Heeft de waarheid waarde

Miljoenen jaren verder en misschien een millepercentage dichter bij de waarheid. Of is het juist omgekeerd gegaan en zijn we de waarheid juist kwijtgeraakt in de afgelopen millennia?

Want wat is de waarheid nu eigenlijk?

Is het daarnaast wel de bedoeling om je bezig te houden met de waarheid? Heeft de waarheid waarde?

Als je deze twee woorden opsplitst krijg je waar-heid en waar-de.

Duidelijk is de overeenkomst. Is dit toeval? Bestaat toeval eigenlijk wel of is er zoiets als het lot? Zullen al deze vragen ooit beantwoord worden?

Daarnaast kunnen we ons afvragen wat waarheid nu eigenlijk is.

Voor een atheïst is een goddeloos bestaan evengoed de waarheid, als dat het goddelijke bestaan is voor een gelovige. Beide stellingen zijn wetenschappelijk niet te onderbouwen.

Is de wetenschap eigenlijk wel te vertrouwen?

Is het niet zo, dat de wetenschap ons op de proef stelt om het vertrouwen in onze eigen vermogens te ondermijnen. De mythen van vroeger kunnen niet anders dan speculaties zijn. Of zijn ze dat niet? Waarop zijn deze speculaties gebaseerd dan?

We kunnen niets verzinnen wat we niet kennen.

Tegenwoordig is het leven voor veel mensen iets moeilijks. Ik zeg expres tegenwoordig, maar of het daadwerkelijk tegenwoordig moeilijker is dan vroeger, daar ben ik niet de juiste persoon voor om over te oordelen. De vraag is natuurlijk of er wel een persoon bestaat die hier de juiste persoon voor is. Wel is bekend dat het uiten van je gevoelens minder een taboe is dan vroeger, waardoor er steeds meer gevallen van depressies voorkomen.

Dit verhaal gaat over mijzelf. Ik weet dat er genoeg levensverhalen op de wereld zijn en ik verwacht dan ook niet dat iedereen het met open armen zal ontvangen. Toch hoop ik dat er mensen zijn die de moeite zullen nemen en het achteraf de moeite waard vonden.

Ik ben pas twintig jaar: in de bloei van mijn leven, althans dat is wat ze zeggen. Voel ik me zo? Allesbehalve. Sowieso voel ik me geen twintig, ik voel me ‘niks’ zeg ik altijd maar. Ik voel me geen baby, kleuter, peuter, kind, tiener, jongvolwassene, volwassene of oudere. Ik voel me gewoon ik. En zelfs dat niet. Ik voel me een verloren ziel in een verloren wereld.

Al jaren loop ik met problemen rond, waarvan de kern nog ver te zoeken is. Steeds vaker denk ik na over de zin van het leven. Eigenlijk is dat niet iets waar je bij stil moet staan, maar toch doen we het allemaal. Want wees nu eerlijk, als we erachter kwamen dat God bestond, hadden we ook geen plezier in het leven meer. Dan zou je alleen nog durven te leven naar de regels, zodat je het zeker goed zou doen in het hiernamaals.

Maar waarom zijn we er allemaal dan zo angstig naar op zoek? Omdat ons leven nut moet hebben. Als ons geluk geen nut heeft, waarom zouden we dan moeite doen? Als ik gelukkig wordt van het schrijven van dit verhaal, maar mijn geluk geen nut heeft, waarom zou ik het dan doen? Waarom doe ik het überhaupt als ik niet weet of het nut heeft?

Oké, misschien maakt het andere mensen gelukkig, maar wat is het nut daarvan? Als we gewoon allemaal niet zouden bestaan en er ook geen universum was, was er dan een probleem?

Sowieso, als er al zoiets als een God bestaat en een hiernamaals, wat gebeurd er dan in het hiernamaals? Kun je je voorstellen de rest van de eeuwigheid te spenderen in een hemel? Of nog erger: hel? Weet je wel niet hoe verdomd, vergeef me, lang de rest van de eeuwigheid is?

Anderzijds, als we doodgaan en er niks meer is, wat is dan de nut van ons bestaan? Om gelukkig te zijn voor onszelf?

Maar waarom zou ik dan gelukkig zijn? Zodat ik geniet?

Maar als ik dood ben en ik er dan niks meer aan heb, dan kan ik toch net zo goed niet leven?

Zoals je waarschijnlijk wel door hebt, denk ik veels te veel na. Daar sta ik om bekend, dank u. Waar wil ik nu eigenlijk naar toe met dit verhaal? Ik beken: ik heb geen idee. Ik wil voor mezelf mijn gedachten op papier krijgen, dat is het. En stel dat iemand het ooit leest, dan hoop ik dat hij/zij het nuttig (voel de ironie) vindt. Het punt is, dat ik nu al voor de zoveelste keer hulp krijg. Ik begin me echter af te vragen waarom ik deze hulp nodig heb.

Ben ik gek?

