DELEN
Fluisterkind

Over de Methode “Het Fluisterkind®”. Door/Van Janita Venema

Leren luisteren naar wat je kind je over jouw leven te vertellen heeft.

LEVENSWEG
Vele wegen kent het leven,
maar van al die wegen
is er één die jij te gaan hebt.
Die éne is voor jou. Die ene slechts.
En of je wilt of niet, die weg heb jij te gaan.
De keuze is dus niet de weg, want die koos jou.
De keuze is de wijze hoe die weg te gaan.
Met onwil om de kuilen en de stenen,
met verzet omdat de zon een weg
die door ravijnen gaat, haast niet bereiken kan.
Of met de wil om aan het einde van die weg
milder te zijn, en wijzer, dan aan het begin.
De weg koos jou.
Ben jij bereid te gaan?

Het gedicht ‘Levensweg” naar Dag Hammarskjöld
komt uit het boek “Kijken met de Ogen van het Hart” van Hans Stolp.

• wat is de methode “het fluisterkind”?
• de achtergrond en werking uitgelegd a.d.h.v. heel veel voorbeelden, mijn verhaal en oude meesters

Ik heb een praktijk als klassiek homeopaat en ben daarbij kindertolk geworden. In de homeopathie neemt het zelfgenezende vermogen het na de behandeling op den duur weer over. Ik zag dat veel kinderen goed op een middel reageerden en dan toch na verloop van tijd weer terug kwamen. Hun zelfgenezend vermogen nam het dus niet over. Ik kon pas een oplossing bedenken toen ik zelf moeder werd en het niet goed met mijn zoon ging. In het proces wat volgde ben ik deze methode op het spoor gekomen. Heb ik deze methode bedacht met het boek als resultaat. Naar je zelf kijken en veranderen om je kind beter te maken. Ook wel kindertolk genoemd.

Wat is: “Het Fluisterkind”?

Het is een methode om geluk en gezondheid binnen gezinnen te bevorderen, door naar binnen te kijken en daar veranderingen aan te brengen.

Het is GEEN mediamiek gebeuren
Het is GEEN opvoedmethode
Het is GEEN methode om kinderen rustig te krijgen

Het is een methode die aan te leren is. Dat wat er met je kind gebeurd heeft alles te maken met wat er binnen in jou gebeurt.

Hoe werkt het concreet met deze methode “Het Fluisterkind”
 afspraak
 vertellen, vrijuit over je kind vertellen en alles zeggen wat je daarin raakt
 schrijven
 vertalen, dat wat het kind laat zien toepassen op de ouder, overal waar je kind staat ik zeggen. Veel zaken zijn weggestopt door ouders toen ze zelf nog kind waren. Toen was het zinnig, nu niet meer. Dit zijn onze blinde vlekken geworden. De vertaalslag is van letterlijk naar figuurlijk.
 teruggeven
 de perfecte toespraak, Het kind heeft de perfecte toespraak geschreven voor zichzelf en de ouder.

Ik schrijf het verhaal helemaal op om het zwart op wit te hebben. Woordelijk. Dan kan er niets meer aan veranderd worden. Niets meer bijgesteld. Geen uitvluchten.

Als de vertaalslag is gemaakt dan is het zo en niet anders. De vertaalslag is: dat wat het kind laat zien toepasbaar maken op het leven van de ouder.
Ik zet het verhaal van hert kind voor de ouder in de ik vorm en geef het dan terug aan de ouder. Deze herkent dit voor zichzelf. Dit verhaal raakt. Het kind wat mee is voor de afspraak herkend het ook heel vaak. Het kind in de ouder wil gekend worden.

Zeven vragen.

1. Wat willen ouders voor hun kinderen?
• geluk
• onbezorgdheid
• zelfvertrouwen
• vrijheid
• vertrouwen
• veiligheid
• liefde
• wijsheid

2. Merk je het als ouder dat het – op dat vlak – niet goed gaat met je kind?
• Ja. Dit wordt moeilijker als kinderen ouder worden. Mag ook, dan hebben ze ook meer eigen verantwoordelijkheid. Soms weten ze het goed te verbergen.

