DELEN
schulddrager

Mea culpa! Ben jij een schulddrager?

Iedereen voelt zich weleens schuldig. Daar is in principe niets mis mee, het betekent dat je een geweten hebt. Je wilt alleen niet in dit schuldgevoel blijven hangen, want het is geen prettige gemoedstoestand.

Wanneer je een schulddrager bent, dan draag je schuldgevoel altijd (on)bewust met je mee. Wanneer dit diep gelegen schuldgevoel onbewust aanwezig is, worstel je met allerlei destructieve patronen die problemen op zich lijken te zijn. Maar die allemaal de kernoorzaak schuld weerspiegelen in je bewustzijn. Doordat het schuldgevoel zich schuil houdt in complexe problematiek, worstel je vaak jarenlang met problemen zonder ze op te lossen.

Hoe langer jij, je boetekleed al draagt, hoe zwaarder deze aanvoelt.  Veel mensen trekken het boetekleed aan in de kindertijd. Wanneer je als kind spanningen ervaart of (on)terecht een grens krijgt gewezen door je ouders of opvoeders. Dan betrek je, met je loyaliteit van je kind zijn, deze spanningen of deze grens op jezelf. Er gaat iets niet goed en dat is jouw schuld. Je kunt de last ook meegenomen hebben uit een vorig leven. Maar dan wordt het patroon vanuit je zielslessen ook in de kindertijd bevestigd en gespiegeld. De pijn en patronen voortkomend uit deze schuldlast kan dan ook heel diep gaan.schulddrager

In mijn bewustwordingsproces is het loslaten van de schuldlast, het afleggen van mijn boetekleed misschien wel het meest bevrijdend geweest tot nog toe. Al heel mijn leven was ik aan het worstelen met het loslaten van mijn perfectionisme en hardheid. Heel mijn leven liep ik tegen mensen en omstandigheden aan die toxisch voor me waren. Wat ik ook deed, dit bleef zich herhalen. Heel mijn leven heb ik gevochten tegen het leven en vroeg ik me af wat ik hier deed.

Pas toen ik bij de kern kwam: het dragen van een schuldlast. Kon ik al deze patronen en het gevecht loslaten. Niet eerder voelde ik zoveel stroming van dankbaarheid, eenheid, vrijheid en liefde dan op dat moment. Er vielen zoveel puzzelstukken op zijn plek, en alles wat eens zinloos leek, leek nu zó zinvol!

Wetende wat het mij gebracht heeft aan verlichting en liefde. En wetende dat nog vele andere hsp’ers en lichtwerkers met dezelfde last lopen. Hoop ik je met de volgende herkenningspunten een jarenlang gevecht te besparen en je snel naar de kern van misschien wel al je problemen te leiden.

Hoe weet je of jij een schulddrager bent?

Je hebt moeite met aarden. Al doe je nog zoveel aardingsoefeningen, al mediteer je je suf. Aarden blijft moeilijk. Aarding gaat over volmondig ja zeggen tegen het leven. Ja, zeggen tegen je diepste kern, en er helemaal mogen zijn. Deze ruimte geef je jezelf niet als schulddrager. Je bent schuld, daardoor  bevindt je eigenwaarde zich rond het vriespunt dus je mag er niet zijn.aarde

Je zorgt voor alles en iedereen maar je vergeet jezelf. Iedereen verdiend het beste en daar wil jij maar al te graag voor zorgdragen. Vanuit jouw schuldgevoel, voel je je verantwoordelijk voor al het lijden om je heen. Je ziet wat mensen nodig hebben en bediend ze hier gevraagd en ongevraagd in. Dit komt voort uit een stuk boetedoening.

Je bent een perfectionist. Alles wat je doet moet goed gebeuren! En goed is nooit goed genoeg. Want als jij het niet “goed” doet, dan ben je schuldig. Daarmee samen komt ook maar wat vaak het volgende punt.