Is de maatschappij gek?

Of match ik gewoon niet met de maatschappij?

Heeft het antwoord op deze vraag waarde?

Over de Auteur:
Ik ben Antheïa, een hooggevoelige jongvolwassene, die veel onderzoek doet naar haar taak in dit leven.

36 REACTIES

  1. Antheïa, ik heb dit gelezen en.. ik voel me diep verbonden met wat je geschreven hebt. Ik stel precies dezelfde vragen over het leven en ik denk zovan, laat ik er maar het beste van maken. Dat ik.. er niet aan denk.

    Ik ben 15 jaar, een nieuwetijdskind en dus hooggevoelig

  2. Mijn boek heet: "Rotgevoelens zijn je beste vrienden". Ik heb ontdekt dat, als je bv pissig wordt, je nieren jou vertellen dat er iets niet klopt, dat de waarheid boven tafel moet komen. Waarschijnlijk zal je dan moeten zeiken… Toen ik dat begreep, had ik binnen 2 dagen meer dan 400 van dat soort lichaamsgezegdes… Mijn boek gaat erover hoe je daarmee om moet gaan.
    Ik zoek een uitgever…

  3. Of je nu wel of niet in God gelooft.En hoe je die God zou willen zien.Daar zijn ontelbare manieren voor.Feit is en blijft,dat de zichtbare wereld uit een bron komt.En daar uiteindelijk in verdwijnt.
    Dus het begin en eind van het hele verhaal,is wel duidelijk.De bron waar alles uit komt en uiteindelijk weer in terrug gaat.Schept zichzelf een zichtbare en tastbare wereld.Die tegengesteld is aan zichzelf.
    Dus alles wat we zien en kunnen betasten.Is geboren en daardoor sterfelijk.Is opgebouwt uit een positieve en negatieve kant.Die twee kanten zijn immer bezig,de balans tussen hun verhouding te blijven behouden.Dit geldt voor al het tastbare maar ook het geestelijke.Dus ook voor onze gedachten en die van de andere.De bron waar alles uitkomt kent dat dualisme niet.En benodigt een universum,om feitelijk zichzelf te ervaren.Weliswaar is de mens op zoek naar God.God of de bron ervaart zichzelf middels zijn eigen schepping.God is als het ware op zoek naar zichzelf,in of via zijn eigen schepping.Ook via ons als mens,want we zijn immers de getuige en diegene die mede de schepping ervaart.We zijn daarmee niet afgescheiden van God of de bron.Want nog steeds,zijn we onlosmakelijk verbonden.God of de bron,kun je feitelijk volledige liefde noemen.Maar het is geen liefde,die ergens aan gebonden is.Het is een gevende of zelfs over lopende kracht,die zichzelf uitschenkt aan een ontvangende kosmos.Wij als mens,hebben een levenswil.Die levens wil kent net als alle andere in het dierenrijk.Twee grote drijfveren.Dat zijn angst en hebzucht.Wij als mens zijn iets meer verheven,boven de andere dieren.Omdat wij beschikken over rede en gedachten.Maar nog steeds,hebben wij de ander en onszelf.Weinig anders te bieden,dan het oppertunisme dat voortkomt uit onze primaire gedachte.Van angst en hebzucht.Voor wie die machinaties van zijn eigen gedachten inziet en die van de ander.Wordt de dagelijkse gang van zaken begrijpelijker en hanteerbaarder.En vanaf dat punt kun je werkelijk mens zijn.Je kunt in dit leven,geen God worden.Wel kun je in dit leven,de kwaliteiten die wij aan God toeschrijven.In veel opzichten benaderen.Alleerst,is het het inzien van je eigen brein machinaties.Een brein/ego dat zo n 60.000 gedachtes per dag geeft.Het brein doet wat ie doet.En dat is ons de hele dag door ideeen geven,hoe te overleven en als dat al lukt.Hoe we er ook nog beter op kunnen worden.Veel van die ideeen zijn heel nuttig.Maar veel ervan,brengen meer onrust.Dan ze rust geven.Dus leer in je eigen gedachten,het kaf van het koren te scheiden.Wetende dat een gedachte uit het niets komt en er ook weer in verdwijnt.Dus wat is de waarde van iets uit het niets?Hooguit de functie,die het voor dat moment kan hebben.En niet meer dan dat.Je feitelijke wezen,zijn niet je ego gedachten!Er zullen momenten zijn.Dat even je eigen ik gedachte weg is.Dat is als je bijvoorbeeld een boek leest of een film bekijkt.Je komt er dan achter,dat je wezenlijke kern puur bewustzijn is.Dat puur bewustzijn,laat zich ervaren als tijdloos,in harmonie en transcedent.Kenmerken gelijk aan God.En dat is je wezenlijke kern.Als je antwoorden in deze zichtbare wereld gaat zoeken.Zul je ze nooit vinden.Want ze zijn er in termen van logica niet!Vooral eerst,zal 99% van je leven plaats vinden.Zonder dat je daar echt vat op hebt.In meerendeel van ons leven,lopen we alleen maar achter de feiten aan.Daarnaast is de zichtbare wereld.Een oxymoron,dus bestaande uit een huwelijk van twee onverigbare.Zoals zwart/wit,dag/nacht,warm/koud enz enz.Dit ying en yang principe is wat de schepping en het zichtbare gaande houdt.Het kwaad in de wereld,is hier slechts een onderdeel van.Want het wit kan niet bestaan zonder de tegenstelling van het zwart enz enz.Rationeel gezien is het maar een mechanisme.Zoals er geen geboorte kan zijn die onlosmakelijk verbonden is met de dood.Want uiteindelijk dient alles weer terug te vloeien in de bron.Kortom antwoorden voor de eeuwigheid,zul je in deze wereld niet vinden.Want die zijn er niet.En ik kan het weten,want ik ben mijn leven lang daar naar op zoek geweest.Dus wat hebben vragen voor zin?Het universum ontvouwt zich op zijn eigen manier en in zijn eigen tempo.Dus we moeten of onze vragen bijstellen of maar stoppen met vragen.Willen we rust vinden.De wereld zoals we die zien.Is een persoonlijke visie.Het is als een grote boerenkaas met gaten erin.Voor wie kaas wil zien.Die ziet kaas!Voor wie gaten wil zien,die ziet de gaten!En voor wie daar niet over na wil denken.Is een boerenkaas alleen maar kaas.Dus in heel veel opzichten,creeer je je eigen leven.Niet door wat het is.Maar door je keus,hoe je die wil zien en ervaren.Als je alles in detail bekijkt.Is echt alles een groot wonder!!
    Als je het hier en nu,ervaart zonder allerlei bijgedachtes etc.Is het hier en nu,in verreweg de meeste gevallen evenredig een groot wonder.Dat meestal het zien ervaren en geven,de moeite waard maakt!En het is altijd nu!
    Weliswaar zien we een volledig gefragmenteerde schepping.Toch is alles een.
    En dat eene is God!
    Zoals de Spanjaarden zeggen.Eet goed,schijt goed en wees niet te bang voor de dood!
    Dan heb je een gelukkig leven!
    En ingewikkelder moet je het niet maken!
    Ik weet uit eigen ervaring.Dat de eigen geest,verslaafd kan zijn.Aan het stellen en blijven stellen van vragen die toch nooit volledig in dit leven beantwoordt kunnen worden!
    Men wordt dan iemand,die verzuipt in zijn eigen gedachten.Terwijl die zelf de kraan open houdt,van waar ie in verzuipt!
    Draai die kraan dicht!!
    Heb de moed om door je eigen gedachten heen te kijken en die daarmee te relativeren.
    Jij bent het wonder en leeft in een groot wonder!
    Leef altijd in het nu!
    En ervaar God in jezelf,door te aanschouwen.Zonder te veroordelen.
    Opdat hij zichzelf kan ervaren,via jou.Zonder te veroordelen.
    Kies bewust,voor de juiste manier van denken,spreken handelen.
    Omring je met goede mensen.En kies voor de juiste plaats voor jezelf.
    Wees een voorbeeld voor anderen en vertrouw op jezelf.
    Want een wijs mens,is zijn eigen beste vriend!!
    Zoek niet naar antwoorden.Ervaar de schepping,met al zijn zuur en zoet.
    De schepping is een dans.En je danst alleen maar mee.
    Dus geniet van die dans.Het is het enigste dat je hebt.
    In het nu.
    En het is altijd nu!
    Succes en geluk!!
    Henri.J.C Straver.

