdoor uiteindelijk krijgt.
          Heb diepe respect voor je!

          Liefs, Diny

  20. Lieve Diny , ik blijf er bij je bent een dappere vrouw , je heb de juiste.weggenomen , het is heel goed geweest om alles er uittegooien , je heb de reacties gelezen , een ieder hier leeft met je mee , en geven jou veel licht en liefde , de meeste mensen hebben namelijk ook veel meegemaakt , al was jou verhaal wel heel erg heftig , maar het geeft jou weer kracht om verder te gaan , zonder anti depressiva , want het houd je gevoelens er onder , en nu gelukkig voor jou kan jij je vrij voelen zonder pillen , al zal het zeer zwaar zijn , ik ken een paar mensen die niet meer zonder kunnen , ze hebben de kracht niet , dat zegt genoeg over de kracht die jij heb gekregen , ik kan niet genoeg zeggen dat ik jou blijf bewonderen , je heb zo een lijdens weg gehad , dat er nu een nieuw en mooi leven voor je open gegaan waar alleen de zon gaat schijnen in jou leven , de zon die jou licht en liefde geeft . Een dikke knuffel Diny Jannie .

    • @Jannie,

      Lieve Jannie,
      Weet je wat er met mij momenteel gaande is (levensles)? Genoeg zelfliefde hebben om “Nee” te durven zeggen, mijn grenzen aan durf te geven. Het loopt vanaf mijn kindertijd als een rode draad door mijn leven. Stelselmatig is dat enorm de kop ingedrukt. Dat ik vooral in dienst moest staan voor en van een ander… En ik deed niets anders dan dat, totdat ik uiteindelijk helemaal kapot mezelf probeerde af te sluiten voor alles en iedereen (letterlijk mezelf opsluiten in huis). Als je ervan uit gaat dat alles wat je in de buitenwereld waarneemt en dan in dit geval weerstand die je van binnen voelt, Ik denk dan:‘waarom begrijpen ze niet dat ik momenteel even niets te geven heb, vooral omdat ze weten welk oud zeer er naar boven is gekomen, waarom respecteren ze mijn grenzen niet, vooral de mensen die mijn oude ik zo goed kennen…’. Dan kan het niets anders zijn dan dat ze mijn energie nodig hebben en me helemaal leegtrekken. De uitdaging (les) voor mij is dat ik in mijn eigen kracht/energie blijf staan. En je wil niet weten hoe vaak en freguent dit nu op mijn pad komt. Tegen het stalken aan, wordt zelfs wakker gebeld! Allerlei argumenten voor mij invullen: ‘dat het toch wel kan, niet zoveel tijd kost, zelfs dat ze gaan zeggen dat het mij wel goed zal doen. Hallooooo?!
      Ik nam het waar bij jou, weet je nog, lichtbaken? En herkende dus vooral ook mezelf hierin(weet ik nu). Het is voor mij wederom een bevestiging dat alles wat je in de buitenwereld waarneemt vooral ook iets over jezelf wil vertellen. De weg naar binnen moet gaan.
      En ben tevens zo dankbaar dat jij mij erop wijst dat ik mij vrij mag gaan voelen. dankjewel lieverd!

      Liefs, Diny

      • Gek genoeg zijn het niet de mensen die dichtbij me staan: man en dochters, die zo aan me lopen te trekken. Misschien dat iemand een tip heeft hoe ik in mijn eigen kracht kan blijven (dus niet meega in de energie die ik op me af krijg op het moment dat ik “nee” zeg: boosheid, verontwaardiging, negeren,of zelfs dat ze zeggen dat ik egoïstisch ben.)
        Hoe kan ik in mijn kracht blijven staan??
        Alle tips zijn heel erg welkom!

          • @Gordon,

            Hallo Gordon,

            Dankjewel voor de tips, heb al even gekeken en met name een artikel waarin het advies gegeven werdt om mijn intuïtie op te eisen sprak me enorm aan.

            • @Diny, Lieve Diny hoop dat jij er uit kan komen , dat van die tip van Gordon over de h s p categorie is een goede tip dat is voor mij ook een leiddraad , jij zit al ruim in je reserve energie , en als ze maar blijven pakken , en er komt geen nieuwe binnen raak je leeg , en jij heb juist mensen nodig die je batterij opladen , of je moet je eigen oplader worden , geen telefoon meer opnemen of gewoon nee zeggen , en dat zeg ik hi hi hi , Diny ik werk er aan hoor , maar ik heb een kracht in mij die bepaald of ik mensen wil helpen , en zo nu en dan gaat de deur op slot , dan heb ik geen zin , maar ik doe het graag Diny , en wat jij heb meegemaakt is buitengewoon erg , ik heb ook mijn bagage maar andere , sterkte er mee lieve Diny , tot hoors liefs Jannie

        • Hallo Diny,
          Door niet in je eigen kracht te staan, gaat er een hoop energie verloren. Via de chakra’s waaiert de energie uit naar de omgeving, dus min of meer in horizontale richting. In feite doe je dit zelf door je aandacht/energie te veel op de buitenwereld te richten en niet bij jezelf te houden.
          Stel je eens voor dat je een zuil van energie bent (of een zonnestraal), waarvan de energie enkel verticaal stroomt (van boven naar beneden of andersom). De krachtige zuil is verbonden aan je wervelkolom en stroomt van de zon boven je hoofd tot diep in de aarde.

          Aandacht niet bij jezelf kunnen houden, betekent in feite dat je niet Hier en Nu Bent. De aandacht (d.i. gericht bewustzijn) wordt afgeleid door iets of iemand buiten jouzelf.

          Ik weet niet of je ooit iets hebt gelezen van Patanjali. In een van de sutra’staat:
          “Meditatie, éénpuntig geconcentreerd op de kracht van een olifant, zal die kracht of dat licht doen ontwaken.”

          Warme groet van Lia

          • @Lia,

            Hallo Lia,

            Dankjewel dat je me tips geeft!
            Heb gisteren even op internet gekeken/gelezen over Patanjali en meditatie. Spreekt me heel erg aan: éénpuntig geconcentreerd op de kracht van een olifant.
            Ik begrijp echter niet zo goed wat je hier mee bedoelt:
            “In feite doe je dit zelf door je aandacht/energie te veel op de buitenwereld te richten en niet bij jezelf te houden.”

            “Aandacht niet bij jezelf kunnen houden, betekent in feite dat je niet Hier en Nu Bent. De aandacht (d.i. gericht bewustzijn) wordt afgeleid door iets of iemand buiten jouzelf.”

            Kun je terugkoppelen waar jij dat in mij observeert?

            Warme groet terug, Diny

            • Ha Diny,
              Kort samengevat komt het erop neer dat door het voorstellen van (d.i. inleven in) de kracht van de olifant de krachten van de ziel (Christuskracht) worden gewekt.
              Daarbij het stevig gegrond zijn op aarde, omdat de olifant symbool is van het stuitchakra.

              Het is niet dat ik dit in jou persoonlijk observeer, maar dat het m.i. in het algemeen zo werkt. Ik zal proberen het uit te leggen. Datgene wat ik hoger Zelf noem (de bewuste ervaring ik Ben) komt neer op bewust-Zijn.
              Je kunt zeggen dat bewust-Zijn je eigen aard is, en dat het daarom Zelf genoemd wordt.

