DELEN
fear wonder

fear wonderdoor Isabelle Lambrecht

Onpersoonlijk leven, het klinkt zo kil en afstandelijk, alsof niks je raakt of er toe doet.

Maar dit is het helemaal niet. Het is zoveel meer, zo vol, zo rijk en onbegrensd. En het is dat leven wat wij,  nieuwetijdskinderen beogen en nu proberen neer te zetten op deze vertroebelde en vervuilde aarde.

Het persoonlijk leven is ons huidig leven, bestuurd door ons ego met zijn oooooo zo lange tenen. Het ego dat alles persoonlijk neemt omdat het denkt dat het, het middelpunt van het leven is. Het onwetende ego dat zo weinig snapt van de schepping, van de natuur, van de onzichtbare wereld. Dit ego dat alles en iedereen klein houdt en onderdrukt met zijn machtig wapen ANGST.

Het ego staat in direct contact met ons limbisch brein dat ook ons reptielenbrein genoemd wordt. Dit deel staat voor onze primitieve reacties. En deze zijn zeer simpel, ik reageer als ik in gevaar ben of als ik niet krijg wat ik nodig heb en de rest doet er niet toe.

Begin je al een beetje te snappen wat het onpersoonlijke leven is?

Met het onpersoonlijk leven bedoel ik  een leven geleefd vanuit het hart, met liefde en overvloed  als primaire doelstelling ipv met angst en ik-kom-tekort. Niks wordt nog persoonlijk genomen want men weet en begrijpt dat alles één is. Dat de hele schepping opgebouwd is uit dezelfde stof nl liefde, meer nog, onvoorwaardelijke liefde. Een liefde zonder voorwaarden, waar geven een genot is. Beeld je een maatschappij in zonder bestrijdend vingertje waar ontdekken en groeien aangemoedigd wordt in plaats van bestraft.

Hoe onpersoonlijker je leeft hoe vrijer je je zal voelen, hoe prettiger het zal worden om te geven en te dienen en hoe gemakkelijk het zal worden om van de kleine dingen te genieten. Grote dankbaarheid voor het leven zal je deel worden in plaats van het huidig geweeklaag en onbegrip over de ontelbare problemen en obstakels in je leven.

Het ego is het harnas waarmee je in het leven staat en dat je zogenaamd beschermd tegen de harde liefdeloze wereld. De dag dat je weer onbeschermd door het leven stapt zal het licht van je ziel weer kunnen schijnen en zal je zien dat het leven enkel vanuit het standpunt van het ego liefdeloos is.

Proberen maar en, wees zacht voor jezelf als het niet direct lukt. Je hebt je hele leven om te oefenen.

Isabelle Lambrecht
Isabelle Lambrecht

 

Met liefde geschreven,

Isabelle Lambrecht

stepisa.be

 

5 REACTIES

  1. Ik vind dit wel heel onpersoonlijk.

    Al ga ik er wel van watertanden.

    Pas als er een onpersoonlijk leven is kan er LIEFDE zijn.

    Voor die tijd is dat een onmogelijkheid.

    Dan (persoonlijk leven) is die liefde gebaseerd op het persoonlijke/ANGST/te kort.

    Pas (alweer?) als LIEFDE je niets meer zegt (als de jij verdwenen is) en daardoor er enkel LIEFDE zijn kan dan is er sprake van LIEFDE.

    Ach, ik heb weer geen benul waar ik het over heb.

    https://www.youtube.com/watch?v=vmezIIrFQmY

  2. Beste Isabelle, Inderdaad dank je wel voor dit artikel.

    ‘Toevallig’ net iets waar ik mee bezig ben op relatievlak. Ik ben mijn twin tegengekomen. Een nieuw, ander soort liefde, waarbij nog meer als in een andere relatie het doel is de ander naar een hoger punt te brengen. Bij ons beiden is dat niet de bevestiging bij anderen halen, maar uit jezelf.

    Vorige week heeft hij besloten niet meer als liefdespartners verder te willen gaan, maar eigenlijk is er niks veranderd. We doen nog steeds leuke dingen samen (we slapen samen, vrijen, kroelen, knuffelen, handje vrijen, bankhangen met de koppies tegen elkaar of in elkaars armen. Het verschil is dat we ‘vrij’ zijn en daar gaat ie wringen. Als we samen zijn is het zalig! Als dit er niet is, gaat het niet goed in mij….dankzij Ego!

