kat-poes-multidimensionaal wezen
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine

Ja, ik begeef me op glad en ‘dun’ ijs als ik de afkorting HSP op deze manier vertaal. Daar ben ik me van bewust maar als niemand dat ‘ijs’ durft te betreden, zullen we nooit weten of het te betreden en stevig is. Dus ik begeef me toch daar maar even op.

door Irma Schiffers

We kennen gelukkig onderhand het fenomeen HSP (highly sensitive person) allemaal wel, zeker als je een vaste bezoeker van deze site bent. Maar voor mij staat het ook altijd voor highly Sensitive Pets/ hoogsensitieve dieren want ik heb er hier een aantal rondlopen. En ik ben er in mijn leven achter gekomen dat de dieren die je bij je hebt voor een periode in je leven, ook echt bij die fase in je leven aansluiten. Als ik vroeger katten en honden had, kan ik terugkijkend zeggen dat ze een hele andere rol in mijn leven speelden dan tegenwoordig. Ik ben altijd een enorme dierenliefhebber geweest, maar vroeger had ik katten die gewoon gezellig je leven met je mee vierden, maar ook vaak op zichzelf waren en veel buitenshuis, zodat je ze niet altijd zag. Tegenwoordig, durf ik vanaf dat gladde ijs te roepen, heb ik katten die mij spiegelen, dingen leren, dingen zien die anderen niet zien, dingen ‘laten’ zien in mijn gedrag en op alle vlakken zogeheten ‘multidimensionaal’ aanwezig zijn.Djaya en Irma-verkleind

Ik zou kunnen vragen wie nou eigenlijk de telepatische gave heeft ontwikkeld om met ze te kunnen communiceren, maar dat antwoord is duidelijk. Ik natuurlijk! Zij konden het al door eeuwen heen, maar soms voel ik me een beetje schuldig dat ik mijn vroegere ‘Mickey, Misty, Andra, Okkie, etc. niet heb kunnen verstaan. Met dat schuldgevoel heb ik mogen afrekenen, want dat is nou precies wat uit de hedendaagse rugzak mag bij iedereen. Want wat je niet weet, kun je niet herkennen dus ook niet in je realiteit zetten. Het waren lessen, geen fouten, die bestaan niet. En als je je daar nu bewust van bent, heb je ze geleerd en zul je het, als het goed is, niet meer zo doen.

Woody-in destoelDieren staan zo dicht bij de natuur dat ze hun zuivere intuïtie volledig intact hebben weten te bewaren, in tegenstelling tot de mensheid en ze leven daar ook naar. Wij mensen noemen het instinct, maar ik wens het intuïtie te noemen, want instinct klinkt zo dierlijk. Natuurlijk hebben we het hier ook over dieren, maar ik heb geleerd dat dieren niet inferieur zijn aan mensen, en mensen dus automatisch niet superieur. Die laatste kwalificatie dicht ik eerder aan mijn katten toe omdat zij mijn ‘Zen-meesters’ zijn. Katten zijn ultieme ‘meesters’ in mediteren, trance (healen), geduld, zelfexpressie, laten zien wat ze wel en niet willen (en het dan ook echt niet willen) en daarmee zijn ze een spiegel voor hun ‘mens’. Als je dat wilt zien tenminste.

Ik heb een kat die ik twee maal daags moet spuiten met insuline, omdat hij na een pancreatitis (alvleesklierontsteking) suikerziekte heeft. Hij weet zelf precies wanneer hij water nodig heeft, door zelf aan de kraan te gaan hangen en deze open te doen. Ook komt hij mij storen bij de computer als het tijd is voor zijn prikje, of als ik het sein daarvoor op mijn mobieltje niet gehoord heb. Ook komt hij op mijn toetsenbord, of desnoods op mijn bedkussen zitten en staart mij aan terwijl hij zegt: Ik moet eten, joh!kat-poes-multidimensionaal wezen

Mijn kat die als enige buiten komt was eens een nacht weg. Ik was in paniek, want hij slaapt altijd bij mij boven. Ik maakte mezelf wijs dat hij een ongeluk had gehad of ziek was geworden, misschien wel gestolen (ik heb Maine Coons en andere ‘Aristocats’) en kon niet meer slapen. Eigenlijk eerder huilen. Ineens hoorde ik hem zeggen: ‘ik ben opgesloten in een schuur, en ik baal net zo als jij, maar ik kom zodra ik kan. Nu ga ik slapen, doe jij dat ook maar, want morgenochtend meld ik me. Ik heb wel honger, maar ik red me goed’. Ik geloofde er niets van want mijn ‘ego’ was aan het werk. Mijn verstand zei dat het natuurlijk niet goed gegaan was en dat ik hem misschien wel nooit meer zou zien. Die hele nacht lag ik wakker. Mijn lijntje met de andere wereld, wat normaal zo open staat mede door mijn werk, gaf ook nog wat beelden door van een schuur en een geruststellend schouderklop-gevoel met een intense liefde; ‘het komt goed, we nemen hem niet weg’. Mijn ego bleef echter zeggen dat ik in de steek gelaten was en dat dit misschien wel mijn eigen schuld was… Toen ik een klok kreeg te zien voor mijn geestesoog die op 9 uur stond, draaide ik me gefrustreerd nog eens extra om in mijn bed. Wat een nacht!

