Welkom!

We gaan nu naar een nieuw gebied, en als we doorgaan met ontwikkelen, terwijl we tegelijkertijd aanwezig zijn gedurende de laatste fases van “het einde van het einde”, ontdekken we dat we in nieuwe en interessante ruimtes zijn die we nog moeten gaan ervaren.
De oude wereld zoals we die kennen raakt nu steeds sneller in verval. We kunnen ontdekken dat het moeilijker is dan ooit om een wisselwerking te hebben met en betrokken te zijn met wat dan ook. Niets kan “juist” of goed voelen, we kunnen ons afvragen waar het de bedoeling is dat we zijn, en bovendien, dat we verdwaald zijn in een ruimte van geen ruimte, omdat het aanraken van de overblijfselen van de oude werkelijkheid, geforceerde overlevingsgewoontes zijn die we nog een beetje langer moeten doorstaan.

Alsof we in het niets verdwenen zijn, rondzwevend in het wereldruim met geen houvast, en ons eigen persoonlijk centrum slechts in onszelf houdend, wachten we terwijl de oude wereld doorgaat met zijn demontering en afsterven van energieën en creaties die nooit kunnen beginnen te passen en een nieuwe wereld werkelijkheid.
De afstemming van het nieuwe, de voorbereiding van de aarde voor het nieuwe, en de opschuddingen die zullen voortgaan zich te ontvouwen in de vele maanden die nog komen gaan, hebben een instabiliteit gecreëerd om ons heen, die ons dwingt te grabbelen naar iets om ons aan vast te houden….iets waarvan we hopen en bidden dat het enigszins goed en liefdevol voelt.
Als acteurs in een toneelstuk waar het script niet langer van toepassing is, kunnen we doorgaan met onze oude zinnen en maskers, of ons zelfs afvragen hoe het de bedoeling is dat we een wisselwerking hebben met diegene die zichzelf hebben gebarricadeerd in een doos met angst, onbewust wachten voor wie weet wat. En op zijn best, zien hoe anderen zich gedragen alsof alles schijnbaar in orde is, terwijl velen van ons weten wat er staat te gebeuren op de ongeziene niveaus, kan sommigen van ons doen afvragen in welke vreemde science fiction film we ons zelf hebben gezet.
Natuurlijk, natuurlijk, en zoals altijd, gaan we voort met een spiritueel ascensie proces die zich ontvouwd en onthuld in manieren die we nooit hadden gedacht totdat het opeens direct voor ons is. En zoals altijd, is het precies de mogelijkheid van vrije wil die creëert wat voor soort ervaring de planeet zal hebben terwijl ze doorgaat zich te duwen en te wringen in een nieuw en vibrerend thuis voor een heel nieuwe werkelijkheid.

Op deze manieren, ook al is zoveel tot een einde aan het komen, is het ons spiritueel ontwikkelingsproces dat tegelijk gaat met alles, nieuwe individuen creërend die zullen leren en ontwikkelen naar hoger vibrerende wezens die ontdekken dat ze als vanzelf precies daar zijn waar ze moeten zijn, en dat ze ook precies die en dat zijn wat moeten zijn.
Zoals al zo vaak gebeurd is tot nu toe met deze unieke ervaring, is het plan weer veranderd of in ieder geval opnieuw gewrongen in iets dat past bij het huidige ontvouwen van de vrije wil keuzes en manieren waarop de planeet en haar opwonenden hebben gekozen deze enorme verschuiving te ervaren.

Angst en zelfbehoud hebben een enorme ervaring van afgescheidenheid gecreëerd. We “zien” elkaar simpelweg niet, en zodoende zal het begin van nieuwe scheppingen met anderen op een veel hoger vibrerend niveau, die ongeschonden blijven gedurende het einde van het eind, nu drastisch vertraagd worden. Op deze manier worden we aangemoedigd ons zogenaamd “te onderwerpen”, en ons te openen voor nieuwe ruimtes die vel meer subtiel, vriendelijk, aardig, licht, en die geen vorm van groot of dramatisch drama in zich hebben.

