paradijs

Paradijs

Als we de berichtgeving mogen geloven en er zoiets als een “paradijs” bestaat, dan ziet het er heel anders uit dan ons aardse bestaan. Het verhaal gaat dat Adam en Eva ooit in het paradijs vertoefden, maar door een zonde werden verdreven naar lagere aardse regionen waar het leven hard was; vol lijden en dualiteit.

In de Hof van Eden waren Adam en Eva nog gelukkig. Ze hadden er een zorgeloos, vredig en volmaakt bestaan. Er was volop te eten en ze leefden er in heelheid en eenheid met alles. Zelfs van de wilde dieren hadden ze niets te vrezen. Natuurlijk is het hele verhaal maar een vergelijking, en hebben schrijvers getracht om met veel woorden iets uit te leggen waar in feite geen woorden voor bestaan.

Toch valt er uit het verhaal op te maken dat het om een sfeer van een en al licht, liefde en onschuld ging.

Vreemd genoeg is het paradijs een situatie waar menigeen diep in zijn ziel naar blijft verlangen. Het lijkt wel alsof er diep in de mens oude herinneringen over bestaan, maar men niet bij machte is om die sfeer van eenheid op aarde te realiseren.

Wat wordt er bedoeld met het paradijs, en is die eenheid wel voor te stellen door een aardse bril?

De verdrijving uit het paradijs wordt uitgelegd als een afdaling, een enorme val in een diep aards tranendal. Voortaan moest de mens op aarde leven en met de materie omgaan.

Wie weer iets van de oorspronkelijke eenheid wil ervaren, zal dus uit het dal moeten opklimmen, omhoog.

Dat het pad steil en smal is, geeft al aan dat de weg terug richting paradijs een moeizame weg is met veel hindernissen. En onderweg kun je zomaar verdwalen.

Maar toch, wie weet vol te houden zal steeds dichter in de buurt van de Hof komen, meer eenheid ervaren, en opgaan in het grote geheel. Je leert verbanden en samenhang zien, en je zult minder gaan denken in termen van dualiteit en afgescheidenheid. Kortom, je nadert een andere dimensie waar andere wetten en leefregels heersen.

Kijken door een aardse bril

Op aards niveau neemt de mens tegenstellingen waar: dag en nacht, man en vrouw, zomer en winter, links en rechts, boven en onder, begin en einde, goed en kwaad, etc., etc. Als je er op gaat letten, blijkt de rij tegenstellingen onbeperkt lang. Al deze tegenstellingen roepen afgescheidenheid op. Niet alleen in ons waarnemen, maar vooral in ons denken en hele beleving. De mensen zijn allemaal anders. We ervaren scheiding tussen dit en dat.

De afgescheidenheid brengt met zich mee, dat er afstand wordt ervaren tussen alle vormen om ons heen, waardoor die vormen los van elkaar komen te staan. Ik sta hier en jij staat daar.  Anders gezegd, bij afgescheidenheid zie je de delen als apart staand en naast elkaar, terwijl de verbindende factor ontbreekt: het Ene ongedeelde Leven of Zijn Zelf.

Op aarde leven betekent dat je gehecht bent aan de wereld van materie en deze voor de werkelijkheid aanziet. Je  identificeert je met de vormzijde van het leven, waardoor je niet langer bewust bent van het Ene Leven Zelf.

Daar komt nog bij, dat de aardse mens klokkentijd heeft bedacht, waardoor hij is gaan denken in verleden en toekomst en er een soort tijdsbeleving ontstaat, waarbij gebeurtenissen zich achter elkaar voordoen.

Het verleden rolt zich bij wijze van spreken naar een toekomst. Eerst komt dit, daarna komt dat. Eerst is er een oorzaak en daarna komt er een gevolg, etc. En zo lijkt er naast tijd ook nog beweging te ontstaan. Beweging van hier naar daar; van het verleden reizen we naar de toekomst.

Het zal wel duidelijk zijn dat heelheid -en eenheidsbewustzijn totaal andere ervaringswerelden opleveren.

Heelheid

Wat wij  “ geheel” noemen, komt in feite neer op “al het bestaande”. We kunnen het ook kosmos noemen of wat meer relevant is: heel-al.