Faalangst en angst voor afwijzing. Een verlammende en ziekmakende angst. Deze angst kan zo groot en levensbedreigend aanvoelen, dat de patronen hiermee gepaard vaak destructief zijn. Deze afwijzing of angst heb je ooit eerder ervaren en betrokken op jezelf, als zijnde jouw schuld. Als schulddrager neem je deze herinnering dus nog altijd met je mee.

Je hebt last van het kameleon syndroom. Dat wil zeggen, je past je altijd aan. Het gaat er hierom dat je je zo klein en onzichtbaar mogelijk maakt. Je valt niet op, je hoort erbij. Want jezelf laten zien, je laten horen en je ruimte innemen is NOT done voor een schulddrager. Je voelt jezelf altijd al schuldig, het laatste wat je wilt is opvallen want voor je het weet krijg je ook nog eens de schuld van een ander.waardeloos

Het treffen van schuldgevers. Als schulddrager trek je schuldgevers aan. Je zet jezelf met alle beste bedoelingen in voor het welzijn van een ander. Je bent hulpvaardig, zorgzaam en eerlijk. Maar hoezeer jij je best ook doet, vroeg of laat, wijzen die beschuldigende vingers naar jou. Mensen die hun eigen verantwoordelijkheid niet willen dragen voelen jouw onbewuste schuldgevoel en maken hier dankbaar gebruik van. Vaak blijf je gedesillusioneerd achter na dergelijk contact. En begin je weer ernstig aan jezelf te twijfelen. Je vraagt jezelf wederom af wat je fout hebt gedaan? Maar pas op! Wanneer je overprikkeld bent ga je snel mee op de energie van een ander. En ga je soms mee in het spel van over en weer elkaar de schuld geven.

Je bent snoeihard voor jezelf. Jij bent schuldig, altijd! Dus je draagt het maar, of het nou jouw last is of die van een ander… Je gunt jezelf totaal geen rust want jij moet jezelf verbeteren. Moeten, moeten, moeten. Er is altijd een soort dwang en gejaagdheid. Je bevindt je in een uitputtingsslag. Het is jou schuld dus je bent in continue zelftwijfel en niet in staat jezelf te vergeven.

Misbruik en/of agressie zijn een thema in je leven. Jij laat je doen. Je laat mensen op de meest brute wijze over je grenzen heengaan. Als schulddrager leef je in de overtuiging dat je dit verdiend. In jouw ogen zijn de misdragingen van een ander niet de verantwoordelijkheid van de ander maar wordt het veroorzaakt door jouw schuld. En dit krijg je gespiegeld. Wanneer je de kern; schuld dragen niet ziet, dan is het heel lastig om je uit deze patronen te onttrekken.vrouw-aarde

Er zijn nog meer kenmerken, maar ik heb er genoeg genoemd om je aan het denken te zetten. Of beter nog om die herkenning te voelen. Zie je hoe het ene het andere voedt? Zie je hoe bepaalde angsten en overtuigingen, destructieve patronen en gedragingen in stand kunnen houden? Zie je en kan je voelen dat al deze patronen en gedragingen één en dezelfde kern in zich dragen?  Namelijk die van jouw schuldgevoel.

Ben jij een schulddrager?

Dan gun ik je met heel mijn hart dat je op een bepaald moment jezelf zo veilig voelt, dat je alles wat dit omvat kan omarmen en in liefde los kan laten. In liefde voor jezelf, zodat jij je eigen unieke licht mag gaan stralen hier op aarde. Zonder enig schuldgevoel!

