2013 / Pamela Kribbe

klassiek beeld van moeder Maria en het kindje Jezus
klassiek beeld van moeder Maria en het kindje Jezus

Lieve vrienden, Ik Ben Maria, op Aarde de moeder van Jeshua. Het is zo’n vreugde voor mij om tussen jullie in te zijn, om in jullie cirkel van Licht te zijn. Ik wens om deze ochtend met jullie te vieren, en om jullie te omwikkelen in een mantel van zoete liefde, zeer licht en vriendelijk – voel het.

Jullie harten hebben behoefte aan Licht. Voor jullie allemaal, is dit een zware plaats om te zijn. Jullie natuurlijke staat van zijn is vreugde, speelsheid, creativiteit. Jullie voelen je vaak verstikt door de zware energieën op Aarde, en jullie voelen je afgesloten van Thuis. Ik wil de energieën van Thuis, de originele bron, vandaag naar jullie toe brengen. Dus adem het in en herinner je wie je bent. Ik wil dat jullie je in het Licht baden van jullie ziel en in de verbindingen tussen onze zielen.

Stel je voor dat het Licht van herverbinding en eenheid door jouw gehele lichaam heen stroomt. Verzeker je ervan dat deze stroming ieder deel van jouw lichaam bezoekt, specifiek de delen die behoefte aan genezing hebben. Laat het helemaal omlaag naar jouw voeten stromen. Er is nu een halo van Licht om ons allemaal heen. Voel hoe jij je kunt ontspannen en veilig kunt zijn binnenin deze halo van Licht, hoewel je zou kunnen bespeuren dat sommige delen van jou moe zijn en zwaar aanvoelen. Dat is oké – laat alles zijn zoals het is.lichtend
Jullie dragen allemaal een zeer kostbaar Licht in jullie ziel met je mee. Wanneer je verbonden bent met dit Licht voel jij je één met het Universum. Dit is de goddelijke ervaring waarnaar je op zoekt bent. Je bent je nog niet bewust van dit innerlijke Licht wanneer je als een jonge ziel aan jouw reizen begint, dus zoek je er buiten jezelf naar, in de externe wereld. Je bent waarlijk als een kind dat naar begeleiding zoekt, maar jouw werkelijke missie is om de begeleiding binnenin te vinden, en het doen van dat wordt waarlijk de geboorte van jouw Goddelijkheid.

De meeste zielen spenderen vele levens door de tijdperken heen proberend om het Licht buiten zichzelf te vinden, en dat maakt deel uit van het opgroeien. Maar je wordt nu een volwassen ziel. Je bent je bewust van de behoefte om naar binnen te gaan, omdat je alle andere wegen uitgeprobeerd hebt. Je hebt geprobeerd het Licht te vinden door het vergaren van wereldse macht of bezittingen. Je hebt geprobeerd het Licht te vinden door een groot ego te creëren en erkenning van de wereld te vergaren. En je hebt geprobeerd het Licht te vinden door jezelf in romantische relaties te verliezen; door te proberen te versmelten met een andere ziel. Deze zijn werkelijk de stadia’s waar iedere ziel doorheen gaat op diens evolutionaire reis.

Maar op het één of andere punt, ontdekt de ziel dat deze dingen niet werken, en dan gaat de ziel door een diepe innerlijke crisis. Terwijl het bezig is volwassen te worden, ontdekt het diepe emoties van eenzaamheid, afscheiding, en angst, en er is een groeiend besef dat het niet buiten zichzelf de leegte kan vullen. Dit stadium van een ziels reis kan “de duistere nacht van de ziel” genoemd worden. De ziel kan zichzelf niet langer meer verliezen in wat dan ook dat extern is, en nochtans weet het niet hoe zichzelf te koesteren, hoe naar binnen te gaan. Dit is wanneer eenzaamheid jou het hardst kan treffen, en wanneer je op dit punt aangekomen bent, zoals vaak gebeurd in relaties, besef je dat je niet buiten jezelf kunt vinden waar je echt naar op zoek bent. Dus er is geen andere weg te volgen dan de weg die naar jouw hart leidt.

saJij bent de enige die jouw eigen vuur kan her/erkennen, en daardoor aan kan steken, en je vraagt je vaak af: “Hoe doe ik dit?” Dat is jouw eeuwige vraag: “Hoe raak ik verlicht; Hoe verlicht ik mezelf?” en het antwoord is dat niet jij het bent die het doet. De “jij” die aan het zoeken is geweest, die zich alleen voelde, die wanhoopte, is niet degene die verlicht aan het worden is. In essentie, doet verlichting zich voor wanneer jij het “Jij” deel van jezelf opgeeft door het los te laten. Je knielt volledig binnenin jezelf neer en je geeft het op. Jouw ego buigt omlaag, omdat het het feit her/erkend dat het geen uitweg weet – het heeft de antwoorden niet. Daarom dat, de antwoorden niet kennende, en zijnde in de “duistere nacht van de ziel”, vaak de aankondiging van verlichting is. Het is wanneer je opgeeft en dat je open raakt jegens iets nieuws, iets waartoe je niet in staat bent om te controleren. Dit “iets” – de energie van jouw ziel – heeft gedurende een zeer lange tijd bij jou op de deur staan kloppen.

