Dualiteit

(door Brenda Hoffman)

Dierbaren,

dualiteit

Velen van jullie zijn bekend met de dualiteit welke controle creëert. Als jij een leider bent, is iemand of zijn velen niet zo goed als jij. Hoewel die gedachte misschien niet zo nadelig is, de handelingen die hierbij betrokken zijn om het te handhaven zijn dat wel.

Toen je geïnformeerd werd dat jullie goden en godinnen zijn, voelde je toen niet een vonk van, “Ik wist dat ik beter dan anderen was,” door jou wezen heen drijven? Iets dergelijks is voor een reden. Gedurende eonen, verborgen de meeste van jullie Lichtwerkers jullie Licht zodat je ertussen kon passen, één kon worden met diegenen die nog geen bijkomende segmenten van hun wezen in hun aardse lichaam geïncorporeerd hadden.
Voldoende van jullie hebben nu voor jezelf je ware wezen opgeëist om te begrijpen dat je één van de miljoenen bent. Voor sommigen, is iets dergelijks een grote teleurstelling, voor anderen een gevoel van kameraadschap – zelfs vreugde. Geen van beide is een accurate omschrijving van wie je bent. Je bent niet minder nog meer, slechts anders. Dat is jullie nieuwe twinkeling. Niet beter dan – maar anders dan wie dan ook.
Brenda Joyce Hoffman
Brenda Hoffman

In het verleden, wilde je deel uitmaken van de meest succesvolle groep. En als je de juiste karakteristieken ten toon spreidde – zeer vaak verbonden aan naar buiten-gerichte macht en geld – werd je als een leider beschouwd. Je mag je nochtans niet als een leider gevoeld hebben, want als jij je afgestemd had op jouw volledigheid, dan zou je geweten hebben dat jouw macht, jouw leiderschap net zolang zou duren als dat je in staat zou zijn de mensen in jouw groep voor de gek te houden. Diep binnenin, wist je dat iemand die meer machtig was uiteindelijk tevoorschijn zou komen – en dat jouw groep dan uiteen zou gaan en jou alleen en verontrust achter zouden laten terwijl jij je afvraagt wat er met jouw glorie gebeurd is.Oude Tijdperk macht was vergankelijk en volledig afhankelijk van de gedachten, gevoelens – zeer vaak angst – van diegenen die jou volgden.
Maar diegenen aan de top van de Oude Tijdperk Machtspiramide leken zo stralend, zo juist voor diegenen van jullie die naar hen keken. Toegegeven, zij dachten of handelden noodzakelijkerwijs niet zoals jij gedaan zou hebben zonder hen, maar zij beschermden je op zoveel manieren – totdat zij dat niet meer deden en jij een nieuw iemand vond.

Dualiteit
© Jason_Chandler http://jason-c.deviantart.com/art/M3-Duality-49743025

Oude Tijdperk macht was voor een aantal redenen zeer nadrukkelijk vergankelijk omdat diegenen aan de macht hun innerlijke-wezen moesten ontkennen om aan de macht te blijven. Van buitenaf naar binnen kijkend, leek het alsof diegenen aan de macht extreem zeker van zichzelf waren. Zij stelden hun macht op zovele manieren ten toon zoals het hun recht was – want jullie gaven hen de macht en wilden van hen dat ze dat deden.
Wat goeds zou het jou gebracht hebben om in een machtsgroep te zijn van iemand waar niemand van afwist of om gaf?
Herinner jezelf aan het aantal Oude Tijdperk sterren die kwamen en gingen zonder veel gedachte aan jou kant – rocksterren, filmsterren, politieke leiders, wetenschappers, schrijvers, geliefden, enzovoorts. Hoewel sommigen langer dan anderen in jouw sterrenhoek bleven, verloren zij hun vermogen om jou onder de indruk te blijven brengen terwijl je opgroeide en verschoof.
Aldus is het met naar buiten-gerichte macht. Moeilijk te handhaven voor de ster en de volgers.

