We hebben ons met ons evolutionaire proces in een patroon gevestigd (in ieder geval totdat de dingen een beetje veranderen, en wie weet hoe de dingen zich dan zullen ontvouwen!). Met zoveel dat de afgelopen jaren gezuiverd werd, ervaren we nu de laatste uitlopers van dit patroon, omdat we zeker en vast allemaal in hetzelfde schuitje zitten. Het patroon ging, en gaat, nog een tijdje over zuivering.

Persoonlijke fysieke, mentale en spirituele zuivering zal nog steeds aan de orde zijn, evenals de zuivering van de aarde. Wanneer de hogere energieën arriveren, manifesteert het patroon zich als een groot geduw en laat ons overweldigd, vreemd hysterisch, gespannen en prikkelbaar voelen, alsof we onzichtbare vliegen meppen. Grenstrekkende kwesties komen er ook aan, omdat alles door de druk uitoefenende energieën uit de normale ruimte wordt verdreven. We kunnen het gevoel hebben alsof we willen huilen, alsof we nergens bijhoren en ons afvragen waar we in hemelsnaam zijn beland. We kunnen depressief worden en ons erg ongemakkelijk voelen met zoveel duisternis om ons heen. Onze omgeving kan vreemd aanvoelen, het kan zijn dat we moeite hebben om met anderen te communiceren (het gevoel verbijsterd en verloren te zijn wanneer we dit proberen), onze nachtelijke dromen kunnen ook heel vreemd zijn, want het lijkt alsof alles en iedereen erin verschijnt! En niets, maar ook niets, voelt in de verste verte vertrouwd.

Na een fase van “duwen,” komen we aan in een nieuwe ruimte, ook al duurde het zo lang om in kleine en toenemende stappen daar te geraken. We breken langzaam maar zeker door op nieuw terrein, we arriveren in ruimtes en interacties die zoveel beter bij ons passen. Zo kunnen we ons als de duw- en zuiveringsfase voorbij is, geweldig voelen! We verbinden ons snel met het nieuwe en alles waar we aan denken verschijnt ogenblikkelijk, en er is meer liefde en zorg aanwezig dan in het verleden.

Terwijl we langzaam maar zeker het oude naar buiten duwen, komt het nieuwe eraan, hetzij in fysieke vorm of met betrekking tot de nieuwe hartenergie waar het in de nieuwe wereld om zal draaien. Legen, vullen, legen, vullen, legen, vullen. Dit zal geruime tijd het patroon zijn. Dus ook al voelen we ons leeg, oppervlakkig, uitgehold en als een kartonnen knipsel, we maken ons gewoon leeg om meer van de hartenergie te belichamen.

Wanneer het licht arriveert, vergroot het alles wat nog steeds bestaat. Op deze manier wordt dat wat van onze persoonlijke onevenwichtigheden is overgebleven, of liever gezegd, waar we in onszelf nog niet helemaal in de hartenergie zijn, overdreven en komt het aan de oppervlakte. Als we een dominante persoon zijn, worden we ERG dominant. Als we graag de leiding nemen en dicteren, worden we veel meer van die eigenschap. Als we nieuws willen delen, lijkt het alsof we niet kunnen ophouden met te praten over wat er om ons heen gebeurt. Als we communicatoren zijn, beginnen we te snateren als een onsamenhangende gebroken plaat! En als we anderen graag helpen, helpen we TE VEEL en kunnen we niet gecentreerd en stil blijven. Deze hogere energieën die zoveel versterken, creëren ook “te-druk-bezig-om-bij-te-benen” ervaringen. Na verloop van tijd zullen velen ondervinden dat het heel druk hebben veel te stresserend is, en dit zal helpen bij het tot stand brengen van de vele veranderingen die op de planeet nodig zijn. We zullen weer terugkeren naar eenvoud en wat echt en belangrijk is. En weet dat het gevoel onzichtbaar te zijn nog steeds een fundamentele ervaring van het ascensieproces is!

Uiteindelijk zal, nadat veel opgeruimd is, de hartenergie de overheersende energie zijn die we allemaal zullen belichamen, en hierna zullen de dingen echt beginnen te escaleren met de liefdesenergie die de planeet overneemt. Maar totdat we deze drempel bereiken; wees voorbereid op nog meer zuiveringen.

