DELEN
kind-van-deze-tijd

Lieve Sint

Ik ben een kind van deze tijd en wil vanuit mijn hart iets kwijt.

Ik wil U van alles vragen. Haak niet af het is geen klagen.

Luister want ik heb echt iets te vertellen, zonder actie blijft het kwellen.

Mag ik ontdekken wat mijn talenten zijn?

Die wil ik ontwikkelen dat lijkt mij zo fijn.

Ik zou van alles willen ontdekken en proberen, zodat ik begrijp waarvoor ik wil leren.

Dat nodigt mij uit om verder te groeien van alles te leren en open te bloeien.

Gelooft U in mij? Ook als ik niet presteer? Omdat ik misschien wel graag anders leer.

In verbinding met wie ik ben en wat ik kan want daar krijg ik vertrouwen van. Dan klopt het met mijn gevoel. Begrijpt U wat ik bedoel?

De school, mijn ouders bepalen wat ik moet doen.

Ik pas mij aan ‘uit goed fatsoen’!                     

Weten jullie dat ik mij zelf in die aanpassing verlaat!!Nieuwetijdskind.com-kind-school
Door volwassenen goed gepraat………….

Ga zo maar door…. Wie geeft gehoor?

Ik doe en leer nu tegen mijn gevoel.

In mijn lichaam onrust en gewoel.

Ik weet niet beter ‘naar school gaan moet’, ik pas mij wel aan en houdt mij zoet.

Ik heb andere dromen waarvoor ik op school wil komen.

Het lijkt dat ik voor inspectie moet presteren………….

Mag ik dan niet voor mijzelf leren?

In plaats van controle door toetsen wens ik vertrouwen! Daar kan ik mijn toekomst op bouwen.

Ik wens dat een leerkracht vanuit zijn/haar talent en hart kan doceren, dat voelt zo veel fijner dan met de druk van presteren.

Vertrouw en prestaties zullen als vanzelf  herrijzen. Vanuit talent en kracht zonder bewijzen.

Scholen blijven maar doorgaan in een ‘verouderd systeem’. Zij ‘bedenken’ wat goed is dat is nu juist het probleem.

Wij hebben verzachting nodig in deze tijd. Rust in mijn hoofd, die druk wil ik kwijt.

Sint, luistert U naar de behoeften van kinderen?

Zodat het hun ontwikkeling niet kan hinderen.

Ik wens te leren ‘gelukkig te zijn’, nu ligt meeste aandacht op het brein.

De wereld overvoedt ons elke dag weer. Het hoofd overvol keer op keer.

Ik heb naast mijn hoofd ook een lichaam en gevoel. Begrijpt U Sint wat ik bedoel?

Moeten, moeten, stress om gek van te worden, ADHD, ontevreden leerkrachten, chaos, onrust en geen orde.

Sint, kunt U hier iets aan doen? Ik hoef geen cadeaus in mijn schoen.

Weet U Sint dat vele kinderen ‘stille’ of ‘bestempelde’ getuigen zijn. Niet kunnen verwoorden maar met dezelfde pijn.

Hoe kan je een kind erkennen? Die zijn of haar kleur wenst te bekennen.

Ik wil graag zijn wie ik ben door te ontdekken wie ik ben. Daar heb ik in het leven op te vertrouwen de rest komt wel goed als ik van mijzelf kan houden. Elk compliment doet mij zo groeien, graag meer dan één per dag om te bloeien. kind

Ik ben een kind. Volwassen mensen hebben LEF nodig om te creëren wat voor ons NU nodig is om te leren.

Wie heeft LEF? kwetsbaar te zijn? zijn hart te volgen? naar de boodschap van kinderen te luisteren? Om eerlijk naar zichzelf te kijken? Om zo het onderwijs te verrijken?

Wie creëert de ruimte, heeft het vertrouwen om NU vernieuwend onderwijs te gaan bouwen?

IK voel mij opgelucht na het uiten van mijn wensen en het stellen van mijn vragen. Ik kan U zeggen dat ik, en vele kinderen zullen helpen ‘de stenen’ voor vernieuwing te dragen.

