DELEN
beste-versie-van-mezelf

Stress. Vage onrust. Je constant opgejaagd voelen en door blijven rennen en vliegen. We hebben er bijna allemaal mee te maken in het dagelijkse leven. In een tijd waar steeds meer van ons wordt verwacht. Of verwachten we meer en meer van onszelf?

Het moet snel. We blijven maar doorgaan. Vragen te veel van ons systeem en gaan regelmatig over de grenzen. Als ervaren stresskippen stuiteren we van de ene naar de andere situatie. Dit kan voor energieverlies zorgen. En vroeg of laat voor lichamelijke ongemakken. Hoofdpijn. Spanning in je nek of schouders. Je rug zeurt. Misschien leidt het zelfs wel tot een ziekte.

Ik deed zo’n zes jaar terug ook niets anders dan vol gas geven. Volledig op de automatische piloot. Tot ik in 2009 overspannen raakte en in een burnout terecht kwam.

Ik werkte in de casinobranche. Als croupier in ‘het grote casino’ in Scheveningen. Later als floormanager in een ander casino. In die periode ‘gokte’ ik op betere tijden. Dat het wel wat rustiger zou worden in mijn leven. Dat er vanzelf wel iets op mijn pad kwam dat voor verlichting zou zorgen. Maar diep van binnen knaagde een stemmetje: ‘Wanneer ga je voor jezelf kiezen?’

Dat stemmetje herhaalde zich steeds vaker.

En aangezien gokkers – over het algemeen – niet de meest optimistische lieden zijn, kwam hun negatieve energie binnen als giftige pijlen. Mijn hooggevoeligheid was daardoor extra van slag.

Inmiddels werkte ik alleen nog maar nachtdiensten in plaats van de afwisseling met dagdiensten. Wanneer ik in de spiegel keek, zag ik een grauw en uitgeput wezen. Een vleermuis. Een ware nachtbraker. En dan geen stoer type Batman. Regelmatig mezelf verdoven met vluchtige verzetjes werkte goed.
Ook al was het een tijdelijke roes.

Totdat er iets brak in me. De vlam ging uit. De Ware Duisternis deed zijn intrede. Tegelijkertijd was dat het punt van de kanteling. De ommekeer. Het ontwaken.

Mijn lijf zei letterlijk: ‘Stop. Het is genoeg nu!’ Ik was amper in staat uit mijn bed te komen. Elke activiteit kostte bizar veel moeite. Ik moest deze keer wel luisteren naar mijn lichaam. Zou ik dat niet doen dan zouden de gevolgen fataal kunnen zijn.

Ik nam afscheid van het casinoleven. En besloot beter voor mezelf te zorgen. Dat begon met veel aanwezig zijn in de natuur. Het horen van de vogels. Het opmerken van alle verschillende soorten groen in het bos en het park.

Dat voelde als thuiskomen.

Het geluid van de golven van de zee. De frisse lucht en de soms adembenemende stilte. Puur Zijn. Niks moeten en alles mogen. Tijd voor mezelf. En voor niemand anders deze keer.

Vervolgens verdiepte ik me in de oorzaak van hoe alles tot stand was gekomen. Ik las boeken, ging naar workshops, keek video’s en sprak anderen. Alles met betrekking tot persoonlijke ontwikkeling en zelfrealisatie.

Puzzelstukjes vielen steeds meer op zijn plek.

Ik bleek uiteindelijk zelf verantwoordelijk te zijn voor datgene wat ik had aangetrokken. Puur uit onbewustheid. Door het leven vanuit valse overtuigingen, vastgeroeste conditioneringen en ingesleten patronen en gewoontes.

Eigenlijk wist ik gewoon niet beter.

Ik leefde niet mijn eigen leven. Maar dat van anderen. Voornamelijk aangeleerd door mijn ouders en de naaste omgeving. Een soort voorgeprogrammeerde robot.

Meelopend en sjokkend in de kudde.

Nu ik dat wist, kon ik zelf kiezen of ik hier mee door wilde gaan. Of mijn brein te ‘resetten’. Ik besefte dat ik vrij was om het leven te gaan leiden dat ik zelf wilde.

Mijn Oude Ik ging echter zwaar in de weerstand. Logisch, want die voelde dat het zijn macht verloor en zou er alles aan doen om te overleven. Vanaf dat moment besloot ik alerter te worden op wie er ‘aan het woord was’.

De Valse Ik of de Echte Ik?

‘Neutraliteit’ bleek het sleutelwoord te zijn. Zonder oordelen te kijken naar alle opkomende hersenspinsels. De ene keer ging dat beter dan een ander moment. Maar ook dat accepteerde ik beter met de dag. Het was hoe het was. Punt.

Tevens ervoer ik hoe heerlijk het was om op mezelf te zijn. Terwijl ik daarvoor altijd alleen maar mensen in mijn omgeving wilde hebben. En de clown uithangen. Op zoek naar aandacht. Gezien worden vanuit het ego.

