Ieder conflict met je kind is eigenlijk een hulpvraag

Als kind leren we heel snel dat we ‘fout’ zijn en dat we iets niet mogen doen. Hieruit groeit een gevoel van onzekerheid, waardoor we als volwassene steeds aan onszelf twijfelen.

Ik krijg vaak e-mails van ouders die zich zorgen maken over hun kinderen. Hun kind zou niet ‘juist’ functioneren in gedrag, handeling en motoriek. De vraag die ik dan graag stel, is: “Wat wil je van of voor je kind?”

– een uniek kind dat zichzelf mag zijn met een eigen groeitempo

OF

– een kind dat maatschappelijk ‘verantwoord’ gedrag vertoont en in de pas loopt

OF

– een talent/wens die jij via jouw kind gestalte wil geven, omdat jij zelf niet de moed hebt om het te realiseren

Uniek gedrag en zijn

De kinderen van deze generatie, specifiek de nieuwetijdskinderen, hebben juist de taak om UNIEK gedrag te vertonen. Ze stimuleren ouders en omgeving om meer vanuit het unieke zelf te leven. Ze tonen ons hoe we thuis kunnen komen in onze eigen fysieke huid/leven en incarnatie.

JE ZIEL WIL GESTALTE GEVEN AAN DAT UNIEKE DEELTJE VAN DE BRON DIE ZE REPRESENTEERT. HOE GEVOELIGER JE BENT, HOE BETER JE UITGERUST BENT OM UNIEK TE ZIJN.

Kinderen zijn vernieuwing

Generatie na generatie werden mensen slimmer en handiger. De volgende stap in deze evolutie is bewustwording. Kinderen hebben tot taak om jou te veranderen, om je uit je vastgeroeste isolement te halen. Je vecht tegen de stroom in, als jij je kind probeert te veranderen. Je kind spiegelt je altijd een blinde vlek, een deel van jezelf dat jij afwijst. Door dit zichtbaar te maken voor jou in hun gedrag of ziektepatronen, krijg jij als ouder de kans om te groeien en dat deeltje in jezelf te genezen. Dat is het geschenk van de bloedlijn.

Als ik kijk naar mijn eigen leven, zat ik verdraaid slecht in mijn vel tot mijn 40/42ste. Pas op mijn 44ste kon ik echt de klik maken. Mijn dochter heeft mij heel wat peentjes laten zweten, want ze is net zo’n sterke persoonlijkheid als ik zelf ben. Pas toen ik leerde begrijpen dat ik mijn eigen pijnen en blinde vlekken in haar zag, kon ik stoppen met worstelen. Jarenlang vocht ik gewoon met mijn eigen, soms onhandelbaar, onbegrijpelijk, innerlijk kind. Nu, op 48-jarige leeftijd, ben ik dankbaar voor het geschenk dat mijn dochter mij geschonken heeft. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik de ‘uitdaging – zoektocht’ aangegaan ben en aangedurfd heb.

Hoe ga ik het best om met mijn kind?

Papa, mama, je licht opsteken in de buitenwereld is oké, maar nog belangrijker is het om vertrouwen te hebben in jezelf. Denk niet te snel dat er iets mis is met je kind. Je kind is namelijk perfect zoals het is, net zoals jij. Omdat jij als kind leerde dat er iets ‘mis’ was met jou, heb jij nu de reflex om dat ook van je kind te denken. Dit, omdat je kind een verlengde is van jezelf.

Persoonlijk ben ik heel eigenzinnig omgegaan met mijn dochter. Niemand moest me vertellen wie, hoe of wat ze moest zijn. Het is heel belangrijk om je eigen gevoel te volgen, want je kind koos jou als moeder of vader. Dat wil zeggen dat jij de antwoorden op hun noden draagt.

Slaapt je kind slecht, kijk dan of jij bereid bent om zelf tot rust te komen. Wil je kind niet eten, kijk dan met welke emotionele voeding (gedachten) jij jezelf nu ondervoedt/vergiftigt? Wil je kind niet spelen, kijk dan of jij nog speelt en leuke dingen doet in je leven. En wil jouw kind enkel kleur(en), breng dan meer kleur aan in je eigen leven en doe dingen meer ontspannen. Wil het enkel een bepaalde kleur dragen, kijk dan waarvoor die kleur staat (chakra + kleurleer). Krijgt het woedeaanvallen, kijk dan waar jij je eigen woede geen stem geeft…

Als de tijd, natuurlijk, rijp is

Je kind heeft ook zijn/haar eigen levensprogramma. Ontdek je angsten bij je kind, kijk dan eerst of dit herkenbaar is bij papa of mama. Normaal zal je eenzelfde thema herkennen waarmee je zelf aan de slag kan. Dan kijk je verder naar de leeftijd van het kind en voel je in of de tijd rijp is om met dat thema aan de slag te gaan. Elk kind heeft een uniek tempo. Al jaren worden kinderen te snel gedwongen om rationeel in het leven te staan. Dit terwijl de natuurlijke groeicurve uitnodigt tot een spelen en creatief leven vanuit de rechterhersenhelft tot aan 6/7 jaar. Pas daarna is het natuurlijk om de logische linkerhersenhelft te gaan ontwikkelen.

