tweelingvlam

Het idee van tweelingzielen is potentieel erg gevaarlijk, omdat het zo ingevuld kan worden dat het de emotionele afhankelijkheid en de ‘geboortepijn’ die er in een ieder is, aanwakkert in plaats van oplost. Dit gebeurt wanneer je het begrip tweelingziel zo opvat, dat er een ander is die jou perfect aanvult en jou ‘heel’ maakt. Dit is het idee van de tweelingziel als wederhelft. Een rampzalig idee. Je gaat er dan van uit dat je de eenheid en de geborgenheid die je ten diepste mist, in een ander zult vinden die perfect geschikt is voor jou (Jeshua via Pamela Kribbe)

Meer artikelen met het thema zielsliefde/soulmates/tweelingzielen.

In deze Nieuwe Tijd ondergaan relaties een grote transformatie.

 

Relaties zijn bijna altijd de bron van de diepste emoties in jezelf, reikend van grote vreugde naar diepe zielepijn. In relaties kun je je bewust worden van een pijn in jezelf, die in wezen veel ouder is dan de relatie zelf, ja zelfs ouder dan je menselijk zijn. (Dit wordt later uitgelegd). In deze tijd is er de gelegenheid om op het gebied van relaties tot een diepe heling te komen. Door de nieuwe energie die zich aandient, is het mogelijk om de destructieve kanten van een relatie te transformeren tot een positieve stroom tussen jou en de ander (en).

Vaak betekent heling en innerlijke groei echter ook dat je relaties, waarin jij je niet kunt ontplooien, zult gaan loslaten, dat je een ander waar je veel om geeft toch vaarwel gaat zeggen, omdat je eigen weg elders ligt. Of het nu tot vernieuwing of tot afscheid leidt in een relatie, jullie zijn druk bezig op relationeel vlak jezelf te ontwikkelen. De roep van het hart, van de hartgedragen energie die de Nieuwe Tijd inluidt, wordt voelbaar in jullie dagelijks leven, en jullie kunnen er niet meer om heen.

Om jullie begrijpelijk te maken waarom relaties zoveel pijn kunnen oproepen en je gevoelsleven zo overhoop kunnen gooien, wil ik jullie iets vertellen over een oude pijn in je ziel. Het is een pijn die heel oud is, veel ouder dan dit leven en zelfs dan al je vorige levens op aarde. Ik wil jullie meenemen naar je oorspronkelijke geboortepijn als ziel.

Er was eens een tijd waarin alles één en ongedeeld was. Kunnen jullie je dit voorstellen?

Laat je fantasie even de vrije loop. Stel je voor: je zit niet in een lichaam, je bent louter bewustzijn en je maakt deel uit van een enorm groot energieveld dat jou omgeeft en waarin je voelt: ik ben deel van dit geheel en ik word zonder voorwaarden lief gehad.

Voel hoe dat energieveld je omhulde als een intens behaaglijke deken, als een intens liefdevolle energie waarin jij je vrij kon ontplooien en bewegen, waarin je nooit bang hoefde te zijn voor wie je was.

Deze intense behaaglijkheid en geborgenheid behoorden tot de begintoestand van waaruit je ziel als individu geboren werd. Het was een kosmische baarmoeder. Nog steeds is er heimwee in jullie harten naar dat gevoel van totale eenheid, van absoluut geborgen zijn in een deken van warmte en liefde.

Dat gevoel van liefde was God. Samen in dit kleed vormden jullie God.

Op een bepaald niveau in dit goddelijke bewustzijn, werd op een gegeven moment een besluit genomen. Er werd besloten om uit deze toestand te treden. Het is heel moeilijk dit onder woorden te brengen, maar je kunt je misschien voorstellen dat er in God, in dat eenheidsbewustzijn, op een gegeven moment een verlangen bestond naar ‘iets anders’: iets anders dan eenheid. Er was zogezegd een verlangen naar ervaring.

Als je volstrekt opgenomen bent in een eenheid van absoluut zijn, doe je geen ervaring op……. je bent eenvoudig.

Ondanks de extase en de totale geborgenheid in deze vorm van zijn, was er een gedeelte van God, een deel van dit kosmische bewustzijn, dat wilde evolueren en experimenteren. Dit deel ‘trad buiten zichzelf’.

Jullie vormen dit deel van God. Jullie bewustzijn heeft ooit toegestemd in dit experiment van het uittreden uit eenheid en ‘ik’ worden, een entiteit in zichzelf, een afgebakend individueel bewustzijn. Dit was een enorme stap. Vanuit het diepst in jullie wezen voelden jullie dat dit goed was, dat dit verlangen naar schepping en vernieuwing een positief, goed verlangen was.

Op het moment echter dat jullie uit het veld van eenheid traden, was er pijn. Voor het eerst in je herinnering, voor het eerst in je leven, was er diepe pijn. Je werd los gescheurd van een veld van liefde en geborgenheid, dat eerst volstrekt vanzelfsprekend was. Dit is de geboortepijn waarover ik spreek. Zelfs tijdens deze eerste intense ervaring van verlatenheid, was er ergens in je een innerlijk weten ‘dat het goed was’, dat dit je eigen keuze was. Maar de pijn was zo diep, dat je verward en gedesoriënteerd raakte, zodat het heel moeilijk werd om contact te houden met dat Hoger Weten in jezelf, het niveau in jezelf waarop je God bent, waarop je weet ‘dat dit goed is’.

Het gepijnigde stuk dat toen ontstond noem ik het innerlijke kind. Jouw ziel, jouw unieke individualiteit, draagt in zich de uitersten van enerzijds een absoluut goddelijk weten en anderzijds een kosmisch kind met een geboortetrauma. Dit geheel van God en Kind, van weten en ervaren, ging op weg. Jij ging op weg. Je ging op zoek, onderzoeken en ervaren wat het is om een ‘ik’ te zijn, een afgebakend individu.

God herschiep een deel van zichzelf tot Ziel die ervaring nodig heeft om (weer) tot zichzelf te komen. Die het nodig heeft te leven, te ervaren, te ontdekken en te scheppen, om weer te snappen, te voelen wie het is, namelijk God. Het EEN-zijn, het vanzelfsprekende was doorbroken en zou door de ervaring heen opnieuw bevochten moeten worden.Wat een wonder! Dit bestond nooit tevoren.

Jullie proberen het IK-zijn vaak te overstijgen en weer tot eenheid te komen. Dat is het doel van jullie spirituele queeste.

Maar denk je eens in: vanuit Gods perspectief is het IK-zijn het wonder. Het verbonden zijn, het EEN-zijn was de normale toestand, was het uitgangspunt.

In het wonder van het IK-zijn ligt immense schoonheid, vreugde en scheppingskracht geborgen. De reden dat jullie dit (nog) niet zo ervaren is dat jullie nog steeds worstelen met je geboortetrauma als ziel. Ergens diep in je bewustzijn klinkt nog steeds die oerschreeuw van pijn en verraad: de herinnering van losgescheurd worden van de Moeder/Vader, van de alomtegenwoordige Liefde, van God.

Op jullie reis doorheen de tijd, doorheen de ervaring, hebben jullie zoveel meegemaakt. Jullie hebben allerlei vormen uitgeprobeerd. Zo waren er ook vele incarnaties waarin jullie een heel andere vorm hadden dan het menselijke lichaam, maar dat doet er nu niet toe. Doorheen deze heel lange geschiedenis was je drijfveer steeds dubbel: enerzijds was er de drang naar vernieuwing, exploratie, schepping, anderzijds was er het heimwee, het verlangen naar huis, de bodemloosheid.

Door het vooruitstrevende stuk in jezelf, de energie die jullie uit de oerschoot dreef, hebben jullie veel ervaren, veel gecreëerd. Maar door de niet verwerkte geboortepijn is er tegelijk ook heel veel trauma en desillusie ontstaan in de ziel. Dit mede omdat jullie door je reizen door ruimte en tijd heen ook dingen hebben gedaan, waarvan jullie later spijt kregen, zaken die je onder de noemer “slecht” (tussen aanhalingstekens) zou kunnen zetten.

Deze handelingen (waarvan jullie later spijt kregen) waren slechts het gevolg van het voornemen om de ervaring in te duiken. Op het moment dat je individu besluit te worden, je af te scheiden van de vanzelfsprekende eenheid, kun je niet alleen het Licht ervaren. Je zult ook het donker ervaren, je zult alles ervaren wat er is, tot in alle extremen toe.

