The Crystal City of Atlantis

Vlak voor de laatste ondergang van Atlantis hebben veel spirituele hoog- ingewijden zich in de binnenaarde onder Malta en Gozo teruggetrokken, en daar een bloeiende Crystal City opgebouwd. De (ruïnes van de) tempels die wij nu nog op de bovenaarde zien zijn gebouwd volgens kosmische rangorde, uitgelijnd met het universum. Op dezelfde plekken zijn ze in de aarde nagebouwd, maar dan van kristallijne energie. Het is dus letterlijk: ‘zo boven, zo beneden’.

Hier is miljoenenjaren oude, heilige kennis opgeslagen. Deze wordt geëerd, behoed en zo mogelijk doorgegeven. Gedurende 12.000 jaar houden Meesters, samen met andere Lemurische en Atlantische bewoners de goddelijke rasters in en om de aarde zo schoon en hoog afgestemd mogelijk.

Voor zover onze vrije wil het toelaat begeleiden ze ons bij het vrijkomen uit de oude aarde- matrix. Ze spiegelen ons waar we nog vastzitten in die matrix, in het vernauwde bewustzijn van waaruit we angsten, gedachtepatronen, beperkingen en tekorten uit de derde dimensie blijven herhalen.

The Master, Grev Kafi

Lemurië en Atlantis herenigd

Vandaag vind je hier het laatste deel van de serie ‘Lemurië en Atlantis herenigd’. Toen Vincent en ik een aantal maanden geleden een thema-dag planden met deze titel, wisten we nog niet dat we deze hereniging in vele lagen van ons wezen letterlijk zouden meemaken, mede dankzij de Crystal City of Atlantis.

Om onze goddelijke essentie in ons mens-zijn op Aarde te kunnen integreren, zijn velen van ons bezig met intens transformerende processen. In heel korte tijd laten we veel oude programmeringen achter ons, zodat we dragers kunnen worden van meer licht, hoog frequente kristallijne energie en een diamanten en multi-dimensionaal bewustzijn.

We bereiden ons voor op de overgang naar de vijfde dimensie en hoger. Veel Lichtwerkers reizen door oud- Lemurische en – Atlantische zelf-delen, om heling te brengen waar nodig. We zijn op weg naar een uitgebalanceerde, goddelijk mannelijke en vrouwelijke eenheid in onszelf. Daarbij worden we geleid door velen die ons de weg zijn voorgegaan.

Jacob’s Ladder – William Blake

De beschermde Crystal City

Na de laatste ondergang van Atlantis zijn de Lemurische Meesters hier naar toe gekomen, om de getraumatiseerde Atlantiërs te helpen helen en hen weer naar de vijfde dimensie en hoger te kunnen begeleiden.

Eeuwenlang is deze plek door zowel Lemuriërs als oud- Atlantische zielen behoed gebleven. Veel zielen die hier ten tijde van Atlantis geleefd hebben, zijn in het huidige Malta opnieuw geïncarneerd. De driedimensionale drukte lijkt echter op deze plek ver weg. In deze stille, vredige vallei leven ze nu als arbeider, landbouwer of visser, deels ook om te kunnen helen. Hun energie is verbonden met die van de Crystal City, en zonder dat ze daar bewustzijn op hoeven te hebben dragen ze bij aan het zuiver houden van de omgeving.

Terwijl we boven op de rots zaten boven de ingang naar de Crystal City stelden Vincent en ik ons open voor contact met de Atlantische en Lemurische Meesters.

Door de poort

Vanuit de stilte voelden we ineens weer de twee witte draken, die Vincent eerder die dag al bij het vertrek bij ons hotel had gezien. Ze ‘riepen’ ons om naar een ronde poort te komen waar zij de hoeders van waren. We zweefden naar een soort platform toe. Dit zweven ging vanzelf; waar mijn aandacht naar toe ging, ging dit zwevende deel van mij ook naar toe.

White Dragon in Violet Light

Voor ons lag een hal, die donker was. Maar de donkerte was niet eng of bedreigend; ze voelde juist heel warm en uitnodigend. Samen zoefden we de hal in, waar we gedragen werden op golven van blauw-paarse energie. Het gevoel deed me denken aan als je op Schiphol de loopband opstapt, alleen waren we nu gewichtloos. Moeiteloos vlogen we door een soort geboortekanaal, de Crystal City in, op weg naar wat ons maar te wachten stond.

