poort

Hallo allemaal !

Ik wilde dit korte bericht plaatsen, omdat ik dacht dat het belangrijk zou zijn in deze bijzondere tijd. We maken een grote vooruitgang, terwijl we een nieuwe realiteit met een hogere dimensionele ervaring binnengaan en de ervaringen die het creëert zijn het noemen waard, aangezien ze gekmakend zijn en op zijn best gewoon vreemd.

In dit jaar van 2011 gaan we door het portaal van de 11 poorten, daarbij veel achterlatend. Op deze manier op elke 11e van de maand en in het algemeen door de 11 poorten, worden we steeds verder met kleine duwtjes vooruit geduwd, terwijl we steeds dichter bij onze nieuwe ruimtes komen, totdat uiteindelijk ieder op zijn manier daar is aangekomen.poort

Dus doordat we in kleine stukjes vooruitgaan, bevinden we ons gedeeltelijk hier en gedeeltelijk daar en dit kan de reden zijn, dat velen van ons vele rare en onaangename ervaringen hebben. Maar weet ook, dat deze vreemde gevoelens en ervaringen die ik hierna zal beschrijven heel gewoon zijn voor het ascentieproces. Zij kwamen voor het eerst voor in 2000 en gebeuren nu weer opnieuw. Dit bewijst, dat we inderdaad naar een hele nieuwe realiteit met hele nieuwe ervaringen verschuiven, terwijl we de laatste 3 jaar achter ons laten en dit is een goed teken.

Daar we ongeveer 3 jaar lang in de wachtstand hebben gestaan, terwijl we wachtten op de anderen, totdat zij het licht in zichzelf gingen dragen in plaats het van de kosmos, het “universum” of anderen die het licht al in zich dragen te krijgen, arriveerden velen hier, die verklaarden klaar te zijn met het werk om in het plan te assisteren en nu vrij wilden zijn. Op dat moment werd er besloten dat het eindelijk tijd is om vooruit te gaan, wat er ook gebeuren zou, daar het spel van verdragen zo lang heeft geduurd waardoor velen simpelweg gewoon vertrokken, of op zijn best enorm beschadigd en uitgeput raakten.

Dus in de laatste weken en maanden konden we vooruit gaan en zijn we vrijgelaten ook al ging het met kleine stapjes. Tijdens de laatste paar jaar hebben we in het geboortekanaal gezeten, of tunnel zoals je wilt, en als je in die ruimte zit is het onmogelijk om überhaupt iets te “zien”. Daarbij komt ook nog dat we met niets verbonden zijn. Eenzaam in de tunnel, in een bootje op de open zee, zonder wind in de rug, geen roeispanen en in stilstaand water, met niemand links of rechts van ons. Maar nu gaan we vooruit en dit creëert de vreemde gevoelens van het op twee plaatsen tegelijkertijd te zijn.

We zouden ons helemaal gedesoriënteerd kunnen voelen, alsof we niet helemaal hier zijn. We zouden tijdens het praten het gevoel kunnen hebben niet in onze lichamen te zijn…dat de woorden van iemand anders komen…in ieder geval niet van onszelf. We zouden in de spiegel kunnen kijken en ons af kunnen vragen wie die persoon is, daar we geen idee hebben van wie we zijn of waar we zijn, daar we niet helemaal hier zijn.

We zouden een moeilijke tijd kunnen hebben gehad in contact met anderen, daar zij er ook niet helemaal zijn ! We zouden ons verloren kunnen hebben gevoeld, in een onbekende ruimte, heel eenzaam, en met niets verbonden. We zouden ons niet kunnen herinneren wat de betekenis van iets is en ons niet de namen kunnen herinneren van gewone voorwerpen (heel gewoon in het voortgangsstadium !). We zouden een ongewone moeite kunnen hebben gehad om een zin af te maken, daar we verdwaald raken. Soms als ik in mijn nieuwe boek aan het schrijven was, begon ik met een gedachte of een zin dan raakte ik het ineens kwijt en duurde het ontzettend lang voordat ik het weer kon oppakken en terug kon brengen….ik kon het nergens vinden…het leek uit mijn ruimte te zijn verdwenen. We zouden zelfs onze namen en geboortedatums kunnen vergeten, daar dit ook gewoon is.

Nieuw licht
Dus als de grote duw en het grote licht arriveren door de equinox, zal het dienen om ons te steunen op veel meer manieren dan we ons ooit hadden kunnen voorstellen. Het zal ons ook stevig duwen in een dramatische ruimte van nieuw licht

In het algemeen hebben we gewoon het gevoel niet helemaal hier te zijn. We zouden ons hierdoor kunnen afvragen of we Alzheimer hebben, daar de symptomen er heel veel op lijken. Maar in tegenstelling tot Alzheimer, gaan deze symptomen na een tijdje weer voorbij, zodra we weer grondig in onze nieuwe ruimtes in een hogere dimensie ingebed zijn.

Lichamelijke symptomen zijn weer die oeroude behoeften om elke 2 uur te eten, met dramatische bloedsuikerspiegeldalingen. Onze lichamen zijn aan het fijn instellen op die nieuwe realiteit, terwijl ze een enorme verschuiving maken en ze hebben alle brandstof nodig die ze maar kunnen krijgen. We zouden ons zwak en uitgeput kunnen voelen en net genoeg energie kunnen hebben voor het volgende moment. Als we verder het nieuwe binnengaan, zouden we enthousiast kunnen worden met nieuwe ideeën en creaties en dan niet de nodige brandstof of energie kunnen hebben om het precies nu gedaan te krijgen, en er dan weer aan voorbij gaan. We zijn ook nog steeds heel erg moe van dit gehele proces en hoe het zich heeft ontvouwd. Een enorme verjongeringsperiode is nodig en ik hoop dat we in staat zijn dit kostbare geschenk binnenkort in ontvangst te mogen nemen.