  4. Antheia, het lijkt mij dat de moeite die je hebt om de wereld te accepteren en hoe alles werkt en wat dat met jou doet vooral aangeeft dat je moeite hebt je zelf te accepteren en hoe alles in jou werkt. Ik zie prachtige gevoeligheid en kwaliteiten in jou. Jouw uitdaging in dit leven is daar op een voor jou goede manier mee om te leren gaan zodat je je kwaliteiten kan gaan erkennen voor wat ze zijn en daarmee je zelf kan erkennen voor wie jij bent.

  5. Dit had ik kunnen zijn een aantal weken geleden. Ik hoop dat we achter de waarheid komen door erachter te komen wat allemaal niet waar is, misschien kun je daar iets mee 🙂

  6. Je bent een neutrale aanwezigheid.
    .
    Je gedachten, emoties en gedrag zijn een gevolg van wat je kiest als waarheid m.b.t. jezelf.
    .
    Met andere woorden; je kiest eerst wat je bent (wilt zijn) en daaruit volgen de gedachtes, emoties, handelingen/gedrag.
    .
    Als dit geen WAARHEID is dan vreet ik mijn laatste schoen op.
    .
    Nou, mijn waarheid is dat deze waarheid grote waarde heeft.
    .
    Wat zal ik eens kiezen te zijn.
    .
    Ik ga eens kiezen dat ik afhankelijk voor mijn welzijn van anderen ben en dat ik veel Liefde nodig heb en delen wil en een betere wereld voor iedereen.
    .
    En als me dat niet lukken gaat dan kies ik om emoties te hebben die mij vertellen dat er een ik is die zich niet zo prettig voelt.
    .
    Mijn aanwezigheid, wat is het leven SIMPEL.
    .

