door Ghislaine Brongers

Sinds zij weet dat ze hooggevoelig is, kan Maaike (31) veel van het leed verklaren dat zij doormaakte in haar jeugd. Onbegrepen heeft zij zich gevoeld. Eenzaam. Depressief. Terwijl alles wat zij nodig had, weet ze nu, begeleiding was bij het vinden van haar eigen weg in een verwarrend leven vol prikkels en vragen, geplaagd door onrustige gevoelens en gedachten die vaak niet eens van haarzelf waren. Op wilskracht ontworstelde Maaike zich aan haar eigen drama en zette ze koers naar een leven dat beter bij haar past, in lijn met haar behoeften. Als ervaringsdeskundige richt ze zich op de professionele begeleiding van hooggevoelige mensen; om hen de kans op levensbalans te geven die ze zelf zo moeizaam kon vinden en waarvoor ze werkelijk door het oog van de naald kroop.

 “Ik had kunnen blijven hangen in het idee dat er iets mis was met mij. Maar ook al wist ik niet waar ik was, ik geloofde diep in mijzelf.”

Maaike Kruijsen
Maaike Kruijsen

Het had gekund dat dit interview nooit plaats had gevonden. Leven was voor Maaike lange tijd een grote strijd en meer dan eens besloot ze het op te geven. “Van jongs af aan kreeg ik niet waar ik behoefte aan had. Ik was heel gevoelig, raakte gauw overspoeld door emoties en werd geplaagd door hele onbestemde gevoelens. In plaats van dat ik bij de hand werd genomen om de wereld te verkennen, werd ik ervan weggehouden. Mijn vragen werden er echter niet minder om. Ik stoeide met vraagstukken waar kinderen zich meestal niet mee bezighouden. Op mijn tiende was ik al bezig met thema’s als abortus, kanker en ethiek. Maar in plaats van antwoorden kreeg ik reacties als ‘Gaat je niets aan’, ‘Ben je te jong voor’. Ik vond geen aansluiting, ook niet op school, waar ik gepest werd. Ik voelde me gevangen en trok me terug in mijzelf, stil en alleen. Voor mijn gevoel ben ik mijn hele jeugd depressief geweest. Toen mijn ouders scheidden, voelde ik me als klein meisje ook nog eens geroepen om thuis de sterkste te zijn. Ik wilde geen problemen meer veroorzaken. Maar ik was erg expressief en meer dan eens barstte de bom. Op mijn twaalfde deed ik mijn eerste zelfmoordpoging. ‘Als ik dood ben, ben ik er vanaf’, dacht ik.”

 Alleen nog maar vooruit

Het wrange was dat Maaike precies wist wat ze wilde, maar vanuit het regime waarin ze voor haar gevoel gevangen zat, de mogelijkheid niet zag om het voor zichzelf te creëren. “Ik wilde eerlijke en duidelijke communicatie, ik wilde ondersteuning bij leren leven vanuit mijn kern. Maar ik kreeg geen antwoorden en werd niet opgevangen. Ik voelde me onveilig.” Ze stuurde uiteindelijk aan op uithuisplaatsing om toch grip te krijgen op haar leven. “Ik werd in de periode hierna heel erg geconfronteerd met mijzelf. Ik ben echt diep gegaan, tot op het niveau waar ik hele sterke zelfafwijzing voelde. Nog twee keer heb ik gedacht: ‘Ik stap eruit.’ Maar toen ook de laatste poging mislukte en ik weer wakker werd op de intensive care, besloot ik opeens dat het klaar was. ‘Als ik mezelf niet eens dood kan krijgen, dan kan ik alleen nog maar vooruit’, was mijn gedachte, ‘Nu is het klaar. Nu zorg ik dat ik op eigen benen kom te staan en voor niets meer afhankelijk ben van wie dan ook. Nu ga ik het doen.’ En vanaf dat moment is het zo gegaan, stapje voor stapje.”


