foto 2
Ik heb MIJ lief, Ik heb JOU lief!

Als kind sta je volop in de passie van het leven, Jij bent dan een met de natuur en staat open in verbinding met alle levens energieën. Je doet alles vanuit onschuld en ware liefde, en staat volop in jouw ware licht, zoals jij gemaakt bent door de schepping. Helaas wordt dit niet altijd door iedereen zo ervaren.

Overal in de wereld worden we opgevoed met waarden en normen die van generatie op generatie worden overgebracht. Er wordt ons niet anders geleerd dan dat deze waarden en normen de juiste zijn en nageleefd horen te worden. Ik voelde mij hierdoor afgekeurd en afgewezen in wie ik was. Ik moest voor mijn gevoel namelijk ergens aan voldoen waarin ik mij helemaal niet thuis voelde. Ik zal niet zeggen dat ik mij in alles zo voelde afgekeurd, maar het is wel blijven hangen in mijn systeem.

Doordat ik mij afgekeurd voelde in mijn ware licht en de onschuld die ik liet zien vanuit mijn liefde voor de buitenwereld, ben ik de liefde voor mijzelf gaan onderdrukken. Door afkeuring die ik ervaarde ontstonden er stemmen in mijn hoofd; Ik ben niks waard, ik kan niks goed doen, ik ben geboren op een plek waar ik niet thuis hoor etc. etc. Niemand vertelde mij dat deze gedachtes er alleen waren om mij te beschermen, zodat ik als kind kon overleven totdat ik mijzelf kon beschermen in deze wereld. Er zijn ook vele met ons die zich hiervan ook van geen kwaad bewust zijn.

De levensenergie in mijn lichaam had ik inmiddels gekoppeld aan honderden gedachtes in mijn hoofd. Zonder mij er bewust van te zijn waarom deze gedachtes er waren.

De waarheid in mijzelf was namelijk afgekeurd, ik durfde mijn waarheid niet meer naar de buitenwereld te brengen, bang om verstrikt te raken in alle gedachtes over mijzelf. Ik begon een zoektocht buiten mijzelf. Begon een eigen persoonlijkheid te creëren. Mijn liefde ging ik onderdrukken doormiddel van verslavingen, want alles waar een taboe op gelegd word en niet in het licht gezet kan worden wordt een verslaving. Verslavingen aan gedachtes, zoals roken, alcohol, maar ook verslavingen die niet zichtbaar zijn in de buiten wereld. Niemand kan zien aan welke gedachte jij verslaafd bent.

Doordat wij niet leren dat de gedachtes in ons hoofd er zijn om ons te beschermen, zijn wij niet in staat om onszelf te beschermen tegen de energieën van buitenaf, zoals boosheid en frustratie. Wij nemen dan de woorden in ons hoofd serieus en gaan hierin geloven. Wij voelen ons aangevallen door de persoon die boos op ons word, raken verstrikt in onze gedachtes, met als resultaat dat wij ons voelen afgekeurd of afgewezen. Eigenlijk zijn deze gedachtes er om ons te beschermen, Om ons te laten zien, he je laat je kwetsen nu, je kunt jezelf op dit moment niet beschermen. Trek jezelf terug en doorvoel datgene waarin jij je gekwetst voelt, jou innerlijke kind mag getroost, gezien en gehoord worden.

Ik reageer mijn boosheid af op de persoon die bij mij is, die persoon vat dit persoonlijk op, die reageert weer boos op mij en ik vat dat weer persoonlijk op. Kijk het cirkeltje blijft maar ronddraaien.

Ik persoonlijk was er altijd van overtuigd dat ik niet gezien en gehoord werd door de buitenwereld. Maar in werkelijkheid zie en hoor mijn werkelijke zijn niet meer, omdat ik mij daarin voelde afgekeurd en het ging zien als iets duisters in mijzelf, dus ging ik dit onderdrukken. Maar in werkelijkheid is het maar een schaduwkant in mijzelf die anderen laat kwetsen in hun diepste pijnen. Nee, ik kwets niemand, iemand laat zich kwetsen doordat die het zich persoonlijk aanneemt, want tenslotte heeft iedereen een persoonlijkheid gecreëerd in deze wereld, omdat we niet beter weten dan dat wij dat persoonlijkheid horen te hebben dus het ons eigen er van maken. Wat ik probeer duidelijk te maken is dat er geen goed of fout stempel bestaat, maar dat wij dit zelf creëren. Dit creëeren wij doordat wij onze gedachtes serieus nemen en hierin zijn gaan geloven.

