jezelf helen
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine

Door Heidi Verheul.
Voor een mooi en gelukkig leven is het van belang dat je je eigen mannelijke en vrouwelijke energieën heb geheeld en dat deze in balans zijn.

En dit zijn natuurlijk jouw eigen oude pijnplekken van dit leven, van eerdere levens, en zelfs op maatschappelijk gebied is dit een zwaargewond stuk, wat heel veel heling nodig heeft.

Er is een bepaald beeld gecreeërd wat het standaard beeld schijnt te zijn van hoe mannen zich horen te gedragen en hoe vrouwen zich horen te gedragen.

Hoewel ik dacht dat ik hierin mijn balans al had gevonden, en ook mijn oude pijnstukken geheeld had, kwam er vandaag op een nog dieper niveau een gedachte opzetten die het tegendeel bewees.

Door mijn verleden heb ik een bepaald beeld opgebouwd over hoe een man is, en hierdoor trok ik ook partners aan die dit beeld alleen maar bevestigde. Een mooi voorbeeld van hoe je je verleden meeneemt naar het heden, en hoe je opnieuw een situatie creeërt vanwege een stukje onbewustheid. En waardoor je verleden je toekomst blijft bepalen.

Sinds ik nu 2 jaar geleden mijn koers uitgezet heb naar een bewust leven, met mij bewust zijn van wat ik wil in dit leven, en mijn verantwoording ook hierin neem, is mijn leven op een drastische en positieve manier veranderd.

Nu heb ik uit een eerdere relatie een zoontje, bijna 4 wordt hij.

Mijn zoontje heeft een vader die geen verantwoording neemt voor zijn eigen pijn, en een moeder die vanwege een beperkte beeld over mannen, destijds deze man aantrok die nu zijn vader is.

Van beide kanten is er een vertekend beeld over de mannelijke energie.

Hoe groot is de kans dat een kind met twee ouders die beide een vertekend beeld hebben over de mannelijke energie ook een vertekend beeld gaat krijgen over zichzelf, over de mannelijke energie?strand

Deze kans is zeer groot, en dit is iets wat op maatschappelijk gebied een zeer grote rol speelt en in stand wordt gehouden door de vele ontwetendheid die er is.

Nu wil ik dat mijn zoontje uitgroeid tot een zelfverzekerde, liefdevolle en krachtige man, die totaal in balans is, en zich bewust is van zijn eigen verantwoordelijkheden, en zich bewust is dat hij de schepper is van zijn eigen levensverhaal.

Ten eerste betekent dit voor mij dat ik mijn leven ook in mijn volle kracht zal leven, en licht laat schijnen op al het oud leed wat ik bij me draag, en mij hier ook bewust van ben zodat ik niet opnieuw iets creeër wat zijn oorsprong heeft in het verleden.

En ten tweede betekent dit ook voor mij dat het beeld wat ik bij mij draag, het leed wat ik bij mij draag waardoor ik een vertekent beeld heb gecreeërd over mannen loslaat, en een nieuw beeld creeër zodat de belangrijkste man in mijn leven nu, zijn eigen mannelijkheid, zijn kracht zal eren en beschermen.

Ik heel niet alleen mezelf….

door mijzelf te helen, heel ik ook de wereld.

Met liefde gedeeld,

Heidi Verheul

alle artikelen van Heidi op Nieuwetijdskind.com

71 REACTIES

  1. En toch blijf je heel erg onrealistisch vanuit een diep angstgevoel denken.

    De angst moet je eerst oplossen door vanuit je pure realistische gevoel te leren denken.

    Ga je gevoel maar eens echt ontleden door jezelf vragen te leren stellen waar alles echt vandaan komt en zet dst op papier werkt zo inspirerend als je echt eerlijk maar ook naar je eigen rol kijkt in het leven naast alle verdriet.

    Je intuïtie kan je nl wel eens flink bedriegen doordat je hebt geleerd waar te nemen vanuit slechte ervaringen in je leven en een verkeerd aangeleerd overlevenigsmechanisme.

    Je zult zien dat rouw en diepe pijn en vervreemding van jezelf je dingen laten denken die zover kunnen gaan dat je zelfs in een soort van paranoïde angst bent gaan leven.

    Eerst hart en hoofd op 1 lijn zien te krijgen dmv schrijven, huilen en rouwen.

    Pas dan ben je echt hps omdat je uitkomt bij het pure kind in je voor alle ellende begon.

    Ik heb 4 jaar gehuild en leer alle woorden in een nieuw realistisch daglicht te zien nuchter rmaar met alle gevoel in mij en om nu zo te leven is ontzettend bijzonder, ben dankbaar en tevreden.

    De onrust is weg in mij en ik voel mij krachtiger dan ooit.

    Nooit denken vanuit je zoon die moet zichzelf ontwikkelen en niet vanwege jouw angsten! Je kan alleen proberen hem te inspireren om juiste keuzes dmv echte verantwoorelijkheid aan te leren! Zonder dwang en angst maar met alle liefde in je en de rest is aan hem later.

    Dag

  2. Heey Aart, je bent er weer…

    Hier word ik blij van, dit is meteen een voorbeeld voor jou wat voor mij liefde betekent…..
    Als de kinderen iets voor mij maken, smelt ik helemaal, word ik zo warm van binnen, dat is liefde voor mij. Als ik zie dat het een ander goed gaat, word ik blij en warm van binnen, dat is liefde voor mij. Als ik muziek luister die ik mooi vind en dat kan van alles zijn, dan word ik blij, of de tranen springen in mijn ogen, dat is liefde voor mij. Als ik loop op het strand en de wind waait door mijn haren, of het zonnetje schijnt op mij dan word ik blij, dat is liefde voor mij. Als ik naar mijn bloemetjes in de tuin kijk en ze bloeien en groeien, dan word ik blij, dat is liefde voor mij. Mijn lieve katten die zo heerlijk raar kunnen liggen, stoeien met elkaar, dan word ik blij, dat is liefde voor mij.
    Goh, het lijkt wel een gedicht hahahahaha….

    Zou ik zonder kunnen of willen? Nee, ik zou niet zonder dit alles willen zijn.
    Nou weet ik precies wat je gaat zeggen:)
    Ben ik dan afhankelijk van al deze voorbeelden om liefde in mijzelf te ervaren, heb ik dit allemaal nodig om gelukkig, blij te zijn.. Heel te zijn?

    nee, ik ben al heel en ben al gelukkig zonder dit alles. Maar Ik geniet er zo van, van mensen, van de natuur van dieren eigenlijk gewoon van het leven!!!!!

