DELEN
Kiezen om hier te zijn: kun jij JA zeggen tegen het leven?

Veel hooggevoelige en hoogbewuste mensen hebben ergens diep van binnen een weerstand tegen het leven op aarde. Juist omdat we door de illusie heen kunnen kijken en weten dat er meer is, is het soms lastig om te accepteren dat we hier zijn. Soms kan dat tot diep verdriet en frustratie leiden. 

Maar ook als het zich niet in dergelijke heftige emoties uit, is een weerstand tegen het leven iets wat je op kan breken op veel gebieden. Het haalt je uit de stroom, uit de weg van de minste weerstand. Het kan leiden tot blokkades op allerlei gebieden. Want als je in de weerstand zit, is het moeilijker om te manifesteren. Als je hier eigenlijk niet wilt zijn, kan het heel lastig zijn om geld, vrienden, fijne ervaringen, wat dan ook, naar je toe te brengen. Daarnaast kan het een soort achterliggend onrustig gevoel op de achtergrond geven, alsof er een soort grijze deken over je hele leven hangt.

Het is mijn vaste overtuiging dat iedereen er voor heeft gekozen om hier te zijn. Ook al wist je misschien dat het lastig zou worden, iedereen heeft uiteindelijk “JA” gezegd en erin toegestemd om hier te komen. Sommigen zeiden dat met iets meer enthousiasme dan anderen, maar uiteindelijk is die “JA” er gekomen. Soms raken we die “JA” echter kwijt gedurende ons leven. Soms al heel vroeg (als baby of jong kind), soms later. We gaan ons verzetten en energetisch “NEE” zeggen tegen het leven: nee ik wil hier niet zijn, nee ik vind het hier niet leuk, nee ik vind het leven lastig. Dat is helemaal niet erg, maar daarmee maak je het jezelf wel moeilijker. Als je het leven kunt accepteren zoals het komt, kun je veel gemakkelijker meestromen met dat wat er is. Zonder die weerstand wordt je hele leven een stuk gemakkelijker en prettiger.

Affirmaties

Onlangs heb ik een paar weken gespeeld met een affirmatie die te maken had met een thema wat hieraan verwant is: veiligheid. Een paar keer per dag zei ik hardop of in mezelf:

“Ik ben veilig. Het is veilig voor mij om hier te zijn”.

Wat ik merkte was dat ik vaak onbewust een gevoel van onveiligheid ervoer. Op het moment dat ik deze woorden dacht of zei, kon ik meer in mijn lichaam zakken en kwam er ontspanning op alle niveaus. Het maakte me bewust van een spanning of gevoel van onveiligheid wat op een onbewust niveau invloed had op hoe ik me voelde. Na enkele weken van spelen met deze affirmatie merkte ik dat het effect van de woorden minder werd omdat het gevoel van veiligheid dieper was geïntegreerd in mezelf. Dat was het moment waarop ik deze specifieke affirmaties losliet om verder te gaan met een ander thema.

Een andere krachtige affirmatie die je kunt gebruiken in het loslaten van verzet en weerstand is:

“Ik kies ervoor om hier te zijn”.

Deze affirmatie zorgt ervoor dat je je weerstand loslaat en dat je dieper in je lichaam komt. Je zegt als het ware weer “JA” tegen het leven waardoor je meer gegrond, meer in jezelf en meer in balans komt. Kijk maar eens wat er gebeurt als je deze zin drie keer achter elkaar hardop zegt. Probeer de woorden te voelen en voel dan wat er in je lichaam gebeurt. Misschien komt op dat moment juist de weerstand tegen het ‘hier zijn’ wel heel sterk naar boven. Dat is oké. Leg dan een hand op je buik (of op een andere plek in je lichaam waar je spanning voelt) en blijf de woorden herhalen:

“Ik kies ervoor om hier te zijn. Het is oké om weerstand te voelen, maar ik kies er nu voor om hier te zijn”.

Deze woorden kun je natuurlijk aanpassen aan dat wat voor jou goed voelt. Een andere zin die voor veel mensen goed werkt is:

“en ik kies er voor om een veilige en comfortabele ruimte voor mezelf te creëren”.

Haal bewust adem en voel je hand op je buik, net zo lang tot de weerstand of spanning wegtrekt.