Jullie naar buiten-gerichte sterren speelden hun rollen perfect – zolang zij fysiek daartoe in staat waren. Want het is extreem moeilijk om honderden, misschien miljoenen te hebben die hun aandacht willen. Wat zij dragen, eten, waar zij naartoe reizen, hoe zij leven, en wat zij denken is allemaal gemeenschappelijk bezit. Er is nergens waar zij zich kunnen verbergen – anderen stemmen zich op hen af zelfs in hun slaap en na hun dood. Verwachtend, hopend, van hen verlangend om hun leven beter te maken. Een ingewikkelde en moeilijke rol om te spelen.

Dus geef binnenin jouw wezen dank aan diegenen die het durfden om Oude Tijdperk leiders van wat voor niveau dan ook te zijn – inclusief jij, voor hoelang dan ook. En keer dan terug naar de huidige dag.
Want jij BENT nu een leider van een uitermate ander type. Jij bent de leider van jouw segmenten want jij was de dapperste van de dapperen om de Aarde in deze tijd binnen te gaan. Meer belangrijk, zijn jij en jouw segmenten leiders van jouw pad. Iets dergelijks lijkt misschien op een onbeduidend leiderschap. In het Oude Tijdperk, zou je het volledige wegennet geregeerd hebben. Het verschil is dat je niet langer meer het volledige wegennet wilt.

Terwijl je meer afgestemd raakt aan de nieuwe jij, zal je gewaarworden dat anderen jou op kleine manieren lastigvallen die noodzakelijkerwijs eerder niet wezenlijk waren. Deze kleine irritaties zijn van dien aard voor een reden. Je hebt geen behoefte om anderen in een leiderschapsrol om jou heen te verzamelen. Hun bezorgdheden, angsten en vreugdes hebben weinig te maken met jouw opgetogenheid van het verkennen van jouw nieuwe vaardigheden. Je hebt hard gewerkt aan het loslaten van jouw zorgdragende en slachtoffer rollen. Je bent waarlijk een nieuw wezen.
Je geniet van wat anderen creëren. Je viert feest met hen als zij voorwaarts gaan. Maar je verwacht of wilt zelfs niet meer dat zij jou volgen. Je hebt veel te veel te bereiken met jouw nieuwe vaardigheden om langzamer te gaan om met hen te werken of hen te helpen.

Iets dergelijks klinkt onredelijk voor dit Nieuwe Tijdperk van Liefde. In tegendeel, het betekend slechts dat je van jezelf houdt en dat je opgetogen bent over jezelf en jezelf volledig vertrouwd. Natuurlijk vertrouw je anderen – maar met hun levens niet het jouwe.
Een slachtoffer verwacht van iemand om voor hem/haar te zorgen. Een verzorger verwacht om wijzer en beter dan anderen te zijn. Je hebt beide taken steeds maar weer opnieuw uitgevoerd in kleinere en grotere locaties. Het is tijd om jezelf in al jouw glorie volledig te verkennen.

Nieuwetijdskind.com-engelen-muziekJij bent de leider van één – en daarom, de leider van allen. Aan anderen ten toon spreidend wat er mogelijk is wanneer jij jezelf vertrouwd en van jezelf houdt. Je bent niet beter dan anderen. Noch ben je minder dan anderen. Dit is het Tijdperk om te pronken met jouw spullen op iedere manier dat je wenst – maar niet te verwachten dat anderen het opmerken of erom geven want zij pronken op hun manier met hun spullen.
Dat is je weg naar de glorie. Dat is jouw vreugde. Genoeg in jezelf gelovend om jouw leven te ontdekken en te leven of dat nu met anderen harmonieert of niet.