    Liefs Sabine

    • @Sabine, lieve Sabine daar gaat het toch allemaal om dat je geniet , en ja een mens heeft dit allemaal nodig , dieren geven zo veel liefde , en zeker jij heb dat nodig , je krijg er levens energie van, je kinderen hetzelfde , houd het vast dat warme gevoel , het is voedsel voor je ziel , ik heb gelezen natuurlijk dat het wel eens anders is geweest , alle warme gevoelens van jou genieten kan niemand jou meer afpakken Sabine , geluk en liefde zijn een grote schat daar draait alles om in het leven . Merry Christmas Sabine voor jou en je Fam. En de katten (dat is ook je Fam. ) liefs en licht Jannie .

      • lieve Jannie,

        Dat is zeker waar, Die vreugde, blijheid is zo aanwezig bij mij dag in dag uit, dat zou ik niet eens willen missen. Ik denk dat het ook zeker te maken heeft met dat het de eerste 30 jaar van mijn leven allemaal niet zo leuk was. Het Tij is gekeerd voor mij. Dank je wel voor je lieve woorden. Als ik jou reacties lees zie ik een hele mooie, lieve, warme vrouw voor me met een hart goud. En denk maar niet dat je onder doet aan de rest alleen omdat de een zich beter kan uit drukken dan de ander hoor. Het zijn maar woorden….., zoals Anne een keer beschreef in een mooi gedicht. Het gaat om het gevoel, het hart nou dat zit bij jou zeker op de goede plaats <3<3. Merry Christmas lieve Janny voor jou en je man en jou familie!!!!!

        Liefs Sabine

  3. He Lia,

    Dank je voor het compliment 🙂

    Wat betreft verwachtingen en teleurstellingen, dat herken ik ook in mijn eigen jeugd en ook grotendeels de rest van mijn leven. Ik denk dat je ouders flink kunnen bijdragen, zodat die zelfafwijzing of dat gedragspatroon (etc) zich snel zal manifesteren als jouw (zelf gekozen) les. Die les zit er namelijk allang, al voordat je geboren werd, alleen heb je een omgeving nodig die dat ‘stimuleert’ 🙂

    Over dat niet klikken op elk gebied, dat heb ik ook hoor! En mee eens, hoeft ook niet.

    Over dat niet doen aan bewustwording. Ik bedoel daarmee dat ze niet actief aan bewustwording doen, in de zin van naar zichzelf en hun gevoelens kijken (in het kader van liefde), en daar verantwoordelijkheid voor kunnen nemen. Ik geloof wel dat iedereen onderweg is, wat ze ook wel of niet doen, al is het ‘gewoon’ ervaren.

    Warme groet, Robert

    • Hi Robert,

      (–Ik bedoel daarmee dat ze niet actief aan bewustwording doen, in de zin van naar zichzelf en hun gevoelens kijken (in het kader van liefde), en daar verantwoordelijkheid voor kunnen nemen.–)

      Dat snap ik wel hoor.
      Maar ik wil ook geen verwachtingspatroon van mijn ouders hebben. Dat ze op een bepaalde manier zouden moeten leven, die mij aanstaat.
      Het kan mij juist erg ontroeren als ik zie hoe mensen met hun eigen leventje in de weer zijn. Dat heb ik trouwens ook met dieren (ha, ha, ha). Groetjes maar weer, Lia

      • Hi Lia,

        Ah zo, op die manier. Dat lijkt me ook gezond, dat je ze in dacht opzicht ook kunt loslaten. Dat is me gaandeweg ook steeds beter gelukt. Ook niet altijd dus, soms wilde ik graag ‘meer’ voor hun 🙂 Dat heet dan vertrouwen in het proces van de ander hebben.

        Hartelijke groet en fijne dagen! Robert

  4. Met jezelf helen, heel je de wereld.

    Als het de mens nog om die wereld gaat dan heeft die mens zichzelf nog niet geheel geheeld.

    Dan is er toch nog een eigen restje angst/afhankelijkheid wat niet doorzien/doorleefd is.

    • Aart,
      Ik ben onderdeel van de wereld. Dus als ik mijzelf heel, heel ik daarmee een stukje van die wereld. Dat is toch een voldongen feit? Hoeft toch geen angst/afhankelijkheid aan te pas te komen?
      Ik heb mijn eigen wereld gecreëerd en zie hem door eigen ogen.
      Ik ben die wereld.
      Ik in de wereld, de wereld in mij.
      Daar ben je mee verenigd, daar ben je bij betrokken, daar ben je mee begaan.
      Dag, Lia

  5. Heey Robert,

    Ik wist het gewoon dat je weer vragen zou gaan stellen:)

    Antwoord op vraag 1: Ja en nee. Als ik toen wist wat ik nu weet had ik al die worstelingen niet gehad.

    Vraag 2: Dat is zeker waar!
    Vraag 3: Ja, ik denk dat dat mogelijk is.
    Vraag 4: Nee. Ik heb mijn verhaal gedeeld nu met jou ( en de lezers natuurlijk)om mijn visie te delen door de ervaringen die ik heb gehad in mijn leven.
    Ik zie dat echt niet als mijn missie.

    Wij zijn allemaal naar de aarde gekomen om te herinneren wie we zijn. Lekker doen wat je leuk vind, voor de een is dat zingen, voor de ander schilderen, de ander weer timmerman, loodgieter noem maar op. Lekker genieten en spelen met de energie. Bewust scheppen. Doen waar je plezier in heb. Zo zie ik het 🙂

    Vraag 5: Met mijn dochter, mijn ouders en broers en jou en de lezers en alle therapeuten die ik ooit heb gehad heb ik mijn verhaal gedeeld.Trouwens niet met mijn 2 jongste kinderen want dat is niet nodig geweest…. 🙂

    Nu leef ik en ben ik het voorbeeld voor mijn kinderen hoe eenvoudig en leuk het leven kan zijn ondanks alle regels/ drama,s en chaos die er toch nog steeds zijn in deze maatschappij 🙂

    Liefs Sabine

    • Hey Sabine,

      Maar het punt is : je ‘wist’ toen niet wat je nu ‘wist’! Laat dat geen toeval zijn 🙂

      Ik heb geen duidelijk beeld over wat je hier en daar zegt over dat het makkelijker kan etc. Kijk, als dat voor jou nu werkt en je bent daar gelukkig mee, dan vind ik dat mooi. Het mooiste vind ik dan dat je voorbeeld van eenvoud kunt zijn, zoals je dat omschrijft.

      Laat het woord missie je niet te veel van de wijs brengen. Het is gewoon liefdevol scheppen of bijdragen, en dat doe je denk ik 🙂 Dat is ook wat een schilder kan doen, als dat tenminste is wat hij in zijn hart wil doen. Je kunt dat voelen zowel als uitvoerder én als ontvanger 🙂
      Overigens, niet iedereen komt (of lukt) zijn missie ten uitvoer te brengen in het huidige leven.

      Welnu, mijn weg is (net zoals bij iedereen) op mijn lijf geschreven, en dat breng ik ten uitvoer. Om te doen wat ik vanuit mijn hart wil doen, volg ik deze weg, en dat bevalt me bijzonder goed.