  7. Als de mens spreekt over waarheid dan spreekt de mens voornamelijk over persoonlijke/ego/leerproces-waarheid.
    .
    Maar er zijn universele waarheden/wetten/werkzaamheden.
    .
    Deze zijn heel simpel.
    .
    Alleen vanuit de mind/ego/persoonlijkheid/angst/controle/houvast gaat die simpelheid verloren, althans ze werken wel maar vanuit ego/etc-standpunt en niet vanuit wat potentieel (NU) mogelijk is.
    .
    Ga er even voor zitten, hou je vast, hier komen ze.
    .
    Pas op, niet geschikt als je aan je persoonlijkheid of ego of comfortzone wilt vasthouden.
    .

  8. het doel of taak is al verdwenen voordat je bent geboren, je wordt vanaf dat moment al gehersenspoeld, de invloed van de moeder op het kind wordt zwaar onderschat en dan bedoel ik niet dat de moeder dat bewust doet, het gebeurd, vanaf het moment dat je gaat kruipen en lopen wordt het alleen maar erger, pas op, kijk uit, dat mag niet, dan moet je gaan leren, tja en dan gaan we alleen maar volgen wat ons is aangeleerd, de zin van het leven is zoek, de zin is volgens mij je zelf ontwikkelen in een spiritueel wezen, niks geen paranormaal gedoe, niks hoog gevoelig of wat dan ook, dat is alleen maar de wereld ingebracht om die persoon belangrijk te maken, ego streling ik heb een gave, nee dus die gave s hebben we allemaal niks bijzonders, maar als je iets belangrijk maakt ja dan staat ego daar, je voed je eigen ego op, dus je kan je het ook heropvoeden maar de meeste mensen doen dit of durven dit niet, angst om wat anderen ervan zeggen, angst wordt dus gevoed door anderen, ander zwaar punt is ik moet een ander helpen, er zijn voor een ander, als iemand zijn been breekt, maar als je anders helpt verwacht de mens de oplossing van jou en dat jij het oplost, want de meeste doen echt niets om te veranderen en als ze wat doen dan zo snel mogelijk want ik moet verder, een radicale verandering is wat de mens terug brengt bij zichzelf, nee een waarheid kan niet bestaan want dan wordt het een mening of een overtuiging, waarheid is het moment dat je iets begrijpt en dan zal je zien als je verder durft te gaan dat de volgende waarheid er al weer ligt.
    en o ja ons denken zorgt ervoor dat we bij ego blijven, onze gedachten zorgen ervoor dat we gaan veranderen als we die durven te volgen

  9. De waarheid heeft wel degelijk waarde. Oorlogen zijn vaak begonnen door het verkondigen van onwaarheid, eigen belang gaat boven de waarheid. Mensen worden vetmoord omdat zij de waarheid vertellen, toch heeft het zin om haar te blijven verkondigen, anders is er geen vooruitgang mogelijk.

  10. Atheia mag ik je hartelijk feliciteren voor de mens die je bent en de vragen die je stelt, je bent iemand die aan het ontwaken is, alleen binnen in jezelf vind je de antwoorden, maar sommige boeken kunnen je daarbij helpen, er is heel veel op de markt en op internet te vinden, aan jou om te ontdekken wat het best bij je past. Zelf heb ik veelaan de boeken van Jozef Rulof [wel ouderwetstaalgebruik] of de site van Robbert van den Broeke [eigentijds]. Veel succes

  11. Vervolg…

    Ik hecht veel waarde aan puurheid en zuiverheid. Van mensen die puur en zuiver zijn kan ik het meeste leren. Dat is voor mij een van de zovele waarheden. Mijn buurman denkt er hoogstwaarschijnlijk heel anders over en dat mag ook. Zo hebben we allemaal onze eigen waarden waar we ons aan hechten. Doe vooral de dingen waar jij waarde aan hecht dus wat voor jou gevoel juist is

    Groetjes gissmoo

    • Hier de buurman 🙂 Zijn de 'grootste leermeersters' niet juist diegene die jou het diepst kunnen raken (spiegelen, triggeren), die jou helpen jezelf te leren kennen?
      .
      Maar ja, dat is mijn waarheid 🙂
      .
      Groeten Robert

      • He buurman,

        Ja klopt. Mensen die mij diep raken kunnen mij zeker wat leren. Maar ik moet wel de wil en het vermogen hebben om te kunnen leren van diegene die mij raakt. Wanneer iemand voor mijn gevoel niet uit pure oprecht handelt dan zal ik ook niks van diegene aannemen. Dan kan iemand mij wel raken, maar leer ik uiteindelijk niks. Als ik voor iemand niet open sta kan diegene nog zo zijn best doen, maar diep van binnen heb ik dan al besloten niks van hem of haar aan te nemen. De wil is er dan niet.