Wees je bewust dat het omvormen van weerstand in acceptatie een mooi proces is, maar wel tijd en aandacht kost. Waarschijnlijk zul je jezelf er (vooral in het begin) steeds weer aan moeten herinneren dat je kiest voor acceptatie en meebewegen in plaats van verzet en weerstand. Het kan ook zijn dat je diepe emoties tegenkomt die je misschien wel jarenlang hebt weggestopt. Dat is allemaal oke en deel van het proces. Aarzel niet om om hulp te vragen wanneer je daar behoefte aan hebt.

De affirmaties die ik je hierboven gaf kunnen een goed en praktisch begin zijn van dit proces. Ik heb gemerkt dat ik het vooral in het begin fijn vind om de woorden gedurende de dag een aantal keer te herhalen. Observeer wat er gebeurt in je lichaam elke keer als je dat doet. Komt er ontspanning of juist spanning op bepaalde plekken? Zo ja, probeer daar dan gewoon bij aanwezig te zijn met je ademhaling en mee te bewegen met wat er nu is in je emoties, gedachten en lichaam.

Je werkt hiermee niet alleen aan het loslaten van je weerstand om hier te zijn maar je zult ook merken dat het je in het algemeen een stevigere basis geeft. Het wordt gemakkelijker om te gronden en aanwezig te zijn in je lichaam. Het wordt gemakkelijker om te genieten van kleine dingen. Het totaal accepteren van het feit dat je hier bent (en de realisatie dat je, als je hier dan toch bent, je het ook zo leuk mogelijk kunt maken) zorgen ervoor dat je ‘in de flow’ komt. Dingen gaan gemakkelijker stromen, je ervaart meer vrijheid en levensvreugde en alles wordt als het ware lichter.

Ik zou zeggen: als dit resoneert met je, ga er dan mee aan de slag. Speel met de woorden, vind je eigen woorden die goed voelen voor jou, probeer uit wat voor jou werkt en wat niet. En als je wilt, laat me dan weten wat je ervaringen zijn. Ik ben altijd via mijn site bereikbaar voor vragen en het delen van ervaringen. Je kunt ook hieronder een (openbare) reactie achterlaten.

Zullen we met z’n allen  ja zeggen tegen het leven?

Ik ga ervoor!

Warme groet,

Irene Langeveld

36 REACTIES

  1. Ja dit geldt heel erg voor mij. Ik kan niet wachten tot ik hier weg mag, ik ben moe tot in het diepst van mijn ziel. In het verleden had ik vele pogingen tot zelfmoord ondernomen maar steeds kwam er iets tussen “een reddende engel of iets anders”. Ik mag blijkbaar niet dood.
    Ik ben soms zelfs een beetje jaloers op al die mensen die wel dood mogen, soms voel ik me de poortwachter die Jezus heeft geslagen “Cartaphilus” hij mag ook niet dood tot aan het einde der tijden. Hoe lang moet deze marteling die leven heet nog duren? IK WIL NIET MEER!! Ik wordt stapel gek van wat er zich op deze wereld allemaal afspeelt. De mind games, de politieke spelletjes over de ruggen van onschuldige burgers die gewoon willen leven, het verkrachten van moeder aarde omwille van wat rottige grijpstuivers maar ook hoe we met elkander omgaan. En nee ik vol me niet meer dan een ander, ik ben gewoon een stukje verder en puur. Zucht, mijn vriend de dood waar ben je, wanneer kom je mij eens halen?

  2. Dank je wel!
    Dit onderwerp is momenteel blijkbaar zeer aanwezig. Ik kreeg tijdens het lezen enkele keren tranen in mijn ogen (van erkenning vermoed ik) en op andere momenten voelde ik dan weer een zeer duidelijke weerstand…

    Liefs

  3. Beste Harry

    Waarom is dat bijzonder Harry psychologisch gezien.
    Denk je dat wij zo introvert zijn en dus geen stem hebben.
    Hier ben je anoniem en blijf je toch afstand nemen van de wereld
    Ik ervaar dat als veilig, waarom twijfel jij daar aan.
    Face to face is vaak te veel voor mij.
    Hier kan ik mij prima uitdrukken dus.
    H s p mensen leren hier ook weer van.
    Irene geeft mooie handvaten ,daar heb je weer veel aan..
    Je leer ook weer van andere mensen , hoe een ander de dingen aanpakt.

