Hoogsensitiviteit

Door Drs. Bea van Wierst

Hoogsensitiviteit

Hooggevoelige mensen zijn op Aarde gekomen met een zielegeschiedenis en een energie die vaak fijner is afgestemd dan die van hun omgeving. Als je hooggevoelig bent neem je meer waar, je voelt van alles aan. Je kunt het ook zo zeggen: iedere ziel heeft het vermogen die energie te ervaren die tot zijn of haar beschikking staat, maar bij de één is die meer versluierd dan de ander.

Je kunt zeggen dat hoogsensitiviteit een ontwikkelde energie is. Het is een energie van het hart, een energie die gericht is op verbinding, op begrip en liefde. Hooggevoelige mensen verlangen ernaar een meer harmonieuze vreedzame omgeving te scheppen waarin ze echt kunnen delen met elkaar. Waar je eerlijk en open met elkaar kunnen uitwisselen.

Eigenlijk is het een verlangen naar het paradijs of de Hemel op Aarde. En iets willen doen om de Hemel op Aarde te willen brengen.

Aan de ene kant neem je waar als een hoogontwikkeld wezen, voel je veel en wil je de ander tot steun zijn – de meeste hooggevoelige mensen zijn natuurlijke helers. Aan de andere kant is veel informatie ongefilterd binnengekomen vanuit de oude energie, informatie die veelal gebaseerd is op angst, op controle houden en macht. Er was iets wat niet mee-resoneerde met jou. Je werd niet helemaal herkend, sterker nog: het belangrijkste deel van jou werd niet herkend in je omgeving.

Als je voelt dat wat jij te bieden hebt niet ontvangen wordt, dat dit niet goed aankomt, dan grijp je terug op oude stukken in jezelf, zoals bijvoorbeeld het kind in je dat in een soort wanhoop schiet en allerlei maatregelen gaat nemen die je verder van huis brengen. Je gaat dan bijvoorbeeld teveel je best doen voor anderen, teveel verantwoordelijkheid nemen, of jezelf doorlopend beoordelen en bekritiseren.

“Het zal wel aan mij liggen, ik ben niet goed genoeg, ik moet mij aanpassen”, en zo zie je dat je het mooiste stuk in jezelf dan eigenlijk te grabbel gooit. Vervolgens voel je je slecht over jezelf, en ook leeg en uitgeput. Want als je niet jezelf mag zijn, in dat gevoelige stuk wat zo bij je hoort, in die hoger ontwikkelde energie, wat moet je dan?

Dat is de kunst van het hooggevoelig zijn hier en nu op Aarde: dat je werkelijk bij jezelf kunt zijn en je je (naast verbinden) ook totaal kunt losmaken van je omgeving. En daarmee bedoelen we vooral losmaken van de oude energie in je omgeving die nog mee-vibreert op angst en controle.

Hoogsensitieve mensen zijn pioniers

Het eerste is de gevoeligheid zelf, dus het waarnemen van emoties en stemmingen buiten je. Het tweede ding is: wat doe je daarmee? Hoe reageer je daarop?

Hoogsensitiviteit wil eigenlijk alleen zeggen dat je veel voelt en waarneemt. Maar dat is het probleem niet. Het probleem is dat je de gevoelens en energieën van anderen niet door je heen kunt laten stromen, maar dat je ze vasthoudt.

Sterrenkinderen, pas geboren “nieuwetijdskinderen”, maar ook vele 30-ers, zijn als lichtwezens uit andere sterrenstelsels allemaal hier op Aarde geboren als gevoelige kinderen, die meer waarnamen dan hun ouders. Bij veel zit er (een) pijn uit de jeugd, waar je op dat moment als kind niet uitkwam.

Door mee te lijden met je vader of moeder of je familie, lijk je een stuk van hun last op je te nemen en op te lossen, en het was ook vaak de enige manier om aansluiting te vinden met de omgeving. Dus je verlaagde eigenlijk je energetische trilling, om van dienst te kunnen zijn, om een verbinding te maken.