        Groetjes gissmoo

        • Hoi Gissmoo,
          .
          Als de ander jou kwetst (kan kwetsen) is er naar mijn mening sprake van lessen van jou EN de ander. Als de ander jou wil kwetsen is dat een gevolg van zijn eigen les, bijvoorbeeld uit onmacht, afwijzing, angst e.d.
          .
          Het is ook jouw les als jij kwetsing ervaart. Dan bedoel ik natuurlijk niet fysiek, maar dat jij geraakt/getriggerd wordt door wat de ander zegt. Jouw eigen pijn dus.
          .
          Misschien geven jullie elkaar dan een cadeautje, mits je het zo kan zien en kunt erkennen. Dan nemen we wat van ons is naar onszelf toe, en stoppen met het projecteren ervan op de ander. Dus als we gekwetst raken of onmacht of angst of <…> ervaren, geven we de ander daarvan niet de schuld, en gaan we het niet bij de ander zoeken.
          .
          Vaak gaat zo'n les over dat we onbewust niet zo positief over onszelf denken en voelen, daar wilde we namelijk iets over leren toen we besloten naar aarde te komen. Dat is dan de pijn die in je zit en door de ander wordt geraakt onder bepaalde omstandigheden. Het leven, de ander, helpt je herinneren dat het er nog zit 🙂
          .
          Als je die kwetsuur niet meer ervaart is de les geleerd. Dan heb je die negatieve overtuiging over jezelf achtergelaten en vormt geen belemmering meer voor je.
          .
          Klinkt goed wat je zegt over zuiver handelen. En als het je niet lukt om uit zuiverheid te handelen, reken je dat jezelf aan? 😉
          .
          Groeten Robert

          • Ja dat klopt. Een aantal overpeinzingen: Als iemand mij kwetst dan trek ik me dat aan, dan doet dat iets met mij, het geeft me een gevoel van ongemak. Aan dat gevoel van ongemak wil ik iets doen. Het triggert mij en zet mij aan tot handelen om me weer beter te gaan voelen. Dat gevoel van ongemak komt vanuit mezelf, dat klopt. Er is een deel van mij aangeraakt dat geen pijn wil voelen en verweert zich tegen de pijn, waardoor je al snel de ander de schuld wil geven. Maar die pijn ervaar ik en die ander kan mijn pijn niet wegnemen. Waardoor ervaar ik dan de pijn? Omdat ik een deel van mezelf niet accepteer en waar ik niet positief over denk?
            Pijn komt vanuit verdriet of boosheid of wat dan ook. Het is negatief. Tegen pijn heb je afweer en verdedigingsmechanismen. Je wilt niet toegeven aan de pijn. Maar het is mijn pijn. Pijn die in mij veroorzaakt wordt. Doe ik mezelf dan pijn omdat ik een deel van mezelf niet wil accepteren? Roept dat deel om aandacht en begrip? Ben ik degene die dat deel verwaarloosd heeft? Eigenlijk wel ja. Er zijn geen andere mensen die dat verwaarlozen of die pijn voelen. Ik ben dus degene die er iets aan kan doen om die pijn te verzachten en dat komt vanuit acceptatie naar jezelf, dat deel wat van jou gekwetst en aangeraakt is door die ander. Uiteindelijk staat de pijn los van die ander maar wordt er wel door getriggerd.
            Kort gezegd buurman Robert het klopt wat je zegt. Over zelf zuiver handelen… Als ik niet zuiver handel, dan raakt mij dat ook en dan is dat een signaal om het anders te doen. Ik neem mijzelf dat niet kwalijk, want uiteindelijk is het de bedoeling dat je van je eigen fouten leert. En fouten maak je nu eenmaal, dat hoort bij het leven. De kunst is om van fouten te leren en een van die fouten is het jezelf kwalijk nemen dat je iets fout doet. Het zien van fouten en er vervolgens wat aan doen, zonder in je eigen schuldgevoelens te blijven hangen, daar kom je denk ik verder mee.