Liefs en xxxx, kind van deze tijd.

Indra Tulling-Weeda

53 REACTIES

  1. Voor de kinderen van nu, het verkregen recht om vrij te zijn is aan alle gegeven, om nu in dit heden de tijd te doen keren.
    Wij hebben U verwacht, wij zullen U vereren.
    Wij laten U vrij te groeien, te geven, te leven, te houden van, en om liefde tezijn, U zal zich niet offeren, U hoeft zich niet te bewijzen, Wij zullen U verdedigen.
    Dit is het begin van U bestaan, en dat zal blijvend zijn.
    Welkom kinderen van NU.
    Alle zijn God

  2. Wat mooi dat iemand zo'n gedicht schrijft. Wat fijn dat er mensen zijn die hier hetzelfde in staan! Bedankt voor het delen van het gedicht!

    Ik heb twee zoons, waarvan een in de leerplichtige leeftijd. Hij is heel slim en hoogsensitief en verpieterde op school. Daarom hebben we hem er na 6 weken vanaf gehaald. Hij krijgt nu thuisonderwijs en het gaat geweldig met hem. Gelukkig! Veel mensen vinden dit een dappere stap van ons, maar zo voelt het niet. Het voelt wel als een erg nodige stap voor hem en ook voor ons.

    Ik ben bezig erachter te komen wat ik kan doen om ervoor te zorgen dat kinderen van nu precies dat eigene zoveel mogelijk kunnen behouden. Dat ze zelf voelen wat een immense kracht er in ze zit en hoe ze die kunnen gebruiken. Om ze te laten voelen hoe ze sterker en zoveel mogelijk hun eigen pad bewandelen in deze wereld vol verwachtingen. Ik ben nog niet zover dat ik daarvoor duidelijke manieren heb gevonden, maar ik ben op weg.

  3. Tja … hier word ik stil van 🙂
    Weer zo'n moment van herkenning.
    En dat voor "een kind van deze tijd" van bijna 50 …

    Nog steeds niet mijn vorm (en dus mijn plek) kunnen ontdekken binnen het huidige onderwijs.
    En dat frustreert me, omdat m'n hart ligt bij 'kinderen' (nog steeds allerlei vrijwilligerswerk binnen het basis onderwijs) …
    Met ouders en zussen en oudste dochter in het onderwijs, wist iets in mij al op m'n 18e dat ik wel heel graag kinderen wilde laten ont-dekken, en zo leren wat niet door mensen ooit in (leer-)boeken is opgeschreven …
    En dan vond ik niet via de reguliere PABO's toen.
    Ondanks dat mijn 'onderwijs'-bloed stroomt waar het (nog;) ) niet gaan kan …
    Al zolang als ik me kan herinneren ben ik altijd betrokken en bezig geweest met 'kinderen'.
    Wat brengen zij ons toch enorm veel.
    En dan niet alleen leeftijd-gebonden 'kinderen'.
    Wat te denken van (dementerende) ouderen, Down, ADHD enz …
    Juist zij brengen Licht in onze wereld.
    Laten wij (grote mensen) ons richten op hun/elkaars talenten, luisteren naar hun 'verhaal' …
    Wij leren van hen!!!
    Hoe triest dat wij 'volwassenen' hen stikkers op willen plakken en in hokjes willen hebben (uit onze eigen angst voor controle-verlies?).
    Letterlijke hokjes, in zogenaamde instituten zoals scholen, verzorgingstehuizen, (verzonnen?) 'ziektebeelden' enz.
    Niks maar dan ook niks over de mensen die daar liefdevolle zorg proberen te geven, beperkt door verstikkende regels/bepalingen …
    (en dan zwijg ik verder maar over de controle-zucht (en verslaving) en daarmee de macht die de farmaceutische industrie gebruikt)