Weet dat jij het kan! Want je kunt meer dan je denkt…………

Liefs,

Marieke

www.praktijkdevrijewil.nl

11 REACTIES

  1. Lieve Marieke,
    Hartedank voor je wijze en zeer herkenbare gedeelde "Schuldendrager". Alle voornoemde uit voortkomende aspecten/problemen op lichamelijk, psychische, psychosociale, financiële, etc. etc. gebieden heb ik mogen doorleven, waarbij zelfs de kwaliteit van leven mij is ontgaan. Door keihard aan mezelf te werken in het "herkennen en aan mijzelf bekennen" van alle facetten van Schuldendrager te zijn en "Er niet mogen Zijn", ben ik nu jaren vrij en bezitter van de schatkist "Ik Ben en mogen ZIJN". Met die Levenswijsheid dankzij mij "schuldendrager" mag ik mensen verder begeleiden op hun Levensweg. Veel Licht en Liefde in je werk. Liefdevolle hartegroet, Toni

  2. Ik heb wel vaak gedacht dat dingen mijn eigen schuld waren.
    En dat dingen door mij kwamen.
    Faalangst heb ik ook veel last van gehad.
    Maar gelukkig herken ik ook veel dingen niet in dit artikel.

    • Bedankt voor je reactie :-).
      Wat je zegt: Gelukkig maar. Alles heeft z'n gradaties en ieders weg is uniek. De genoemde punten die voor mij door de schuldenlast werden veroorzaakt. Kunnen uiteraard ook heel andere oorzaken kennen.
      Blij voor je dat je deze punten al in de verleden tijd kunt benoemen.

  3. Hallo Marieke,
    Mooi uitgelegd en dat schuldgevoel diep en verstrikt raakt heb ik ook verborgen ervaren. Ik zie het als een batterij die verkeerd om zit. Het stroomt niet en het duurt lang voor het systeem dat zelf ziet. Lichaamsbewustzijn is inderdaad een uitweg. Hoe meer energie er gaat stromen hoe beter het gaat!

    • Dankjewel Marijke! Ik ben het helemaal met je eens. Uiteindelijk zit alles in je eigen systeem opgeslagen en het lichaam is ons systeem, of iig onderdeel van ons systeem.
      Mooie manier om het te beschrijven/te bekijken, de omgekeerde batterij 🙂

  4. Wat ontzettend herkenbaar, ik heb zo lang als ik me kan herinneren de schulddrager gespeeld. Sinds een paar weken ben ik dat gevoel aan het ontkrachten. Ik kwam erachter dat ik het 'niet goed genoeg voelen' idd uit mijn kindertijd heb opgepikt van mijn ouders. Ik denk met name van mijn moeder, zij voelde zich ongelukkig en ik heb dat persoonlijk genomen. Een gevoel van ongewenst zijn en in mijn pubertijd werd dat gevoel bevestigd doordat ik het huis uit werd gezet wanneer ik haar steun het hardst nodig had. Dit heeft ze bij mijn 3 oudere zussen ook gedaan en bijna ook bij mijn broertje die nu nog thuis woont. Ik ben inmiddels al 14 jaar het huis uit. Sinds een paar weken kan ik het echt bewust herleiden en ervaren en tegen mezelf zeggen: Het is niet waar, ik ben niet slecht, vies, een smet, lelijk, brenger van ellende in de familie, het leven niet waard enzovoorts. Zij voelde zich ellendig, zij durfde de confrontatie niet aan, zij heeft een keuze gemaakt voor zichzelf. Een keuze die niet over mij gaat maar over haar. Het is gewoon niet waar, ik ben goed zoals ik ben en dat was ik al die tijd al. Niet dat ik nu schuldgevoel vrij door het leven loop, want ik ben gewend om mezelf overal de schuld van te geven maar de last is een stukje lichter geworden en dat gebeurde al in een hele korte tijd, ben benieuwd hoe het over een jaar gaat zijn. Bedankt. 😀