Deze afstemming op een plan van hoger niveau zal zich manifesteren op verscheidene manieren. We kunnen ontdekken dat we voor anderen werken met een vast salaris in plaats van zelfstandig te zijn.  We kunnen ontdekken dat we ons in rollen bevinden die gecentreerd en eenvoudig zijn, met geen agenda of plan. We kunnen ontdekken dat we niets hoeven te “doen”, maar nu eenvoudig kunnen genieten van waar we zijn, omdat we nu zeer subtiel en puur moeten zijn wie we altijd al geweest zijn op onze ware en hoogste niveaus. Dingen zullen veel “rustiger” zijn als we in het oog van de storm zijn. We zullen niets nieuws creëren. Er wordt nu voor gezorgd dat ons geen kwaad overkomt.

We kunnen het gevoel hebben dat we terug gaan naar het oude en terug naar de hoofdstroom, maar wat er zich nu voordoet is dat we terug gaan naar de basis. Er is al zoveel (inclusief elektronica, bijvoorbeeld) zo ver als mogelijk gegaan, tot het punt waar het zijn originele en oorspronkelijke bedoeling heeft verloren (inclusief ook de “New Age” beweging), en dat nu tot een einde moet komen. Bovendien, gaan we terug naar wat voelt als de hoofdstroom, omdat we nu aan het verankeren zijn in de nieuwe aarde en die is helemaal hier.

Onze nieuwe ruimtes en rollen gaan allemaal over gewoon zijn. De ware en eenvoudige aspecten van onszelf zijn. En omdat deze aspecten zo gewoon zijn voor ons, zullen deze nieuwe ruimtes moeiteloos zijn. We worden nu aangemoedigd om zelfondersteunende bakens van licht te zijn door eenvoudig weg onszelf te zijn. We kunnen ontdekken dat we geen verlangen hebben met ook maar iets te helpen, iemand te helpen, of iets in die geest. We kunnen zien dat anderen hulp vragen die we hebben gegeven in de afgelopen tijden, en eenvoudigweg voelen dat we met zoiets “helemaal klaar” zijn.

We kunnen en enorme beëindiging voelen van bijna alles dat we ooit gekend hebben. Een helemaal volledige dood.
Wat er hier gebeurt is dat we worden verschoven naar ruimtes van enorme bescherming voor het verval. Het was niet de bedoeling dat we naar beneden gaan met alles dat valt, of zelfs niet te helpen met het proces. We worden nu geleid naar ruimtes die helemaal vrij en schoon zijn van de oude realiteit die in elkaar zakt als dominostenen. Wanneer we ons voorheen onzichtbaar voelden zullen we ons nu zelfs nog meer onzichtbaar voelen. Dit is omdat we niet kunnen toestaan dat er aan ons wordt vastgegrepen als aan een reddingsboei, zo de anderen die kunnen verdrinken en in paniek raken toe te staan ons onder te duwen en bij te dragen aan ons afsterven.

In verleden tijden, maakte ons spirituele ontwikkelingsproces ons langzamerhand onzichtbaar, omdat we nu aan het leven en aan het vibreren waren op een veel hoger niveau van bestaan. Diegene met de dichtheid en de egocentriciteit die meer egotoestanden creëren, waren niet in staat ons te zien. Nu zijn we meer onzichtbaar dan ooit tevoren, omdat we als vanzelf naar ruimtes van veiligheid en zekerheid worden gebracht gedurende deze enorme beëindigingen en tijden van grote instorting.