In waarheid, ben je bang geweest voor jouw eigen goddelijke Liefde en Licht, omdat vanuit een menselijk perspectief je het niet kunt controleren, en dus heb je jouw eigen Licht en bron van vreugde weerstaan. Dit is zeer paradox voor ons om te zien vanaf onze zijde, omdat het meest kostbare ding dat je zoekt al binnenin jou aanwezig is! En daarin ligt het antwoord op jouw emoties van wanhoop en eenzaamheid.

Wanneer je ermee ophoudt om jezelf te veranderen, wanneer je stopt te proberen om jouw leven te laten “werken”, open jij je tot een grotere macht/kracht dat jou met lichtheid en vreugde wil dragen. Wanneer je eenmaal in deze stroming van lichtheid bent, zal jij je met anderen verbinden die in dezelfde stroming zijn en jouw hart zal met vreugde gevuld zijn. De ontmoeting met jouw spirituele familie op Aarde zal voor jou een ontmoeting zijn van de diepste bronnen van geluk en vervulling. Maar voordat dit gebeurd moet je loslaten. Je moet jezelf toevertrouwen aan de stroming van jouw hart. Probeer niet om het leven zoveel te manipuleren en te controleren. Het leven wordt veel gemakkelijker en lichter wanneer je vanuit het hart leeft.

De meest moeilijke stap is om te erkennen dat je de weg niet hoeft te weten. Ieder menselijk ego bevat trots, wat jou vaak afsluit van de stroming van liefde, dus je moet jouw trots loslaten. Dit is wat je doet wanneer jij je verbindt met het gewonde en kwetsbare kind binnenin jezelf, en dat is een diepgaand spiritueel iets om te doen. Door de kern van jouw kwetsbaarheid te her/erkennen, kom je feitelijk dichterbij andere mensen. Door je bewust te worden van jouw eigen gewonde kind binnenin, zie je het ook in de ogen van andere mensen. Het waarlijk omhelzen van jouw eigen duisternis, jouw eigen kwetsbaarheid, bouwt een brug tussen jou en andere mensen. Het creëert in jouw hart op een natuurlijk manier mededogen en begrip.redwoods

Wanneer jij binnenin het ego bent, neig je ernaar om andere mensen te beoordelen en te bekritiseren. Je moet dit doen om jouw identiteit te handhaven. Maar wanneer je naar hen kijkt met ogen die hun innerlijke kind ziet, herken je dat zij gewonde mensen zijn, net zoals jij, en dus wordt het gemakkelijker om naar hen uit te reiken. En het wordt ook gemakkelijker om ondersteuning en liefde van andere mensen te ontvangen. Dit is wat het betekend om een cirkel van Licht te creëren; om jouw kwetsbaarheid te erkennen, om de behoefte voor controle los te laten, en om jouw trots los te laten. Voor het ego, zal dit een zeer hoge prijs om te betalen schijnen te zijn, maar het is feitelijk maar klein in vergelijk met de eenzaamheid en de wanhoop die je geleden hebt toen jij je aan jouw ego vastklampte.
Op dit moment, hunkeren veel mensen naar de verbinding vanuit het hart. Mijn boodschap is specifiek bedoeld voor mensen die gereed zijn om de sprong te nemen: om jullie oordelen los te laten, jullie bekritiseringen – specifiek die van jezelf.

Open volledig tot de immense bron van Licht welke voor jou beschikbaar is. Je hebt een gevangenis rondom jezelf gebouwd, en ik nodig je uit om eruit vandaan te stappen. Je kunt het nu doen, je bent gereed. Alles dat je hoeft te doen is eenvoudig te vragen. Je hoeft niet te vechten of te worstelen om uit de gevangenis vandaan te komen. Je kunt eenvoudig Spirit vragen, of hoe jij ook maar de eindeloze bron van dit Universum noemt. Of je kunt het op de manier van het gebed doen: “Bevrijd mij, Ik wil weer Thuis zijn”.

Thuis is binnenin jullie allemaal, en wanneer jij de deuren van jouw hart opent, zal het licht aldus helder stralen! Jouw Licht zal vreugde naar anderen brengen, en jij zult je vreugdevol met andere mensen verbinden, maar je zult ook tevreden zijn wanneer je alleen bent. Je zult geen andere mensen nodig zijn om vervuld te zijn, maar het zal een ervaring van verrijking en overvloed zijn om hen te ontmoeten, specifiek zielkameraden.

aarde-handenIk zou graag willen beëindigen door aan jullie te vragen om je te verbeelden dat wij een zaadje planten vandaag. Zie het als een klein zaadje van Licht dat een ieder van jullie vasthoudt. Verbeeld je dat je dat zaadje in de Aarde plaatst en jij het vanuit jouw hart het beste toewenst. Je vertrouwt deze straal van Licht aan de aarde toe, en dan laat je het los. Je laat alle controle los, of alle verlangen om het te manipuleren, of te weten. Kijk gewoon wat er gebeurd. Op een dag zal de Aarde deze energie naar jou terug laten keren in de vorm van een klein wonder dat jouw leven binnenkomt. Je zult jezelf vragen: “Waarom gebeurde dit voor mij?” en misschien zal je er een paragnost of een medium naar willen vragen, en ik zou je willen vertellen: “Analyseer het niet met jouw hoofd, ontvang gewoon de geschenken gegeven door het universum.”
Dus laat ons nu gedurende een paar momenten genieten van het halo van Licht dat nog steeds rondom ons heen is en nu uitgebreid is. Het Licht is, op dit moment, warm en van goud. Weet alsjeblieft dat jullie altijd met jullie zielfamilie verbonden zijn. Wij van de andere zijde zijn altijd bij jullie. Accepteer onze Liefde.