Een voorbeeld om het nog iets duidelijker in kaart te brengen: Een meisje van 8 stormt met haar schoenen naar binnen, omdat ze graag haar vader een knuffel wil geven, omdat ze voelt dat haar vader dat nodig heeft. Zij voelt het juiste, maar ziet niet dat haar vader een persoonlijkheid heeft ontwikkelt gedurende zijn leven waarin hij in het openbaar zijn emoties niet durft te laten zien, angst. De vader bevriest, stopt zijn emoties weg en schiet in zijn persoonlijkheid en word boos op het meisje van 8 dat zij met schoenen in de woonkamer staat. Het meisje van 8 voelt zich afgekeurd in haar onvoorwaardelijke liefde en is zich van geen kwaad bewust. Ook zij schiet in al haar gedachtes die zij weer serieus neemt. Als ik een laag dieper ga kijken kom ik tot het besef dat die vader zich ook van geen kwaad bewust is, ook hij weet niet beter dan dat het zo hoort, doordat hij overtuigt is van de waarden en normen die op hem gelegd zijn toen hij ook nog jong was. En zo blijven we generatie op generatie persoonlijkheden overgeven aan elkaar, zonder dat we ons bewust zijn van onze unieke ware zijn, want dit is namelijk onder al die persoonlijkheden die op jonge leeftijd al ontstaan zijn verborgen. We hebben onze ware unieke schat diep van binnen weggestopt om het te beschermen.

In deze wereld kun jij niet iedereen tevreden houden en zal jij dus moeten leren omgaan met de frustratie, boosheid die de ander met zich meedraagt, zonder ons hier schuldig over te voelen. Laten wij is kijken hoe wij ons kunnen beschermen voor de boosheid en frustratie van de ander, zodat wij dit ons niet persoonlijk nemen.

Op het moment dat wij ons persoonlijk aangevallen voelen, probeer dan eens te kijken naar jouw gedachtes waarin jij geloofd. Wordt niet boos als je jezelf verliest en hier pas later bewust van word. Zie dat jij je tenminste bewust bent hiervan, of het nou direct is of pas na een langere tijd.

Gedachte komt voorbij; ik pak hem vast; ik ben niet goed zoals ik ben. Inmiddels is mijn ervaring dat deze gedachte jou iets te vertellen heeft. Het beschermd jou namelijk voor de situatie waarin jij je op dat moment bevind.

Als de gedachte er is, is het tijd om je terug te trekken en jouw kleine innerlijke kind te troosten. Als jij je op dat moment niet terug trek blijven de gedachtes komen en zal jij niet meer kunnen communiceren vanuit de onvoorwaardelijke liefde en is het mogelijk dat jij de schuldgevoelens op jezelf betrekt, tenzij jij zover bent dat je die gedachtes niet meer serieus neemt en in je onvoorwaardelijke liefde kan blijven communiceren.

foto 1
Op sommige momenten voel je je alleen, maar in werkelijkheid ben je omringt door miljoenen sterren die het zelfde blinken als jij.

Maar hoe kun jij jezelf troosten? Spreek liefdevol tot jouw schaduw kant. Probeer eens een gedachte om te draaien. Ik ben niet goed zoals ik ben -> Ik ben wel goed zoals ik ben. Afgelopen week heb ik mijzelf moeten troosten, nadat ik mijzelf aangevallen en afgekeurd voelde. Ik liep naar mijn kamer om daar stilletjes mijn emoties te kunnen uiten. Nadat ik rustiger was geworden begon liefdevol te spreken tot mijn innerlijke kindje en stelde de vraag: Wie ben ik eigenlijk in werkelijkheid? Mijn ogen rolde naar het raam en zag aan de hemel een blinkende ster; Dit licht ben jij. Maar die ster is helemaal alleen? Dat klopt, momenteel voel jij je ook heel alleen. Er werd mij gevraagd of ik naar buiten wou lopen. Ik luisterde naar de stem en liep naar buiten. Kijk is omhoog werd mij gevraagd! Mijn ogen vielen op honderden sterren die aan de hemel blonken. Ik werd mij bewust: Op sommige momenten voel je je alleen, maar in werkelijkheid ben je omringt door miljoenen sterren die het zelfde blinken als jij. En die miljoenen sterren die blinken voelen zich net als jij ook soms heel erg alleen. Iedereen is gecreëerd als een unieke energie, wij zijn allemaal het zelfde en toch zijn wij weer totaal verschillend. De ene ster staat dichter bij de aarde dan de andere ster, Op sommige momenten verdwijnt er een ster achter de wolken terwijl de andere ster zichtbaar blijft blinken aan de hemel. Wij zijn totaal verschillend van elkaar en toch allemaal even uniek en bijzonder.

Alleen door naar je eigen zwakheden en schaduwkanten te kijken, kun je de wereld verbeteren. Als je jezelf in het licht zet, schijnt jou licht over de ander en zal alles om jou heen veranderen. Omarm jezelf en geef jezelf zoveel mogelijk liefde op het moment dat je je verliest in je persoonlijkheid. Alleen door je bewust te worden van je persoonlijkheid en de situaties waarin jij jezelf verliest kun je groeien tot jouw werkelijke unieke zijn. Probeer in eerste instantie eens toe te geven aan jezelf en zie het niet als een negatieve energie, maar als een weg naar verlichting. Accepteer jouw schaduw kanten in jezelf, omarm ze met liefde.

