DELEN
angst

‘We hebben nog geen inkomsten, weten niet hoe de wereld werkt en moeten maar braaf naar school. Naar een school waar geen rekening wordt gehouden met de gevoeligere, en waar je in een gevaarlijke molen van pesterijen, sociale druk en deadlines wordt gegooid. Stress en oververmoeidheid spelen daardoor een grote rol in mijn schoolleven’

Angstig, anders en jong

Ik ben bang. Ooh, zo gruwelijk bang om te laten zien wie IK ben, om te laten horen wat ik WEET. Bang voor de reacties van mensen die ver van mij afstaan. Maar nog banger voor de mensen dicht bij mij. Het zit me in de weg. Ik wil het eruit hebben, angst en verlangen strijden met elkaar. Ik ben niet net als de anderen. Ik ben niet jong. Ik ben oud.

Ik kan niet zuipen tot ik lam ben, mijn gevoel weerhoudt me van die stomme actie, die stomme actie die iedereen van 18 supernormaal lijkt te vinden. Je lichaam vergiftigen zodat je hersenen niet meer doen wat ze moeten doen en je gevoel niet meer zijn stem kan laten horen omdat je die simpelweg wegduwt.

En ik? Ik ben anders, ik drink, maar kan niet zuipen. En dat maakt mij een buitenbeentje. Waar slaat dit überhaupt op?!? Het stomme is nog wel dat ik me er nog iets van aantrek ook… Iedere keer weer al dat commentaar op mijn glas water, het enige drankje wat ik kan drinken zonder dat mijn lichaam uit balans raakt.

Het is stom en krom, maar wel de waarheid. Mensen vragen me ook vaak waarom ik zo weinig mee op stap ga, leg het ze maar eens uit. Ik doe het niet meer.

School, stress en prikkels

Wat ik hiermee wil bereiken is dat mensen wakker worden. Wij zijn als jongeren in deze samenleving zwakker en onzeker. We hebben nog geen inkomsten, weten niet hoe de wereld werkt en moeten maar braaf naar school. Naar een school waar geen rekening wordt gehouden met de gevoeligere, en waar je in een gevaarlijke molen van pesterijen, sociale druk en deadlines wordt gegooid. Stress en oververmoeidheid spelen daardoor een grote rol in mijn schoolleven.

En ik ben niet de enige, heus niet! Ik zit in een klas met 24 jongeren tussen de 17 en 25 jaar. 24 jongeren vol problemen, onzekerheden en angsten, 24 jongeren op dezelfde opleiding met dezelfde deadline, 24 stemmen, 24 emoties, 24 karakters. 24 vormen van prikkels.

Prikkels die ik niet trek. Ik heb mijn eigen portie dagelijkse prikkels die ik kan handelen: herrie, deadlines, stress, onrust. Maar ook de prikkels/gevoelens van andere die bij mij binnendringen: meningsverschillen onderling, woede, verdriet, onzekerheid, vermoeidheid, stress. Dit alles is een mooie chaos als je het mij vraagt.

En natuurlijk denken we dan automatisch aan de prachtige ‘aarde-oefening’ om al die chaos een mooi plekje hier beneden te geven, superhandig. Maar werkt die ook op de lange duur: nee, ik doe mijn best iedere keer weer. Ik zet mijn voeten op de grond en laat die wortels lekker diep komen, maar het moment dat ik de klas inloop tijdens een drukke periode is er geen houden aan en begint mijn hoofd weer lekker mee te dreunen. Probeer jezelf maar eens te aarden als je in een warrige mensenmassa staat.

angst

Reacties op spiritualiteit

Oké, ik ben SPIRITUEEL. En ik ben er trots op, echt waar. Maar dat is eng hè, spiritueel, dat woord alleen al. Mensen schrikken ervan, weten niet wat ze er mee moeten doen, hoe ze moeten reageren. Het is zweverig en eng. Ik zal vast wel anders zijn, geen fijne gedachte als je het mij vraagt maar ik snap het wel hoor, mensen worden bang als ze niet meer weten waar het over gaat. Ze kennen er geen hokje meer voor, het is niet veiliggesteld door de wetenschap.

Grappig hoe je het beeld dat ze van je hebben zo snel kan omgooien, hoe je van een gezellig meisje naar zweverig kan gaan. Alleen maar door het woord spiritueel te noemen. Dus als je erover na gaat denken kom je hierop uit. Ik kan niet mijn interesses uiten zonder dat mensen schrikken, dus automatisch kan ik mezelf niet uiten.