© Pamela Kribbe
www.jeshua.net

http://www.pamela-kribbe.nl/

Vertaling: Cobie de Haan – http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/

Over Pamela Kribbe

Pamela Rose Kribbe is aurareader, healer en gesprekstherapeut en heeft een eigen praktijk in Tilburg, Nederland. Na haar studie filosofie aan de Universiteit van Leiden, Nijmegen en Harvard, US. verkreeg zij in 1997 haar doctoraat. Meer lezen

 

51 REACTIES

  1. Ha Robert, ik reageer hier maar even op je bericht.
    Goeie vraag, wat is ego? Ik zie hier een probleempje. Want als het “ik” een illusie is dan bestaat het in werkelijkheid niet, en zul je ook niet zoiets als ego in jezelf vinden. Dan valt er ook geen ego op te lossen.
    Zelf zie ik ego als een mentaal opgebouwd model of beeld over mijzelf (en over de wereld), en dit ik-beeld is bepalend voor mijn gedrag. Ik denk dat ieder mens een ander persoonlijk model opbouwt en ego daarom zo moeilijk te vatten en te omschrijven is.
    Naarmate iemand bewuster kan Zijn (de bewustzijnstoestand zich wijzigt), wijzigt het door jou opgebouwde model mee. Het past zich aan en hierdoor veranderen wijzelf als beeld. Hoe dan ook hebben we een beeld of model nodig om ons te kunnen presenteren in de zichtbare wereld, ook al zou dit een beeldloos beeld van onszelf zijn. Zo ervaar ik dat althans.
    Het gaat mij dus niet alleen om beeldloos Zijn en bewust-Zijn(zeg maar als niets, leegheid en/of onbegrensdheid), maar zeer beslist ook om de vraag hóe ik wil Zijn. Hoe presenteert Zijn zich in de buitenwereld? Door de bloem die bloemt, of de slak die slakt? Ja zeker wel, alleen kunnen we bloem en slak niet vergelijken met de mens. Bij de mens presenteert Zijn zich door een veranderd denken (en voelen), waardoor er een nieuw model/beeld ontstaat. Er is geen ik meer die denkt, maar het denkt. D.w.z. gedachten komen op en gaan, en de waarnemer ervaart ze als gereedschap.
    Groetjes van Lia

    • He Lia,

      Ik begrijp wat je zegt, makes sense to me. Wat me dan te binnen schiet is : hoe zit het dan met liefde en het ego?
      En wat is volgens jou “beeldloos beeld van onszelf”?

      Ik denk dat we geïncarneerd zijn met intenties, levenslessen en missie. Dat betekent dat er meer is dan gewoon het Zijn. Maar ja, tis maar net hoe je dat Zijn omkadert. Maar jouw persoonlijk plan maakt wel deel uit van een goddelijk plan.

      Ik denk ook dat naarmate je bewuster wordt, je beeld van zelf en wereld meeverandert. Dat beeld zal steeds meer zuiver worden, en dat is wat liefde is.

      Ik denk dat het ego je bewust kan maken van jouzelf en dat het nodig is in je bewustzijnsproces om je onbewuste belemmeringen bewust te maken en te transformeren, teneinde je bewustzijn (liefde) te vergroten.

      HG van R

      • Ha Robert,
        Volgens mij bestaat er niet zoiets als ego (ik), niet als een afgebakend iets, dat zichtbaar, grijpbaar is. Het ego is maar een idee, een gedachtebeeld, dat niet overeenkomt met wat je werkelijk bent, namelijk bewust-Zijn. Alles wat iemand ervan afhoudt zuiver te Zijn en bewust te Zijn, zou je dus ego kunnen noemen of komt uit een ik-gedachte voort.
        Zijn (dat wat je werkelijk Bent) is beeldloos, d.w.z. uitdrukkingsloos. Je kunt het ervaren als bewust-Zijn, maar het manifesteert zich niet. Als je het toch wilt uitdrukken (wat in feite onmogelijk is) kun je hooguit vergelijkend materiaal gebruiken, bijv. beeldvorming in de vorm van symbolen. Zie o.a gelijkenissen van Jezus. Het koninkrijk Gods is als een mosterdzaadje, enz.
        E.e.a. betekent dat de mens zijn “Zijn” als werkelijke identiteit evenmin kan uitdrukken, en noodgedwongen gebruik moet maken van beeldvorming. Hij gebruikt dan nog steeds het woordje ik (+ bijbehorend beeld) om zichzelf en zijn daden aan te duiden, en schetst daarmee een soort spiegelbeeld van eigen Zijn. Maar dit Ik of Zelf dat van iemand uitstraalt is geheel onpersoonlijk en noem ik dan geen ego meer in negatieve zin. Aldus is het beeldloze beeld voor mij een combinatie van Zijn + hoger Ik of Zelf.

        Hetzelfde geldt volgens mij voor Liefde. Liefde Is, en liefde is er (uit zich) in allerlei gedaantes.