      Groetjes van Robert

      • Heey Robert,

        Je wist toen niet wat je nu wist. Laat dat geen toeval zijn. Hahahahaha, je bent me er eentje! ik laat het maar open…misschien wel, misschien niet . Tis goed zoals het was/ is.

        Enne, wat de eenvoud, makkelijkheid betreft bedoel ik. als je WERKELIJK snapt, herkent begrijpt waar iets vandaan komt is het meteen weg. Raar maar waar. Voorbeeldje ik had nog 1 verslaving tot voor kort geleden, dat was mijn sigaretje….:)
        Zonder moeite, zonder afkickverschijnselen gestopt 😉
        Wie had dat ooit gedacht……

        Liefs sabine

        • Ha Sabine,

          Is dit een teaser ofzo? 🙂

          Jij hebt dus een beeld over wat de werkelijke oorzaak is. Ik ook. En nu? Laten we dit ook maar open houden 🙂

          Schrijf anders eens een stukje hier op de site 😉

          Ik proef overigens wel iets Aarts in dit verhaal, het zal toch niet waar zijn?! 🙂

          Groetjes van Robert

          • Heey Robert,

            Jou teasen? Ik zou niet durven 🙂
            Je proeft iets Aarts in dit verhaal? Dat klopt inderdaad 🙂
            Door deze prachtige, wijze man die iets in mij geraakt heeft ben ik van het een op het andere moment gestopt met roken…..

            Jammer dat ie niet meer verschijnt. Joeehoee Aart kom je weer tevoorschijn schijn:)
            Ik heb hem al bedankt, weet niet of hij het gelezen heeft maar stiekem denk ik van wel,

            Liefs Sabine

            • Ha Sabine,

              Grappig 🙂

              Nou mooi dat je zo hebt kunnen stoppen met roken!

              Ik heb teksten van Aart en ‘zijn’ video’s meegekregen, het is niet mijn ding, het spreekt me niet aan. Te weinig liefde 🙂 Ieder z’n ding.

              Groetjes Robert

          • Heey robert,

            Aart zijn reacties spraken me erg aan, zat veel wijsheid in verborgen.
            Alleen met betrekking tot wat hij zei over liefde kon/kan ik ook niet plaatsen. Ik begreep wel wat hij probeerde duidelijk te maken, alleen ik kan me niet voorstellen dat je geen gevoelens meer zou kunnen ervaren. Nou voelde hij dus wel want dat heeft ie ook verteld, alleen toch anders dan wij allemaal blijkbaar 🙂

            Hoe dan ook, hij heeft wel het een en ander bij mij wakker geschud en daar ben ik hem heel dankbaar voor…

            Ik wens jou en trouwens alle lezers in ieder geval hele fijne feestdagen en een mooi 2014 toe,

            Liefs Sabine

            • Ha Sabine,

              Mooi dat je hier zo mee verder bent gekomen! Daar gaat het toch om.

              Dank je voor je wens, ik wens jou (en alle lezers) ook fijne feestdagen en een liefdevol 2014 toe 🙂

              Warme groet van Robert

  6. Lieve Heidi , het enige wat teld dat jullie allemaal gelukkig worden toch , want liefde is alles . Liefs Jannie .

  7. Weet je wat ik zo jammer vind?
    Even in het algemeen gesproken:
    Dat er zo de behoefte is om je eigen mening/waarheid te verkondigen. Waarom voel jij de behoefte om te reageren?
    Voel jij je niet gehoord? Is dat de reden dat je nu graag je mening deelt? Waarom wil jij jezelf verduidelijken?
    Alle reacties die hier gegeven worden (inclusief die van mij) komen voort uit een behoefte, een onvervulde behoefte.
    In het geval van mij is het mijzelf en mijn gevoel serieus nemen, en daardoor mijzelf uitspreken, een behoefte die ik jarenlang genegeerd heb.

    Wat me opvalt is dat er puur gelezen wordt wat men wilt lezen, en dat er dan wordt stilgestaan bij de zinnen die men niet bevalt of die men vreemd vind.

    Het zijn maar woorden, die door jouw eigen invulling, jouw eigen projectie een diepere lading krijgen.
    Lia, het valt me op dat jij een waarheid deelt die in tegenspraak lijkt te zijn met het naleven van deze waarheid.

    “Volgens mij is het de bedoeling die beeldvorming (projectie) los te laten; De intentie is om te Zijn en bewust te Zijn. Dus moet je je niet identificeren met iets”.

    Toch heb jij een bepaalde beeldvorming/projectie bij enkele van mijn geschreven zinnen, die jij vreemd vond, en niet begreep. In plaats van bij jezelf te rade gaan waarom Jij deze zinnen vreemd vond vraag je verduidelijking aan mij.

    Daarnaast zeg je dat je niet wilt voldoen aan een bepaalde beeldvorming die iemand over jou zou kunnen hebben, een invulling oftewel een projectie vanuit jouwzelf.
    Van Zijn vind ik echt geen sprake.

    “Ik sprak laatst iemand die vertelde uit een familie te komen, waar alle 5 de kinderen hadden gestudeerd. Dus moest hij ook studeren van zijn ouders. Na 3 jaar universiteit, was hij zo ongelukkig als maar kan. Kwam er toen achter dat hij zijn hele leven al buschauffeur had willen worden. Nu rijdt hij vrolijk en wel in touringcar door Europa, maar dat heeft wel 25 jaar strijd en ellende gekost. De moraal van dit verhaal lijkt mij duidelijk”.

    Dit voorbeeld is erbij gehaald door jou met de intensie wat er kan gebeuren als ouders hun kinderen hun wil opleggen, en hun goedbedoelde adviezen ervoor zorgen dat deze jongen pas jaren later ging doen wat zijn hart hem ingaf.
    Het mooie is dat hier ook weer sprake is van beeldvorming, de ouders hebben een bepaald beeld over hun kinderen, en projecteren hun (on)vervulde behoeften naar hun kinderen toe, in de hoop dat deze gaan doen wat zij graag willen.
    (Even los van het feit dat je overal van leert, en dat deze jongenman ook hier zijn lessen uitgehaald zal hebben en dit nodig zal hebben gehad om zijn eigen hart te volgen)