    Zelf ben ik zoekende naar De Plek voor mijzelf.
    Na een zeer zware scheiding, waarin ik "met het vuilnis wordt/werd buiten gezet" na 25 jaar voor iedereen klaar te hebben gestaan … moet ik nu mijn plek gaan ont-dekken waar ik m'n dagelijkse brood mee kan verdienen voor mijzelf en m'n kinderen.
    Zoekende nu naar een plek waar ik "helemaal mezelf mag zijn, mezelf kan ont-plooien en al mijn talenten benut"!!!
    Met een eerlijke 'waardering'.
    Maar wel in GELIJK-WAARD-IGHEID !!!
    Want dat is de machtsstrijd die volgens mij nu gaande is, al zijn het volgens mij de laatste stuiptrekkingen van een eeuwenlang systeem gebaseerd op 'verdeel-en-heers', die pyramide-structuren die zoveel on-gelijk-waard-igheid hebben gecreëerd.
    Tja … bloed zal toch wel kruipen …

    Via deze weg wil ik graag onderstaand gedicht met jullie delen.
    Een gedicht dat zoveel herkenning ooit bij mij gaf.
    Zo'n Thuiskomen …

    "Een kind van deze tijd

    Ik ben een kind zoals je ziet.
    Ik ben een kind, maar toch ook weer niet.
    Mijn aardse bestaan vind ik niet altijd fijn,
    veel te bekrompen, veel te klein.

    Ik ben een kind zoals je ziet.
    Maar een heleboel mensen begrijpen mij niet.
    Niemand luistert naar mijn verhaal,
    en beschouwt mij als een vreemde en niet normaal.

    Ik ben een mens zoals je ziet.
    Maar mezelf zijn, dat mag ik niet.
    Ik blink uit in ongrijpbaar voor anderen,
    met als gevolg dat iedereen mij steeds wil veranderen.

    Ik ben een kind uit het aards paradijs.
    Een nieuweling,
    maar het leven brengt mij van de wijs.
    Ook al geef ik steeds een duidelijk signaal,
    ik spreek blijkbaar een andere taal.

    Ik ben een kind met een eigen gezicht.
    Mijn blik is op de wereld gericht.

    Help me om me in mijn missie te begeleiden.
    Zodat ik langzaam in m’n kracht kan glijden … "

    In Licht en Liefde …

  4. Prachtig, zo is het.
    Ik moet zo huilen want als ik die foto zie van die puber te slapen op zijn schoolbank zie ik mijn zoon
    Zo weinig nog die het begrijpen

    x

    • Esther, zou je dat kunnen/willen toelichten? Mijn zoon is afgelopen tijd wel eens in slaap gevallen in de klas. Misschien kan jij e.e.a. voor me verhelderen uit ervaring met jouw zoon.

      • Alice

        Wil je met alle liefde mijn verhaal vertellen, misschien kan het je een stukje helpen
        maar dat is al een verhaal van jaren en wel veel
        je mag mijn email adres wel hebben voor vragen hoor als je dat prettig vind

  5. Bedankt voor dit prachtige gedicht!

    Dit is precies hoe ik me voel, welke vragen ik mijzelf ook stel en wie ik ben.. Ik kon er alleen nooit de juiste woorden aangeven of het waren er teveel of te weinig en dit gedicht beschrijft het zo precies en zo mooi!

    Tevens is dit ook zo’n bevestiging voor mij van wat mijn rol in dit leven is en wat ik moet gaan doen.

    Heel dankbaar ben ik hiervoor… dit gedicht mag meer gedeeld worden.. WOW! 🙂

  6. Prachtige woorden! Ik deel ze. Vooral onze aandacht op het positieve houden. Bewust worden van onze eigen patronen.Zachtheid naar onszelf en kwetsbaar durven zijn. De kunst het leven te aanvaarden en er van te genieten. Als we elkaar kunnen aanmoedigen en inspireren. Mooi! Liefs indra

  7. Graag gedaan, ik moest het delen.
    dit gedicht komt uit mijn hart en ziel, even als jou gedicht zo ik het las.

    ik twijfel weleens als ouder, en die twijfel verscheurt me weleens.
    maar dan op eens besef je je dat je maar 1 ding echt kunt doen voor je kind.
    er zijn voor ze, in daad en woord, en hoe belangrijk het is om ze liefde te tonen.
    ze te laten zien dat het niet erg is en zelf goed om je kwetsbaar op te durven stellen.
    en dat je er als ouder zult zijn als ze hun hart volgen en onvermijdelijk fouten zullen maken.
    ik moet even bij koemn, ga ff wat thee maken….

