het grote geluk

door Ria van der Veeken-http://mindful-paard-en-mens.nl/

Het grote geluk begint bij jezelf!

We zijn vaak geneigd de oorzaak voor ons gevoel van onbehagen buiten onszelf neer te leggen. Als dit of dat anders zou zijn, als die persoon zich anders zou gedragen, als onze baas wat meer flexibel zou zijn, onze partner wat meer tijd aan ons zou besteden, de auto eindelijk gerepareerd, het weer beter, etc. etc., dán zouden we ons prettig voelen en misschien zelfs gelukkig. Wat gebeurt er toch in ons dat we zo beïnvloedbaar zijn door al die futiliteiten? Die kleine tegenvallers, vaak nietszeggend en met zo weinig betekenis? Waarom ervaren we zo vaak irritatie, oordeel en commentaar en, andersom, excuses en smoezen voor waar we denken dat iemand anders over ons oordeelt? Kortom, waarom denken we dat we ons beter gaan voelen als de wereld om ons heen maar “verbetert”?

Opgroeien

Het leven leert ons heel jong competitief en prestatiegericht te zijn, zowel thuis als op school. Het is ingebakken en van kleins af aan worden we erdoor gevoed. “Doe je best op school”, “Een 8 is beter dan een 6”, “Haal geen onvoldoendes”. Het systeem beloont de prestatie en stimuleert de drang beter te zijn dan de ander. Een kind wordt getoetst aan het gemiddelde. Je bent ‘beter’ of ‘slechter’. Thuis worden we vergeleken met broertjes, zusjes, buurtkinderen of familie. Groter, slimmer, sterker of knapper is allemaal ‘beter’.

Leven in liefde voor elkaar en voor jezelf, met respect en liefde voor de natuur. Verbonden zijn met jezelf en je omgeving, met empathische kwaliteiten, innerlijke rust en vertrouwen in het leven. Met de drang de aarde en al wat er op leeft te dienen, er zuinig op te zijn en te verzorgen zijn geen prestaties waarvoor we in vergelijking tot de intellectuele prestaties in gelijke mate geprezen worden. Sterker nog, er is nog nauwelijks bewustzijn dat dít de kern is waaruit geluk voortvloeit en de wereld zich kan herstellen. Er zal eerder zweverigheid en gebrek aan realiteitszin aan de mens met deze schitterende kwaliteiten worden toegeschreven.

Wedstrijd

Het leven wordt ons door opvoeders, scholen en media nog altijd doorlopend voorgeschoteld als een wedstrijd en creëert individuen die zich beter dan de rest óf minder dan de rest voelen. Onevenwichtigheid in de mens is een onlosmakelijk gevolg. De strijd die ons leidt vervreemd ons steeds verder van onze kern. De competitiedrang die kenmerkend is in onze maatschappij en waar we levenslang onbewust mee bezig blijven, werkt continu op onze zenuwen. Collectief springen we in de verdediging als we ons aangevallen voelen in de hoop wel geaccepteerd en gezien te worden. We willen niet in het ‘slechte’ hoekje worden gezet. Daarom staan we constant op scherp en worden we doodmoe.

In gesprekken heeft ons gelijk de prioriteit. Gelijk is altijd ‘beter’ en daar knokken we voor. Een collectief, geheel onbewuste, gevoeligheid die gesprekken beïnvloedt, relaties beïnvloedt en ons enorm beperkt in handelen naar ons eigen gevoel. We zijn slechts tevreden als we gelijk hebben, want dat plaatst ons aan de ‘betere’ kant. Dit continu spel van verweren en aanvallen maakt ons moe en geïrriteerd. Het is tegen de natuur van de mens; de natuur van verbondenheid en liefde.

De menselijke kern

In volledig vertrouwen en openheid en in een respectvolle wisselwerking tussen mensen waar het gelijk niet heerst, kan wederzijdse groei plaatsvinden. Dan ontstaat verdieping en tevredenheid. Dit is wat de kern van ieder mens verlangt. De liefdeskern van ieder mens; het eenheidsgevoel met het grote geheel. Dat is de liefdeskern waar we mee geboren worden. Héél pril en kwetsbaar als we zo jong nog zijn, zijn we gemakkelijk te beïnvloeden door onze opvoeders; door het leven zoals het geleefd wordt. Leven vanuit je liefdeskern is niet wat ons met de paplepel wordt ingegoten. Juist met het tegenovergestelde worden we gevoed. Onrust en strijd met- en in onszelf en met de medemens is het gevolg.