Ik heb gedurende zoveel jaren genoten om berichten te brengen en heb beloofd dit te blijven doen tot op mijn hoogtepunt en mijn voorafgaande oproep van het voltooien van dit laatste boek, Hart in de Nacht … dus bleef ik op deze manier een beetje langer dan verwacht (mijn gidsen waren onvermurwbaar dat dit boek zou worden vrijgegeven voordat ik verder ging!). Dit werk is nu af. (Mijn nieuwe ruimte en nieuwe streven is dat op de Gama Books-website.) Als we binnen deze nieuwe en andere structuur onze eigen weg beginnen te vinden, zullen we spoedig ondervinden dat er nieuwe ruimtes op ons wachten. Onze oude rollen zijn nu voorbij, en God en het universum zullen in de komende tijden altijd voor ons zorgen.

Aangezien dit mijn laatste e-mailbericht aan jullie is, weet dan dat deze e-lijst onmiddellijk zal vernietigd worden nadat ik dit bericht heb gepost. Jullie e-mail adres is nooit en zal nooit worden gedeeld of aan iemand verkocht worden. Ik zal jullie allemaal erg missen! Maar voor nu ————–wens ik jullie de hemel in je hart, sterrenlicht in je ziel en wonderen in je leven in deze wonderlijke tijden … vanuit mijn hart aan dat van jullie,

Karen

Nederlandse vertaling © Ulla Mertens – The Golden Age. Dit artikel mag alleen in z’n geheel en ongewijzigd worden gekopieerd en verspreid met inbegrip van alle copyright-vermeldingen

11 REACTIES

  1. Overeenkomstig mijn eigen bevindingen.

    Op dit moment is de gedachte genoeg om te omarmen wat ik heb in plaats dat ik verder zoek en niet vind.

  2. Kijk, dat is toch weer een errug leuke bijkomstigheid. Ja het leuke is dat je als vrouw met al die leuke schommelingen ook weer heel duidelijk voelt wanneer je intuitie sterker werkt enzo. Dat is wel bijzondere energie, alleen ‘voelt’ het allemaal soms niet zo héél verlicht, haha.

  3. Ja ik stap er ook altijd wel weer uit, en ik heb dan ook nog dat ik voor de maandelijkse periode helemaal zwaar zit. Het koste me jaren om erachter te komen dat mijn hormonen, die natuurlijk de uitvoerders van de ziel zijn, op dat moment signalen afgeven die erg pijnlijk zijn. De sferen die ik rond die periode voel zijn ronduit zwaar, maar het helpt een beetje om te beseffen: oh ja, dit gaat wel weer voorbij.
    Als je dan in zo’n moment of periode zit is het gevoel van zwaarte soms zo hevig, dat ik dan ook geen zin heb in aarden, niets is goed, voel me nergens thuis en voel ik me heel erg eenzaam. Om me even later weer licht en vredig te voelen. Dit vasthouden, pfffff, wat een opgave! Het niet als een opgave zien is de kunst. Voor mijn omgeving is het vaak niet eenvoudig, al leg ik het ze wel uit, voor zover dat gaat. Ik kan dan niet goed helder communiceren, maar kan wel zo in huilen uitbarsten. De goedbedoelde adviezen komen dan des te slecht aan. Heb dan altijd wel het gevoel dat mijn engel naar me luistert en me begrijpt, ben erg dankbaar voor dat contact.

  4. Ik heb snel de neiging om alle factoren buiten mij de ‘schuld’ te geven van mijn prikkelbaarheid en het gevoel afgestompt te zijn, terwijl ik in wezen intens gevoelig ben. Dit ‘weten’ helpt me wel om me te blijven realiseren dat ik aan het groeien ben, en het lijken wel groeipijnen. Als kind altijd al melancholisch van aard geweest, gevoelig voor stemmingen en vele jaren later pas in de gaten dat ik gevoelig ben voor elke subtiele verandering, sfeer enzovoorts. Deze site lezen helpt me ook altijd weer om te beseffen dat ik niet alleen ben.
    Maar ik vind het zeker niet eenvoudig en vraag me weleens af…hoe lang nog. Ik probeer mijn energie zoveel mogelijk te laten stromen in schilderen, mediteren enzovoorts. Anders krijg ik de neiging erg prikkelbaar en down te worden en dit af te reageren op de mensen om mij heen, terwijl ik zo van ze hou.

      • @Gordon,

        Haha, dat zijn we ongetwijfeld…

        Jouw vraag nog even over het ‘kraken’ van je code.