Met name in man/vrouw relaties (liefdesrelaties), proberen jullie vaak samen een eenheid te vormen, en een geborgenheid in elkaar te vinden, die enigszins tegemoetkomt aan de oertoestand van één-zijn,

Op het punt van evolutie waar jullie nu staan, komen jullie tot het besef dat alles staat of valt met het vermogen om werkelijk een IK te durven zijn, werkelijk je eigen kracht en goddelijkheid

Op het punt van evolutie waar jullie nu staan, komen jullie tot het besef dat alles staat of valt met het vermogen om werkelijk een IK te durven zijn, werkelijk je eigen kracht en goddelijkheid te omarmen, en van hieruit vreugde en overvloed te ervaren. In het geboortemoment, in het moment waarop je verzonk in een gevoel van verlatenheid en pijn, voelde je je klein en nietig. Vanaf dat moment ging je op zoek naar iets dat je kon redden, een macht of kracht buiten je, een god, een leider, een partner, een kind, etcetera. In de fase van ontwaken waarin jullie je nu bevinden, zijn jullie aan het ontdekken dat de oergeborgenheid waarnaar je verlangt, niet te vinden is in een God buiten jezelf, en ook niet in een moeder, een vader, een geliefde, kortom in welke relatie dan ook. Hoe sterk dit verlangen, dit heimwee ook aangeraakt kan worden in het contact met een ander mens, toch zul je die geborgenheid er niet vinden, zelfs niet in de relatie met God.

Want de God in wie jullie geloven, de God die jullie hebben meegekregen van de traditie en die nog zo sterk jullie denken en ervaren vormt, is een God die buiten je staat. Het is een God die voor jou dingen uitstippelt, die een weg voor jou bereidt. Maar die God bestaat niet. Jij bent God, jij bent dat creatieve Godsdeel dat besloten heeft als een IK op weg te gaan en te ervaren, in het vertrouwen dat je in staat zou zijn de oerwond van de geboorte in jezelf te genezen.

Je zou kunnen zeggen dat de uitreikende energie van het exploreren, het willen ervaren, de mannelijke is, terwijl de energie van de eenheid, de verbondenheid, het thuis-zijn, de vrouwelijke energie is. Deze energieën behoren tot de kern van wie je bent. Je bent als ziel noch man noch vrouw. Je bent wezenlijk mannelijk én vrouwelijk. Met deze twee ingrediënten ben je op weg gegaan. En nu is de tijd gekomen deze beide energieën in harmonie te laten samenwerken, dat wil zeggen werkelijk heelheid in jezelf te gaan ervaren. Na die hele lange ervaringsweg ben je tot het inzicht gekomen dat er uiteindelijk niets anders opzit dan zelf de God te zijn waarnaar jij verlangt.

Dit is de ultieme doorbraak naar zelfinzicht: realiseren dat jij zelf de God bent naar wie je verlangt. Er is niets buiten jou dat jou tot in de kern van je eigen kracht, je eigen heelheid kan brengen. Jij bent het zelf, jij bent het altijd geweest. Jij hebt altijd gewacht op jou.

Dit je te realiseren schept zo’n vreugde, zo’n gevoel van thuiskomst, dat al je relaties met anderen in een nieuw licht komen te staan.

Je wordt dan bijvoorbeeld minder geraakt door wat anderen tegen je zeggen. Als een ander je bekritiseert of wantrouwt, betrek je dit niet meer automatisch op jezelf. Je laat het bij de ander, en je hoeft er noch innerlijk noch uiterlijk zo sterk op te reageren. Wanneer je gemakkelijk emotioneel geraakt door wat een ander van je vindt of over je zegt, geeft dat aan dat er innerlijk een zelftwijfel is die je geloof doet hechten aan negatieve opvattingen van anderen. Deze zelftwijfel los je niet op door het conflict op te zoeken met de ander, maar enkel en alleen door naar binnen te gaan en contact te leggen met de emotionele wonden in jezelf. Deze zijn veel ouder dan dit specifieke moment van afwijzing.

In wezen gaat alle afwijzingspijn, alle relatiepijn, terug op die oorspronkelijke, onbegrepen geboortepijn. Nu lijkt het of ik een hele grote stap neem, want er zijn allerlei verwikkelingen en situaties in relaties die er op lijken te wijzen dat de oorzaak dichterbij ligt. Dat je pijn wordt veroorzaakt door iets wat je partner heeft gedaan of nagelaten, door wat een ouder van je heeft gedaan of gelaten, kortom: dat het iets buiten jou is wat de pijn veroorzaakt. Dit maakt dat je denkt dat de oplossing ligt in het gedrag van de ander. Maar ik zeg jullie: in wezen zijn jullie bezig een oeroude pijn in jezelf te helen en als je je daarvan niet bewust bent, raak je gemakkelijk verwikkeld in relatiedrama’s, die buitengewoon pijnlijk zijn.

Met name in man/vrouw relaties (liefdesrelaties), proberen jullie vaak samen een eenheid te vormen, en een geborgenheid in elkaar te vinden, die enigszins tegemoetkomt aan de oertoestand van één-zijn, die jullie je ergens herinneren. Onbewust zijn jullie in relaties op zoek naar dit behaaglijk omwikkeld zijn door een deken van liefde en onvoorwaardelijke acceptatie.

Er zit een kind in jezelf dat schreeuwt om die onvoorwaardelijke erkenning, en als dit kind zijn armen slaat om het kind in een andere persoon, in je partner, dan leidt dit maar al te vaak tot een houtgreep die buitengewoon pijnlijk wordt.

Wat er namelijk gebeurt is dat je emotioneel afhankelijk wordt van de ander en dat je de liefde of goedkeuring van de ander nodig gaat hebben voor jouw welbevinden. Afhankelijkheid roept altijd machtsstreven in leven, een behoefte aan controle over de ander. Dit is het begin van een destructieve relatie. Het opgeven van je eigenheid in een relatie, geleid door een onbewuste herinnering aan absolute eenheid die je ooit hebt ervaren, is destructief ten opzichte van jezelf én de ander.

Werkelijke liefde tussen twee personen laat twee energievelden zien die compleet los van elkaar kunnen functioneren. Ze zijn één-in-zichzelf en gaan een verbinding met de ander aan op basis van die eenheid in zichzelf.

Bij relaties waarin partners afhankelijk zijn van elkaar, zie je een ongecoördineerd streven naar “organisch één-zijn”: niet willen of kunnen functioneren zonder de ander. Dit leidt tot een energieverstrengeling die je in de aura’s kunt waarnemen als energiekoorden waarmee de partners elkaar voeden met energieën van afhankelijkheid, macht en verslaving. Dit patroon duidt er op dat je geen verantwoordelijkheid neemt voor jezelf: voor de zielewond in jezelf die veel ouder is dan deze relatie en die alleen jijzelf kunt helen.

Karmische relaties

In dit verband wil ik iets zeggen over karmische relaties. Hiermee bedoel ik relaties tussen mensen, die elkaar kennen van een vorig leven, waarin zij in relatie tot elkaar intense emoties hebben ervaren. Deze emoties hadden iets onopgelosts in zich; er was sprake van schuld, angst, afhankelijkheid, ontrouw, kwaadheid of iets dergelijks. Vanwege deze onopgeloste emotionele lading, trekken zij elkaar weer aan in een andere incarnatie. Het doel van de hernieuwde ontmoeting is dat de onopgeloste emotionele kwestie alsnog wordt opgelost. Dit gebeurt doordat de oude manier van met elkaar omgaan eerst in korte tijd weer tot leven komt (herhaling van de oude situatie) en er vervolgens bij beide partners de keuzemogelijkheid is er nu op een andere manier mee om te gaan. Het spirituele doel van de hernieuwde ontmoeting is dus dat je nu andere keuzes maakt dan in dat vorige leven.

Een voorbeeld. Een vrouw heeft in een vorig leven een echtgenoot gehad die erg bezitterig en bazig was. Zij liet dat een tijdlang over zich heengaan, maar besloot op een gegeven moment dat het genoeg was en verbrak de relatie. Later pleegt de man zelfmoord. De vrouw krijgt berouw. Ze gelooft dat zij schuldig is. Had ze hem niet nog een kans moeten geven? Dit schuldgevoel draagt ze de rest van haar leven met zich mee.

In een nieuw leven ontmoeten ze elkaar weer. Er is een vreemde aantrekkingskracht tussen hen. Aanvankelijk is de man buitengewoon charmant en zij staat in het middelpunt van zijn belangstelling. Hij vereert haar. Ze krijgen een relatie. Nu wordt hij steeds jaloerser en bezitterig. Hij verdenkt haar van vreemdgaan. Zij bevindt zich in een innerlijke strijd. Ze is boos en ontzet dat hij haar ten onrechte beschuldigt, maar ze ervaart ook een vreemde dwang om het door de vingers te zien, om hem een nieuwe kans te geven. Hij is gewond van binnen, denkt ze, hij kan er ook niets aan doen dat hij die verlatingsangst bij zich heeft. Misschien kan ik hem helpen dit te overkomen. Ze vindt verontschuldigingen voor haar gedrag, maar in feite laat ze haar grenzen overschrijden. De relatie tast haar eigenwaarde aan.

