Nieuwetijdskinderen

Leven in heelheid
Door Rita Louise

NieuwetijdskinderenEen warme bries waait over een open veld. De grote bladeren van groen gras en helder gekleurde wilde bloemen die deze open ruimte vullen buigen hun hoofd gewillig, en laten de verhitte lucht over zich heen gaan. Dan alsof het georchestreerd is, keren deze kostbare kleinoden naar hun originele posities, staan trots rechtop bakkend in de namiddagzon. Ze zijn teruggekeerd naar hun centrum en behouden hun delicate balans tussen hun innerlijke behoeften en de omgeving. Ze leven hun heelheid.

Wij als mensen moeten ook buigen en meewaaien met de verwachtingen die door onze omgeving aan ons gesteld worden. Op een fysiek niveau wordt hiernaar verwezen als homeostasis. Homeostasis wordt gezien als de mogelijkheid van het lichaam om een innerlijk balans te behouden in het zicht van veranderende omstandigheden of omgeving. Dit is een zeer belangrijk concept om te begrijpen als we de ware aard van onze natuur willen begrijpen. We reageren constant op uiterlijke stimuli. De temperatuur van onze lichamen bijvoorbeeld moet binnen een smalle temperatuurband gehouden worden. Indien onze omgeving uitzonderlijk verwarmd wordt, reageert het lichaam onmiddellijk en beginnen we te transpireren.

Als we ons lichaam niet behandelen zoals zou moeten, als we de seintjes die alles zeggen over pijntjes en pijn over het hoofd zien, tracht ons lichaam te compenseren. Innerlijk zijn we als een steeds doorgaande beweging, waar de vele systemen van ons lichaam als spelers in een eeuwigdurende dans, téte-à-téte met een gezamenlijk doel, balans houden. Als we de seintjes die onze lichamen geven, blijven negeren en we ons delicaat systeem buiten hun limieten blijven duwen, breken de lichamen en ervaren we ongemak. Tenminste, als we niet te laat zijn.

Het is alsof in diezelfde wind, zoals die waait over het open veld, de grote groene grassen en wilde bloemen die eens waaiden en zwaaiden in de warme bries nu op hun kant liggen, en nu vechten om hun hoofden op te heffen naar de zon.

Maar we zijn meer dan een lichaam. We zijn Spirit die gekozen heeft om te bestaan in het lichamelijke, gevuld met gedachten, gevoelens en emoties. Hoe worden wij als uniek individu door onze omgeving op dit niveau beïnvloedt?

Als we in balans zijn, zijn we in staat om emoties te hebben, te voelen en te ervaren. Nodig hebben, lachen, huilen, hopen, verlangen, wanhopen, medelijden hebben, de mogelijkheid om liefde of vreugde te kennen. Deze gevoelens zijn een onmiddellijk antwoord op uiterlijke stimuli. Als we een adembenemend uitzicht zien, een goede grap horen of een zoete kus van iemand die we liefhebben krijgen. Hoe reageren we? Daar velen van ons deze gevoelens hebben. We voelen ons ademloos als we naar een prachtig uitzicht kijken, we lachen diep en van ganser harte bij een grap of we voelen de warmte, liefde en zorg van onze partner.

Maar hoe zit het met de andere emoties die we ervaren, emoties van angst, woede, eenzaamheid, jaloezie of pijn. Wat doen we met deze gevoelens? Ons werd aangeleerd welke gevoelens goed of passend waren om te uiten. Van kinds af aan is ons geleerd om deze emoties te verzwijgen net als gevoelens van woede, verdriet of pijn, alsof ze slecht zijn. Terwijl het OK is om emoties van geluk, vreugde en liefde uit te drukken, er is geen toestemming om emoties te laten zien die gezien worden als negatief. Maar zijn deze “negatieve ” gevoelens ook niet jouw gevoelens?

vlinder-kind
we zijn meer dan een lichaam

Wat doen we in plaats van ze te uiten? We potten ze op. We waarderen ze niet. We worden druk. We trachten onze geest van onze problemen weg te halen. We vechten tegen onszelf zodat we deze gevoelens niet hoeven te ervaren. We stoppen ze diep in ons wezen weg, duwen ze dieper in onszelf, totdat we ze na een tijdje niet meer kunnen zien. We denken “zo daar ben ik overheen”. Maar zijn we dat echt? Lieten we echt de emoties los of verborgen we ze alleen maar voor onszelf?

Als we onderdrukken versus het ervaren en loslaten van onze emoties gaan we in verzet. Verzet plaatst onnodige stress en druk op het lichaam. Het vraagt enorme hoeveelheden lichamelijke energie om de schade die we gecreëerd hebben, om onze emotie vast te houden, te onderhouden. Dan mogen we niet naar ze kijken, voelen of ervaren. We voegen stenen toe aan een energetische muur die ons omringt tot we geen gevoelens, goede of slechte, negatieve of positieve, meer hebben. Het is niet omdat we de stroom van onze “negatieve ” emoties gestopt hebben maar omdat we de stroom van onze emotionele energie volledig gestopt hebben.

Als we onszelf toestemming geven om al onze gevoelens te uiten (beide positieve en negatieve) als we toelaten om ze hun weg te laten gaan, voelen we ons altijd lichter, frisser en meer gecentreerd. Als onze emoties in balans zijn, kunnen we ze allemaal ten volle ervaren en accepteren. Het is gemakkelijker voor ons om er aan toe te geven en ze snel en gemakkelijk te verwerken. Ze worden toegelaten om door ons heen te vloeien. We ademen ze in, we ervaren ze en laten ze gaan. Het is de schoonheid van ons bestaan.

Zoals Oscar Wilde het verwoordde: “vind een uitdrukking voor verdriet, en het zal je lief worden. Vind een uitdrukking voor vreugde en je zal de extase hiervan verdiepen”. Mijn vrienden, dit is emotionele homeostasis.

1 REACTIE

  1. Niet fijne gevoelens, emoties en of gedachtes zijn er niet zomaar, ze bieden je de kans om het leven anders te gaan zien, te voelen en te ervaren.
    Maar dit kan alleen inderdaad zoals in de tekst is geschreven om ze bewust onder ogen te zien en te doorvoelen.

    Liefs

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in