    @Robert
    Mijn zoon mag worden wie hij wilt zijn, ik laat hem uit Liefde los, wetend dat hij zijn eigen lessen te leren zal hebben. Ik kan niet voorkomen dat hij valt,
    ik kan hem wel helpen opstaan 🙂
    Er zijn zat mensen die anderen willen helpen, en hoewel dit veel meer zegt over diegene zelf, en hun zorgbehoefte of nodig gevonden willen worden, kun je niet de lessen van een ander voorkomen of oplossen.
    Diegene zal zelf dankzij zijn lessen tot inzichten komen en zijn wijsheid daarbij opdoen.
    Maar wij kunnen elkaar wel helpen, juist door gecentreerd te blijven in ons hart, met mededogen en liefde voor diegene die een moeizaam pad lopen. Zo ben je een voorbeeld voor de ander, en je geeft hiermee de ander handvaten aan om ook dicht tot zichzelf te komen.
    Onbewust lees je elkaars aura af, en neem je wijsheid en inzichten over die je op dat moment nodig hebt.
    Alles is energie, alles heeft een trilling, en de hoogste trilling, die van onvoorwaardelijke Liefde heelt alles.
    Daarom is het zo van belang om heel dicht bij jezelf te blijven, en je wijsheid te delen met de wereld door hem na te leven. Als je goed in je eigen energieveld gecentreerd kunt blijven neem je anderen mee in jouw trillingveld, en zodoende help je de ander al.
    En daarnaast help je de ander altijd in het contact, of dit nu schriftelijk of persoonlijk is, en of dit nu fijne momenten zijn of niet, juist dankzij de ander ben je in staat om je eigen blinde vlekken, jouw eigenschappen waar je zelf slecht zicht op heb, onder ogen te zien.
    Iedereen kijkt door een stoffige bril, alleen bij de een zitten er enkele stofjes op terwijl bij de ander de glazen potdicht zitten.

    Een betere wereld begint bij jezelf 😉

    Mijn intensie’s om kleine ervaringen met jullie te delen vanuit het leven wat ik leef wil ik delen vanwege mijn eigen levensdoel, mijn wijsheid opgedaan door mijn eigen schat aan levenservaring delen en zo anderen tot nadenken aanzetten, zaadjes planten dat ieder verantwoordelijk is voor het leven wat hij of zij leeft.

    Lieve Sabine, dank je voor je enthousiaste reactie 🙂
    En lieve allemaal, op naar verbinding en het bewiust creeren van onze toekomst.
    We lopen allemaal samen <3

    By the way, dat Zijn, en dat de mens Is
    en meer niet ben ik het niet mee eens.
    Dat is niet ons doel op Aarde.
    Ons doel op Aarde is juist om dankzij ons voertuig, ons menselijk lichaam volledig bewust te Zijn, maar dan nog een stapje verder. Om volledig bewust te creeren.

    De mensheid creeërt al eeuwenlang, zonder door te hebben dat wijzelf de schepper zijn van alles in onze eigen omgeving, en dat ons eigen lijden (even los van het familiekarma enz, hoewel je dit ook kunt terug trekken naar je eigen verantwoording)in stand wordt gehouden door onszelf,
    juist omdat wij ons niet bewust zijn hiervan.
    Alles waarin wij nu zitten hebben wijzelf gecreeërd, en nu is het de taak om er volledig bewust te Zijn en volledig bewust te creeren.

    Zo, ook ik heb mijzelf uitgesproken 😉
    Ach, ieder heeft zijn lessen hé

    • Dag Heidi,

      Op de eerste plaats vind ik dat je mooie en goede intenties hebt, ga daar alsjeblieft mee door!

      Eigenlijk verschillen mijn intenties niet zo veel van de jouwe. Mijn intentie met mijn reactie was om je/jullie iets te ‘geven’, door het geheel nog ruimer te plaatsen, in de hoop dat je/jullie hier wat aan hebben. Als je er wijzer van kunt worden, is het mooi meegenomen. Wie weet zijn er nog blinde vlekken 😉

      Nadat je mijn intenties hebt gelezen, is je gevoel nu anders dan het gevoel wat je kreeg na al die reacties (waarna jij reactie #12 schreef)? Ik stel deze vraag even hee voorzichtig, ik zal er verder geen aandacht aan besteden, tenzij je dat zelf wilt.

      Qua je vervolgreactie onder ‘mijn kopje’, ben het daar grotendeels mee eens, je schrijft zelfs hier helderder dan je oorspronkelijke stukje 🙂

      Warme groet van Robert

    • Heidi,
      –Wat me opvalt is dat er puur gelezen wordt wat men wilt lezen, en dat er dan wordt stilgestaan bij de zinnen die men niet bevalt of die men vreemd vind. Het zijn maar woorden, die door jouw eigen invulling, jouw eigen projectie een diepere lading krijgen.
      Lia, het valt me op dat jij een waarheid deelt die in tegenspraak lijkt te zijn met het naleven van deze waarheid.–)

      Heidi, er zal jou ongetwijfeld van alles opvallen. Zo valt mij soms ook e.e.a. op.
      Ben het helemaal met je eens dat het maar woorden zijn die door persoonlijke invulling en eigen projectie een diepere lading krijgen. De vraag is of je je daarmee moet identificeren, of je je daar iets van aan moet trekken. Ik denk van niet.
      Groet van Lia

  8. Heey robert, ik snap wat je schrijft, toch zie ik het anders……ik kan uit eigen ervaring beamen m.b.t. Mijn eigen kinderen dat dat zo is. Je hoeft niet perse een ervaring( of les) zelf te doorlopen. Je kan het zomaar ineens snappen, herkennen inzien en klaar. Wie bepaald dat dat zo werkt? Dat beslis je zelf. Als jij dat zo voor jezelf uitlegt gaat dat zeker zo lopen, maar je kan ook een andere keuze maken. Zeker in deze tijd waar zoveel informatie tot ieder beschikking is. De Voorlopers( En ik zeg niet dat ik dat ben hoor) Kunnen nu doorgeven aan de mensen die nog zoekende zijn dat het veel makkelijker kan gaan. Waarom kiezen voor een moeilijke weg als het ook heel eenvoudig kan. Liefs Sabine

    • Ha Sabine,

      Je schrijft :
      “Je kan het zomaar ineens snappen, herkennen inzien en klaar.”
      Ik denk dat dit ook van toepassing kan zijn op vele zaken in je leven, true, en zeker niet onbelangrijk. Maar als ik praat over levenslessen, heb ik het daar niet over. Nu zou ik inhoudelijk kunnen toelichten wat een levensles nu precies is, maar geloof me dat het niet abstract is, maar vast onderdeel vormt in de universele weg.

      Je schrijft :
      “Wie bepaald dat dat zo werkt? Dat beslis je zelf. Als jij dat zo voor jezelf uitlegt gaat dat zeker zo lopen, maar je kan ook een andere keuze maken. ”
      God en jouw Hogere Zelf 🙂
      Het is aan jouzelf om de handschoen op te pakken. Ook dat is een keuze.

      Je schrijft :
      “De Voorlopers( En ik zeg niet dat ik dat ben hoor) Kunnen nu doorgeven aan de mensen die nog zoekende zijn dat het veel makkelijker kan gaan. Waarom kiezen voor een moeilijke weg als het ook heel eenvoudig kan”
      Tja, wat geven ze door, wat zoeken ze… Voor ieder wat wils, niet iedereen zoekt/wil hetzelfde. Ik wil me daar niet meer mee gaan ‘bemoeien’.
      Ik weet wat mijn weg voor mij betekent, kan daar een voorbeeld in zijn (een wegwijzer zijn), daar vertel ik over.