3. Hoe merk je dit dan?
• ze worden ziek
• het gedrag verandert, emotioneler
• je hoort het aan hun stem
• je voelt het
• je ziet het

4. Hoe voelt het voor jou als het niet goed gaat met je kind op die belangrijke gebieden?
• Incompleet
• Niet goed
• falen
• machteloos
• pijn
• ongelukkig

5. Wat heb je er voor over om de situatie te veranderen?
• ALLES

6. Kan je kind overzien wat er nodig of goed is om weer in het juiste spoor te komen?
• ja en nee. Soms wil je het als ouder oplossen en dan stagneert het misschien. Soms moet je meer vertrouwen hebben in het kind en kan het kind zelf een heel goede oplossing bedenken. Soms moet je helpen om de keuzemogelijkheden op een rijtje te zetten.

7. Moet je soms ingrijpen? Maatregelen treffen?
• JA. Soms moet je luisteren, sturen en begeleiden.

Nu komt de grote omkering.
Je sprak hiervoor over je kind(eren), maar zij spreken ook de hele tijd tot ons. Al de 7 vragen kunnen onze kinderen ook beantwoorden voor ons. We gaan kijken wat ze tegen ons zeggen.

1. Wat willen de kinderen voor ons?
• alle onderwerpen zijn hetzelfde als wat wij voor onze kinderen willen. Echtheid.

2. Merkt je kind het als het met jou niet goed gaat?
• Ja, maar we weten het soms goed te camoufleren.

3. Hoe merkt het kind dit?
• Ja.

4. Hoe voelt het voor jouw kind als het met jou niet goed gaat?
• Ze voelen zich incompleet, wij zijn wel hun voorbeeld.

5. Waartoe is je kind bereidt om de situatie te veranderen?
• Tot alles, met zijn hele ziel en zaligheid.

6. Kunnen wij als ouders overzien wat goed of nodig is om weer op het juiste spoor te komen?
• Niet altijd. We kunnen het niet altijd overzien door onze blinde vlekken.

7. Moet je kind soms ingrijpen?
• Ja, want je moet luisteren. Naar hem en naar jezelf.

Waarmee een kind ons bijstuurt. Onze aandacht pakt. Wat een kind heeft om in de strijd te gooien.

 Gedrag
 Lichaamstaal ( schuchter, afwerend)
 Spel (altijd hetzelfde)
 Ontwikkel- of leerproblemen (te snel, te langzaam of “niet goed”)
 Slecht slapen, dromen
 Lichaamsfunctie: eten, plassen, poepen ( hebben we als ouder niets over te zeggen)
 Lichamelijke klachten (buikpijn, hoofdpijn, koorts)

Met zijn hele ziel en zaligheid, met zijn hele wezen, dat is de taal waarin een kind zich uitdrukt.

Carl Gustav Jung zegt: “Kinderen drukken vooral uit wie hun ouders zijn”.

Voor het overgrote deel lijken we op elkaar. Je kijkt naar je kind en je ziet jezelf.
Een deel van de methode zal ik nu uitleggen aan de hand van mijn verhaal.
Mijn zoon van 4 jaar was continu verkouden, halfjes, een hoofd vol snot.
Hij was een oud mannetje in plaats van een kind.
Hij kon en wilde niet spelen.
Hij claimde mij de hele dag
Ik dacht dat hij ongelukkig was. Of misschien is hij wel zo. Ik wist niet wat ik met hem aan moest. Hij was mijn eerste kind, wist ik veel.

Inyat Khan , soefi meester, zegt: “Het hart van een kind is als een fotografische plaat, klaar om te weerspiegelen, waaraan het blootgesteld wordt”.