              Aandacht is gericht bewustzijn en de vraag is waar je die aandacht op gaat richten (of je die wel op iets moet richten). Ga je die op iets in de buitenwereld richten, of houd je die aandacht bij jezelf. Iedere keer dat de aandacht wordt gericht op de buitenwereld, drijf je een stukje af van jou Zelf, stroomt er energie van jou weg.
              Je gaat dan in de buitenwereld zoeken door de aandacht op “daar” te richten, terwijl jij Hier bent en niet daar. Of je richt de aandacht op iets uit het verleden of in de toekomst, terwijl jij Zelf Nu aanwezig Bent op Dit Moment.
              Bewust-Zijn is min of meer identiek aan aanwezig-Zijn en tegenwoordig-Zijn. Dit is een Hier en Nu Zijn en dit Ben jij dus Zelf.
              Liefs van Lia

            • @Diny,

              Hoi Lia,

              Waardeer het enorm dat je me feedback geeft, echter moet ik voor mezelf even iets helder krijgen.
              Gaat jouw feedback over mijn hulpvraag van 30 december?

              Liefs, Diny

        • heey Diny,

          Je doet het geweldig hoor Diny!! Je zit midden in je transformatieproces, en dat is de uitdaging waar je nu middenin zit. Als jij verandert krijg je altijd in het beginne weerstand van de buitenwereld. Jij leert nu nee te zeggen en je grenzen aan te geven en je eigen gevoel niet meer te negeren. Je zult dan als een soort test altijd weerstand krijgen en de meest negatieve reacties van mensen krijgen. Dan is het nu aan jou om het gewoon te laten gebeuren. Het is hun boosheid of wat voor een negatieve reactie ze ook geven. Laat het bij hun, voel het en laat het gewoon weer gaan want het is van hun en niet van jou. Blijf bij je standpunt. Deze aanvallen gaan over als je sterk blijft en je niet laat meeslepen in hun negativiteit. Echt waar, lieve Diny, laat je niet gek maken, of twijfelen, want je doet het echt goed. Echte vrienden zullen dit sowieso niet bij jou doen. De mensen die jou laten vallen hierom zijn dan ook geen echte vrienden en die zul je dan gaan verliezen. Wat dan ook weer ruimte zal maken voor nieuwe mensen in jou leven die goed bij jou passen. heel veel liefs sabine

      • Hallo Diny,

        Sta me toe om op je stukje te reageren.

        Wat je zegt over dat het iets over jezelf wil vertellen en de weg naar binnen moet gaan : absoluut! 🙂

        Kan zijn dat ik wat dingen zeg die je al helder zijn, maar ik zeg er toch maar iets over. Wellicht dat het bijdraagt.

        Je zegt :
        “Ik denk dan:‘waarom begrijpen ze niet dat ik momenteel even niets te geven heb, vooral omdat ze weten welk oud zeer er naar boven is gekomen, waarom respecteren ze mijn grenzen niet, vooral de mensen die mijn oude ik zo goed kennen…’.”

        Is het niet deze buitenwereld die jou confronteert met jezelf en hoe je met jezelf omgaat?
        Jouw huidige oplossing klinkt als : of ja zeggen of vluchten (afsluiten).
        Waaraan moet jij van jezelf voldoen?

        Je zegt :
        “Dan kan het niets anders zijn dan dat ze mijn energie nodig hebben en me helemaal leegtrekken”

        Wat denk je van : jij trekt jezelf leeg, of laat je leeg trekken omdat je probeert te voldoen aan zelf opgelegde eisen? Daar wordt je denk ik bijzonder moe van.

        Je kunt in je eigen kracht blijven staan door deze niet meer af te geven en te stoppen met het moeten voldoen.

        Hoop dat je er wat aan hebt.

        Warme groet van Robert

        • @Robert,

          Allereerst, dankjewel voor je reactie!

          “Is het niet deze buitenwereld die jou confronteert met jezelf en hoe je met jezelf omgaat? Jouw huidige oplossing klinkt als : of ja zeggen of vluchten (afsluiten).”

          Dat was de oude Diny die inderdaad vluchtte. Mijn huidige (sinds een paar week)oplossing is: “Nee” zeggen en dan alle moeite moeten doen om niet hun energie over te nemen… Die “nee” kennnen ze niet van mij. Op dit moment (as we speak) wordt ik dus ook genegeerd omdat ik “nee” zei. En al die oude angsten en gevoelens waar het ooit eens is ontstaan komen naar boven. (wow, eureka moment)
          Eigenlijk moet ik ze gewoon dankbaar zijn…
          Alleen dat in eigen kracht blijven staan gaat nog niet vloeiend.

          warme groet terug, Diny

          • Hallo Diny,

            Graag gedaan 🙂

            Goed dat je “nee” kunt zeggen, lijkt me gezond! 🙂

            Zou het kunnen zijn dat je “nee” met je hoofd zegt, maar dat je diep van binnen daar somehow niet helemaal achter staat (en wankelt/twijfelt)? Je gevoelens lijken dat te bevestigen.
            Als je van binnen niet helemaal achter die “nee” staat en je twijfelt, dan zou het niet zo gek zijn dat je openstaat voor de energie van een ander. Misschien dat het toch ergens aan je “trekt”.

            Het is alsof een les zich keer op keer opnieuw afspeelt, met alle gevoelens van dien, dat je weet hoe je anders wilt, maar niet weet hoe?

            Warme groet van Robert

            • Diny, dank je voor je openheid en Robert dank je voor je reflecties. Ze helpen mij ook. Vooral: ‘jij trekt jezelf leeg of laat jezelf leegtrekken omdat je probeert te voldoen aan zelf gemaakte eisen’ ga ik even wat verder laten inwerken.. Lijkt me wel te passen bij het thema leren lief zijn en zorgen voor jezelf. 🙂

              Liefs,
              Nele

            • @Robert,

              Hoi Robert,

              Ik wil graag reageren op wat jij in een reactie aan Diny schrijft;

              Je schrijft: “Als je van binnen niet helemaal achter die “nee” staat en je twijfelt, dan zou het niet zo gek zijn dat je openstaat voor de energie van een ander. Misschien dat het toch ergens aan je “trekt”.”

              Ik vroeg mij af hoe het kan zijn dat we dus ‘open staan’ voor de energie van een ander. Want waarom staat we dan ‘open’? Open om te ontvangen? Open om te ervaren? Maar waarom dan eigenlijk hè?

              En wat ‘trekt’ er dan eigenlijk? En waarom?

              Ik merk dat ook aan mezelf, met bepaalde mensen, dat ze in feite niet eens iets specifieks hoeven te doen, maar dat het ‘iets’ in mij doet, of met mij doet, een soort emotie, wat ik dan blijkbaar voel. En dat ik mij afvraag; hoe kan dat dan? Wordt iets dan ‘getrikkerd’? Betekent het dan dat ik ‘open’ sta op de één of andere manier voor die persoon, of voor de energie van die persoon? Of dat de energie van de persoon dan ‘trekt’, zoals jij schrijft?

              Als je de tijd hebt, 🙂 , ik ben benieuwd wat jij dus precies bedoelt met jouw stukje tekst hierover.

              Veel liefs, Susanne

  21. Lieve Susanne & Jannie,

    Ik moest alles even laten bezinken voordat ik op jullie bericht kon reageren.
    Allereerst vanuit mijn hart, dankjewel voor jullie liefdevolle, hartverwarmende en troostende woorden!
    Maar maak je geen zorgen om mij, ik ben inmiddels 47 en heb al zoveel doorstaan dat ik nu het vertrouwen heb dat ook dit te overwinnen is. Dat ik dit helaas zo lang kon onderdrukken had mede te maken met 16 jaar lang anti-depressiva slikken zonder therapie… dus geen medicatie/verdoving meer voor mij! Ja, ik heb nachtmerries en herleef alles, echter was het niet weten en leven in voortdurende angst voor mij vele vele malen erger… Angst als gevangenis!
    De ware bevrijding was hier uit los te breken! De prinses (redder) was en ben ik zelf.

