DELEN
mythe

We kennen ze allemaal, mythe’s, de urban legends, volksvertellingen, overleveringen. Bijbelse verhalen met helden en draken, vampiers en weerwolven, demonen en schatten…
Soms vraag ik me af hoeveel waarheid er zit in deze verhalen.
Zou het een collectieve droom kunnen zijn, kan iemand puur uit zijn fantasie deze epische teksten verzinnen? Of is het misschien een collectieve angst?
Hoe was het voor mij als kind, toen ik nog een diep geloof koesterde in alles wat magisch was? Waren de ingebeelde vriendjes en de monsters onder mijn bed echt? Of kwamen ze voort uit een angst of fantasie…?

Het idee

Er zijn zeker nog echte dieren van 20.000 mijl onder de zee die de verbeelding tarten, en waar we het bestaan niet van kennen, dus waarom zijn we zo zeker dat draken niet bestaan? Is het omdat we ze niet zien? Wifi zien we ook niet en toch gelooft iedereen daar in…slang-mythe
Dus waarom niet in draken en trollen? En als ze dan toch niet bestaan, wil ik dat dan wel weten? Is het niet heerlijk om te geloven in een sprookjeswereld, een andere wereld waar je naartoe kan vluchten? God weet hoe ik daar soms naar verlang. De melancholie van het idee dat er een andere, betere, sprookjeswereld is, los van deze aarde, waar iedereen nog lang en gelukkig leeft… Ben ik zelf wel bereid om dat idee te laten varen?

De zoektocht

Maar toch ging ik op zoek, eerst buiten mezelf. Ik las boeken en onderzoek, ik zocht informatie op het internet en het knagende stemmetje dat het allemaal een collectief waanidee was, of een verhaal ontsproten uit een verknipte geest, bleef me bij.
Dankzij de intuïtieve ontwikkeling en de tocht van de held (Avontuur van de Held van Joseph Campbell-redactie), ging ik ook op zoek in mezelf. Daar vond ik een nieuwe en wonderbaarlijke wereld! Aarzelend zette ik de eerste stap, om dan in een diepe meditatie verzonken te geraken. Het leek wel een droom.

Onderaan de holle boom in een grasgroen zonovergoten weiland, stond ik te wachten. Een dwergje kwam mij halen en voerde mij mee naar de wereld onder de boom. Daar vond ik kamers vol boeken met de essentie van mijn celgeheugen. Boeken die ik maar even moest aanraken om de woorden te verinnerlijken. Boeken vervuld van mijn eigen innerlijke licht. Sprankelende, giechelende pagina’s die dansten onder mijn aanraking. De woorden die me zo bekend leken, maar toch lang vergeten waren. Boeken over vroegere levens en hoe ik als elfje met de kaboutertjes speelde in het bos, of als hogepriesteres symbolen ontcijferde en boodschappen doorgaf, en over mijn leven als zeemeermin in Atlantis. zeemeermin-kopenhagen-mytheSpiegels met weerspiegelingen van wat ik was, wat ik ben en wat ik zou kunnen worden. En samen daarmee vond ik een onkenbaar begrip voor mezelf, een diep mededogen, een breed respect voor mijn proces, en een duidelijk beeld van waar mijn eenzaamheid komt, als een rotte plek in een appel die zich verspreidt om de duisternis te laten intreden. De eenzaamheid die zo veel bloed verspilde, de eenzaamheid die mij gered heeft.

Conclusie
Het lijkt of alle puzzelstukjes vanaf toen, tot en met nu eindelijk samenvallen, in elkaar passen, als schakels van dezelfde ketting, en samen zijn ze onbreekbaar!
Nu ben ik gewoon een volwassene die in sprookjes, draken, elfjes en trollen gelooft! And I love it! Feel the magic!

door Katrin Boermans

7 REACTIES

  1. Bedankt voor de reacties 🙂 heel mooi en inderdaad Jannie, altijd fijn dat je het kan toepassen en vergelijken met je eigen belevenis!
    Groetjes

  2. Ik geloof er ook graag in.
    Een stuk leuker dan veel dingen van de dagelijkse realiteit.
    Ik duik graag in mijn eigen sprookjeswereld, via een leuke serie, film,
    plaatjes op internet of gewoon in gedachten.

  3. Katrin sorry , ik wou mij even verontschuldigen.
    Ik heb het te veel over mijzelf . mijn ego denk .
    Was niet de bedoeling , maar de woorden rolden er zomaar uit.

    ❤️Jannie.

  4. Wow. 'Gewoon' wow. Jouw verhaal sluit precies aan op dat, wat wij hier op de vrije boerderij in het Honagaarse bos, sinds heel kort hebben ontdekt. Het lijkt wel alsof we dit samen hebben geschreven. De puzzelstukjes… wat houd ik van ze. En van jou, dankjewel voor deze tekst, een knuffel van alle zieltjes op de boerderij <3

  5. Wauw katrin
    Wat een prachtig magisch verhaal. helemaal mijn ding. Ik beleef het helemaal mee.
    Er is voor mij niks mooiers als mijn elfen wereld. ook kabouters en andere mytische
    Sprookjes zitten in mijn belevings wereld.
    Sommige mensen , zoals ik heb dat nodig om te kunnen ontsnappen aan deze cruel world.
    Ik moet mij af en toe terug trekken . Vroeger droomden ik al van elfjes en kabouters .
    Ik ben er zelf eentje geworden ondertussen . Hi hi hi . ik zou mij er wel in thuis voelen hoor
    als elf in die magic world.
    Ik heb laatst in een dagblad gestaan. een journalist van de krant vroeg wat mijn leven inhield
    en wat mijn dromen waren.ik stond prachtig op de foto en ik vertelden alles over mij sprookjeswereld. heel noord – Holland zo een beetje heeft het gelezen. . Geweldige reacties . Zelfs kaarten gehad van mensen. mijn droomwereld , mijn prachtige elfen neemt niemand mij af.
    Ik bezit meer dan 100 elfen beeldjes , die overal hangen en staan voor mijn ramen.
    Het is niet voor niks dat ik gek ben van the lord off the rings en Harry Potter.
    Met mij zovelen. een mens heeft dat nodig.

    ❤️❤️❤️And l love iT to , l feel the magic to.❤️❤️❤️

    Een betoverende , en magische dec maand toegewenst katrin.

    Liefs Jannie. ❤️

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in