Zet jij je schaduwkant vandaag in het licht? Zet jij vandaag je schuldgevoelens aan de kant? Want bestaat schuld wel? tenslotte doen wij alles van uit onschuld. Wij zijn ons allemaal van geen kwaad bewust van wie wij in werkelijkheid zijn en welke maskers wij gebruiken in de wereld. Zie de onvoorwaardelijke liefde in een ieder van ons en neem de ruimte om je eigen emoties en schaduwkanten te omarmen, want alleen hierin zal jij je werkelijke licht zien blinken.

Als afsluiting van dit stuk wil ik jou dit nog meegeven:

 

Elise Lubbers – feel seen and heard

43 REACTIES

  1. Hmmmm, wat fijn om te zien en te ervaren dat er veel los komt, Dit geeft mij licht, Ik voel mij door jullie reacties gezien en gehoord, Een opluchting, ik ben niet de enige die dit zo ervaren heeft, er zijn er vele met mij, wat betekend dat ik niet alleen ben. Jullie steunen en dragen mij in mijn proces.

    Mochten er mensen zijn die met mij willen doorpraten over dit artikel mijn hart staat open. Let the love shine in the world, and lets share our darkness in light!

  2. “Als kind sta je volop in de passie van het leven, Jij bent dan een met de natuur en staat open in verbinding met alle levens energieën. Je doet alles vanuit onschuld en ware liefde, en staat volop in jouw ware licht, zoals jij gemaakt bent door de schepping. Helaas wordt dit niet altijd door iedereen zo ervaren.”

    Wonderlijk toch dat we als kind vanuit onschuld/freebeingness leefden.

    Waarom doen we dat niet meer.

    Waar is die onschuld gebleven.

    http://www.youtube.com/watch?v=rERK_JoPSjk

    • jaaaa Aart, ik begrijp de boodschap 🙂

      tis wel logisch he in deze maatschappij dat bijna niemand handelt puur uit onschuld, verwondering zoals een klein kind dat nog wel kan. Vind het al geweldig dat de mensen langzamerhand steeds meer dat wel weer krijgen. het begin is er 😉

      Wat een commentaar krijg je, als je handelt zoals je handelt en dan heb ik nu puur over vaccineren…..wat ik dus niet doe bij mijn kinderen. Niet kippen hahahahahahaha

      Ik praat er niets eens over maar op een of andere manier komt het ter sprake(aangezien de 9 jaars prik er nu kwam) en dan ja als je zegt dat je het niet doet staan ze je aan te kijken of je wel van je kinderen houd of zo 🙂
      Maar goed het is oké , vanuit hun gedachten wereld begrijp ik hun wel alleen andersom sta ik hierin vrij alleen maar ook dat is goed. Heb het eigenlijk al van huis uit mee gekregen, mijn oma was echt van de natuur. Mijn vader en zijn broers en zussen zijn nooit gevaccineerd. Was eigenlijk nieuwsgierig hoe jij hierin stond….

      liefs sabine

      • @sabine, geen idee hoe ik daar in sta.

        Ik zelf heb 2 van die plekken onder mijn linker oksel en ben dus ergens voor ingeent (gekke koeienziekte, al heeft het niet gewerkt).

        Ik weet niet wat ik zou doen als ik kinderen had, het moment zelf zou het bepalen.

        Ik ben nergens voor of nergens tegen, die tijd is geweest.

        Alles staat of valt bij de bewustzijnstrilling en uiteindelijk zou de mens ook niet hoeven eten bijvoorbeeld.

        Maar zolang die trilling er niet is zou ik lekker blijven eten of vanuit angst vaccineren. Want zou je bv niet vaccineren dan zou je wat op kunnen lopen omdat je het vanuit je trilling aantrekt/afroept.

        Je wil niet weten waar ik vrij alleen is sta.

        Ik heb met een kussen klaar gestaan (niet letterlijk) om euthanasie bij iemand te plegen maar dat schijnt dan moord te heten.

        Bedoel ik enkel mee dat iedere bewustzijnstrilling zo zijn praktische uitingsvorm heeft en die van de huidige mens is nog erg gebaseerd op projectie van eigen angst/ego/niet vanuit het moment leven.

        Lekker je ding doen Sabine en we boffen (nou boffen, goed gekozen plek) dat we daar hier behoorlijk de mogelijkheid toe hebben.

        Ach en had er heel veel verzet geweest tegen je wens tot geen vaccinatie dan had het prikje toch ook geen kwaad gekund.

        Zo heb ik het kussen maar onder mijn hoofd gelegd.

        Liefs Sabine

  3. heey Stien,

    Goed van jou, dat je in deze naar jezelf luistert wat voor jou goed voelt, wie jou aanspreekt! Ik wens dan ook voor jou dat je dit uiteindelijk gaat vinden allemaal zodat je ook weer blij en onbevangen in vrijheid het leven zal gaan bewandelen….. <3

    liefs en een dikke knuffel sabine

    • @universum, een mens zou zich kunnen afvragen naar wie of wat er eigenlijk geluisterd wordt als we het over ‘jezelf’ hebben.