    De reden dat ik de moed kreeg om uit mijn gevangenis te breken kwam door het vertrouwen wat ik kreeg van Gordon om te reageren op de inhoud van het artikel en het liefst specifiek..
    Dat kan voor mij maar op 1 manier: zeggen wat er met me gebeurd m.b.t. het artikel, onverbloemd.
    Dus zelf hierin het voorbeeld geven en me blootgeven.. met de gedachte als ik het kan opent het misschien de weg voor anderen.. Het is in elk geval niet mijn intentie om mensen te shockeren of medelijden te wekken. Ik ben mijn eigen redder..
    Dat neemt niet weg, dat jullie intense reacties op mijn levensverhaal een enorme steun is maar vooral kracht geeft. Kracht om door te gaan op de weg die ik ben ingeslagen…

    Ik hoop dan ook dat lezers op deze site, die misschien – net als ik voor kort – niet durven te reageren, aangemoedigd worden om vanuit hun diepste zelf dit wel te gaan doen. En het hoeft niet zo specifiek zoals ik dat deed. Dus voor de mensen die hiervan schrokken mijn oprechte excuus! Het komt omdat ik voel/weet niet de enige te zijn die door dit proces gaat… Dat dit zelfs op wereldniveau speelt… Dat alles wat verborgen was – bewust of onbewust – naar boven komt. En dat dit de tijd is om onszelf te bevrijden door het stilzwijgen te verbreken.

    Liefs & een warme groet,
    Diny

    • @Diny,

      Hoi lieve Diny,

      Ik lees je mooie reactie nu net pas! Ik vergeet weleens op de onderstaande vinkjes te klikken, zeg maar, waardoor ik dus niet meer door de site andere reacties in mijn mailbox krijg gestuurd. Lekker handig, Susie 🙂 . Per toeval zag ik jouw reactie, en daar ben ik blij om, dus mijn excuses dat ik nog zo laat achteraf reageer, ‘k moet even op de onderstaande vinkies letten, zeg maar. 🙂

      Ik las dat jij ook je excuses maakte, maar dan voor je eigen verhaal. Ik lees op deze site dat wel meer mensen dat doen. Gek is dat eigenlijk. Alsof men zich schaamt voor zijn of haar verhaal, zijn of haar pijn, zijn of haar strijd. Ik snap dat ook ergens wel, die schaamte. Alsof men ook vooral de ander niet wil bezwaren met zijn of haar verhaal, met zijn of haar zoektocht, met zijn of haar paniek, met zijn of haar angsten. En dus lijken veel mensen zich te schamen. Voelen zich ongemakkelijk erbij. Zijn bang dat een ander het leest, iets naars ervan vindt. Bang om veroordeelt te worden, afgewezen te worden, niet serieus genomen. En de ander moet vooral niet denken dat we zielig zijn. Want stel je voor dat de ander dat gaat denken? En de ander moet vooral ook niet denken dat we het niet aan kunnen. Want stel je voor dat de ander dat gaat denken. We willen de ander niet beladen, shockeren, opzadelen, leegzuigen. We willen ons niet opdringen. Want stel je voor dat we onszelf opdringen. En wat gebeurt er dan wanneer we opdringen? En wie definieërt nu opdringen? We willen de ander niet ontkennen, belasten, verantwoordelijk maken. Want stel je voor. Bang om onze waarheden van het moment te uiten. En wat als onze waarheid van Maart niet overeenkomt met onze waarheid van Augustus? En wat als onze waarheid van Augustus niet overeenkomt met onze waarheid van December? Wat als wij groeien? En groeien? Maar dan kunnen wij onze waarheden van het moment niet meer wegdoen. En wat als iemand dat leest? Wat dan? Bang dat een bekende dit leest, en hoe moet men dat gaan verantwoorden dan? Maar wie zegt dat men überhaupt iets moet verantwoorden dan? En aan wie dan? En waarom? Bang om raar gevonden te worden, misschien zelfs uitgelachen te worden, bespot en gekwetst te worden. En kennen wij niet allen die ervaring in den buitenwereld? 😉 .

      Ik ben zelf altijd erg open, althans, zelf vind ik het eigenlijk niet echt erg open, want Wat Is nu eigenlijk Open? Maar, laat ik het zo zeggen, anderen kunnen mij altijd erg open vinden in mijn schrijven, heb ik gemerkt in mijn leven. Maar ja, wederom, Wat Is nu eigenlijk Open, of te, of te weinig?

      Wij Mogen staan voor ons eigen verhaal. Met al onze eigen schommelingen, op en neer, met al onze herinneringen en dwalingen en ontdekkingen. Wij Mogen Uiten. En Voelen. En Vinden. Wij Mogen Spreken. En Lezen. En schrijven. En wij Mogen iets Vinden, Van Elkaar. Jij van Mij. En ik van jou 🙂 . En dat is vrijheid. En dat is kwetsbaar. En het is ergens eng om zowel vrij als om kwetsbaar te zijn. 🙂 En het kost moed om dat te durven. Wie wilt ons? Met ons hele verhaal? Met alles wat we mooi en wat we lelijk aan onszelf vinden? Wie accepteert? Appricieërt? Verwelkomt? En zouden zij dat überhaupt kunnen? Want accepteren wij, appricieëren wij, verwelkomen wij niet ook nog niet helemaal onszelf? Dus waarom dan een ander wel? En hoe kan dat dan? En verdienen wij dat dan wel? En waarom verdienen wij dat dan wel? 🙂

      Ik lees dat bij aardig wat mensen op deze site, en ik snap dat heel goed. Maar het blijft natuurlijk een beetje gekkig dat wij ons verschuldigen voor ons Avontuur. 🙂 Wij zijn op Avontuur. In Leven des Waanzins. 🙂 Of Vlinder Rijk. 🙂 En wij Vlinderen van cocon naar cocon, of van cocon uit cocon. Met vleugels die groeien en breken, die dwalend al helen.

      En alle artikelen op deze site gaan juist over al dat soort zaken 🙂 . En Gordon heeft het mogelijk gemaakt dat we daar op mogen reageren. Om af en toe in de artikelen, dan wel elkaars verhaal te geraken, of geïnspireerd, of getriggerd, verbaasd, of onbegrepen, of herkend. Of aangemoedigd, of begrapt, of verwelkomd. En ik neem gedurfd aan dat iedereen die op deze site is geraakt verder kijkt dan dat z’n vlinderneusje lang is. Dat is fijn, prettig, zacht, het heeft iets veiligs.
      Bovendien, als je eenmaal durft te staan voor je eigen verhaal, ondanks alle pijn en strubbelingen, dan maakt het eigenlijk ook niet zo heel veel meer uit of een ander je daarop veroordeelt. Want Wat Is dan eigenlijk die veroordeling? En van Wie komt-ie dan eigenlijk?

      Dus lieve Diny, verwelkom je eigen verhaal 🙂 , hoe moeilijk, of kwetsbaar, of eng ook. Want het is jouw verhaal, jouw avontuur, jouw kracht, jouw moed, jouw doorzettingsvermogen, jouw gratie, jouw grace. ’t Zijn jouw Vleugels, uit jouw Cocon. En het komt uit jouw hart. Uit Diny’s hart. 🙂 Uit Diny’s hart.

