‘Voor alles is er een uur, er is een tijd voor alle behagen onder de hemelen’. (Prediker 3:1)

Prachtig vond ik het, het boek Prediker, als kind al. Hoewel ik protestants ben opgevoed en mijn eigen visie op de bijbel heb ontwikkeld in de loop der jaren, kon ik juist van dit boek zo genieten. Het is niet alleen zuiver gericht op een God, maar het gaat over het leven, over levenswijsheden. Vaak heb ik erin gelezen en vaak vond ik troost. Want het leven is zaaien en dan weer oogsten, haten en liefhebben, huilen en lachen, spreken en zwijgen. En zo zijn er nog vele tegenstellingen, die we allemaal vast wel eens ervaren hebben.

Kort geleden liep ik vast in mijn hoofd met een aantal dingen. Een van mijn favoriete quote’s is nog altijd: ‘you don’t need eyes to see, you need vision’. En op dat moment was mijn visie niet helemaal helder. Het fenomeen Nieuwetijdskind kwam ik jaren geleden tegen tijdens mijn studie Kunstzinnige Therapie. Aandachtig las ik het, maar op dat moment was ik er nog niet klaar voor om mezelf hierin te verdiepen. Altijd is het wel in mijn achterhoofd blijven hangen. Ik geloof dat je in het leven in je levensrugzak informatie en kennis verzamelt, die je ooit zult gebruiken. Het is me regelmatig overkomen, dat ik teruggreep naar een ervaring uit het verleden, die iets heel moois heeft gebracht. Al jaren weet ik dat ik heldervoelend ben, ook ken ik de eenzaamheid van het Nieuwetijdskind. De afgelopen twee jaar ben ik daar heel erg tegen aangelopen. Ik had een harde lessen nodig van ‘Hen van boven’. Tijdens mijn zoektocht naar mijzelf kwam ik op de site en daarmee een blog van Gordon over Nieuwetijdskinderen en Eenzaamheid. Het raakte me en ik voelde me daarnaast bijzonder gevoed. Ik moest iemand spreken. Niet lang daarna sprak ik Gordon.

In dit fijne gesprek bespraken we de relatie tussen mij en mijn zoon. Het minimensje is drie jaar oud en ziet engeltjes gekleed in wit met blauw. Ik geloof hem. De aanwezigheid die ik voel, ziet hij. Wat een prachtige combinatie. Al jaren roep ik, ‘op mijn veertigste ben ik op mijn plek van bestemming’. En alles wijst erop, dat het ook daadwerkelijk zo is. Dat houdt niet in, dat ik dan uitgeleerd ben, maar dat de basis voor mijn nieuwe leven is gelegd. We bespreken het feit, dat mijn zoon mij voelt, mijn verdriet, mijn blokkades. Ik word attent gemaakt op het feit, dat ik bewuster mijn tijd in hem mag gaan investeren, wellicht ook fysiek. Op dat moment weet ik niet goed wat er van mij gevraagd wordt. Ik zoek, waar vind ik? Ik heb gezaaid, maar hoe moet ik gaan oogsten? Ik moet in beweging komen, dat vraagt mijn zoon mij. ‘Hij wacht op mij’. Wat een prachtig mooi mensenkind. Na ons gesprek vertelt mijn zoon mij, als hij uit bed komt, ‘mama, ik ben niet meer verdrietig’. Onze telepathische verbinding is kennelijk sterker dan ooit. Terwijl hij sliep wist hij van mijn bewegingen.