      Ik vermoed dat voor 90% geluisterd wordt naar de mechanismen/ego/comfortzone in ons.

      Neen Stientje, ik zou in dit geval maar luisteren naar Sabine.

      Ik moet me sterk vergissen, al is dat onmogelijk, dat de dame te Belgie je geen inzichten/healing geven kan.

      Al staat of valt alles met de bereidheid van jouw kant.

      Ik hoop toch zo dat dit schrijven geheel neutraal overkomt.

      Waar bemoei ik me in hemelsnaam weer mee.

      Die klote schaduwkant in mij toch.

      Ik ga zelf maar eens zo`n ISA behandeling ondergaan.

      Alhoewel IS?

      Help, wat roep ik weer over mezelf af.

      Ach, enkel LIEFDE.

    • @sabine en aart, precies ‘good cop’ and ‘bad cop’ jullie 😉
      Ik moet me misschien inderdaad niet laten leiden door mijn gevoel (over een rommelige website :-). Dat bedoel ik dus ook hé, heb het onlangs nog gevraagd… hoe weet je nu of je gevoel/intuïtie uit je ego komt of uit je hart. Geen wonder dat je altijd op dood spoor uitkomt als je gevoel toch nog gestuurd wordt door angst dan. En wat heb je nodig om hart daar door te kunnen laten breken.

      • @stien, ik kan enkel zeggen dat ik de website niet als rommelig ervaren heb.

        Ik weet of voel voor mezelf niets.

        Ik ben daar ook geheel niet mee bezig.

        Er gebeurd simpelweg iets of niet.

        Niets geen hart, niets geen gevoel, niets geen hoofd, niets geen in intuïtie of wat dan ook.

        Er kan hooguit herkenning zijn, wat herkenning dan ook is.

        Ik herken donders goed wat je zegt en ook wat je beleeft, bij mij was het nog veel erger.

        Maar plots was er een soort doorzien van al die ongein als hart, intuïtie, willen weten, afvragen, denken denken en nog eens denken.

        Dingen gebeurden plots.

        Het wonderlijk was, de dingen gebeurden enkel ten goede van mij.

        Nog steeds, al heb ik geen beleving van die ‘mij’.

        Nu schijnt er mogelijk de fase te zijn waarin mensen op hun intuïtie en/of hart afgaan maar ik heb daar niets mee en volgens mij is dat nog ego-energie. Niets mis mee maar het zou mij niet verbazen of misschien hoop ik het enkel voor je of voor een ander in het universum die mogelijk dit ook leest of is het projectie van eigen ervaring, dat jij die houvast van intuïtie en/of hart niet nodig hebt.

        Dat jij enkel hoeft door te krijgen dat het hoofd met zijn denken maar denken is en dat ieder gevoel daar vandaan komt en dat niets met de realiteit van doen te maken hoeft hebben.

        Maar hoe je dat denken met zijn gevoel passeert of niet je dagelijkse leven kunt laten beinvloeden daar kan ik geen antwoord op geven.

        Bij mij was het kwestie van zien/weten hoe de dingen werken, een aangaan van de ANGST, herinneren, herinneren van die werkzaamheden, vaak plat op de muil gaan, in het hoofd vastzitten, wanhoop, overgave en plots die hele ongein van daarvoor zien verdwenen zijn.

        Maar jij ziet/herkent dus dat er dood spoor bij je is en dat dat mogelijk komt door gevoel wat mogelijk aangestuurd is door angst.

        Daar zou ik het maar bij laten voor deze zondag.

        Niet gelijk de controle grijpen en daar hart tegen over zetten.

        Enkel kijken wat die ANGST is.

        Aangaan die ANGST.

        Als die doorzien/doorvoeld is dan heb je niets nodig om door de angst heen te breken.

        Door heen laten breken is ontkenning van de ANGST, het niet willen aangaan van de ANGST, toch?

        Er is niets mis met jouw HART.

        Er zit hooguit een laagje ANGST/CONTROLE omheen.

        Stien, ik hou er mee op hoor, alles is geschreven waar je om vroeg en vooruit met de koe of zeggen jullie in Belgie, geit?

        Ik ga eens een deur aflakken voordat de winter ervoor staat.

        Dikke ZOEN en KNUFFEL van jezelf en Sabine.

          • @stien, laten we hopen dat je er onder lijdt.

            Kan je je gelijk bewust worden dat er werkelijk niet zoiets bestaat als eigen onkunde.

            Okay, er is je ooit wat aangepraat en je bent dingen gaan geloven en vandaar uit bestaat die hoofdkermis die het heeft over onkunde, etc, etc.

            Stien, je gaat me nog niet vertellen dat dat hemelse beeld wat ik van je heb niet correct is.

            Dat ik jou veel hoger inschat dan jezelf doet?