De meest bevrijdende keuze voor de vrouw zou nu zijn: de relatie verbreken, en zonder schuldgevoel haar eigen weg gaan. De pijn en angst van de man zijn niet haar verantwoordelijkheid. Zijn pijn en haar schuldgevoel hebben geleid tot een destructieve relatie. Er lag al een lading op deze relatie uit een ander leven. De betekenis van de hernieuwde ontmoeting is dat de vrouw moet leren loslaten zonder schuldgevoel en dat de man moet leren emotioneel op eigen benen te staan. Het verbreken van de relatie is hier dus de oplossing. De oplossing van het karma van de vrouw ligt in het alsnog loslaten van haar schuldgevoel. De ‘fout’ die zij in het vorig leven maakte was niet het verlaten van de man, maar het zich verantwoordelijk voelen voor zijn zelfmoord. Voor de man zou het weggaan van de vrouw betekenen dat hij nu echt geconfronteerd wordt met zijn eigen pijn en angst en dat hij nu kan kiezen deze in de ogen te zin in plaats van ervoor te vluchten.

Een karmische ontmoeting herken je doordat de ander je eigenlijk onmiddellijk bekend of vertrouwd voorkomt. Vaak is er ook een wederzijdse aantrekkingskracht, iets dwingends ‘in de lucht’ waardoor je bij elkaar wilt zijn en elkaar wilt ontdekken. Als de gelegenheid er is, kan deze sterke aantrekkingskracht uitgroeien tot een liefdesrelatie of tot een heftige verliefdheid. De gevoelens kunnen zo heftig zijn dat je denkt de grote liefde of je tweelingziel te hebben ontmoet. Er zit echter een addertje onder het gras. Er zijn ook altijd problemen in zo’n relatie, die vroeger of later de kop opsteken. Vaak raken de partners met elkaar in een strijd verwikkeld, die de ingrediënten macht en afhankelijkheid in zich draagt. Zij herhalen hiermee een drama dat zij uit een vorig leven herkennen. Zij kunnen in een vorig leven liefdespartners zijn geweest, ouder en kind, baas en onderdaan, of een andersoortige relatie. Maar altijd is er sprake geweest van een pijn die zij in elkaar hebben aangeraakt, door ontrouw, machtsmisbruik, of juist te sterke aanhankelijkheid. Er is een diepgaande emotionele ontmoeting geweest die onuitgewiste littekens en emotionele schade heeft veroorzaakt.

Zij kennen elkaar dus op een diep niveau. Daarom kunnen de aantrekkingskracht en ook de negatieve emoties zo heftig zijn wanneer zij elkaar in een nieuwe incarnatie weer ontmoeten.

In de meeste gevallen is het – spiritueel gezien – de bedoeling dat zielen die op deze wijze energetisch met elkaar verstrengeld zijn geraakt, elkaar loslaten en ‘éénheden-op-zich’ worden. In concrete woorden: karmische relaties in de zin waarin wij het hier bespreken zijn meestal geen langdurige, stabiele, liefdevolle relaties. Het zijn vaker destructieve relaties dan helende relaties. Vaak is het gewoon de bedoeling van de ontmoeting dat je erin slaagt elkaar nu in liefde los te laten. Dat is iets wat niet is gelukt in een (of meerdere) vorige leven(s), maar nu is er een nieuwe kans om elkaar in liefde los te laten.

Als jijzelf je bevindt in een relatie die wordt gekenmerkt door intense emoties, een relatie die veel verdriet en pijn in je naar boven haalt maar waarvan je maar niet kan loskomen, realiseer je dan dat niets jou verplicht bij die ander te zijn. Realiseer je ook dat intense emoties vaker wijzen op diepe pijn dan op wederzijdse liefde. De energie van liefde is wezenlijk kalm en rustig, licht en stimulerend. Het is niet zwaar, uitputtend en dramatisch. Als een relatie deze karaktertrekken krijgt, is het tijd om los te laten en niet om er nog eens “aan te werken”.

Soms denken jullie dat je bij elkaar moet blijven, omdat je “iets uit te werken hebt samen”.

Juist het bestaan van karma voeren jullie aan om alsnog bij elkaar te blijven. Jullie verdraaien hier het begrip karma. Karma werk je niet samen uit, karma is iets individueels.

Het karma wat er is, vraagt er juist om dat jij het loslaat, dat je je terugtrekt uit zo’n relatie om de heelheid in jezelf te gaan ervaren. Karma oplossen doe je alleen, in en met jezelf. De ander kan iets in jou raken. Maar het zijn je eigen wonden en kwetsuren die je in jezelf ontmoet terwijl je in relatie staat met een ander. Jij hebt alleen de verantwoordelijkheid voor jezelf.

Het is heel belangrijk je dit te realiseren, omdat het een van de voornaamste valkuilen is in relaties. Jij bent niet verantwoordelijk voor de ander, de ander is niet verantwoordelijk voor jou en de oplossing voor jullie problemen ligt niet in het gedrag van de ander.

Soms staan jullie zo in verbinding met het innerlijk kind van de ander, het emotioneel verwonde stuk in de ander, dat je denkt de verantwoordelijkheid te moeten nemen voor het kind in de ander. De andere persoon doet dat bij jou ook, maar dit is een doodlopende weg. Je gaat dan emoties van onmacht en angst in een ander honoreren, terwijl hij/zij er meer bij gebaat is dat jij duidelijk grenzen stelt en voor jezelf opkomt. Het is jouw bestemming om heel en alleen te kunnen zijn, helemaal in jezelf. Dat is de voorwaarde voor een werkelijk gelukkige relatie.

Helende relatiessoulmate

Tegenover destructieve relaties staan helende relaties. Het kenmerk van helende relaties is dat de partners elkaar in hun heelheid, hun eigenheid respecteren en geen pogingen doen de ander te veranderen. Zij scheppen veel vreugde in elkaars aanwezigheid, maar voelen zich niet uit het veld geslagen, wanhopig of eenzaam als de ander niet bij hen is. Er is warmte, steun en bemoediging voor elkaar, zonder dat je probeert de ander z’n problemen op te lossen. Er is vrijheid en rust in de relatie. Natuurlijk steken er af en toe misverstanden de kop op. Maar de emoties zijn van korte duur. Er is vergevingsgezindheid in beiden. Er is een hartverbinding tussen de partners, waardoor zij geneigd zijn ‘misstappen’ of foutjes van de ander niet persoonlijk op te vatten en er niet teveel belang aan te hechten. Emotioneel gezien zijn de beide partners zelfstandig. Zij putten hun kracht en welbevinden niet uit de goedkeuring of aanwezigheid van de ander. De ander vult niet iets op in hun leven maar voegt er iets aan toe.

In een helende relatie kunnen de partners elkaar ook kennen van één of meerdere vorige levens. Maar er is dan vrijwel nooit sprake van emotionele karmische last zoals hierboven besproken. De twee zielen kunnen elkaar in een vorig leven hebben gekend hebben op een manier die in wezen bemoedigend en ondersteunend was. Als vrienden, partners, of als ouder en kind, kunnen zij elkaar herkend hebben als zielsverwanten, en dat schept een onverbrekelijke band, door meerdere levens heen.

Een voorbeeld. Een jongeman groeit op in een armoedig gezin, ergens in de Middeleeuwen. Hij is zacht en gevoelig van aard, en past niet zo in zijn omgeving. Zijn familie bestaat uit hardwerkende, tamelijk ruige mensen, die niet veel op hebben met zijn dromerige ‘onpraktische’ aard. Op latere leeftijd gaat hij het klooster in. Ook hier is hij niet echt gelukkig, want het leven daar is streng gereguleerd en er is weinig menselijke warmte in de omgang met elkaar. Toch heeft hij hier regelmatig ontmoetingen met een man die ‘anders’ is. Het is een priester die hoger in rang is, maar die niets autoritairs uitstraalt en oprecht belang in hem stelt. Hij informeert soms hoe het met hem gaat, en wijst hem een aantal prettige taken toe zoals in de tuin werken. Steeds als zij elkaar aankijken, lijkt er vreemd genoeg een herkenning te zijn tussen hen, iets gelijkgestemds. Er is warmte en liefde, onuitgesproken. Ze ontmoeten elkaar in dit leven niet eens zo vaak, maar toch vormt de priester een bron van hoop en bemoediging voor de jongere man.