        De bedoeling van ons stoffelijke bestaan en ons mens-Zijn op aarde is volgens mij om het Zijn te ontdekken als onze werkelijke identiteit en om dit vervolgens uit te drukken (te openbaren) in daden, want alleen door daden kun je aangeven of bevestigen wie/wat je Bent. Die daden komen dan neer op wat ik Dienst noem, want bij dienstbaarheid ontbreekt ego. Jouw plan/missie is volgens Gods Plan. Je doet niet wat jij als ego persoonlijk wilt, maar leeft naar Gods Wil, omdat dit is wat het hoger Zelf ook wil.
        Hartelijke groet van Lia

  2. Hallo Aart,

    “je gaat me toch niet zeggen dat jij een beeld hebt dat er dan ook maar iets m.b.t. mij niet van volmaakte liefde en zuiverheid is.”

    Anders hadden we dit ‘gesprek’ niet eens 🙂

    Mijn huidige bewustzijn (= beperkt) bepaalt de zuiverheid van mijn waarneming, waaruit ik een beeld vorm. Dat helpt me om in te schatten wat ‘er aan scheelt’. Ik zie het verschil tussen die zuiverheid en wat er (bij de ander) in de weg zit.

    Groeten van Robert

    • @mieke,

      Ik persoonlijk vind het zinvol als mensen in gesprek en discussie gaan naar aanleiding van een blog, en dat iedereen er wijzer van kan worden als ze dat willen. Ik vind vaak het ‘nagesprek’ interessanter dan het blog zelf.

      Vind jij het storend?

      Hartelijke groet, Robert-73

    • @mieke, voor mij gaat het niet om mezelf, door deze letteruitwisseling op het scherm kan ieder mens iets wel of niet herkennen m.b.t. wat er bij hem of haar speelt.

      En bij de eerste die schrijft dat deze letteruitwisseling hier niet gewenst is (lees ik niet in je woorden hoor) zal de letteruitwisseling van mijn kant waarschijnlijk doen stoppen.

  3. Dag Aart,

    Volgens mij zeg je weer dat je eigenlijk niet weet wat liefde is, hoe kun je daar dan toch uitspraken over doen? Dat komt toch niet uit je koppie hè?!

    Je zegt dat je aan liefde niks hebt. Waar gaat het dan wel om volgens jou?

    Ik was eigenlijk benieuwd wie Aart nu is, achter dat scherm van wedervragen en grappen/cynisme. Zodra het dichtbij komt ben je weg. Waarom doe je dat eigenlijk?

    Eens kijken wat er nu gebeurt.

    Hartelijke groet, Robert-73

    • @Robert, herken je als ik schrijf; er bestaat niet zoiets als ene Aart?

      Ik heb/voel niets bij het zogenaamde Aart-zijn.

      Uit jouw woorden zou ik kunnen opmaken dat jij een beeld hebt van jezelf en dat je er om die reden/beleving vanuit gaat dat een ander ook een beeld van zichzelf heeft.

      Vanuit dat beeld van jezelf kun je over dichtbij, etc spreken maar uiteindelijk spreek je enkel over hoe jij jezelf en de wereld ervaart, toch?

      Ik bied enkel de mogelijkheid om je/de mensheid te laten onderzoeken wat LIEFDE nu eigenlijk is.

      Dat we er de mond en gevoel van vol hebben maar dat dat allemaal gebaseerd is op afhankelijkheid/onheelheid/veiligheid/geborgenheid/ego, ik.

      Met dat zogenaamde LIEFDE gaat de mensheid het niet redden.

      De mensheid gaat het enkel redden door het ego te doorzien, te doorzien waarom het doet wat het doet.

      Het leven is zo simpel en er is alles in overvloed en bezie de mensenwereld.

      Maar het ego wil/kan niet naar zichzelf kijken dus gooit tie er het sausje LIEFDE over heen, niet ziende dat het enkel met zijn eigen gevoel van doen heeft.

      Van mij mag het woord LIEFDE gebruikt worden als het ego, het ik-gevoel bij de mens verdwenen is, enkel ter aanduiding van het gevallen zijn van dat ego/ik-gevoel.

      Als ego/ik-gevoel is verdwenen dan is er niet zoiets als LIEFDE. JE bent dan niet meer bezig met jezelf, er is dan geen jezelf die het heerlijk vindt om ontroert te zijn en die zogenaamde LIEFDE te voelen, etc, etc.

      Er kan ontroering plaatsvinden maar dat is van geheel andere orde.

      De LIEFDE waar de mensheid het over heeft is eigenbelang.

      Herkenbaar?

      • Hallo Aart,

        Ik begrijp dat door het afwezig zijn van het beeld van jouzelf, dat jij niet meer bestaat (voor jezelf). Realiseer je je dan dat je jezelf en je bestaan ontkent? Op basis daarvan kan ik me voorstellen dat je geen enkel gevoel hebt bij jezelf. Je wordt niet geraakt bv omdat je onrecht is aangedaan, maar je voelt aan de andere kant bv ook geen ontroering. Omdat jijzelf niet aanwezig bent als gevolg van ontkenning van jezelf, toch? Je bent dan wel ergens in ‘het moment’, maar jijzelf niet.

        Ik kan me dan ook voorstellen dat je liefde ziet als onderdeel van een beeld, wat het ego als het ware heeft gecreeerd of nodig heeft. Maar het ‘probleem’ hiermee is : door jezelf te ontkennen ontken je ook de liefde (in/voor jezelf).