Sommigen zijn bezorgd dat anderen hen schade zullen berokkenen of iets zullen doen om “hen te laten struikelen” – wat een deel van het leven uitmaakt in het Oude Tijdperk. Dit Nieuwe Tijdperk begrijpt deze concepten niet. Want je raakt verliefd op jezelf – geen filmster, atleet, politicus, financiële tovenaar, nieuwe Aarde goeroe, geliefde of wat voor andere entiteit dan ook die jou van jezelf verwijdert.
Hoe kunnen romantische relaties overleven met dat schijnbare narcistische inzicht? Hebben gedurende decennia jullie zelfhulp boeken niet doorgegeven dat voordat je van iemand kunt houden, je eerst van jezelf moet houden?

Zo zij het. Amen.
Vertaling: Cobie de Haan – http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/
Copyright © 2009-2013, Brenda Hoffman. All rights reserved. http://www.LifeTapestryCreations.com. Feel free to share this content with others, post on your blog, add to your newsletter, etc. But please keep this article’s integrity by including the author: Brenda Hoffman & source website link:http://www.LifeTapestryCreations.com

9 REACTIES

  1. Inderdaad Brenda Hofman 🙂 zo voelt het voor mij al jaren…

    Bedankt voor je artikel 🙂

    Liefs, Henriëtte <3 xxx

  2. Fijn om dit artikel te hebben gelezen. Precies dingen waar ik o.a. de laatste tijd mee bezig ben. Gek om die veranderingen/shift in mezelf op te merken. Het speelde al erg lange tijd en de laatste tijd meer en meer helderder en duidelijker. Heel fijn om dan zo’n artikel te lezen. 🙂

    Er staat: ” Een slachtoffer verwacht van iemand om voor hem/haar te zorgen. Een verzorger verwacht om wijzer en beter dan anderen te zijn. ”

    Ik merk dat wanneer je beide rollen steeds meer en meer los weet te laten, er heel iets anders overblijft. Iets wat heel nieuw voelt en tegelijkertijd ergens heel bekend, vertrouwd, oud, van toen, van eens, en dus van nu 🙂 . Is wennen joh. 🙂 . Een soort kaalgestript worden, van allerlei oud zeer, herinneringen, opgedane ervaringen, overtuigingen waar je je mee bent gaan verbinden en die je bent gaan leven, enzovoorts. Wanneer al dat doorleefd wordt en je daarvan begint te onthechten,, ik vind het zo bijzonder om dan te merken hoe Vrij je eigenlijk dan bent, en hoe Vrij je eigenlijk al die tijd al bent geweest. De kijk naar buiten verdwijnt dan ook steeds meer en meer. En begin je dat misschien steeds meer als spiegels en relfecties te zien. En inplaats van die macht, en dus je eigen verantwoordelijkheid ook, bij die ander te (willen) leggen, shift het naar jezelf toe, In jezelf toe. 🙂 . Je gaat dan meer binnenin Zijn en daarin voelen, creëeren, vinden, etc. Die buitenwereld, en of dat nu politieke leiders zijn, celebrities, familie, vrienden, of wie dan ook, het verliest zijn glans, zijn waarde ergens, en alles gaat dan veel meer om het Zijn van Binnen. 🙂 . Ik vind dat zo’n gekke, aparte en mooie ontdekking. Je begint je dan te onthechten van al dat waar jij jezelf in dacht of hoopte te herkennen. En dan begint er gevoelsmatig steeds meer ruimte te ontstaan voor jou Ware Zelf. Los van al dat om je heen. Ik vind dat zo te gek dat je dat kan gaan voelen en ervaren 🙂 .

    Ook staat er: ” Sommigen zijn bezorgd dat anderen hen schade zullen berokkenen of iets zullen doen om “hen te laten struikelen” – wat een deel van het leven uitmaakt in het Oude Tijdperk. Dit Nieuwe Tijdperk begrijpt deze concepten niet. Want je raakt verliefd op jezelf. ”

    Wanneer je inderdaad die concepten los begint te laten, je geloof en je hechting eraan en de waarde die je eraan toebedeeld, dan ontstaat er, zoals ik hierboven al schreef, enorm veel ruimte in jezelf, met jezelf, voor jezelf. (!!) Oohh, jeetje, daar ben ik momenteel van aan het bijkomen 🙂 .
    En inderdaad, dat verliefd worden, is zoiets gek. Elke dag merk ik dat nu, wat er ook gebeurt, of ik nu goeie of minder goeie momenten ervaar, een soort verliefdheid met de kriebels in m’n buik. (!!) Dan denk ik; ‘maar op wíe dan??’ Is dat dan wat men bedoelt met het verliefd worden op je eigen Wezen? Ik vind dat zo’n te gekke ervaring 🙂 🙂 .