      Fijne avond, groetjes Robert

      • Ha Robert, Sabine,
        Ik geloof in karma en reïncarnatie. In mijn ogen houdt dit in, dat de mens (als ziel) vele malen op aarde geboren wordt om karma uit te werken. De vele levens betekenen voor mij levenslessen, die dienen om iets af te leren. Het is dus mogelijk dat iemand in zijn huidige leven zomaar ineens iets snapt (het licht doorbreekt), maar daar gaan dan volgens mij vele levens (levenslessen) aan vooraf die zo’n doorbraak mogelijk maakten.
        Ik zie die vorige levens ook als een unieke geschiedenis om mensen naar het einddoel te brengen (Verlichting of hoe je het noemen wilt). Hoewel wegen soms een stuk samen lopen, bewandelt ieder mens zijn eigen pad, In die zin zoekt niet iedereen hetzelfde, en wat de een op zijn weg als eenvoudig beschouwt, daar kan de ander jarenlang tegenaan hikken. Hoe dan ook, ieder mens creëert zijn eigen Weg.
        Fijne dag allebei

        • He Lia,

          Wat je zegt klinkt helemaal niet gek in m’n oren 🙂

          Wat je zegt over zo’n doorbraak. Misschien dat zoiets mogelijk is, wie weet. Wat ik persoonlijk eerder zie gebeuren is dat mensen stukjes van hun levensles doorhebben en een manier hebben gevonden om er mee om te gaan, maar dat ze er gevoelsmatig nog steeds tegenaan lopen. Dat is mijns inziens het belang van de transformaties/neutralisatie van dat stuk levensles. Die levensles blijft in je energielichaam zitten totdat je die transformeert (met hulp van de geestelijke wereld).
          Het transformatieproces waar ik wel eens wat over heb geschreven is een weg (die ik volg) om met 7-mijls laarzen door al je lessen heen te ‘ploegen’, de lessen van dit leven, maar ook je levenscyclus, en daarboven, helemaal daar waar het begon.

          Hartelijke groet van Robert

          • Hallo Robert,
            Ik denk in ieder geval niet dat mensen in één klap verlicht worden (trouwens wat is verlicht?) Wanneer ik voor mijzelf spreek, gaat het proces van bewustwording stapje voor stapje. Je neemt een steeds ruimer stukje bewustzijn in. En bij ieder stukje afgeleerde illusie wordt het helderder. Van mij hoeft het allemaal niet snel, hoor. Ik ben een beetje luiig wat dat betreft.
            Ik denk ook dat je geschiedenis (als levenslessen) in je energielichaam blijft zitten, en voorzover ik mij e.e.a. kan herinneren (ook van vorige levens), vind ik dit wel prettig ook. Het hoort allemaal bij mij. Het blijft daarentegen wel verleden, terwijl ik Hier en Nu ben. Dat laatste maakt wel verschil in beleving, natuurlijk.
            Doeg, Lia

            • Hi Lia,

              Verlicht is misschien dat er geen belemmerende creatie (les) aan je trekt of versluierd, zodat al je licht (is liefde, kracht, bewustzijn) doorgang kan vinden, hier op aarde. Ik bedenk het even ter plekke.

              Ik denk ook niet dat dat in 1 klap gaat. Ik geloof ook dat er vele levens aan vooraf zullen gaan, het zal stap voor stap gaan, in eigen tempo.

              Mijn ervaring is dat het voor mij de bedoeling is om dit leven al mijn lessen in te gaan lossen. Ik heb begeleiders gevonden die deze weg hebben afgerond en mij (en anderen) hierin begeleiden. Ik ben ergens in 2011 begonnen en ben begin volgend jaar hiermee ‘klaar’. Klinkt gek misschien, maar als je weet welke stappen er te nemen zijn, dan kun je dat plannen 🙂 Die stappen gaan relatief snel, waardoor ik het proces intenser ervaar.

              Het gaat denk ik om de ervaring die je a.g.v. je levenslessen meeneemt teneinde je missie te kunnen inzetten, wat uiteindelijk de bedoeling is, wat die dan ook is. Vanzelfsprekend hebben mijn lessen dan ook een directe relatie tot mijn missie.

              Groetjes Robert

      • Heey robert,

        Als je hebt over levenslessen zoals jij dat beschrijft kan ik wel zeggen dat ik vanaf mijn 20ste tot mijn 35 behoorlijk wat geknokt, gestreden en heel wat doorlopen heb tot de inzichten te komen waar ik nu ben. Als jong meisje ben ik misbruikt en mishandeld. Ik ben meerdere jaren gepest. Mijn ouders wilden het niet horen, luisterden niet naar me. Daar zat ik dan met al mijn pijn en mijn verdriet. Toen ben ik in de drugs terecht gekomen en dat heb ik ruim 20 jaar vol gehouden. In de laatste 3 jaar voordat ik eindelijk van mijn drugsprobleem ben afgekomen heb ik nog 3 jaar in de prostitutie gewerkt. Ik heb 3 zelfmoordpogingen in mijn leven gedaan waarvan de laatste echt kantje boord was. Dat was toen ik 29 was. Vanaf dat moment ben ik vanuit het diepste dal van mijn leven langzaam weer naar boven gekrabbeld. Ik heb geknokt en gevochten om door dit alles heen te gaan. Heb alles doorleefd en ingezien en geheeld. Ik had toen al 1 kind. nu ben ik 40 jaar, heb op mijn 32 ste en 35ste nog 2 prachtige kinderen erbij gekregen. heb dus nu 3 prachtige kinderen van 20, 8, en 6. De laatste jaren gaat alles voor mij veel makkelijker dan vroeger. Ik heb de wind mee om het maar eens zo uit te drukken. De aha momenten vliegen om mijn oren en de inzichten komen als een sneltrein. ik ben blij dat ik hier gekomen ben waar ik nu ben. Mijn kinderen en met name de oudste heeft veel mee gekregen van de pijn waar ik in zat. Ik kan wel zeggen dat deze mooie dame ondanks alles wat ze mee heeft gemaakt uitgegroeid is tot een wijze, mooie, liefdevolle jongedame. Alles waar ik door heen ben gegaan, heeft haar veranderd in een zeer korte periode. Alles viel op zijn plek, ze begreep, ze zag in en klaar. Wat een omwenteling…..een jongedame zo open, zo wijs en zo in balans wow, echt fanantastisch!!!!!!