In deze maatschappij is het dus kiezen tussen jezelf zijn, of de botte bijl op je nek gezet krijgen en hopen dat je jezelf tijdens de ondervraging veilig kunt stellen. Want ja, de ondervraging komt. En maar enkele zielen zullen er oprecht geïnteresseerd in zijn. De rest zal je niet begrijpen, of het überhaupt maar proberen. Misschien is dat ook wel uit angst. Angst voor het onbekende. Wat het ook mag zijn, het weerhoudt mij ervan om mijn authentieke zelf te zijn.

Dat, lieve mensen, is het beeld dat ik heb. Dat is de wereld waar ik in leef, míjn waarheid. Je mag me mijn (on)gelijk bewijzen door je eigen waarheid aan me te vertellen. Misschien bevat die meer liefde, rust en ruimte om mijzelf spiritueel te ontwikkelen. Laten we het hopen.

Veel liefs.

20 REACTIES

  1. Zoals de vele herkenbare reacties is het een weg die absoluut niet makkelijk is hier op aarde. Ook ik herken wat je schrijft, en zoals Gerard schrijft, dan ben je van school af en heb je het weer met collega’s. Mijn advies, je moet leren jezelf op de eerste plaats te zetten, schijt te hebben aan mensen, als zij ook hsp zijn voel je dat vanzelf en is de energie zuiver tussen jullie. Maar leraren, leerlingen van school, al die de harde energie waar je de hele dag inzit gaat anders ten kosten van je gezondheid, laat ze zijn wie ze zijn, bemoei je niet met ze, ook niet in gedachten/ En je denkt alleen aan jezelf, daardoor voel je ook alleen in jezelf. Heel moeilijk voor een hsp, dat weet ik door ervaring. Maar ik weet ook door ervaring dat dat je redding is. Je stemt je namelijk onbewust af op anderen, en als je denkt, schijt aan andere mensen (klinkt hard voor ons maar dat is het niet, je doet ze geen kwaad ofzo) maar alleen dat te denken en je niet op andere af te stemmen en in op jezelf af te stemmen, bij jezelf te blijven, kan je de energie om je heen beter handelen. Jij komt op de eerste plaats en het is jouw leven. Laat anderen denken van je wat ze willen, You don’t care, Het moet je niet meer interesseren wat anderen van je denken. Je moet echt een knop aan zetten smorgens als je de deur uit gaat. Affirmeer: Schijt aan alles buiten mij, ik hou van mezelf en ik kom op de eerste plaats. Al die harde energie van buiten mij hoef ik niet te voelen en ben ik niet verantwoordelijk voor. Ik ben een zuiver persoon en verdien het om in vrede de dag door te komen, en daarom zet ik mijzelf op nummer 1 en anderen mensen zoeken het maar uit. (mensen die je wel waarderen en die een zachtere energie hebben, voel je vanzelf, en dan nog, wacht eerst af, laat ze maar wachten totdat jij er klaar voor bent) En Wees je eigen beste vriend of vriendin!

  2. Beste Mazemind, dank je wel voor het delen. Bijzondere reacties roept het op, ook bij mij. Ik vind je dapper en hoop dat je jouw weg zult blijven vinden in alle chaos. Wijsheid heeft een ieder voor zichzelf te vinden, maar als hsp’ers kunnen we er zeker voor je zijn. Dus bij deze, ook al zien of kennen we elkaar verder niet, ‘ik ben er voor je’ vanuit mijn hart.

  3. Hoi Mazemind!
    Wat je schrijft is herkenbaar. Misschien als we van ons anders-zijn onze kracht maken, maken de ondervragingen niet meer zo uit.
    Veel liefs!

  4. wauw, herkenbaar. Zelf ben ik 19 jaar dus hoor ook nog bij generatie z en ja precies ik voel me oud.
    Ik denk zelf ook dat er oude zielen zoals jij en ik in onze generatie zitten. Die vinden geen voldoening bij hersenloos op pad gaan en jezelf vernietigen.
    Ga je kracht als authentiek mens achterna . Wijs ben je , dat is iets wat onder de jongeren vaak niet goed begrepen wordt. Maar ook de verdere wereld als je ouder wordt , zal je er veel aan hebben bij je eigen authenciteit te blijven en je niet druk te maken over wat andere van je zouden willen zien.

    Ik snap je overigens heel goed met het stukje dat je schrijft over ondervraging. Soms denk ik dan maar ach ik zeg wel iets wat heel cliche is om verbazing of niet begrijpen te voorkomen. Wat ik heb geleerd de afgelopen jaren is dat we nooit voor een ander minder van onszelf hoeven laten te zien. Maar in onze volle kracht mogen staan als mooi mens. Daar ben ik nog steeds elke mee bezig en leer ik steeds weer opnieuw.