    • Wauw! Dankjewel voor het delen. Ik vind het heel mooi dat je hier ook een stukje van jouw verhaal laat zien, dapper ook. Wat je beschrijft is ook voor mij weer herkenbaar, deels uit persoonlijke ervaring deels uit ervaring vanuit mijn praktijk en wat ik gezien heb binnen mijn werk in de reguliere hulpverlening.
      Goed te zien hoever je al bent in je proces, je hebt mooie stappen gemaakt. En wanneer je dit pad voortzet dan wordt het zeker nog lichter. Geef je hervonden eigenwaarde heel veel ruimte, focus en bekrachtiging. Laat hier je aandacht heengaan want dan groeit deze zelfwaardering. Met het bevrijden van jezelf, zeker rondom de schuldlast, is het heel waardevol en ondersteunend om ook vergeving mee te pakken. Misschien doe je dat al, maar wilde het toch even meegeven. De Ho'oponopono methode vind ik daarbij heel prettig, eenvoudig te vinden op you tube e.d.

  5. Lieve Marieke,

    Wat herken ik mezelf hier in zeg. Hoe ben jij van dat schuldgevoel af gekomen als ik vragen mag?

    Groetjes,

    Rachel

    • Lieve Rachel,

      bedankt voor je reactie en wat fijn dat je herkenning vindt in dit stuk. Voor mij is er een heel proces aan vooraf gegaan, waarin veel doorzettingsvermogen nodig was. Dit ging met ups en downs doordat ik dit "eeuwige"dragen niet zag. Bewustwording, bewustwording, bewustwording….ik moest heel wat lagen door als oude ziel. Uiteindelijk kwam het bij mij in een sessie lichaamswerk dat ik het los kon laten en alles op z'n plek viel. En komt dit neer op het eenvoudige besef, ik heb hier bestaansrecht op deze aarde. En het recht om te leven in vrijheid. In het grote geheel, in de eenheid, gaat het nooit over schuld, goed of fout. Deze dualiteit beleven we echt alleen hier binnen de systemen, maar is niet wie ik in mijn kern ben. Hoop dat je daar wat aan hebt….. Voor jezelf kiezen, in je eigen kracht gaan staan en je eigen waarheid leven, is toch wel waar het voor mij op neerkomt.
      Wens je een hele fijne avond en ik hoop dat je krijgt wat je nodig hebt op jouw weg.
      Liefs,
      Marieke

  6. nog tips dit eeuwige schuldgevoel achter me te kunnen laten?
    of uberhaubt het gevoel iedereen altijd te willen helpen en dit vanuit een zuivere wens de wereld te willen veranderen met nieuwe zienswijzen en opkomen voor de zwakke zieken en rechtlozen en de planeet met alles wat leeft , achter me te laten zonder een egoïst of leugenaar te worden.

    Dank

    • Hoi Rex,

      het is echt iets wat je mag erkennen in jezelf wat maakt dat je het vroeg of laat los mag laten. Vaak hangt er van alles mee samen. Voor mij is het een heel proces door vele lagen heen geweest, voordat ik het echt los kon laten. M.i. volgt iedereen hierin zijn eigen pad en kan ik alleen maar beschrijven wat mijn ervaring is geweest. Hierboven in een reactie heb ik al e.e.a. beschreven en probeer op m'n website steeds een stukje van mezelf te laten zien. Ook in m'n (gratis)e-book staan praktische tips. Als ware hulpverlener herken ik ook de spagaat die je beschrijft. He is een kunst hier een balans in te vinden. Maar hoe meer je zelf vertrouwt op je zuivere intentie, hoe meer je in je kracht staat om toch voor deze wens op te komen zonder dat het je energie kost. Dragen voor een ander verandert eigenlijk nooit iets maar houdt negatieve patronen juist alleen maar in stand. Laat je niet verleiden tot mee gaan in de lage trilling wanneer je het gevoel hebt dat er onrecht plaatsvindt o.i.d.. Op deze site lees je b.v. veel tips over jezelf aarden en beschermen tegen negatieve energie. Dergelijke oefeningen hebben mij altijd ondersteund. Ik voel je zuivere wens. Laat dit je focus zijn, dit is ook één van mijn drijfveren om altijd door te gaan vanuit deze liefdevolle wens. Ik geloof erin!
      Liefs, Marieke

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in