In heel veel mensen is een soort “helpsyndroom” ontstaan: je voelt de energie van de ander, en automatisch wil je je inzetten voor de ander en gaan helpen.

Veel mensen hebben naar substituten gezocht als kind, om zich toch een beetje goed te voelen, een beetje veilig te voelen. En daar ligt de werkelijke uitdaging voor alle hooggevoeligen. Om dat stuk uit het verleden, je pijnlichaam (naar Eckhart Tolle) of je innerlijk kind te gaan leren begrijpen en om dat vrij te maken. Dat is namelijk wat nu vaak blokkeert om echt vrij en vreugdevol te genieten van je hooggevoeligheid en van het leven hier op Aarde.

33 REACTIES

  1. Hoi allemaal,
    Mijn naam is Pema, ik moest ook even huilen toen ik dit las, dit is wat ik al mijn hele leven meedraag, alleen heb ik nooit de ondersteuning gehad van omgeving. Ik heb mijzelf altijd in moeten perken, mij gevormd naar mijn omgeving, mijzelf totaal kwijt geraakt zodat ik bij de rest zou passen want nooit voelde ik mij thuis. Inderdaad pijn geleden voor mijn ouders, ik heb hulp van een psycholoog maar soms heb ik het idee dat ik iedereen al voorbij ben gestegen en mezelf nog steeds tegen moet houden. Alsof ik nog steeds niet mij kan zijn, durf te zijn, want als ik dit doe laat ik iedereen los en laat ik alles los en dan..Ik wil niets liever eigenlijk. Hoe moet ik dit hanteren? Hoe kom ik in contact met iemand die mij hierbij kan helpen? Die mij mijzelf leert hanteren en balans weet te vinden tussen hier en mijzelf? (zonder dat het een soort zweverig iets wordt, want dat verhaaltje ken ik ookal en dat brengt mij alleen maar verder weg)

    Als iemand tips heeft heel graag.

    Liefs,
    Pema

  2. Hallo Robert, Je vraagt of mijn vader het Licht al gevonden heeft. Mijn antwoord daarop is…allang. Het mooie is nu ook dat hij mensen naar het Licht haalt. Lijkt voor mij al een heel druk bestaan. Maar door de energie kan hij veel dingen doen. Hij is hier én dáár.

  3. Robert,

    maar ik maak wel eens mee dat mensen het niet kunnen of willen zien.

    En als dat zo zou zijn. Nou en?

    Je wilt niet met zo veel woorden zeggen “dat Huub iets niet wil/kan zien”, maar suggereert het wel?

    Het gaat mij trouwens niet om Huub.

    Dag Lia

      • <a href="#comment-218770" rel="nofollow">@Lexicon</a>,
        Hallo Robert,
        Het kan dat je bepaalde dingen niet begrijpt. Het is soms ook moeilijk te begrijpen. Ik vind het nog steeds heel wonderlijk wat ik telkens weer mag ervaren. Het is ook goed jouw gevoelens te toetsen. Daarom vind ik het altijd prima als mensen mij mailen en vragen stellen. Hopelijk kan ik dan de mens van dienst zijn.

        • @Hallo Huub,

          Ik begrijp en weet ook zo veel niet, maar de reden waarom ik doorvraag is omdat er voor mij iets niet lijkt te kloppen wat ik dan helder probeer te krijgen. Maar goed, wie ben ik om daar over te zeuren. Dus ik heb er genoeg over gezeurd 😉

          Groetjes Robert

  4. Hallo Robert,
    Zoals je waarschijnlijk zult weten sta ik in contact met mijn overleden vader en tijdens readings geeft hij mij vaak antwoord en raad. Soms vind hij dat ik ‘moet’ ingrijpen.
    Dat kan zijn bij kinderen vanaf 5/6 jaar.
    Kinderen die wat ouder zijn kan je al een beetje uitleggen wat ze voelen/zien/horen. En als zij bijvoorbeeld verward of angstig zijn zeggen ze dat meestal al zelf. Sommige kinderen vinden het helemaal niet fijn dat ze zoveel zien/horen en voelen. Dan mag ik hulp geven.
    Als kinderen nergens last van hebben dan grijp ik natuurlijk niet in. Ik ga wel met ouders in gesprek om goed naar hun kind te kijken en voorál te luisteren. Want kinderen weten ontzettend veel.