      🙂

      Veel liefs en een Warme groet van een mede Vlinder-reiziger 😉 , Susanne

      • @Susanne,

        Lieve Susanne,

        Geen excuus hoor, het komt op je pad wanneer het daar moet zijn en anders niet en dan is het ook goed. Zelfs als je geen reactie zou geven.
        De excuses die ik maakte voor mijn verhaal had te maken met dat ik me achteraf realiseerde dat het nogal expliciet was en dat er ook mensen zijn bij wie dat heel heftig kan binnenkomen. Echter mijn verhaal zal niet veel verschillen met dat van een ander qua pijnbeleving (de koffer met levenslessen).
        En ja, dat muurtje wat ik optrok, zo van: ‘ik kan het wel alleen’. Dat was een stukje oude pijn die gekoppeld was aan mijn geboortenaam: Diny. Ik heb mijn naam zelf veranderd op mijn 6e en wederom op mijn 38e (overlijden van mijn moeder). Dus letterlijk proberen afstand te nemen van de pijn. Heb voor het eerst mijn geboortenaam weer in ere hersteld op deze site. Ja, en toen vlogen hier de “Diny’s” om mijn oren, was nogal een trigger… dankjewel! Als ik het goed voel was het Anne die mij het eerste zetje gaf, een zetje om los te breken van de mijzelf opgelegde gevangenis van angst en stilzwijgen. Ze wees me de weg naar binnen: de koffer met levenslessen te openen en beginnen bij les 1. Geweldig toch hoe we – getriggerd door een ander – onszelf gaan zien? Alles wat je voelt: afwijzing, niet goed of mooi genoeg zijn, verdriet, oordeel, erkenning, angst voor wat dan ook maar, liefde, vreugde, humor, vergeven, liefde, verwachtingen, weerstand, troost, alles maar dan ook alles, is een projectie van jezelf: zegt iets over jezelf. Schaamte om mijn verhaal te delen of oordeel van een ander zegt dus ook en vooral iets over mezelf. Dus verbeter de wereld begin bij jezelf heeft voor mij in elk geval een diepere lading gekregen. Wanneer ik in de buitenwereld iets bespeur wat mij van binnen raakt, ga ik meteen naar binnen om te voelen waar het is ontstaan zodat ik dat stukje (levensles) mag/kan gaan helen door het te omarmen/erkennen.
        De verandering/groeiproces in mij gaat zo snel dat ik niet meer kan spreken van maanden, maar meer in dagen… wat een reis: Wow!!
        Dus, lieve Susanne, vlinder, dat is (in het kort) waar ik nu sta. Wat mooi trouwens dat jij de vlinder als symbool gebruikt evenals mijn jongste dochter (kristalenergie).
        Zelf heb ik altijd al een voorliefde gehad voor de kolibri.

        Veel liefs, Diny

        • @Diny,

          Hoi Diny,

          Dank voor je reactie 🙂 .

          Typisch wat jij schrijft over je geboortenaam en je moeilijkheid daaromtrent. Ik heb dat ook! Mijn achternaam blijk ik pas te kunnen/mogen veranderen wanneer je heel veel geld aan de overheid moet betalen. Een soort machtsmisbruik. Pijn aan iemand’s ellende willen verdienen, en niet eens voor het grotere goed, maar puur omdat men dat geld wilt hebben. Beetje raar verhaal vind ik dat. 🙁
          En ook met mijn voornaam heb ik lange tijd moeite mee gehad. Mijn moeder wilde dat ik Michelle ging heten. Dat is nu mijn tweede naam. Mijn vader wilde dat ik zoals zijn moeder zou heten. Zij heette Susanna. En dus hebben ze mij Susanne genoemd. Een beetje een miep-naam vind ik het. Bovendien doen mijn naam en achternaam me constant herinneren aan mijn biologische vader en alle toestanden die vanuit hem en ook zijn familie zijn voortgekomen. Maar ja, ik geloof dat ik de voornaam langzamerhand wel begin te accepteren, want ja, op zich is de naam opzichzelf staand niet iets raars, meer de belading/emotie die er dus, net zoals jij schrijft, eraan gekoppeld is. Moeilijk vind ik het om emotie los te koppelen, van iets waar je dag in dag uit mee geconfronteerd word.
          Ik las laatst op deze site, hoe ‘toevallig’, een artikel over het principe van de naam. Ik moest gelijk aan jou denken, Diny! 🙂 Ik weet niet of jij dat artikel ook hebt gelezen, ik weet de titel er niet meer van. Dat artikel kwam afgelopen week of vorige week binnen. Waarin stond dat de energie van onze naam iets met ons doet en dat we die dus mogen veranderen. Ik dacht; lekker wel, zitten wij (Diny en ik) zo onze best te doen om met die naam te leven, schijnt de energie ervan misschien wel helemaal niet goed te zijn van onze geboortenaam. (?) Dus ja, wat ik daar dan weer van moet denken..?
          Dus ja, toevallig dat jij dat schreef aan me, dat ik jou, onbewust 😉 , natuurlijk blijkbaar ergens triggerde met jouw naam, terwijl ik zélf zo met mijn eigen naam loop te klooien! 🙂 . Haha, is dit nu wat ze bedoelde; ‘soort zoekt soort’, of ‘gelijke trekt gelijke aan’ ? 🙂

          Ook schreef je: “Geweldig toch hoe we – getriggerd door een ander – onszelf gaan zien?”

          Ja, ben ik helemaal met je eens! Ook al kan het allerlei moeilijke emoties opleveren, wat ook weer een hele kluit kan zijn om daar dan weer vrij van te geraken.
          Toch hoop ik, en denk ik ook, dat we eens die zogenaamde ander niet meer nodig weten te zijn, om stukjes ‘oud zeer’ los te laten. 🙂

          Ook schrijf je: “De verandering/groeiproces in mij gaat zo snel dat ik niet meer kan spreken van maanden, maar meer in dagen… wat een reis: Wow!!”

          Ja, heb ik ook! Echt níet normaal hoe snel bepaalde dingen gaan, pff.. Ik vind dat héél bizar om dat op te merken! Engig, fijn, gekkig, spannend, noem het maar op! 🙂 Jij merkt dat dus ook aan jezelf! Fijn overigens ook om ook eens iemand te horen over de ervaring van die ‘snelheid’, zeg maar. Ook weer zoiets ‘toevalligs’ 🙂 . Ik weet natuurlijk dat ik niet de enige ben, maar de mensen in mijn directe omgeving, tja, ik heb af en toe het idee dat ik op een onbewoond eiland, ofzoiets, woon. Iedereen gaat maar door met hetzelfde, heeft het over hetzelfde, en ik die totáál met andere zaken bezig ben. Ook dat kan ik een beetje een raar verhaal vinden. Soms kan dat zelfs een beetje engig zijn, dat ik mezelf af en toe knijp, en denk; ‘ik ben toch niet al dood, ofzo, en dat ik dat dan nog niet doorheb??’ Dat jij vervvolgens schrijft over hoe snel bewustwordingen en dergelijke kan gaan, en hoe je dat ervaart momenteel, dan denk ik; hee (!), ook zo’n iemand! 🙂

          Mooi om te lezen hoe jij je proces beschrijft. Ik denk dat ik in eerste instantie gedacht had dat je ‘net’ begonnen was, aangezien je had geschreven dat dingen nog maar 2 of 3 weken geleden naar boven kwamen. Maar als ik je zo lees, Diny, lijk je me juist al heel ver te zijn, zeg maar 🙂 .

          Veel positieve energie en helderheid gewenst op jouw weg! 🙂

          Veel liefs, Susanne

  22. De schrijver/schrijfster van dit artikel schrijft: “Want je moet je vertrouwd in jouw 3D wereld voelen voordat je jouw ware Nieuwe Aarde Wezen ontdekt.”