    Dank je wel voor dit artikel 🙂 .

    Liefs, Susanne

    • Ha Susanne,

      En inderdaad, dat verliefd worden, is zoiets gek. Elke dag merk ik dat nu, wat er ook gebeurt, of ik nu goeie of minder goeie momenten ervaar, een soort verliefdheid met de kriebels in m’n buik. (!!) Dan denk ik; ‘maar op wíe dan??’ Is dat dan wat men bedoelt met het verliefd worden op je eigen Wezen? Ik vind dat zo’n te gekke ervaring

      Mooie ervaring Susanne!
      Ik zal proberen uit te leggen, zoals ik het ervaar. Lagere, zware vibraties verdwijnen zoetjesaan, om plaats te maken voor hogere frequenties. Dat is dus een lichter en sneller soort energie, die je kunt herkennen als de energie van verliefd zijn. Zo licht dat je bij wijze van spreken op wolkjes loopt. Je voelt het ook als vlinders of kriebels in je buik, omdat deze energie aanvankelijk in de lagere chakra’ gecentreerd is.

      Echter bij verliefdheid speelt dat je iemand anders nodig hebt om die energie op te wekken. Maar wanneer je deze ervaring niet op een ander naar buiten projecteert (met je gedachten), blijkt het dus om je eigen energie te gaan.
      Sterker nog, je kunt die energie vrij laten lopen, zodat zij niet alleen in je buik blijft zitten op een bepaalde plaats In feite blijkt deze Liefdes-energie overal aanwezig te Zijn. In een bepaald stadium kun je zeggen verliefd te worden op je eigen Wezen, of hoger Zelf. M.a..w.: je Bent die Liefde Zelf. Dat laatste merk je met name als de energie zich van buik naar hart verplaatst.
      Groetjes van Lia

      • @Lia,

        Hoi Lia,

        Je schrijft; ” Lagere, zware vibraties verdwijnen zoetjesaan, om plaats te maken voor hogere frequenties. Dat is dus een lichter en sneller soort energie, die je kunt herkennen als de energie van verliefd zijn. ”