    • @Huub Fest,

      Hallo Huub Fest,

      Behandel jij ook kinderen die hoogsensitief zijn?
      Ik zou namelijk dan heel graag met u in contact willen komen.
      Mijn zoontje is ook bij een man gezien in bemmel die mijn zoontje nu zoon van 13 hoogsensitief heeft verklaart.
      Wij zijn woonachtig in Groesbeek (bij Nijmegen)

      Vriendelijke groet,
      Christel.

    • @Hallo Huub,

      Bedankt voor je reacties.

      Ik ervaar je contact als positief en ik denk dat je goede dingen doet, maar wil toch even een gevoel met je delen.

      Ik vind het wel een beetje apart dat je zo contact hebt met je overleden vader. Normaal gesproken verwacht ik niet dat een ziel blijft ‘hangen’ op aarde en contact blijft houden op deze manier, tenzij er iets anders aan de hand is. Ik spreek niet zo zeer over kwade intenties, maar meer over iets uit te werken. Het lijkt net alsof hij jou niet kan loslaten (en/of andersom).

      Wat zijn jouw gedachten hierover?
      Groetjes Robert

  5. Beste Robert, het klopt wat je zegt. Die gevoeligheid hebben ze niet voor niets.Maar soms kunnen gevoelens een (vooral zéér jong kind) angstig en verwarrend maken. Een voorbeeld: Het kind van vijf was niet meer te handhaven, thuis en op school. Ik merkte dat dit kind véél te veel indrukken binnenkreeg. Het meisje zag overal geesten, op school op straat. Ze kon dit alles niet meer handelen, werd opstandig. Dat kan soms ernstige gevolgen hebben. Hun gevoeligheid wordt enigszins ingeperkt. Daarom sluit ik áltijd het ‘luikje’ zodat er genoeg indrukken binnenkomen maar dat deze niet meer verwarrend of angstig werken. Overigens, niet alle (kristal)kinderen hebben daar last van.

    • Hallo Huub,

      Ok ik begrijp wat je zegt. Nog een paar vragen voor mij persoonlijk. Hoe weet je dat je dan niet ‘ongewenst’ ingrijpt in het proces van het kind?
      Van af welke leeftijd van het kind heb je dit aan de hand gehad?

      Alvast bedankt, groetjes Robert

  6. Dit is precies hoe ik denk en voel.
    Ik verlang ook naar een meer harmonieuze . Vreedzame omgeving
    Te scheppen waarin ze echt kunnen delen met elkaar
    Waar je eerlijk en open met elkaar kan uitwisselen.
    En deze zin trof mij ook. Zo voel ik het exact.
    Eigelijk is het een verlangen naar een paradijs of hemel op aarde.
    En iets willen doen om de hemel op aarde te willen brengen.
    Ik ben al een tijdje bezig om hier veranderingen in aan te brengen
    Met behulp,van mijn goede mail vriendin.
    Die mij al een hoop goede antwoorden gegeven om beter om te
    Gaan met de blokkades die ik heb.
    Ook eckhart Tolle speelt hier in een grote rol.
    Ik heb veel meegeleden in mijn leven. De pijn die
    Mijn moeder had. Voelde bij mij of het de mijne was.
    Nu begrijp ik meer en meer dat dat een last was .
    Waar ik van af moet om verder te ontwikkelen.
    Het heeft mij te veel in de weg gezeten.
    Nu is de weg meer en meer open gaan staan
    Voor mijn eigen paradijs op aarden.
    Om ook wat beter geaart mijn weg te vervolgen.
    ik heb er jaren en jaren over gedaan om dit
    Te willen te veranderen.
    En ik mag zeggen. Ik voel mij erg goed.

    Bedankt voor het plaatsen van dit mooie artikel.