    Ik snap niet helemaal denk ik wat hij/zij hiermee bedoeld. Je eerst vertrouwd dienen te voelen in je 3D-wereld. Dan denk ik; ik heb mij nooit comfortabel gevoeld in dit wat dit dan ook is. En hoe kan je je ook vertrouwd gaan voelen? Of wordt hiermee bedoeld ‘de vetrouwde ellende’? Want ja, daar kan je inderdaad heel comfortabel bij/mee voelen. Dat je zo gewend bent aan pijn en je oncomfortabel voelen dat het ff zoeken is hoe uiting te geven aan vreugde. Ik hoop maar dat dat er mee bedoeld wordt, want me comfortabel ermee voelen zal denk ik nooit gebeuren. Maar vetrouwdheid is natuurlijk iets anders dan Comfortabel zijn. Hmm..

    Ik vind het wel bizar deze tekst hoe ongelooflijk het lijkt te kloppen met hoe het momenteel allemaal gaat (!) Ik had het een aantal dagen geleden gelezen, moest het even op me in laten werken. Nu een paar dagen later, en weer allerlei energie-verschuivingen, lees ik deze tekst terug en ‘ploep’ dingen vallen op z’n plek. Gek is dat. 🙂 . Ik vind het heel fijn om dit soort berichten te lezen, érg geruststellend. 🙂 Dus dank je wel daarvoor!

    (zit ik mij af te vragen,, is zij soms de zus van Jennifer Hoffman? Ik vind de dames Hoffman maar erg prettig schrijven 🙂 . )

    Liefs, Susanne

  23. Ik bezoek deze site al jaren het was voor mij als een soort van houvast.. Jarenlang zoekend naar antwoorden op onbekende vragen, niet bewust van het feit dat er enorme trauma’s in mij verborgen zat,veilig weggestopt. Jarenlang heb ik me teruggetrokken en afgesloten van de buitenwereld en ontwikkelde ernstige angststoornissen en pleinvrees. Ik durfde simpelweg niets meer, ook geen reacties plaatsen op een liefdevolle site van jou, Gordon. Totdat een prachtig stuk van Anne me triggerde.. “Er valt niets te zoeken”, en ik mijn jarenlange stilzwijgen verbrak met 1 zin: Ignorance Is Bliss. Wat mij triggerde? “Er valt niets te zoeken, er valt alleen te leven”. Ja, klopt. Dat deed ik, ademhalen en niet meer dan dat! Niet leven maar overleven. “Het leven zelf is niet moeilijk en zal dit ook nooit zijn”. Nee, inderdaad. Gewoon een kwestie van ademhalen..echter op mijn zoektocht stuitte ik op enorme misstanden in de wereld, corruptie, verdeeldheid, machtsmisbruik en de leugens die mensen voorgeschoteld krijgen. Oftewel een omgekeerde wereld waarin niets lijkt wat het is. Ik kan me dan voorstellen dat de mensen die met deze macht aan de haal gaan liever hebben dat je niet zoekt… oftewel onwetend bent. In elk geval was mijn beeld van de wereld en de goedheid van mensen totaal ontwricht. Inmiddels ben ik erachter dat er ook veel goede mensen zijn die hun uiterste best doen om deze misstanden naar buiten te brengen, en daar wil ik ook mijn focus op leggen. Een nieuwe aarde waarin het oude eerst naar boven moet komen op zowel persoonlijk vlak én op wereldniveau.
    Op het persoonlijke vlak ga ik momenteel door een hel. Nooit begrijpend waar nu precies die angststoornissen vandaan kwamen. Sinds 2 weken komt beetje bij beetje het getraumatisseerde deel van mij naar de oppervlakte, en sinds een aantal dagen lijkt het wel of er een deksel van een beerput is afgegaan. Het is exact waar bovenstaande tekst over gaat. Nachtmerries en beelden van een klein meisje wat van haar 6e tot circa 14e levensjaar seksueel is misbruikt. Een meisje die zich verstopte in een kast omdat ze een narcistische vader had die de boel bij tijd en wijle kort en klein sloeg, die haar moeder en broer sloeg. Een klein meisje bij wie de vader rond haar 9e levensjaar er vandoor ging en haar achterliet bij een moeder die – inmiddels van alle ellende – alcohol verslaafd was. Het kleine meisje die haar moeder op de keukenvloer aantrof… ze had een overdosis pillen geslikt en kon nog net op tijd gered worden… Het kleine meisje wat geen vriendjes en vriendinnetjes had, en de rol van verzorger op zich moest nemen. Niet leven maar overleven.
    Dus ik gooi inderdaad af en toe mijn handen omhoog van afschuw maar ben tevens dankbaar dat ik nu eindelijk na al die jaren de rommel mag opruimen.
    In het diepste besef dat de prinses die wakker gekust is, ikzelf ben!

    • @Diny,

      Hoi Diny,

      Jeetje, wat een verhaal.. Moedig dat je erover durft te schrijven. 🙂 .

      Je schrijft: “In het diepste besef dat de prinses die wakker gekust is, ikzelf ben!”

      Yes! 🙂 Mooi zin, Diny! 🙂

      Ik weet zelf uit eigen ervaring hoe enorm eng Helen is. Maar blijf volhouden, meis! Helen kan zo eng zijn. En het kan zo moeilijk zijn. En het is het zo waard. En zo bevrijdend! 🙂 Het zal je nog verbazen (!) hoe bevrijdend het zal zijn! 🙂

      Alles wat er gebeurt is nu weg. Maar in dit NU is gewoon NU en dat van Toen, is van Toen, is Weg. (en ook letterlijk; je ‘weg’.) Ook al ervaar je de Gevolgen van al die ellende nog, en is het moeilijk om handen en voeten te geven aan een nieuwe vorm van zijn en leven.
      Mij helpt het bijv. altijd onder andere om te blijven zeggen tegen jezelf en te geloven dat het leven (je ziel) je alleen maar datgene geeft/toereikt etc. wat je aan kan. 🙂 Je kan het aan ! 🙂
      Ook al kan dat niet zo Voelen, Geloof in je eigen kracht. Je hebt het allemaal ondergaan en ervaren, en je bent er nog steeds! Je bent er nog steeds! Ondanks. Ondanks. 🙂

      En je hebt deze site bijv. gevonden! Een mooie site, met supermooie en informatieve artikelen, zoals je dus zelf weet, waar ook weer zoveel uitgehaald kan worden. Deze site heeft een zachte energie die ook weer heel voedend kan zijn (vind ik zelf dan).

      En je schrijft dat het nog maar sinds 2 weken is… jeetje, dat is nog maar net! Hoe eng, pijnlijk het ook kan zijn, het betekent blijkbaar dat je er klaar voor bent! Ook al klinkt dat misschien als een dooddoener, wat ik absoluut niet bedoel. De reis is moeilijk, eng, ongrijpbaar. Maar vrij raken van puin, zoals je schrijft, kan, en zal, en is te doen. Het is te doen, meis. Al lijkt het van niet, voelt het van niet, het is te doen. Om langzamerhand van overleven naar leven te gaan. Van vluchten naar aangaan. Van schuilen naar naar buiten treden.
      Schuilen is in pijn zijn en bang zijn, ook om het niet aan te kunnen. Het feit dat het nu bij jou naar boven komt, betekent blijkbaar dat je ergens in je onderbewust langzamerhand bent gaan geloven dat je het wel aan zou kunnen, vandaar de eerste kieren en gaten.
      Als je zo sterk bent om het jarenlang weg te stoppen, dan ben je ook zo sterk om ‘het’ er dan maar te laten zijn. Laat het er dan maar zijn.
      Het er te laten zijn is jezelf ook Toestemming geven. Toestemming geven aan dat meisje, in die kast, die vluchtte. Zij hoeft niet meer te vluchten. Zij mag er zijn. In veiligheid. In veiligheid. In de veiligheid van jouw eigen bestaan, Diny. Kleine Diny mag aanwezig zijn, met al haar pijn en al haar angsten en al haar trauma’s, in de veiligheid van Jouw Aanwezigheid, Diny.
      Het mag. En het kan. En het zal. En het komt goed. En het komt goed. Blijf geloven. En jezelf voeden. En jezelf voeden. En jezelf blijven voeden. Met toestemming. En Zonlicht. En Hoop. En kracht. En liefde. En liefde. Dan zal het meisje uit die kast, uit die concon, gaan leren om te gaan Vlinderen (zoals ik het altijd noem). Als ik kan Vlinderen, Diny, kan jij het ook meis!