    liefs Soulspeaker

    • @Soulspeaker,
      Hallo soulspeaker

      Ik denk dat jij een fantastische vader bent, ik lees veel liefde in jou woorden.
      Ik begrijp wat je bedoeld met dat presteren.
      Het is een zware druk die ze de kinderen opleggen.
      Vaak is het onderwijs op de vrijeschool en rudolfsteiner wat speelser.
      Is er niet zo een soort school in de buurt ?
      Ik weet wel dat je gescheiden woond van je kind , maar toch wel inspraak heb in deze.
      Mijn kinderen hadden het ook niet makkelijk, helemaal mijn jongste dochter.
      Die had veel migraine ,van dat op haar tenen te moeten lopen.
      Kijk of je zoon gelukkig is waar hij nu zit, dat is het belangrijkste wat er is.
      Sterkte ermee je bent een top vader.

      Liefs Jannie

      • @Jannie,
        Dank je voor je lieve woorden, je bent de tweede die nu voeding geeft aan mijn betraande ogen.

        Nee hij is zeker niet gelukkig, op school niet EN OOK bij zijn moeder niet.
        Ik voel het aan alles, als ik hem aan de telefoon heb ‘s avonds dan hoor en voel ik een ander kind dan wanneer ik hem op vrijdag van school afhaal.
        Bij mij is hij zelfverzekerd, een ander kind.
        Ken je die huilende zigeuner kinder schilderijtjes?
        dat is het beeld wat ik krijg als ik hem op bel
        En dat verscheurt me, dan zou ik hem het liefst meteen ophalen en in mijn armen sluiten.

        Zit er wel sterk over te denken om hem op een andere school te zetten.
        een vrije school of inderdaad een Steinderschool of in het verlengde een Jan van Rijckenborgschool.
        Jammer genoeg zijn die niet om de hoek.
        en daar wrikt de schoen dan, omdat ik het wel wil maar ik niet diegene ben die het dagelijks kan/moet (voor mij een MAG overigens ) uitvoeren.

        Moet wel zeggen dat zijn leraar (2 jonge kerels, leuke gasten) dat hij vooruitgang boekt en dat hij het allemaal heel goed kan en heel erg intelligent is maar het niet altijd uitkomt.
        Ik zie daarin een parallel met mijn ”vederopgang” zo gezegd.
        Sinds ik weer ben gaan leven en weer positief ben neemt hij dat stukje bij beetje over, heb ik gemerkt.
        De band tussen mij en mjin zoon is zo sterk, dat ik gewoon alles voel wat hij door maakt, kan het niet altijd in woorden uitdrukken maar ik voel gewoon als er iets is.
        Ik heb hem na de scheiding heel lang bij mij gehad, met hulp van vrienden ging dat prima.
        Toen ik mijn huis moest verkopen vanwege de kosten is hij naar zijn moeder gegaan, bij haar vriend en hun dochtertje.
        En ik een tijdje bij opa en oma.
        Ik voelde al vanaf het begin hij wordt het 5de spreekwoordelijke wiel.
        en oma en….nee opa, werd toen heel boos op mij, en zei nee das niet waar, en hij komt prima terecht.
        voel de verwijten nog branden die toen richting mijn kop werden gesmeten……. Heb ze los gelaten dat wel, maar de herinnering blijft.
        op dat moment was ik zo stuk van scheiden baanverlies huis verlies, dat ik het allemaal liet gebeuren.
        Dat gebeurd me nu niet meer, en heb zijn moeder EN vriend verteld dat zoonlief meer verdiend dan de positie van 5de wiel, en hij liefde en aandacht nodig heeft.
        Ik weet wel de jongste kinderen, in dit geval zijn 3 jarige half-zusje vraagt veel om aandacht maar dat betekend niet dat je je aandacht niet kunt verdelen.

        of ik een fantastische vader ben??
        weet ik niet, ik doe in ieder geval mijn best in de gegeven omstandigheden.
        en zelfs dan nog voel ik me weleens verscheurt door twijfel.