  7. Tijdens readings die ik geef, merk ik dat véél kinderen zéér hooggevoelig zijn en dat kan soms zó erg zijn dat ze dit alles niet goed kunnen handelen omdat ze téveel informatie binnen krijgen. Ik leg de ouders dan altijd uit dat er op ieders hoofd een soort van luikje zit. Bij de een is deze gesloten, bij de ander kan dat soms helemaal opstaan waardoor mens soms téveel aan indrukken binnenkrijgt. Dat kan voor een kind soms heel verwarrend zijn en zijn daardoor erg druk van aard. Bij diverse kinderen heb ik het luikje ‘half’ gesloten. Het resultaat was dat ze rustiger op school en in het gezin werden en beter de informatie in zich op konden nemen zónder verward te raken door teveel indrukken. Ik krijg nu ook regelmatig te horen dat de kinderen véél gelukkiger zijn.

    • @Huub Fest,

      Interessant, heb dat van een reader/healer wel eens vaker gehoord. Maar wat ik me dan afvraag is het volgende. Die gevoeligheid hebben ze niks voor niks, het helpt ze om hun lessen ‘tijdig’ te kunnen doorlopen (en die kwaliteit in te zetten). Die lessen kunnen gaan over het omgaan met hun gevoeligheid. Is het dan de bedoeling dat je hun gevoeligheid inperkt? En wanneer mag dat luikje dan weer helemaal open?

      Groetjes Robert

      • @Lexicon,
        Hallo Robert, mijn vader en ik hebben elkaar volledig losgelaten. Dat wil dus niet zeggen dat hij er niet meer voor mij is. Hij zegt regelmatig dat ik de readings wel alleen af kan, maar ik vind het wel fijn én gezellig als hij er is. E n dat weet hij ook weer. Ik sta met beide benen stevig op de grond en hou absoluut niet van zweverig gedoe en allerlei toeters en bellen. Gewoon aards zijn en vertellen wat je te vertellen hebt. Zo zij er meer ‘zielen’ die bij mij thuis komen. Heb ik totaal geen last van. Ik heb ook nooit kwade geesten thuis of elders gehad. Ik denk ook als je er positief tegenover staat je ook positieve reacties terug krijgt van de Engelen en Gidsen.
        groetjes
        Huub

        • Dag Huub,

          Ben benieuwd wat je van het volgende vindt.

          Je zei ergens : “Hij zegt altijd: Ik ben bij je en je blijft mijn zoon”

          Weet je waarom hij bij je wil blijven?

          Misschien dat hij jou niet zo goed kan loslaten…

          Groetjes Robert

          • @Lexicon,
            Mijn overleden vader zegt inderdaad ik ben bij je.
            En ook al zijn je ouders overleden, ik blijf voor altijd hun zoon. Waarom hij bij mij wilt blijven??? Gewoon om mij te steunen als ik erom vraag. Hij kan mij absoluut goed loslaten.
            Dat heeft hij allang gedaan. Maar loslaten betekend niet vergeten. Mijn vader heeft veel werk te doen waar hij nu is. Ze noemen hem ook de Engel van het Licht. Hij haalt mensen op die overleden zijn om ze naar het Licht te brengen. Nee, ik heb ook geen verdriet meer om hem en hij ook niet. Maar op de een of andere manier horen we gewoon bij elkaar. Hij dáar…ik hier.

            • Robert,

              Okay, en weet je waar je vader nu is? Heeft hij al de weg naar het licht gevonden?

              Is het antwoord niet duidelijk genoeg dan?

              Ze noemen hem ook de Engel van het Licht

              🙂
              Dag Lia

          • Robert,

            Misschien dat hij jou niet zo goed kan loslaten…

            Het lijkt mij duidelijk wat Huub erover vertelt.

            mijn vader en ik hebben ELKAAR volledig losgelaten

            • @Lia,

              Als ik geen gevoelsmatige reden had om er op door te vragen, zou ik het niet doen.

              Niet dat ik wil zeggen dat het bij Huub het geval is, maar ik maak wel eens mee dat mensen het niet kunnen of willen zien… 😉

              Groetjes Robert

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in