intuïtie en hsp

Ik heb al een tijdje het idee dat alle gedachten die ik in mijn hoofd heb of creëer, voorafgegaan of geïnitieerd worden door een diepliggend ‘gevoel’ of intuïtie. Ze komen van heel diep bij mij van binnen. Dat maakt dat ik sterk geneigd ben dit diepe gevoel altijd serieus te moeten nemen, omdat dit als mijn waarheid voelt, en daardoor ook mijn waarheid ís. Hierdoor zal ik ook bijna nooit flauwekul of onzin willen uiten of slikken, simpelweg omdat dit vaak gewoon geen raakvlakken heeft met mijn binnenste, en daardoor helemaal niet goed voelt. Herkenbaar?

door Silvie Demandt

Heftig instant gevoel

Ik let daar erg op tegenwoordig, op mijn gevoel, mijn intuïtie en hoe sterk dit is. Ik let ook op mijn allereerste gevoel bij dingen. Ik kan ook niet anders, dat eerste gevoel is vaak zo sterk aanwezig, in een seconde kan het er al zijn. Ik kan het dan bijna uittekenen, in verschillende kleuren en vormen, zo duidelijk is het soms. Het is ook zelfs vaak fysiek, dat allereerste gevoel; een sensatie ter hoogte van mijn hart en buik in het midden van mijn lichaam. Een warm, gloeiend en fladderend gevoel (het best te omschrijven als ‘Liefde’) of een ineenkrimpen en krampgevoel in mijn maagstreek (een heftige ‘pijn’). Dit maakt dat ik nog zekerder weet dat het niet louter mijn oppervlakkige heen en weer schietende gedachten waren die deze sensaties opwekten, maar dat dit echt van dieper, wellicht vanuit mijn ‘waarheid’ of mijn ‘bewustzijn’ moet zijn gekomen. Mijn intuïtie zegt dat dit zo is; ik kan er dan ook maar beter naar luisteren!
Dit gevoel is overigens niet te verwarren met de bekende ‘vlinders in de buik’, die ik soms ervaar wanneer ik ‘verliefd’ ben. Deze vlinders zitten ietsje lager, bij mij meer rond mijn navel. Dit is anders. Ik weet tot op heden nog niet hoe dit mogelijk is, hoe dit kan en of ik dit zou moeten veranderen. Want deze sensaties maken mijn leven wel erg serieus en heftig soms.

Mijn diepe gevoelens en mijn (re)actie

Ik heb deze diepe gevoelens en reacties, omdat ze bij mij horen en voor mij ergens goed voor zijn denk ik. Is dit dan rechtstreeks voortkomend uit mijn “kern”, mijn “waarheid”, op enig gegeven moment in de tijd? Manifesteert zich op die momenten dan een oordeel vanuit mijn eigen ziel? Dat zou prachtig zijn!
Na dit eerste sterke gevoel volgt er een momentje dat ik er even stil bij ga staan (realiseren-benoemen-accepteren), om er daarna misschien verder over te gaan ‘nadenken’, waardoor er meer gedachten bij kunnen ontstaan. Soms negatieve, als mijn eerste gevoel heel duidelijk een afkeer of pijn aangaf, maar meestal positieve. Als iets zeer overtuigend ‘goed’ voelt, ben ik daarvan tot in mijn kleinste celkern zo overtuigd, dat ik daar eigenlijk niet meer vanaf te brengen ben! Dat goede gevoel omarm ik dan en laat ik volledig toe, tot diep in mijn hart. En dan straal ik dat uit.
De negatieve gedachten die ooit ontstonden, hadden voornamelijk te maken met iets dat mij op een te diep niveau raakte (pijn), en ik daarop zo sterk reageerde, dat ik me ervan wilde (of moest) distantiëren. Uit zelfbescherming voornamelijk. Ik sloeg die ervaring wel op, om gaandeweg of later te proberen erachter te komen waarom het me zoveel pijn deed en wat het nou was.
Het is er niet voor niets
Ik laat mijn eerste diepe gevoel en reactie er vooral eerst ook gewoon ZIJN, want het is er niet voor niets, en ik accepteer dat ik de dingen zo voel. Ook als mijn gevoel minder positief is in eerste instantie. Want heftige gevoelens wegmoffelen is niet de oplossing, en ook niet helemaal mogelijk, merk ik.
De tijd van het hebben van een hoge muur om mij heen om iedereen en alles buiten te houden is voorbij. Ik WIL me nu juist wel voor de juiste personen open kunnen stellen, en dat kan niet met een permanente hoge muur, dan hou ik iederéén buiten. Echter, zo zonder mijn muur is bescherming tegen alles wat me heel diep raakt nog steeds heel erg nodig, merk ik. Omdat ik soms nog steeds weg wil kruipen, moet stoppen met dingen en soms echt geen manier zie ergens mee om te gaan. Dit blijft mijn dilemma.
Het is alsof mijn gevoelssensatie de laatste jaren alleen maar is toegenomen, wat mijn gevoelsleven alleen maar veel rijker en dieper heeft gemaakt, maar tegelijk ook veel heftiger dan voorheen. Langzaam leer ik bij;’leer ik hoe ik om moet gaan met deze nieuwe situatie.
Ik ben dankbaar dat ik dit mag voelen!