Aan wie werd mijn zoon blootgesteld?
Aan zijn moeder.
Mijn zoon was chronisch verkouden – Ik was niet chronisch verkouden, maar had wel een langdurige kou in mij
Hij was altijd halfjes – Ik leefde maar een half leven
Hij had een hoofd vol snot – Ik had een hoofd vol oude zooi, waar nodig een bezem door heen moest
Hij was een oud mannetje – Ik was ouwelijk, geen ruimte voor het kind in mij
Hij had denkrimpels – Ik was een wandelend hoofd
Hij was niet speels – Ik kon niet spelen, was veel te serieus
Hij was ongelukkig en ik ook.

Wat goed dat hij mij geclaimd had, wat goed dat hij niet gestopt was. Toen ik met mijn verhaal naar een hulpverlener wilde stappen zag ik ineens dat het over mijzelf ging.

Mahatma Gandhi zegt: “Wees de verandering die je wilt zien in de wereld”.

Of…. in je kind.

Ik heb toen een besluit genomen. Ik heb het besluit genomen om warmer, speelser en aandachtiger te zijn. Als je alleen maar een hoofd bent is het niet eenvoudig om dit te veranderen, maar het is gelukt.
Toen ik het besluit had genomen was het resultaat bij mijn zoon dat hij blijer, gelukkiger en speelser werd. Hij was meer kind en hij stopte met mij te claimen. Ook was de verkoudheid zomaar over.
Toen kwam de schuldvraag. Als je kind ergens last van heeft en het verdwijnt als ik verander, dan was ik de stoorzender. Toch??
Maar je kunt niet schuldig zijn als je het niet wist. Dit het beste wat me kon overkomen. Ik was blijer, gelukkiger en speelser. Het kind in mij kwam tot leven. De kou verdween. Mijn hoofd raakte opgeruimd. Ik bleek heel gevoelig te zijn. Het voelde als een wedergeboorte. Ik moest alleen blinde vlekken duidelijk laten worden. Alles verliep in fasen. Mijn zoon gaf steeds de nieuwe fase aan.

Toeval???
Mijn zoon wil nu graag spelen. Hij vraagt er zelf om. Als ik met de nieuwe dingen aan de gang ging, dan bleef hij de hele dag weg. Maar zodra ik weer met oude dingen bezig ga komt mijn zoon direct naar huis.
Nee, het is geen toeval. Blijkbaar wil mijn zoon een vinger aan de pols houden, zodat ik niet terug kan vallen in mijn oude gedrag.

Albert Einstein zegt: “De illusie dat we van elkaar gescheiden zijn is een optische misvatting van ons bewustzijn”.

We zijn dus met onzichtbare lijntjes nauw aan elkaar verbonden.

Buddha zegt:

“Waak over je gedachten, straks worden ze je woorden.
Waak over je woorden, straks worden ze je daden.
Waak over je daden, straks worden ze je gewoonten.
Waak over je gewoonten, straks worden ze je karakter.
Waak over je karakter, straks wordt het je bestemming”.

Je kind weet wie jij bent,
Daar waar jij niet kunt kijken.
Het kind zegt: “Kijk, dit ben JIJ” .
Nauwkeurig, liefdevol en eenvoudig
Op maat geschreven
Het raakt een snaar
Motiveert je van binnen uit
De liefde voor je kind houdt je gaande.
Dat is de methode Het Fluisterkind.

Verslag van de lezing “Het Fluisterkind, leren luisteren naar wat jouw kind over jou te vertellen heeft”
door Janita Venema.
voor St In-zicht. Naar het verslag van Geeske van der Kooy

http://www.fluisterkind.nl/

Boek:

Janita Venema heeft het boek “Het Fluisterkind” geschreven. Ze ontdekte in haar eigen leven dat haar kinderen boodschappen hadden voor haar. Ze bleken haar spiegel te zijn. Kinderen spiegelen door gedrag, dromen, spel n zelfs ziekte de innerlijke wereld van hun ouder(s). Toen Janita in de spiegel durfde kijken kon ze op zoek gaan naar wat zij zelf niet verwerkt had als kind.

Fluisterkind
Klik op het plaatje voor meer info

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in