    Dankjewel. Ik lees helaas niet veel van leeftijdsgenoten dit soort artikelen en dat is ook zeker niet zonder een reden! We slapen vaak. Zoals je zelf ook zegt om mensen wakker te maken. Juist dat we dat opmerken is ook de bedoeling van het systeem waar we in leven. En zielen die wat meer bewust zijn kunnen dat ook weer aan andere doorgeven.

    Nogmaals bedankt

  5. Wat heb jij dit mooi geschreven zo herkenbaar! Vooral het stukje waarom je niet vaak opstap gaat of waarom je niet drinkt en dat je door die twee dingen eigenlijk bijna niet geaccepteerd wordt. Iedereen verwacht dat je maar normaal moet zijn maar ik heb zelf persoonlijk aan het woord ”normaal” een behoorlijk allergie voor gecreëerd. Maar ja wat kan ik zeggen je moet bijna wel in deze maatschapij aangezien het (helaas) om geld draait, moet je wel werken en naar school gaan, maar daarnaast ook nog een stage volgen wij adolescenten maken zoveel uren in een week om rond te kunnen komen en later een baan te kunnen hebben waar je hoopt gelukkig van te worden. En als je daarnaast ook nog een HSP-er bent is het soms worstelen met jezelf.

    Maar dit is fijn om te lezen mooi geschreven ook en super tof om te weten dat je niet de enige bent!

  6. Herkenbaar voor mijn leeftijd toen..Nu 46. Voldoen aan al doe verwachtingen. Ik hield het niet vol. Ik schreef een boek afgelopen jaar ‘ware vrijheid’ voor mezelf, voor mijn kinderen, vrienden en familie om duidelijk te maken, de weg die ik ben gegaan om te komen waar ik nu ben. Gevoelig voor alles wat er om me geen gebeurt, bescherm ik nu mezelf, door niet meer overal in mee te gaan. Ik hoop een steun te zijn voor jongeren van nu, die zijn, zoals ik toen was. Dank je wel voor het delen van dit mooi geschreven stukje. Liefs Desiree

  7. Ik begrijp je zo goed. Jouw verhaal is mijn verhaal alleen 50 jaar terug in de tijd. Een dromer was ik, zweefde altijd met mijn gedachten overal behalve bij de les. Pesterijen, rumoer in en buiten de school, thuis, gevoelig voor allerlei sferen. Vele jaren later en een burnout verder begrijp je dat je hooggevoelig bent. Op de een of andere manier was ik eigenwijs genoeg om mijn weg te kiezen en te gaan, wars van wat mensen van me dachten of vonden. De gevoeligheid is gebleven maar er is ook een stabiliteit gekomen omdat ik weet, dat het altijd goed komt zolang je maar bij jezelf blijft (hoe moeilijk dat soms ook is!), naar jezelf blijft luisteren en in jezelf blijft geloven.
    Succes met je levenspad!

  8. Ik begrijp je. Net als ieder ander heb ik me onbegrepen, niet geliefd en een buiten beentje gevoeld.

    Aarden, het werkt zolang je alleen bent. Van zodra je bij groepen mensen bent loop je leeg. Er zijn verschillende oplossingen die je bij jezelf houden als je dit ervaart.

    1ste een edelsteen in seleniet of bergkristal.
    De kracht en energie van de aarde houden jou energie vast.

    2de mogelijkheid: essentiële olie op je voeten. gebruik plantaardige olie.en men hierin vetyver, sandelhout of ceder essentiële olie.

    veel liefs

  9. Heel herkenbaar. Hooggevoelgheid is een gave maar kan een last zijn. Ben je gevaccineerd ? Laat het alsjeblieft ontstoren en je komt dichter bij je ware zelf zodat je met je gave om kan gaan

  10. Wat een moed om je zo te durven uiten!
    Goed van je!
    Je bent een voorbeeld voor velen, je maakt ze wakker!
    Blijf vooral bij wat voor jou goed voelt en dat weet je gelukkig al.
    Je bent er al, in het NU in je bron!
    Warme hartegroet!
    Wilma

  11. Wat je beschrijft lieve Mazemind is zo herkenbaar! De schoolperiode is het moeilijkst omdat alleen het systeem en de regeltjes gelden….en iedereen is daarmee aan het overleven, ook al lijkt het anders. Zoveel biertjes dempen alleen maar dat gevoel…
    Vertrouw op jezelf, wat je hart je ingeeft. Er zijn gelijkgestemden: als je zo´n oude ziel bent vind je die misschien nu eerder bij ooms of tantes of een lieve buurvrouw.
    Jouw verhaal was ook mijn verhaal. Nu probeer ik jongeren te steunen in mijn omgeving gewoon door ze n appje te sturen als ik aan ze denk.En dan komt er zoveel terug….
    Hou vol, ook jouw lichtje mag gaan stralen!! Je kwetsbaarheid van nu wordt je kracht . Ieder mens heeft n diamant van binnen….jij ook!
    warme groet,
    Emmy