        Ik weet dat jij heilig geloofd in een missie. Ik kan je echt vertellen uit eigen ervaring dat door de jaren heen heb ik contact gekregen met mijn wezen, essentie, bron, god, of hoe je het ook noemen wilt. Dat er echt niet zoiets bestaat als een missie. heidi beschreef het wel heel mooi hierboven dat je elkaar wel altijd handvatten aan kan reiken. Dat je trouw blijft aan jezelf en staat voor wie jij bent en hierdoor straal je dat vanzelf uit naar de omgeving en heel je de omgeving bewust/onbewust al en daar hoef je niets voor te doen alleen maar te zijn. Vroeger dacht ik dat ook hoor Robert, maar ik weet nu dat dat een illusie is , een beeld wat je zelf bedacht heb, niet meer niet minder. Maargoed, jou kennende denk ik niet dat jij dit wil aannemen en doorgaat met je eigen plan 🙂 En weet je dat is ook prima hoor, want alle wegen leiden naar Rome. dus we zullen er uiteindelijk allemaal komen, ieder in zijn eigen tijd en via zijn eigen weg. Ik weet nu dat het ook anders kan, veel makkelijker en eenvoudiger en ik wens dat werkelijk voor iedereen. Eenvoud!!!!!

        Dit was even in het kort een stukje van mijn verhaal.
        Ik eindig deze discussie voor nu, voor dit artikel dan he ….. 😉

        Liefs Sabine

        • Dag Sabine,

          Respect, Sabine! Ik vind het prachtig zoals jij je leven hebt kunnen omvormen vanuit een diep dal tot een liefdevol gezin!

          Je hoeft niet op onderstaande te reageren, maar ik vond het goed om dit nog even te zeggen 🙂

          Waarom denk je dat je door deze worstelingen hebt ‘moeten’ doorgaan, toch niet voor niets (?)
          Het zijn toch jouw onstegen worstelingen die jou nu de mens hebben gemaakt die je nu bent (?), en dat je die mooie verbinding mag ervaren met je wezen.

          Denk jij dat het mogelijk is om ten diepste te weten wat liefde is, zonder dat je eerst (tot soms op het bot) doormaakt wat het niet is (?).

          Denk je niet dat je nu al bezig bent met je missie (?) Ik denk van wel. Jij bent toch bezig om jouw ervaring en liefde te delen in je gezin en daarbuiten. Jij bent toch een voorbeeld, jij hebt toch een verhaal te vertellen (?)

          Liefde als uitgangspunt is heel eenvoudig 🙂

          Ga zo door! 🙂

          Hartelijke groet van Robert

        • @Sabine, Lieve Sabine , ik wou je even een dikke knuffel geven hoor, wat ben jij een ontzettende flinke moedige vrouw , ik ben blij voor je dat 3 lieve kinderen heb , en dat je dit alles zo mooi verwoord , ik doe het je niet na , en dat na alles wat je meegemaakt heb , je moet heel sterk zijn veel kracht , ik wensen jou en je Fam. Hele mooie dagen , en 2014 er weer tegen aan , veel liefs en licht Jannie

          • Dank je wel lieve Janny….
            Ik geef je een hele dikke knuffel terug en wens jou ook hele fijn feestdagen toe en een mooi liefdevol 2014!!!!!

            Veel liefs Sabine

  9. Hallo,

    Ik zou graag het volgende willen delen 🙂

    Je denkt als ouder misschien dat je bepalend bent voor hoe je kind zal gaan worden. En misschien dat je als kind je ouder wel eens verantwoordelijk kunt houden voor hoe je nu bent geworden. Ik denk er anders over. Je kind is net als jij een ziel, die voor zijn geboorte reeds heeft bepaald en gekozen welke lessen die wilde komen uitwerken. En hij heeft daarbij bewust gekozen voor z’n ouders. Als ouder draag je (soms onbedoeld) bij aan de lessen van je kind. Daarom zijn er vaak raakvlakken tussen de lessen van de ouders en de kinderen. Het effect op je kind van een ‘vertekend beeld’ over het concept man, zegt meer over de lessen van je kind.

    Het is begrijpelijk dat je wensen hebt t.a.v. hoe je graag zou willen hoe je kind in de wereld staat, maar hij heeft zijn eigen plan, waar je hem als ouders bij kunt begeleiden, met deze wetenschap. Het is goed om jezelf te helen, en kunt zo een voorbeeld zijn van hoe je bewust met jezelf en je gevoelens om kunt gaan, maar je kind heeft zo zijn eigen plan om te helen. Je kind is de enige die zichzelf kan helen, dat geldt voor iedereen. En daar heeft ie waarschijnlijk dit leven tientallen jaren voor uitgetrokken, het heeft tijd nodig om te ontvouwen. Het lijkt me goed om vertrouwen te hebben en houden in het plan en proces van je kind, en dat los te kunnen laten.

    Nu gaat het stukje over het concept man of vrouw, maar is slechts een klein deel van wat je aan levenslessen kunt komen uitwerken. Als je het hebt over zelfvertrouwen en liefde heb je meteen de 2 grootste levenslessen te pakken, die voor praktisch iedereen van toepassing zijn. Liefde is overigens ook dat je geen vooroordeel hebt t.a.v. het concept man of vrouw.

    Hartelijke groet van Robert

    • Heey robert,

      Deels ben ik het zeker met je eens. het stukje dat je schrijft dat het kind de enige is die zichzelf kan helen ben ik niet helemaal met je eens. Als jij als ouder een stuk van jezelf genezen, geheeld ingezien heb draag je die blokkade niet meer met je mee. Dit straal je dan weer uit naar je omgeving (dus ook je kind). Voordat je naar de aarde gaat heb je inderdaad je levenslessen gekozen enz enz. Maar Robert dan weet je ook dat er genoeg zielen zijn die naar de aarde gaan die het niet lukt om dat ook daadwerkelijk uit te voeren om verschillende soorten oorzaken. Want je hebt nog altijd een vrije wil. En dit staat toch echt allemaal niet vast, dit kan alle kanten op gaan. Voor de rest vind ik dat je het mooi omschreven heb. . Liefs Sabine

      • He Sabine,

        Je schrijft :
        “Als jij als ouder een stuk van jezelf genezen, geheeld ingezien heb draag je die blokkade niet meer met je mee. Dit straal je dan weer uit naar je omgeving (dus ook je kind).”

        Dat klopt helemaal, maar je kunt daarmee een ander niet helen, lees : lessen van de ander ‘oplossen’. Dat zou de les van de ander namelijk om zeep helpen, daarbij vereist het juist een stuk eigen gemaakt bewustzijn om de les achter je te laten.

        Wat je kunt uitstralen naar je omgeving, is een hogere energietrilling (liefde), waardoor jij je omgeving als het ware omhoog trekt. Dat heeft als effect dat jij een ander sneller tegen zijn blokkades (lessen) aan laat lopen. Dat heb ik van 2 kanten mogen meemaken 🙂
        Kort gezegd : als een ouder een stuk verder is met z’n levenslessen, zal het proces van zijn kind versneld kunnen worden.