        Ja, precies, dat je dat dus kunt herkennen als de energie van verliefdheid! Inderdaad 🙂 . Ik merk dat nu al een aantal maanden, steeds sterker, en herken dat inderdaad als de energie van verliefdheid. Hè, ik was al op zoek naar het woord ervoor. 🙂 . Ik vind dat dan ook een mooie en heldere omschrijving,, ik herken het inderdaad als de energie van verliefdheid. 🙂 . Heel gekkig. Een soort geluksgevoel, ofzo. Voorheen dacht ik (blijkbaar) dat je daar iets nodig voor hebt vanuit de buitenwereld of dat dat via een ander zal ontstaan. Het is heel gek om ergens precies hetzelfde leven te hebben, maar dat er van binnen qua energie en qua gevoel iets enorm begint te vlinderen en te kriebelen, zónder dus daarvoor iets ‘van buiten’ te hebben ontvangen of ontmoet in mijn directe fysieke realiteit. (Alhoewel mijn buurman-met-z’n-stuc-in-z’n-haar er ook ergens aan vastgeplakt lijkt te zijn, en dat vind ik dan weer iets minder, denk ik.) De energie van verliefdheid, ja, zo herken ik dat inderdaad. Ik vind het mooi wat je schrijft. 🙂 . Ook schrijf je dat je het kan merken als de energie Verschuift van de buik naar het hart. Ik vind dat een interessant iets wat je daar zegt over de verschuiving ervan. Ik voel het momenteel vooral in mijn buik. Steeds meer en steeds meer. Elke dag, sowieso, wat er ook gebeurt, de ene dag iets meer dan de ander. Hoe ervaar(de) jij het, toen je de energie van je buik naar je hart kon voelen? Voelde je dat als een stroming? Hoe kan ik dat herkennen? Of is dat zoiets dat je weet op het moment dat je het ervaart? Of dat je misschien een goede tip hebt hoe inderdaad die energie van de buik naar het hart te laten gaan. Want ik merk de laatste tijd heel erg aan mezelf, en dat is misschien ook wel omtrent deze energie, zit ik me net te bedenken, dat het lijkt alsof het er niet uit kan, alsof het er maar zit, maar je weet er nog niet echt hoe het te uiten, ja, dat is misschien wel het beste gezegd. Alsof ik heel veel energie heb, maar het zit maar te kriebelen en te kriebelen in m’n buik, wat overigens een héél fijn gevoel is, maar het wilt ergens z’n weg naar buiten toe gaan, of dat ik het misschien meer moet laten stromen, ofzoiets dergelijks. Ik ben er nog wat nieuwig in, zoals je leest :). Ik denk dat hett dus te maken heeft met die stroming vanuit de buik naar het hart. Ben beniewd wat/hoe jouw ervaring daarin/daarmee is.

        Liefs, Susanne

        • Ha Susanne,
          Ik weet niet of het bij jou hetzelfde verloopt als bij mij. Daarom vind ik het moeilijk om er iets over te zeggen.
          Wat je erbij kunt voelen/opmerken is (vermoed ik) afhankelijk van welk chakra. In het hart ervaar ik het als geluk, vreugde, vrede. Ik ervaar het ook als iets wat vibreert, straalt en tintelt. Het is in mijn beleving niet zozeer iets wat stroomt van hier naar daar, maar meer een uitbreiding in een steeds ruimer gebied in en om mijzelf; in feite is het overal aanwezig.
          Dag Lia

  3. Ik ben helaas minder enthousiast over dit artikel. Heb het meerdere keren moeten doorlezen, om te vatten waar schrijfster nu eigenlijk naartoe wil.

    Ingewikkeld uitgelegd (of niet goed vertaald?) en met rare vergelijkingen, hoor. Maar goed, ik zal wel eerst verliefd op mijzelf moeten worden en van mijzelf moeten houden om het te kunnen begrijpen??

    In het verleden, wilde je deel uitmaken van de meest succesvolle groep. En als je de juiste karakteristieken ten toon spreidde – zeer vaak verbonden aan naar buiten-gerichte macht en geld – werd je als een leider beschouwd

    Misschien dat macht en leiderschap iets zeggen over het verleden van schrijfster, maar mij spreekt het niet aan. Wat wordt mij hier in hemelsnaam allemaal aangepraat?

    Als jij een leider bent, is iemand of zijn velen niet zo goed als jij (…)
    Toen je geïnformeerd werd dat jullie goden en godinnen zijn, voelde je toen niet een vonk van, “Ik wist dat ik beter dan anderen was,” door jou wezen heen drijven? (…)

    Voldoende van jullie hebben nu voor jezelf je ware wezen opgeëist om te begrijpen dat je één van de miljoenen bent. Voor sommigen, is iets dergelijks een grote teleurstelling, voor anderen een gevoel van kameraadschap – zelfs vreugde. Geen van beide is een accurate omschrijving van wie je bent. Je bent niet minder nog meer, slechts anders.

    Als ik niet meer of minder ben dan een ander, door wie en waarom werd mij dan verteld dat ik een godin ben? Voorlopig weet ik weer van niks en dat is maar goed ook.

    Kom, ik ga eens lekker pronken met mijn spullen en eens kijken of ik soms vlinders in mijn buik voel van mijzelf.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in