innerlijke gids

“Merk jij ook de uitnodigingen op die jouw innerlijke gids je de laatste tijd ingeeft in jezelf, je relaties, je werk of je gezondheid?”

door Nicole Costerus- www.nicolecosterus.nl

De afgelopen 6 maanden zijn een soort continue uitnodiging geweest om te vertrouwen op mijn innerlijke gids. Na mijn loondienst baan, lieten ook mijn relatie, mijn huis en mijn spullen los…. en toen kwam plotseling heel sterk de wens op om te reizen. Wat begon met 2 maanden Frankrijk is inmiddels 6 a 12 maanden India geworden en deze grote reis nodigt mij nu uit om ook mijn lieve hond Theo en mijn auto los te laten. En vooral met mijn lieve Theo heb ik enorm veel moeite 🙁 Als ik er aan denk hoe het voelt om hem bij anderen te laten komt er direct enorm schuldgevoel en verdriet op.

Tegelijkertijd is er een rust en helderheid aanwezig die heel duidelijk richting aangeeft en laat mijn intuïtie mij weten dat het de stap is die nu genomen wilt worden. De reis die ik wil gaan maken voelt onwijs bruisend, openend, vernieuwend en resonerend. Helemaal alleen op pad om mezelf helemaal opnieuw te ontdekken.

“Misschien herken je wel dat je voelt vanuit je intuïtie dat je iets wilt doen of zeggen, dat je een stap wilt maken… maar roept dit allemaal emoties in je op die heel heftig en niet fijn voelen. Tja… en wat ga je dan doen? Laat je je weerhouden door heftige emoties om te doen wat je graag wilt? Of durf je de pijn die de stap aanraakt toe te laten in jezelf? Durf je te laten transformeren wat er wil transformeren?

Weeënstorm van emoties, herinneringen en energieën
De golven van emoties vliegen mij de laatste maanden om de oren en ook al ben ik niet nieuw met het toelaten van heftige emoties…. deze weeënstorm leert mij complete overgave aan dat wat er door mij heen wil komen aan emoties, herinneringen en energieën. Ik merk de transformerende werking hiervan iedere dag meer en meer.

“Durf jij stappen te nemen vanuit je innerlijke kompas, ook al weet je niet precies waar het heen gaat en hoe het zal verlopen?”

Het willen weten terwijl je het eigenlijk nooit echt kunt weten
Dat vind ik dan ook nog steeds een van de grootste uitdagingen, om te vertrouwen als je helemaal niets weet van het hoe en wat. De gekke paradox hierin is dat je het eigenlijk nooit echt weet… Soms kijk ik terug en dan klopt het allemaal precies… het voelt heel logisch om naar India te gaan en alle situaties in mijn leven maken het nu ook mogelijk om te gaan. Dat had ik 6 maanden geleden nog niet gedacht 🙂

Knipoogjes van het leven

Het leuke is dat het leven “knipoogjes” geeft om je te laten weten dat je op de juiste weg zit. Zo wenste ik een paar weken geleden in mezelf een gezin dat heel lief is voor Theo en waar ook andere dieren zijn. Ik had er verder nog niemand over gesproken en niets hardop gevraagd. Dezelfde dag plaatste iemand een reactie onder zijn foto met: ”Wat een super lieve hond! Als Theo ooit een ander huisje zoekt staan mijn deuren wagenwijd open.” En dat is het super lieve gezin met meerdere dieren waar hij nu aan het wennen is…. Wauw toch?! Ik viel bijna van m’n stoel van verbazing haha

“Welke knipoogjes geeft het leven aan jou om je aan te moedigen en te ondersteunen?”

Een duwtje in de rug in tijden van twijfel…
Deze tekst van Bentinho Massaro gaf mij een liefdevolle duw in mijn rug toen ik aan het twijfelen sloeg. Ik heb het even vrij vertaald;

“Vertrouw onbevreesd en volledig in de volgende fase van je leven, zelfs als het het verlies betekent van alles wat je de afgelopen 10 jaar hebt geweten. Het is een hele mooie ervaring van “door het oog van de naald gaan”. Waar niets met je mee kan, behalve jij….

Het is een afwerpen van alle geschiedenis en het is een prachtig proces, daar wil je je niet tegen verzetten. Je wilt hier onbevreesd mee verder gaan en jezelf volledig overgeven.

Doodgaan voordat je doodgaat en herboren worden op zo een onvoorstelbare manier… steeds weer opnieuw en opnieuw..

Totdat je dit proces vertrouwd… en elke keer zal het een beetje minder pijn doen.. elke keer verzet je je een beetje minder. Elke keer vertrouw je er meer op, omdat je weet dat het resultaat altijd beter is dan wat het was.”

“Durf jij stappen te nemen vanuit je innerlijke kompas, ook al weet je niet precies waar het heen gaat en hoe het zal verlopen?”

4 REACTIES

  1. Hoi,

    ik doe het zelfde. Ben ook op reis gegaan. Heel raar, want mn hele verstand zegt dat het beter is om in mn oude vetrouwde huisje te blijven met zekerheid van inkomen, maar mn innerlijke gevoel wil al zo lang naar het buitenland. Moest ook mn hond loslaten, hoewel die bij mn ouders woont dat scheelt. En ik heb hier nieuwe hond ontmoet! Maar verder erg herkenbaar strijd tussen dat gevoel echt volgen, en verstand soms maar negeren levert strijd op, met wat alles dat los komt. In dit geval heel veel vermoeidheid. Voel soms een 'nieuw' zelf tussen alle lagen opkomen, die de reis kennelijk nodig heeft gehad om zich weer t vinden.

  2. Heel herkenbaar dit verhaal. Ik zit nu in de begin fase om ook alles achter laten en naar het buitenland te gaan. Alleen geen idee waar heen, maar z'n sterke aantrekkingskracht om te gaan.
    Fijn om herkenning te vinden in dit verhaal en vertrouwen dat het goed komt.
    Ik ben heel benieuwd waar in India je verblijft. Namaste Harriët

    • Hoi Harriet,
      Ik ga beginnen met een Vipassana meditatie in Dharamsala.. en dan eerst het noorden verkennen.
      Mooi de herkenning 🙂
      Follow your heart!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in