            gissmoo

              • Hoi Gissmoo,
                .
                Je hebt het allemaal heel goed verwoord vind ik, mooi stukje bewustwording!
                .
                Die overpeinsvragen die je stelt begrijp ik wel, ik lees ze een beetje als : wat is de oorzaak en wat kun je er aan doen. Goeie vragen waar ik zelf ook een hele tijd met mezelf mee in de clinch heb gelegen. En ik ben er ook eentje van de zuiverheid 🙂
                .
                Nu ben ik wel de nodige dingen tegengekomen, en kan op basis hiervan nog wat met je delen, al zal de praktijk dat voor jou ook moeten uitwijzen 🙂
                .
                Je schrijft : is dat dan omdat ik een deel van mezelf niet accepteer en waar ik niet positief over denk. Dat klopt! Feitelijk komt dat omdat je een deel van je zelf *afwijst*. Dat is het deel in jezelf wat elke keer pijn doet en door de ander aangeraakt wordt. Daar wil je van weg, zoals je zelf prima omschrijft.
                .
                De oplossing is dan niet zo zeer om jezelf *meer* te gaan accepteren, maar om dat stukje zelfafwijzing weg te nemen. Dan hoef je niet meer je best te gaan doen om dat deel te (leren) accepteren, dat volgt vanzelf.
                .
                Wat betreft zuiver handelen. Je zegt dat als je niet zuiver handelt, dat het je raakt. Maar je neemt jezelf dat niet kwalijk, zeg je. Hoe kan het je dan raken/triggeren? Ik begrijp dat je er ergens wel een probleem mee hebt?
                .
                Wat je schrijft over fouten leren, helemaal mee eens hoor!
                .
                Groeten Robert 🙂

    • He Buurman/vrouw 🙂
      .
      Leren kun je op verschillende manieren doen. Jij hebt het volgens mij met name over dat je leert van iemand die je bijvoorbeeld een inzicht aanreikt.
      .
      Waar ik het eerder over had is dat je iets kunt leren als iets of iemand jouw 'pijn' aanraakt (trigger). Het maakt niet uit of de ander dat bewust of onbewust doet, wat van belang is dat het ergens bij jou pijn doet. Door je eigen pijn te erkennen en daar mee aan de slag te gaan, is onderdeel van je leerproces / bewustwording. Je leert meer van je eigen geraaktheden dan een ander je ooit aan inzichten kan aanreiken. Die geraaktheden zijn namelijk van jou, en de oorzaken daarvan zitten ook in jou. Het is onderdeel van wat je wilde komen leren hier op aarde. Alleen jij kunt je eigen lessen uitwerken.
      .
      Je geeft aan dat je veel waarde hecht aan puurheid en zuiverheid. Verwacht je dat ook naar jezelf toe, dat je puur en zuiver bent?
      .
      Groeten Robert 🙂

      • Beste Robert,

        Iemand kan mij ook kwetsen onbewust of bewust om er zelf een les uit te kunnen leren. Dan geef ik diegene als het ware een handreiking. Ik heb dan niks geleerd van die persoon, maar hem of haar dan juist geholpen, een cadeautje gegeven om zelf verder met een bepaald thema te kunnen.
        Ik hecht inderdaad veel waarde aan puurheid en zuiverheid. Ik vind dat ik zelf ook uit pure zuiverheid kan proberen te handelen. Als ik bijvoorbeeld een keer niet uit puurheid handel, dan is dat een signaal voor mij om van de situatie te leren en de volgende keer wel vanuit zuivere intentie te handelen. Ook naar mezelf toe, anders houd ik mezelf voor de gek en geeft me dat een schuldgevoel.

        Met vriendelijke groet, gissmoo

        • Aanvulling…
          Dus wanneer iemand mij kwetst kan dat mij raken maar ook die ander. Als de pijn mij een inzicht geef van hoe en waaruit ik heb gehandeld, dan kan ik ook aan de slag met dat punt. Wanneer het mij raakt, maar het geen inzicht geeft dan kan ik er ook niks mee doen verder en er niks aan veranderen.
          Wanneer iemand bijvoorbeeld mij kwetst vanuit zijn of haar jaloezie, dan kan ik verder niks met die informatie. Als het goed is, dan leert diegene dan van die situatie. Het geeft mij geen inzicht wat mij verder tot handelen aanzet.

        • Hoi Gissmoo,
          .
          In reactie op je aanvulling. Sorry dat mijn iig mijn vorige reactie niet onder jouw reactie gaat, de site is wat dat betreft nog een beetje kreupel 🙂
          .

          Ja klopt, als iemand jou kwetst dan kan het zowel jou raken als de ander. Vandaar dat ik zeg dat jullie beiden dan een les hebben uit te werken, in de zin dat er bij jullie beide sprake is van een soort innerlijke pijn/kwetsuur.
          .
          Ik snap wat je zegt dat als het jou raakt maar geen inzicht geeft dat je er niks mee kan. Is dat dan omdat je (nog) niet begrijpt wat het is en wat je er mee kunt? Dat is naar mijn mening juist onderdeel van je leerproces, oftewel bewustwording. Dat je er achter gaat komen wat jou nu van binnen in de weg zit en hoe dat komt. Dat zijn stappen om er definitief afscheid van te kunnen nemen. Het is eigenlijk een soort van jezelf leren kennen 🙂 Ook inzichten, over jezelf.
          .
          Als iemand jou kwetst vanuit jaloezie, dan is op dat moment het eerste inzicht wat je hierover kunt hebben het inzicht dat jij blijkbaar gekwetst wordt (geraakt/getriggerd). 🙂
          .
          Groeten Robert