    Groeten Jannie

  4. Irene, het is psychologisch gezien al heel bijzonder om HSP mensen te laten discussieren. Ik ben er van overtuigd dat HSP mensen nooit het achterste van hun tong laten zien. Ben benieuwd of mensen het met mij eens zijn. groeten harry

  5. Ik ken het gevoel , het gevoel niet op de aarden mij thuis te voelen , als kind al niet snappen waarom mensen ruzie maken , te veel herrie om je heen , de rust op zoeken , en vervolgens weg dromend in de tuin tussen de bloemetjes zitten omhoog starend naar de wolken die figuren voorstellen in mijn verbeelding . Het liefst bleef ik dat kind , want kinderen kunnen zich soms nog onbekommerd afzonderen al spelend in de modder . Nee de harde wereld opende zich en je neemt je plaats in , in het grote geheel , ook dat accepteer ik , op mijn manier . Daarom Zijn de arffimaties van jou Irene goed voor mij , en de hulp van de engelen zijn er natuurlijk die mij in het dagelijks leven bijstaan , het leven nemen zo als het komt is heel belangrijk , een beetje humor , zodat je je leven op aarden zo aangenaam als mogelijk maak . Dank je Irene voor je mooie en belangrijke stukje , ik ben er blij mee. Liefs Jannie

  6. Gordon,

    Lia, je begrijpt nu toch langzamerhand wel dat je niet moe wordt van Aart zelf, maar van je gedachten en beleving over/van Aart

    Nee, dat begrijp ik niet. Word er beetje moe van als iemand steeds met dezelfde vragen/opmerkingen komt.
    Wat betreft mijn beleving: meneer Aart is nu eenmaal een verhaal apart en ik reageer daar op mijn manier op. That’s all. Zoek er vooral niets achter.
    Groet van Lia

  7. Sorry, maar ik vind de verhalen maar wazig allemaal (bijna) Ik denk dat Irene gewoon bedoeld te zeggen; hsp mensen blijf geloven in jezelf, en haal steun uit elkaar.

    • Dank je wel voor je reactie. Zelf denk ik dat er voor velen meer uit haar artikel te halen valt, naast herkenning van het proces van je veilig(leren) voelen, vind ik zelf de affirmaties erg goed toepasbaar.

      Warme groet,

      Gordon

  8. Mooi geschreven Irene,

    Voor de mensen die het nodig hebben om opnieuw Ja te zeggen, goed gevonden hoor! 🙂 heel duidelijk ook en makkelijk toegankelijk ook… heel mooi. 🙂

    Zelf heb ik ook/en nog steeds met affirmaties gewerkt, en nog steeds….net als jij…heel bewust…om dingen te veranderen die ik tegenkom tijdens de “opruiming” ben ik al jaren aan het doen.. en help anderen er ook mee…die op mijn pad worden gezet…
    2006 was mijn jaar om de schouders eronder te zetten en opnieuw Ja te zeggen…en voor mezelf te kiezen… maar het was/is de moeite waard hoor! Toen ik erdoor heen was begreep ik steeds beter waarom ik al die lessen aan den lijve wilde ervaren zeg maar…. als mens…. hoe wil je anderen helpen? als je het zelf niet begrijpt? dus ik ga, NU met een lach door de dingen heen…samen met behulp van de fam. van het licht als info bron… heerlijk… liefde overwint alles..met een warme deken van liefdeslicht… das mijn ervaring… <3 xxx

    Dank je wel voor het schrijven en plaatsen hier…mooi thema

    liefs, Henriëtte xxx

    • @Henriëtte, wat mooi, dankjewel voor het delen.

      Ik merk ook dat ik precies dat mag doorgeven aan anderen waar ik zelf doorheen ben gegaan, soms zelfs juist de dingen waar ik jarenlang moeite mee heb gehad.

      Mooi hoe dat werkt! Geeft ook een bepaalde mate van rust als je weer eens in die oude patronen zit… blijkbaar is er nog iets te leren daar, en dat kun je dan daarna weer doorgeven aan anderen.

