zielenliefde en de vrije relatie

Ik kom nogal wat mensen tegen die een vrije relatie willen. Maar wat is dat dan een vrije relatie? En dan spreek ik hierbij niet over vriendschappen, want dat is ook een vorm van relateren. Maar over een partnerrelatie.

Ik kom uit een huwelijk en kende mijn partner al bijna 35 jaar. Ik heb ergens altijd geweten dat wij elkaar vrij zouden maken. De manier waarop dat gebeurde is een lang en soms pijnlijk proces geweest. Ik ben mijn hele huwelijk bezig geweest om hem erbij te trekken. Hiermee ging ik voorbij aan het feit dat hij zelf verantwoordelijk is voor het aangaan van zijn zielsweg en proces daarin.

Ik ben de weg naar eigenliefde aangegaan na de geboorte van mijn oudste zoon (inmiddels 18 jaar geleden) en mijn ontwaken wilde ik zo graag met mijn partner delen. Ik voelde zo het verlangen om met hem in vrijheid te kunnen relateren. En dat ging gepaard met duwen, trekken en afstoten. Veel afstand en nabijheid. Mijn partner die stinkend zijn best deed contact te maken, maar dit niet kon. En ik kon het ook niet.

Wat heb ik geworsteld met het gegeven dat als je onvoorwaardelijk lief hebt , je de ander toch helemaal kunt accepteren zoals die is. Zo vroeg eens iemand aan mij, zou je nu uit vrije wil met je man in het huwelijk treden. En dat was een duidelijk nee. En nog ging ik door met iets in stand proberen te houden dat niet goed voor me was. Ik ging zo voorbij aan mijn eigen grens van het toelaatbare. En natuurlijk deed het ego mee, je hebt kinderen, hoe moet dat dan financieel, waar ga je wonen, wat zullen andere mensen hier wel niet van denken.

Allemaal oordelen naar mijzelf en geen daad van Liefde en respect naar mijzelf.
Uiteindelijk koos ik voor mijzelf. Uit Liefde ben ik weggegaan. Een heel pijnlijk en rouw proces. En toch is dat het beste dat ik kon doen voor mijzelf. Mijzelf vrij maken. De relatie voelde al te lang verstikkend en onvrij.

En dan kom je ineens op eigen benen te staan en treedt er opnieuw een proces in werking. Genietend van het vrij zijn ging/gaat gepaard met diepe rouwe pijn van het alleen zijn. Wat heb ik vaak de tekst van Oriah Mountain Dreamer gelezen.

Welke innerlijke kracht is jouw steun en toeverlaat als al het andere om je heen is weggevallen. Kun je alleen zijn met jezelf en heb je het werkelijk goed met jezelf wanneer het stil wordt, in eenzaamheid. De vraag die ik mijzelf regelmatig stel: Als alles om je heen wegvalt, wie of wat blijft er dan over?

En ik ben het aangegaan. Mij verbonden met de vrijheid in mijzelf. En dat is een proces van vallen en opstaan. Nog steeds! In dat proces kwam en kom ik andere mensen tegen die mij spiegelen met stukken onvrijheid die er nog in mij zijn. Mannen op mijn pad die mij mijn onvrije stukken nog spiegelen en het NEE in mij. En het patroon dat ik jaren in mijn huwelijk heb geleefd. AU! Tot hier en niet verder. Ik laat niet langer met me sollen.

Hele gesprekken met mensen over vrij relateren. En wat is dat dan dat vrij relateren. Is dat met of zonder seksualiteit. Een vrijbrief om met iedereen maar het bed te delen? Een manier om maar niet werkelijk een verbinding te willen aangaan. Als je van iedereen houdt en je voelt de liefde stromen wat doe je dan? Wanneer is het liefde en wanneer verliefdheid. Wauw wat een mooi proces. Ik schreef er al eens over, onder te titel liefde en verliefdheid.

Een relatie kan pas werkelijk vrij zijn als je vrij bent van de illusies van je verhaal.
De natuurlijke staat van een mens is vrijheid. Alleen zijn we als mens nog lang niet zover. Daar is ontwaken voor nodig. Niet zo verwonderlijk dat mensen er voor kiezen een vrije relatie te hebben. Een vrije relatie onder het mom van dan voel ik me vrij. Hoe vrij is een vrije relatie dan? Is het geen drogreden om vooral maar niet de verbinding met jezelf aan te gaan, en altijd weer een escape bij de hand te hebben zodra de ander vanuit zijn/haar verhaal gaat reagere?

Tsja wat is de ander dan toch lastig. In hoeverre ben je dan zelf in staat om naar jouw aandeel in het geheel te kijken. En niet onder het mom van wat een gedoe dit zeg, uit de relatie te stappen. Het is zo makkelijk om onze eigen stukken uit de weg te gaan.

Zolang je nog een reactie van afwijzing voelt naar de ander, en de neiging hebt voor het issue van de ander weg te lopen ben jij nog niet vrij. Oftewel in onvoorwaardelijke liefde. Zolang je jouw onvrijheid (lees gebrek aan onvoorwaardelijke liefde) projecteert op de ander is een relatie verstikkend en kun je niet in vrijheid verbinden.

ls je in staat bent om verantwoording te nemen voor jouw eigenliefde. Bewust bent van jouw patronen, dan ben je een eind op weg om in vrijheid te relateren. Niet iedereen is in staat om verbinding te maken met zijn eigen onvrijheid. En te communiceren over wat er in hem/haar leeft. Dan is het soms goed om een relatie te verbreken en je eigen weg te gaan. Als je onvoorwaardelijk van jezelf houdt en daarmee vrij bent kun je in vrijheid relateren.