Omdat we ons niet bewust zijn dat we collectief van onze kern zijn verwijderd, van onze liefde en ons eenheidsgevoel, leggen we ons geluk collectief in de handen van externe factoren. Partner, werk, luxe artikelen, onze woning etc. Als daar ook maar iets mis gaat, raken we daar fiks door geïrriteerd. Onze getergde zenuwen kunnen deze tegenvallers niet ook nog verdragen en emoties die het roer overnemen zijn het gevolg.

Hoe komen we bij onze kern en hoe komen we los uit deze patronen?

  • Begin aan te nemen dat de oorzaak van ons onbehagen (en ook behagen) nóóit bij een ander kan liggen. Daarmee maak je een fundamentele en de meest belangrijke stap de goede richting in. Als externe factoren ons geluk en ongeluk zouden bepalen zou dat betekenen dat we continu afhankelijk zijn van de ander z’n grollen en grillen. Ondenkbaar! Vind harmonie en geluk in jezelf en de buitenwereld zal jouw onafhankelijke, gelukkige en liefdevolle zelf reflecteren en voeden met een toegevoegde waarde.
  • Ga iedere gedachte die bij je opkomt bij elke vervelend voorval bezien als gedachten waar je jezelf mee pijnigt en stop het voorval of de persoon te beschuldigen alsof zij jou een vervelend gevoel geven. Want: niet het voorval of de persoon pijnigt jou, maar je eigen gedachtenspinsels daar omheen. Die gedachten komen uit je eigen brein; jij zelf laat ze toe. Kijk naar die gedachten, word jezelf er bewust van. Dat zal inzicht geven in je vaste patronen die je al jaren belemmeren. Het bewust worden van je patronen haalt de zwaarte uit iedere gebeurtenis.
  • Zodra je in staat bent neutraal te zijn en geheel vrij van oordeel verandert er iets wezenlijks in je staat van zijn. Als je daarnaast het feit aanneemt dat jij alleen verantwoordelijk bent voor jouw gedachten, niemand anders, verdwijnt de geldingsdrang en de behoefte te verdedigen. Je bent goed zoals je bent! En jij kunt meester worden over je eigen gedachten. Op het moment dat jij besluit geheel vrij van oordeel te zijn, ook als je wordt geconfronteerd met negatieve gebeurtenissen, en helemaal mee wil gaan in de stroom van het leven kun je de negatieve gedachtenpatronen en uitlatingen die we dagelijks als een aaneenschakeling van welzijn-ondermijnende prikkels ervaren, omzetten naar de liefdevolle positieve levensstroom van acceptatie.

 

1 REACTIE

  1. Mooi beschreven en ben daar steeds meer in gaan geloven. Wat ik me dan wel afvraag is hoe dit zich verhoudt tot het verliefd raken op en houden van iemand in een relatie. Dan zou je jezelf ook niet meer open moeten/kunnen stellen voor die gevoelens voor een specifiek persoon. Terwijl dat n.m.m. juist die excluviteit voor elkaar betekent. Waar tevens ook gezegd wordt (niet per definitie in dit artikel) juist niet te kiezen voor de exclusiviteit, maar puur voor jezelf. Hoe ga je dan nog een liefdesrelatie met iemand aan en wat zou dan de meerwaarde er nog van zijn. Daarnaast vraag ik me dan ook af wanneer je dan ook voor jezelf opkomt en dingen van anderen niet meer accepteert. Iedere trigger komt tenslotte uit jezelf en zo blijf je wel heel veel bij jezelf neerleggen. Wat accepteer ik wel en wat accepteer ik niet? Dit zijn zomaar wat overdenkingen n.a.v. dit artikel waarvan ik mezelf verder wel goed kan vinden 🙂

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in