Hergeboorte bevestiging

Ondertussen kreeg ik (een ander deel van mij) weer beelden over de Geboortekerk van Mother Mary in Xaghra, twee dagen daarvoor (zie Rosa Mystica, deel V). Hier had ik een inwijding gekregen die een hergeboorte aankondigde. Allerlei oude schuldgevoelens kwamen nog eens langs, over het niet kunnen vasthouden van het Goddelijke Licht gedurende de moeilijke tijden in Atlantis. Moeder Maria zei me dat het tijd was om mijn onschuld terug te claimen.

Terwijl ik tegenover een levensgroot beeld van een Non stond, stroomde er met veel tranen zware ballast rondom schuld, zonde en niet vrouwelijk mogen zijn uit me. Vincent en ik werden omringd door de Heilige Familie, en toen we de kerk uit wandelden werden we gezegend en uitgeleide gedaan door de ‘Rosa Mystica’ die hoog boven de linkeruitgang geschilderd bleek.

Rosa Mystica – Gozo

Twaalf vergeten Meesters

Dat dit me in de hal naar de Crystal City opnieuw getoond werd, voelde als een nog diepere zuivering. Op het moment dat deze herinnering klaar was waren we de hal uit en kwamen we aan in een prachtige kristallen, ronde ruimte. Dit was een heilige ruimte, een tempel vol kristallen die ons zacht en helder tegemoet straalden. Toen klonk er een stem die mijn hart raakte:

“Feel most welcome here! We are the Forgotten Masters of Lemuria. It was not us, who forgot you; it was you who forgot us.”


Ik voelde om me heen; twaalf licht uitstralende wezens zaten in een cirkel. Ze straalden allemaal een verschillende gloed uit. Gek genoeg voelde het op dat moment heel vertrouwd om met hen te zijn.

“But today, you are here to remember again how we have lived and worked together, ‘for eons of time’, as you would say it.”

De cirkel opende zich. We werden uitgenodigd om in het midden te komen zitten met de ruggen tegen elkaar. Tegenover me voelde ik zes Lichtwezens. Het waren Meesters die zich konden verbinden met onze (vijfde?) dimensies en zich zodoende zichtbaar konden maken. Ze waren in mijn beeld zowel mannelijk als vrouwelijk.

De witte adelaar

Ik kreeg het beeld van een grote klok in de binnenaarde, met twaalf liefdevolle Meesters om Vincent en mij heen. Tegelijkertijd zag ik dat onze fysieke lichamen bovenop de Maltese rots aan zee zaten, en ik voelde hoe ik ook daar aanwezig was. Ik werd met mijn aandacht weer even naar de bovenaarde geleid.

Meteen verscheen er iets hoog boven ons. Zonder te kijken ‘wist’ ik dat het een adelaar was, maar omdat het een onmiskenbaar witte kleur had ging mijn hoofd twijfelen of het mogelijk een duif was. Ik concentreerde me en voelde een groot wezen. Nee dit was toch echt een adelaar. Maar waarom verscheen hij nu?

White tailed Eagle

Ik besloot om er later, na afloop in de bus, verder naar te voelen en er op te googelen. Hoe had ik kunnen beseffen hoe mooi de boodschap was die deze witte adelaar ons kwam brengen! Voor de leesbaarheid deel ik eerst wat ik in de bus ontdekte; daarna gaan we weer terug naar de Crystal City.

The return of the White Eagle

Eenmaal in de bus werd duidelijk dat iedereen wel ervaringen wilde delen, maar de adelaar kwam steeds weer terug in mijn gedachten. Ik opende mijn mobiel, toetste ‘White Eagle’ in en meteen verscheen deze link: ‘The return of White Eagle’ van James Tyberonn. Met kippenvel van top tot teen las ik:

“Many are called, and many will answer. It is a sacred oath and completion. It is the Return of the White Eagle. We tell you that those of the LeMurian Realm, those of the Law of One of Poseida of the Atlantean Golden Age are a soul group who has shared group incarnations into many realms, many epochs. These began in Mu before duality Earth, and continued into Atlantis, Og, Rama, Egypt, Greece, Judea, Europe, Camelot, Tibet, and the American West.