In een volgend leven is deze man een vrouw. Zij is wederom zacht en dromerig ingesteld. Ze heeft moeite met voor zichzelf opkomen. Ze verzandt op volwassen leeftijd in een huwelijk met een man die autoritair en bazig is. Eerst ‘viel’ ze voor zijn uitgesproken krachtige uitstraling, nu ziet ze hoe zijn dominantie haar inperkt en beklemt. Toch vindt ze het erg moeilijk om van hem los te komen. Op haar werk praat ze er wel eens over met een collega, een man die wat ouder is dan zij. Hij moedigt haar aan voor zichzelf op te komen en haar diepste verlangens te realiseren. Elke keer als ze met hem spreekt, weet ze van binnen dat het klopt wat hij zegt. Dan, na veel innerlijke strijd, scheidt ze van haar man. Het contact met de collega verandert nu. Ze krijgt gevoelens voor hem. Hij blijkt alleenstaand te zijn. Ze voelt zich zo thuis bij hem, het lijkt wel alsof ze elkaar eerder gekend hebben. Er ontstaat een relatie tussen hen, die liefdevol, ontspannen en bemoedigend is voor beiden. De sympathie die er in een vorig leven tussen hen stroomde, krijgt nu heel duidelijk vorm in een liefdesrelatie.

Dit is een helende relatie. De vrouw heeft innerlijk een wezenlijke stap gezet door haar echtgenoot te verlaten en voor zichzelf te kiezen. Hiermee heeft zij haar emotionele onafhankelijkheid bevestigd. Op die basis wordt een liefdevolle, evenwichtige relatie mogelijk met een gelijkgestemde.

Tweelingzielen

Hier wil ik ook graag iets zeggen over het begrip tweelingzielen, dat jullie allemaal wel bekend is. Het idee van tweelingzielen is potentieel erg gevaarlijk, omdat het zo ingevuld kan worden dat het de emotionele afhankelijkheid en de ‘geboortepijn’ die er in een ieder is, aanwakkert in plaats van oplost. Dit gebeurt wanneer je het begrip tweelingziel zo opvat, dat er een ander is die jou perfect aanvult en jou ‘heel’ maakt. Dit is het idee van de tweelingziel als wederhelft. Een rampzalig idee. Je gaat er dan van uit dat je de eenheid en de geborgenheid die je ten diepste mist, in een ander zult vinden die perfect geschikt is voor jou.

Dit ‘onvolwassen’ idee van tweelingzielen beschouwt de zielen dus als twee helften die samen een eenheid vormen. Meestal gaat het om een vrouwelijke en een mannelijke helft. Dus niet alleen suggereert dit idee dat jij in jezelf onvolkomen bent, het betekent ook nog eens dat jij wezenlijk ‘mannelijk’ of ‘vrouwelijk’ bent.

Je kunt wel zien dat deze opvatting van tweelingzielen spiritueel gezien desastreus is. Het maakt je afhankelijk van iets buiten je. Het ontkent de goddelijkheid van jouw wezen, die inhoudt dat jij ALLES bent, mannelijk en vrouwelijk, en dat je heel en volkomen bent in jezelf. Het creëert allerlei illusies die je verder weg van huis brengen. En met huis bedoel ik dan je eigen ik, je God-zijn in jezelf.

Niemand is bedoeld als wederhelft voor de ander.

Tweelingzielen bestaan, ja, ze bestaan, en ze zijn letterlijk wat het woord zegt: het zijn tweelingen. Het zijn zielen met eenzelfde ‘grondtoon’, of je zou kunnen zeggen met eenzelfde geboortetijd, net zoals dat met biologische tweelingen het geval is. Die geboortetijd, dat unieke moment in plaats en tijd, staat dan voor: een unieke gevoelslading of ‘toon’ in de ziel die tot aanzijn komt. Deze is in beide zielen gelijk, maar toch zijn het volledige eenheden op zich. Ze zijn niet afhankelijk van elkaar op enigerlei wijze. Ze zijn niet mannelijk of vrouwelijk. Ze zijn wel letterlijk ‘gelijkgestemd’.

Waarom zijn er tweelingzielen? Waarom bestaan ze? Aha……jullie denken vaak dat de bestaansreden voor iets gelegen is in een leerproces dat het teweegbrengt. Maar dat is niet zo bij tweelingzielen. De reden dat tweelingzielen bestaan is niet dat je daarvan iets kan leren.

Tweelingzielen hebben geen functie binnen de dualiteit.

Je ontmoet je tweelingziel dan ook pas wanneer je de dualiteit ontstijgt. En dat wil zeggen: wanneer je je weer identificeert met de God in jezelf, die heel en ongedeeld is en die in de dualiteit elke vorm kan aannemen die ze wil. Tweelingzielen ontmoet je weer op de terugreis naar huis.

Laten we nog even terugkeren naar de heenreis. Op het moment dat jij de eenheidstoestand verlaat en individu wordt, stap je de dualiteit in. Er is opeens donker en licht, groot en klein, ziek en gezond, etc. etc. De werkelijkheid is gespleten. Je hebt geen referentiekader meer voor wie jij ten diepste bent.

Eerst ontleende jij je identiteit aan het ‘deel-van-een-geheel zijn’. Nu ben je een losgeslagen deeltje dat het geheel kwijt is.

Maar nu gaat er, zonder dat je dat weet, iemand met je mee die precies gelijk is aan jou, die hetzelfde stukje eenheid bewaart als jij, van vóór jullie geboorte.

Er is iets dat jullie samenbindt, dat niet van de dualiteit is.

Jij hebt een stukje eenheidsbewustzijn met je meegenomen, dat qua vorm en inhoud precies zo aanwezig is in je tweelingziel.

Nu gaan jullie beiden op reis, een lange reis, door vele ervaringen heen. Beiden ervaren jullie de uitersten van dualiteit, om langzamerhand te ontdekken dat jullie kern of wezen niet ín de dualiteit ligt, maar daarbuiten; in iets, wat daaraan ten grondslag ligt. Zodra je je dit realiseert, begint de terugreis. Je gaat dan geleidelijk aan minder aandacht hebben voor dingen die buiten je liggen: bijvoorbeeld macht, roem, geld, aanzien. Je snapt steeds beter dat het niet gaat om wát je ervaart, maar om hóe jij het ervaart. Jij schept je eigen geluk of misère door jouw bewustzijnstoestand. Je gaat de kracht van je eigen bewustzijn ontdekken.

Als je door alle dalen en pieken bent heengegaan in het ervaren van jezelf door de dualiteit heen, komt er een moment waarop je je tweelingziel ontmoet.

In die ander herken je jezelf en door die herkenning wordt je je weer bewust van wie jij ten diepste bent. De ander is jouw referentiekader, in die zin dat jij het meest zuivere van jezelf gespiegeld ziet in de ander. En deze spiegeling bevordert je terugreis, helpt je als een tussenstapje of trapje tussen jouw individu zijn en jouw eenheid met het goddelijke.

Uiteindelijk zijn we allemaal één. We worden gedragen door een energie die hetzelfde is in ons allen. Tevens is er individualiteit in ons allen. De tweelingziel is de schakel tussen individu en eenheid. Het is een geleidende schakel. Als je je met je tweelingziel verbindt, bewust en concreet, zal dit leiden tot de schepping van iets nieuws: een derde energie wordt geboren uit hun samenzijn. Die energie heeft altijd iets creatiefs, scheppends in zich en helpt eenheid tot stand te brengen op een grotere schaal dan alleen hen tweeën. Tweelingzielen voelen zich innerlijk uitgenodigd om het eenheidsbewustzijn dieper te verankeren op aarde, op een manier die bij hen past. Zo vormt de tweelingziel liefde een verbindende schakel tussen het ‘enig’ (uniek) zijn en het eenheidsbewustzijn.

Er is een diepe innerlijke band tussen tweelingen, maar dit neemt niet weg dat zij volledige eenheden op zichzelf zijn. Hun samenkomen brengt vreugde en liefde, hun ontmoeting schept creativiteit en zelfverwerkelijking en zij steunen elkaar zonder dat zij in de valkuil van emotionele afhankelijkheid of verslaving vallen. De liefde tussen tweelingzielen is niet bedoeld om elkaar aan te vullen en heel te maken, maar om iets nieuws te creëren: niet twee maken één, maar twee maken drie.

Helen van de kosmische geboortepijn

Ooit ontmoet je je tweelingziel – en laat dit innerlijke weten je genoeg zijn. Probeer verder geen verwachtingen te koesteren die je weghalen uit het hier-en-nu. Waarom het nú gaat is dat je je ten diepste realiseert dat de geborgenheid en de liefde die je diep van binnen zoekt, die ene wezenlijke geborgenheid die je ooit hebt gekend in je ziel, dat die in jou zelf ligt. Het gaat erom dat je beseft dat die absolute zelfacceptatie jou door geen ander geschonken kan worden, ook al zou die ander dat erg graag willen.