      Warme groet en heel veel kracht bij jouw helingsproces / ontwakingsproces / Vlinderproces toegewenst :).

      Liefs, van Susanne (ook een trouwe bezoeker van deze site 😉 )

    • @Diny, Lieve Diny ik vind het een ongelofelijk verhaal , met drie slachtoffers , ook je arme moeder en broer , maar het bizar dat jij al die rommel als kleinkind op heb moeten vangen , bizar en dan dat misbruik en de gevolgen hiervan , heel jammer dat je moeder haar biezen toen niet gepakt heeft om jullie te beschermen tegen die duivel van een vader , maar het zal voor haar wel onmogelijk zijn geweest toen , en dat jij haar moest vinden , brrrrr ik kan mij voorstellen dat je angststoornissen ontwikkelt heb , geen mens kan dit dragen , heel jammer dat er niemand aan de bel getrokken heeft , toen dit zich afspeelden , dan had er veel leed bespaard bespaard gebleven , ik hoop van ganze harten dat je hulp krijg om bij die beerput uitkomende ellende je te helpen hoe om te gaan met dit grote trauma , en als het nodig is medicijnen , want je kan dit niet zo maar aan met alleen praten , lief mens ga à. u . b schrijven als je het allemaal te veel wordt , doen hoor , want je hart luchten is de beste remedie . Veel sterkte en liefs Jannie

  24. Ik ben het wel eens met Gordon. Het loopt wat uit de hand. Dat doet geen goed op deze site en vooral niet voor degene die een mooi artikel schrijft.

    • Soms gaat het misschien wat te veel off-topic, maar er is wel leven in de brouwerij. Het is soms veel interessanter om te lezen wat er bij de mensen zelf speelt, dan het artikel zelf. Ik vind doorgaans de meeste artikelen ook bijzonder vatbaar voor discussie.
      Ik hoor daarbij liever wat mensen daadwerkelijk voelen en beleven, dan dat ze alleen zeggen “herkenbaar” :-).

      Hartelijke groet, Robert

      • @Robert, Hoi Robert, Je hebt gelijk dat het interessant is om te lezen hoe andere mensen dit ervaren, maar toch wil ik hier graag een kanttekening bij plaatsen. Niet iedereen kan bepaalde gevoelens e.d. goed onder woorden brengen en ik kan me voorstellen dat mensen het eng vinden om een reactie plaatsen waar spitsvondig op gereageerd kan worden. Op zich houd ik niet zo van etiketten, maar ik voel wel duidelijk het verschil tussen de energieën op deze site: de indigo-energie en de kristal-energie. En om voor mezelf te spreken; ik kan niet altijd alle discussies “volgen” (als je begrijpt wat ik bedoel)! 🙂

        • Hallo Anne Marie,

          Ik begrijp je gedachtegang. Aan de ene kant begrijp ik dat je mensen niet wilt afschrikken om een reactie te geven, aan de andere kant ga je in de schoenen van de ander staan. Daar wil ik dan een kanttekening bij plaatsen 🙂
          Namelijk enerzijds dat je niet weet of ‘spitsvondigheid’ bij een ander afstoot of aantrekt. Anderzijds, als mensen iets ‘eng’ vinden, geeft ze dat een mogelijkheid om zichzelf te ontplooien, om iets (over zichzelf) te leren.

          Ik persoonlijk vind het belangrijk als we elkaar met respect kunnen blijven behandelen.

          Sorry als ik ‘spitsvondig’ reageer 😉

          Hartelijke groet, Robert

          • @Robert, Hoi Robert, 🙂 Wat je zegt, bij de een stoot spitsvondigheid af, terwijl het een ander aantrekt: dat is denk ik het verschil tussen de verschillende energieën. Tja en soms kan een reactie confronterend overkomen, daar zie ik ook wel een les in (voor mezelf dan). Als de drempel maar laag blijft om te reageren, respect is dan inderdaad belangrijk! Dank voor je mooie reactie. Liefs, Anne Marie

            • Hoi Anne Marie,

              Het gaat er denk ik met name om hoe iemand dergelijke ‘input’ ervaart en wat er in de weg zit om die input neutraal te mogen ontvangen. De meeste mensen hebben wel iets waardoor ze geraakt kunnen worden en daar navenant op reageren, maar wel op hun eigen specifieke manier. Naar mijn ervaring zegt dat iets over de inhoud van je levenslessen. Ik heb geen ervaring hoe dat te relateren is aan indigo of kristal. Energie in de zin van je frequentie zegt iets over je huidige staat van liefde en bewustzijn. Kristalkinderen worden met een hogere frequentie geboren, en dus een hogere staat van liefde en bewustzijn. Ze nemen minder uit te werken levenslessen mee naar aarde.

              Jij ook bedankt voor je reacties! 🙂

              Hartelijke groet, Robert

        • @Anne Marie,

          Hoi Anne Marie,

          Dit is een reactie van jou op Robert’s schrijven en al van een tijdje geleden, 15 december, maar ik las het zojuist en had een vraag over iets wat je in jouw schrijven noemt.

          Je schrijft: “Op zich houd ik niet zo van etiketten, maar ik voel wel duidelijk het verschil tussen de energieën op deze site: de indigo-energie en de kristal-energie.”

          Ik was daar de laatste paar dagen over aan het nadenken, Indigo- en Kristalkinderen, en ook om wat helder te krijgen wat nu precies het verschil is en dergelijke.
          Op deze site lees ik weleens stukjes tekst van mensen die zich in een bepaalde catorgerie herkennen. Zelf heb ik ook weleens op deze site de kenmerken en dergelijke gelezen, alhoewel dat inmiddels alweer een tijd geleden is, en bedacht me dat ik dat maar eens opnieuw ga lezen, omdat ik benieuwd ben waar ik mij het meest in herken. De laatste keer, zoals ik al schreef inmiddels alweer een tijd geleden, kon ik in beide erg veel van mijzelf in terug vinden, maar een echt helder beeld erover is me nog niet duidelijk geworden. Ga dus strakjes even op deze site nog maar eens kijken wat er staat, ben benieuwd 🙂 . Maar goed, naar aanleiding van jouw schrijven, ben ik erg benieuwd wat jij verstaat onder de indigo-energie en de kristal-energie, en voornamelijk ook hoe jij het verschil in die energie ziet/leest/ervaart.

          Als je er de tijd voor hebt om het uit te leggen, graag! En alvast bedankt daarvoor 🙂 !