This Soul Group is one in which many of you on the Path of Spirit are and have ever been within. It is the core of many of the spiritually enlightened eras of the planet. Including the group incarnations into the times of the Atla-Ra, Horus & Isis, Akhenaten, Jesua ben Josef, Buddha and the White Eagle and White Buffalo.”

(als je meer wilt lezen: https://www.shiftfrequency.com/james-tyberonn-the-return-of-white-eagle/

Whoowww… een diep ontzag vervulde me, voor de aanwezige hogere leiding en alle wezens die ons daar begeleidden…

Mother Goddess, Malta by Francis Aloisio

Helende spiralen van licht

We gaan weer terug naar de Crystal City. Tijd bestaat daar niet, en veel gebeurde tegelijkertijd (zowel in als boven de aarde). Er werd ons verteld dat we een heling en reiniging zouden ontvangen. De twee Meesters die links en rechts aan het einde van de halve cirkel om mij heen zaten zweefden naar mij toe.

Er leken een soort laserstralen uit hen te komen, spiralen van licht in allerlei zachte kleuren. Prompt voelde ik een sensatie door mijn lichaam heen gaan. Ik kreeg het beeld van een auto-wasserette, waarbij het voertuig tussen grote draaiende borstels belandt. Alleen gingen de borstels nu ook door mijn fysieke voertuig heen. Blauw-groene, vloeibaar-achtige golven spoelden heel zacht door en om me heen. Ik moest er van zuchten. Oude energieën werden afgevoerd en er bleef een staat van vrede  achter.

Het Lemurische Kristal

Na een korte pauze kwam er een andere Meester naar me toe (een andere die tegenover Vincent zat ging naar hem). Ik voelde een lichte druk in mijn hoofd komen en hoorde dat er een kristal in mijn derde oog ‘terug geplaatst’ werd. Er werd verteld dat het Lemurisch was, en dat we het ooit moesten achterlaten omdat we anders niet naar lagere frequenties en dimensies hadden kunnen afdalen.

De Meesters hadden het voor ons in bewaring gehouden, en nu waren we er aan toe om het terug te ontvangen. Vanuit een oud zelf-deel in mij kwam er een twijfel omhoog of ik het aan zou kunnen om dit kristal weer te dragen. Tegelijkertijd besefte ik ook dat mijn ziel al toestemming had gegeven, en de Meesters zouden echt wel weten wat ze deden.

Lemurian Crystal

Het openen van de gehoorgangen

Daarna kwam er een volgende Meester bij me. Deze bracht een diepe stilte met zich mee. Er werden een soort donkerbruine (energetische) staafjes uit onze gehoorgangen gehaald. Ik hoorde dat deze ‘rods’ er ter bescherming in waren gedaan tijdens een Atlantische incarnatie, voor zo lang als ze nodig zouden zijn.

Als hooggevoelige lichtdragers zijn velen van ons gedurende meerdere Atlantische levens in zeer zware velden geweest. Daarbij werden we tot op zekere hoogte beschermd. Heel veel Lichtwerkers beginnen zich nu de vernietigende en zware frequenties te herinneren, die veel angstprogrammeringen in ons hebben achtergelaten.

Oren die moeite hebben met de derde dimensie

Vincent en ik hebben allebei aanzienlijke oor-problemen gehad in ons huidige leven. Vincent heeft als kind zo veel midden-oor- ontstekingen gehad dat hij gedeeltelijk doof is aan zijn rechteroor, en bekend is met Tinnitus. Ik begon als baby al met oor-ontstekingen; veel pijn, een gescheurd trommelvlies en een overvloedige aanmaak van oorsmeer waren een paar van de gevolgen.

Daar stond bij mij tegenover dat harmonieuze klanken ervoor gezorgd hebben dat ik op aarde kon blijven. Op mijn derde kroop ik aan de piano en vanaf dat moment speelde ik alles eruit wat me dwars zat. Ik ben concertpianiste geweest, heb allerlei klankhealing-cursussen gedaan totdat ik uiteindelijk uitkwam bij het verlangen naar diepe stilte en harmonie in mezelf.