    Hij kan dat wel heel goed en is niet jaloers. Mijn ego wordt lijp als ik niet weet wat hij ‘uitspookt’, alleen op vakantie is (we gaan ook samen), of soms twee dagen geen berichtje stuurt. En lastig vind ik ook het idee dat hij buiten vaak alleen ‘honger’ krijgt en thuis (bij mij) komt ‘eten’. Maar vanwege het intense onvoorwaardelijke liefdesgevoel heb ik ook het besef dat hij het NU niet kan en niet wil, een relatie hebben. En nodig heeft om eindelijk, voor het eerst in zijn leven (hij is 52 jaar) eens geen relatie te hebben en zichzelf opnieuw uit te vinden. (Eigenlijk ben ik als ego niet thuis is erg trots op hem). Ik voel en zie aan alles dat hij het eigenlijk wel wil met mij, maar niet kan vanwege allerlei oorzaken, die er nu even niet toe doen. En hij is er super eerlijk en open over!

    Dus nu kan ik twee dingen doen:
    1) Alles opgeven wat we nu hebben, inclusief de vriendschap en intens bijzondere verbinding inclusief krankzinnige synchroniciteit (dat lukt ons niet, we zijn net twee magneetjes) en daarmee tegen mijn zielsbestemming ingaan, ik ben hem immers niet voor niets tegengekomen.

    2) Of meegaan, volledige overgave in dat wat is? Hij/ik/wij die het ontzettend leuk hebben samen. Elkaar steunen, spiegelen, leren, optillen naar een hoger plan, ontzettende lol hebben samen en verder echt zo’n Hollywood romantiek.

    – In dat geval hoe laat ik mijn ego los? Dat ego dat wil dat hij alleen mij leuk vindt, voor me kiest, niet afgeleid is door andere dames, dat wacht op lieve berichtjes van hem.
    – Is het überhaupt iets van de Nieuwe Tijd dat monogamie (iets dat vroeger bij mij heeeeeeeeeeeeeeel hoog stond) op een wankel voetstuk staat?
    – Niet leven vanuit de angst dat hij een leuker iemand tegenkomt, maar vanuit het te gekke dat we WEL hebben.

    Ik hoop dat je wat advies voor me hebt.

    Alvast een hartelijk dank voor het nemen van de tijd om dit überhaupt te lezen.

    • @Roos, Hallo Roos, ik heb toevallig gisteren een nieuw artikel geschreven over ongenoegen dat voor jou verhelderend kan zijn. Het is hier nog niet gepost maar stuur me een mailtje en ik mail het je door.

      Ik wil je niet beïnvloeden maar stel jezelf volgende vragen:
      – is geven en nemen in evenwicht in deze relatie
      – kost het je negatieve energie om deze relatie verder te zetten
      – voelt je leven licht aan omdat deze relatie in je leven is of trekt die situatie je naar beneden
      – ja monogamie bestaat, van 2 walletjes eten is egotripperij

      Warme groet

      • @isabelle, Beste Isabelle, hartelijk dank voor je moeite! Mijn email is roosvan1973@gmail.com ik ben erg benieuwd naar het artikel. Niet toevallig dat je het net die dag ervoor geschreven hebt!

        Bedankt ook voor de vragen. Ze werken verhelderend en ja momenteel haalt het me naar beneden. Ik heb gisteren een filmpje gezien over twins. Het maakt niet uit of ik aardse afstand neem of niet. Er zijn 7 processtadia die twins doorlopen. Het klopt precies! We zullen elkaar weer (her)ontmoeten.

        Ben benieuwd naar je artikel.

  3. Zo heb ik nog niet eerder horen noemen “onpersoonlijk leven”. Maar wat je erover zegt klopt precies met zoals ik het beleef. We zijn zoveel meer dan onze persoonlijkheid, met dat wat we geloven te zijn.
    Mooi begrip, dank je Isabelle, voor het aanreiken!
    Eèn in liefde.
    Jitske

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in