nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine

Van verdediging naar kracht

“Wild moon woman you were not made to be tame. You are an earthquake shaking loose everything that is not soul. Shake, woman, shake.” Elyse Morgan

Vloedgolven, wervelwinden, vurige vlammenzeeën zijn allemaal symbolen van oerkrachten. Kun jij je voorstellen dat er ook in jou zulke sterke krachten aanwezig zijn? Wat roepen deze krachten in je op? Passie, genot, ontzag, onrust, angst?

In ons diepste wezen zijn wij pure kracht. Wij dragen de potentie in ons van zoveel meer energie en passie dan wij ons toestaan te laten stromen. Wij hebben geleerd ons in te houden, ons aan te passen. “Doe gewoon, dan doe je al gek genoeg.”

Confrontatie met krachten van buitenaf

Wat doe je bij tegenwind? Trap je harder? Schakel je een versnelling terug? Stap je van je fiets en ga je lopen? Wacht je tot het overwaait?

Je eerste antwoord geeft vaak aan, wat je eerste impuls is bij een confrontatie met externe krachten. Vaak roept een dergelijke confrontatie weerstand op. Weerstand tegenover iets wat iemand anders doet of zegt. Als we weerstand ervaren, zijn we meestal geneigd volgens een bekend patroon te reageren zoals bijvoorbeeld:

  • Aanvallen

Wij zijn verontwaardigd en willen ons gelijk halen. De valkuil is dat we vervolgens middenin een woordenwisseling belanden terwijl we dit eigenlijk helemaal niet wilden.

  • “Harder trappen” oftewel extra je best doen

Wij willen onszelf bewijzen en laten zien dat we het echt wel kunnen. Daar is op zich niets mis mee, zolang je maar goed je grenzen bewaakt. Doe je dat niet, dan is de kans groot dat je jezelf voorbij loopt. Dat vreet energie.

  • Terugtrekken

Dat doen we meestal uit onzekerheid omdat wij niet weten hoe te reageren. De valkuil daarbij is dat we het contact met de ander verbreken. Als wij ons terugtrekken, worden we onzichtbaar, dan weet de ander ook niet meer waar wij voor staan.

  • Bevriezen

Deze reactie wordt vaak ingegeven door angst. Angst verlamt en maakt passief. Wij verstarren en houden onszelf klein in de hoop dat alles weer snel overwaait. Doen wij dit te vaak, dan raken wij de regie kwijt.

Deze reactiepatronen kun je beschouwen als vormen van verdediging. Bij tijd en wijle zijn het prima reacties. Maar als we daarin doorschieten worden het energievreters die ons uit onze kracht halen.

In hoeverre durf jij bij een confrontatie met weerstand echt in je kracht te staan?

Weerstand als uitnodiging om in je kracht te komen

Zie iets dat weerstand bij je oproept als een uitnodiging om in je kracht te komen. Sta voor hetgeen je belangrijk vindt, zonder je meteen te verdedigen. Maak vriendelijk maar duidelijk je grens kenbaar als die is bereikt. Want waarom zouden de verwachtingen van een ander meer waard zijn dan de jouwe? Laat zien waar jij voor staat. En als de ander het daar niet mee eens is, jammer, maar het zij zo. Jij hoeft dat niet op te lossen.

Gun jezelf de ruimte om er écht te mogen zijn, laat jezelf zien en sta in je kracht. De visualisatieoefening helpt je om je weer met je oerkrachten te verbinden.

Visualisatie van je krachtenveld

Sluit je ogen. Ga je met je aandacht naar je derde chakra, iets boven je navel en onder je middenrif. Daar is de plek waar je wilskracht zetelt, je zelfvertrouwen. Adem daar naar toe.

Stel je voor, dat er een bal van energie op deze plek is. Het is een krachtige, gele zon die straalt naar alle kanten. Als je inademt activeer je deze plek. Je stuurt er met elke inademing nieuwe levensenergie heen.

