Zo verliefd ben ik op mijn kinderen. Ik vind ze zo prachtig en zo wijs. De band die we hebben gaat voorbij ruimte en tijd. Zo vanzelfsprekend, zo eigen en zo natuurlijk. We horen bij elkaar. En dat weten we zonder woorden. Dat maakt dat de liefde diep gaat, maar ook dat we elkaar hard kunnen raken.

Voor niemand zo kwetsbaar als voor mijn kinderen. Als het om hen gaat ligt alles bloot. Ik geef me helemaal. Ik ga tot het uiterste. Zodat ik weet dat ik alles heb gedaan om hen het beste van mezelf te geven. Dat maakt me kwetsbaar. Maar het is een missie waarvoor ik leef. Mijn kinderen zijn me heilig.

Mijn kwetsbaarheid brengt me bij onbekende delen van mezelf. Delen die eerst weggestopt lagen onder het stof. Ik wilde ze liever vergeten dan doen herleven. Maar met een simpel gebaar tovert mijn dochter het naar de oppervlakte. Het stof waait op en onopgemerkt sta ik oog en oog met een vergeten deel van mezelf.

Het doet me schrikken. Ik herken mezelf niet meer. Ik voel hoe ik de controle kwijt ben. Een vleug paniek gaat door me heen. Ik reageer… Ik reageer, als vanzelf. Voorbij mijn bewustzijn, aangeraakt door haar woorden.

We zijn elkaar kwijt, mijn dochter en ik. Onze verbinding is in dit moment verdwenen. Onze band van liefde voor even doorgesneden. Zo lijkt het. Ze kijkt me aan. Vol onschuld. Vol kracht. Zij is nog steeds wie ze is. Ik daarentegen werd meegenomen door mijn verleden.

Met volle kracht gaat ze staan voor wie ze is. En ik weet het even niet meer. Vertwijfeld kijk ik haar aan. Haar ogen zijn strak op me gericht, volledig overtuigd van zichzelf. Het is alsof ze me wil vertellen dat ook dit deel bij me hoort en dat het er om gaat weer helemaal heel te worden. Als ze er de woorden voor had zou ze dat zeggen.

Het besef komt langzaam binnen. Ik kijk in haar prachtige bruine ogen en kan alleen maar denken: ‘Wat ben je wijs, wat ben je prachtig.’ ‘Ik hou van je Lieverd’, zeg ik. Onze verbinding is weer hersteld. In stilte dank ik haar voor haar liefde om van mij een beter mens te maken. Haar liefde voor mij, zo puur en onvoorwaardelijk, kan ik voelen trillen in mijn hele lichaam. Mijn lichaam is liefde. Liefde voor haar, voor ons. Zo zijn we onlosmakelijk met elkaar één, voorbij ruimte en tijd. Voor altijd, verbonden door liefde.

3 REACTIES

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in