Beweging naar binnen

Pas op dit punt in haar leven, 23 jaar oud, leerde Maaike dat zij hooggevoelig is. Dat ze de nare – en ware – voorspellingen over ziekte en dood van personen om haar heen niet zelf bedacht. En dat de hausse aan ingevingen en twijfels die haar overspoelde als ze bijvoorbeeld door een drukke winkelstraat liep, niet uit haar eigen gedachten kwam, maar uit die van de mensen op straat. “Ik had opeens door dat ik dingen van anderen aan het uitleven was. Pas toen kon ik dat scheiden van mijn eigen gevoelsleven.”
Vanaf hier werd het makkelijker voor Maaike. “Waar spiritualiteit me eerder benauwd had, leerde ik nu dat ik er op mijn manier mee om kon gaan, vanuit mezelf. Ik wilde van binnen voelen waar ik stond als ik iets meemaakte, de gelegenheid hebben om te onderzoeken wat ik ervan zou kunnen leren en welke keuzes ik zou kunnen maken. Dat is spiritualiteit tot op de dag van vandaag voor mij gebleven: niet gericht op uiterlijk, maar een beweging naar binnen, een ontwikkeling van binnenuit. Steeds weer die vraag: waar sta ik en wat wil ik?”

Elke stap een wonder

Het brengt Maaike sindsdien veel moois. “Ik ben dankbaar voor wat me overkomen is. Ervaringen zoals ik ze had, moet je doorgaan om jezelf te leren kennen. Je belevenissen als mens maken dat je je kunt ontwikkelen tot wie je bent. Ook iets naars kan tot iets positiefs leiden. In mijn jeugd heb ik veel gemist, niet ervaren. Ik zie dat als een kans om te transformeren, want nu ben ik me er met elke stap bewust van wat er wél is. Het doet me stralen, keer op keer. Een hele kleine stap kan een prachtig wonder zijn.”

Onbegrip en onwetendheid

Het is een wonder dat ze graag met anderen deelt. “Ik zet mijn ervaringsdeskundigheid in als coach voor andere hooggevoeligen. Ik weet als geen ander hoeveel onbegrip er is voor deze mensen. En hoeveel onwetendheid er nog over is. Heel veel hooggevoelige mensen komen met valse diagnoses in de geestelijke gezondheidszorg terecht, waar zij niet gericht worden begeleid bij het omgaan met alle indrukken die zij de hele dag door opdoen. Ik wil met de lessen die ik zelf getrokken heb andere mensen ondersteunen om echt voor hun eigen weg te gaan. We leven in een mentaal, rationeel ingestelde maatschappij, waar voor hooggevoeligheid weinig ruimte wordt gemaakt. Eén op de vijf mensen valt hierdoor buiten de boot. Maar juist deze mensen, met hun creativiteit en scherpe intuïtie, zorgen voor het broodnodige evenwicht.”

Tevreden met jezelf

Bovenal wil Maaike haar cliënten meegeven dat het mogelijk is om een leven te leiden dat bij hen past. “Altijd gelukkig zijn, is niet het doel. Dat is een utopie”, zegt ze gedecideerd. “Het gaat erom dat je tevreden bent met jezelf en dat je van daaruit alle situaties aankunt. Kijk naar mij. Ik heb heel lang in de geestelijke gezondheidszorg rondgelopen en heb in die tijd talloze diagnoses gekregen en me uit nog meer stigma’s moeten vechten. Ik had kunnen blijven hangen in het idee dat er iets mis was met mij. Maar ook al wist ik niet waar ik was, het geloof in mijzelf bleef steeds erg diep. En inmiddels weet ik: wat je ook meemaakt er is altijd een manier om eruit te komen.”Monarch caterpillar shed to chrysalis

Help je mee?

Wil je helpen? Like dan alsjeblieft 365 Mooie Mensen op Facebook. Op die manier komen meer mensen met het prachtige verhaal van Maaike in contact.