      Dankjewel voor het delen!

      Liefs
      Irene

  9. Ik heb JA gezegd wat anders was ik hier niet op aarde geweest.

    Ik zie het nut niet in van nogmaals JA te zeggen.

    Waar ik wel het nut van inzie is licht te werpen op waarom er een mogelijke NEE ontstaan is.

    Ja zeggen kan een hulpmiddeltje zijn maar als de reden van NEE niet helder is dan is de kans groot dat de NEE blijft sluimeren en de JA een verstandelijk foefje wordt, een bezigheid.

    Maar ja, een ieder zijn/haar bezigheid, zo heb ik tennis gekeken vandaag, daar moet je toch ook niet aan denken.

    Trouwens ik heb geen enkele moeite met JA zeggen maar dat komt waarschijnlijk omdat ik mijn uiterlijk mee heb.

    Ik word s`ochtends wakker, kijk in de spiegel en zie een glimlachend iets in gebarentaal JA zeggen.

    Komt misschien ook omdat ik een JASPer ben.

    • @Aart,

      je hebt inderdaad een punt: het is soms heel zinvol om te kijken waar die ‘nee’ vandaan komt.

      Aan de andere kant gebeurt heling vaak toch uiteindelijk doordat je een andere keuze gaat maken: bewust kiezen voor (het voeden van) andere gedachtes & acties.

      De ‘nee’ komt vaak uit het verleden en als je je alleen maar daar bewust van bent, en je vervolgens realiseert dat het NU wel veilig voor je is, kom je vaak al een hele stap verder.

      Maar dit is natuurlijk alleen zinvol als het met je hart resoneert. Zo niet, dan niet 🙂

      Warme groet,

      Irene

  10. Dankje wel Irene voor je mooie en inspirerende artikel 🙂

    Ik herken het zeker, moeite hebben om hier op aarde te zijn.
    Ook heel herkenbaar is het wat je schrijft over de affirmaties, ik ben hier ook mee bezig, zeker het laatste jaar en ook om mij ”gerust te stellen” dat ik hier mag zijn en dit alles helpt wel 🙂 hierdoor kom je zeker meer in je lichaam.
    Echter ervaar ik af en toe nog wel eens een dag waarvan ik toch weer denk nee ik wil hier niet zijn!
    Maar er zit vooruitgang in :)het heeft tijd nodig 🙂

    Liefs Anne

    • Ha Anne,
      Ik herken dit ook. Heb het voor mijzelf kunnen veranderen door mij te realiseren dat het leven op aarde een werkterrein, of zo je wilt leerschool is, maar niet mijn werkelijke thuis. En als werkterrein heb ik er vrede mee, voel ik mij op aarde op mijn plaats.
      Dag, Lia

      • @Lia, ik zou dat heel jammer kunnen vinden dat jij dat zo ervaart.

        Je doet jezelf enorm tekort.

        Want jij bent je werkelijke thuis, waar je ook bent.

        Jij bent GOD, waar je ook bent.

        Deze 3D is enkel een mogelijkheid om ‘ondanks de beperkingen van die 3D’ jezelf als ‘GOD/thuis-voelend’ ‘te ervaren’.

        Zolang dat niet is, het spijt me (ik ben toch zo beleefd) maar is er ego-energie (beschermlaag) oftewel iets bij jou, niet doorzien. Er is nog een grens, een iets wat niet opgelost is anders zou datgene wat zich hier niet thuis voelt niet bestaan.

        Ik bedoel dat niet negatief of wat dan ook maar ik gun je dat je verder kijkt waarom je het hier niet als thuis ervaart.

        M.a.w. waarom is er niet een volledig JA tegen het leven, een JA, ik ben thuis in mezelf.

        Mezelf als zijnde het geheel/grenzeloos/openheid/vrijheid.

        • Aart,
          JA hoor, ik Ben thuis in mijzelf, zeg JA tegen het Leven en zelfs JA tegen het aardse leven als werkterrein.
          Maak trouwens bezwaar om de mens gelijk te stellen met God. Ik ben niet God (zelf); hooguit goddelijk, een druppel uit de totale Zijns-oceaan.
          Dag, Lia

          • @Lia, waarschijnlijk begrijp ik je bezwaar, komt m.i. omdat er nog een grens bij je zit waardoor er een onderscheid zit/ervaren wordt tussen jij en God.