Na het gesprek heb ik behoorlijk snel geoogst. Ik wilde bewegen, in beweging komen, en heb de laptop gepakt. Op zoek naar een instantie die peutermassage uitoefent, om met mijn zoon een fijn intiem moment te hebben. De eerste dame die ik bel, is een schot in de roos. Het moet zo zijn, dat weet ik zeker. We hebben een enorme klik. Deze vrouw gaat mij antwoorden op levensvragen geven. We spreken af om een eerst kennismaking zonder mijn zoon te doen. Ze geeft ayurvedische massages. Als ik een week erna bij haar onder behandeling ben, volgt het ene antwoord dat ik zocht na het andere. De energie in mijn handen heeft te maken met de energie van Christus. Ik voel me vereerd. De spanningen vallen van mij af tijdens de massage. Ik kom tot de conclusie, dat rust, vrede en licht en in jezelf van binnen zit. Waardering ontvangen van de mensen die er niet toe doen, is niet belangrijk. Als je vanuit jezelf handelt, vanuit je Pure-Zelf en het Witte licht, dan is waardering willen hebben eigenlijk egoïstisch. Als je handelt vanuit je zuivere zijn, is de ontvanger het belangrijkst en niet onze eigen zogenaamde geoogste resultaten. De kunst van het verlichte leven is, je levenswijsheden gebruiken, om ze om te vormen tot iets dat groter is, zuiverder is, liefhebbender. Je levenswijsheden delen, daar draait het leven om. De liefde hoort centraal te staan, niet ons eigen ego, maar wat is dat een pittige opdracht in het leven. We spreken tijdens de massage ook over communicatie. Ik denk nog altijd aan de woorden van een oud-directeur: ‘het is de toon van de muziek, die het maakt’. En wat de beste man had gelijk. Tot op de dag van vandaag gebruik ik het gezegde en probeer er naar te leven. Waarschijnlijk zou hij nu verbaasd zijn, omdat ik hem toen niet begreep, het niet de bestemde tijd daarvoor was.

Inmiddels is het lichter in mijn hoofd. Soms verdwaal ik weer in boosheid of andere donkere gevoelens, maar ik probeer dicht bij het licht te blijven. Nu begrijp ik wat Gordon mij wilde zeggen in ons gesprek. Die zuivere liefde, die verbindt, mijn zoon en mij, mijn medemens en mij, het universum en mij en al het onverklaarbare dat om ons heen is. De relatie tot mijn zoon is nog inniger dan ooit. Als ik hem vasthoudt, voel ik zijn energie, zo zuiver en puur, wat is dat een prachtig geschenk. Daar is geen massage voor nodig, zo waren mijn Ayurvedische masseuse en ik al tot de conclusie gekomen. Ik weet nu wat Christusbewustzijn is, maar het voornaamste is, ik VOEL het, met mijn hart.

Levenswijsheid,  een prachtig mooi gegeven…… alles heeft zijn bestemde tijd.

5 REACTIES

  1. Beste Dennis Holland, wat een sterkende woorden, het geeft me kracht om door te gaan zoals ik nu doe en te weten, dat er meer van ‘ons soort’ zijn. Je slaat de spijker op zijn kop!

    Lieve groet
    Monique

  2. Dag Monique
    Dank voor je prachtige verhaal. De mantel die jou en je zoon verbindt is voelbaar geworden.

    Het is voor mij ook pas sinds een kleine 3 jaar dat ik het ervaar als ‘wakker worden’.
    Of ‘geactiveerd’ worden. Klopt ook.

    Laat je liefde en licht maar los op de mensheid.
    Als een engel op aarde.
    Gebruik je wijsheid en je intuïtie en zie dat je heel erg welkom bent.
    Je licht en kracht kan soms verkeerd ontvangen worden.
    Dan tref je mensen die zich hebben afgesloten en niet of afwerend op je reageren.
    Weet dat je altijd wel in het geheugen van deze mensen zit. En dat er een moment komt dat ook deze mensen zich zullen realiseren dat ze iets bijzonders hebben ontmoet.

  3. Beste Monique, ik heb het met liefde gedeeld, dank voor je lieve woorden. De liefde van een kind is echt groot he? 😉

    lieve groet
    Monique

  4. Mooi geschreven.. Ik voel de echtheid en puurheid waarmee je dit geschreven hebt. Pure liefde voor je zoon.
    En hier mogen wij een glimp van opvangen.
    Dank je wel! 🙂

    Monique

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in