spelen-natuur

door Heidi Verheul

Ieder mens heeft een verleden, heeft zijn lessen te leren gehad in het leven. Iedereen!

Goed, de een heeft wat zwaardere lessen op zijn bordje gekregen als de ander, maar ieder heeft geleefd en situaties ervaren en daarbij opgedane inzichten verworven en wijsheid vergaart.

Sommige mensen vinden dat het verleden je vormt, dat je het verleden niet kunt vergeten, want dat het bij jou als persoon hoort.

Ik vind dat het maar net is welke invulling je eraan geeft, ook vind ik dat juist deze invulling ervoor kan zorgen dat je het verleden als een last ervaart, en zodoende deze nog steeds bij je draagt.

Er zijn ook mensen die vinden dat het verleden hun gevormd heeft.. Ja wat is gevormd, wat houdt dit woord precies in? Is dit niet ook heel persoonlijk? Is het niet gewoon levenservaring? Precies dát wat je kwam doen op Aarde?

Leven, leren, groeien, een hoger bewustzijn ontwikkelen..spelen-natuur

Mijn verleden is mijn verleden, maar het blijft ook echt daar. Mij maakt het nu niet meer uit wat er in mijn verleden heeft plaatsgevonden. Wel ben ik dankbaar voor de wijsheid en inzichten die ik bezit, want deze, zo redeneer ik, zal ik zonder mijn verleden niet opgedaan hebben.

Maar is dit ook echt zo? Misschien is dit wel een deel van mijn karakter, van mijn persoonlijkheid, de wijsheid die ik meegenomen heb naar de Aarde…

Wie weet?

Wat ik weet is dat mijn verleden er voor mij totaal niet meer toe doet, mijn toekomst doet er zelfs niet meer toe.Heerlijk, die rust! Ik vertrouw op mezelf, op mijn eigen leiding, en ik vertrouw op mijn eigen intuïtie en dat alles op mijn pad komt wanneer ik dit nodig heb.

Ik voel niet meer de behoefte om te denken, om me zorgen te maken, ik voel de behoefte aan rust, aan bewust in het moment leven, en de gedachten die omhoog komen, zijn bewust gestuurde mooie gedachten afkomstig van mijzelf.

Wat ik wil creëren voor mijzelf, voor de mensheid, voor Moeder Aarde.

Ik weet ook niet beter of dat ik ben, zoals ik ben. Ik wil niet meer weten hoe het eraan toe gaat in het hoofd van een ander, ik wil niet meer weten hoe een ander zich voelt.

Het is niet meer dat dit me niet interesseert, nee, ik heb veel mededogen met mijn medemens.

Het is veel eerder dat ik tevreden ben met mijzelf als mens, en dat ik mijzelf helemaal geaccepteerd heb, precies zoals ik ben.

waterbeeld

En het is ook dat ik alle gevoelens, en gedachten ook echt bij een ander kan laten. In het begin was dit wat onwennig, juist omdat ik zo begaan was met de ander, en zelfs zo in hun gevoel ging zitten dat de eerste paar keren dat ik dit niet meer ervaarde

een gedachte opstak die er totaal nutteloos is: “Het lijkt wel alsof het me niks meer doet”. Een oud patroon wat in een nieuw jasje kwam opzetten. Deze gedachte heb ik uiteraard meteen verbogen.

Ik leef mijn Leven nu, met een diepe onvoorwaardelijke Liefde voor alles

En juist daardoor laat ik mensen los, zelfs in mijn directe omgeving, ook mijn zoontje van wie ik intens veel hou.

Want ik weet dat ieder zijn lessen te leren heeft in dit leven,en dat deze het optimaals geleerd kunnen worden en ervaren kunnen worden door alleen diegene zelf. Dan zal diegene door zijn Levenservaring zijn wijsheid en inzichten ontwikkelen op zijn manier.

Uit Onvoorwaardelijke Liefde loslaten, zodat de ander optimaal kan groeien.

Natuurlijk kun je, als erom gevraagd wordt, handvatten aanreiken, en natuurlijk ben ik nog verantwoordelijk voor mijn zoontje, hij is immers drie.

Loslaten wil niet zeggen er niet meer naar omkijken. Loslaten wil zeggen, eerst de ander de kans te geven om het Leven zelf te ervaren. Dat is onvoorwaardelijke Liefde.