In heelheidsbewustzijn blijkt het apart staan van dingen en entiteiten een schijnwerkelijkheid, want we ervaren nu op reële wijze een diepere laag van samenhang en verbondenheid tussen de delen. Alles wat zich aan ons voordoet blijkt onlosmakelijk en op ordelijke wijze met elkaar in verband te staan, gelijk de draden van een spinnenweb alles met elkaar verbinden. Elke handeling – hoe onbeduidend ook –  blijkt een zekere invloed op de omgeving te hebben. Hoe meer heelheid iemand kan overzien, hoe meer hij of zij van de werkelijkheid kan overzien en daar ook naar wil handelen.

Als we die samenhang en verbondenheid ergens goed kunnen ervaren dan is het wel in de natuur en op het gebied van het milieu. Er zijn voorbeelden te over. Het kappen van de regenwouden heeft effect op het klimaat. En als ergens de kikkers, bijen of vlinders verdwijnen, is dit een eerste signaal dat de natuur uit balans is.

Ooit was men nog op de hoogte van de heelheid, die we best als een kosmische wet mogen opvatten.

In de Bijbel lezen we onder andere bij 1Cor.12:12 dat “het ene lichaam uit vele verschillende leden bestaat”.

Elke cel, elk lichaamsdeel heeft een eigen unieke functie, die door samenwerking het lichaam gezond houden. Wanneer een orgaan ziek wordt of cellen hun eigen gang gaan, heeft dit een uitwerking op het gehele lichaam. Het is een vergelijking die voor heel het universum opgaat, en niet enkel voor het lichaam.

Eenheid en verstrooiing

Eenheid is het tegenovergestelde van dualiteit. In eenheidsbewustzijn bestaan er geen tegenstellingen, is er geen afstand en ontbreekt lineaire tijd. In eenheid is alles Eén en het Zelfde.  Alles wat  wij op aarde aan veelheid en verscheidenheid opmerken lost in de eenheid op. Het smelt er samen om zich te ver-enigen tot Eén.

De relatie tussen eenheid en verscheidenheid is goed uit te leggen aan de hand van een bundel licht uit een zaklantaarn. Het licht schijnt uit één punt, maar hoe meer het zich op de buitenwereld richt, hoe meer het zich verstrooit in ontelbaar veel  lichtpuntjes. De verspreiding en versplintering in losse deeltjes levert heel veel diversiteit op.

Echter op de weg terug groeien alle variabelen weer naar elkaar toe tot zij zich verzamelen en weer samensmelten in één en hetzelfde punt.

Zo komt alles en iedereen dus uit één en dezelfde Bron voort: het Ene Leven of Zijn, en wordt de ziel wanneer zij op aarde incarneert in de verstrooiing geworpen.

De lichtbundel vormt als het ware de verbinding tussen hemel (eenheid, paradijs) en aarde (verstrooiing), wat weer heel mooi wordt gesymboliseerd door de jakobsladder.

Jacob's Dream by William Blake (c. 1805, British Museum, London)[1]
Jacob’s Dream by William Blake (c. 1805, British Museum, London)[1]
Dit is een lichtbundel die van de zon uitgaat, en als een schijnwerper richting aarde wordt verstrooid. Volgens Gn.28:12 bewogen zich langs de jakobsladder engelen van en naar de aarde.

Een tweede symbool is de regenboog, die hemel en aarde verbindt en waarbij het licht zich in vele kleuren verstrooit, in verschillende nuances en vibraties.

Als derde laten eenheid en verstrooiing zich goed verklaren aan de hand van getallen. Het getal 1 staat voor de oorspronkelijke eenheid. Van daar uit splitst de eenheid zich in 2 (dualiteit), en de twee verstrooit zich verder in 4 (het kruis), en in 12 (de dierenriem), enzovoort, enzovoort.

Licht en verlichting staan uiteraard symbool voor bewustzijn.

Dus heeft het voorbeeld van de lichtbundel uit de zaklantaarn voornamelijk betrekking op ons bewustzijn (en wijze van denken).

In de verstrooiing denkt de mens denkt gespleten in dualiteit, bijvoorbeeld in termen van goed en kwaad. Bovendien meent hij alles om zich heen te moeten opsplitsen in hokjes en vakjes.

