DELEN
hoe-inzicht-in-het-geboorteproces-jou-en-je-kind-verder-kan-helpen

‘Mamááá’, je moet me nú helpen!’

Hoe vaak hoor jij de paniekerige stem van je kind:’ Maáám, je moet me nú helpen!’ En omdat je nét de aardappels aan het afgieten bent en je dus niet meteen kunt komen, breekt er een kleine hel los in je woonkamer.

Lastig hè, dat je kind de dingen die het moeilijk vindt, gewoon niet zelf probeert op te oplossen of rustig naar je toe komt om jouw hulp te vragen. Die paniek raakt jou als ouder ook.

Geschreven door Nadine Carter www.praktijk-infero.nl 

Weten waarom je kind doet wat hij doet geeft rust

Herkenbaar? Je hebt vast al van alles geprobeerd om het makkelijker te maken. Met de ene keer meer of minder resultaat.

Heb je het misschien ook al eens bekeken vanuit de geboorte van je kind? Wist je dat de geboorte een blauwdruk is voor hoe je in het leven staat? Een blauwdruk voor hoe je problemen en moeilijkheden aanpakt en nieuwe dingen aangaat?

Door te begrijpen wat jouw kind ervaren heeft tijdens zijn of haar geboorte (en vlak daarna), begrijp jij veel beter waarom het reageert zoals het reageert. Dat geeft rust.

Geboren worden, je eerste taak in het leven

Geboren worden is het 1e moment dat je als kind zelf iets gaat doen. Het is je eerste nieuwe stap én daarbij laat je dan ook voor het eerst je moeder los. Wanneer daar iets mis gaat, wordt dit traumatisch. Denk bijvoorbeeld aan een spoedkeizersnede, lange geboorteprocessen of navelstreng om de keel. Allemaal situaties waarbij paniek en ademnood ontstaan. Sommige kinderen moeten meteen in de couveuse en missen dan dat o zo belangrijke moment dat ze meteen bij hun mama kunnen zijn. Zo’n kindje voelt zich dus meteen alleen.

De geboorte is bepalend voor de rest van je leven omdat je als baby’tje, zo klein als je bent, meteen een manier kiest om met het trauma om te gaan. Dit noemen we vanuit de Innerscore methode ‘het oude besluit’. Later herken je dat als je ‘overlevingsstrategie’. Datgene dat je altijd doet wanneer iets moeilijk is voor je.

Spoedkeizersnede, een voorbeeld

Stel je voor: een moeder en een kindje zijn al bijna anderhalve dag bezig met de geboorte. De ontsluiting gaat moeizaam, moeder en kindje raken zo langzamerhand wat uitgeput. Uiteindelijk mag de moeder dan toch persen en dan blijkt het niet te lukken. Het kindje komt er gewoon niet doorheen, zit vast en klem. Het duurt te lang, ze zien dat de hartslag steeds verder daalt van het kindje. Met spoed wordt er ingegrepen, het kindje wordt verlost met een keizersnede. Uiteraard nodig en belangrijk, maar dat is nu niet waar het hier om gaat. Ik wil je laten zien wat een kindje ervaart op zo’n moment en hoe het doorwerkt in zijn leventje.

Wat een spoedkeizersnede voor een kind kan betekenen

Voor iedereen is er altijd maar één manier op hoe hij om kan gaan met wat hij voelt, wat er gebeurt. Ieder kiest zijn eigen manier. Wanneer ene kindje vast zit en er niet zelf uit kan komen, dan is dat heel angstig en hij ervaart paniek. Gevoelens die zo’n kleintje nog maar amper snapt, maar wel ervaart. Zo’n kindje ervaart dat het zal stikken als het niet snel opgelost wordt. Uiteindelijk ervaart hij dat hij verlost wordt. En wat het kindje dus meekrijgt, op dit moment waarop hij voor het eerst zelf iets ging doen is: ‘Als het te moeilijk wordt, dan wordt ik verlost, geholpen’.

Het krijgt de boodschap: ‘moeilijke dingen kan ik niet zelf, of hoef ik niet zelf oplossen, dat doet iemand anders.’ Diep van binnen zit daarbij opgeslagen: ‘En als dat niet gebeurt, dan stik ik.’ Daarbij zijn gevoelens van angst voor verlies zo groot. Daarom is het loslaten bij de schoolpoort of afscheid nemen bij deze kinderen ook vaak zo’n probleem. Bij kinderen die verlost zijn met een tang of vacuümpomp, komen de gevoelens die bij een keizersnede ervaren worden, veelal overeen. Wil je precies lezen wat het effect van een vacuümpomp is, lees dan dit artikel.

