Op het erf van een hobbyboerin scharrelde zeven kippetjes. Ze waren gered van de slacht. Niet dat ze wisten waarvoor ze waren bestemd. Niet dat ze zich realiseerden dat ze waren gered. Maar ze genoten van de vrijheid en de aandacht van de boerin en haar kinderen. De hele dag liep er een klein blond mannetje rond. Die kon niet ophouden met achter ze aan rennen, ze oppakken en ze aaien. Dat was dan iets minder fijn, maar vast reuze goed bedoeld. En daar ging het om.

De zeven kippen waren zusters van elkaar. Ze waren geboren op dezelfde dag in dezelfde legbatterij. Ze hadden nog maar een paar veertjes en enkele kale pennen. Sommige waren kreupel. Het deerde de kippetjes niet. Ze waren nog steeds samen en samen stonden ze sterk. De kreupele kippetjes werden geholpen door hun zusters. Daar zijn het zusters voor.

aquarel de zeven zusters monique van den boogaardDe zeven zusters hadden iets bijzonders. Ze werkten fantastisch samen. Ze hielpen elkaar. Een kippetje kon niet meer tokkelen. Het kippetje had zoveel geluid moeten maken om tussen de andere kippen in de legbatterij gehoord te worden, dat zij alleen nog maar kon piepen. Een ander kippetje had geen enkele veer meer. Zij had het vaak zo koud. Weer een ander kippetje was zo lelijk dat zij liever niet gezien wilde worden. Dan was er nog een kippetje dat gedragen moest worden door haar zusters. Er was ook een kippetje dat in de pikorde altijd voorop liep. Het koude kippetje in de achterhoede duwde het kreupele kippetje voort. Tenslotte was er nog een kippetje met een intern kompas voor de beste hapjes. Tussen alle maïskorreltjes vond zij de meest voedzame.

Elke dag ging de zeven zusters op pad over het erf ver weg van de kleuter met de blonde krulletjes. Het voorste kippetje kende de kortste route naar de schuur achter op het erf. Het piepende kippetje kon geluidloos de andere kippetjes optrommelen. Het duwende kippetje in de achterhoede wist de kreupele kip mee te krijgen en kreeg het er warm van. De kreupele kip kon zo grappig tokkelen dat alle zusters zin kregen in de lange tocht. De meest voedzame maïskorreltjes werden onderweg opgepikt en in de krop meegenomen om later eerlijk te delen.

De hobbyboerin zag het allemaal aan en mijmerde wat voor zich uit. Zij zag zichzelf in de zeven zusters. Zij scharrelde zelf ook zo graag rond op de boerderij. Voor haar eigen vrijheid had ze een heel gevecht moeten leveren. Ze kwam er steeds meer achter wat haar voeding gaf. Ook wist ze beter wie ze op afstand moest houden. Ook zag zij met enige mildheid de schaduwkanten in haar karakter. Alles mocht er zijn en had een functie. Ze voelde zich gedragen.

De kleine blonde kleuter had intussen de kippetjes gevonden. Hij pakte ze niet meer op. Zijn moeder had hem geleerd dat je kippetjes moet laten scharrelen. De eieren mocht je oprapen. En dat deed het kleine mannetje met overgave.

De hobbyboerin zag dat het goed was.

Monique van den Boogaard,

augustus 2014

 

Over de auteur:

 

Monique van den BoogaardMonique van den Boogaard is geboren in 1960 en woont in Bentveld.

Na 26 jaar te hebben gewerkt als advocaat en als rechter in Alkmaar en Haarlem is Monique op haar  50e gestopt om voor haar zelf te beginnen met “Het Veerhuis”, een praktijk voor LevensZin.

Daarnaast begeleidt Monique een Geheugenkoor in een verzorgingshuis. Ze zingen dan liedjes van vroeger en Monique speelt daarbij gitaar.

Monique schrijft en schildert sprookjes voor volwassenen. Twee van haar sprookjesboeken met aquarellen  “Een dag uit het leven van een eendagsvlinder” en “De schatkist van mijn leven” zijn te bestellen bij Bol.com

3 REACTIES

  1. Lieve Henriëtte

    Niks meer aan toe te voegen.
    Zoals jij het verteld. Kan geen ander het.
    Helemaar waar . Het hele sprookje
    Heb je fantastisch uitgebeeld
    Je heb het helemaal,begrepen.
    Ik nu ook. Dankzij jou.
    Bedankt daarvoor.

    Lieve groetjes Jannie

  2. De ziel…de overziel en de 7 chakra’s…. dat is het eerste wat ik me opkomt…na het hele verhaal…. leuk verteld..

    samen ben je sterk…accepteer elkaar zoals je bent en alles gebeurd in jezelf… je leert van elkaar en met elkaar… ieder op zijn eigen unieke manier… de reis in jezelf.. om als heel mens te voorschijn te komen… geheel(d) zoals je bent…. dat is wat ik hieruit haal…in het kort.. 🙂

    Leuk geschreven… bedankt voor het delen… 😀 <3 xxx

    Liefs, Henriëtte <3 xxx

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in