Niet alleen in liefdesrelaties, maar ook in ouder-kind relaties, is er een verleiding om een absolute eenheid of geborgenheid in de ander te willen terugvinden. Een ouder die een kind alles wil zien verwerkelijken wat hij zelf niet heeft gedaan, of een kind dat blijft wegschuilen bij de ouder en de ouder als zijn absolute toevluchtsoord beschouwt.

Het is belangrijk je bewust te worden van de onderliggende dynamiek, de onbewuste drijfveren in je relaties, en deze in het licht van je bewustzijn te helen.. Het heimwee naar thuis wordt niet opgelost door of in een relatie. Jezelf te voelen en te kennen in je volle glorie, in je volledige Licht, dát is de bestemming van je reis.

Jullie zullen ook niet terugkeren naar de toestand van eenheid waaruit je geboren bent. Dit was een embryonale toestand. Jullie zijn nu volwassen Goden aan het worden. Jullie zijn nu bezig vanuit jezelf een veld van absolute geborgenheid en liefde te creëren en daarin anderen te laten delen zonder hen te verplichten, zonder hen te dwingen. Dat is het wezen van God: onvoorwaardelijke liefde zijn en dit om je heen verspreiden zonder enige agenda, zonder enige berekening.

Ik wil je nu vragen één moment in stilte volstrekt je eigen alleen-zijn te voelen. Ben je omringd door mensen, voel dan even heel sterk jouw IK. Onvoorwaardelijk ben jij dat stukje God; dit is niet iets wat van jou afgenomen kan worden, het is een basisgegeven.

En voel hoe dit gegeven een bron van vreugde en kracht kan zijn. Doorvoel dit basisgegeven van het IK-zijn en accepteer het: ja, ik ben een IK, ik sta apart. Ik kan mij weliswaar verbinden, maar ik ben ook steeds weer ik, ik alleen. Je denkt misschien dat in dit gegeven eenzaamheid en verlatenheid schuilt, maar voel eens verder, voel de kracht en de vitaliteit, het wonder van het ik zijn. Als je werkelijk ja zegt tegen je ik zijn, voel je zelfvertrouwen en geloof, en op basis daarvan creëer je liefdevolle verbindingen met anderen, waardoor de eenzaamheid en de verlatenheid oplost.

Wanneer gevoelens van eenzaamheid en verlatenheid je overmannen, neem dan het kind in jezelf op schoot. Zie het verwonde kind in jezelf aan. Het verlangt naar de absolute geborgenheid die het ooit kende, als embryo. Het wil die geborgenheid weerspiegeld zien in het gezicht van je partner, in het gezicht van je kind, in het gezicht van je moeder of vader, in het gezicht van een therapeut……….

Laat dat kind dan jouw eigen gezicht gezien.

Jij bent er voor dat kind. Jij bent bedoeld om dat kind te helen en te koesteren op de meest absolute manier waarvan je kunt dromen.

Ik kan het niet doen voor jullie, ik kan alleen een richting aanwijzen. Jullie zijn zelf de verlossers van jezelf.

Tot slot wil ik jullie vragen ons samen-zijn nu even een moment te voelen, niet het ik-zijn, maar het samenzijn, op een heel vrije en ongebonden manier. Voel even de energieën in deze ruimte, voel wat ons samenbrengt. Het is een verlangen naar heelwording. Stel je voor dat wij omgeven zijn door de meest krachtige energie die er is, de energie van jullie ontwaakte Zelf, de energie van de engel in jezelf. Laten we een minuut nemen om dat van binnen te voelen.

 

website Pamela Kribbe

45 REACTIES

  1. Beste Lia,

    Dank je wel voor dit prachtige artikel. Ik raakte geemotioneerd bij het de woorden "heimwee" en "innerlijk kind" ook kwam ik tot het inzicht dat waarvan ik dacht dat hij mijn tweeling was echter alleen een karma verbinding is.

    Dit viel me pijnlijk. Ondanks de pijn die ik krijg te ervaren vanuit het aantrekken en afstoten en zijn bindingsangst zie ik wel in dat ik vol terug geworpen wordt op mezelf.
    En per keer steeds tot dieper inzicht kom mezelf te helen en van mezelf te houden. En hem los te laten. Ookal probeerde ik hem ook wakker te schudden om zijn wonden te helen. Jammer genoeg is het voor mij enorm lastig hem los te laten. Het speelt al 4 jaar. En ik raak in de war door deze verbinding. En ben bang los te laten. Wat gebeurt er daarna?

    Wat kunt u mij adviseren?

    Liefs,

    Mandy

    • Beste Mandy,
      Er bestaan aura healers die de karmische verbindingen en de oorzaken waarom je zo bang bent om iemand te verliezen kunnen verbreken (verlichten) zodat de negatieve lading van de verbindingen verwijderd worden en het leren dat je je ooit erg emotioneel afhankelijk van hem hebt gemaakt of van vele anderen..terwijl we allen horen te weten dat we zelf al die liefde, geborgenheid en veiligheid zijn, maar we dat ons niet meer herinneren en we die leegte op willen vullen met een ander wat niet normaal is om dat af te willen dwingen. En je kan en mag niet van een ander verwachten dat ze hun wonden helen wanneer jij dat wilt, hun eigen Zijn moet daar klaar voor zijn en het willen, het gaat niet om jouw wil en andersom heeft een ander ook niets over jouw te willen…maar google wat voor een goede healer zou ik zeggen, als je zelf wil…

  2. ik voel veelweerstand bij,; jullie denken dit jullie voelen dat jullie zochten naar zus of zo.
    daardoor kan ik het stuk niet goed objectief meer uitlezen.
    ook ben ik van mening dat het uni en/of tweelingzielrelaties op allerlei wijze kunnen worden ervaren.
    en geborgenheid of eenheid er zeker wel is onder bepaalde omstandigheden.
    alleen bij en met mn hond al!
    ook wantrouw ik per definitie een persoon die namens de waarheid meent op te treden.

    het kan maar net zo goed anders
    jammer.
    rex

  3. Hi Lia,

    Is het mogelijk om je een keer te ontmoeten?
    Ik heb mijn tweelingsziel gevonden en zou graag wat meer over tweelingszielen willen weten.

    Ik hoop wat van je te horen.
    Dankjewel.

    Warme groet,

    Felicia

    • Ha Felicia,
      Fijn, dat je jouw tweelingziel hebt gevonden! 🙂
      Als je meer over het onderwerp wilt weten kun je “tweelingzielen” intoetsen in de kolom “zoeken op deze site”. Je vindt er heel veel informatie en er staat vast wel wat bij waar je wat aan hebt.
      Uiteraard kun je op deze site ook vragen stellen (o.a. aan mij). Meestal krijg je snel antwoord.
      Een ontmoeting is dan niet nodig. Bovendien gaat het niet om mij persoonlijk, maar om de kennis/informatie en wat iemand er voor zichzelf mee kan/wil.
      Ik wens je veel succes :smile:!

      Dag Lia

  4. Vragen heb ik niet, antwoorden heb ik al gekregen. Intuitief, geleid door engelen, in visioenen, in dromen, contemplatie en transformatie met liefde en doorzettingsvermogen; het enthousiasme en de energie~de geboortegift!

    Op 7- jarige leeftijd een moeder met een zelfmoordpoging. In een droom sloeg ik een arm om haar heen en zei: mammie ik kan het niet alleen! De droom was in een park tegenover het ziekenhuis waar moeder opgenomen was, met de liefdevolle zorg van de diaconessen. Ik logeerde bij oma en opa. Oma adviseerde, na het luisteren naar de droom, de droom niet aan anderen te vertellen. Mensen zouden denken dat ik een heksje was, een lief heksje. Over de kleuren, het licht en de wezens ook niet meer….ik was immers al zeven…..oma’s grote meid, en liefste kleindochter. Ze had er maar een de rest waren kleinzonen hehe!

    Ergens halverwege familie bijgestaan die zelfmoordneigingen had en verzwegen tijdens een rechtzaak zodat zij niet alles zou verliezen.
    Het ging om mijn dochter die ik moest laten gaan. Ook een kind van het licht met een ander gezicht. Ik had andere ideeen daar wilde de society niet aan en ging zich ermee bemoeien, jeugdzorg noemen ze dat. Gelukkig is dat onderdeel ook ten goede aan het veranderen.

    Ik wilde mijn dochter op school in belgie doen, het zou zo goed zijn voor haar. Moeder wilde zelfs meebetalen, naar moeder werd niet geluisterd….moeder was ook onder invloed van tante, die had immers gestudeerd en wist alles beter en goed te onderbouwen op wetenschappelijke wijze. Als mens ongelukkig en wilde altijd al een dochter. Dit is geen verwijt, geen judgement dit is zoals het is.
    Ik heb mijn dochter laten gaan…..uit liefde. Het was niet anders. Zij is een gift en niet mijn bezit.

