herkenning tijdens de eerste ontmoeting

We kennen het allemaal wel. Je ontmoet iemand en je hebt het gevoel dat je degene eerder bent tegengekomen. Je denkt na waar en wanneer de eerdere ontmoeting is geweest. Je komt er niet achter.

Recent heb ik deze ervaring nog gehad. Ik loop het zwembad in waar ik mijn wekelijkse baantjes zwem. En zie tegelijkertijd iemand naderen. We maken oogcontact en op dat moment gaat ‘de flits van herkenning’ door mij heen. Ik kan mij niet herinneren dat ik hem eerder heb gezien en toch weet ik zeker dat ik hem ken. Is het ‘kennen’? Of is ‘herinneren’ meer op zijn plek?

Gedachtes die erover gaan komen niet tot een antwoord. De herkenning die plaatsvindt, misschien dat daar meer achter te zoeken is? Hoe benader je degene waar de herkenning mee plaatsvindt? Is het wederzijds? Is het een ontmoeting waaruit mogelijk een vervolg kan plaatsvinden? Ik ben nieuwsgierig.

Vanuit wezenlijk standpunt gezien

Ik verplaats mij nog eens opnieuw in de ontmoeting die in het zwembad plaatsvond. Wat gebeurt er vanuit een wezenlijk standpunt? Ik zie de ander aankomen en de trillingsfrequentie die ik waarneem (mogelijk onbewust) brengt een reactie teweeg. Met als gevolg een energievorm waarbij degene wordt ‘gescand’.

En ‘pling’ de ontmoeting die ooit eerder heeft plaatsgevonden doet de trilling vibreren. De vibratie maakt dat de eerdere ontmoeting herinnerd wordt. Opgeslagen in ons systeem. Waardoor datgene wat samengaat met de opgeslagen kennis over de eerdere ontmoeting ontwaard wordt. Wakker geschud als het ware.

Wat brengt de ontmoeting teweeg

We hoeven er niks mee. We kunnen er wel iets mee :-). We kunnen in onszelf ervaren wat de ontmoeting teweegbrengt. Gaat het samen met een gevoel van afgunst? Spelen er emoties een rol? Het kan dat deze heel subtiel waar te nemen zijn. Ik voelde blijdschap tijdens ‘mijn ontmoeting’. Een behoorlijk sterk aanwezige vreugde die maakte dat ik het liefst nog even in degene zijn nabijheid was gebleven.

Het is gebleven bij het passeren. Dat is helemaal niet erg. Het gaat om het ontvankelijk zijn van wat er door de ontmoeting opgerakeld wordt. Ik laat het sterke vreugdevol gevoel mijzelf vullen. Waardoor ik mij bewust wordt dat het om een aantrekkingskracht gaat. Een impulsieve reactie zou kunnen zijn ‘degene achterhalen en in zijn nabijheid aanwezig willen zijn’.

Het is niet nodig merk ik wanneer ik bij mijn gevoel blijf. ‘Herkenbaar zijn, gezien willen worden, goedkeuring, vrouwelijk en mannelijk’, zijn woorden die door mij heen gaan. Ik neem het waar en laat het zijn. Wanneer ik het toelaat merk ik dat de aantrekkingskracht afneemt. Het wordt weer rustiger in mij.

Ook kom ik weerstand tegen. Ik merk op dat er tegenstrijdige gevoelens aanwezig zijn. Variërend van de aantrekkingskracht tot boosheid en geërgerd zijn. Door het er te laten zijn en rustig mijn ademhaling te blijven volgen, stuur ik de energie aan.

Er volgt rust

De verschillende gevoelservaringen nemen af. Er volgt rust in mij. De ontmoeting die opnieuw heeft plaatsgevonden, heeft plaatsgemaakt voor herkenning van een deel in mij dat onderbelicht was. Nu het er volledig heeft mogen zijn, zonder controle erover uit te voeren, is het opgenomen. Waardoor het geïntegreerd wordt en plaatsvindt in ons energiesysteem.

De herinnering die op is gekomen maakt, dat datgene wat eerder niet gezien is, nu herkend wordt. Waardoor de ontmoeting met degene in een volgend stadium terecht is gekomen. Herkenning zal opnieuw mogelijk zijn vanuit de ‘geïntegreerde vorm’. Deze vorm brengt weer nieuwe aanknopingspunten teweeg.

Zo blijft onze reis uitdagend :-). Vol met ontdekkingen, aanknopingspunten en regelmatige ontmoetingen waarbij we herkennen en kunnen herinneren.

5 REACTIES

  1. Ik had een ontmoeting in Stockmann, het warenhuis in Helsinki. Een man met helder blauwe ogen, dun haar en een kinderlijk gezicht, en ik, maakten contact. We spraken met elkaar over niets, onderzochten elkaars gezicht en pakten elkaars hand. Een heel aparte ervaring.

  2. Vorig jaar maakte ik het mee. Sterker dan eerder tevoren, want ik kom wel vaker mensen tegen waar ik dat herkennen gevoel heb.
    Deze keer ging het om een nieuw gezelschap waar ik binnen kwam en gelijk een vertrouwd gevoel kreeg, alsof ik thuis kwam. De vrouw die me zo bekend voorkwam. Dit gevoel werd sterker en de herinnering duidelijker. Ze voelden als familie. Met moederdag gaf ik dan ook aan dat Ik haar als mijn moeder zag. Zij kreeg Tranen in haar ogen. En vertelde me dat zij bij mij ook het gevoel had alsof ik haar dochter was. Vanaf eerste ontmoeting had ook zij het gevoel dat ik hen compleet maakte, alsof ik thuis gekomen was en voelden hun ook een herkenning.Ondanks we in dit leven biologisch geen verwant zijn. Enige tijd later vertelde ze mij nog dat ook de man mij als zijn dochter zag. Voor hun kinderen ben ik het zusje geworden. En dat zij ervan overtuigd was haar kind te zijn. Misschien uit een vorig leven? In dit leven heeft zij een gedwongen abortus gehad, dat kind had nu mijn leeftijd moeten hebben. Ik heb dit niet eerder zo meegemaakt en gevoeld. Wist helemaal niet dat dit kon.

  3. Ik vind het geweldig hoe je omschrijft wat er met je gebeurde na de ontmoeting. Een mooie manier om een gebeurtenis tot in detail te doorvoelen. Dankjewel!

  4. Het overkomt mij regelmatig en heeft soms tot heel bijzondere ontmoetingen geleid. Onlangs nog op vakantie in een enorme supermarkt in Italië. Ik was samen met mijn echtgenoot en bij de groentenafdeling passeerde ons een prachtige man. Zowel innerlijk als uiterlijk. We keken elkaar aan en er was een onmiddellijke "herkenning". Een kwartier later kwamen we elkaar weer heel toevallig tegen, nog steeds in dezelfde supermarkt, en de man zei lachend: "I see you" (uit de film Avatar) met twee gevouwen handen voor zijn hart. En ik zei ook: "I see you". Mooi toch? Ik vond het wel heel stoer dat hij dat durfde in zo'n ongewone omgeving.

  5. Ik heb het lang geleden eens meegemaakt. Ik kwam een persoon tegen en het was net of ik hem/haar kende. Ik kan mij niet meer herinneren of die mannelijk of vrouwelijk was. Het was zo vreemd. Het leek juist of we elkaar wilden begroeten. Het ging een beetje aarzelend, maar toch ….

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in