Het was bijzonder dat onze oren hier in de Crystal City extra aandacht kregen. Ik voelde beweging in mijn gehoorgangen, gevolgd door een ‘plop’- geluid en een diepe stilte. Heel voorzichtig werden we door een klankgolf omringd die ons met vrede vervulde. Het was geen klank zoals wij die kennen; het was meer alsof er een bubbel van zachte, strelende energie om en door ons heen kwam.

Harmonic Silence at the Ocean

Hemel en aarde verbinden

De volgende twee Meesters veerden op en legden hun licht-uitstralende handen op ons kruin- en basischakra. Innerlijk zag ik hoe er slangen van licht heen en weer gingen langs mijn ruggengraat. Vervolgens zag ik ze hoog boven me uit’vliegen’ en diep de aarde in gaan.

Toen ging het allemaal ineens heel snel, of beter gezegd: buiten de tijd om. We werden door de laatste Meesters naar een kristalwater-bassin geleid. Het water zag er betoverend uit, sprankelend wit en toch ook vol met regenboogkleuren. We mochten er met onze voeten in gaan staan en terwijl we dat deden zei een Meester:“This is for cleaning and atonement with your I AM – frequency”. Daarbij werden we voelbaar omringd door (etherische) dolfijnen en zeemeerminnen, lieve hemel wat een happening toch…

Daarna voelde het ‘klaar’ en bedankten we hen allen, namen we afscheid en waren we weer buiten onder de blauwe hemel. Het was op dat moment allemaal niet te vatten of te begrijpen. Zonder dat het gezegd werd wist ik dat het echte werk pas later, thuis zou gaan gebeuren. Dit was een soort gecomprimeerd pakket vol uploads van allerlei coderingen, licht en energie.
Het indalen en verwerken van alles wat we mochten ontvangen en delen zou grote gevolgen hebben en nog weken tijd in beslag gaan nemen!

Above the Crystal City

Afscheid in Liefde

Terwijl we op de rots aan het bijkomen waren, voelden we ons in twee werelden tegelijk. Er leek nog iets te willen gebeuren, waardoor we niet opstonden om naar de anderen te gaan die zich al weer verzamelden. Even later voelden we een liefdesenergie komen die we herkenden als die van Sanat Kumara; een Lichtmeester van Venus.

Hij verscheen als een voluit schijnend, wit-gouden wezen van Licht. Het was alsof hij vlammen uitstraalde van Goddelijke Liefde. Hij stond daar gewoon, te wachten totdat we zagen wat hij ons kwam brengen. Toen ik hem beter in beeld kreeg zag ik dit:

Ter hoogte van zijn thymus droeg hij exact hetzelfde symbool als wat Ashuara me aan het begin van die middag getoond had (zie deel VII) . Alleen was dit van licht, ik kan het niet anders noemen dan ‘pure Divine Light’, en ik hoorde opnieuw de woorden:

“I honor your Divine Being.
Bring in the Christ Light.
Bring in the Cosmic Light.”

Daarna verdween hij weer zoals hij gekomen was; zacht en onhoorbaar. Diep onder de indruk liepen we terug naar de groep. Hoe sprakeloos en dankbaar kan een mens zich voelen…

Wear your Crystal Crown

Moge het vertrouwen, de wijsheid, de kracht en de liefde die we ontvingen alle lezers van deze artikelen op hun innerlijke weg net zo verrijken en bemoedigen als wij dit ervaren hebben!

***

De vorige delen vind je hier:
Deel I: Lemurië en Atlantis herenigd
Deel II: Sporen van Goddelijke Liefde
Deel III: Heling bij een Atlantische Tempel
Deel IV: Priesteres na Lemurië en Atlantis
Deel V: Rosa Mystica – Hergeboorte van het goddelijke vrouwelijke
Deel VI: Ascensie na Atlantis; een geheime Crystal City
Deel VII: Lichtwerk met de vergeten Meesters van Lemurië

20 REACTIES

  1. Lieve Mieke,

    Vanmorgen las ik deel VII en nu deel VIII. Wat komen deze artikelen van jou vandaag heftig bij mij binnen. Wederom geraakt en ontroerd. Een diep verlangen maakt zich van mij meester. Thuis en volledige dienstbaarheid.

