Evenals andere mensen hebben gevoelige mensen het vermogen om andere te helpen. Ze zijn creatief, zien vaak welke stappen genomen moeten worden om tot een oplossing te komen. Daarnaast zien/voelen ze ook de reden achter bepaalde problematiek.

Veel sensitieve personen hebben vaak het gevoel dat ze overgenomen worden door problemen van anderen. Als of ze iedere keer landen op de problemenradar van een ander. Voor een buitenstaander kan het lijken als of hij/zij er bewust voor kiest, omdat hij/zij er ieder keer in beland. Voor ouders zou het er kunnen uitzien dat hun kinderen altijd in problemen raken. Wat er in weze gebeurt, is dat de persoon met het rond lopend probleem voelt dat de sensitieve mens wel eens de oplossing zou kunnen zijn voor zijn of haar probleem. Het probleem voor de gevoelige mens/kind is dat hij/zij het al bewust of onbewust aanvoelt komen en dit niet prettig vind. Er vind een bepaalde onrust plaats. Door de onrust, misschien niet altijd te plaatsen, wil hij/zij het probleem zo snel mogelijk oplossen door het probleem compleet over te nemen. Op deze manier word je dus mede verantwoordelijk voor het probleem van de ander.

Maar in wezen lost het niks op. Het probleem verschuift alleen van de ene persoon naar de andere. En geen van beide heeft er nog iets van geleerd, dus het probleem blijft bestaan.

Het raakt ook het probleem van sensitieve persoon aan waardoor het allemaal nog erger lijkt te worden dan het is.

Voor mij was mijn empatisch vermogen eerder een vloek dan een zegen. Ik had voor mijn gevoel altijd een enkele vlucht geboekt naar problemenland. Ik voelde het vaak aankomen. En voordat ik het wist, zat ik er in. Ik hielp mensen omdat ik de oplossingen zag maar ook omdat dan de sfeer beter werd. Vond het vervelend om mensen te zien worstelen en ach waarom zou ik ze niet helpen. Ergens gaf het toch ook een voldoening, ook als was die van korte duur, omdat ik de problemen overnam. Wat als uitwerking had dat ik iedere keer mensen aantrok die het allemaal wel voor lief namen dat ik hielp. Alsof ik een dumpplaats was; los jij het maar op. Voor mijn gevoel werd ik alleen ‘gezien’ als er problemen waren. Zodra het opgelost was, waren ze niet thuis. En voor de leuke dingen kwamen ze alleen als er problemen waren zodat ik ze kon oplossen. Hierdoor ging ik me heel rot voelen. En als de problemen terug kwamen had ik het gevoel het niet goed gedaan te hebben.

Later leerde ik pas dat het overnemen van andermans problemen niet de manier van helpen was. Ik ontnam niet alleen de ontwikkeling van de ander maar ook die van mijzelf. Dit betekende dus dat ik mijn manier moest aanpassen hoe je wel mensen kan helpen. Daarnaast moest ik ook leren dat zij een spiegel voor mij waren voor mijn leerschool. In plaats van mee gaan met hun, observeren wat zij mij laten zien. Op deze manier laat je wat van hen is bij hen zelf en wat van jou is bij jou.

Helpen op zich is geen enkel probleem, zeker als je er voldoening van krijgt. Maar de manier waarop geholpen wordt is van belang. Ga vragen stellen aan de mensen. Wat wil je, hoe denk je daar te komen. Ga in gesprek met ze. Doordat je (on)bewust voelt hoe je iemand kunt helpen kan je in plaats van de problemen over te de persoon vragen te gaan stellen. Wat wil je en hoe voelt dat? Hierdoor stuur je de persoon terug naar zichzelf waar de antwoorden liggen. Zo worden mensen zelf creatief en gestimuleerd om tot bewustzijn te komen. En leer ook eens NEE te zeggen. Nee, zeggen is soms ook helpen. Dan moet de ander zelf tot iets komen. Leer ook grenzen aangeven, bijvoorbeeld nu even niet. Op deze manier haal je ook de rotte appels eruit. De mensen die ‘echt’ geholpen willen worden naar je toe.

Haal je denkbeeldige gevoelssprieten naar binnen(voor jongen kinderen erg prettig). Hierdoor ontstaat er voor jezelf een stuk rust. Wat er dan gebeurt is dat mensen die aan je hingen bij jou van alles dumpten, dit niet meer kunnen doen. Zo er ontstaat ruimte voor andere mensen, die echt geholpen willen worden en meer respect met je om zullen gaan.

De eerste keer toen ik op dit idee kwam, moest ik wennen aan de rust en de ruimte voor mezelf. Ook had ik het gevoel dat ik iemand in de steek liet of weg liep. Maar het tegendeel is waar. Voor de andere partij werd het ook prettig. Op deze manier krijgt de ander ook zijn ruimte terug. Er verdween een bepaalde spanning weg en de omgang met de ander veranderde hierdoor ook. Zo maak je jezelf los van elkaar. Ieder op de eigen beentjes. En ik vond het niet meer zo eng om in de ‘wereld’ te staan.