            Vraag ik maar niet wie dat jezelf is.

            Heb ik nou weer gereageerd, wat een eigen onkunde, wat ben ik toch een Sukkel.

            Lijkt mee te vallen maar ik heb negen persoonlijkheden en de 1 is nog een grotere Sukkel dan de ander.

            Nou hou je op met die verkeerde beelden van jezelf Stien, je plaats jezelf in een heel verkeerd licht.

        • Aart, whahahahahah, trouwens mijn voornaam is liefs he 😉 ff kort vraagje Aart. Het heeft trouwens niets met dit onderwerp te maken hoor maar hoe sta jij tegenover vaccinaties?

          Stien, ik snap wel wat Aart bedoelt….daar en tegen als je er niet achter staat gebeurt er helemaal niets.
          Dus wel handig als er je er eentje vind die jou aanspreekt maar goed aan jou de keuze hè …wil nog wel even zeggen dat deze healingen diep gaan m.a.w. jij zegt dat je echt vast zit….dat zat ik ook. Kwam ik (toevallig) bij deze geweldige dame terecht en die heeft heel wat los gemaakt in mij. Waar ik anders op een of andere manier gewoon niet bij kon komen heeft zij in 2 sessies bij mij naar boven gehaald!! Daarnaast hoef je er niets voor te doen 🙂 Je hoeft niet thuis te blijven, je hoeft niet te puffen of te ademen 🙂 Helemaal niets!!
          Hoe makkelijk is dat. Zit ik toch stiekem je nog proberen over te halen hè 🙂
          hahahahaha, doe wat JIJ wil hoor!

          knuffel Sabine

  4. Stien…ik vergat erbij te zeggen dat je ook ook Isabelle Lambrecht erbij moet zetten… bij Stepisa 🙂

    <3 <3 <3 Sabine

  5. Mooi hoor Elise,
    Men noemt dat overdragen ook wel karma. Een ieder van ons is in staat deze ketting te doorbreken. Dit vergt veel moed en geduld. Inderdaad is bewustwording de sleutel naar dit herstel. Immers, wanneer je jezelf bewust bent van iets, zal dit voor je gaan werken. Dat waar je je aandacht op vestigt, zal groeien.
    Fijn dat je dit deelde, ik haal hier weer mooie dingen uit voor mijzelf..

    • @Alessandro, Bij mij was het geen moed en geduld.

      Pure wanhoop.

      Alles geprobeerd en met de rug tegen de muur geen kant meer op kunnend.

      Er resteerde enkel het besef dat de ANGST en CONTROLE maar eens onder ogen gekomen moesten worden.

      M.a.w. NIETS DOEN, de boel er gewoon laten zijn.

      OVERGAVE aan het moment.

      Bewustwording praat me er niet van.

      Ik dacht dat het hetzelfde was als over dingen nadenken.

      Nou, dat was dus verkeerd gedacht.

      Denken is een oneindige brij die nooit stopt.

      Terwijl BEWUSTWORDING (he jakkie wat een grote letters) juist de boel plat legt.

      Ik ga weer plat.

      • @Aart, bedoel je daarmee dat een mens zich een ons kan denken maar dat het eigenlijk gaat om het moment waarin zich iets afspeelt?

        Dat enkel in het moment de mens zich van iets bewust worden kan?

        Dat er eigenlijk enkel denken is omdat vanuit ANGST (hou daar toch eens mee op)/onbewustheid/nietdoorzienheid er niet die directe reactie in het moment is?

        Nou kom maar weer op met dat LICHT.

  6. Ik zet vandaag mijn verdriet in het licht.

    Ik ga me niet afvragen waar het vandaan komt.

    Ik neem vandaag een vrije dag en laat dat verdriet er eens helemaal zijn.

    De tissues, keukenpapierrollen, lakens, zakdoeken liggen al klaar.

    Zelfs spoedopname geregeld en dijkbewaking mocht het nodig zijn.

    Kom maar op met dat verdriet.

    Laat maar komen wat er zit.

    Liever door het verdriet heen, het werkelijk voelen/ervaren en niet weten wat er gebeuren gaat dan het mijn leven laten bepalen.

    • @Aart, bedankt voor de tip. Tijd voor inruimen, ruimte maken om het te doorvoelen.. Ik merk zelf dat als ik de hele dag loop aan te hikken tegen zo’n emotie als verdriet, boosheid enz. en niet weet waar het vandaan komt, dat ik er dan alleen ‘ruimte’ aangeef door mezelf gerust te stellen. Puur omdat ik moet werken, sporten, toneelrepetitie heb, andere afspraken heb.. De emotie gaat mee naar al mijn afspraken en wordt steeds verder weggedrukt.. Goed plan om dan eens echt een dag(deel) daarvoor in te ruimen, agenda leeg te laten..

  7. Wonderlijk toch dat alle ellende, weerstand en pijn in het leven enkel zijn oorsprong vindt in het kleine kind in ons.

