DELEN
mind-denkt

Denk positief!
Verander je gedachtes om een ander leven te krijgen
Kies uit liefde, niet uit angst
Neem je verantwoordelijkheid
Verhoog je frequentie
Laat los, vertrouw, heb lief, heel, deel en geef
Leef je missie
Wees jezelf

Zomaar wat kreten die veel voorbij komen op de sociale media. Werkelijk de hele dag worden we aangespoord om iets te gaan doen. De onderliggende boodschap is dat geluk, rust, liefde, vrijheid of waar dan ook naar gestreefd of verlangd wordt, bereikt kan worden. De kreten – die ter inspiratie, handvat of aanmoediging dienen – geven het idee dat het altijd dáár (verderop) te vinden is. Zolang je maar iets doet of iets laat. Op dit mechanisme is onze consumptiemaatschappij gebouwd en ook onze wereld van persoonlijke ontwikkeling. Daar is niets mis mee (er is sowieso niets mis); als het bestaat heeft het zijn functie. De mens is door de tijd heen nu eenmaal geprogrammeerd (en gemanipuleerd) geraakt om iets aan zijn of haar gemoedstoestand te willen doen. De basisleer in de psychologie vertelt ons dat het brein van de mens voortdurend bezig is plezier te krijgen en pijn te vermijden. En dat is te bereiken door te sleutelen aan jouw gedachtes, keuzes en gedrag. Althans, dat is het verhaal wat verteld wordt.

Maar klopt dat verhaal wel? Laten we eens dieper kijken naar deze drie-eenheid.

Gedachtes

Wij mensen zijn in staat om het denken te bestuderen. Je kunt – zoals het verteld wordt bij mindfulness- of meditatieles – naar je gedachten kijken, alsof het wolkjes aan de lucht zijn. Als je het denken bestudeerd vallen je een aantal dingen op:

  • Je hebt gigantisch veel gedachtes
  • Gedachtes komen en gaan
  • Het is onduidelijk wat gedachtes zijn, waar ze vandaan komen of waar ze naartoe gaan
  • Gedachtes gaan vrijwel altijd over toekomst of verleden, maar verschijnen nu
  • Gedachtes hebben vrijwel nooit ook maar iets te maken met waar jij je op dat moment bevindt of mee bezig bent. Alleen bij technische handelingen, zoals koken, klussen of autorijden, lijken gedachten werkelijk in lijn met wat gebeurt.

Maar er is nog iets bijzonders met gedachtes. Om dat inzichtelijk te krijgen kun je een experiment doen in nieuwsgierigheid. Ga eens op een stoel zitten, sluit je ogen en vraag jezelf in alle nieuwsgierigheid af:

“Wat zal mijn eerstvolgende gedachte zijn?”

En vervolgens wacht je.

Je zult zien dat de eerste paar keer vrijwel geen tijd tussen de vraag en de eerstvolgende gedachte is, maar als je het experiment een paar keer herhaalt zal je vanzelf aan nieuwsgierigheid winnen en wordt de wachttijd langer. Het inzicht dat je onvermijdelijk gaat krijgen is de volgende:

Jij bent helemaal niet degene die denkt!

Het lijkt alsof jij degene bent die denkt, maar in werkelijkheid sla jij gedachtes gade. Gedachtes verschijnen en verdwijnen gewoon. We verbeelden ons dat we onze eigen gedachten denken. Maar eigenlijk slaan we alleen maar gade wat gewoon verschijnt. Het geloof dat we die gedachten zelf kiezen of eigenhandig fabriceren is niet meer dan de zoveelste gedachte die – geheel vanzelf – naar boven drijft.

Jij bent niet de creator van je gedachten, maar de ontvanger.

Keuzes

Als jij niet de creator bent van mijn gedachten, hoe zit het dan met keuzes maken?

Het keuzeproces is – eenvoudig gesteld – een afweging van gedachtes. Je staat voor een tweesprong en je kunt kiezen tussen gedachte 1 (links) en gedachte 2 (rechts). Op enig moment verschijnt een (energetische) voorwaartse beweging en de gedachte ‘ik ga naar links’ of ‘ik kies ervoor om naar links te gaan’.

Ook hier verbeelden wij ons dat we zelf keuzes maken. Maar in werkelijkheid slaan we ook hier alleen maar gade wat geheel vanzelf verschijnt: In dit geval een beweging en de gedachte ‘ik ga…’ of ‘ik kies…’.

Jij bent niet de creator van jouw keuzes, maar de ontvanger.

Gedrag

Als jij niet de creator bent van jouw keuzes, hoe zit het dan met gedrag?