De manier waarop je dan met iemand relateert is een keuze. Wil je echt wel een vrije relatie of is het een escape om je werkelijk over te geven aan verbinding. Mijn keuze is om vanuit vrijheid verbonden te zijn. En dat is voorbehouden aan 1 persoon.

Een Vrije relatie (Liefde) is ook gebondenheid
Zonder angst voor onvrijheid
en richt zich op 1 persoon
In het moment samen mag de liefde stromen
en zichtbaar zijn zonder ten koste te gaan van het eigen levenspad.
Dan is er nog voldoende ruimte om anderen
ook lief te hebben
Dan is er het vanzelfsprekende
Ik heb je Lief
Ik heb weet van jouw Liefde voor mij en andersom.
Volledig transparant en Verantwoording nemend voor de gebondenheid in vrijheid
en je eigen projecties.
Dan leef je die Liefde en straal je het uit.
Al het andere is een vlucht van het ego om
niet in overgave te hoeven verbinden

Uiteindelijk is er maar 1 persoon het allerbelangrijkst en dat ben jezelf. Als je het huwelijk met jezelf bent aangegaan voelt dat vrij. Liever alleen met mijzelf dan in weer een onvrije relatie.

En als ik die ene persoon dan tegenkom dan koester ik elk moment samen in vrijheid en verbondenheid. Net zolang het duurt.

©francis-ilse

Liefde en de vrije relatie
© francis-ilse

-Hoe kijk je er tegen aan? Laat een reactie achter onder het artikel en vertel het ons-

16 REACTIES

  1. Ik ben door EMDR therapie ook mezelf aan het losmaken van oude patronen. Best pittig, maar zolang ik niet 100% van mezelf houd weet ik dat een relatie niet gaat werken.
    Ik was vaak te lief. de ander pleasen en mezelf tekort doen. Ik merk nu wel dat ik nu zo sterk aan het worden bent dat de volgende waar ik verliefd op word ik verliefd op de gehele persoon en niet op dat stukje wat ik in mezelf tekort kom.

  2. Jaja,heel herkenbaar,wat n gestruikel en telkens weer opnieuw beginnen!Je denkt dat je al heel wat kan en dan:daar ga je weer,weer onderuit.Maar t leven blijft zo altijd spannend.Maar geef toen dat er ook momenten zijn,dat ik doodmoe ben en t helemaal heb gehad.Wie niet?We zijn allemaal t zelfde maar ook weer niet.We gaan slechts een andere weg.Maar ook weer dezelfde .Veel geluk iedereen!In liefde,Ingrid.

  3. Wat herkenbaar proces! Erg mooi om te lezen. Ik koos na dertig jaar huwelijk voor mijzelf. Nu in een nieuwe relatie drukken we vaak op elkaars knoppen en lopen we er niet (meer) voor weg. Het is niet gemakkelijk, maar ontzettend leerzaam. De eerste weg is om goed voor jezelf te zorgen en toch in verbinding kunnen blijven met je geliefde.
    Lieve groet, Yvonne

  4. Zeer mooi verwoord. Na moeilijker jaren van zoeken naar ons eigen binnen ons huwelijk zijn we er in geslaagd om in vrijheid onszelf te kunnen ontplooien en verder te groeien.
    Dat ging natuurlijk niet zonder slag of stoot.
    Maar een resultaat is super.

  5. Mooi geschreven en mooi verwoord. En inderdaad herkenbaar. Ik ben niet van de vrije liefde, maar koos voor een l.a.t.-relatie. Dat is ook zeer bevrijdend en niet benauwd. Spreken we af is het goed, spreken we niet af, ook goed. Geen moeten, geen verstikking maar wel een vaste partner.

  6. Leuk artikel! De schrijver stelt zich kwetsbaar op en vertelt zichzelf. Deed me denken aan de boeken van Jan Geurtz. Vooral "Verslaafd aan liefde" was voor mij een eye- opener… Heel het thema "moet een relatie nu echt" kwam er aan bod… een aanrader…!

    • Sophie voor mij was dit boek ook een eye opener. Wat mijn verlangen is in een relatie wordt hierin beschreven. helaas is het nog geen werkelijkheid doch ben ik in de stappen er naar toe. Zelf liefde en vrij voelen in mezelf is zijn de eerste stappen. Dankjewel Francis-Ilse voor je openhartige verhaal. Zo herkenbaar

  7. LIEFDE EN DE VRIJE RELATIE francis-ilse
    Lieve auteur
    Veel herkenning bij het lezen van jouw verhaal
    Elkaar de vrijheid geven in een relatie te kunnen ontplooien / zweven in gelijkwaardigheid in gemaakte vertrouwende afspraken e.c. , hoe mooi zou het zijn.
    Een kleine toelichting op mijn leven:
    5 jaar in vrijheid, niet eenzaam meer
    belangrijk is te onthouden
    eerst jezelf goed te blijven onderhouden
    dit niet uit een ego gevoel
    geven in liefde in mijn grootste doel…..

  8. Lieve Francis-Ilse,

    Wat heb je dit levens thema prachtig verwoordt!! zo herkenbaar voor mij.
    Ook je mooie tekst met het beeld, heel erg bedankt hiervoor en alle goeds voor de toekomst gewenst.

    Christina.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in