Het sprookje van Ziel en Zelfheling
zielenpijn helen
Leestijd: 4 minuten

Er was eens een zieltje op weg naar de aarde. In dit leven zou ze de zielenpijn van haar oude levens gaan helen. Ze wist dat Moeder Aarde haar kon helpen met het transformeren van die oude pijn.

Haar grootste uitdaging was dat ze in liefde moest blijven, anders kon Moeder Aarde haar niet bereiken. Dat was in andere levens misgegaan. Ze was haar zelfliefde kwijtgeraakt en vervreemd van haar bron. Het zieltje had daar enorm veel spijt van, want ze had andere zieltjes pijn gedaan en zelf ook geleden. Kwaadwillende, onzuivere energieën hadden haar overgenomen en die oude pijn met angst, schuldgevoel, boosheid en verdriet voelde als een zware ballast. Het stagneerde het zieltje, en ze voelde hoe ze vastzat aan zielen die erbij betrokken waren.

Het zieltje was voorbereid. Deze keer zou het lukken, ze wilde haar eigenliefde niet kwijtraken. Ze ging haarzelf en daarmee andere zieltjes bevrijden van die oude last. Ze zou op aarde weer gaan leven vanuit haar aardse bron. Ze wilde weer in vrijheid haarzelf zijn.

Moeder Aarde verlangde naar de ommekeer

Het zieltje koos niet zomaar voor dit pad van heling. Moeder Aarde had haar en veel andere zieltjes indringend toegesproken. Ze zei dat haar geduld op was, ze had genoeg van hoe de mensheid haar uitputte en tegen haar in vocht. Ze had een rigoureus plan. Zij zou met haar krachten een ommekeer in gaan zetten. Ze vertelde dat de mensen daarvan in paniek zouden gaan raken, zich onveilig zouden gaan voelen. Moeder Aarde wist dat de chaos die er zou ontstaan niet fijn was, maar het was haar laatste manier om de mensheid wakker te schudden.

Nieuwetijdskind Magazine Instagram
Nieuwetijdskind Magazine Instagram
Nieuwetijdskind Magazine Instagram

Ze vroeg het zieltje en de andere zieltjes haar te helpen. Ze hoefden alleen maar tijdens de chaos te blijven staan in hun vertrouwen en liefde en te kiezen voor samenwerking met de kracht van Moeder Aarde. Hun uitstraling zou anderen gaan raken, want de samenwerking zou de zieltjes oneindig sterk en onaantastbaar maken. De zieltjes moesten dit niet vergeten.

Zo vertrok het zieltje met vele andere zieltjes naar de aarde. Omringd door de onvoorwaardelijke liefde en het licht van de bron, had het zieltje met vol vertrouwen gekozen voor dit helende pad.

Het sprookje van Ziel en Zelfheling

Twee werelden op aarde

Eenmaal op aarde schrikt het zieltje van de verdeeldheid, ze voelt twee werelden.

Zelf bevindt ze zich in de wereld van licht waar de liefde stroomt. Ze voelt dat haar hart licht uitstraalt en het warm aanvoelt. Ze voelt vreugde, ruikt bloemen en de levensenergie bruist in haar. Haar diepe verlangen is voelbaar in haar buik. Het zieltje voelt zich thuis in het aardse lichaam waarin ze is geïncarneerd.

Maar het zieltje voelt om haar heen ook een wereld van ‘onlicht’, waar angst en dreiging heerst. Ze ziet mensen zich zorgen maken en verstrakt reageren. Hun harten hebben ze afgesloten voor zichzelf en ze proberen de liefde weer te vinden ten koste van zichzelf en anderen. Hun onzuivere krachten als macht en manipulatie geven het zieltje een ongemakkelijk gevoel.

Keuze voor liefde? Of veilig zijn?

Het zieltje heeft het heel moeilijk. Ze herinnert zich wat Moeder Aarde haar heeft gevraagd. Ze blijft kiezen in haar liefde te zijn, haar kracht uit te stralen. Maar de mensen om haar heen zien haar niet echt. De angst neemt hun volle aandacht. Ze begrijpen het zieltje niet. In hun wereld is een andere waarheid, een andere taal en een andere norm.

Het zieltje voelt zich heel verdrietig en alleen. Ze mist het contact, de pure verbinding van onvoorwaardelijke liefde met andere zielen. Ze verliest haar moed en vertrouwen. De oude pijn in het zieltje wordt door de wereld van ‘onlicht’ geraakt en weer voelbaar. Het zieltje voelt zich onveilig. Ze is bang dat het oude leven zich herhaalt. Het wordt haar allemaal te veel.

Het zieltje besluit om een beetje van haar liefde weg te geven aan haar omgeving. Ze wil zich veilig voelen en niet alleen staan. De mensen zijn blij met haar liefde. Maar voor wat hoort wat! Al snel voelt het zieltje dat de omgeving een bodemloze put is… Het zieltje moet maar blijven liefde geven om ze blij te houden. Het leven van het zieltje is hard werken om haar omgeving tevreden te houden. Ze vergeet wat haar doel op aarde is. Ze is in de wereld van ‘onlicht’ terecht gekomen zonder dat ze het nog beseft. Ze raakt uitgeput…

Moeder Aarde houdt zich aan haar plan en klopt stevig op haar deur. Zou het zieltje haar horen en kiezen voor het pad van heling?

Klopt Moeder Aarde ook bij jou op je deur?

En daar staan we nu… Moeder Aarde voert haar plan uit. De chaos is compleet. Moeder Aarde heeft hard op mijn deur moeten kloppen, zeg maar gerust keihard bonzen, voordat ik koos actief mijn pad van zelfheling te bewandelen. En nog is het een dagelijkse keuze die ik heb te maken. Nu werk ik samen met haar krachten en weet ik dat alles mogelijk is als ik durf te kiezen voor liefde.

Ben jij ook één van die zieltjes die heeft gekozen om te gaan staan? Ik nodig je uit om met elkaar te gaan staan. Het is nu de tijd om te ontwaken en te laten zien wat er mogelijk is.

Misschien vraag je je af met welke signalen Moeder Aarde ons roept. Dit kan in elke vorm. Bij mij begon het met een stem die heel duidelijk mij vertelde dat ik hier niet op aarde was voor het werk wat ik toen deed. Het kostte mij heel wat tijd om te durven luisteren. Moeheid, hernia’s en ziekte deden mij iedere keer stilstaan. Daardoor werden momenten om te luisteren gecreëerd. Bekende zielen uit oude levens die mijn pad kruisten, konden mij regelmatig diep raken, waardoor oude pijnen weer voelbaar werden. Uiteindelijk zijn het mijn kinderen die mij de weg terugwezen naar mijzelf en de kracht van liefde. Nu mag mijn licht weer schijnen.

Nieuwetijdskind Magazine Instagram
Nieuwetijdskind Magazine Instagram
Nieuwetijdskind Magazine Instagram

9 REACTIES

  1. Wauw❤️

    I think we all went this road.

    I love you all, let’s do this together and choose love, always choose love ️✨

  2. Het verhaal is herkenbaar voor mij en steunt me in m’n eigen proces dat op dit moment overweldigend is.. het is moeilijk maar ik probeer door te bijten..
    Thx for the love!!

  3. Prachtig geschreven, in eenvoudige woorden, maar o zo essentieel. Deze metafoor raakt de kern van alles. Niets is belangrijker dan liefde en mededogen, voor onszelf, de ander, de dieren, planten en de planeet op zich. We zijn immers allemaal deeltjes van hetzelfde groter geheel, en daardoor ook verbonden met allen en alles.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in