Om niet meteen in te grijpen, met jouw waarheid de ander goedbedoeld tot inzichten willen laten komen.

Dus als we het hebben over het verleden, doet dat er voor jou nog toe? Dan wil dat zeggen dat je er nog niet klaar mee bent, dat door oud zeer je het nog niet los kunt laten.

 

Het verleden, hoort dit niet gewoon bij het Leven, net zoals het Heden en de Toekomst. Maar wat is het nut om stil te staan bij ervaringen die al geweest zijn, of bij ervaringen die nog gaan komen, als we alleen nu op dit moment Leven?

Is dit niet ook gewoon waarvoor we op Aarde zijn gekomen? Om Het leven te Leven? Echt te Leven, met het volste bewustzijn? Om tot het hoogste bewustzijn gekomen,  net als Moeder Aarde onze medemens met onvoorwaardelijke Liefde bijstaan in hun groei?

 

©Heidi Verheul

Alle artikelen  van Heidi Verheul op nieuwetijdskind.com

27 REACTIES

  1. Ik sluit niks uit. Maar de reden dat o.a ik dat bij jou ervaar is, denk ik, omdat je in je reacties anderen vaak corrigeert of verbetert. Wat denk jezelf?

    • @Melissa, ik mag ter plekke blind, doof en kreupel worden als ik ook maar iets van een corrigerende, verbeterende, betweterige energie bij me draag of uitdraag.

      M.a.w. alles wat ervaren wordt bij ene Aart, is geheel een projectie van de lezer en dus gebaseerd op nog ‘oud zeer’.

      Kolere, wat ben ik arrogant, ik zou God kunnen zijn.

      Sterker nog, mag ik me even voorstellen.

      Ik sta zelf altijd te kijken wat er weer aan tekst uit rolt.

      Was getekend,

      ene Aart (wat een sukkel maar wel een hele lieve).

      • @Aart,
        Zou goed kunnen, dat de die energie die je uitdraagt, als spiegel fungeert voor een ander zijn energie omdat die daar herkenning in vind. Ik ben trouwens sterk ervan overtuigd dat alles god is, dus ook aangenaam he 🙂

  2. @rob.,
    Haha, dat is me ook opgevallen. Alleen dat ‘schuilt’, ben ik het niet mee eens, want dan zou het verborgen zijn, terwijl het hier juist duidelijk zichtbaar is, he. Misschien is het wel onbewuste betweterigheid, of juist met dikke opzet, dat is me niet duidelijk. Wil niet hem hiermee afdoen. Ik weet dat bijna iedereen wel in meer of mindere mate betweterig is.

  3. @rob., er zijn nu in de wereld mensen die gewoon alles weten en laat ik er daar nu zo eentje van zijn.

    Dat er bij jou iets getriggerd wordt Rob heeft toch niets met mij van doen. Waarschijnlijk door mijn tekst wordt er iets ouds/oude ervaringen bij jou getriggerd en vandaaruit denk je bij mij iets te zien en neem je dat mogelijk voor waar aan en trekt conclusies.

    Stel dat ik een betweter ben, aandacht nodig heb en een groot ego ben, dan zou je dat hooguit neutraal met een glimlach kunnen constateren, toch?

    Rob, speciaal voor jou http://www.youtube.com/watch?v=DAz4odW-JVs

    • @Aart, blijkbaar kan ik er nog niet om lachen dus punt en ik wil dit ook even niet veranderen. Ik geen zin om de heilige boon uit te hangen ik wilde dit gewoon zeggen. En misschien wil ik ook aandacht en iets op gang brengen lia maar dat maakt me ook niets uit en wil dit nu ook niet veranderen. We weten allemaal dat ze met wat oud zeer zitten maar het lijkt wel of dat maarmeteen aangepakt en opgelost moet worden.

      • Rob, ik ben de laatste die zal beweren dat je aandacht nodig hebt. Schreef al dat het een grapje was omdat de tekst hier 2x voorkomt.

      • Rob, ik ben de laatste die beweert dat je om aandacht vraagt. Had al aangegeven dat het om een grapje ging omdat je tekst hier 2x vermeld staat.
        Wat mij betreft hoeft er niets aangepakt en opgelost te worden. En er “moet” helemaal niets.