Hier verschijnt in wezen als bij denken en kiezen. Er vindt een handeling plaats, bijvoorbeeld het lezen van dit bericht, en er verschijnt een gedachte ‘ik lees…’.

Het geloof dat wij zelf doen (of laten) is niet meer dan een gedachte die geheel vanzelf verschijnt. Het lijkt inderdaad alsof wij degene zijn die doen, maar zowel het lezen als de gedachte daarover zijn ook weer gewoon verschijnselen die we gade slaan.

Kijk maar eens goed, moet JIJ iets doen om deze tekst te kunnen lezen of vindt het lezen gewoon vanzelf plaats? Moet JIJ iets doen om op de plek te zitten waar je nu zit of vindt het zitten gewoon vanzelf plaats?
Nee, wat verschijnt is het lezen en de gedachte ‘ik lees’. En nee, wat verschijnt is het zitten en de gedachte ‘ik zit’. En dat zijn allemaal gedachten die jij gewoon gade slaat.

Jij bent niet de creator van jouw gedrag, maar de ontvanger.

Wat gebeurt er dan?

Wat gebeurt is een soort hypnose van bewustzijn, een grapje van God. Het lijkt alsof jij een ik-je bent, maar de ‘ik’ is gewoon een van de vele gedachtes die geheel vanzelf verschijnen. Omdat die ik-gedachte samen verschijnt met een lichaam wordt het ‘ik’ voor waar aangenomen. Dat wordt identificatie genoemd. En de hele dag door wordt je bevestigd in die gedachte, in de identificatie. Daar is ook niets mis mee en die zogenaamde ‘ik’ is ook nuttig in het sociale verkeer, maar het is wel slechts een gedachte. Identificatie met deze ik-gedachte is de ware oorzaak van al het menselijk lijden. De ik-gedachte is alleen niet werkelijk. Het enige dat er is, is eenheid in beweging en er is niemand iets denkt, kiest of doet.

Ja, lief mens,
je bent generatie na generatie opgegroeid in een wereld waar schuld en schaamte de boventoon voerden, maar de waarheid is dat jij totaal onschuldig bent.
Dat ben je altijd geweest.
En dat zal je altijd zijn.

3 REACTIES

  1. "Wat gebeurt is een soort hypnose van bewustzijn, een grapje van God."

    Ik werd net lachend wakker.

    Beter gezegd; er was de waarneming van lachend wakker worden.

    God had mij/zichzelf namelijk vertelt dat tie niet bestond.

    Dat dat (bestaan van ene God) ook een grapje was.

    Er was net de gedachte dat er naar het toilet gegaan moest worden.

    Maar aangezien er geleerd is dat gedachten niet van iemand zijn en al zeker niets met ene ik van doen hebben, is er net waargenomen dat het bed aan de vochtige kant is en kwam de gedachte voorbij dat er iets in de zeik is genomen.

    Verdomd, er is enkel eenheid in beweging.

    Eens gade slaan of er een beweging uit het nest is.

    Als er mensen zijn die mij een ontbijtje willen aanreiken, gaarne, want ik doe niets vandaag.

    Ik ben er vandaag niet.

    Ik kan wel janken.

    Beter gezegd natuurlijk; eenheid jankt.

  2. "Identificatie met deze ik-gedachte is de ware oorzaak van al het menselijk lijden. De ik-gedachte is alleen niet werkelijk."

    Niels, nog effe.

    M.a.w. zonder identificatie met een ik-gedachte, bv de gedachte; 'ohhh mijn kind ligt onder de bus, wat erg' of 'kolere mijn man slaat me wel heel hard' of 'ze hebben de schoenen die ik wilde niet in mijn maat' zou er dus ook geen verdrietig gevoel kunnen ontstaan en zodoende dus ook geen menselijk lijden, is dat correct?

    Kwestie dus van nergens mee identificeren.

    Lijkt me heerlijk dan ga ik zo op straat poepen, honden hadden dat m.b.t. identificeren al wat langer door waarschijnlijk.

    Jammer dat de gehele mensheid nog niet zo ver is.

    Ach wat is 3 jaar.

  3. "Ja, lief mens,
    je bent generatie na generatie opgegroeid in een wereld waar schuld en schaamte de boventoon voerden, maar de waarheid is dat jij totaal onschuldig bent."

    Beste Niels, ken jij misschien een rechter die 'jouw gedachtengoed' beaamt en uitvoert?

    Ik ben namelijk gisteren veroordeeld tot 3 jaar cel.

    Het lijkt mij toch een lijdensweg als ik zo meteen in die 3 jaar mijn stukje zeep tijdens het douchen vallen laat.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in