  12. Dag Antheïa,

    Ik geef je graag een link naar een bijzondere video waarin de spreker een manier bespreekt om naar de wereld te kijken. Namelijk dat je niet kunt spreken over de wereld en de waarheid. Het belangrijkste is jouw persoonlijke waarheid/realiteit. Alle pijnpunten die je momenteel meemaakt zijn een geschenk van het universum om te laten zien waar nog groei mogelijk is. Als je als uitgangspunt neemt dat de binnenwereld de buitenwereld creert en je laat dat standpunt niet meer los kom je uiteindelijk tot de conclusie dat je zelf je eigen realiteit kunt bepalen met je gedachten. Je kunt dan je hooggevoeligheid gebruiken om positieve energieen te gaan voelen ipv negatieve. Ik garandeer je dat je leven er dan compleet anders uit komt te zien. Als transformatie middel zou je eventueel kristallen kunnen gebruiken. Ik wens je veel succes op je zoektocht naar jezelf!

    Groeten en nog een fijne dag gewenst!

    Mark Koops

    De link:
    Markus Gabriel: The World Does Not Exist: http://youtu.be/_0vbXcRcHNA

  13. Beste Antheïa,

    Wat knap van je om je gevoelens en gedachten in het openbaar te delen. Jouw woorden raken mij, want zo'n 20 jaar geleden was ik jouw leeftijd met precies dezelfde gedachtengangen en gevoelens. Mijn dagboek van toen staat vol met dat soort vragen die jij stelt. Ik ging toen ook op zoek naar de zin van het leven en wie ik was en waarom. Om een heel lang verhaal kort te maken. Ik ben op zoek gegaan, maar heb ik uiteindelijk DE waarheid gevonden? Om eerlijk te zijn niet. Ik ben wel meer gaan vertrouwen op mijn intuitie, ben zelfverzekerder geworden, ben anderen meer gaan vertrouwen, en ja het gaat nog niet altijd even perfect, maar ik kan zijn wie ik ben, ik maak bewustere keuzes in mijn leven, mijn omgeving accepteert wie ik nu ben en wie ik eigenlijk altijd ben geweest. Mijn leven ontvouwt zich voor mijn ogen en ik probeer er bewust aan deel te nemen. Ieder mens draagt zijn steentje bij aan het geheel en ieder op zijn of haar eigen manier

    Groet gissmoo

  14. Lieve Antheia, Je woorden zijn mooi en tegelijk hulpeloos als een roep in de stille woestijn. Ik herken heel veel in je levensvragen. Ik was ook al jong bezig met deze vragen, terwijl mijn leeftijdsgenoten bezig waren met uitgaan, vriendjes en lol hebben.

    Ik voelde me ook verloren (en nog steeds) in deze ingewikkelde maatschappij. Ik dacht als ik nou iets heel goed kan dan kan ik iets betekenen en is het duidelijk wat ik hier op aarde kom doen.

    Ik kreeg van een medium een heel eenvoudig antwoord op de vraag wat mijn doel is hier op aarde. Een simpel antwoord die voor iedereen geldt maar wat een levenstaak is om uit te voeren. nog steeds ben ik bezig mijn weg te vinden om dit waar te maken.

    Dank je wel voor het delen van je hartenkreten. Misschien geeft het draagkracht dat je weet dat er meer mensen zijn zoals jij die met deze vragen worstelen of hebben geworsteld, die ook hooggevoelig zijn, die twijfels hebben en op zoek zijn naar de zin van het leven en invulling van hun leven.

    Je ziet aan de reacties dat je woorden heel zinvol waren en hoeveel het los maakt bij anderen. Daar mag je trots op zijn. Je woorden geven een rimpeling op het wateroppervlak waarvan je zelf niet kunt voorzien hoeveel effect het heeft. Ik wens je veel liefde en kracht en vertrouwen in de toekomst…

  15. "Mijn passie is om te leren over dit leven, zowel op transcendent als materialistisch niveau."
    .
    "Ik ben Antheïa, een hooggevoelige jongvolwassene, die veel onderzoek doet naar haar taak in dit leven."
    .
    Lijkt mij dat Antheïa haar taak volledige aan het uitvoeren is.
    .
    Mogelijk is dat de enige waarheid die nu van belang is.
    .
    Zoals nu voor mij de enige waarheid van belang/waarde is dat ik naar het seintje van mijn volle blaas luister.
    .
    De waarheid/het leven is blij met je, Antheïa.

  16. Dag Antheïa, door veel te denken aan engelen ervaar ik veel rust. Maar of engelen echt bestaan weet ik niet. Voor mij is het ervaren belangrijker dan of het de waarheid is. Ik denk dat ik nog geen nieuwetijdskind ben, maar ik lees deze artikelen wel heel graag. Bedankt er voor.