        liefs soulspeaker

  8. wow dit kind verwoord PERFECT wat mijn zoontje mist en meemaakt in het huidige onderwijs……9 jaar en hij heeft al meer toetsen moeten maken dan ik in mijn hele lagere school ”carriere”
    Ik zelf heb het begin van dit onderwijs meegemaakt begin/midden jaren 90.

    ik heb hier voor alle ouders maar 1 antwoord op, recht uit mijn ziel en hart.
    een gedicht dat boven kwam drijven en dat ik aan mijn lieve zoon ga sturen.
    een gedicht dat aangeeft wat je als ouder kunt doen.
    de tranen schieten in mijn ogen bij het lezen en typen.

    Lieve klijne (grote) vent…..

    Zomaar een leuke brief,
    zo maar zo want ik heb je lief.

    Ik wil je wat bemoedigende woorden geven,
    iets waar je hopelijk wat aan hebt in je leven.

    presteren, presteren en ook van alles leren.
    Het liefst zou willen spelen klimmen vallen en het nog eens proberen.

    Ik weet het lieverd je bent een Harten kind.
    en liefst zou je spelen en rennen in de wind.

    Soms valt het leven niet mee,
    en voel je je als een klein bootje op een woeste zee.

    Maar weet dan dat op de zwaarste dagen,
    je liefhebbende papa er is om je dragen.

    Dat ik er ben om tegen te leunen,
    als je moe bent ben ik er om op te steunen.

    Wees nooit bang en volg je hart,
    en papa is om te delen in jou smart.

    Liefs papa

    • @Soulspeaker,

      Hoi Souslspeaker,

      Ontzettend mooi en liefdevol, je gedicht aan je zoon. Ik hoop ontzettend dat je dit ook aan hem laat lezen. Het zal als voeding voor zijn Ziel zijn. 🙂

      Liefs, Susanne

      • @Susanne,
        Dank je,
        ik heb het in zijn weekend tas gestopt met de mededeling dat ik een lief gedichtje voor hem heb geschreven dat hij bij mama thuis mocht lezen.
        Tranen schieten weer in mijn ogen bij het lezen. 🙁

        Hoe meer ik het lees, hoe meer ik besef dat dit eigenlijk ook voor ons als volwassenen geldt.

        je zei ”het zal als voeding voor zijn Ziel zijn”

        Zijn wij volwassenen niet gewoon kinderen in een groter lichaam??
        Zijn kinderen niet gewoon volwassenen in een klein lichaam??

        Veel liefs en bedankt Soulspeaker

        • @Soulspeaker, als de woorden je raken is dat mogelijk een gekwetst of niet erkend kind in jou. Je’ innerlijk kind ‘noem je dat. Een kans op heling en het omarmen van het niet erkende kind in jou. Wij hebben allemaal een gekwetst innerlijk kind in ons.Als je de emoties toe kan laten in de geraaktheid, liefdevol kan omarmen, kan je de pijn in jou helen. Je erkent je gekwetste innerlijk kind. Dit is heling en geeft je weer ruimte in je systeem. Voor vreugde. Liefs indra

  9. Zo… Wat mooi en wat ben ik het ermee eens. Onze zoon matcht hier ook helemaal op. Gelukkig bleek er in Limmen, Noord-Holland net een school opgezet te zijn volgens deze principes, dus heeft hij nog 4 jaar geleerd om gelukkig te zijn en van daaruit gaat cognitief leren veel beter. Nu zit hij op tweetalig VWO en weet hij wie hij is. Helaas is er geen middelbaar onderwijs van deze school: http://www.kleurenorkest.nl, een aanrader. Er is nog plaats voor meer kinderen en de klassen zijn klein

  10. Wow wow!! Dat is mooi zeg!!
    Een aanmoediging om de kloof van angst over te gaan en lef te hebben. Te doen wat goed voelt. Lieve groetjes Indra