  12. Mijn schooltijd was niet anders! Helaas is het werkende leven ook niet echt anders! Het zijn dezelfde mensen als toen in die klas, die nu je collega zijn. Natuurlijk kan je passend werk zien te vinden, maar valt echt niet mee. Er valt helaas niet aan te ontsnappen. De enige remedie is Spiritueel zo veel mogelijk te groeien en de niet-HSP-er te overstijgen. Ze zijn ziende blind en horende doof, gewoon aardse mensen! Wij HSP-ers zijn niet van deze aarde, wij bezoeken slechts deze aarde voor een bepaalde periode, om het een en ander te leren. Deze aarde is absoluut te grof voor ons, een te laag trillingsgetal voor ons veel hogere trillingsgetal! Als wij HSP-ers ons energie-aandeel vergroten met zijn alle hier, zal het totale trillingsgetal opgetrokken worden. Ook dat van de “gewone” mens. Dan zullen zij eveneens gevoeliger worden net zoals wij, zoals het hoort! Mijn advies is; zoek een paar mede HSP-ers waarmee je intensief contact houdt als steunpilaren om jezelf te kunnen blijven. Accepteer de rest, hun tijd komt nog wel. Groetjes Gerard.

  13. Ook ik begrijp je volledig, ik voel hetzelfde, al ben ik ouder.
    Al dat ik voor jou wens is begrip, onvoorwaardelijke liefde en aansluiting.. Weet dat die tijd ooit komt! Besef dat je speciaal bent, en alle kwaliteiten in huis hebt om de wereld te helpen (veranderen)! Hoé, dat is nog iets om uit te vinden. Geef alsjeblieft niet op, ik geloof in je, echt!

  14. Wat je beschrijft herken ik in mijn jongste dochter, 33 jaar oud nu.
    Zij is een zelfde hooggevoelig goddelijk wezen als jij bent en is ook al haar hele leven aan het strijden tegen niet begrepen worden en onrecht in de wereld. Ik vind het mooi om te lezen hoe je probeert bij jezelf te blijven. Ga daar vooral mee door en twijfel nooit aan jezelf want hooggevoelige mensen zijn puur en die zijn hard nodig in deze wereld!

  15. Mooi hoe je dit omschrijft. Mijn zoon van 13 is nog aan het ontdekken hoe hij hiermee om moet gaan. Voelt zich vaak ‘ziek’ en vlucht in het spel van de PlayStation. Iets wat ik probeer tegen te houden maar dat is erg moeilijk.
    Heb je hier ook ervaring mee? Ik zou het fijn vinden om hier wat over te lezen en dit kunnen delen met mijn zoon.

    • Hallo Jol,

      Ja ik ben inderdaad ook gevlucht, maar dan in boeken. Het is ooit zo lastig te begrijpen, maar het is juist zo super logisch!! natuurlijk wil je vluchten voor deze wereld, weg dwalen in een fantasie wereld. En weer wakker worden als je er klaar voor bent. Het nadeel aan de playStation is alleen de straling en de prikkels die er van afkomen, ik vind dat niet prettig waardoor ik me er nooit toe aangetrokken voelde. Maar probeer anders een andere afleiding voor hem te vinden, bv in de bossen wandelen samen, tekenen, kleuren, klussen of iets anders creatiefs. misschien kan hij zo een andere uitvlucht vinden. En anders, hij komt er vanzelf achter wat wel en niet goed voor hem is.

      succes!

  16. Wil dat ik je zou kunnen helpen (datkanniet) Wil je een knuffel geven, een echte (bijdeze) Wil zeggen dat ik je begrijp (100%) We zullen niet alleen blijven, daarvan ben ik zeker, en het vreemde is.. delen is bijna net zo ongemaklijk als a l l e e n
    En wanneer je dat ervaart, kun je niet anders dan erom glim-lachen (allesisOK)

  17. Ik begrijp je helemaal. Ik ben nu in de vijftig, maar jij beschrijft wat ik geleefd heb toen ik jouw leeftijd was. En eigenlijk voel ik me heel leeftijdsloos, want in mijn leven moet ik nu werken aan die omgeving eindelijk achter me te laten en op zoek te blijven naar wat ik nog steeds wil geloven dat wij, hooggevoelige mensen, empaths en nieuwe tijds kinderen, ongeacht onze leeftijden, samen kunnen creëren. Laten we beiden volhouden en onszelf blijven en hopelijk dragen we bij aan de grote (evolutionaire) verandering die zo ontzettend nodig is. Liefs! Dree : )

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in