    Ze had een brief gelezen, een geheime brief verborgen echter niet voldoende. Ik wist dit niet. Geen flauw idee! Op school moest ze een opstel schrijven, nooit geweten tot een maand of negen nadien het leed was al geschied. Alles voor een reden, een onbegrijpelijke reden op dat moment. Waarom is dit niet verteld, waarom denken jullie, de leerkrachten dat het onzin was? Het opstel was niet goed genoeg…..? Slechts 1 zin dat was onzin.

    Het thema van het opstel: waar ben je bang voor
    Het kind van het licht schreef: dat mijn moeder dood gaat.

    Het was vechten tegen de bierkaai!
    Gelukkig was ik omringd door liefdevolle mensen het balans in moeilijke tijden. Ik werkte op een van de belcentra van de grootste reiswinkel van Nederland. Ik hield van het werk, reisde de wereld over iedere dag. Had een liefdevolle partner die alles begreep vanaf het begin, hij maakte het mee.
    Hij was een deel van onze eenheid, de drie eenheid.
    Ik heb haar een vader gegeven, een echte vader. Niet haar biologische vader.

    Dochter heeft haar eigen weg te gaan, haar pad.

    Mijn partner en ik wisten al jaren, ik al vanaf tienertijd, dat we niet in Nederland wilden blijven. Dochter woonde ook weer thuis.
    We gaven haar de keus ze kon mee, dat wilde ze niet. Ze had haar eigen dromen. Uit het oog is niet uit het hart. Er is altijd verbinding.

    Na de tsunami 2004, besloten we Nederland voorgoed te verlaten. Er is donker nodig voor je het licht weerziet.

    We kwamen vele mooie mensen tegen in Aceh Sumatra ook minder mooie beinvloed door geld en macht.

    Enkele werden vrienden voor het leven zoals dat heet. Zo ook een zeer speciale man, we mochten hem beide direct. Hij hielp Cees van zijn rugpijn af paar dagen na het bericht van overlijden van Cees zijn moeder. Hij hielp mij met de kaarsjes aansteken voor onze ceremonie alsmede een paar dagen later hij hielp mij wederom met het aansteken van de lichtjes, een ceremonie voor een giede reis voor mijn lieve oma, we hadden al afscheid genomen voor ik ging.
    Ze was trots op haar kleindochter, pinkte een traantje weg en zei
    Ik zal je niet meer zien lieve schat, ik hoop dat ik ga voordat je terug komt. Ik hou van je dank je wel voor alles. Ga jij voor de mensen zorgen die het nodig hebben en ook voor je zelf. Ze gef me een envelop….er vist een visser nu in zijn boot met de naam van oma en moeder. Beide draagden een behoorlijk steentje bij uit liefde.

    We, cees en ik vervulden dromen er waren echter ook invloedrijke invloeden van andere zijden. Zowel op hemel als aarde.
    We gingen ieder ons eigen weg. Ik, business vrouw, manager en organisator van een meisjesdroom in een ver land. Geliefd door de bewoners, voer voor roddel voor buitenlanders waaronder medelanders. Daar had ik geen oren naar, ik was omringd door schoonheid, alleen niet eenzaam, en een handvol echte vrienden.

    De speciale man van de waves of mercy ngo bleef als een rode draad af en toe in mijn leven komen. Fijne avond uit eten met zijn nieuwe vriendin en een goede vriend, een ontmoeting bij de bakker
    Hij had een boot, zijn droom en zeilde door heel wat wateren ook wilde zeeen.

    Ik was in de kracht van het Nu! Verwachtingen had ik ook losgelaten
    Ik was blij en tevreden met mijn leven en wie weet in de toekomst paste daar iemand bij. Niet als invulling nee, aanvulling.

    Samen met een vriend maakte ik een dromen/wensenlijst
    Er stonden tien wensen op. Nu vijf jaar later is er slechts nog een wens onvervuld…..schilderen, heb al wel twee jaren een schetsboek en andere materialen in huis. Er waren andere dingen die belangrijker waren dat moment.

    September 2008 kreeg ik een sms van de speciale man hoe het ging en of ik nog hier was, het begin van twee andere wensen.
    Zeilen en ware liefde ervaren.
    Hij zeilde solo van de malediven via aceh, pulau weh naar die ene die hij beter wilde leren kennen, hij had haar lief.

    We hadden een wereldtijd, genoten van elkaar en ook ieder apart, dat was voor hem wat moeilijk wilde wel altijd bij me zijn.
    Ik heb en had geen angsten hij wel, hij kon goed over het pad praten wist alleen niet hoe het pad te bewandelen. Ik gaf hem inzicht zei hij. Hij wilde 24/7 samen zijn….ik niet.

    We hadden wel een gezamenlijke wens/droom…..meerdere zelfs.
    Ook eigen dromen had ik. Creaties gecreeerd door het loslaten van het verleden……hij niet er was nog veel heel veel oud zeer. Waar ik hem niet in kon helpen dat moest hij zelf doen.
    We leken wel tweelingzielen….door godgezonden en dat was ook zo!

    Ik verkocht mijn droom, het kind wat ik samen met hem die ik liefheb heb gecreeerd. Een blijvende creatie, verkocht als een gift aan een dame met dezelfde visie op haar eigen wijze.

    De speciale man en ik gingen zeilen, met als doel een wereldcruise.
    In gedachten zeilden hij al overal en nergens met mij het was wat verwarrend soms. Ik zag wel plaatjes van onbewoonde eilanden en prachtige snorkelplekjes alleen ik was niet in dat beeld…..wat is er aan de hand? Wat gebeurt er? De volgende dag na een diep gesprek was hij weer rustiger, de man waar ik van hou.
    Het vinden van een eigen plekje aan boord heerlijk om te zijn.
    En toch er was iets vreemds in de lucht! Na weer een uitbarsting besloot ik dat ik van boord ging, ik wist en voelde dit hebben we nodig…allebei! Hij wilde me niet laten gaan, was bang dat hij mij nooit meer zou zien. vroeg me een engelenkaart te trekken voor hem voor meer kracht en inzicht. De boodschap Retreat! Duidelijker kon niet. Zijn volgende vraag of ik het ook voor me zelf wilde doen in zijn bijzijn. Dat deed ik, het antwoord….twee boodschappen
    Healing and New Beginnings. We zagen het beide anders.
    Het werd uiteindelijk heel anders! Met de liefde van al wat is stond er een engel in mijn kamer daar waar ik was. Everything will be OK!
    Dank je wel lieve engel, spoedig ga ik terug naar hem die ik liefheb.
    Vertelde het hem aan de telefoon de volgende morgen, hij was niet verbaasd en zei ik stuur altijd engelen naar je. Mijn antwoord was dank je wel lieverd het zou goed voor je zijn om ook boodschappen en bescherming voor jezelf te vragen. Jaja!
    Twee dagen later was ik snachts in een andere wereld, een wereld van liefde, vrede en licht
    Bij het ontwaken, wat heel lang duurde, voelde alles vredig totdat…
    Ik besefte…..hij is niet meer op deze wereld! Een dolkstoot doorboorde mijn hart, wakker worden nu maak je geen illusies hij is vast naar Singapore, ja dat is de oplossing dat er geen sms is.
    Ik stuurde er een, net genoeg beltegoed voor deze actie. Het was half een maleise tijd. Ik ging naar het strand een verlaten strandje om in gedachten met het zelf en al te zijn. Ik pakte een mooie steen op…ik wist maar niet wat….ik zeilde de steen in zee op de golven zoals we vroeger deden, ik huilde stille tranen. Hoe erg zou het zijn
    Als……..nee niet doen meisjelief, niet doen tot je het werkelijk weet.
    Ik vertelde de ervaring aan twee fantastische mensen, ze waren stil.
    Margie, je weet waar we zijn als er wat is, we zijn er voor je
    Ik ging naar de kamer nogmaals proberen te bellen.
    De telfoon weerklonk een andere stem…..o, mijn god!
    Please give me my special man. Cannot mem, he is dead I am from the police. Deze stem vergeet ik nooit, een gillende NO overspoelde het eiland. Ik dacht een hartaanval. De volgende dag, na een stille huilende vlucht van ruim twee uur landde ik op Singapore airport om vervolgens de bus te nemen naar Maleisie waar onze vriend klaar stond om mij op te vangen en de waarheid te vertellen. Een waarheid die hij in zijn loopbaan van 25 jaar als inspecteur van politie in zijn eigen land zo vaak heeft moeten doorgeven en onderzoeken. Maar nu, dit was anders dit was in gekozen eigen vrije tijd, ook deze vriend zeilt rond de wereld, hij wist het zeker.
    Ik heb hem gevonden Margie. Hoe weet je het zeker!
    Opgehangen aan de tweede mast. Ik wist en voelde hij had het spel met de engelen gespeeld……twee lootjes, een met ja een met nee
    Uit, in en met liefde voor al.
    Ik verbleef op de boot van onze vriend, constant in contact met deze speciale man. Ik trok een enegelenkaart met de vraag waarom?
    Vrede was het antwoord. Deze kaart heb ik op zijn hart gelegd na identificatie in het mortuarium. Dit was zijn omhulsel, scheen erg oud. Ik gaf een kus op zijn steenkoude en toch warme gelaat. Ik zag een flits, wat is dit? Fototoestel van een dokter de zot!
    Nog een flits……ik ben niet dood, ik leef ik moet met je praten
    Ik ontving zijn afscheidsbrief vol liefde, ik zag hem in iedere bloem, boom, tshirt, constant overal was hij bij mij, niet alleen in gedachten nee meer dan dat zoveel meer! Ik moest schrijven, ik kocht het enige boekje wat te koop was, het was een enig boekje.
    Wonderen voltrokken zich meerdere malen per dag. Ik had een wens, die werd vervuld door de havenmeester. Bijna een uur aan dek in de cockpit waar we altijd samen zaten. Na 45 minuten nam ik zijn ziel in mijn hand samen met een bloem. Ik liet hem los….vaarwel speciale man goede reis ik heb je lief. De bloem wierp ik teder in de oceaan, zijn oceaan. We hebben beide een reis te gaan, jij naar jou wereld daar waar je vandaan kwam en daar waar je ziel altijd gebleven is in gedachten. Manisch-depressief, bi-polair een ziekte zonder te besffen wat het met je doet.
    Zelfmoord is niet egoistisch. Het vervolg van dit verhaal heb ik op papier gezet, wie het lezen wil stuur ik het gratis toe.