  11. Ik, mijn vriendin en mijn collega’s zijn allemaal gestopt met het – door de staat gesubsidieerde ‘verouderde’ – muziekonderwijs en hebben op basis van heel andere peilers eigen – uiteraard nog niet gesubsidieerde – scholen opgericht (www.classandjazz.be , en, http://www.muzikamanto.be). Het heeft veel succes! (Eén officiële muziekschool heeft al twee afdelingen moeten sluiten, omdat deze gebukt gingen onder het succes van onze scholen;°)

  12. Lief kind,

    Mogen zijn wie je bent en dat een ander je (h)erkent…….dat gun ik je met heel mijn hart!
    Want het gaat niet alleen om wat je kent maar vooral om wie je bent!

    hartegroet,
    Emmy

      • Beste Indra,

        Dankjewel! Mijn kinderen hebben me dat geleerd toen ook bij hen alles niet vanzelf ging op school…Ik heb jaren geprobeerd over te brengen dat je geen Guus Gemiddeld hoeft te zijn als je dat niet bent. Gelukkig zie ik heel langzaam veranderingen in het onderwijs. Maar ik droom nog steeds van een ‘talentenschool’voor jongeren die wel slim zijn maar in het huidige systeem de boodschap krijgen dat ze dat niet zijn.
        Nu ik hen hun eigen pad laat bewandelen , soms zelf door te kiezen voor de ‘levenschool’ zie ik dat het goed kan gaan . Als je je hart mag volgen, met steun van je ouders komt het goed!
        Zelf was ik ook altijd ‘anders’en voelde me vaak een vreemde eend in de bijt. Maar ik voel me nu helemaal mezelf en dat is heerlijk!
        Ik gun hartverwarmend onderwijs veel succes toe!
        Warme groet,
        Emmy

  13. @Barbara, wow! Prachtige droom. Dankjewel voor het uitschrijven van je droom! Welke bijdrage kan en wil ieder voorzich leveren aan het werkelijk ontstaan van deze school?
    Hartverwarmendwijs.nl zet zich hier ook voor in. Samen krachten bundelen. Lieve groetjes Indra

  14. Lieve mensen, ik wil jullie alle bedanken voor jullie reactie op mijn gedicht. Wow ben er stil van. Ik hoop dat het een aanmoediging mag zijn om je kracht te vinden en mee te helpen in welke liefdevolle vorm dan ook. Samen ben je sterk! Deel als je deze wilt delen. Er komt een vervolg. Lieve dankbare groetjes Indra Tulling-Weeda ( inmiddels een volwassene in deze tijd, ex onderwijsgevende, moeder van 3 kinderen in deze tijd)

  15. @melanie, precies zoals je al zegt. Het gaat zeker om ‘durf’. Er is LEF nodig om patronen te doorbreken en LEF om de grondleggers te laten zien! Dat het ook anders kan. Zien is geloven. Toch? Niemand zal zeggen dat het makkelijk is. Wat brengt afwachten?……tot een ander durft?? Op de overheid??? Het gaat om jezelf durven zijn vanuit je hart en je kracht! Is dit geen vrijheid ipv beperking? Lieve Groetjes indra ( schrijfster van het gedicht)

  16. Ik droomde van de week over een school waar ik me zo gelukkig voelde! Als docent notabene! Ik liep rond in een gebouw met diverse lokalen gevuld met levenslust en dynamiek, bevolkt door gedreven leerlingen en leraren (verschil zag je niet tussen deze twee). Ik was aangesteld docent maar had geen vervulling op dat moment, wat mij de gelegenheid gaf om als leerling aanwezig te zijn. De leerling zoekt, ontdekt, is stil, ontvangt, loopt rond. Al naar gelang die nodig heeft. Ik had het nodig om rond te kijken en me te laten aanraken door compassie en verrassing. Het was er druk, op die school, maar het gaf ook de gelegenheid anoniem te zijn waar nodig en toch gezien te worden en opgenomen te worden door de levenslust, daar waar je het zelf niet kunt. Toen ik wakker werd vroeg ik de essentie van de droom. Ik vroeg mij af of het mogelijk was om een school te zijn waar de vervulde mens de leraar is en de onvervulde mens de leerling, ongeacht leeftijd, achtergrond en opleiding, maar waar zelfontwikkeling uitsluitsel geeft. Dat het niet vast staat welke rol ieder heeft, maar dat dit zich in de praktijk ontvouwt. Dat iedere leerling zijn eigen leraar kiest, als vanzelf, en de leraar zijn leerling ziet.