            Jij zit nog in de weg.

            Waar is trouwens je werkelijke thuis?

            Waarom wordt hier op aarde ervaren als werkterrein?

            Mogelijk ben je nog niet uitgewerkt/ heb je nog iets uit te werken waardoor dat zo voelt.

            • Aart, ik word soms een beetje moe van je.
              Ik ervaar inderdaad een verschil tussen zeg maar ikzelf als deeltje van het Geheel en ga daarin op. Je zou dat goddelijk kunnen noemen, maar ik ervaar mijzelf niet als goddelijk. Ik heb er niet een bepaalde naam/betekenis voor. Ik ben ook niet God (totaal van alles).

              Vergelijk het met matroesjkapopjes. Dat is zoals ik het ook beleef. Wie of wat ik ook Ben en tot hoeverre) ik ervaar iets groters, ruimers waardoor ik word omvat. Voor het geval er bij mij dus een grens mocht zijn; het zij zo.

              Mijn werkelijke thuis is hier en daar en overal, en vooral bij mij. Zolang ik maar in mijzelf ben voel ik mij overal thuis. Het speelt zich allemaal in mij af.
              Bovendien, jij begon toch over thuis zijn? Het waren toch jou woorden, waar ik op reageer?

              M.a.w. waarom is er niet een volledig JA tegen het leven, een JA, ik ben thuis in mezelf.

              En waarom zou het leven op aarde niet worden gezien als werkterrein, studieterrein? Wat is daar mis mee (mocht je dat ermee bedoelen??) Je kunt het ook toneel noemen. Krijg ik zeker weer een vraag waarom ik dat zo beleef? Ik hoef toch niet alles precies hetzelfde te ervaren als meneer Aart? 🙂

              Wat ik blijkbaar niet hetzelfde ervaar als meneer Aart is dat er bij mij altijd wel iets is om uit te werken, iets dat mijn aandacht verdient. Wat mij betreft komt er nooit een einde aan. Als Aart dus beweert dat-ie klaar is, gaan bij mij de wenkbrauwen omhoog.
              Ik zie je al zitten in schommelstoel achter de geraniums, helemaal klaar. Ach gompie toch.
              Dag, Lia

  11. Pff lastig hoor. Ben hier ook al langere tijd mee bezig en loopt en fases. Wat je benoemd over geld en werk dat is wel een van mijn moeilijkst stukken en kan me lichtelijk gek maken af en toe. Geen werk willen doen wat ik niet leuk vind en niet weten wat ik wel wil. Van alles uitprobeert en maakt me wel moedeloos. Heeft er ook mee te maken om te durven kiezen voor wat ik echt wil want dat weet ik wel haha, maar voel me er nog niet klaar voor. Maar hoe de tussentijd in te vullen..tralala lekker aanmodderen. Het zal wel een keer duidelijk worden in ieder geval bedankt voor het stuk, zal er weer bewust mee aan slag gaan ga zien wat ik me eventueel brengt. Ik wil in die flow!!! Nu!! Haha

  12. Ik vind dit stukje prachtig, en is voor mij een krachtig bewijs voor het HSP zijn, van zowel de schrijfster als de hsp lezers. Mooi gedaan meiske !!!

  13. haha, “ik kies er voor om hier te zijn” komt zo’n stemmetje “No, I’m not!” Na drie keer, zegt t stemmetje “well, maybe, we’ll see” Guess it’s working… Dank je wel Irene ♥

  14. Weer zo n heldere uitleg van je irene. Je schrijft voor mij bijzonder prettig en herkenbaar. Ik ga ermee aan de slag. Ook overweeg ik een pijnappelklier aktivatie om mijzelf nog beter te gaan voelen, herkennen, erkennen en vooral JA te zeggen tegen mijn HSO zijn. En wat mijn omgeving daarvan denkt, zegt…..het zij zo.

    • @marion, dankjewel. Loslaten van wat anderen denken is een grote stap! Mooi dat je daar nu middenin zit (al voelt dat soms niet ‘mooi’, dat weet ik :-))

      Succes ermee!

      warme groet,
      Irene

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in