ik kan niet anders

Ik woon in een bus. Ik flow op vier wielen door het leven en beland zodoende in de meest onvoorstelbare situaties op de meest fabuleuze plekken. De stapel anekdotes die ik erover kan vertellen wordt met de dag hoger. Ik rolde in Frankrijk uit het niets een boeddhistisch dorp binnen, reed mezelf vast in de blubber in de middle of nowhere in de Belgische Ardennen en sliep op meer bergtoppen dan het aantal huizen waarin ik de afgelopen 27 jaar wakker ben geworden. Toch ben ik geen nomade vanwege de extraordinaire levensstijl. Mijn gevoel bepaalt. Ik ben gewoon blij.

door Eric Mijnster- http://gespletenasfalt.nl

Dat gevoel deel ik dolgraag. Ik doe niets liever dan schrijven en spreken over mijn flow. Voor mij is er niets zo waardevol als het aanwakkeren van het vuur zodat het alle angsten in de bovenkamer verschroeit. De energie die ik ervaar zodra een groep mensen de onderhuidse vlammen ongeremd laten dansen, is met niets te evenaren. Ik weet dat de aanwezigen die ondefinieerbare wilskracht tijdens een lezing of workshop over ‘leven in flow’ van top tot teen voelen. En toch zijn er twee vertwijfelde reacties die ik veruit het meest te horen krijg: “Ik ben jaloers” en “Ik zou het niet kunnen.” – Vuur gedoofd.

Vrijheid is de essentie van de mens. Standaard druk ik anderen op het hart dat iedereen elk moment van de dag de keuze heeft om van koers te veranderen. De enige die mij vertelt wat ik MOET doen, zit in mijn hoofd. Niemand anders dan ikzelf zegt mij wat ik moet doen. Alles wat ik ‘moet doen’ maak ik mezelf wijs. De enige remedie tegen de vastgeroeste overtuigingen tussen m’n oren, is proberen. Proberen, proberen, proberen. Doen, doen, doen. Geluk belde niet op een willekeurige avond bij me aan om me liefdevol in m’n armen te vliegen. Hoe langer ik het intrinsieke vuur op de bank achter de televisie of in de collegezaal boven m’n studieboeken negeerde, hoe neerslachtiger ik werd. Pas op het moment dat ik mezelf erkende, over de drempel stapte en deur achter me dichttrok, begon ik met leven.

Leven betekent kiezen voor m’n hart in plaats van m’n hoofd. Vorige zomer leidde dat me tot een onmenselijke fietstocht over la Route des Grandes Alpes: 14 bergpassen, 650 kilometer, non-stop. Ik deed het niet voor de extraordinaire prestatie. Ik werd er gewoon blij van. In de documentaire ‘Omdat ik het wil’  wordt duidelijk wat mijn drijfveer was: intrinsieke motivatie. Een week na de tocht kocht ik een bus en zei ik al mijn inboedel vaarwel. Wederom niet vanwege de extraordinaire vooruitzichten. Ik werd er gewoon blij van. Voor meer dan een glimlach hoef ik niet te leven.

Een glimlach krijgen door intrinsieke motivatie te proberen, te proberen, en te proberen is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik kwam er pas stukje bij beetje achter dat mijn geluk in elkaar zit als ik tot dusver beschreven heb, toen ik alle prullaria van m’n prikbord rukte en ‘m van scratch volhing. Ik gebruikte punaises om de volgende drie stappen op het kurk te bevestigen:

1. Mijn naam – Eric Mijnster

Ik ben hier omdat ik het wil. Daar is niets egoïstisch aan. Dat heet voor mezelf kiezen. Ik ben het uitgangspunt van mijn leven. Daarom kijk ik naar wat mij drijft. Ik kijk naar mijn wilskracht en mijn intenties. Uiteindelijk blijk ik er – juist door mezelf te zijn – constant voor anderen te zijn. Dus: mijn naam in het midden van het prikbord.

2. Mijn passies – Communicatie, sporten en avontuur

Gevoelsmatig kan ik mezelf in enkele kernwoorden omschrijven. Op de een of andere manier klopt mijn hart voor iets met communicatie, sporten en avontuur. Die passies zijn niet te beredeneren, of te verantwoorden. Die passies zijn niet goed of fout. Die passies zijn gewoon zo. Passies staan in directe verbinding met m’n intrinsieke motivatie en daarom om mijn naam op het prikbord.

3. Een lijst met activiteiten die voortvloeien uit combinaties van mijn passies

Mijn kernwoorden communicatie, sporten en avontuur kan ik combineren tot uiteenlopende activiteiten. Het kunnen eendaagse evenementen zijn, werkzaamheden, dromen, hobby’s, alles. Sinds de allereerste activiteit van de lijst, leef ik vanuit m’n hart. Ik flowde namelijk als vanzelfsprekend in de volgende activiteit, en de volgende, en de volgende. Er is niets zo fijn als me door het kristal der gevoelens laten leiden. Dat ik zes jaar na de herinrichting van het kurk met een glimlach blog, schrijf en spreek over flow en flowrijke (fiets)avonturen is mijn bewijs voor de werking van mijn prikbord.

Eenmaal voor m’n hart gekozen weet ik dat vrijheid niet de essentie van de mens is. De reactie “Ik zou het niet kunnen” beantwoord ik voortaan glunderend met “Ik zou niet anders kunnen.” Inmiddels kan ik niet anders meer dan mijn hemelse vuur volgen. Ik doe mezelf tekort als ik mijn hart niet laat bepalen. In mijn leven bestaat er daarom geen keuze meer. Ik vlieg waar de wind waait. Ik ga daar waar mijn oprechte intentie me heen brengt. Ik ben mijn intrinsieke motivatie. Het voelt fabelachtig. Ik wil niet anders. Ik kan niet anders.

7 REACTIES

  1. Ah heerlijk dit ! fijn om te lezen. Ik zit zelf nog een beetje tussen twee werelden in ; flow en antiflow, zoals Rob het verwoordt. Al ervaar ik de antiflow steeds meer als flow omdat het mij op een andere manier inspireert en ik zie het als onderdeel van mijn weg. Soms is het ook de mentale weerstand die opkomt waardoor je het leven niet als flow kunt ervaren, je bent altijd op de juiste plek, in de juiste tijd.

    Iets is uit de flow als je het contact met jouw innerlijke kern (tijdelijk!) bent verloren. Of dat nou ergens op een grijs kantoor is (let op de tekens, de ontmoetingen, de gesprekken!!) of in een busje in de Belgische Ardennen (stuk makkelijker natuurlijk 😀 )

    Ik kijk uit naar deze zelfde vrijheid, fijn om te lezen hoe jij dit ervaart. Geniet !!

  2. Hoi Erik, gaaf dat je zo lekker aan het flowen bent

    Ik heb ook gereisd maar het geld raakte op verder te gaan dus ben weer deelgenoot van de antieflow. Ik begrijp dat jij heel wat gespaard hebt om dit te kunnen doen?

    Bij mij flowde het geld in ieder geval niet zo gemakkelijk. Heb ook een aantal baantjes moeten doen waar ik niet heel gelukkig van werd.

    • Waaruit maak je op dat ik heel wat gespaard heb Rob?

      Flow is iets anders dan reizen. Flow brengt mij in die bus, en bij allerlei mogelijkheden om gaandeweg die levensstijl boodschappen te kunnen betalen. Het gaat mij niet om de bestemmingen, maar om het gevoel. Als ik dat blind volg, merk ik dat er overvloed is. Geluk is er altijd. Eenmaal ontwaakt is het gewoon een kwestie van ogen openhouden om kansen te grijpen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in