Die ochtend om klokslag negen uur stond mijn mannetje voor mijn slaapkamerraam en kwam hardop pratend een knuffel brengen om daarna zijn eten aan te vallen. Ik hoorde even later terug dat hij in een schuur van de buren, twee deuren verderop per ongeluk opgesloten had gezeten. Toen ze naar hun werk gingen om 9 uur sprong hij eruit.

YintaIk kan een boek vullen met dit soort gebeurtenissen! De ene nog ongeloofwaardiger dan de andere. Tegenwoordig geloof ik alles wat ze zeggen, zelfs meestal wat ze mankeren (zoals kiespijn) en wanneer ze naar de dierenarts moeten. Het klopt altijd… Ik heb het geluk dat ik met dierenartsen te maken heb die mij serieus nemen hierin. Dat duurde wel een paar jaar en begrijpelijk, want je wilt niet weten hoe lang ik erover gedaan heb om mezelf en dus mijn dieren hierin serieus te nemen.

Ik heb klanten aan de telefoon gehad met dierenvragen. Als ik ze vertel hoe het werkt met en bij hun dier, beginnen ze soms nerveus te lachen. Maar als ze dan ‘stiekem’ als niemand het ziet contact proberen te maken, zijn de resultaten verrassend. Meestal stuur ik ze naar de dierenarts als ik het fysiek niet vertrouw en ook dat is eigenlijk altijd wel terecht. Gelukkig laten ze me dat ook heel vaak weten.

Nu ben ik benieuwd wanneer de ‘wetenschap’ gaat aantonen dat HSP bij dieren ook wel degelijk bestaat. Ik weet het al, vooral omdat de één significant sensitiever is dan de ander. Dus het is een fenomeen dat bestaat. Mijn theorie is inmiddels dus op basis van ervaring dat je de dieren bij je krijgt die je nodig hebt en die met jou zijn afgelijnd in een bepaalde periode. Ik wil dit dan ook benadrukken: respect voor alle dieren is absoluut een noodzakelijke ontwikkeling voor deze nieuwe tijd!

 

Er is nog veel te ontdekken en te bewijzen en ik voel dat dat in aantocht is. Maar eerlijk is eerlijk, ik zou het ook heel goed kunnen begrijpen als mijn dierenartsen af en toe denken dat ik bij het verlaten van het pand wegvlieg op een bezem…

© Irma Schiffers

12 REACTIES

  1. Erg herkenbaar, ik had 3 katten, nu nog 2. Sinds de jongste kat is gestorven( de liefste, meest aanhankelijke kat ooit, is het andere mannetje super lief geworden en enorm huiselijk. Ik heb ook een paard en hij is net als mij hsp. Dat merk ik asn zoveel dingen. Een zeer mooi artikel.

  2. Interessant en leuk om te lezen. Nou ben ik wel nieuwsgierig: zou het ook andersom kunnen werken: dat je zelf HSP bent en dat juist een HSP huisdier beter bij je past? Ik denk erover een hond aan te schaffen zodat hij/zij mij kan helpen beter in mijn kracht te blijven als HSP. Heb jij daar ervaring mee, of dat inderdaad zo zou kunnen werken of juist averechts?

  3. Wat een mooi artikel! Ik herken kleine deeltjes met mijn vorige honden partner mitchie. Nu ik door mijn huidige man een vriend in mijn schoot geworpen krijg lukt mijn communicatie nog niet zo best.
    En sinds een aantal dagen liggen wij heel Ver uit elkaar. Ze is in het donker erg bang (staart tussen de benen) en overdag blijft ze blaffen ( anders nooit)
    Dus vandaar mijn zoektocht op het internet, waar ik net dus een mooi verhaal van u lees. Bedankt.

  4. Echt zo heerlijk herken baar. Ik heb het zowel met men paarden als men kat en honden waar van er resentelijk een heen gegaan is omdat zijn lijf op was na 12,5 jaar. Maar zowel men paarden en de huisdieren als stalkatten is het heel herkenbaar. Zelf ook hsp en altijd buiten in de natuur te vinden. Zou zo fijn zijn dat de mensen is terug gaan na de natuur en er weer mee in verbinding gaat.

  5. Haha cool!
    Heb ook altijd contact met mijn kat gehad toen ik hem nog hier op aarde had, zelfs nu nog in moeilijke tijden (en mooie) komt hij me nog regematig opzoeken 🙂

    Is een kwestie van tijd voordat de grote meute het ook gaat ervaren!!

    Espavo!

  6. Ook ik heb een HSP hond, en mijn vorige honden waren ook zo.
    Geweldig, en je kunt elkaar begrijpen. Maar HSP dieren hebben ook véél rust nodig om alles te kunnen verwerken, net zoals wij mensen.

    • @Yvonne, Helemaal mee eens Yvonne. Veel meer rust dan de dieren die iets minder sensitief zijn. Harde geluiden, veranderingen, onverwachts bezoek; het is duidelijk teveel voor deze dieren. Ze hebben hier dan ook meer lig-en zitplaatsen dan ik zelf 😉 De benadering ligt heel heel gevoelig en dat is vaak lastig om uit te leggen aan anderen! Het is fijn als je het ziet, voelt en weet, zowel voor jou als voor je dieren!

  7. Hallo Irma.
    Ik geloof daar wel in. HSPets. .. ik ben zelf ook hsp. En ik voel mijn vogels ook feilloos aan 🙂 moooi is dat.. communicatie met je huisdieren…
    en wat die bezem betreft. …

    We are all mad here…. and you know what. ….All good people are. ….:-D

    Liefs Alex.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Laat een reactie asch
vul je naam in