Het vorige plan was dat we onszelf verwijderden van de oude werkelijkheid, hetgeen velen van ons deden. Toen hadden we ons voorgenomen dat we een heel nieuwe werkelijkheid zouden beginnen in een heel nieuwe wereld, terwijl we samenkwamen als broers en zusters. Deze nieuwe werkelijkheid die we zouden creëren als een geheel zou ons ondersteunen terwijl de oude werkelijkheid uiteindelijk zou verdwijnen in een voortschrijdende en liefhebbende manier. Al de tijd zouden we diegene ondersteunen die welwillend waren die daarom vroegen, op de vibrationele treden van de ascensie ladder. Maar raad eens? Menselijke wezens hebben vrije keus en dit heeft nog een andere draaiing van het plan gecreëerd. Zal het ooit ophouden?
Er  zijn niet genoeg zielen klaar en daarom kan het oude plan zich niet ontvouwen. De oude werkelijkheid is echt aan het eindigen, en de aarde gaat vooruit zoals ze gepland had, maar het “hoe” op de weg die ons ernaar toe brengt is aan het veranderen met elke ademhaling die we nemen. We zijn werkelijk in een nieuwe en hoger vibrerende ruimte in de kosmos, en dit alleen al creëert nieuwe en fantastische staten van zijn. Dus het maakt niet uit wat er aan de hand lijkt te zijn om ons heen, wat er zich voordoet, binnenin ons is werkelijk iets heel nieuws….en het gaat allemaal over de hart energie. Het is de hart energie die ons precies brengt waar we moeten zijn, en hetgeen ons zal dienen als onze bron om alles te creëren wat we nodig kunnen hebben in de komende tijden.

Op 21 april werd ik met zonsopgang wakker om te ontdekken dat mijn vader in mijn slaapkamer was. Een beetje verbijsterd, was hij er niet helemaal zeker van waar hij was. Hij kon enkel zeggen: “Ik was er niet zeker van wat ik kon verwachten. Ik wist werkelijk niet hoe het zou zijn”. Een paar uur later belde mijn dochter mij om te vertellen dat hij gestorven was, en het was precies op dat moment dat hij in mijn ruimte kwam. De volgende twee dagen brachten we door pratend als dwazen omdat hij wegging voor korte periodes en dan weer terugkwam. In een zeer korte tijd had hij ontdekt hoe te navigeren en zich realiseerde waar hij nu was, en al snel was hij er vandoor. Ook al was het slechts in deze specifieke fase (direct na de overgang) van het niet-fysieke gedurende een korte tijd, was het desalniettemin fijn om weer eens met hem te praten.
Me afvragend waarom hij in mijn ruimte was gekomen direct nadat hij zijn lichaam had verlaten, in plaats van ergens anders heen te gaan, en hem vragend naar andere plekken waar hij heen was gereisd gedurende deze paar dagen, werd het duidelijk dat het de hart energie is die beslist wat zich met wat verbindt.

Als niets anders wist mijn vader altijd hoeveel ik van hem hou. Ik was gezegend absoluut nergens spijt van te hebben toen zijn tijd gekomen was. Ik wist dat hij mijn liefde voor hem voelde in al zijn dagen, en hij stelde het altijd op prijs. Zodoende was het de enorme liefde die we deelden die regelde waar hij zou landen toen hij zijn vorm verliet. Het regelde ook waar hij vervolgens heen zou reizen, omdat hij me soms vertelde wat hij die dag had gedaan. Op een avond hadden we een behoorlijke tijd gepraat en zei ik uiteindelijk, ”pa, ik ben kapot. Ik moet het licht uitdoen en slapen”. Met het gevoel dat ik hem afwimpelde vroeg ik hem wat hij deed wanneer iedereen lag te slapen. “Oh Karen”, antwoordde hij, “Er zijn zoveel plekken waar ik heen ga! Ik kan naar concerten gaan en naar bijna alles wat ik wil!” Hij hield van muziek, en ik kon het geluk en de vreugde voelen wanneer hij bij een concert was op de planeet. Zijn hart en vreugde namen hem direct mee naar waar hij wenste te gaan en naar wat hij wenste te ervaren.

Gedurende enkele dagen voorafgaand aan zijn herdenkingsdienst, was hij verdwenen uit mijn ruimte. Ik wist dat na de herdenkingsdienst de meeste zielen vertrekken naar hun volgende fase of “opneming”. Ik had hem tijdens een van onze laatste gesprekken na zijn overlijden gevraagd om me alsjeblieft te laten weten wanneer hij “werkelijk zou vertrekken” voor een tijd. Op de avond van zijn herdenkingsdienst (waarvan het niet de “bedoeling” was dat ik erbij was), terwijl ik bij mijn dochter zat in haar woonkamer ’s avonds laat, liet hij zich inderdaad zien en vertelde me dat hij nu verder zou gaan naar de volgende stap van zijn reis. De volgende dag zag ik zijn ziel vele malen, maar het was mijn vader op een veel jongere leeftijd, tijdens zijn gelukkigste dagen toen hij opgroeide in India.