Het kluizenaarschap beviel steeds beter. Maar ook daar sloeg ik in door. De schrille contrasten van de rust in de natuur en het alleen zijn, in vergelijking met de keiharde realiteit van de maatschappij, voelden erg zwaar.

Toch wist ik dat ik vroeg of laat terug moest keren in het werkelijke leven.

Die terugkeer kwam. Ik ging werken in de kinderopvang. De eerste stap die ik zette in het kindercentrum zijn eigenlijk niet in woorden te bevatten. Toch probeer ik het.

Met een open hart verwelkomden de kinderen me. Eindelijk mocht ik mezelf zijn. Zonder maskers te dragen, rollen te spelen en het gevoel me te moeten bewijzen. Opnieuw had ik een gevoel van ‘thuiskomen’. Deze keer in de aanwezigheid van kleine superwezens. In plaats van bomen, planten, de zee en dieren.

Ze lieten zien hoe het is om ombekommerd lol te maken, doen wat je echt leuk vindt en volledig in het nu te leven. Ze maakten het kind in me opnieuw wakker. Er kwam tegelijkertijd een magische wisselwerking. Soms liepen ook de kinderen tegen minder leuke dingen aan. Nare emoties, weinig zelfvertrouwen, gepest worden, snel afgeleid zijn, en nog veel meer.

Als ervaringsdeskundige klonken dit soort dingen bekend in de oren. En kon ik hun tips geven om met bepaalde dingen anders om te gaan. Hierdoor kwamen mijn eigen talenten ook steeds meer aan het licht.

Stap voor stap kwam ik in mijn eigen, unieke kracht terecht.

Omdat ik volledig in de magische kindenergie zat, kwamen daarentegen ook veel oude stukken omhoog. Als kind wilde ik alles altijd heel snel ‘hebben’. En was snel geïrriteerd en gefrustreerd als ik niet mijn zin kreeg.

Dus wat eigenlijk gebeurde was dat eerst De Volwassene plaats had gemaakt voor het Het Kind. Dat was aan de ene kant een prachtig iets, maar het kind had nu de overhand. Het deed alleen nog maar leuke dingen. In plaats van verantwoording te nemen over zaken die de nodig aandacht vereisten.

Het duurde best lang voordat ik daar echt bewust van was. Tijdens een meditatie besloot ik om in gesprek te gaan met mijn innerlijk kind. En te vragen wat hij nodig had. Er kwamen antwoorden als: Eigenliefde, Zelfvertrouwen, Vreugde en Kracht. Spelen, EigenWIJSheid en Rebellie.

De beste versie van mezelf

Toen vroeg ik aan de volwassene wat hij nodig had: Structuur, Discipline, Verantwoording en Vrijheid. Zelfstandigheid en Bezinning.man-rug-640

Vervolgens zag ik dat de volwassene het kind in zijn armen nam. Samen kwamen ze tot een compromis. En beiden lachten ze en straalden ze. Vervolgens verdween het kind zachtjes in het hart van de volwassene. Klaar om het leven te leiden zoals het bedoeld is.

En de beste versie van zichzelf te worden.

Of dat elke dag lukt? Tuurlijk niet! Ik heb regelmatig momenten dat ik nergens zin in heb, me moe voel of loop te stressen! Maar ik ben er wel eerder bewust van. En laat het er gewoon zijn. Van daaruit kijk ik of ik iets kan veranderen om in een andere gemoedstoestand te komen. Vrijheid van Keuze.

To switch or not to switch.

Vragen die je kunt stellen om even tot jezelf te komen zijn: Wat denk ik? Hoe is mijn stemming? Hoe is mijn ademhaling? Hoe voelt mijn lijf? Door jezelf deze vragen een aantal keer per dag te stellen, zul je merken dat situaties ontladen.

En als spanning ontlaadt, komt er vanzelf ruimte voor innerlijke rust.

Wanneer je vanuit die gemoedstoestand kijkt wat er echt nodig is, wat je wensen en doelen zijn, en vanuit vreugde en vrijheid handelt, ontstaat de Magie van het Leven vanzelf.

Maar geloof niets van wat ik zeg. Volg je eigen pad! ☺

Michel is schrijver, spreker en ont-stresser.
Hij nodigt anderen uit Kinderlijke Speelsheid te combineren met Volwassen Verantwoordelijkheid.
En van daaruit te leven vanuit vrijheid en vreugde.
Michel schreef het boek ‘Sukkel’ (Van Schlemiel Tot Meester)

Je kunt het boek nu GRATIS downloaden op www.MichelvandenBerg.nl

6 REACTIES

  1. Timing is perfect, zit nu ook thuis met burnout, ,boek komt als geroepen, haha kan niet wachten met lezen.

  2. Wat een absoluut geweldig en herkenbaar verhaal Dank dat je dit wilt delen!!!! De feiten en ratio zo logisch Laten indalen in emotie en het energetische deel voelt als niet te sturen Maar je hebt een mooie invalshoek gegeven! Ga je site bekijken

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in