    Het geheel heeft mij verlicht, met/door en in kracht, liefde, doorzettingsvermogen, luisteren naar me zelf heb ik alles begrepen en doorstaan. Ik kon het aan, het kwam op mijn pad en heeft me zoveel liefe en inzicht gebracht. Ik ben de goddelijke relaties aangegaan, Jesus, mijn vriend stond onverwacht voor me en ik wist
    Dit heb ik mijn hele leven gemist. Je beste vriend ben jezelf.
    Het is in mij, ik ben gelukkig en blij. We hebben beide vrede ik op mijn wijze, hij op zijn wijze….zoals hij schreef: de kleine jongen is een man geworden. Wat een ander daar ook van denkt het is zijn waarheid en ik weet.

    Mijn pad, mijn reis hier…..een fantastische enerverende energetische reis waar alles maar dan ook alles een plek heeft gekregen. Ik heb geen grenzen, ik leef de universele wetten…..de wetten der natuur. Er word tot mij gesproken, ja ik weet het en schrijf het ook op. Niet alles, sommige dingen kunnen beter geheim blijven….er zijn er voor minder geassisineerd. Sommige op schrift geschreven woorden heb ik ritueel verbrand….ik ben belangrijk, mijn leven zal nog lang voortgang geven. Dat is mijn taak, mijn missie. Liefde overwint alles…….! Love’s service, healing
    Ik heb er zin in! Vol energie zal ik straks een energiebehandeling geven aan de vrouw van een indigo gezin, wonderen maak ik dagelijks mee, niet verbaasd meer wel altijd bewonderd!

    Het dochtertje van dit gezin, een kind van het licht, noemt me mam
    Ze heeft, als enige, dezelfde kleur ogen als ik hazelbruin omringd door een cirkel soms blauw soms groen soms donkerbruin.

    Ik ben gezegend en dankbaar iedere dag.

    Bedankt voor het lezen van het verhaal, ik ben niet het verhaal wel een verhalenverteller. Ik ben ik, de sjamaan, de genezeres, de reiki master, de….ach nog zoveel meer, het maakt niet uit! Ik pas niet in een box of een kooi net als de adelaar ben ik…..Vrij als een vogel, het lied van de nachtegaal hoor ik maar ben ik niet, wel een tijger…niet om mijn klauwen in je te zetten, nee de syberische tijger. Syberie, het land waar de sjamaan vandaan kwam en gereisd heeft door alle tijden….net als ik. Een zigeunermeisje dacht ik als jong meisje….nu ben ik Margie, gypsie from Asea. Ik hou van haar en al wat leeft volledig

    Dedicated to All, we are one

    Liefs, heel heel veel liefs.

    • @Margie,

      Gossie… lieve lieve Margie… ik vroeg me al van alles af
      en hier staat het… door jouw hand geschreven… lief van je om te delen…je mag mij “het vervolg” toesturen…
      Als je dat per mail wilt doen… Gordon heeft mijn email adres en die mag jezelf ook weten…ik hoor/lees het wel hoe je het wilt doen…ik geef je bij deze een hele dikke knuffel lieve Margie <3
      en ja, we zijn allen één en ook ik zeg altijd; liefde overwint alles… blij dat ik je langs deze weg heb mogen ontmoeten… 😉 bedankt voor je openheid en immense liefde… ik hoor van je…. 🙂

      liefs, Henriëtte <3 xxx

      • @Henriëtte, dag lief zusje
        Dank je wel voor je hartverwarmende note. Of ik je al jaren ken….
        Email aanvraag is onderweg, just got a letter from the postmaster there is a delay hihi
        Everything will be OK!

        Liefs in de zonneschijn

        • @Margie,

          He lieverdje, zo voel ik dat ook… alsof ik je al jaren ken… zo vreemd en toch ook weer “normaal”
          whatever that my be….? en dat zal ook wel zo zijn..
          ik wacht geduldig op je mail en die zal je van Gordon ook krijgen, ik heb tenslotte de toestemming hiervoor verleend… ben eens benieuwd… alsof ik na jaren…
          moeten wachten ineens… een ander deel… terug gevonden heb… klinkt dit raar? misschien wel.. voor mij niet.. hihi 🙂 ik zie het wel komen lieverd en alvast bedankt… 😉 xxx knuf wij

  5. Wat mooi duidelijk geschreven, hartelijke dank! 😉 xxx

    weet nu in woorden wat ik al heel lang voelde en niet uit te leggen was voor mij… 🙂

    ik kan alleen maar glimlachen…laat het even inwerken…

    bedankt voor het schrijven, vertalen en plaatsen 😉 xxx

    liefs, Henriëtte xxx

  6. Ok ..

    Overigens denk ik dat veel mensen in een relatie zitten waarbij men invulling zoekt in de ander. Ik zie ook in mijn omgeving dat veel mensen zich hier niet erg van bewust zijn. Daar begint het uiteindelijk mee.

  7. Hoi ik heb ff n vraagje en hoop dat iemand mij erbij kan helpen.ik weet hier nog niet zo veel van, maar ik vraag me af, hoe het heet als je een persoon hebt ontmoet waar je meteen het gevoel bij hebt dat je echt de rest van je leven bij gaat blijven.omdat alles klopt…de naam soulmates geeft mij een goed gevoel ,omdat het klinkt als 2 zielen die bij elkaar horen en verliefd kunnen blijven tot de dood.maar als ik dan alles lees dan blijven soulmates dus niet bij elkaar.hoe heet het dan dat je zo met elkaar verweven bent, dat je na een huwelijk van 50 jaar nog steeds die vonk voelt bij elkaar en nog steeds verliefd bent? Want daar kan ik geen benaming voor vinden…
    Liefs hayley

    • Dag Hayley,
      Moet er persé een naam voor bestaan? Misschien hebben wondertjes wel geen naam, behalve dan wondertjes. Groet, Lia

  8. Ha Lia,
    Je innerlijke stem is wellicht ook wel wat met “het weten” wordt bedoeld. Dat je intuitief weet dat het bv NU het goede moment is voor deze relatie. Bij twijfel weet je dat je nog niet zover bent.
    Fijn om hier zo van gedachten over te kunnen wisselen.
    Dit verhaal kwam voor mij ook op het juiste moment.
    Worstel met een emotionele afhankelijkheid betreft een therapeut maar weet nu dat ik dat bepaalde deel echt mag gaan loslaten. Ik ga dit ook proberen te helen met geleide meditatie. Groetjes Esther

    • Ha Esther,
      Weten of intuïtie heeft volgens mij te maken met het onmiddelijk kennen van iets. Het wordt doorgaans ervaren als een directe inlichting, waarbij iemand (de kenner) opgaat of samenvalt met het gekende. Zo kun je bijv. in een flits rechtstreeks beseffen, dat er morgen dit of dat zal gebeuren.
      De Innerlijke Stem is afkomstig van wat de Innerlijke Meester wordt genoemd, namelijk het hoger Zelf.
      Groetjes Lia

  9. Waar ik wel mee worstel is de vraag of ik wel een relatie mag aangaan met iemand zolang ik nog deal met oude (niet geheelde) pijn in mijzelf? Het is voor mij absoluut duidelijk dat je het niet in de ander kunt vinden. Maar “mag” het dan wel. Ik bedoel niemand is toch compleet geheeld? Ben overigens al niet iemand die snel in een relatie stapt, laatste is ook alweer langere tijd geleden. Hoe zien jullie dit??