    Hoe sterk is die energie wel niet.

    Hoe komt een mens daar nu achter als er enkel gedacht, gevoeld, gereageerd wordt vanuit dat hulpeloze kleine kind in ons.

    Ik ga maar eens op zoek naar de schaduwkant in mij en wie ik werkelijk ben.

    “Zet jij je schaduwkant vandaag in het licht? Zet jij vandaag je schuldgevoelens aan de kant? Want bestaat schuld wel? tenslotte doen wij alles van uit onschuld. Wij zijn ons allemaal van geen kwaad bewust van wie wij in werkelijkheid zijn en welke maskers wij gebruiken in de wereld. Zie de onvoorwaardelijke liefde in een ieder van ons en neem de ruimte om je eigen emoties en schaduwkanten te omarmen, want alleen hierin zal jij je werkelijke licht zien blinken.”

    Speciaal voor de vierling in mij.

      • @stien, waar iets vandaan komt, kleine kind, vorige levens, familiekarma, de genen, leerproces, etc, etc dat doet er niet toe, toch?

        De mens beleeft de werkelijkheid of de mens beleeft de eigen werkelijkheid ontstaan door zijn/haar waarnemingsfilter.

        En of zo’n filter nou ontstaan is in de baarmoeder, door een ervaring als kind of energie uit vorige levens is, het uit zich in het hier en nu als wrijving waar de mens zich van bewust kan worden en zodoende het filter kan verdwijnen.

        Of mijn angst voor muizen nu ontstaan is of in 35 levens hier voor toen ik liep rond te trompetteren in Afrika doet er niet toe, ik kan me nu bewust worden dat angst voor muizen niet reëel is, toch?

        Maar voor jou keur ik alles goed.

        Dus, JA.

        Alhoewel als wij niet afhankelijk geboren zouden zijn dan weet ik ff niet of er wel zoiets kan ontstaan als geheugensoftware van een klein hulpeloos kind.

        We zouden dan (als we niet afhankelijk waren) overal direct mee kunnen dealen en er ontstaan daardoor geen mechanismen/filters.

        Er zou geen schaduwkant kunnen ontstaan.

        Van waar je vraag Stien?

        • @Aart, omdat ik verdriet voel, een blok die alles blokkeert (energiestroom in mijn lichaam) en ik heb eigenlijk geen idee waar het vandaan komt. Het heeft niks met het NU te maken en toch zit het er. Dat komt omdat trauma’s (of het nu de vele mini-trauma’s zijn van het innerlijke kind of grote trauma’s uit dit of ander leven) hun eigen leven lijken te leiden in het lichaam.
          Ik weet niet of die brok verdriet een opeenstapeling is van mini-trauma’s van het innerlijke kind of dat het een onverwerkt trauma uit mijn huidig leven of een ander leven is. Mij lijkt het wel nodig om dat verdriet te kunnen ‘vastpakken’ als het ware, ten minste te weten waar het vandaan komt. Dat er bewustzijn over is, helderheid. Dat het op één of andere manier belicht wordt zodat de schaduw er af kan vallen (en hopelijk de blokkade ook).

          • heey Stien,

            ik las je verhaal en wilde toch even reageren.
            Ik zelf liep met angsten waar ik tegen aan liep en ook maar niet wist waar het vandaan kwam. Toen zei Aart tegen mij. Kom maar op met die angst, voel het maar, ga er maar doorheen…..eindelijk gaf ik me over. Ik ging er niet meer over nadenken en liet de angst er zijn….En toen kwam het verhaaltje er vanzelf achteraan. Ik heb gehuild, heel veel gehuild. En ondertussen troostte ik mijn innerlijke kleine sabientje. Ik stelde haar gerust, dat het goed was en dat het verdriet er mocht zijn. Ik gaf haar alle tijd die zij nodig had. Voel me stukken beter de laatste tijd.De extreme angsten zijn als de zon verdwenen. Af en toe nog een stuiptrekking maar dat is okee, ik herken het, het mag er zijn en ik weet dat het uiteindelijk weg zal blijven. Geef je over lieve Stien,stop met denken, laat het verdriet er maar zijn, huil maar, voel het maar, zonder te willen weten en dan zullen de antwoorden(het verhaal) vanzelf komen!!!

            liefs Sabine

            • @sabine, dankje sabine, ’t ding is… ik doe dat: kom maar op, huil nu toch, er voor gaan zitten als ik het voel, het voelen… maar het blijft zo vast zitten als een blok graniet. Op den duur wordt het zelfs een beetje lachwekkend en surrealistisch… wanneer ga ik nu toch eens die verlossende huilbui hebben?
              groetje x

          • @stien, mogelijk spreekt de volgende link je aan.

            Uit ervaring weet ik dat het daadwerkelijk werkt.

            Ik was me niet eens bewust dat er dingen zaten maar ze werden aangeraakt en verdwenen d.m.v. ze er te laten zijn.