  17. Volwassen ben ik volgens de maatstaven mijn eigen innerlijk kind zit op velen momenten nog met een hoop onzekerheden en vragen. Geraakt ben ik door dit gedicht door deze woorden zijn mijn diepste gevoelens en gedachten uitvergroot en belicht. Door angsten en patronen houdt ik mijn innerlijk kind nog steeds gevangen terwijl wij beide intens naar innerlijke vrijheid verlangen. Stap voor stap ben ik mezelf steeds meer zichtbaar aan het maken door deze reis kan ik steeds beter contact met mezelf en mijn eigen innerlijk kind maken. Ik hoef mij niet meer te verdedigen of te verschuilen. Trots ben ik op wie ik ben, dit besef maakt dat ik mijn leven met niemand zou willen ruilen….<3

    Warme groeten

    ~PuurMaartje~

  18. Ik begrijp je kreet helemaal.
    Als voormalig lerares en directeur breng ik nu programma’s voor leraren en directeurs om net die dingen te leren die je aanhaalt, zodat het onderwijs kan verzachten, leerlingen kunnen leren wat diep in hen suddert, waarin we leren leren ZIJN zoals we zijn en we vooral eerst het leven en de liefde leren leven. The New Teaching.

  19. Lieve kinderen van deze tijd,

    Ik lees jullie hartenklacht met spijt.
    De huidige wereld staat vol idealen
    en allemaal moeten we die blijkbaar halen.
    Afgerekend op behaald succes
    en anders overgeleverd aan de stress;
    kan dan niemand gelukkig zijn
    zonder al dat chic en fijn?
    Als je met beide benen stevig staat,
    dan geldt alleen deze goede raad:
    leef je leven zoals je belieft,
    zonder dat je een ander grieft.
    Blijf bij jezelf ten alle tijden
    zonder daarvoor met anderen te strijden
    Ieder zijn deel op deze aarde,
    kan alleen met ieder zijn waarde.
    Dus mijn raad met een lieve groet:
    doe met een ander wat je wilt dat die met je doet.

    Sint wenst je een fijne toekomst

    • @lindy, prachtig! Ik voel de pijn. Die draagt een ieder van ons. En ja ik ben het met je eens. Het begint bij jezelf. Lieve groetjes Indra

  20. Ja er is weinig aan toe te voegen , ontroerend , hoor en begrijpelijk, als ik al zie wat mijn kleindochter nu al moet presteren , daar zet ik vraagtekens bij , ze is tegen het eind van de week erg moe , ook een hele drukke klas 30 kinderen en een juf van tegen de zestig ook moe , en ze kan minder incasseren oftewel uitgeblust van het zeer zware werk , Eigelijk montessori , en de vrije school zijn duidelijk anders , daar kan een kind wel langer kind zijn , ik zou voor mijn beiden kleinkinderen ook wat vernieuwingen willen , niet die druk , nu al presteren , nee laat het anders worden nu of nooit ! ! Een heel indrukwekkend stukje , en dat op 5 dec het raakt mij . Een nieuwetijds. Oma .

    • @Jannie, prachtig lieve nieuwetijdsoma! Ook U Kan helpen door uw innerlijke kracht en wijsheid in te zetten. Op uw manier! U bent niet voor niets een nieuwetijdsoma. Liefs indra

  21. Uit mijn hart gegrepen!! Tranen in mijn ogen, dit had geschreven kunnen zijn door mijn eigen kinderen…zo herkenbaar. Bedankt voor het plaatsen!

  22. zo werk ik op een school soms denk ik helaas waarom ben ik die leerkracht niet.Had een gesprek met een leerkracht uit groep 8 en vertelde haar dat ze de kinderen soms een beetje hun eigen verantwoordelijkheid moest geven volgens haar kon dat niet dan zouden (het is een zwarte school) het allemaal criminelen worden als zei ze niet in het gereel zou houden en verantwoordelijk snappen ze niet vertelde ze me als ze 11 zijn die dingen snappen ze pas met 18 jaar ongeveer was haar mening..nu vraag ik je hoe bedoel je les geven uit een boekje en ingestudeerde instructie.