      • @Lia,

        Ik heb dus steeds het gevoel dat het nog niet “mag”, dat ik er niet klaar voor ben. Maar is dit niet het ego wat je wil saboteren? Omdat je denkt dat je nog niet goed genoeg bent.. Willen: ja, maar wel om de juiste redenen en met de juiste persoon. Dit artikel opende wel mijn ogen. Vaak trof ik mannen die mij op een of andere manier willen veranderen, of bezitten etc. (of juist de pijn in hunzelf willen helen) Dit artikel was heel treffend om te lezen. Ik wil me compleet vrij voelen, ook in een relatie. Een helende relatie dus 🙂

        • Ha Zonnebloem,
          Ik weet natuurlijk niet, in hoeverre jij je door het ego laat saboteren, maar als je compleet vrij wilt zijn + een helende relatie, dan is dát wat je wilt. Stem je dan op die intentie in jezelf af, en wacht wat er op je pad komt. Denk niet na over wat je niet wilt. Groetjes Lia

        • @Sunflower, wat betekent voor jou ‘relatie’.

          Waarom zou jij een relatie willen?

          Ligt daarin mogelijk niet ‘het antwoord op je vraag’?

          Wat versta je onder ‘compleet vrij voelen’?

          Is dat niet iets wat je altijd zijn kunt, gezien welke omstandigheid dan ook?

          Dit artikel is wel 100 keer leesbaar en het wonderlijke kan zijn dat je er iedere keer iets ‘nieuws’ in leest.

          • Het niet mogen, er niet klaar voor zijn is het Ego en maakt je onzeker. Toch is het eerst belangrijk dat je emotioneel niet afhankelijk bent van die relatie. Je met die relatie niet nodig hebben, het is een toevoeging.
            Je compleet vrij voelen is de ander niet nodig hebben. Niet die man, vrouw, vader, moeder, kind of iemand anders.

            • Ha Esther,
              Zou “het niet mogen, ergens niet klaar voor zijn” niet ook door je Innerlijke Stem kunnnen worden ingegeven? Die Stem zou kunnen vertellen, dat je je niet te snel in een relatie moet storten, maar moet wachten op de juiste relatie. Groet van Lia

  10. Dit goed en mooi geschreven verhaal had niet op een beter tijdstip kunnen komen. Op een moment waar ik zo worstel in mijn emotionele afhankelijkheid. Dat de pijn veel verder gaat, geboortepijn … dit verhaal schept me helderheid. Ik mag mijn eigen kind helen. Mijn eigen eenzaamheid en verdriet helen …

  11. Van A tot Z thuiskomen en heel veel opluchting om dat wat ik voel zó terug te vinden door iemand anders opgeschreven.(niet droog gehouden tijdens het lezen..)

  12. Nu is het pas duidelijk. 🙂 Ik snap het.. althans op dit moment zoals ik het nu kan snappen. Misschien is het morgen weer anders. 😛

  13. ga dit nog wel een paar keer lezen,hoe mooi zou het zijn wanneer deze tekst door iedereen gelezen zou worden.
    bedankt voor het mooie blog

  14. Nog bedankt voor het verhaal van tweelingziel helende relaties. Ik herkende deze verhaal..precies wat ik meegemaakt heb. Ik ben ook zacht en dromerig type. Ik heb een man en 2 kinderen ..mijn man is ook bazig over mij…mijn tz is ook mijn collega maar hij is 16 jr jonger dan mij..hij is echt mijn gids en engel en we bergijpen elkaar..we voelen elkaar heel goed aan zonder woorden..hij laat mij zien hoe voor jezelf op te komen mijn beschermengel…onze situatue zit niet zo simpel in elkaar en er komen veel dingen tussen…ik heb mijn man nog een kans gegeven om het goed te maken…tot nu ik durfde die stap niet te maken vanwege de kinderen en mijn tz is te jong om nog 2 kinderen bij te hebben anders had ik hem allang gekozen…mijn hart doet pijn dat wij niet bij elkaar mogen zijn…ik hoop dat ik de juiste keuze heb gemaakt want mijn tz heeft mij al losgelaten…zou het zijn dat we in het vorige leven had ontmoet en deze leven weer maar niet gelukt is?dan weer het volgende leven samenzijn?…

    • @Wen,

      lieverd, als je het me toestaat, zou ik je iets willen aanreiken; de mensen om je heen lieve wen, Zijn je spiegels….ze laten je zien waar jij op dit moment staat in je eigen leven en wel in je eigen wereld binnen in jouw…..het mannelijke en vrouwelijke binnen-in jouw…
      deze zoeken elkaar….dat zie jij buiten jezelf…in de vorm van mensen die jouw dit willen duidelijk maken….
      een relatie man-vrouw heelt van binnenuit…naar buiten toe…dus als jij jezelf accepteerd je mannelijke en je vrouwelijke kant…dit geheeld is…je kindje inzelf geheeld is…vorm je als het ware een gezin..binnenin jezelf….door dit te kunnen begrijpen…kom je mensen tegen in je leven..die jouw dit laten zien en geven jouw aanwijzingen om het te kunnen bewerkstelligen binnen in jezelf…op het moment dat je dit ook zo voelt en kunt zien…zal je dit aan de buitenkant ook zien gebeuren…
      ik heb dit zelf ook meegemaakt lieve Wen, ik hoop dat je hier wat aan hebt…ik ens je heel veel onvoorwaardelijke liefde toe, lieve Wen, heb geduld met jezelf, alle delen van jezelf…heb jezelf lief…neem kleine stapjes…bewust…dan zul je zien en voelen…dat je steeds dichter bij het geheel komt in jezelf…je hart wijst je de weg 😉 xxx

      liefs, Henriëtte xxx

  15. Hoi Mieke, als ik zo vrij mag zijn om op jouw (hele interessante!) punt te reageren: Ook dat is een keuze, vrije wil, of je je laat leiden door ‘het hogere’ of ‘het Goddelijke’ in jezelf (verbonden met…) en dan creëer je juist; alleen niet meer vanuit de mind, maar vanuit het hart. Dat is precies de creatiekracht, het Goddelijke. Het handelen vanuit intuïtie is puur creëren!

  16. zo mooie duidelijke tekst heb ik nog nooit gelezen!!
    Ik mis 1 iets : we zijn zelf ons eigen creatie we moeten god niet buiten onszelf zoeken maar in ons, daar kan ik me volledig in vinden,maar er is wel nog een hogere energie god of wat dan ook die ons leidt als we leven naar onze eigen godskern en dan hebben we niet meer zelf de keuze,dan hoeven we niet meer te kiezen dan komt alles vanzelf dan is er niet meer te creeren dan is het er gewoon dan ist pure intuitie
    of ben ik fout

    • Hallo Mieke,
      Ik begrijp je reactie. We moeten God (onbegrensd kosmisch Zijn) niet buiten onszelf zoeken, want God is niet een afgescheiden “iets”, dat BUITEN onszelf te vinden is. Wij bevinden ons IN God. De Ziel (ervaring ik Ben) is een druppel IN de onbegrensde oceaan alom tegenwoordig Zijn (d.w.z. God). Door op te gaan IN dit grotere Geheel, ervaren wij goddelijke leiding, en komt alles vanzelf. groet van Lia

  17. In één artikel de essentie van het leven als ziel op aarde beschrijven, en dan op zo'n manier… prachtig.

    Het laatste deel helpt enorm bij het proces van helemaal in je eigen kracht stappen. Heel mooi.

  18. Wat heerlijk, liefdevol en herinnerend om dit weer te lezen. Ik zie nu veel beter het ‘waarom’, het zo is gegaan in mijn leven en waar ik nu sta. Een grote twijfel waarmee ik worstel, kan ik nu omzetten in gewoon liefde mogen ervaren, geweldig! Dank je wel Pamela voor dit schrijven.

  19. Heel verhelderend en Liefdevol,dit artikel geeft mij het antwoord op vragen waar ik mee zat.
    Het voelt heel erg goed en het brengt de mens dichter bij zich Zelf in verbinding met het Al en maakt niet afhankelijk, maar helpt juist in de Eigen kracht te komen.
    Heel mooi!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in