Het gedrag van je kind begrijpen vanuit zijn geboorte

Zijn oude besluit (‘moeilijke dingen kan ik niet zelf’, ‘als ik niet geholpen wordt, stik ik’) is zijn overlevingsstrategie geworden. Dit is in zijn lichaam op een heel diep en onbewust niveau opgeslagen als een blauwdruk. In elke taak waar dit kind vervolgens voor staat, elk moment waarbij hij zijn mama moet loslaten, elk moment dat het iets nieuws aan moet gaan, komt hij de gevoelens van zijn geboorte ervaring tegen en dus ook zijn oude besluit. Hij wordt bang, voelt paniek.

Een kind dat paniek ervaart klampt zich vast aan zijn moeder en weet niet beter dus vanuit de blauwdruk dat er meteen verlossing komt door een ander, want zo ging het toen ook. Hij heeft al eens keer moeten ervaren wat er gebeurt als het te lang duurt voor er hulp komt en dat wil hij liever niet nog een keer dus.

Je kind voelt zich gehoord en gezien

Wanneer je eenmaal hebt leren kijken naar het gedrag van je kind vanuit zijn of haar geboorte, dan heb je al veel gewonnen. Er ontstaat compassie en dat maakt dat je jezelf minder boos of machteloos voelt. Het geeft meer rust op het moment dat er zich weer een dergelijke situatie voordoet. Je weet dan hoe écht het is wat hij voelt.

Je roept bijvoorbeeld niet meer, wanneer hij weer een keel opzet vanuit de woonkamer en jij net de aardappels afgiet: ‘Doe het nou eens zelf en hou op met zo te schreeuwen!’. Of zich niet zo moet aanstellen. Je begrijpt dat hij niet anders kan op dat moment. Ik leg altijd uit aan de ouders in mijn praktijk: ‘Als hij anders zou kunnen, dan zou hij dat ongetwijfeld doen’. Dat geldt overigens ook voor jezelf.

Wat jij kunt doen als je kind die paniek ervaart

Stap 1: Reageer niet op wat er mis gaat, maar op wat je kind voelt

De paniek of de angst van je kind wanneer de toren omvalt of de tekening mislukt, gaan niet over de het niet lukken, maar over de herbeleving van zijn of haar geboorte. Wanneer je dus reageert op die onderlaag, zal je kind zich gehoord en gezien voelen en als vanzelf minder paniek ervaren. Benoem dat je ziet dat je kind in paniek is en laat hem weten dat je er voor hem bent om hem te helpen.

Stap 2: Geboorte helen

Het helen van de geboorte met terugwerkende kracht is heel belangrijk. In dit blog (link) lees je precies hoe je dat kunt doen. Het helen van de geboorte, maakt dat een kind gevoelens als angst kan loslaten en het gevoel van ‘ik kan het zelf’ langzaam gaat opbouwen.

Stap 3: Help je kind het zelf te doen, niet blijven verlossen

Samen kun je gaan kijken hoe je kind, stapje voor stapje kan leren hulp te vragen, naar je toe komen als het paniek ervaart en uiteindelijk misschien zelfs wel zelf oplossingen bedenken. Belangrijk is dat jij hem helpt het zelf te doen en niet de verlosser blijft die je kind heeft ervaren bij de geboorte. Vaak maakt de haast of irritatie van onszelf dat we het snel even doen voor ons kind. Daarmee hou je de paniekgevoelens in stand.
Begrip, erkenning en compassie zijn de sleutelwoorden.

Hoe is jouw kind geboren, wat heeft hij of zij ervaren?

En wat doe jij wanneer je kind in paniek schiet om ogenschijnlijk kleine dingen? Wat merk je dat het met jou doet? De antwoorden op deze vragen en de tips die ik je hier net gaf, maken dat jij zelf je kind kunt helpen op momenten van paniek, verdriet of boosheid.

4 REACTIES

  1. Dankjewel voor deze inzichten. Geeft veel helderheid. Zou een dergelijk geboorteproces ook een angst voor water kunnen verklaren? Onze zoon van 4 vindt douchen en in bad gaan nog steeds heel eng, omdat zijn haren dan nat worden. En hoe fijn hij uiteindelijk ook speelt met het water, elke keer weer 'moeten' bezorgt hem veel angst.

  2. Super interessant artikel!! Nieuwe inzichten over mijn eigen geboorte en proces en dat ook voor mijn kinderen. Dankbaar. Het is echt helder en ik geloof ook echt dat het zo werkt.
    De aankomende tijd ga ik hier dieper op in. Tijd om te helen <3 Dank je wel voor dit artikel!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in