        De liefde waar jij het steeds over hebt vind ik meer de aardse liefde, de voorwaardelijke liefde. Maar het gaat niet om deze niet-zuivere vorm van liefde, het is waar het groeiproces mee begint. Zo kom je er achter dat je die niet-zuivere liefde buiten jezelf gaat zoeken of wilt geven, omdat je angsten hebt, of ontkenningen over jezelf, of je ergens aan wilt voldoen (etc). Hier in zit ook dat beeld over jezelf.
        Voor mij is de ‘oplossing’ niet het ontkennen van mezelf of het ontkennen van enig beeld, maar om de mijzelf juist volledig te gaan erkennen, de volmaaktheid van/in mezelf. Dat is in hele weg, tot op heden het ‘eindstation’ van mijn reis. Het betekent de volmaakte liefde in jezelf ervaren en neerzetten. Geen belemmerende of beperkende creatie die tussen mij en mezelf of de wereld staat. En dat mét een beeld van mezelf… die van volmaaktheid.

        Hartelijke groet, Robert-73

        • @Robert, ik maak uit je woorden op dat je waarschijnlijk niet herkent wat ik schrijf.

          Ik ontken mezelf (wat dat ook is) niet, ik heb enkel geen beeld van mezelf.

          Zolang jij blijft spreken vanuit het beeld wat jij van jezelf hebt, van mij en van onze woordenbrij zullen we niet dezelfde taal spreken.

          Welk beeld heb jij van jezelf?

          Waarom heb jij een beeld van jezelf, hoe is dat beeld ontstaan, wat is het nut?

          Ieder beeld is ontstaan door het denken, door angst, controle, oude ervaringen en als dat wegvalt zullen er ook geen beelden meer zijn.

          Wat er resteert is enkel het simpele NU zonder enkel beeld.

          Nou ik ga maar weer eens verder de volmaakte liefde in mezelf te ervaren en ergens neer te zetten. Ik bedoel ik ga naar mijn werkgever, vakken vullen bij Appie, iemand moet dat doen, toch.

          • Hallo Aart,

            Ik vind in het kader van mijn thema’s enkel dat deel van mijn beeld interessant wat in de weg zit, wat in de weg zit naar mezelf en de wereld. Dat is het deel waarin beperkende overtuigingen over jezelf of anderen zitten, oordelen over zelf of anderen, de drang om ergens aan te moeten voldoen etc.

            Om elk beeld om zeep te helpen (over mezelf) vind ik te ver gaan. Waarom zou ik dat willen? Waarom zou ik niet willen zeggen : “Ik ben Robert en ik luister graag naar muziek, want dat kan me ontroeren”.
            En in het geval zonder enig beeld : wat is er dan nog wél?! Is dat een vaccum?

            Het concept beeld is naar mijn mening maar het halve verhaal om bewust te worden van (de oorzaken van je) “problemen”/leed, en die aan te kunnen pakken. Waarom? Omdat de oorzaken zeer zeker niet altijd in je hoofd/denken te vinden zijn. Het is wel zo dat de werkelijke oorzaken een effect op het denken kunnen hebben, maar dat is puur een gevolg. En wil je daadwerkelijk de problemen op het nivo van denken (mentaal nivo) ontstijgen, dan zul je het denken (dat nivo) moeten ontstijgen. Dat is mijn wetenschap en ervaring althans. Daarbij, een gevoel kun je niet per definitie verklaren vanuit de aanwezigheid van een beeld.

            Welk beeld ik van mezelf heb? Daarover heb ik op het moment wat verwarring, en er zit nog wel ’t 1 en ander in de weg. Maar goed, dat is mijn volgende stap. Het beeld wat ik van mezelf heb is bruggenbouwer, buiten partner, vader, zoon, broer, vriend etc.

            En als ik het over bruggenbouwer heb, dan heb ik het over het neerzetten van volmaakte liefde, het verbinden tussen “hemel en aarde”. Dat is mijn missie.
            Ik vind het mooi als ik iemand kan ‘aanraken’ (bewustzijn), een zaadje te planten, en dat probeer ik bij jou ook. Wat ik nog moet leren, is om dat niet ongevraagd te doen.

            Overigens heeft mijn intentie niets van doen met voorwaardelijke/aardse liefde (of ego). Het is mijn missie ten uitvoer, wat altijd een liefdevol effect heeft. Dat ontstijgt het ego.

            Ik heb dus nog steeds een beeld van mezelf en belemmeringen die in de weg zitten van volmaakte liefde en zuiverheid, ondanks dat ik elke belemmering (en beeld) wat zich dit leven heeft gevormd achter me heb gelaten.

            Overigens denk ik dat je een beeld van mij vormt op het moment dat je op mij reageert. Je leest mijn reactie, er vind een interpretatie plaats, jij concludeert dat er geen herkenning van jouw verhaal in mij plaatsvindt. Jij denkt (= jouw beeld) dat we niet dezelfde taal spreken omdat ik volgens jou een beeld heb (zelf, jou, woorden).

            • @Robert, je gaat me toch niet zeggen dat jij een beeld hebt dat er dan ook maar iets m.b.t. mij niet van volmaakte liefde en zuiverheid is.

              Dat beeld heb ik namelijk niet van mezelf.

              Ik spiegel zelfs God zo nu en dan als tie weer klaagt over zijn rug na bungeejumpen van de brug tussen hemel en aarde.

              Je intenties zijn goed Robert en ik ben een hopeloos geval en dat beeld bevalt me prima, het ontroerd me zelfs.