En per slot van rekening weten we van de professor hoezeer de man verstrooid kan zijn. Zijn aandacht is versnipperd, waardoor hij afwezigheid is bij wat hij denkt of doet.

Maar wanneer iemand de aandacht bij zichzelf houdt, dat wil zeggen in het Hier en Nu, dan is er automatisch die volledige aanwezigheid van geest. Men is alert en er volledig bij, zodat er eigenlijk niets mis kan gaan.

Volledige eenwording is zo veel als eenwording met God. Het eigen wezen (het ik Ben of hoger Zelf) weet zich opgenomen in het onbegrensde kosmische Wezen (kosmisch  bewust-Zijn of God). Het is als een druppel in een onbegrensde oceaan. Druppel en oceaan zijn in feite Eén en het Zelfde.  Zij zijn van dezelfde aard, namelijk water of nattigheid.

Tegelijk maakt het voorbeeld duidelijk dat in eenheidsbewustzijn afstand en tijd ontbreken. De dingen staan niet naast elkaar en gebeurtenissen doen zich niet achter elkaar voor, want alles in IN. De druppel is immers niet gescheiden van de oceaan, want hij bevindt zich IN de oceaan en is er Nu aanwezig op dit moment.

De situatie valt eveneens te vergelijken met een schildersdoek, waarop vormen en kleuren over elkaar zijn aangebracht in plaats van naast elkaar.

Met andere woorden: het is zinloos om buiten onszelf op zoek te gaan naar de paradijselijke eenheid. Het is zinloos om buiten onszelf op zoek te gaan naar geluk, liefde, schoonheid, rust, en stilte, want dit alles bevindt zich IN de mens. En wel, omdat het zijn eigen aard is om in eenheid te Zijn, liefdevol en gelukkig te zijn.

In eenheidsbewustzijn vallen ogenschijnlijk verschillende ervaringen samen in één punt. Liefde, vreugde, schoonheid, stilte, rust, etc… In eenheid is dit alles synoniem; het is Eén en het Zelfde. Hoewel woorden te kort schieten, kun je zeggen dat liefde, schoonheid, vreugde, etc. allemaal tegelijk in jezelf optreden. Dit is de werkelijkheid van je innerlijke paradijs.

Echter, hoe meer we ons van de eenheid afwenden, en afdalen richting dualiteit en het aardse bestaan, hoe meer verscheidenheid en afsplitsing we gaan bedenken en ervaren. Het gevolg is dat liefde, vreugde, schoonheid en dergelijke als apart staande “emoties” worden ervaren en we voor alle verschillende ervaringen steeds meer bijpassende woorden gaan verzinnen.

Lia

16 REACTIES

  1. Hoi Astrid,
    .

    Het was haar eigen keuze om hier op aarde te komen omdat ze dat op een zeker moment in de hemel een goed idee vond. Ze had een plannetje gemaakt wat ze wilde komen doen en ervaren en het werd tijd om dat ten uitvoer te brengen. We zitten vol met goede ideëen in de hemel (de plek van alleen-liefde) 🙂 , alleen kunnen we het nog niet zo goed overzien wat dat allemaal betekent op aarde. Zo doende kan het zwaarder vallen dan verwacht, wat dan gepaard gaat met bijvoorbeeld gevoelens van heimwee (en/of verdriet, boosheid, afwijzing, teleurstelling…). Gelukkig helpen deze gevoelens haar juist weer op de goede weg, ze zitten namelijk nu in de weg voor liefde 🙂 Dat is onderdeel van haar plan.

  2. Beste Lia, bedankt voor je herkenbare verhaal. Mijn dochtertje vertelde me (vrij gedetailleerd) over het engelenleven en de diep ervaren heimwee die ze heeft naar eenheid en liefde, hier op aarde in deze gebroken wereld.
    Ze kan niet bevatten waarom we hier zijn. "Waarom heeft God ons hier op aarde gedaan, waar we ruzie, angst, boos en stank moeten doen, en niemand me meer kent…. Alles was lliefde, we wáren liefde en iedereen was met elkaar."
    Wat kan ik haar antwoorden….