          Liefs, Susanne

          • Hoi Susanne, Ik zal een poging wagen! 🙂 (NB Het een is niet beter dan het andere, maar gewoon anders. Reden dat ik ook niet zo van etiketten houd, maar goed, het kan soms nodig zijn om e.e.a. duidelijk te maken). Kristalenergie voelt (voor mij) zachter aan. Indigo-energie is wat aanvallender, meer confronterend. Ik heb zo’n gevoel dat daar het grootste verschil in zit. Of zoals ook in het document: indigo-eigenschappen en kristalkind-eigenschappen naast elkaar (op deze site) staat: een kristal zal als kind eerder het etiket “autistisch” krijgen, terwijl een indigo als kind eerder het etiket “ADD of ADHD” krijgt. Ik hoop dat je hier iets mee kan!? Liefs, Anne Marie

            • @Anne Marie,

              Hoi Anne Marie,

              Dank je voor je uitleg 🙂 ! Heel helder: Kristal-energie zachter, en Indigo-energie aanvallender, confronterender.
              Ikzelf ben altijd vrij direct, vurig, aanvallend, confronterend geweest, pff, vermoeiend joh 🙂 . Maar alles begint zachter en zachter te geraken, op de één of andere manier. Alsof de scherpte er vanaf gaat, van pijn, van mijn reactie op dingen. Héérlijk is dat om dat te merken aan mezelf, zeg.
              Ik ga eens kijken in dat artikel over indigo- en kristal eigenschappen.
              Dus dank je dat je moeite hebt genomen voor de uitleg! 🙂

              Liefs, Susanne

            • Over die indigo-energie en kristalenergie, mijn idee hierover 🙂

              De hoger de freqentie/trilling/vibratie van je energie is, de fijnstoffelijker je energie is, de meer liefde en bewustzijn je meebrengt en uit draagt.

              Dit zijn veranderlijk zaken in je eigen proces. Niet iedereen komt wat dat betreft op dezelfde manier naar aarde. Volgens mij komen alle indigo’s om lessen te leren, terwijl kristalkinderen dit niet/anders komen doen. Zij stappen wat ‘hoger’ in, en komen reeds met kristalenergie/bewustzijn naar aarde toe.

              Een indigo kan groeien naar of voorbij kristalenergie/bewustzijn (liefde). Of een indigo dan anders aanvoelt dan een oorspronkelijk kristalkind, geen idee. Ik weet ook niet of energie buiten hoeveelheid (kracht) en trilling nog andere karakterstieken kent. Of misschien dat dat te maken heeft met persoonsgebonden eigenschappen.

              Hartelijke groet, Robert

  25. Gordon,
    Blijkbaar verschillen wij van mening over wat “positief, negatief en opbouwend” is. Ik had al geschreven dat ik mij gedeisd zou houden, dus hoef je hier niet een tweede maal aan te dringen. Vind het wel een beetje slordig, dat je enkel mij erop aanspreekt.
    Groet, Lia

    • @Lia, Lieve Lia, ik ben in het algemeen erg blij met je reacties. Ze voegen echt wat toe, zijn intelligent en to the point. In dit geval wilde ik wel graag dat het ophield , de grapperij, omdat het wat mij betreft weinig meer toevoegd(e). Toevallig “reageerde’ jij als laatste op de site, in jullie “gesprek, ” en reageerde ik daarop. Liefs, Gordon

    • @Jannie, na dit bericht schrijf ik verder in de kleur wit.

      Ik vertrouw blindelings op de humor, bewustheid, ontspannenheid, openheid, heelheid die je van nature bent.

      Mocht je die even niet in jezelf herkennen, knipoog dan even naar het wit en ik knipoog dan zeker terug.

      • @Aart, Hi hi hi je bent mij er een ,ik vat het wel wat je bedoel , desalniettemin , is het leuk dat je aan de oppervlakte verschijn ,en ik hoop dat Lia toch even over haar gebroken hart strijkt , en weer het achterste van haar tong laat zien , want jullie twee zijn een goed team , humor hoord er ook bij is niet te versmaden . Groetjes aart schud Lia maar wakker uit haar winterslaap . Groetjes Jannie .

      • @Aart,

        Hoi Aart,

        Je schrijft dat je verder schrijft in het wit. Dat heb ik gemerkt 🙂 . Wanneer mogen we je weer in het zwart lezen?

        🙂

        Liefs, Susanne

    • @Lia,

      Hoi Lia,

      Ja, hahaha, da’s inderdaad vrij heldere taal 🙂 . Doordat-ie je wakker kust… Hmmm.. Of je kan zeggen dat je dan dus eigenlijk jezelf wakker kust, alleen dan via een ander. 🙂 Wat mij ergens een vrijer iets doet voelen, omdat het anders lijkt alsof je die ander ‘nodig’ bent om dus wakker te geraken. Maar misschien werkt dat nog zo in de 3D-wereld, vraag ik me dan af.

      Liefs, Susanne

  26. Het wordt steeds leuker en spannender hier op de site, wat betreft de confrontatie’s tussen Aart en Lia.
    Maar……is het niet ego, al deze reactie’s? Hoort toch niet bij de Nieuwe Aarde? Zoals het hier genoemd wordt.
    De reactie’s op het bericht, maken de inhoud van het bericht stuk. Jammer, ondanks dat leuke spel erachter aan.
    Ik ga het bericht nog maar eens herlezen, het is veel te mooi.

    • Hi Yvonne,
      Nou dan is het maar ego. Het zal wel. Ik moet af en toe even wat grappen en grollen. Iemand op de hak nemen, en Aart is daar uitermate geschikt persoon voor (ha, ha, ha). Ik zit me hier kostelijk te vermaken. Beetje zout in te zoete pap. En waarom zou dat niet bij de Nieuwe Aarde passen. Moet die Nieuwe Aarde er dan op een bepaalde manier uitzien, volgens jou? Men heeft eeuwenlang getracht een Nieuwe Aarde te scheppen, maar dankzij de stroom oordelen en veroordelen is het nog nooit gelukt.
      🙂
      Groetjes van Lia

      • @Lia,
        Hai Lia,

        Je hebt gelijk hoor. De humor hoort erbij.
        Ikzelf zit in een mineur stemming door omstandigheden en dan zie ik alles zwaarder. Ik had er eigenlijk gewoon niet op hoeven te reageren, maar heb dat toch gedaan.

        En…..de Nieuwe Aarde, hoeft er volgens mij niet op een bepaalde manier uit te zien.
        Ik vind het alleen heel fijn dat er meer Liefde en saamhorigheid gaat ontstaan.

        Groetjes
        Yvonne

      • @Lia en Universum, he jakkie nou toch, iemand op de hak nemen, je een beetje kostelijk zitten te vermaken.

        Waarom heb ik die beleving nou niet.

        Ik heb nog nooit iemand op de hak willen nemen.

        Wat er eigenlijk plaats vindt is dat je jezelf op de hak neemt.

        M.a.w. omdat je jezelf te serieus neemt (er nog een ik-beleving/persoonlijkheid is) ontstaat dat ‘op de hak nemen’.

        Een mooi mechanisme als je ziet hoe het werkt/ontstaat.

        Ik kan me niet meer heugen dat ik me kostelijk heb vermaakt.

        Ik doe iets dus niet goed, waarschijnlijk.

        Gaat deze bovenstaande tekst wat mij betreft nou over ene Aart of Lia, neen hoor.

        Het zou hooguit de mogelijkheid kunnen bieden hoe dingen bij jezelf werken, hoe jij letters vertaalt, wat voor beleving jij er bij hebt.

        Maar het is natuurlijk makkelijker om dingen naar buiten te projecteren en het daar bij te laten.

        Zo krijgen we enkel nooit een Nieuwe (wat was het ook al weer) Aarde.

        Al moet ik bekennen dat ik de Aarde geheel best vind zoals tie is.

        We zouden hooguit wat aan die ‘d en t’ moeten doen, ik vind, ik vindt, ik vint.