  17. Ik herken me in je verhaal. Om dit op papier te krijgen is moed en durf nodig en die heb je, geloof me. Geniet van alle dingen die je mag meemaken. Ik hoop dat je doorzet. Als je dat doet zal je jezel leren kennen als een waardevol persoon. Succes, Lutje

  18. Hetgeen je hier geschreven hebt, vind ik mooi, herkenbaar (van vroeger), creatief en getuigen van moed en lef. Dit vind ik een geschreven stuk van jezelf waar je trots en tevreden over mag zijn EN bovenal dat jij zelf dit ook zo mag voelen.
    Maar ja? sta jij jezelf toe (gun je jezelf dit wel?) om hierover (een stukje tekst van jezelf) trots en tevreden te zijn (en te voelen) met jezelf? Ik en mogelijk vele anderen vinden van wel, echter (ook) deze keuze ligt alleen bij jou (verstandelijk plus gevoelsmatig).
    Goede hulp is nooit weg. De site van osho com houdt zich ook bezig met dit soort vragen, misschien kan je hier ook iets mee.
    Liefs

  19. Antheia, jouw verhaal heeft me enorm geraakt. Het is zo herkenbaar. Ook ik heb jaren lang met deze vragen geworsteld. Het was een zware periode, maar deze vragen blijven vragen en blijven voelen wat goed voelt voor mij hebben me geholpen op mijn pad. Steeds meer vanuit het hart gaan leven… De mind probeert het allemaal te begrijpen (er een waarheid van maken) en wat dat betreft vraag ik me tegenwoordig ook steeds af… Heeft de waarheid wel waarde? Het gaat volgens mij meer om de ervaring.

  20. Dankjewel Antheïa, voor het delen van je overpeinzingen. Ik gun je je geluk met het bewandelen van je pad. Zou het er hoop uit kunnen halen dat je 'min of meer wanhoop' van nut zou kunnen zijn met het vinden van je bestemming, je zinvolheid van je bestaan, je zielsgeluk?
    Zou het je helpen als ik je mag bedanken voor je verhaal, omdat het mij helpt bij het vinden van mijn eigen bestemming?
    Zou het kunnen zijn dat enkel dit delen de wereld een stukje mooier maakt en zou het je kunnen helpen als ik je vertel dat het misschien zo zou kunnen zijn dat de bloei van je leven het moment is dat jij dat zelf verkiest?
    Zou je mogelijk de creator kunnen zijn van je eigen leven en dat daar waar je nu staat je precies hoort te zijn?
    Doorleef elke emotie en voel…
    Zelfs als het even niet zo voelt…
    Big Hug

  21. Dag Antheïa,
    Goed opgeschreven! Duidelijk. Zeer herkenbaar.
    In de fase die jij beschrijft heb ik ook heel lang geleefd, zeker wel 20 jaar… Waar ik zelf heel blij mee ben, is dat ik nooit medicijnen geaccepteerd heb. Begrijp me goed: met al hetgeen ik hier schrijf, wil ik niet zeggen dat jij dat ook zo zou moeten doen. Welke waar-de zou dat hebben? Het is mijn waarheid, mijn leven.
    Ik speelde het spel mee waar ik toen in zat: ik trouwde, we kregen drie – prachtige! – dochters…
    Een aantal pogingen gedaan om er echt uit te stappen. Vele, vele gesprekken gevoerd, met vele -peuten… die naar mijn idee zinloos waren…
    Eindelijk gescheiden. En toen ben ik mezelf – opnieuw – gaan leren kennen, voor zover mogelijk. Via lichaamstaal: met massage, met tekeningen, met klankschalen, familieopstellingen…
    Regelmatig ervaar ik hele periodes het Geluk van mijn bestaan, en er zijn nog steeds downs. Dan val ik wel een stukje terug, maar ervaar nooit meer die diepe hopeloosheid. Mijn God-sbeeld wil dat ik geniet van het Leven. Steeds vaker geloof ik dat mijn leven niet ophoudt bij de dood. Dat ik een ziel heb die blijft bestaan. En wat ik hier en nu uitspook, meeneemt naar… later. In mijn ups ervaar ik steeds vaker een diep Geluk, een diepe Verbondenheid met alles wat is, een diepe Vreugde, een diepe Dankbaarheid, een Zin voor mijn Zijn.
    Dank je wel voor jouw artikel!

    never give up, you'll never know how close the light is…

  22. Dankjewel voor het delen van je gedachtes…. ik herken er veel in…. ook dat diepe nadenken….. het nadenken maakt het soms zo zwaar vind ik…

    Zelf heb ik niet de energie om het op papier te zetten…. maar ik ben blij dat jou dat wel gelukt is….

  23. ik herken veel in je verhaal en ben op mijn manier op zoek. wat ik inmiddels wel weet is dat de waarheid van onschatbare waarde is. veel liefde en kracht gewenst.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in