  3. Het artikel begint goed 🙂

    Ik lees dat we ooit het paradijs verlaten hebben om te gaan afdalen naar aarde, en dat we een innerlijk verlangen hebben om weer terug te keren naar die paradijselijke staat van eenheidsbewustzijn. Dat de weg terug eentje is met vele hindernissen. Ik zou er zelf zo over hebben kunnen schrijven 🙂

    Een hindernis is ook wel een belemmering. Een belemmering (stukkie levensles) is wat je jezelf in de weg hebt gelegd, ook als richtingaanwijzer om de weg terug te vinden. Maar toch, wie weet vol te houden zal steeds dichterbij komen… true! 🙂

    Het is het ontbreken van innerlijke belemmeringen die je tot eenheid met jezelf brengt, dat noem ik dan paradijs op aarde 🙂

    Die jakobsladder is wel leuk, dat gaat m.i. over dezelfde weg die jij en ik ook volgen, terug naar het paradijs.

    • Hoi Rpbert, ik ken het probleem. Had gisteren hetzelfde. De link "reageren" weigert, maar alleen hier. Bij de andere reacties doet-ie het wel. Had het gisteren al doorgegeven aan Gordon. Groetjes en fijn paasweekend! 🙂

  4. Dank je Lia voor dit mooie artikel .
    Ik maak er een kopie van. Als je
    Dat niet erg vindt .
    Zo dat ik dan even kan spieken.
    Om mijn geheugen op te frissen .

    Groetjes Jannie .

    .

  5. Hoi Lia,

    Ik lees dit artikel nu pas maar sta best wel een beetje verbaasd dat er totaal niet op deze zeer goede en diepzinnige parafilosofische uiteenzetting is gereageerd.
    Is het wellicht voor deze of gene niet te begrijpen?
    Het raakt vele kernpunten op een diep spiritueel level.
    Eenheid-Veelheid is een mystieke aangelegenheid waarvan inzicht alleen door innerlijk (gaan) weten kan worden verkregen /ontvangen.
    Heel mooi en goed met voorbeelden omschreven hoor!

    Spirituele groet,
    Ed

    • <a href="#comment-247474" rel="nofollow">@Ed V</a>, "En wel, omdat het zijn eigen aard is om in eenheid te Zijn, liefdevol en gelukkig te zijn."

      "In eenheidsbewustzijn vallen ogenschijnlijk verschillende ervaringen samen in één punt. Liefde, vreugde, schoonheid, stilte, rust, etc… In eenheid is dit alles synoniem; het is Eén en het Zelfde. Hoewel woorden te kort schieten, kun je zeggen dat liefde, schoonheid, vreugde, etc. allemaal tegelijk in jezelf optreden. Dit is de werkelijkheid van je innerlijke paradijs."

      Ik begrijp er werkelijk niets van.

      Liefdevol, gelukkig zijn?

      Nooit iets van gemerkt.

      ZIJN, EENHEID wat liefdevol, gelukkig is?

      Ik heb nog nooit wat in mijn innerlijk paradijs zien optreden, zelfs Gert Joling niet.

      In werkelijkheid bestaat er niet zoiets als je innerlijk paradijs.

      De mind kan van alles ervaren dat blijkt wel.

      Er kan EENHEID zijn maar dan ben jij er niet meer die iets ervaart.

      M.a.w. geen LIEFDE, geen GELUKKIG.

      Maar ik zou me er iets bij kunnen stellen dat de tekst bij een bepaald verstandelijk/spiritueel nivo resoneert.

      Enkel 'Aart`s kijk' en geen 'aanval of wat dan ook' op welke tekst dan ook.

      De mens zou enkel kunnen kijken bij zichzelf wat er nou werkelijk plaats vindt als die mind zijn hoofd eens houdt en zodoende geen ervaringen/gevoelens creert.

      Maar die mind/ego wil enkel gelukkig zijn, veilig voelen, liefde, etc.

      En dat heeft nou net niets met EENHEID, ZIJN van doen.

      Ach, Aart`s zijn kijk toch.

      Je herkent het of je gaat zitten minden.

    • Hoi Ed,

      Dank je wel voor je reactie.

      Geen toegankelijk onderwerp.

      En denk maar zo:
      :Geen bericht is goed bericht"

      🙂

      Hartelijke groet van Lia

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in