        De nieuwetijdsenergie is heel sterk, momenteel komt dus zoals ik jou niet hoef te vertellen;-), veel licht op de aarde af.
        Entiteiten, negatieve energie is hier dol op en teert hier graag op. Ze worden slimmer, net als bacterien die resistent zijn. Dus als je steeds eenzelfde manier gebruikt om jezelf te beschermen, dan ‘weten’ ze dit en komen ze alsnog je aura binnen.

        Deze info heb ik van een goede geobioloog die via zijn gidsen steeds nieuwe technieken en manieren doorkrijgt om jezelf te beschermen en je trilling in deze tijd hoog te houden. Hij heeft ook ons huis ontdaan van schadelijke straling dmv het plaatsen van buisjes met sneeuwvlok en bergkristal. Een krachtige combi en ons huis is heeel fijn geworden, lieve zachte energie. (wij wonen in een monumentaal pand uit 1700, je kunt wel raden hoe ik als gevoelig mens direct voelde: oh oh, hier moet wat gebeuren.
        De werking blijft tot 70 jaar goed.

        Om mezelf te beschermen als ik ergens heen ga of ga slapen, draag ik ook de sneeuwvlok en gebruik ik de kleuren, dan voel ik me de hele dag volkomen helder en afgeschermd, want anders loop ik zomaar leeg. Ach, dat gevoel ken je!

        Ik hoop dat je er iets mee kunt. Ik ben blij met jouw site, ik lees hem graag!

        Liefs Marie

        • @Marie, dank je wel. Ik was echt nieuwsgierig naar je antwoord. Zelf loop ik natuurlijk nooit leeg 🙂 . Ik ben dat met die kleuren eens aan het testen. Ik doe vaak al verschillende lagen uit mezelf merk ik. Tot 70 jaar goed? Ik hoop dat ik tot 70 jaar goed blijf 😆

          • @Gordon, Dat hoop ik ook van harte!! Ja leeglopen, je ontkomt er soms niet aan. Merk ook dat mijn frequentie zo hoog wordt nu, dat ik soms helemaal in een down raak en dat ik dan diep val, ja logisch. Maar toch pijnlijk omdat ik dan voor mijn gevoel weer steeds moet opkrabbelen en denk dat het soms zo zinloos is. Weleens gedacht: ben ik soms gek of manisch. Maar dat zijn ook maar stempels vanuit de maatschappij natuurlijk. Ik ben minder goed in een masker opzetten, straal direct uit wat in in me speelt. Soms kijk ik in de spiegel en zie ik de triestheid en het verdriet, dat het bestaan me pijn doet. Een andere keer zie ik licht en vrede in mijn ogen. Die frequentie vasthouden vind ik nog lastig, heb jij dat ook? Als het onrustig in mij is, begrijp ik met mijn verstand heel goed dat ik resoneer met de onrust buiten mij, dat kan zelfs de wind zijn of heftige weersomstandigheden. Stil zijn vanbinnen is voor mij de sleutel, meditatie, tuinieren, in bad zitten met lekkere olie. Op die manier keert mijn frequentie terug. Alleen: als ik eenmaal in de down zit van leeggezogen zijn, vind ik het lastig mezelf ertoe te zetten zo voor mezelf te zorgen, alsof je weer in zelfdestructie vervalt.

            Om een lang verhaal niet nog langer te maken: zelfbescherming is ontzettend belangrijk in deze tijd en alle mooie methoden die zijn welkom. Kijk gewoon of het ook voor jóu goed voelt, want wie weet werkt het voor jou niet en voor mij wel. Ik vind het mooi dat je ervoor openstaat, ook jouw methoden neem ik graag ter harte.

            Veel liefs!!
            Marie

            • @Marie, ik herken elk woord. Als ik pijn heb omdat ik oude stukken doorleef en ik kijk in de spiegel zie ik ook dat ik niet straal. Soms is het niet aan te zien voor mezelf om mijn verdriet zo aan mezelf te zien. Als ik dan niet oppas en goed voor mezelf zorg vind ik het dan ook lastig om de energie op te brengen om mezelf te aarden (deels omdat ik dan niet zo veel wil voelen) en mezelf goed af te sluiten/ te beschermen (een energiemix van moedeloosheid, zelfdestructie, opgave,opoffering, slachtofferschap, vermoeidheid)Soms heb ik van die periodes ;-), maar ik stap er altijd wel weer uit.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in