        Natuurlijk is er altijd de vrije wil zoals je zegt, dus iemand kan er altijd voor kiezen om er niks mee te doen, of dat het gewoon niet dit leven dient te voltrekken, die volgende stap in bewustzijn. Ik durf het niet met zekerheid te zeggen. Ik denk dat die lessen een volgend leven toch weer terug komen. Wie weet hoeveel levens wij er al niet op hebben zitten omdat het niet was gelukt 🙂

        Hartelijke groet van Robert

        • @Robert,

          Oh, en nog even een vraag, Robert, jij schrijft: “als een ouder een stuk verder is met z’ n levenslessen, zal het proces van zijn kind versneld kunnen worden.”

          Ik geloof dat ergens ook heel erg, maar kon voorheen dan een beetje ‘in paniek’ raken, want ‘oh jee, mijn ouders groeien niet (of zeer langzaam).. en als zij niet weten te veranderen, kan ik dat dan wel?’
          Dat was voor mij heel lang best wel een angstig idee, maar beperkte me ook, dat idee, merkte ik op. Want wat nou als je ouders niet veranderen, dat ook niet wensen, inzien, noem maar op, dan nóg ben je natuurlijk zelf in staat om te veranderen. 🙂
          Dus het idee van afhankelijk te zijn, dat je afhankelijk bent van de groei van je ouder(s) vind ik persoonlijk een beetje een engig idee. Want als je daar wezenlijk afhankelijk van zou zijn, zou ik dus per definitie geen kans hebben, en dat kan natuurlijk niet 🙂 , dat is natuurlijk geen optie 🙂 .

          Aan de andere kant hoor je ook weleens dat ‘je maar zo sterk bent als de zwakste schakel’, en ook dat geloof ik. Kunnen we als mens wel heel veel aandacht aan groei en dergelijke geven, wat nou als de ander niet met je meegroeit, of wilt groeien? Of dat ook niet als zodanig voelt of nodig vindt? En misschien nog belangrijker; hoe beperkend werkt dat nog voor je wanneer je zelf eenmaal volwassen bent? Want wanneer je nog letterlijk onder hun zorg valt, en dus afhankelijk bent van het bewustzijn van je ouders, ja, dan heb je het daar dan maar mee te doen, of hun bewustzijn nu jouw vrijheid of jouw beperking is. Maar wanneer je ouder bent, en niet meer afhankelijk bent van hun bewustzijn, in hoeverre ben je wezenlijk dan vrij om verder te gaan, wanneer ouders wel ‘op dezelfde plek’ blijven?
          Dus ja, ik geloof ook dat wanneer ouders groeien, dat dat zeer voordelig kan zijn voor het kind, überhaupt, maar wanneer ouders niet groeien, vraag ik mij af in hoeverre dat dan nog steeds op jezelf doorwerkt, want wachten totdat hun veranderen, wat ik zelf lang gedaan heb, is zeer zekers niet aan te raden natuurlijk.

          🙂

          Veel liefs, Susanne

          • Ha Susanne,

            Met die opmerking bedoelde ik geen permanente afhankelijkheid van het kind met z’n ouders of iets dergelijks. Meer van : als de ouder een stuk verder is in zijn proces, kan die zijn ervaring en bewustzijn gebruiken om z’n kind te begeleiden in zijn proces. Daarmee kun je het proces van je kind versnellen, indien je kind daarvoor openstaat en dat wil. Daarbij kan je eigen hogere energie als het ware je kind ‘omhoog’ trekken.

            Een afhankelijkheid met een ander doet afbreuk aan je zelfliefde, het beperkt je. Als dat aan de hand is, is er nog werk aan de winkel. Ik spreek in mijn vorige reactie niet over afhankelijkheid, maar over enerzijds je kind vanuit een hoger bewustzijn kunnen begeleiden, anderzijds je kind kunnen omhoogtrekken.

            Ik heb een afhankelijkheid gehad met mijn ouders, een afspraak op zielsnivo. Dat is een verbinding die op een bepaalde manier aan je trekt. Je merkt dat bijvoorbeeld als jij en hun niet helemaal vrij richting elkaar zijn. Dit soort zaken kun je transformeren.

            Ik ben er van overtuigd dat kinderen (als ziel) hun ouders uitkiezen, en dus ook bewust kiezen voor het bewustzijn en lessen van de ouders op dat moment. Het kind en de ouder is dus altijd een perfect match 🙂 Als je ouders dus minder bewust zijn, dan is dat de bedoeling. Heeft daarom ook geen zin om in het verleden en in “als…dan” constructies te blijven hangen.

            Ik koos mijn ouders uit om me beter in staat te stellen om in contact te komen met mijn levenslessen. Ik koos er niet voor dat ze me op jonge leeftijd bewust gingen maken, konden ze niet. De bedoeling was niet dat ik snel bewust zou worden, maar dat ik eerst een jaar of 30-40 zou gaan ervaren, hoe het is om je gevoel af te wijzen, te denken dat je mening er niet toe doet, dat je niet goed denkt te zijn, bewijsdrang etc. Door hun eigen worstelingen/lessen hebben ze me daarmee geholpen, in de zin dat ik hierdoor beperkende besluiten over mezelf ging nemen (stukjes les). Alle lessen heb je zelf gecreeerd, in dit leven, in vorige levens, of tijdens je afdaling van je bron teneinde te gaan ervaren en leren. Om zo ooit de goddelijkheid weer in jezelf terug te ‘vinden’. 🙂

            Mijn ouders doen momenteel niets aan bewustwording, behalve een klein beetje als ik naar hun een opmerking of vraag plaats. Maar dat wordt hun dan al snel te veel. 🙂 Ik heb er geen last van verder, ik heb een prima band met ze, maar niet afhankelijk. Ik voel me ook geen slachtoffer van mijn verleden of van hun opvoeding.

            Warme groet van Robert

            • Hallo Robert,
              Mooi geschreven allemaal, Robert. Ik ben het er grotendeels mee eens. Die afhankelijkheid van je ouders (en van mensen in het algemeen) maakt dat je voelt dat er aan je getrokken wordt. Dat men dingen van je verwacht die niet bij je passen, die je niet waar kunt maken. Zeker als kind forceer je jezelf dan in een soort rolpatroon, want anders raken je ouders teleurgesteld, boos etc., en dit wil het kind natuurlijk niet. Ik herken dit uit mijn eigen jeugd, maar maak mijn ouders geen verwijten, hoor. Integendeel, het zijn schatten, maar laat ik maar zeggen: het klikt gewoon niet op elk gebied. Hoeft toch ook niet? Soms zie je mensen jaren lang in een soort slaaptoestand verkeren. Alleen met uiterlijkheden bezig: eten, drinken, etc. Maar ik geloof niet dat je dan kunt zeggen dat ze niet aan bewustwording doen. Ik denk, dat er in die “slaap” ontzettend veel gebeurt, alleen komt het niet aan de oppervlakte.
              Hartelijke groet van Lia

  10. Lieve Heidi . De eerste zin was gelijk raak , je heb de juiste snaar geraakt bij mij , over in balans zijn die zin was goed , jammer dat de vader Ook geen verantwoording neemt inderdaad voor Zijn eigen pijn , Ik hoop dat je dat vertekende beeld die je heb van mannen inderdaad kan loslaten en , ik hoop dat je in staat ben om hier allemaal doorheen te gaan , je zal wel moeten , je doe per slot alles voor je kind , de liefde die je terug krijgt heeld alles Heidi , Sterkte Heidi jij komt er wel . Liefs Jannie .