  4. Heey Lieve Heidi,

    Ik wilde je even zeggen dat ik je tekst gedeeld heb op facebook, want ik vind hem echt heel mooi……

    En heb al reacties erop gekregen :),en is al weer gedeeld door een vriendin 🙂

    liefs Sabine

  5. ook voor mij erg herkenbaar.
    had moeite met loslaten omdat ik dat als een soort desinteresse zag, moest wennen aan mn nieuwe ik ,voelde niet goed.
    nadat ik dit gelezen had ,weet ik dat het goed is zoals het is.
    dank je wel.

  6. Heidi, dank voor je mooie en duidelijke verhaal!
    In mijn beleving blijven verleden en toekomst (als dualiteit) belangrijk genoeg om het leven te leven.
    Maar van wezenlijk belang vind ik dat verleden en toekomst in feite bedachte zaken zijn, die zich afspelen in tegenwoordig-Zijn.

    • @Lia, ik heb gisterenmiddag een plastic zak over mijn hoofd getrokken en eens flink gedacht en gevisualiseerd hoe ik de dag er voor adem had gehaald.

      Ik zag het hoofd in de spiegel verkleuren en heb de zak maar van het hoofd verwijderd, het lichaam schijnt dus niets te kunnen met dat verleden en de toekomst.

      Ik ben benieuwd wat het verleden en de toekomst voor jou van waarde heeft.

      Het lukt mij namelijk niet meer om het verleden en de toekomst te ervaren als iets echts, als iets wat in het moment zelf, iets toevoegd of enig nut heeft.

      Mijn inziens en ervaring is dat als er werkelijk in het moment geleefd wordt, zoiets als verleden en toekomst niet bestaan, je je daar niet mee bezig houdt.

      Ik moet trouwens morgen wel naar de tandarts.

      • In het moment is niets; ben ik niets. Wat eraan toevoegt is verleden-toekomst-film. Van een film kun je enerzijds zeggen dat-ie niet echt is, en anderzijds dat-ie wél echt is omdat je het bestaan van de beelden niet kunt ontkennen. Ik voel mij dus min of meer verplicht om het spel mee te spelen, maar kan kiezen of ik er een drama of klucht van maak.
        PS: wat mij betreft iets er tussenin. Ben iemand van de gulden middenweg. Mij zie je dus niet zo snel met plastic zak over hoofd.

      • MT@Aart, weetje aart volgens mij schuilt er in jou een gigantische betweter en het is misschien niet mijn zaak en het maakt me ook niet spiritueler maar jij raakt bij mij een irritatie factortje telkens weer. Je weet het allemaal zo goed maar waarom dan steeds reageren, omdat het kan of omdat JEZELF ook nog een beetje aandacht tekort komt. Waarschijnlijk ga ik een beetjete ver maar dat maakt me even niets uit. Volgens mij heeft dat ego van je je nog aardig in de tang. Zo ook bij
        Mij

  7. Mooie herkenbare tekst maar het is jammer, tis alweer verleden tijd.

    Ik moet zelfs moeite doen om me de tekst te herinneren, laat staan dat ik weet wat ik gisteren gegeten heb.

    Verleden is volgens mij niets anders dan het beeld dat je van jezelf hebt willen vasthouden/willen bevestigen.

    Verleden geeft je zelfwaarde en als iets het simpele NU in de weg staat is dat wel het verleden en zelfwaarde.

    Het simpele NU, waar je helemaal met niets hoeft bezig te zijn, je reageert enkel vanuit heelheid in het NU en niet vanuit je afhankelijkheid van het VERLEDEN.

    Maar ja, het verleden is wel veilig en vertrouwd en herinneringen zijn zo heerlijk om te koesteren.

    Ach wat schrijf ik weer, ik ga maar snel die mooie tekst hier boven nog eens lezen. Ergens weet ik dat ik die al gelezen heb maar mijn geheugen laat me m.b.t. de letterlijke tekst behoorlijk in de steek.

    Dat schijnt de pest te zijn van dat NU, het geheugen houdt niet meer vast wat praktisch niet meer nodig is.

    Vaarwel VERLEDEN, je krijgt mij niet meer uit het heden.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in