        • Gaat bovenstaande tekst wat mij betreft nou over ene Aart of Lia, neen hoor. Het gaat enkel over Aart die de letters van Lia vertaalt door een heel epistel over de mogelijkheid hoe het bij hem werkt. Nooit iemand op de hak genomen. Nooit kostelijk vermaakt. Kortom, altijd schitteren door afwezigheid. Jakkie nou toch. Saaie boel daar achter de geraniums.
          Je kunt ook “ik vin” schrijven; scheelt weer een letter.
          🙂

            • Hi Gordon,
              Nee, die kende ik niet. Steek er maar de draak mee. Hij op zolder en ik in de kelder, zal je bedoelen. Anders wordt het knallende ruzie. Moet toegeven dat Lia hier wel een beetje zit te gniffelen om al die ophef. De een ergert zich, de ander vindt het grappig, de volgende vindt het spannend. Prima voorbeeld lijkt mij, hoe ieder door eigen bril kijkt en zijn eigen interpretatie geeft. Maar goed als het nodig is, kan ik me wel gedeisd houden hoor. Hopelijk kan Aart zich bedwingen. Ik vrees het ergste (ha, ha, ha).

              • @Lia, ik vind het wel leuk geweest eigenlijk en stel voor dat jullie het samen “uitvechten”, bijvoorbeeld via een mailwisseling, maar niet via deze reactiebox. Ik geef de voorkeur aan opbouwende positieve reacties die ook nog met de inhoud van het artikel te maken hebben, en dan wel specifiek… Dus: get a room please.

        • @Aart,

          Zolang je reacties geeft zoals jij reacties geeft, gaat het wat jou betreft enkel om Aart. Mag ik jou bij deze ook een mogelijkheid bieden tot inzicht 🙂

          Succes, groetjes Robert

  27. Telkens weer, tijdens een “worsteling” in mijn innerlijke wereld van dualiteit, die allerhande (door mij niet te beantwoorden) vragen oproept, “verschijnt” er een verheldering via het één of ander artikel. Zoals ook nu weer… Ik blijf het wonderlijk vinden, deze synchroniciteit. Bedankt voor het opklaren van de mist waarin ik me verdwaald voelde! Het licht wordt inderdaad steeds duidelijker zichtbaar/voelbaar, ondanks (dankzij?) de duisternis… It feels like I’m finaly coming HOME to my one and only (= true) self!

    • @Tine Peeters en Universum, de bewustzijnstrilling bij onszelf bepaalt wat we zien, waar we synchroon (dat woord heb ik nog nooit getypt) mee lopen.

      Er zijn al duizenden van dit soort berichten geweest maar pas als onze bewustzijnstrilling gelijk met die berichten is dan pas vallen ze ons op.

      Wil ik waarschijnlijk enkel mee zeggen; de verheldering heeft eerst al in onszelf plaatsgevonden en wordt dan herkent/bevestigt in die buitenwereld.

      Ik werp een ieder toch zo graag op zichzelf (zijn/haar HEELHEID/GODDELIJKHEID/STERREN KRACHT) terug.

      Sorry, ik heb weer niet nagedacht, waar haal ik die kracht toch vandaan, ik moet nodig eens bij Lia in de leer.

      • @Aart,

        Hoi Aart,

        Jij schrijft: “Er zijn al duizenden van dit soort berichten geweest maar pas als onze bewustzijnstrilling gelijk met die berichten is dan pas vallen ze ons op.
        Wil ik waarschijnlijk enkel mee zeggen; de verheldering heeft eerst al in onszelf plaatsgevonden en wordt dan herkent/bevestigt in die buitenwereld.”

        Wat zeg je dat mooi :), dat de verheldering al eerst in onszelf plaats heeft gevonden, en dan herkent/bevestigt wordt. Had daar nog niet eerder op zo’n manier naar gekeken. 🙂 So thanx!

        Liefs, Susanne

  28. “Je zult beginnen te handelen als een ster, zelfs in jouw 3D wereld. Want je zult diep binnenin jezelf weten dat je eindelijk de Prins hebt gekust, jij, en jouw nieuwe rol wenkt – dat van een nieuwe Aarde Ster.”

    Ik weet het allemaal niet hoor, ik het gevoel en de smaak in mijn mond van net een paard gekust te hebben.

    Neen, ik hou het op Suzanne, zij is mijn prinses.

    M.a.w. hoe weet je nou dat je de Prins hebt gekust?

    Hoe uit dat ‘weten’ zich in de praktijk?

    Of is dat een ‘weten’ net zoals je weet dat alles Liefde is of dat je onvoorwaardelijk van alles houdt.

    Hoe is de praktijk?

    Of houden we het bij; ‘oh wat een mooi bericht’ en ziet onze praktijk er heel anders uit.

    Ik weet het echt niet meer hoor, ga ik nou voor de prins op het paard of voor de prinses met de erwt.

    Ik heb bij beiden toch het gevoel weer ergens mee opgescheept te zitten en dat terwijl ik al vele jaren hoogzwanger van dat kleine kind in me ben, ik ga het eens proberen te lokken met een ritje te paard, met erwtjes gaat het zeker niet lukken.

    En nu maar eens kijken wat er naar me aan het wenken is.

    Hoe weet ik trouwens dat er iets aan het wenken is, hoe herken ik het.

    Hoe ziet die rol als nieuwe Aarde ster eruit.

    Ik heb toch zo`n hekel aan rollen.

    • @Aart,

      haha Aart, may I just say u’re a Genius! Ik heb je bericht met grijns van oor tot oor gelezen. Geweldig wat een visie (nuchter vs spiritueel) en wat een woordkeus/woordgrapjes!

      Sorry, je hebt hier inhoudelijk natuurlijk niet veel aan maar ik moest het even kwijt.

      • @Myr, een grijns van oor tot oor daar gaat het in het leven om en dat inhoudelijke is maar een opstapje/mogelijkheid/foefje/verstandelijke sjit wat het geheugen beter zo snel mogelijk verlaten kan om er nooit weder te keren.

        Lia zal wel weer boos op me zijn maar ik had weer eens niet nagedacht.

        Neen, de letters rollen er hier bij deze goddelijke nar vanzelf uit.

        Ze zien/vertalen op hun juiste waarde dat kan enkel een mens die een zegen voor de mensheid is.

        Zo zij het. Amen.

        • Lia zal WEL WEER boos zijn???
          Beetje de zielige Smurf spelen?
          Dat onze goddelijke nar een héééle grote mond heeft met die grijns is helder.
          Je gooit een euro in de automaat en rinkeldekinkel er rolt van alles uit.
          Prima vertaald, Lia al zeg ik het zelf.
          Dag 🙂

          • Mooi gezegd lia haha..krijg een nare nasmaak van aarts (kinderachtige)opmerkingen..en dat terwijl je zo’n mooi stuk tekst leest..volgende keer maar over dat soort reacties heen lezen..zonde van mn tijd ..bedenk ik nu ik het zo schrijf)
            Enough people do speak te same language..namaste

            • Namaste,
              Hij kan éérruug flauw doen, hoor.
              Daarom moet je hem maar met een korreltje zout nemen.
              En kinderachtig dat-ie kan zijn. Sjonge, jonge. Het kereltje loopt niet voor niets af en toe in luier.
              🙂
              Dag, Lia

    • @Aart,

      Hoi Aart,

      Jij schreef: “M.a.w. hoe weet je nou dat je de Prins hebt gekust?”

      Ja, precies! :). En ik snap ook nog niet helemaal wat zij überhaupt met de Prins bedoeld. Dat we diep binnen in ons weten dat we de Prins gekust hebben en je nieuwe rol wenkt. Géén idee wat de schrijfster hiermee bedoeld. Zo van het sprookje. Is het dan het sprookje? Je kust de kikker, terwijl je weet dat het een prins is? …Hmm.. Hahaha, ik kan het niet meer volgen.. 🙂

      Liefs, Susanne

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in