Ik vertel jullie dit verhaal omdat meerdere van jullie me hebben geschreven en gevraagd hebben dit met jullie te delen aangezien jullie geliefden hebben die kortgeleden ook vertrokken zijn, en ook omdat ons eigen spirituele ontwikkelingsproces van sterven terwijl we levend zijn erg vergelijkbaar is.We navigeren via het hart in de volgende dimensie. Wanneer we in de hart ruimte zijn is alles ontzettend anders. En we kunnen nu bijna de gehele tijd in deze staten zijn. In de hart ruimte kunnen we veel meer zien. Alles is te begrijpen en alles is duidelijk. En bovendien, zien we elkaar, zien we dat absoluut alles werkelijk verbonden is en het geheel ondersteunt (of manier van bestaan), en we zullen duidelijk zien dat de wereld van afgescheidenheid gecreëerd is vanuit de dichtheid die bestaat in de oude werkelijkheid en in de lager vibrerende dimensies of emoties.

Wanneer we eenmaal meer volledig in deze hogere sferen gekomen zijn, kan het extreem uitdagend zijn om een deel te zijn van wat iemand achter laat, en om te leven in een wereld van afgescheidenheid. We kunnen willen uitschreeuwen, “Zie mij! Ik ben hier!” net zoals mijn vader kan hebben gevoeld nadat hij zijn oude vorm had verlaten en nog steeds aan het rondzweven was in een oude wereld van zijn verleden. Wanneer we gegroeid zijn naar een staat waarin alles wat je kent groepsenergie is en dat we elkaar werkelijk eerbiedigen voor wie en wat we zijn, kan het letterlijk als een hel voelen om in een wereld te zijn waar dat niet de norm is.

Totdat deze tijd is gekomen, en terwijl we nog steeds leven in de fysieke werkelijkheid die ons nog steeds omgeeft, worden we aangemoedigd in het oog van de storm te blijven, om te zijn wie we zijn in onze meest ware en eenvoudigste vorm, en te weten dat aan al onze behoeftes wonderbaarlijk tegemoet gekomen zal worden. Een onzichtbare stroom van goddelijke energie navigeert voor ons gedurende deze tijd. Het maakt de dingen klaar voor ons, verzekerend ervan dat er voor ons gezorgd wordt, en alles wat we moeten doen is de kruimels volgen den de gelegenheden grijpen waar onze harten ons naar toe navigeren.

Wanneer de hartenergie al het andere begint over te nemen, zullen we tegelijkertijd heel nieuwe manieren van bestaan leren die zullen dienen om ons te ondersteunen gedurende de tijd van de Val. Terwijl ik door de Verenigde Staten reed vorige week, was ik gezegend in de hart energie te zijn en te ervaren waar het me naar toe leidde. Ik ontmoette de meest wonderbaarlijke mensen in de kleinste plaatsen, en had de meest liefdevolle en respectvolle ervaringen die ik sinds lange tijd gehad had. Het was zo prachtig, dat zelfs mijn kat van de reis genoot, en zijn raakt gewoonlijk erg gespannen tijdens het reizen.
De hartenergie overheerst alles. Het vind het niet belangrijk welk spiritueel geloof iemand heeft, welke kleur iemand heeft, welke levensstijl iemand heeft, welk beroep iemand heeft, of welke leeftijd iemand heeft. Het is de lijm en de verbinder, en het is datgene wat ons toestaat elkaar te zien. En wanneer we in de ruimte van de hart energie zijn, hoeven we enkel in onze eigen ruimte te blijven, gecentreerd en in het oog van de storm.

Met veel liefde en dankbaarheid

Karen

www.emergingearthangels.com


Het originele engelstalige artikel is te vinden opwww.emergingearthangels.com Dit artikel is vertaald door Lieza Geuzinge vanwww.her-innering.nl

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in