  11. Mooi geschreven Heidi!!!!!!

    Ik begrijp je intentie en je wens voor je kindje. Als moeder zijnde wil je niets liever dan het allerbeste voor je kind. Tuurlijk bewandeld het zijn eigen unieke pad. Maar wij als ouders hebben gekozen voor kinderen en dan neem je net als dat je de verantwoording neemt voor je eigen leven ook de verantwoording voor je kinderen. Anders kan je beter geen kinderen nemen 🙂

    Zeker als ze nog zo jong zijn’ net als jou zoontje zijn wij hun voorbeeld. Ik vind jou voorbeeld PRACHTIG. Je bent een mooi, eerlijk, open mens en een fantastische moeder!!!!

    Liefs sabine

  12. Nog even een kleine aanvulling omdat je als eerste afvraagt of mijn geschreven reactie een ideaalbeeld zou zijn over mannen en daarnaast lijkt het alsof je zelf al hebt ingevuld wat mijn beeld zou zijn over vrouwen:

    “En wat verwacht je dan wel niet van vrouwen? Ik weet nu al dat ik daar niet aan kan voldoen, hoor”.

    Je vult iets in Lia, dat zegt meer over jouw verwachtingen dan die van mij 🙂

    • Heidi, natuurlijk zeg het iets over mij. Zoals ik schrijf, kan/wil ik niet aan een bepaalde beeldvorming voldoen. (bijv. aan de verwachting die iemand van mij zou kunnen hebben). Ik heb ook geen ideaal beeld. Mensen Zijn op de eerste plaats, en kunnen daarnaast op allerlei manieren in de wereld verschijnen.

      Ik sprak laatst iemand die vertelde uit een familie te komen, waar alle 5 de kinderen hadden gestudeerd. Dus moest hij ook studeren van zijn ouders. Na 3 jaar universiteit, was hij zo ongelukkig als maar kan. Kwam er toen achter dat hij zijn hele leven al buschauffeur had willen worden. Nu rijdt hij vrolijk en wel in touringcar door Europa, maar dat heeft wel 25 jaar strijd en ellende gekost. De moraal van dit verhaal lijkt mij duidelijk.

      Groet van Lia

      • Heey Lia,

        Ik kan het toch niet laten om even te reageren op jouw reactie…..

        Ik vind jouw voorbeeld wat je hierboven beschrijft nogal kort door de bocht, met alle respect.
        Ik weet zeker dat wat Heidi haar zoontje ook wil worden later dat ze altijd achter hem zal staan welke keus hij ook zal maken. Hier gaat het ook helemaal niet om in hetgeen wat ze verteld en omschrijft. Als je bewust word van jezelf, van je pijn en de keuzes die je hierdoor gemaakt hebt en daar dan op terug kijkt is het toch alleen maar heel mooi om te zien van jezelf dat je hier wat van geleerd heb? En dat je hierdoor weer nieuwe andere keuzes gaat maken, zeker als je nog eens kinderen hebt. Mag ik wat vragen aan je Lia? Heb jij kinderen?

        Liefs Sabine

        • Sabine, In het hele verhaal van Heidi vielen mij een paar opmerkingen op, die ik vreemd vond, niet begreep en waar ik wat vragen over stelde. Misschien is dit niet goed overgekomen, maar het was zeker niet mijn bedoeling te beweren dat Heidi het allemaal verkeerd aanpakt. Alle respect voor Heidi hoor.
          Groet Lia

  13. Ha Heidi,

    (–Nu wil ik dat mijn zoontje uitgroeid tot een zelfverzekerde, liefdevolle en krachtige man, die totaal in balans is, en zich bewust is van zijn eigen verantwoordelijkheden, en zich bewust is dat hij de schepper is van zijn eigen levensverhaal.–)

    Ik begrijp heel goed dat je het beste wilt voor jouw zoontje. Maar is dit dan een soort ideaalbeeld dat jij hebt van mannen? Dat zij zelfverzekerd, bovendien liefdevol en ook nog krachtig moeten zijn? Totaal in balans en bewust van verantwoordelijkheid?? Ik vind Mr. Bean nou net zo’n droppie.
    En wat verwacht je dan wel niet van vrouwen? Ik weet nu al dat ik daar niet aan kan voldoen, hoor. Het lijkt mij nu juist zo belangrijk dat mannen en vrouwen, plus hun kindertjes leren om te Zijn en zichzelf te Zijn. We zijn toch allemaal gewoon mens?
    Groet van Lia

  14. heel mooi geschreven.. echt waar! Mijn vraag is alleen hoe heel je dat allemaal. Ik ben al zolang zo hard bezig, en dacht het te hebben geheeld, tot ik weer in een relatie kwam.

    • Ha Gabrielle,
      Hoe heel je het allemaal?
      Volgens mij is het de bedoeling die beeldvorming (projectie) los te laten; niet de beeldvorming veranderen door andere beeldvorming. De intentie is om te Zijn en bewust te Zijn. En het bewust Zijn Zelf is nu eenmaal geheel beeldloos. De Mens IS; hij is niet iets (een beeld van het een of ander). Dus moet je je niet identificeren met iets.
      De ervaringen met vader en moeder zullen in eerste instantie bepalen wat men zich later voorstelt bij een man/vrouw-relatie, en bij je persoonlijke voorstelling hoe mannen/vrouwen zich behoren te gedragen. Dit soort beeldvorming grijpt dus inderdaad terug op het verleden. Maar wij leven in het Nu. Wij Zijn Hier en Nu.
      Bij het zoeken naar balans tussen je mannelijke en vrouwelijke energie speelt er nog een derde factor mee en dat is het kind. Door het kind erbij te betrekken, word je volgens mij pas echt geheeld. De symbolische betekenis van de geestelijke geboorte van het kind, is een kind te zijn in Hier en Nu.
      Groet van Lia

  15. Ik ben opgegroeid met ouders en broers en zusters waarmee ik absoluut niets gelijk heb.
    Ik voelde mij nooit thuis bij hun.
    Toch heeft mij dat niet misvormd, maar gevormd tot de mens die ik vandaag de dag ben.
    Veel mensen geven hun ouders de schuld van een slechte jeugd, maar je bent er zelf ook bij en kunt sterker uit alle narigheid komen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Laat een reactie asch
vul je naam in