We zouden het gevoel kunnen hebben, dat we een ervaring hebben in de ene wereld en dan ineens zijn we in de andere wereld of realiteit, we moeten balanceren en staan te wankelen, heen een weer springend over een enorme gapende lege ruimte, dat ons verward, gedesoriënteerd, uitgeput en in tweeën gedeeld maakt. Maar er zijn ook manifestaties in de fysieke wereld waaraan je kunt zien dat ze zich in twee werelden bevinden.

We zouden ons in het beginnend stadium kunnen bevinden van iets nieuws en spannends, maar we zijn nog niet in staat om het oude al achter ons te laten. Hierdoor zouden we sterk kunnen verlangen om met het nieuwe te kunnen beginnen, maar we zouden eerst de oude zaken nog moeten afmaken, of de laatste handelingen in de oude realiteit nog moeten verrichten, voordat we vooruit kunnen gaan op welke manier dan ook. Op een bepaalde manier zouden we aan het nieuwe kunnen zijn begonnen, maar we bevinden ons ook nog steeds in het oude, we leven in twee ruimtes, waardoor we nog meer verwarring en splitsing creëren. Of nieuwe mogelijkheden en kansen zouden voor ons kunnen arriveren, maar we kunnen er nog niet heen, pas als we het oude afgerond hebben.

Tijdens deze tijd van verschuiving, zouden we het gevoel kunnen hebben, dat we zinken, dat we kopje onder gaan in een financiële ondergang en we zouden ons af kunnen vragen hoe we in hemelsnaam dit te boven zullen komen. Maar zoals altijd tijdens ascentie, wordt in onze noden voorzien en vooral gedurende deze tijd zullen we precies datgene krijgen wat we nodig hebben, maar we zouden niet perse nieuwe financiële bronnen kunnen aanboren, want we moesten in de afgelopen 3 jaar op onze eigen bronnen teren. Dus ook al worden we in onze behoeftes voorzien, er wordt voor ons gezorgd, ook al moet dit voorlopig door onze eigen pogingen gebeuren. Er wordt van bovenaf op ons gelet en we worden bewaakt en als er meer steun nodig is, zal het op een of andere miraculeuze manier arriveren totdat we stevig gesetteld zijn (hierbij een hartelijk dank voor degenen van jullie die onlangs donaties hebben gestuurd….zij werden enorm gewaardeerd en waren hard nodig. Heel erg bedankt).

Als we verder vooruit geduwd worden in onze nieuwe realiteit, het oude achter ons latend ook al gaat het met kleine stapjes, zullen we een flinke duw krijgen en een grotere beweging met de arrivering van de equinox in maart. Gedurende deze tijd zullen we steviger in onze nieuwe ruimtes terechtkomen….ruimtes die ons nu oh zo veel beter passen….daar we achter hebben gelaten wat niet langer meer bij ons hoort. Dus als de grote duw en het grote licht arriveren door de equinox, zal het dienen om ons te steunen op veel meer manieren dan we ons ooit hadden kunnen voorstellen. Het zal ons ook stevig duwen in een dramatische ruimte van nieuw licht, met iets om aan vast te houden en met veel meer overvloed voor velen van ons. Iets wat we sinds een lange tijd niet meer hebben gezien.

Ik wens jullie een hemel in je hart, sterrenlicht in je ziel en wonderen in je leven gedurende deze miraculeuze tijden.

Karen Bishop

(Geen website op dit moment, geen internet en geen e-mail, maar ik kan nog steeds bereikt worden via de gewone post: P.O. Box 15196, Rio Rancho, New Mexico, 87174)

Vertaald door Linda Postema

Bron: www.goto2012.nl

4 REACTIES

  1. Hoi Hoi,

    Namen vergeten, onsamenhangende zingen uitkramen, niet op de woorden kunnen komen, het idee hebben dat je het vroeger wel allemaal kon onthouden, waarom nu niet? Focussen op een klein detail, tijd vergeten.

    hmmm, als ik mijn voorgaande stukje lees is dat ook lekker samenhangend…

    Groetjes

  2. ik vroeg me van de week nog af of ik laks geworden was,dat ik ondanks mijn beroerde financieele situatie niet harder kan sollisiteren dat ik toch het gevoel blijf houden dat het goed komt, en dat ik de kennis krijg die ik nodig heb, zodat het light verspreid kan worden.

    in licht en liefde Carla

  3. Hey allemaal,

    Dit verklaard inderdaad waarom ik me vorige week ineens niks meer goed, of helemaal niet kon herinneren (wel mn naam enz maar voor de rest vrij weinig), echt een compleet leeg gevoel van binnen in mn hoofd, geen enkele gedachte, niet dat dat erg was 😉 heerlijk die rust in mn hoofd.

    Nu gaat het weer beter, maar inderdaad erg raar afgelopen week, ik was me er wel bewust van dat ik vanalles vergat maar ik had wel zoiets van wat is er aan de hand ?
    Komt dit anderen ook bekend voor ?

    Met vriendelijke groet,
    Dennis.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in