            Ik zag ook hoe dingen ontstaan waren maar het belangrijkste was dat dingen die vastzaten d.m.v. de QLB loskwamen en oplosten.

            http://www.tsuki.org/jeruqlb.htm

            • @Aart,
              hijgtherapie!
              ze beloven wel veel hé?
              Ik heb zoiets bijna een jaartje gedaan: eerst ademen, dan strokes op het lichaam krijgen, dan emoties er laten zijn, er niet in meegaan maar weer naar de adem… Op een gegeven moment had ik zoiets van: nondepit, ik kan hier nog jaren liggen en emoties laten opkomen, maar er verandert niks… geen bevrijding of opluchting. Of was dat dan mijn weerstand?
              Vandaar dat ik meer aan regressietherapie aan het denken was. Vanuit die QLB gezien, zijn ze daar wrs geen voorstander van, want dan hecht je te veel waarheid aan die trauma’s, want uiteindelijk telt enkel nu en moet je je onderbewuste net overtuigen dat die oude trauma’s gewoon passé zijn.

            • @Aart, Stien, ik kan enkel zeggen dat de QLB bij mij direct resultaat had.

              Ik hem de QLB 2 keer bij een meditatiecentrum gedaan dat ging via een cdtje.

              Er is eerst een oefening om je uit het hoofd te halen en dan is het een kwestie van (als het geheugen het juist heeft) 45 minuten op verschillende tempo`s ademhalen op bepaalde muziek en de stem van (in mijn geval) Jeru.

              Daarna heb ik de QLB via een cursus bij Jeru nog een paar keer gedaan en wat keren thuis en ik schat dat ik de QLB 12 keer heb gedaan en toen viel er niets meer uit te huilen, kuchen, braken.

              Het zou kunnen zijn dat er bij jou teveel weerstand is en dat je daardoor toch niet de diepte in gaat.

              Kan ook aan het aangebodene van toen gelegen hebben.

              Ik had in die tijd gewoon de mazzel/energietrilling dat ik overal als vanzelf inrolde.

              DENKEN is een slechte raadgever.

              Het probleem is het DENKEN.

              En dat kiest mogelijk hoogstwaarschijnlijk iets veiligs uit waarbij het lekker de CONTROLE houden kan.

              Stien, weet jij zeker dat het verdriet is m.b.t. de blokkade?

              Of wordt dat gedacht?

              Bedoel ik mee of je kunt om 1 of andere reden de diepte niet in of er zit mogelijk geen verdriet.

              Die blokkade zou mogelijk iets anders kunnen zijn.

              Al is het bijvoorbeeld maar de CONTROLE die maar wat opwerpt om CONTROLE te houden.

              Zo wordt je lekker bezig gehouden.

              Ik gooi maar wat in de groep hoor.

              Uit ervaring weet ik dat het DENKEN, de CONTROLE en mechanismen zo slim zijn om zichzelf maar in stand te houden.

              Ze hebben namelijk echt de beleving dat je zonder hen het niet zou redden in het dagelijkse leven.

              Vandaar die slimheid/hardnekkigheid.

              Je zou ook naar iemand toe kunnen gaan die je energie leest en kan vertellen wat er bij je speelt.

              Ben ik ook 2 keer ingerold.

              Verbluffend dat iemand je kan vertellen wat er bij je speelt en dat je het nog ergens herkent ook.

              Waar waren we gebleven.

              Nee niet vandaag hoor, ik doe het morgen wel.

              Die schaduwkant in het licht zetten.

              Hou is het nou Stien om met mij getrouwd te zijn?

              Zou daar het verdriet vandaan komen.

              • @Aart, QLb heb ik ook meerdere keren gedaan. Werkt echt heel goed…. De muziek en tekst van Jeru Kabal is gratis te downloaden her en der.. Je hebt meerdere versies. De gewone duurt iets minder dan een uur. en je hebt de ‘extended version’ van ca 90 minuten

            • @Aart, Stien wanneer ontstaat in het moment de blokkade/verdriet?

              M.a.w. wat is de mogelijke trigger.

              Gordon, thanks.

              Ik kende enkel de Sunrise of the Soul.

              Ik wil geen reclame maken maar ik zou mensen aanraden als de QLB hen aanspreekt de eerste keer of paar keer die onder begeleiding te ondergaan.

              Dit kan voorkomen dat het een minddingetje wordt, mensen er een eigen draai aangeven.

              Maar daar is ook de mens geheel vrij in.

              • @Aart, Ik heb ook begeleiding gehad bij de QLB . Dat was erg fijn en welkom. Hij heeft nog twee andere QLB varianten: “manifesting” en “relationship tools for clarity”

          • tsjaah Stien…..