    • @ikke, Hoe voelt ‘vertrouwen’ voor de juf?
      Een feedback vanuit liefde en je kracht brengt een aanraking in haar. Moedig dat je durft! Het gaat om bewustwording. Elke juf of meester heeft ooit vanuit t hart besloten voor het vak te gaan. De intenties zijn goed, de druk vertroebeld deze. Door onwetendheid en gewoontes gaat het zoals het gaat. Kinderen hebben prachtige boodschappen ook voor de juf. Alleen zal ruimte nodig zijn om deze te kunnen waarnemen of horen……
      Dat kan iedere persoon alleen voor zichelf creëren, denk ik. Nogmaals, samen met elkaar gaat het lukken. Leerkrachten en ouders en andere betrokkenen.
      Lieve groetjes Indra

  23. wow die komt even binnen .. het verwoordt precies hoe ik me altijd in het onderwijs heb gevoeld… maar ook de strijd die ik op dit moment met het onderwijssysteem voer voor mijn eigen kinderen …

    De jongste heeft met me meegelezen en is er stil van … ik voelde hem bij haar binnenkomen .. en na enige stilte komt ze keihard en resoluut terug met de woorden ….

    DIE GA IK MORGEN OP SCHOOL VOORLEZEN ….

    Als je het niet erg vindt doe ik een documentje van je gedicht maken . om mijn dochter de kans te geven om haar woorden waar te maken …
    Maar uiteraard niet zonder toestemming van diegene die deze mooie rake woorden geschreven heeft xxx

  24. Een Grote Bravo voor dit nieuwe tijdskind, in haar gedachten de woorden verwoord en dit in een gedicht met een werkelijke daad heeft omgezet, woorden die zoveel kinderen niet kunnen uitspreken. Daarom ouders, onderwijzers luister en handel voor jullie kinderen die onder jullie verantwoording staan. Denk niet klein hierin maar zeer groots, steek de hoofden bij elkaar en zet iets groots op zoals staken, gebruik de sociale media hiervoor. Hou de kinderen thuis, laat weten dat jullie met deze onderwijsregels niet meer mee eens zijn. Laat jullie stem horen waar een kind nog niet voor zich zelf kan spreken. Ouder(s) wees zuining op jouw kind of kinderen, het was al een Godswonder dat jij een kind mocht krijgen, zorg dat het ook een mooie toekomst kan krijgen…

  25. “WOW” … !!!

    Zo waar en die komt zeker binnen.
    Dank aan de lelaren die het verschil durven maken en kinderen als individu zien met eigen talenten.
    Ander onderwijs is zeker nodig.
    Het maakt mij blij dat er ook leraren zijn die doen wat ze kunnen.

  26. Ik zag dit filmpje laatst op:

    http://findlifesecrets.com/what-if-we-made-education-about-how-to-be-healthy-and-happy/

    In Nederland met zijn onderwijsinspectie en alle mogelijke regels misschien (nog) lastig te realiseren. Of nog een lange weg te gaan. Leraren doen hun best. Het is voor hen ook roeien met de riemen die ze vanuit de overheid worden aangemeten. De overvolle klassen. Het zou misschien eens tijd worden voor een soort revolutie in het onderwijs…..

    Maar jeetje, wat had ik het soort onderwijs uit het filmpje graag zelf hebben gehad en zou ik dit graag willen voor mijn kinderen.

  27. Wat een prachtig gedicht! Het is precies hoe ik me als leerling heb gevoeld en waar ik nu als docent tegenaan loop. Er komt verandering, let maar op. We gaan een nieuwe draai geven aan het onderwijs zodat we allemaal ‘gelukkig’ zullen worden en met plezier en passie ergens mee bezig zullen zijn.

  28. poeh…die komt wel even binnen…ik kan alleen maar zeggen: ik doe mijn best en voel deze kentering zeker. Het onderwijs is log…ik doe in mijn groep wat ik kan!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in