          • Aart, Robert,
            Wanneer iemand geen beeld van zichzelf heeft, ontbreekt er m.i. iets in de aardse integratie. Het gaat volgens mij namelijk om het “beeldloze beeld”, ofwel het uitdrukken van het onzichtbare ZIJN (dat wat je Bent) in de zichtbare wereld.
            De zichtbare wereld komt uit het tijdloze niets voort.
            Zo kunnen we God (of de wereld) opvatten als de Onbewogen Beweger, en is de mens (d.w.z. ziel of geest in menselijk lichaam) naar dit beeld geschapen.

            “Ieder beeld is ontstaan door het denken, door angst, controle, oude ervaringen en als dat wegvalt zullen er ook geen beelden meer zijn.”

            Bovenstaand citaat van Aart levert m.i. groot misverstand op. Het denken (c.q. beelddenken) valt niet weg, maar door te ZIJN en bewust te ZIJN ontstaat er een andere wijze van denken. Namelijk een denkvermogen, dat is afgestemd op een-ZIJN en heel-ZIJN.
            Wat op dit bewust-ZIJN als vibraties wordt afgedrukt dan wel wordt ingeprent wordt door het denkvermogen omgezet in woorden en beelden dus in begrijpelijke taal.
            Wat verdwijnt is het ego dat meent te denken (het “ik” de denker, die in angst en controle denkt)

            • Ha Lia,

              Wat betreft dat geen beeld van zichzelf hebben. Voor mij komt het over als een ontkenning van jezelf. Wat je niet ziet, is er/voel je ook niet.

              Het tweede stukje wat je schrijft begrijp ik (denk ik 🙂 ) en kan ik me in vinden. Vanuit mijn invalshoek : het gaat niet om het denken weg te transformeren, maar dat het (beeld) denken geen katalysator of bron is van ontkrachting/beperking/afwijzing van jezelf.

              Over dat ego. Ik ben het momenteel in mijn proces nog niet het ego als zodanig tegengekomen. Naar mijn idee vind ik “ego” een soort van verzamelbak waar we vanalles in stoppen. Je kunt het ego daarom ook niet als geheel transformeren. Je kunt wel die verzamelbak gaan uitpluizen en transformeren.

              Je kunt het wat mij betreft wel conceptueel over het ego hebben, maar volgens mij kom je er niet concreet verder mee in je proces. Wat is jouw idee hierover?

              Hartelijke groet van Robert

  4. @Pamela, bedankt voor de prachtige channeling. Ik raad ieder aan om de MIR-methode te volgen. Heb er zelf veel baat bij, voel me na bijna 4 weken MIR prima en heb minder last van wisselende stemmingen. Zo kun je beter naar binnen gaan en mensen/dingen die je niet meer dienen loslaten.

  5. Da’s fijn om te horen Aart. Je bent goed aan het observeren!
    Humor zal de wereld redden en alleen liefdevolle humor.
    Humor geeft mij lucht, humor schept mij ruimte voor het onmogelijke.
    Jij zet een fantastische toon neer.
    Dank je.

    Aho!

    • @Stephan, het geheel smaakte wel, enkel het smaakte niet naar rode kool.

      Ik eet het vanavond (mits ik de avond haal) weer (had voor 2x gemaakt) maar nu met ‘een pot’ rode kool van de Aldi er door i.p.v. de euroshopper van Appie (de iets kruimige aardappel, het rundergehakt, de gehaktkruiden, het kaneel en de appelmoes daar hoor je me niet over).

      Wat zou Maria vanavond eten?

      Zal wel weer Liefde met balletjes zijn.

      Ik krijg dat mijn strot niet door.

      07:31 de/je dag zal zo beginnen.

      • @Aart,

        Je zou bijna zeggen dat je allergisch reageert op liefde. Geen wonder dat je dat je strot niet doorkrijgt. Maar hoe kun je dan heel zijn? Of is dat ook weggevallen in betekenis- en grenzeloosheid (soort van mentaal zwart gat)? 🙂

        • @Robert, liefde zegt mij echt niets. Al die gevoelens en huppellepupjes zou ik geen liefde willen noemen.

          Die gevoelens komen enkel voort uit geborgenheid, een veilig voelen, een weggevallen zijn van het jezelf.

          Dat weggevallen zijn van jezelf zou je voorzichtig liefde kunnen noemen maar enkel als zijnde weggevallen want liefde op zich is niets.

          Liefde zou je de natuurlijke staat kunnen noemen, een weggevallen zijn van iedere grens, ieder angst maar vanuit die staat bestaat er niet zoiets als liefde.

          Ik val in herhaling vermoed ik.

          M.a.w. zolang er nog iets gevoeld wordt als liefde is dat geen liefde.

          De mens zal daar ook aan voorbij moeten gaan (bewust van moeten worden wat dat nou is wat tie (heb je hem weer)liefde noemt/voelt) om werkelijk God (gooi nog maar een woord in de lucht) te zijn.

          Wat is Liefde?

          Een gevoel?

          Gebonden aan omstandigheid?

          Een je fijn voelen?

          Is alles Liefde?

          Ik krijg er hoofdpijn van.

          Je moet het ook voelen Aart.

          Liefde kun je enkel voelen.

          Ja, ja, ik voel de hartslag ook en nu?

          Ja maar Liefde is fijn, liefde redt de mensheid, liede is koek en ei.