11 REACTIES

  1. Wat een emotioneel verhaal, het raakt me enorm. Alsof ik mijn eigen verhaal lees. Het wordt tijd dat we opstaan en samen de wereld een beetje mooier maken. Maaike dank voor het delen.

  2. Ja, die dappere Maaike!
    Mooi haar verhaal.
    Veel mensen zullen zich erin herkennen.
    En zo help je een ander over een drempel.
    🙂

  3. Alles zo herkenbaar maar nog steeds t gevoel van vastzitten. Niet wetende waar de juiste hulp/begeleiding te halen!

    • Hallo,
      lieve Mai,

      Mocht je zin hebben je bent altijd welkom om te bellen of langs te komen. Wij zijn een woongroep en wonen en werken met ons vieren nu 8 jaar aan Contact & muziek. Ik ben zelf door een diep eenzaam dal gegaan en ben mensen gaan helpen, waaruit 8 jaar geleden onze (muziek)woongroep is ontstaan.
      Op onze website http://www.contactmuziek.nl is veel over ons te lezen, zien en horen.
      Een luisterend oor, een goed gesprek is bij ons altijd mogelijk.

      liefs van ons vieren
      Leonoor

  4. Zo herkenbaar Maaike,ook ik heb op mijn 15e jaar een poging gedaan,(woonde toen bij mijn zus en zwager) die eeuwige strijd,onbegrip en pesten,ik was er toen zo zat van thuis,en als 1 van je ouders ook nog eens het tegenovergestelde van hooggevoelig is en de andere ouder je probeert te helpen maar (waarvan ik nu weet dat hij ook hooggevoelig was)de ander en een broer je weer met de grond gelijk maakt moet je wel heel sterk in je schoenen staan om dat te overleven.
    Maar ik heb het overleefd en een paar hele goede beslissingen genomen,die mensen wil ik niet meer in mijn leven,ik ga mijn eigen weg,ik weet wie ik ben en waar ik voor sta.
    Ik ben nu gelukkiger als dat ik ooit geweest ben ,voor een tijdje viel het het laatste puzzelstukje op zijn plek,(waarom wist ik als kind zoveel ,waarom kon ik zo goed leren,waarom schreef ik zonder enige moeite de moeilijkste woorden,waarom kwam de directeur van school bij ons thuis
    om te zeggen dat ik absoluut door moest leren,voor ongeveer een jaar terug begon mijn moeder daar nog over,en dan heb je vier kinderen en waar komt een directeur van school voor bij ons thuis(en met een gezicht of ze vergif had in genomen )VOOR JOU !!!!
    En dan hoor ik dat mijn kleindochter is getest en hoogbegaafd blijkt te zijn,ik kan nu loslaten,het is goed zo,ik twijfel niet meer.
    Ik zou ook tegen alle mensen in soortgelijke situaties willen zeggen,GELOOF IN JEZELF !!!!!!!!!

    Dank je MAAIKE om het (toch niet het mooiste) stukje verleden met ons te delen ,hopelijk hebben heel veel mensen hier wat aan ,samen staan we sterk.

  5. Wat een indrukwekkend verhaal van Maaike.
    Een moeilijke tijd heeft ze achter de rug
    Heel zwaar voor een onbegrepen kind.
    Voordat ze eindelijk wist wie ze was en wat
    Ze ermee kon doen.
    Ze heeft er iets mooi ’s uiteindelijk mee kunnen doen.
    En kan nu andere Mensen helpen.
    Ik heb iets soortgelijk meegemaakt dus kan mij er geheel in vinden.
    Een prachtig initiatief van ghislaine brongers om dit te doen.
    365 mooie mensen op face book . Om dit verhaal te delen.
    Ik ga zeker even kijken.

    • @Jannie, Wat een mooie reactie van jou. Het verhaal van Maaike heeft ook op mij veel indruk gemaakt. Dank ook voor je compliment over 365 Mooie Mensen. Het geeft bijzonder veel voldoening om ermee bezig te zijn, vooral omdat het zoveel in beweging brengt! Groeten, Ghislaine

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in