    Dank je wel voor jouw inzet en bijdragen hier.
    In verbondenheid – Yvonne

  2. Pracht artkelen, Mieke!!
    Vraagje wat me bezighoudt: hoe komt het dat de reacties of acties van Meesters of geesten uit het universum in hrt Engels verschijnen???
    Vrgr Kees

  3. Oei !! wat knallen jouw artikelen er in bij me en steeds op het juiste moment.
    Wat je beschrijft en de manier waarop geven mij troost en helpen me bij mijn overtuiging.
    Dank!
    Groet Sjany

  4. Dank je wel Mieke! Ik heb veel gehad aan je verhalen, zooo herkenbaar en bevestigend. Wij lopen allemaal parallel lijkt wel, ieder op een eigen pad en begeleid door de lichtwereld (als je dat wilt en kunt waarnemen). Heel verhelderend hoe het eigenlijk zit met de geschiedenis en heel bemoedigend voor mijn intussen enorme hart- en zielenwens dat het gaat lukken om zo snel mogelijk samen een mooiere en liefdevollere wereld vorm te geven, waar wij allemaal behoefde aan hebben. Er is gelukkig ook veel bewaard gebleven. Dit delen is zooo belangrijk! Iedere lichtwerker is nu belangrijk om in aktie te komen en te doen waarvoor die gekomen is.

  5. Dank je Mieke voor deze herkenbare woorden. Een paar jaar geleden was ik op een ceremonie. Ik reisde langs alle tribes van de wereld. Er werd gedanst, gegeten, gelachen en muziek gemaakt. Maar het voornaamste was het delen of wel de connectie met elkaar en het respect voor de natuur. Na deze reis riep een indiaan (sjamaan) mij. Hij stond daar groots en imposant met een grote witte veer. Hij riep mij te komen en noemde mij white eagle, waarop hij mij de witte veer overhandigde. Nog steeds weet ik niet hoe hier mee om te gaan. Voel wel de energieen en krachten maar laat mij te veel door anderen beinvloeden die meer uit duisternis of ego en macht handelen. Daardoor raak ik uit balans.
    Hartegroet,
    Arthur

    • Arthur, mooi hoor, neem het vooral serieus in wat JIJ erbij voelt, niet wat anderen er van maken. Hoe dan ook heeft het oude velden en kwaliteiten bij je aangeraakt die je je weer mag gaan toe eigenen. Vervolg je weg in je eigen zuiverheid.

  6. er is zoiets van ,dit meemaken en beleven;;;;
    het opperste dat ik me kan inbeelden

    het weze jullie gegund prachtige zielen

  7. Bijzonder Mieke! In ieder verhaal kwamen er dingen bij me naar boven die ik onbewust mee gedragen heb naar het nu. Bv het schilderij van de Jacob´s ladder heb ik ooit zelf geschilderd zonder dat ik toen de betekenis kende of wist waarom ik nu juist dat op het doek kreeg. Al kwamen er wel veel reacties op…..
    Er vallen nu verbindingen samen die ik kan plaatsen. Dankjewel dus vanuit mijn hart…
    Warme groet
    Emmy

  8. Wow, wat een prachtige ervaringen en belevenissen zeg. Soms herkenning van die ongekende sensaties in het lijf, die je sterken op je pad. Mooi dat we dit mogen lezen en er energie en vertrouwen door opbouwen. Dank jullie wel

    Liefs en licht,
    Bastiaan

  9. Dank je wel Mieke, lees iedere keer weer je prachtige verhalen over Malta en Gozo. twee prachtige eilanden. en zie het dan voor mij.

    Lieve groet Lia

  10. Dank je wel lieve Mieke voor het delen van deze prachtige ervaringen.
    Ze hebben mij diep geraakt. Helend, troostrijk en bemoedigend.
    In liefde, Mattanja

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Laat een reactie asch
vul je naam in