            Waarschijnlijk is er toch nog een hoop weerstand vermoed ik. Acceptatie heeft hier ook mee te maken. Accepteren dat je verdriet heb en het voelt maar dat er NU blijkbaar nog niets gebeurd. Vrolijk verder leven, niet meer mee bezig zijn waarom het zo vast zit en op het moment dat je er ECHT niet meer mee bezig bent dient het zich ineens, plotsklaps aan. Ik zeg ook maar wat hoor! Voor ieder mens werkt het ook weer anders en het een spreekt de ander ook weer meer aan dan het ander. Weet je wat mij ook ineens nu te binnen schiet. Isabelle Lambrechts, ik heb bij haar 2 ISA healingen gehad en dat heeft mij ook goed geholpen. Ik woon in Nederland en zij in België. Zij heeft dit op afstand gedaan en kreeg een verslag achteraf. Dit was heeeel kloppend als ik kijk in hoe ik nu in het leven stond. Zij heeft blokkades bij mij weggehaald uit andere levens die ik meegenomen had in dit leven. Zij heeft van alles hersteld in mij. Hierdoor kwam van alles bovendrijven zodat ik het nu kon loslaten. Misschien iets voor jou? Jij komt volgens mij uit België dus misschien kan je wel persoonlijk zo een sessie doen met haar. Maar goed afstand werkt ook prima hoor. Kijk maar of het wat voor je is, of het je aanspreekt. Als je googled onder Stepisa kom je op haar website!

            dikke knuffel Sabine

            • @sabine, ja, het lijkt wel of de blokkade verhindert om ‘vrolijk verder te leven’ hé… Ik voel gewoon niet welke stappen ik best zet en als ik dan toch eens iets onderneem is het meestal dood spoor. En er is zeker ambetantigheid omdat er geen beweging in komt en ik niet in de flow geraak!
              Bedankt voor je tip. Een reading spreekt me wel aan… lijkt me ook makkelijk eerlijk gezegd, het eens even aan iemand anders over laten. Langs de andere kant vraag ik me dan ook weer af: geef ik nu m’n eigen kracht niet af. Dat gevoel had ik beetje bij de chaotische website van stepsia. Langs andere kant, als jij zegt dat het je goed geholpen heeft… Soit, Ik zoek verder naar een read(st)er die me aanspreekt! dankje.
              Ook aart bedankt om aan te reiken wat voor jou geholpen heeft. Ik denk dat de Jeru-sites vele klikjes rijker zullen zijn 🙂

  8. Hallo Elise,
    wat een ontzettend goed artikel… mooi geschreven, persoonlijk, maar vooral ook zo treffend voor – denk ik – ongeveer iedereen op deze wereld…
    dit leren zien in jezelf, in elkaar, in anderen, zou basisstof moeten zijn op scholen – de wereld zou er een héél stuk liefdevoller en mooier van worden…
    dankjewel voor je artikel, ik zal het nog een aantal x lezen (en heb het ook op fb gedeeld, hoop dat velen het oppikken 😉 ). veel liefs

  9. Hoi Elise, Het heeft mij geraakt. Het spreekt mij aan. Een proces waar ik ook doorheen ben gegaan. Mijn innerlijke kind troosten en ervoor zijn. Een onbereikbare vader die te vroeg stierf. Het leven gaat verder. Met het verschil dat ik vanuit de schaduwkant naar het licht ben gegaan. Wie of waar dat vandaan kwam is onbekend en tegelijk ook altijd bij me geweest Ik ben op de goede weg terug naar Liefde. Nogmaals bedankt. Ik ken je niet en toch ken ik je. Liefs Nelleke

  10. Mooi en herkenbaar. Ik heb laatst ook flink mijn schaduwkant belicht gekregen door iemand.. Ben er nog van ondersteboven want ze had helemaal gelijk. Het is erg moeilijk om nu nog mijn eigen kracht te pakken… Goed om te lezen hoe jij dit aanpakt. Je innerlijke kind troosten op momenten dat er weer een destructieve gedachte komt.. (klein puntje in dit stuk zijn een paar keer dezelfde spelfoutjes: ‘kijk is omhoog’ bijv moet zijn ‘kijk eens omhoog’ 😉 )

      • @Jannie, omdat ik het dus maar een klein puntje vond heb ik dit als laatste vermeld. Slechts om haar te tippen voor een volgend artikel. Ik zou er zelf heel blij mee zijn als iemand mij hierop zou wijzen. Tuurlijk draait het om de inhoud maar ik hecht veel waarde aan een goed nederlands geschreven stuk. Mijn eigen ervaring met de inhoud heb ik als eerste vermeld, juist omdat dit het beangrijkst is!

  11. Lieve elise

    Ik werd er emotioneel van toen ik jou verhaal las.
    Wat jij allemaal meegemaakt heb.
    En hoe jij ermee om gaat.
    Mooi erg mooi elise hoe je dit verwoord allemaal.
    Hier zullen velen mensen wat aan hebben denk ik.
    Vooral dat stukje over het kind wat vader een knuffel
    Wil geven. Dat is indrukwekkend.
    Ik hoop dat er nog velen blinkende sterren mogen komen
    Die allemaal op jou zullen schijnen.

    Bedankt Elise respect.

    Liefs Jannie

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in