Omdat er nu te vroeg dingen geëist en verwacht worden van hooggevoelige kinderen, staan zij al veel te vroeg onder constante stress, met alle gekende gevolgen. Men dwingt dan met aanmoedigingen of geeft beloningen zodat ze het toch maar zouden doen = verkapte dwang. Wie het natuurlijk moment aanvoelt, zal merken dat als als de tijd rijp is, de vrucht vanzelf afvalt. Als je kind er klaar voor is, zal het spontaan handelen. Zo gaat het ook in de natuur. Papa en mama vogel gaan niet gebukt onder angsten en duwen hun kids het nest uit als het tijd is om te vliegen. De vogel twijfelt niet en vliegt gewoon, omdat dit normaal en natuurlijk is. Meer voelen en minder denken zal je terug in contact brengen met het natuurlijke ritme van jezelf, dat uniek is.

Uit het hoofd terug naar je lichaam en voelen

Onze nieuwetijdskinderen helpen, om uit het hoofd te stappen en weer plaats te nemen in het lichaam en te voelen.

Ik heb mijn dochter twee keer in haar leven tot iets ‘gedwongen’: op 9.5-jarige leeftijd om te fietsen en op 19-jarige leeftijd om auto te rijden. De tijd was rijp voor haar EN voor mij om weer in beweging te komen en de eigen vrijheid in de hand te nemen. Dankzij haar weerbarstigheid moest en mocht ik er aandacht aan besteden en zodoende kon ik zelf belangrijke stappen zetten, richting vrijheid in mijn eigen leven.

Mijn dochter is nu 27 jaar en mijn beste vriendin. Samen klimmen wij naar boven en elke keer als ik iets emotioneels uitwerk in mijn eigen leven en dat aan haar vertel, krijg ik in 9 van de 10 gevallen te horen : “Ewel mama, ik ben juist met hetzelfde bezig.” Dit kan ik geen toeval meer noemen. Stuurt zij mij onbewust aan? Ja, ik denk van wel.

Geniet van je kinderen in plaats van ze te proberen te veranderen. Wanneer je hen iets vraagt of oplegt, leg dan heel duidelijk uit waarom. Via je kind zal je ontdekken of deze vraag uit je hoofd of uit je hart komt. Komt het uit je hart, dan zal het spontaan meewerken; komt het echter uit je hoofd, heb je de poppen (maskers) aan het dansen en is er weerstand.

Sta open voor hun eigenheid en ontdek jezelf. De liefde van kinderen is heel groot voor de ouders en op zielsniveau hebben ze zich bereid verklaart om je ‘lastig te vallen’ met je eigen lasten, je blinde vlekken. Kinderen dragen letterlijk je pijnen uit liefde voor jou, samenwerken is het beste wat je kan doen. Sommige klanten hebben het moeilijk met het idee dat kinderen hun lasten dragen, maar zo werkt de evolutie nu éénmaal. Ook jij draagt lasten van je ouders terwijl jij aan je eigen persoonlijk proces werkt.

2 REACTIES

  1. mooi artikel

    en ook helemaal waar er word zo veel verwacht van ouders en ook van onze kinderen
    te veel leven is nu veel stres voller dan vroeger
    dit dat moet en de kinderen ook ik wil zelf voor me kinderen dat ze wat langer kind mogen zijn

    helaas hebben ook al bij me kinds wat

    oudste geboren met een ernstige hartafwijking veel mee gemaakt en ze is nu 10 jaar en erg kinds maar ook merken wij dat ze opstandig is en tegen draad is
    ze is ook erg wijs en ook erg eigenwijs
    maar ook erg mooi en lief houd van dieren en van alle mensen

    de jongste is pdd-nos autisme
    en jongen die heel wij is en ook een sterken eigen wil heeft
    kwa leren is hij alleen geïnterneerd als het in zijn straatje past
    hij is wel heel leergierig op zijn eigen manier en lijkt ook veel op zijn papa
    hij is ook erg lief en houd van knuffelen houd van dieren
    en de natuur net als de oudste

    weet ook dat ik zelf anders ben door me dyslexie werk bij mij ook veel anders
    en probeer uit dat punt te kijken naar mijn kids
    ik geeft ze liever complimenten als ze het goed doen liever dan wat ze fout doen en zeg ook altijd van foute kan je veel leren ik steun ze in alles

  2. Dank je wel Isabel, voor dit prachtige artikel…gaat weer bij je andere pareltjes, als van mijn favorieten..!
    <3…

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in