6 REACTIES

  1. Zo ! wat een mooi eye openend stukje …..je schrijft : Als iets zeer overtuigend ‘goed’ voelt, ben ik daarvan tot in mijn kleinste celkern zo overtuigd, dat ik daar eigenlijk niet meer vanaf te brengen ben!
    ….Dat is iets waar ik mijn leven lang al tegenaan loop …met die verstande dat het ook in negatieve situaties zich manifesteert Ik hoef al jarenlang niet na te denken over bepaalde situaties / mensen ….zonder na te denken of te beredeneren vertelde elke cel in mijn lijf binnen 1 seconde al wat hier aan de hand is. En hoe graag ik ook zou willen , want soms is het beter je mond te houden , kan ik niet anders reageren op de situatie zoals mijn gevoel me vertelt In de loop der jaren ben ik op dit gevoel gaan blindvaren …zonder mezelf te vermoeien met twijfelende gedachtes en afwegingen , mijn lijf/gevoel/ziel??? geef het maar een naam , vertelde me zonder woorden in 1 seconde wat hier aan de hand was, en ik ben als ik naar dit gevoel luister nog nooit bedrogen uitgekomen ….Alleen heel verrassend om te lezen dat ik dus lotgenoten heb,….dit geef me echt vertrouwen in de toekomst ….Ik ben dus niet apart …ik ben niet alleen ,er zijn er meerdere zoals ik …In deze wereld waar je elke seconde word bestookt en beïnvloed door meningen ideeën en zogenaamde goede raad van medemensen die net zo dwalend zijn als jij is het heerlijk om naar dat gevoel van binnen te luisteren ….Echt een heel mooi stukje en heerlijk om de bevestiging te horen dat ik geen eenling ben ….Bedankt !

    • Wim, wat fijn dat je je zo herkent in mijn woorden. "It is both a blessing and a curse to feel everything so deeply"; en wij weten dat. Dank voor je eerlijke reactie! Groeten, Silvie

  2. Mooi geschreven,
    Ik ervaar wel zo ongeveer hetzelfde. Het is krachtig en op dit moment op mijn yoga pad ( meester) ervaar ik dat de dingen die mij nog grijpen en pakken en daar dus ook weer helemaal in op ga . Mag proberen bewust waar te nemen . Er word in de polariteit telkens naar balans gezocht en ik voel de sterke drang om ook vooral dingen te doen waar ik bl ij van word . Alles met hart en ziel doen .
    Dank je voor je mooie verhelderende en herkenba re ervaring

  3. Hallo,

    Interessant artikel.
    Een vraag;
    hoe kan ik mijzelf toch op een of manier beschermen zonder een muur om mij heen te bouwen?
    Vriendelijke groet,
    C.Zentveld.

    • Beste C.,
      Dat kun je leren door jezelf 'energetisch' te beschermen. Je kunt bijvoorbeeld een wit licht om je heen visualiseren, in de vorm van een groot ei of witte bollen. Ikzelf stelde dit steeds uit terwijl het wel erg nodig was, maar ben dat sinds kort toch ook asn het proberen. Alleen jij bepaalt wie in je auraveld mag komen.
      Veel kracht gewenst!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in