          Wees nou Liefde en alles komt goed.

          Beter nog als je onvoorwaardelijke Liefde bent.

          Asperine dat heb ik nodig.

          • @Dag Aart,

            Ik lees uit je stuk dat je volgens mij eigenlijk niet goed weet wat liefde is, of dat je het onder de noemer gooit van dat wat overblijft nadat er vanalles is weggevallen.
            Dat laatste is in zekere zin ook wel zo, alleen draai ik het liever andersom. Niet dat liefde is wat overblijft, maar dat wat er altijd was, het uitgangspunt. En dat is meer dan een gevoelletje. Dat is dan weer zo’n ding van dat je het pas weet als je het hebt ervaren.

            Over gevoelens gesproken. Ervaar jij vandaag de dag enige gevoelens of emoties? Niet zo zeer naar aanleiding van geborgenheid of veiligheid etc., maar vanuit jouw natuurlijke staat van zijn? En dan bedoel ik niet worst van de Hema, of meer van dat soort grappen 🙂

            Waar ik eigenlijk verder benieuwd naar ben, even los waar deze vraag bij mij vandaan komt : geloof jij in reïncarnatie en wat is het nut van jouw bestaan?

            • @Robert, okay het uitgangspunt is Liefde, klaar is kees.

              Het leven is toch zo simpel.

              Rob, wat heb ik er nou aan dat het uitgangspunt Liefde is?

              Waarom kun jij het daar dan niet bij laten?

              Waarom wil je het hebben over emoties, gevoelens, reincarnatie en nut?

              Is Liefde benieuwd?

              Is Liefde ergens mee bezig?

              Is Liefde voelbaar?

              Wat is nou toch die Liefde?

              Wat is een emotie/gevoel, wat gaat daaraan vooraf, hoe ontstaat tie.

              Liefde is er als jij er niet meer bent, jij als ego/controle/willen weten/zoeker/denker/bedenker/beeldvormer.

              Zolang er nog iets is wat Liefde voelt, wat denkt/voelt met Liefde nog iets te kunnen dan heeft dat niets met Liefde van doen.

              Liefde op zich is niets, je kunt er niets mee.

              Haal de zuurstof uit de lucht en toedeloe mensheid.

              Verwijder de zogenaamde Liefde en life goes on, toch?

              Wat ben ik toch Liefdeloos.

              Ik kan toch zo kwaad, verdrietig, ontroerd, beroerd, blij van dit soort teksten worden en dat nog wel vanuit mijn natuurlijke staat (ook zo`n nodeloos geouwehoer).

              Ja ik ben boos, heb je nou je zin.

              Kan ik nog een keer komen reincarneren en daar had ik nou net geen zin in, ik heb het hier wel gehad met al dat infantiele gedoe.

              Maar goed dat Liefde het uitgangspunt is, ik voel me daar ook zo goed bij, heerlijk gevoel die Liefde, ik word helemaal emotioneel, oh ik voel warme tranen over de wangen rollen, oh God, ik besta, ik leef, ik, ik, ik, ik, ik heb de ik-hik.

  6. De behoefte/drang naar verbinding heeft niets en dan ook niets en nog een keer helemaal niets met iets van buiten je van doen.

    Zolang dat gevoel van buiten er wel is, is dat niets anders dan het proces van afhankelijkheid/kleine kindenergie/onvolwassenheid naar heelheid/volwassenheid.

    Geheel niets mis mee maar het kan maar duidelijk zijn waar je leerproces/trillingsnivo zich bevindt.

    Je kunt beter inzicht krijgen in je behoeftes dan van het ene naar het andere te vluchten en zo niet daadwerkelijk willen ervaren waar je behoeftes vandaan komen/op gebaseerd zijn.

    Dat andere gevoel van verbinding, (zelf ken ik dat niet, ik had meer het gevoel dat er iets niet klopte) komt enkel voort door onze beleving van afgescheidenheid/angst/ik-beleving/ik-grens/verdedigings-grens.

    Het gaat m.a.w. niet om het verbinden maar waarom er die grens van afgescheidenheid/die ik-grens/etc is.

    Is er namelijk geen grens meer dan is er ook geen behoefte aan verbinding meer.

    Sterker nog verbinding bestaat alleen vanuit angst/ego/afhankelijkheid, vanuit het geheel bestaat er niet zoiets als verbinding.

    Er is mijn inziens een wezenlijk verschil tussen je verbonden voelen (de ene grens voelt verbinding met de andere grens) en de simpele/natuurlijke grenzeloosheid, waarin er enkel opgemerkt zou kunnen worden dat er geen grenzen zijn maar van verbondenheid is dan geen sprake.

    Was getekend,

    Jozef.

    • Ha Aart,
      In mijn beleving bestaat er wel degelijk zoiets als een grens, namelijk wat ik ervaar als “afbakening” van je eigen innerlijke ruimte (die ik Zelf noem, je eigen energieveld). Hierdoor ervaar ik verschil tussen mijn aanwezig-Zijn en het (geestelijke) aanwezig-Zijn van anderen. Die andere aanwezigheid zou bijv. een overleden familielid kunnen zijn, die je herkent aan zijn/haar eigen specifieke energieveld.
      Je ervaart die andere Aanwezigheid IN je eigen Zijn, want er is geen BUITEN. De verbinding is dus geen contact van een ik naar een jij die buiten mij is, maar een direct samen-Zijn, bijv. van hart tot hart.
      Voor mij staat verbinding trouwens in ritmische relatie tot loslaten, waarbij je weer contact maakt met je eigen energieveld en thuis bent bij jezelf.