Ga ook eens op ontdekkingstocht en kijk waarom je de problemen van een ander overneemt. Door bewust te worden van jou patroon kun je er verandering in brengen zodat het voor beide partijen prettiger wordt. Als je tegen dezelfde problematiek op loopt heb je ook een stukje te leren op dat gebied. Anders was je er ook niet in mee gegaan. Op deze manier ben je tegelijkertijd een voorbeeld voor een ander hoe je tot een oplossing kan komen. Kijken naar een ander vertelt over jezelf.

Wees er van bewust dat jij niet verantwoordelijk bent voor de problemen van anderen. Zij zijn zelf ooit ergens in gestapt en dat hebben ze gedaan voor hun eigen leerschool.

Als zij je hulp nodig hebben of zouden willen, dan komen ze echt wel naar je toe. Ondanks dat niet iedereen zo heldervoelend is als jij bent, betekent niet dat je niet wordt opgemerkt. Zij voelt wel je kwaliteiten ook al wordt het niet altijd benoemd of gezien. Daarnaast hebben anderen mensen (vaak nog) (on)bewust ook hun zoekradars uitstaan als ze hulp nodig hebben. Het  is een soort van spel dat ‘gevoelssprieten’ heet. Met een simpele gebruiksaanwijzing: ‘Bij wie kan ik terecht om mij te helpen?

Houd er ook rekening mee dat niet iedereen geholpen wil worden door jou. Of ze zijn er zelf nog niet aan toe om geholpen te willen worden.

Blanchefleur – http://bvanhal2.wix.com/cobeo

12 REACTIES

  1. De helpers onder ons zouden zich af kunnen vragen waarom ze zo graag een ander willen helpen. Niet dat ik twijfel aan goede bedoelingen, maar er zijn ook helpers die helpen uit een zeker “eigenbelang”. Bijv. omdat ze zelf onzeker zijn. Helpen kan op een ongelijke relatie duiden. Bijv. die van helper en het slachtoffer. Je maakt het slachtoffer al snel afhankelijk, en het wordt de helper te veel.

    Mijn ervaring is dat hulp een prettig, voldaan gevoel geeft als de hulp minder op 1 bepaald persoon is gericht. Bijv. door je aan te sluiten bij een vereniging, en/of ergens vrijwilligerswerk te gaan doen.
    Door je op een goede manier in te zetten voor je medemens en vanuit de juiste intentie krijg je energie.

  2. Dit is voor mij ook werkelijk helpen! En erop vertrouwen dat de ander het zelf kan en waar nodig inzicht verschaffen als dat gewenst is. Maakt je in het dagelijks leven heel wat minder verantwoordelijk en ook minder moe. Top!

  3. Bedankt voor het artikel.
    Ik vind het heel herkenbaar en ik heb ontdekt dat het voor mij echt een valkuil is. Door anderen te helpen, trek ik teveel verantwoordelijkheid naar me toe en krijg er zelf last van. En de ander krijgt inderdaad de kans niet het zelf op te lossen. Ik ben blij met dit inzicht en ben nu stappen aan het zetten om het te veranderen. Tips zijn welkom!

  4. Ik zie het niet als ego time als ik hulp verleen bij mensen
    Die dat nodig hebben.
    Ik doe het echt niet om er een goed gevoel van te krijgen.
    Ik steek al mijn liefde en zaligheid erin . Zonder er wat voor terug te willen.
    Er zijn nu eenmaal mensen die niet door hun eigen schuld in de
    Problemen zitten. En als je een beetje gevoel in je lijf hebt
    Probeer je te helpen. Dat heet naaste liefde.
    Met naaste liefde is niks mis.
    Je kan tegenwoordig niks meer doen of het is ego time.
    Nonsens.
    Als je elkaar niet helpen kan indien het nodig is zo het een rorzooitje worden.
    Er komt geen moment bij mij op van ooooh wat krijg ik hier een goed gevoel van.
    Je doet het echt niet voor jezelf.
    Daar wou ik het bij laten.

  5. Wat fijn dat je schrijft dat iedereen zijn problemen zelf op moet lossen. Ik geloof er heilig in. Ik was ook iemand die alles voor anderen op ging lossen en kreeg ineens in de gaten dat die ander steeds weer dezelfde problemen op zijn pad kreeg. Iedereen moet de kans krijgen te leren van zijn/haar fouten en door problemen van anderen op te lossen beroof je die persoon van zijn/haar les. Dank je wel!

  6. Dankjewel voor dit artikel. Dit is kort en krachtig met bruikbare tips. Ik heb ontdekt, dat zodra je weet dat je een probleem van een ander hebt opgepikt, en je het (h)erkend en dat uitspreekt, het al dan niet voor een deel opgelost is, ook voor die ander. Ik gebruik wel eens het woord (familie)kraam. 😉

  7. Als de mens nog het gevoel heeft een ander te (willen) helpen en daar ook nog eens een voldaan gevoel van krijgt nou dan weet ik hoe laat het is.

    Egotime.

    Oftewel eigenbewustzijnsprocestime.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in