Warme en voedende levensenergie laat je innerlijke zon groeien. Je voelt de warmte en energie van die plek uitstralen naar je flanken, omlaag en omhoog. Je wordt opgeladen met deze energie, de kracht stroomt door je hele lijf, vult je helemaal op.

Ook de ruimte om je heen vult zich met deze energie. Je staat nu in het centrum van je eigen krachtenveld. Strek je armen zijwaarts, vingers gespreid, sta stevig. Voel je kracht. Open je ogen. Neem je plek in. Voel van binnenuit dat jij er mag staan. En dat je gehoord mag worden. Zeg “Ik”.  Laat je zien en horen, ervaar je kracht. Neem je voor dat je verbonden wilt blijven met deze kracht en sluit de oefening dan af.

Met deze oefening wakker jij je innerlijke vuur aan. Als je dat regelmatig doet, zul je steeds dieper in contact komen met je innerlijke krachtbronnen. Je krijgt meer zelfvertrouwen, ervaart meer voldoening en plezier. Je voelt de levensenergie door je heen stromen. In moeilijke situaties kun je die altijd opnieuw activeren met bijvoorbeeld deze visualisatieoefening.

Ik ben heel benieuwd wat dit artikel bij jou heeft opgeroepen. Wil je het hieronder delen?

vitaal water
vitaal water
vitaal water

8 REACTIES

  1. ik zit op een eiland met niet al te positieve mensen, het is een goede oefening om te proberen telkens als ze me ui mijn veld proberen slaan. op deze manier kan ik mijn grenzen nog meer afbakenen, dank u wel voor de tip!

  2. Lieve Jasmin, dankje voor jouw krachtpareltje. Inderdaad, het roept veel emotie op, een innerlijk weten, een altijd wel sluimerend aanwezig vuur wordt er mee aangewakkerd. Niet vanzelfsprekend voor een persoonlijkheid die altijd eerst aan anderen denkt, anderen gelukkig maakt en daardoor haarzelf in een schaduwlicht zet. Het is & blijft niet makkelijk, maar we mogen onze kracht niet verwaarlozen, oprecht dankjewel

  3. Dank je wel voor deze mooie oefening! Dit is net wat ik nodig heb op dit moment om hiermee om te gaan. En om hier hierin verder te groeien. Heb je misschien nog meer oefeningen die hierbij helpen?

    • Beste Lieske, in mijn e-boek”5 tips om jezelf weer op de eerste plaats te zetten” staan ook oefeningen. Je kunt het gratis downloaden na registratie voor mijn nieuwsbrief. En ik geef regelmatig workshops.

  4. Wopa, kan zelf soms een wervelwind zijn. Dan borrelt er ineens nog meer blijdschap in mij op. In mn enthousiasme neem ik dikwijls de tijd niet om anderen aan te voelen. Kom ik niet uit mijn woorden. Alles lijkt dan zo vanzelfsprekend dat ik denk dat iedereen mee is in mijn verhaal. Dan ben ik een bom van energie waar ik niet rustig bij kan blijven. En terwijl ik weet dat dit fantastisch is, is de confrontatie met anderen soms even heftig voor hen als voor mij. Met als gevolg dat ik me inderdaad stilletjes terug trek. En met die vreugde is er ook het verdriet dat dan opsteekt. Het voelt onnatuurlijk dat ik me moet inhouden, terwijl ik dan juist wil geven. Langs de andere kant krijg ik nog meer energie van die vreugde, die me dan weer in een flow brengt. Gelukzalige momenten.
    Liefs

    • Dank voor het delen van je ervaringen, Hilde. Ik herken het dilemma van afremmen versus vrijuit laten stromen. Je wilt immers ook in verbinding blijven met je omgeving. Volgens mij is af en toe een beetje afremmen niet erg, zolang je maar je eigen flow niet kwijt raakt en het later weer voluit mag stromen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Laat een reactie asch
vul je naam in