      • @Melissa, oh nee he, was ik weer aan het herhalen en niet eens wetende tegen wie.

        En dat alles omdat ik de naam Aart zo graag zie staan.

        Neen, zolang de mensheid nog bestaat is alles een herhaling.

        Ik kijk uit naar de dag dat ze me weer komen ophalen.

        En dan bedoel ik niet met het busje.

        Wat ik wel bedoel laat ik maar in het midden en vraag me aub niet in het midden waarvan.

        Heerlijk toch dat gemompel in mezelf.

        Ik zou toch niet de grens der waanzin overschreden hebben.

        Ik zal dat misschien nog wel eens aan Lia vragen, zij lijkt mij wel zo’n grensgevalletje.

        Zij aan de goede kant en ik aan de andere.

        • @Aart,
          Aha. Ja je naam is ook wel apart, je kunt er bijvoorbeeld aar(t)sengel of aar(t)slui van maken.
          Wat de aanvullende informatie betreft; veel succes met alles!

          Liefs, Melissa.

  7. Heel erg mooi.
    Vind de brug tussen licht en donker heel erg moeilijk,
    ik krijg dat niet verenigd,tis de ene dag donker heel donker de andere dag heel erg licht. hoe verenig je dat.

  8. “Je zult geen andere mensen nodig zijn om vervuld te zijn, maar het zal een ervaring van verrijking en overvloed zijn om hen te ontmoeten, specifiek zielkameraden”.

    Ik zal er wel weer alleen in staan, laat staan hoe alleen ik me altijd voel maar ik MOET toch even neer pennen dat zolang dat ‘gevoel van alleen’ niet werkelijk doorzien/doorvoeld/doorleefd is en dat ‘ik-gevoel’ opgelost is, de kans heel groot is dat de meeste mensen dat ‘alleen’ vliegensvlug inruilen voor ‘lekker samen als zielkameraden’.

    Nee hoor dat ‘alleen’ heb ik gehad hoor, ik heb gewoon behoefte aan zielsverwantschap, lekker samen alles delen vanuit het hart.

    Ego, ziel en hart, vanuit de natuurlijke staat 1 pot nat wat je maar beter gehad kunt hebben.

    Was getekend,

    Remy.

    ps, wijze woorden van Maria, al hangt het maar net van je energietrilling af hoe je ze zal ‘vertalen’.

    Ik eet vanavond rode kool.

    • @Aart, ach aart iedereen heeft toch zijn eigen tijd om op dat punt te komen. Als mensen ‘te’ vroeg willen verbinden prima toch. Wat maakt jou dat nou uit je hebt alles toch al zien wegvallen vanwaar die drang nog om je daar mee bezig te houden.

      • Mooie channeling!

        @Rob,

        Ja, precies. Wat maakt het ook uit als er misschien mensen zijn die bepaalde stukken van de boodschap iets anders interpreteren dan hoe die eigenlijk bedoeld zijn?
        Waarom zou men zich daar druk over maken?
        En de meeste mensen die deze tekst aanspreekt, weten, JUIST OMDAT ze zich zo duidelijk erin herkennen, wel hoe ze hem moeten ‘vertalen’. En dat is iets wat iedereen voor zichzelf hoort te bepalen, toch? Gr, Lisa.

      • Rob,
        Is het inderdaad wel prima om je te vroeg te verbinden? Zo ja, dan moet er ook niemand klagen over zijn pijnlijke, ongezonde relaties.
        Menigeen denkt dat de relatie op zielsniveau is, terwijl ego zijn stempel drukt op de relatie.
        Bovendien: lekker samen zielskameraadje spelen is maar al te vaak excuus om oorlog te voeren, armen en benen af te hakken.

        Lisa,
        Ik mag hopen dat mensen een tekst juist interpreteren (en zoals schrijfster het bedoelt). Ieder mens interpreteert immers vanuit zijn eigen niveau en achtergronden wat een slok op een borrel kan uitmaken. De geschiedenis leert dat dit nu juist tot zoveel misverstanden kan leiden, en ego onbewust een grotere rol speelt dan menigeen vermoedt. Overigens mag iedereen het wat mij betreft helemaal zelf bepalen en uitzoeken, hoor.

        • @Lia, ja lia. En waarom, omdat iedereen zijn eigen beslissingen kan en zal maken en door die te maken zul je tot inzichten komen hier hebben wij toch geen controle over. Waarom zou niemand mogen klagen? Sorry lia maar alles is toch in proces/evolutie en ik ga het weer zeggen daar hebben wij geen controle over. Alles heeft zijn tijd.

      • heey Rob en lisa,

        Aart geeft zijn mening, zoals iedereen hier dat doet en dat is toch prima?! Is dat niet juist het mooie van deze site?! Wat de artikelen betreft, geldt ook voor de reacties, het spreekt je aan, of niet…..

        liefs sabine

  9. Dank je wel,Pamela!
    Prachtig,heel goed bericht.
    Dit geeft ons weer aanwijzingen,hoe te denken en toe te
    passen.Het geeft ons weer hoop,kracht en moed!
    Het geeft de mens vleugels…..
    Liefdevolle dank.
    Brenda

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in